မိမိပိုင်ဆိုင်သောအရာ ၃

ယခုအချိန်မှာ သူမ၏လုပ်ရပ်များက မည်သည့်အဓိပ္ပာယ် သက်ရောက်နေသည်ကို ယဲ့လန်က မည်သူ့ထက်မဆို ပို၍ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားလေသည်။

အကယ်၍ သူမက ယနေ့ တောင်ပေါ်သို့ မတက်လာခဲ့ပါက၊ ဆေးလုံးတောင်ထွတ်ဘိုးဘေး ဟူသော အမည်နာမကို အသုံးပြု၍ အခြားတောင်ထွတ်များထံမှ အမွေအနှစ် တာအိုအနှစ်သာရလဲလှယ်ခွင့် အခွင့်အရေးကို ရှာဖွေနိုင်သေးလေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သားအဖနှစ်ဦးက ဆေးလုံးတောင်ထွတ်၏နာမည်ဂုဏ်သတင်းနှင့် အရင်းအမြစ်နှစ်ခုစလုံးကို ထိန်းချုပ်ရန် နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက ရည်ရွယ်ထားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် သူမ တောင်ပေါ်သို့ တက်လာခဲ့ပါက၊ သူမ မည်မျှပင်ငြင်းဆိုနေပါစေ၊ အခြားသူများ၏အမြင်တွင် ၎င်းမှာ နေရာလုရန် ကြိုးပမ်းသည့် လုပ်ရပ်တစ်ခုအဖြစ်သာရှုမြင်ခံရပါလိမ့်မည်။

ထိုနေရာတွင် ထိုင်နေသော အဘိုးအို၏အမြင်တွင်မူ၊ ၎င်းမှာ အခြေအနေကို နားမလည်သော မိုက်မဲသည့် လုပ်ရပ်တစ်ခုသာဖြစ်လေသည်။

အကယ်၍ ဤပြိုင်ဆိုင်မှုတွင် ရှုံးနိမ့်သွားပါက၊ ထိုအချိန်ကျမှ အလဲအလှယ်လုပ်ရန် အဆိုပြုခြင်းမှာ မည်သို့မျှ အဓိပ္ပာယ်ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။

နင်သေချာရဲ့လားဟု သူမ တွေးမိလေသည်။

ယဲ့လန်က ရှန်းယီ၏မျက်လုံးများကို စူးစိုက်ကြည့်နေလေသည်။ သူကထိုက်ရွှီတာအိုအနှစ်သာရ အတွက် သက်သက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ယခုအဘယ်ကြောင့်ပြဿနာများကို ထပ်မံဖန်တီးနေရသနည်းဟု တွေးတောမိလေသည်။

"..."

ရှန်းယီ သူ၏ဝတ်ရုံလက်အိုးကို ပြတ်သားစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး၊ဗန်းပေါ်ရှိ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များအားလုံးကို လက်အိုးအတွင်းသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်လေသည်။

ထိုက်ရွှီတာအိုအနှစ်သာရ အပြင်၊ ရှန်းရွှီတောင်၏အကာအကွယ်ကလည်း သူ၏ဤခရီးစဉ်အတွက် ပန်းတိုင်များထဲမှတစ်ခုဖြစ်လေသည်။

အကယ်၍ တောင်ထွတ်သခင် နေရာကိုသာ ဆုံးရှုံးသွားပါက၊ ဆဋ္ဌမတောင်ထွတ်၏စရိုက်လက္ခဏာဖြင့် သူ့အား ဆက်လက် ကျောထောက်နောက်ခံ ပေးလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားချေ။

သူက အရာနှစ်ခုစလုံးကို လိုချင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်လေသည်။

ဤလုပ်ရပ်ကြောင့်၊ တောင်ထွတ် အသီးသီးမှ တပည့်များမှာ ရုတ်တရက်ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားကြလေ၏။

ယခုအခါတွင် သူတို့အတွက် အရာအားလုံး ရှင်းလင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။ ဤသည်မှာ ဘိုးဘေးယဲ့လန်က တောင်ထွတ် အသီးသီး၏ ဆုံးဖြတ်ချက်များကို လက်မခံဘဲ၊ သူမ ပိုင်ဆိုင်သောအရာများကို အတင်းအဓမ္မပြန်လည်ရယူရန် ကြိုးပမ်းမှု၏ ရလဒ်ပင်။

တောင်ထွတ်သခင်များက အချင်းချင်းကြည့်လိုက်ကြပါသည်။

"ဟက်..."

