အခန်း (၇၆၀-၇၆၂)

အခန်း (၇၆၀) မူလနဂါးချီစွမ်းအင်။ ဓားသွားဝိညာဉ်အား စုစည်းခြင်း။ (၂)

၎င်းသည် ပြန်ညှိပြီး သွန်းလောင်းလိုက်သည့်အခါ ပိုမိုထက်မြက်၊ ပိုမိုပျော့ပျောင်းပြီး ပိုမိုသိပ်သည်းလာသည့် သံချေးတက်နေသော ဓားသွားတစ်ခုနှင့် တူနေသည်။

အရေအတွက်မှာ အတူတူပင်ဖြစ်သော်လည်း အရည်အသွေးမှာမူ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာနေသည်။

အချိန်များ တစ်စက္ကန့်ပြီးတစ်စက္ကန့် ကုန်ဆုံးသွားရာ နေ့ဝက်ခန့် ကြာမြင့်ပြီးနောက် နဂါးအသွင်ပြောင်းဂိတ်တံခါး သည် ဓားသွားဝိညာဉ်အပေါ် သက်ရောက်မှု အနည်းဆုံးဖြစ်နေပြီဟု ခံစားရသောအခါမှသာ စူးချန်ခုန်းသည် ဓားသွားဝိညာဉ်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

အနီးကပ်ကြည့်ရှုလိုက်လျှင် နက်မှောင်သော ဓားသွားပေါ်တွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်ဖျော့ဖျော့ကို မြင်တွေ့နိုင်ပြီး သာမန်မျက်စိဖြင့်ပင် မြင်နိုင်သော ထက်မြက်မှုများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ မူလက ဝေဝါးနေသော ဓားသွားဝိညာဉ်မှာ ယခုအခါ များစွာ ပိုမိုခိုင်မာလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

"ရှူး... ရှူး... ရှူး..."

စိတ်ကူးလိုက်ရုံမျှဖြင့် စူးချန်ခုန်းသည် ဓားသွားဝိညာဉ်ကို ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်တောက်စေခဲ့ရာ အမည်းရောင် အက်ကြောင်းများ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ဆန်းပြားသော လှည့်ကွက်များ သို့မဟုတ် ကမ္ဘာပျက်မတတ် ဆူညံသံများ မရှိသော်လည်း အရာအားလုံးကို ဖြတ်တောက်နိုင်သည့် အကြွင်းမဲ့ သေစေနိုင်သော ထက်မြက်မှုသာ ရှိတော့သည်။

"မဆိုးဘူး... ငါ့ရဲ့ ဓားသွားဝိညာဉ်က ပိုပြီးသိပ်သည်းပြီး ပိုပြီးတောင့်တင်းလာပြီ။ အရင်လို မပျက်စီးလွယ်တော့ဘူး၊ ရန်သူ့တိုက်ခိုက်မှုတွေကြောင့် ပျက်စီးဖို့ အခွင့်အလမ်း နည်းသွားပြီ။"

ပိုမိုသိပ်သည်းပြီး ထက်မြက်လာသော ဓားသွားဝိညာဉ်ကို ခံစားရင်း စူးချန်ခုန်းသည် အတော်ပင် ကျေနပ်နေမိသည်။

ဓားသွားဝိညာဉ်၏ အလားအလာသည် နဂါးအသွင်ပြောင်းတံခါးအတွင်း၌ အသွင်ကူးပြောင်းမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီး ၎င်း၏ ကြီးထွားမှုမှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုလွယ်ကူလာမည်ဖြစ်သည်။ အကြီးမားဆုံး အပြောင်းအလဲမှာ ခိုင်ခံ့မှုဖြစ်ပြီး ရန်သူများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ပျက်စီးနိုင်ခြေနည်းပါးကာ အစွမ်းထက်သော လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်လာခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

"ပြီးတော့... ကောင်းကင်ဂူနန်းထဲမှာ ဝိညာဉ်ကြောလည်း ရှိသေးတယ်။ အဲဒီထဲက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို ထုတ်ယူပြီး မူလချီစွမ်းအင်အဖြစ် စုစည်းရမယ်။ ငါ့ရဲ့ ဆန်းကြယ်လိပ် ချီစွမ်းအင်အရည်ကို တိုးမြှင့်ဖို့ လိုတယ်" စူးချန်ခုန်းက သူ့ဘာသာ တွေးလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ကောင်းကင်ဂူနန်းအတွင်းရှိ ဝိညာဉ်ကြောအကြောင်းကို မေ့မထားပေ။

ဤသည်မှာ ကောင်းကင်ဂူနန်းအဆင့်ရှိ ဝိညာဉ်ကြောဖြစ်ပြီး တိုင်းပြည်တစ်ခုလုံးတွင်ပင် အနည်းငယ်သာ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ကာ အများစုကို ဘုရင်မျိုးနွယ်စုများနှင့် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ သက်တမ်းရှိသော အင်အားကြီးမျိုးနွယ်စုများကသာ သိမ်းပိုက်ထားကြရာ ပြင်ပလူများအတွက် ထိတွေ့ခွင့်ရရန် စိတ်ပင်မကူးရဲသော အရာမျိုးဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ကြိုနေသော ရန်သူများကို ရင်ဆိုင်နိုင်ရန် သူ၏ စွမ်းဆောင်ရည်များကို တတ်နိုင်သမျှ မြှင့်တင်ထားရန် လိုအပ်သည်။ သူ၏ စွမ်းအားသိုလှောင်ရာအတွင်း၌ ဆန်းကြယ်လိပ် ချီစွမ်းအင်အရည် ၁၅ စက် ရှိနေသည်။ ရန်သူအများအပြားကို ရင်ဆိုင်ပြီး အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ရမည်ဆိုပါက ထိုစွမ်းအင်များ အလွယ်တကူ ကုန်ဆုံးသွားနိုင်သည်။

မူလက နဂါးအသွင်ပြောင်းတံခါးကို ဝှက်ထားသော ရင်ပြင်သည် ကောင်းကင်ဂူနန်း၏ ဝိညာဉ်ကြော တည်ရှိရာနေရာ အတိအကျပင် ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းက စိတ်ဖြင့် ခိုင်းစေလိုက်ရာ ကြီးမားလှသော နဂါးအသွင်ပြောင်းတံခါးမှာ လက်ဝါးခန့် အရွယ်အစားသို့ လျင်မြန်စွာ သေးငယ်သွားပြီး ၎င်းကို စာပေရနံ့အိတ်အတွင်းသို့ ထည့်လိုက်သည်။

မကြာမီတွင် စူးချန်ခုန်းသည် ထိုနေရာ၌ပင် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်လိုက်ပြီး တောက်ယင်ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံကာ ဝိညာဉ်ကြောမှ မူလချီစွမ်းအင်ကို စတင်ထုတ်ယူတော့သည်။

"ဝီ... ဝီ... ဝီ..."

မြေပြင်မှ ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းလုံးကြီးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထူးဆန်းသည်မှာ ထိုဝိညာဉ်စွမ်းအင်များတွင် ရွှေအိုရောင်ဖျော့ဖျော့လေးများ ပါဝင်နေခြင်းပင်။

"ဒါဟာ... မူလနဂါးချီစွမ်းအင်များလား" စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် တောက်ပသွားသည်။

ကံကြမ္မာဆိုသည်မှာ ဆုပ်ကိုင်၍မရ၊ တွေ့မြင်ရန်ခက်ခဲသော်လည်း အမှန်တကယ် တည်ရှိနေသောအရာ ဖြစ်သည်။ ကံကြမ္မာ အားကောင်းသော မင်းဆက်တစ်ခုသည် ထူးချွန်ထက်မြက်သူများကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်ပြီး ကောင်းမွန်သော အုပ်ချုပ်ရေးနှင့် ငြိမ်းချမ်းမှုကို ခံစားရမည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကံကြမ္မာ မှေးမှိန်သွားပါက ထိုနိုင်ငံသည် သဘာဝဘေးအန္တရာယ်များနှင့် ကပ်ဆိုးများ၏ ဒဏ်ကို မလွဲမသွေ ခံစားရပေလိမ့်မည်။

ဤနတ်နဂါးဂူဗိမာန်သည် တစ်ချိန်က ကောင်းကင်နဂါးနိုင်ငံတော်၏ နှလုံးသားဖြစ်ခဲ့ပြီး ကံကြမ္မာများ စုဆောင်းရာ ဝိညာဉ်ကြော တည်ရှိရာနေရာဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်နဂါးနိုင်ငံတော် ပျက်သုဉ်းသွားသည်မှာ ကြာမြင့်ပြီဖြစ်သော်လည်း ဝိညာဉ်ကြောအတွင်း၌ ကံကြမ္မာ အချို့မှာ တည်ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ၎င်းကို နဂါးချီစွမ်းအင်ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။