လျိုရွေ့ဖုန်းက အစကတည်းက တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ သူ ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် မနေနိုင်ဘဲရယ်မောလိုက်လေသည်။

တစ်ဖက်လူက ယမန်နေ့ကမှ ဆေးဖော်စပ်နည်းကို ယူဆောင်သွားခဲ့ကြောင်း လူတိုင်း သိထားကြပြီး၊ ယနေ့တွင် ဆေးဖော်စပ်ရန် တောင်ပေါ်သို့ တက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ထိုရှန်းဆိုသော ကောင်လေး ယခု လုပ်ဆောင်နေသည်မှာ၊ ပြီးခဲ့သည့် နှစ်များအတွင်း ဆေးလုံးတောင်ထွတ်၏ အရင်းအမြစ်များ အလဟဿ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီဟု လူတိုင်းအား ကြေညာနေခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်လေသည်။

ဤသည်မှာ အလွန်အကျွံ အနိုင်ကျင့်လွန်းလှပေသည်။

"စီနီယာအစ်မယဲ့က ဒီလိုမျိုး ရိုသေကိုင်းရှိုင်းမှု ပြသတာက တကယ့်ကို ရှားရှားပါးပါးပါပဲ"

လျိုရွေ့ဖုန်းက ဖြူဖွေးသောသွားများ ပေါ်လာသည်အထိပြုံးလိုက်ပြီး၊ ဗန်းပေါ်ရှိ ကျန်ရှိနေသော ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို ညွှန်ပြကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီတစ်စုံခွဲကိုလည်း အစ်မပဲ ယူထားလိုက်ပါ၊ ရွေ့ဖုန်းအတွက်က တစ်စုံပဲ လိုပါတယ်"

"သေချာဂရုစိုက်သုံးပါ၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဘိုးဘေးဆရာကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ပါနဲ့"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက်၊ သူက အလင်းအစီအရင် အတွင်းသို့တည့်မတ်စွာ လျှောက်ဝင်သွားလေသည်။

လျိုရွေ့ဖုန်း၏ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဟန်ပန်က စောင့်ကြည့်နေသူများကို မမျှော်လင့်ဘဲ အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့ပြီး၊ဆေးဖက်ဝင်အပင် တစ်စုံကိုသာ ယူဆောင်သွားသည့် သူ၏လုပ်ရပ်က သူ၏ခိုင်မာသောယုံကြည်မှုကို ငြင်းဆိုဖွယ်မရှိအောင်ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ခြင်းပင်။

တာအိုဆရာချန်းဖုန်းက သူ၏မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ မုယန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ၊ အစီအရင်ပြားကို ရုတ်တရက် ညွှန်ပြရင်းပြောလိုက်လေ၏။

"ဆေးဖော်စပ်တာကို ယှဉ်ပြိုင်ကြပြီဆိုမှတော့ တရားမျှတဖို့ လိုတာပေါ့၊ ဒီအရာကို တစ်ဖက်လူအတွက်လည်း ပေးသင့်တာပေါ့"

အခြားအရာများကို ဘေးဖယ်ထားလျှင်ပင်၊ အချိန်အတော်ကြာအောင် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ခဲ့ရပြီးနောက် ယခုအခါ ၎င်းတို့ကို ပြန်လည်တုံ့ပြန်ရန် အခွင့်အရေးရလာပြီဖြစ်ရာ၊ သူက သဘာဝကျကျပင် လက်လွတ်ခံမည် မဟုတ်ချေ။

"ဟက်"