မူလနဂါးချီစွမ်းအင် ပါဝင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှ စုစည်းလိုက်သော မူလချီစွမ်းအင်သည် သာမန် မူလချီစွမ်းအင်ထက် အရည်အသွေး ပိုမြင့်မလားဆိုတာကို သိနိုင်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခုသာ ရှိသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သူဆွဲယူထားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စတင်ဖိသိပ်ပြီး တောက်ယင်ကျင့်စဉ်မှတစ်ဆင့် ၎င်း၏ အနှစ်သာရကို ပြောင်းလဲကာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် မူလချီစွမ်းအင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်း၏ လက်ထဲတွင် မူလချီစွမ်းအင်မျှင်လေးတစ်ခု ပေါ်လာသောအခါ ထိုစွမ်းအင်မျှင်လေးတွင် မြင့်မြတ်ပြီး ခန့်ညားထည်ဝါသော ရွှေအိုရောင် ဖျော့ဖျော့လေး ပါဝင်နေသည်ကို သူတွေ့ရှိခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ၎င်းကို တဖြည်းဖြည်း ကျင့်ကြံပြီး သူ၏ စွမ်းအားသိုလှောင်ရာအတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်ကာ ဆန်းကြယ်လိပ် ချီစွမ်းအင် အနှစ်သာရအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

"အင်း... မူလနဂါးချီစွမ်းအင်ပါတဲ့ ဒီမူလချီစွမ်းအင်က သာမန်မူလချီစွမ်းအင် သုံးမျှင်နဲ့ ညီမျှနေတာပဲ။"

ကျင့်ကြံမှု ဖြစ်စဉ်ကို ခံစားရင်း စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ ဤမူလနဂါးချီစွမ်းအင် ပါဝင်သော မူလချီစွမ်းအင်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ကျင့်ကြံရန် ပိုမိုလွယ်ကူပြီး အရည်အသွေး ပိုမြင့်မားကြောင်း သူတွေ့ရှိခဲ့သည်။

သာမန် မူလချီစွမ်းအင် ၃၀၀ မျှင်ခန့်မှ ဆန်းကြယ်လိပ် စစ်မှန်သော အဆီအနှစ် တစ်စက် ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သော်လည်း ဤနဂါးချီစွမ်းအင် ပါဝင်သော မူလချီစွမ်းအင်မှာမူ ၁၀၀ မျှင်မျှဖြင့်ပင် ချီစွမ်းအင်တစ်စက် ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

စူးချန်ခုန်းအတွက်မူ ဤနေရာသည် ရတနာသိုက်ကြီးပင် ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေရင်း မူလချီစွမ်းအင်မျှင်များကို ကျင့်ကြံရာ သူ၏ စွမ်းအားသိုလှောင်ရာ အတွင်း၌ ၁၆ စက်မြောက် ဆန်းကြယ်လိပ် ချီစွမ်းအင်အရည်မှာ တဖြည်းဖြည်း စုစည်းလာခဲ့သည်။ ထို့နောက် ၁၇ စက်မြောက်၊ ၁၈ စက်မြောက်...။

အချိန်များ တစ်စက္ကန့်ပြီးတစ်စက္ကန့် ကုန်ဆုံးသွားရာ စူးချန်ခုန်း၏ စွမ်းအားသိုလှောင်ရာရှိ ဆန်းကြယ်လိပ် ချီစွမ်းအင်အရည် ပမာဏမှာ တိုးပွားလာခဲ့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နှစ်လတာ အချိန်မှာ ကုန်ဆုံးသွားလေ၏။

စူးချန်ခုန်း၏ စွမ်းအားသိုလှောင်ရာအတွင်းရှိ ဆန်းကြယ်လိပ် ချီစွမ်းအင်အရည်မှာ အစက်ပေါင်း ၅၀ အထိ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဤကောင်းကင်ဂူနန်းမှ နဂါးချီစွမ်းအင် ပါဝင်သော ဝိညာဉ်ကြောကနေ စုစည်းလိုက်သည့် မူလချီစွမ်းအင်မှာ ကျင့်ကြံရန် ပိုမိုလွယ်ကူပြီး အရည်အသွေး ပိုကောင်းမွန်လှရာ နှစ်လအတွင်းမှာပင် စူးချန်ခုန်းသည် မူလချီစွမ်းအင်မျှင်ပေါင်း ၃၅၀၀ ခန့်ကို သန့်စင်နိုင်ခဲ့ပြီး ၎င်းက စွမ်းအင်များကို သိသိသာသာ တိုးပွားစေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

"ငါ ဆက်ပြီး သန့်စင်လို့ မဖြစ်တော့ဘူး..."

သို့သော် စူးချန်ခုန်းသည် မူလချီစွမ်းအင် သန့်စင်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကောင်းကင်ဂူနန်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ သိသိသာသာ လျော့နည်းလာပြီး ဝိညာဉ်ကြောမှာလည်း စွမ်းအင်ကုန်ခန်းလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဟု သူခံစားရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်း ဆက်မလုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ကောင်းကင်ဂူနန်း၏ ဝိညာဉ်ကြော ကုန်ခန်းသွားမည်ကို စိုးရိမ်၍မဟုတ်ဘဲ ယန်မိသားစု၏ ဘိုးဘေးကို ကြောက်ရွံ့၍ဖြစ်သည်။

ယန်မိသားစု၏ ဘိုးဘေးသည် ကောင်းကင်နတ်ဘုရား ဂူနန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သော သိုင်းပညာရှင်များကို အခက်အခဲ မဖြစ်စေရပါဟု ကိုယ်တိုင် ကြေညာထားခဲ့သည်။ ရတနာရရှိသူတိုင်း ယူဆောင်သွားနိုင်ပြီး ယန်မိသားစုက လုယူရန် ကြိုးစားမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူတို့၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ ကောင်းကင်ဂူနန်းအတွက် သို့မဟုတ် ထိုအတွင်းရှိ မူလနဂါးချီစွမ်းအင်များဖြင့် သူတို့၏ ကံကြမ္မာကို မြှင့်တင်ရန်ဖြစ်ပြီး ငွေလမင်း အင်ပါယာနှင့် ယန်ဘုရင်မျိုးနွယ်စုတို့သည် ရှေ့လျှောက်ကြုံတွေ့ရမည့် အပြောင်းအလဲများကို ကျော်လွှားနိုင်ရန်ဖြစ်သည်။ ဤအရာသည် သူတို့အတွက် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ သို့မဟုတ် နတ်ဘုရားရတနာထက်ပင် ပိုအရေးကြီးသည်။

ယန်မိသားစု၏ ဘိုးဘေးက အခက်အခဲ မဖြစ်စေရပါဟု ကတိပေးထားသော်လည်း စူးချန်ခုန်းကမူ သူသည် ဤကောင်းကင်နဂါးဂူနန်းမှ ဝိညာဉ်ကြောနှင့် မူလနဂါးချီစွမ်းအင်များကို လုံးဝ ကုန်စင်အောင် ထုတ်ယူလိုက်မည်ဆိုပါက ယန်မိသားစု၏ ဘိုးဘေးမှာ မည်မျှပင် သဘောထားကြီးသည်ဖြစ်စေ သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အနေအထားအရ သူ့ကို အလွယ်တကူ ထွက်ခွာခွင့် ပေးလိမ့်မည်မဟုတ်ဟု ခံစားနေရသည်။

အခြားသူများမှာ တစ်မျိုးဖြစ်သော်လည်း သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦးဖြစ်သည့် ယန်မိသားစု၏ ဘိုးဘေးနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုပါက သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ကြောင်း စူးချန်ခုန်း သိလေသည်။

အခန်း (၇၆၁) မူလနဂါးချီစွမ်းအင်။ ဓားသွားဝိညာဉ်အား စုစည်းခြင်း။ (၃)

ထို့ကြောင့် စူးချန်ခုန်းသည် အခြေအနေကောင်းနေစဉ်မှာပင် ရပ်တန့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်နဂါး ဂူနန်း၏ ဝိညာဉ်ကြောမှာ အလွန်အမင်း အသုံးချခံထားရသည့် လက္ခဏာများကို သတိပြုမိသဖြင့် သူသည် ကျင့်ကြံခြင်းကို ရပ်တန့်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

ဆန်းကြယ်လိပ် ချီစွမ်းအင်အရည် ၅၀ မှာ သူမူလပိုင်ဆိုင်ထားသည်ထက် သုံးဆကျော် ပိုများလာခြင်းဖြစ်ရာ ဤရလဒ်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေသည်။

လောဘသည် ပျက်စီးခြင်း၏ ရင်းမြစ်ပင် ဖြစ်သည်။

"ထွက်သွားရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ..."

စူးချန်ခုန်းသည် လေကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်သည်။ ဓားသွားဝိညာဉ်မှာ နဂါးအသွင်ပြောင်းတံခါးကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အသွင်ကူးပြောင်းမှုမှတစ်ဆင့် ပိုမိုခိုင်မာလာခဲ့ပြီး လိပ်အသက်ရှူနည်းပညာကို ကျင့်ကြံရန်အတွက် မူလချီစွမ်းအင်များကိုလည်း ရရှိခဲ့ရာ ဆန်းကြယ်လိပ် ချီစွမ်းအင်အရည် စုစုပေါင်းပမာဏမှာလည်း တိုးပွားလာခဲ့သည်။ သူ၏ အစွမ်းမှာ ယခုအခါ လက်ရှိရရှိနိုင်သော အမြင့်ဆုံး အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်နဂါး ဂူနန်းအတွင်း၌ ဆက်လက်နေထိုင်ခြင်းမှာ နောက်ထပ် အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ပေ။ အကယ်၍ သူသာ အချိန်အကြာကြီး ဆက်လက်စောင့်ဆိုင်းနေပါက ယန်မိသားစု၏ ဘိုးဘေးကိုယ်တိုင် ကောင်းကင်နဂါး ဂူနန်းသို့ ရောက်ရှိလာနိုင်သည်။ သူ ထွက်ခွာရမည်။

"တကယ်လို့ သူတို့က ငါ့ရဲ့ ရတနာတွေကို လုယူချင်တယ်ဆိုရင်လည်း လာပါစေပေါ့..."