တာအိုဆရာမုယန်က ရယ်မောလိုက်ပြီး၊ လုံးဝ ဒေါသထွက်နေပုံ မပေါ်ချေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့်၊ သူသည် များစွာ ပို၍ သက်သောင့်သက်သာ ရှိနေပုံရလေသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် လျိုရွေ့ဖုန်းအနေဖြင့် လူတိုင်းကို အထင်ကြီးစေရန်အတွက်၊ အနည်းဆုံး ကပ်ဘေးရှစ်ခုရွှီရတနာဆေးလုံးကို ဖော်စပ်နိုင်ရန် လိုအပ်ပေသည်။

သို့သော် ယခုအခါအခြေအနေမှာ ကွဲပြားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ မိမိကိုယ်ကို အရှက်ခွဲခံရန် ဆန္ဒရှိသူ တစ်ဦး ရှိနေသဖြင့်၊ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်ပါက ကိစ္စရပ်တစ်ခုလုံးမှာ ပိုမို လွယ်ကူသွားခဲ့လေပြီ။

"မုယန်က အဲဒီလောက် သဘောထားသေးသိမ်တဲ့သူ မဟုတ်ပါဘူး"

သူ အခြား အစီအရင်ပြား တစ်ခုကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထုတ်ယူကာ ခင်းကျင်းပေးလိုက်လေသည်။

သူက ပြုံးလျက်၊ ယဲ့လန်နှင့် အခြားသူများထံသို့ ကြည့်ကာ ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး စတင်ပါ"

သားအဖနှစ်ဦး၏လုပ်ရပ်များက သူတို့၏အတွင်းစိတ်ရည်ရွယ်ချက်များ မည်သို့ပင် ရှိစေကာမူ၊ အနည်းဆုံးတော့ အပြင်ပန်းအားဖြင့် လူကြီးသူမ တစ်ဦးနှင့် စီနီယာအစ်ကို တစ်ဦး၏ဟန်ပန်ကို အပြည့်အဝထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ပြီး၊ ယခင်က အဆင်မပြေဖြစ်နေသောလေထုကို သက်သာသွားစေခဲ့လေသည်။

ကုလားထိုင်ပေါ်ရှိ အဘိုးအိုသည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး၊ အနည်းငယ် ကျေနပ်သည့်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"အဲဒီ နောက်ထပ် တစ်စုံဝက်ကိုလည်း နင့်အတွက် သွားယူပေးပါ့မယ်"

ယဲ့လန်က အံကြိတ်လိုက်လေ၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ယနေ့တွင် သူမက အတော်လေး မျက်နှာပျက်ခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်ရာ၊ နောက်ထပ် တစ်ကြိမ်လောက်ထပ်ပျက်လည်း ကိစ္စမရှိတော့ချေ။

အနာဂတ်တွင် အသုံးပြုရန်အတွက် ပစ္စည်းအပိုများယူဆောင်ထားခြင်းက ကောင်းမွန်နေဆဲပင်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ၊ ရှန်းယီသည် အလင်းအစီအရင်ဆီသို့ လျှောက်သွားရင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်လေသည်။

"မလောပါနဲ့၊ အကုန်ပြီးသွားမှပဲ ယူကြတာပေါ့"

သူက အရူးတစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။ ယခု ၎င်းကို ယူဆောင်ခြင်းက ရှန်းရွှီတောင်၏မိုးမြေရတနာများကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားသည်ဟူသော အထင်အမြင်ကို ချန်ထားရစ်ခဲ့နိုင်လေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤဆေးဖော်စပ်ခြင်း ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ဆေးလုံးတောင်ထွတ်၏အရာအားလုံးက ယဲ့လန်၏ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး တစ်ဖက်လူက ၎င်းကိုအသုံးမပြုနိုင်သဖြင့်၊ အားလုံးက သူ၏အရာများ ဖြစ်လာမည်သာ ဖြစ်လေသည်။

မိမိပိုင်ဆိုင်သောအရာများသာ ဖြစ်ရာ၊ အဘယ်ကြောင့် လောနေရန် လိုအပ်မည်နည်းဟု တွေးလိုက်လေသည်။