စူးချန်ခုန်းသည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်နဂါး ဂူနန်း၏ ထွက်ပေါက်ဆီသို့ ဦးတည်လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။ မော့ကျွင်းလင်နှင့် အခြားသူများမှာ သူထွက်လာသည်ကို စောင့်ဆိုင်းရန်အတွက် အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေလောက်ပြီဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်း လုပ်ဆောင်နိုင်သည့်အရာမှာ သတ်ဖြတ်ရန်သာဖြစ်သည်။ နဂါးအသွင်ပြောင်းတံခါးကို လုယူလိုသော ရန်သူအားလုံးကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ပစ်ရန်သာ ရှိတော့သည်။

ကောင်းကင်နဂါး ဂူနန်း၏ အပြင်ဘက် နတ်နဂါးတောင်အတွင်း၌ ထိုအချိန်တွင် လူတိုင်းမှာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ အလောင်းကောင် အဘိုးကြီး၊ ပါယီ၊ ပါချန်နှင့် အခြားသူများမှာလည်း ထွက်မသွားကြသေးပေ။

"နှစ်လတောင် ရှိသွားပြီ။ တာ့ဝူဖုန်း အခုထိ ထွက်မလာသေးဘူးလား"

ယန်ရုက မော့ကျွင်းလင် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်နေသည့် မှောင်ရိပ်ကျသော နေရာတစ်ခုကို လှမ်းကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

မော့ကျွင်းလင်သာမက ကောင်းကင်နတ်ဘုရားအင်ပါယာမှ နတ်ဘုရားသင်္ဘောကြီးမှာလည်း ထွက်မသွားသေးပေ။ မင်းသားဆယ့်သုံး၊ ရွှေသံချပ်ကာ နတ်ဘုရားစစ်သူကြီး ကုလေ့တို့မှာလည်း စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ နဂါးအသွင်ပြောင်းတံခါးကို ရည်မှန်းထားကြပြီး လက်လွှတ်ရန် အစီအစဉ်မရှိကြပေ။

"ဘိုးဘေးက တကယ်ပဲ အရေးယူဆောင်ရွက်မှာ မဟုတ်ဘူးလား။ အဲဒါက နတ်ဘုရားရတနာလေ"

ယန်ကျုံးသည် ငွေလမင်းအင်ပါယာမှ လယ်သမားအိုကြီးတစ်ဦးနှင့် တူသော နျဲ့ဝူထံသို့ အသံလှိုင်းဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

နတ်ဘုရားရတနာမှာ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ထက်ပင် ပိုမိုတန်ဖိုးရှိလှသည်။ ဤငွေလမင်းအင်ပါယာတွင် ယန်မိသားစု၏ ဘိုးဘေးမှာ အကြွင်းမဲ့ အုပ်ချုပ်သူဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ အရေးယူဆောင်ရွက်မည်ဆိုပါက နဂါးအသွင်ပြောင်းတံခါးကို အလွယ်တကူ သိမ်းပိုက်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး အခြားသူများမှာလည်း တွန်းလှန်နိုင်စွမ်း ရှိကြမည်မဟုတ်ပေ။

နျဲ့ဝူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "အထက်မှာ မြင့်မြတ်စွာ တည်ရှိနေတဲ့ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦးအနေနဲ့ ဘိုးဘေးက လူယုတ်မာတွေလိုမျိုး သူပြောထားတဲ့စကားကို ပြန်ပြင်မယ့်သူ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့လို ပုဂ္ဂိုလ်တွေအတွက် ကိုယ့်ရဲ့ စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာမှုကို ထိန်းသိမ်းဖို့က အရေးအကြီးဆုံးပဲ"

သိုင်းဝိဇ္ဇာ သူတော်စင်တိုင်းတွင် မတူညီသော စရိုက်လက္ခဏာများ ရှိကြသည်။ အကယ်၍ မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦးသာ ဖြစ်ပါက မည်သည့်အရာကိုမျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ သန်းနှင့်ချီသော လူများကို နောင်တမရဘဲ သတ်ဖြတ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယန်မိသားစု၏ ဘိုးဘေးမှာမူ ဂုဏ်သိက္ခာရှိပြီး ယုံကြည်ထိုက်သူဖြစ်သည်။ သူ စကားတစ်ခွန်း ပြောပြီးပြီဆိုလျှင် သွန်ထုတ်လိုက်သော ရေကဲ့သို့ပင် မည်သည့်အခါမျှ အလွယ်တကူ ပြန်မယူပေ။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက ၎င်းသည် သူ၏ သဘာဝနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သွားပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ဆိုင်ရာ အဟန့်အတားများ ဖြစ်ပေါ်စေကာ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုလမ်းစဉ်ကို ပိတ်ပင်သွားနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"ဒါပေမဲ့... တကယ်လို့ တာ့ဝူဖုန်းက ဘိုးဘေးရဲ့ အကာအကွယ်ကို ရယူဖို့အတွက် နဂါးအသွင်ပြောင်းတံခါးကို သူ့အလိုအလျောက် ဆက်သလာမယ်ဆိုရင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့လေ"

ထို့နောက် နျဲ့ဝူက ပြုံးလိုက်သည်။

ဤစကားများက ယန်ကျုံးနှင့် ယန်ရုတို့၏ မျက်လုံးများကို အရောင်တောက်သွားစေခဲ့သည်။

မှန်ပါသည်..အကယ်၍ တာ့ဝူဖုန်းက နဂါးအသွင်ပြောင်းတံခါးကို သူ့အလိုအလျောက် စွန့်လွှတ်လာမည်ဆိုပါက ၎င်းမှာ ကတိဖျက်ခြင်းဟု မယူဆနိုင်ပေ။

ဤနေရာရှိ လူအများစုမှာ တာ့ဝူဖုန်းကို စောင့်ဆိုင်းနေကြပြီး သူ၏ နဂါးအသွင်ပြောင်းတံခါးကို လုယူရန် သို့မဟုတ် သူ့ကို သတ်ဖြတ်ရန်ပင် ကြံစည်နေကြသည်။

ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် နဂါးအသွင်ပြောင်းတံခါးကို အလိုအလျောက် ဆက်သပြီး ယန်မိသားစု၏ အကာအကွယ်ကို ရယူခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အပါးနပ်ဆုံး လုပ်ရပ်ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

တာ့ဝူဖုန်းက အင်အားကြီးသော ရန်သူများကို တွန်းလှန်နိုင်မည်လား။ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

သိုင်းဝိဇ္ဇာ သူတော်စင်တစ်ဦး၏ နောက်ခံရှိပြီး မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ အရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်သည့် မော့ကျွင်းလင်မှာ မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များထဲတွင်ပင် အစွမ်းအထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ကုလေ့အကြောင်းမှာမူ ပြောစရာပင် မလိုတော့ပေ။ နတ်ဘုရားအင်ပါယာ၏ နတ်ဘုရား စစ်သူကြီး တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် နောင်တွင် သိုင်းဝိဇ္ဇာ သူတော်စင်တစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်သည့် အခွင့်အလမ်း အများကြီး ရှိနေသူဖြစ်သည်။

၎င်းတို့ထဲမှ မည်သူမဆို တာ့ဝူဖုန်းအတွက် ရင်ဆိုင်ရန် ခက်ခဲလှသည်။ ရတနာကို လုယူလိုကြသော အခြားသော အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များအကြောင်းကိုမူ ထည့်ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။ တာ့ဝူဖုန်းမှာ အကူအညီမဲ့စွာဖြင့် တစ်ကိုယ်တည်း ဖြစ်နေရရာ လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် မည်သို့ လက်ခုပ်တီးနိုင်ပါမည်နည်း။

"ဝုန်း... ဝုန်း..."

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်နဂါးတောင်၏ ဗဟိုချက်၌ ဟင်းလင်းပြင်မှာ အနည်းငယ် လိမ်ရှုပ်သွားပြီး တံခါးပေါက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ကောင်းကင်နဂါးဂူဗိမာန်၏ ထွက်ပေါက်ဖြစ်ပြီး တဖြည်းဖြည်း ပွင့်လာနေခဲ့သည်။

"သူ နောက်ဆုံးတော့ ထွက်လာပြီ။"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လူတိုင်းမှာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ အကြည့်များကို ထိုတံခါးပေါက်ဆီသို့ အာရုံစိုက်ထားကြသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် မတူညီသော ရည်ရွယ်ချက်များနှင့် ကိုယ်ပိုင် အကြံအစည်များ အသီးသီး ရှိနေကြသည်။

တံခါးပေါက်အတွင်းမှ ဝတ်စုံနက်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခါးတွင် ဓားတစ်လက် ချိတ်ဆွဲထားသော စူးချန်ခုန်းသည် လျှောက်လှမ်းထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး လောဘဇော တက်နေကြသော မျက်လုံးအစုံများကို မြင်တွေ့ရသောအခါ အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ကို အတော်လေး စောင့်ခိုင်းလိုက်မိသလိုပဲနော်..."

အခန်း (၇၆၂) မြားချက်များက ကောင်းကင်နဂါးတောင်ကို တုန်လှုပ်စေခြင်း။ အင်အားကြီးရန်သူများ၏ ဝိုင်းရံခြင်းကို ခံရခြင်း။ (၁)

"တာ့ဝူဖုန်း။"

ကောင်းကင်နဂါးဂူဗိမာန်၏ တံခါးပေါက် ပိတ်သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် မျက်လုံးအစုံပေါင်းများစွာမှာ စူးချန်ခုန်းထံသို့ စူးစိုက်ကျရောက်လာခဲ့သည်။

"ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ... တစ်ယောက်မှ ထွက်မသွားကြသေးဘူး..."

စူးချန်ခုန်းသည် ရင်းနှီးပြီးသား မျက်နှာများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။ ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် မည်သူမျှ ထွက်မသွားကြချေ။ ကုလေ့၊ မင်းသားဆယ့်သုံး၊ မော့ကျွင်းလင်၊ ဆန်းကြယ်ယင် မိစ္ဆာမနှင့် အခြားသူများအားလုံးမှာ သူထွက်လာသည်ကို စောင့်ရန် ကောင်းကင်နဂါးတောင်အတွင်း၌ ရှိနေကြသည်။

"တာ့ဝူဖုန်း... မင်း ဟိုထဲမှာ လိပ်တစ်ကောင်လို တစ်သက်လုံး ပုန်းနေတော့မယ်လို့ ငါ တကယ်ထင်နေတာ"

မော့ကျွင်းလင်က လှောင်ပြုံးပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါမှာ အလွန်ပင် မောက်မာရိုင်းစိုင်းပြီး လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်လိုသော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။

‘ငါလည်း အဲဒီလို တကယ်တွေးမိသေးတယ်...’ စူးချန်ခုန်းက စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ဝန်ခံလိုက်သည်။ အချိန်အကြာကြီး နေထိုင်ပါက ယန်မိသားစု၏ ဘိုးဘေး ရောက်လာမည်ကို ကြောက်ရွံ့၍မဟုတ်ဘဲ ထိုနေရာ၌ပင် အကန့်အသတ်မရှိ ဆက်လက် ကျင့်ကြံနေထိုင်နိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"တာ့ဝူဖုန်း... နဂါးအသွင်ပြောင်းတံခါးက မင်းလက်ထဲမှာ ရှိနေသင့်တယ်လို့ ငါ မထင်ဘူး။ အရင်အတိုင်းပဲ... ငါတို့ တိုက်ခိုက်ကြရအောင်။ ငါတို့ရဲ့ အစွမ်းတွေကပဲ စကားပြောပါစေ"

ကြီးမားသော နတ်ဘုရားသင်္ဘောပေါ်မှ ဖြည်းညင်းစွာ ပျံသန်းဆင်းသက်လာသော ကုလေ့၏ အကြည့်များမှာ ပြင်းထန်လှသည်။ သူ၏ ငွေဖြူရောင် ဆံနွယ်ရှည်များမှာ လွင့်ပျံနေပြီး ရွှေသံချပ်ကာနှင့်အတူ သူသည် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ခန့်ညားထည်ဝါနေသည်။

ကုလေ့မှာ အငြိုးအတေး ရှိနေသည်မှာ သေချာပါသည်။ ထျန်းလုံ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်က သူသည် စူးချန်ခုန်း၏ ရှေ့တွင် သာမန်လူတစ်ယောက်မျှသာ ဖြစ်ပြီး စူးချန်ခုန်းက နဂါးအသွင်ပြောင်းတံခါးနှင့် ပိုထိုက်တန်သည်ဟု ပြောခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် သူတို့၏ စွမ်းအားဖြင့်သာ တံခါး၏ ပိုင်ရှင်မှန်ကို ဆုံးဖြတ်ရန် စူးချန်ခုန်းကို တိုက်ခိုက်လိုနေခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ရွှေနဂါး၏ ဖိအားအောက်တွင် သူသည် ခေါင်းငုံ့ကာ ထွက်ခွာခဲ့ရသည်။ သို့သော် သူသည် စူးချန်ခုန်းထက် ပိုမိုသန်မာကြောင်း သက်သေမပြရသရွေ့ မည်သည့်အခါမျှ ကျေနပ်မည်မဟုတ်ပေ။

"ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်ကရော ကျွန်တော့်ကို တိုက်ချင်ကြတာလား"

သားရေဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားသော သန်မာသည့် အမျိုးသားနှစ်ဦးထံသို့ စူးချန်ခုန်း၏ အကြည့်များ ရောက်ရှိသွားပြီး သူ၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားသည်။

ထိုသူတို့မှာ ဘုရင်ရိုင်းနန်းတော်မှ ကျွမ်းကျင်သူများဖြစ်သည့် ပါချန်နှင့် ပါယီတို့ပင် ဖြစ်သည်။

ယခင်က ပါယီသည် သတ်ဖြတ်ခြင်း အစီအရင်အတွင်း ပိတ်မိနေစဉ် စူးချန်ခုန်းက အကူအညီပေးပြီး ကယ်တင်ခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ပါချန်နှင့် ပါယီတို့၏ စိတ်အားထက်သန်နေသော ပုံစံများကို ကြည့်ရသည်မှာ သူတို့သည်လည်း ဝေစုတစ်ခု ရလိုနေကြပုံရသည်။

ပါယီ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပုံမှန်မဟုတ်သော်လည်း ပါယီက အသံလှိုင်းဖြင့် ပို့လွှတ်လိုက်သည်။ "မင်း ငါ့ညီကို ကယ်ခဲ့တာကို ငါတို့က ကျေးဇူးဆပ်ပြီးပြီ။ တစ်ခုက တစ်ခု၊ နောက်တစ်ခုက နောက်တစ်ခုပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းသာ ဆေးလုံးတစ်သောင်းဆေးဖိုကို ပြန်ပေးမယ်ဆိုရင် ငါတို့ ညီအစ်ကိုတွေ မင်းကို ဒုက္ခပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

စူးချန်ခုန်း၏ မျက်နှာထားမှာ အေးစက်သွားသည်။ ပါချန်နှင့် ပါယီတို့မှာ အခွင့်အရေးကို အသုံးချချင်နေကြသည်မှာ သိသာလှသည်။

ယခင်က ပါချန်သည် ပါယီကို ကယ်တင်ပေးရန်အတွက် ဆေးလုံးတစ်သောင်းဆေးဖိုကို အလဲအလှယ်အဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် တန်ဖိုးကြီးသော ဆေးဖိုကို ရရှိထားရုံသာမက နတ်ဘုရားရတနာဖြစ်သည့် နဂါးအသွင်ပြောင်းတံခါးကိုပါ ရရှိထားသည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့ မနာလိုဖြစ်ကာ မော့ကျွင်းလင်နှင့် အခြားသူများ စူးချန်ခုန်းကို တိုက်ခိုက်မည်ကို သိသဖြင့် ဆေးလုံးတစ်သောင်းဆေးဖိုကို ပြန်ပေးရန် စူးချန်ခုန်းကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းနေကြခြင်းဖြစ်သည်။

ဤလုပ်ရပ်မှာ ကျေးဇူးကန်းခြင်းဖြစ်ပြီး အောက်တန်းကျသော်လည်း မီးဖိုကို ပြန်ရမည်ဆိုပါက သူတို့အတွက် ထိုက်တန်သည်ဟု ယူဆထားကြသည်။ ဂုဏ်သိက္ခာဆိုသည်မှာ သူတို့အတွက် အရေးမကြီးတော့ပေ။

စူးချန်ခုန်းမှာ သူတို့ကို ဂရုစိုက်မနေတော့ပေ။ အကယ်၍ ဤလူနှစ်ဦးက သူ အကျပ်အတည်းဖြစ်နေချိန်တွင် နှိပ်ကွပ်ရန် ကြံစည်နေပါက သူတို့သည်လည်း သူ၏ ရန်သူများသာ ဖြစ်ပြီး စူးချန်ခုန်းအနေဖြင့် ငဲ့ညှာနေမည်မဟုတ်ပေ။

"တာ့ဝူဖုန်း... ငါတို့ ယန်မိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးက ကတိတည်တဲ့သူပါ။ ယန်မိသားစုက မင်းကို အရေးယူမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီလူတွေကတော့ မင်းကို လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ နဂါးအသွင်ပြောင်းတံခါးက တကယ်ကို တန်ဖိုးရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါကြောင့်နဲ့ မင်းရဲ့ အသက်ကို အဆုံးရှုံးမခံပါနဲ့။ မင်းသာ အဲဒါကို ကိုယ့်အလိုအလျောက် ပေးအပ်မယ်ဆိုရင် ငါတို့ ယန်မိသားစုက မင်းကို အကာအကွယ်ပေးမှာဖြစ်ပြီး ဘယ်သူမှ မင်းကို အနည်းငယ်မျှ ထိခိုက်အောင် လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

အကြံပေးအရာရှိကြီး နျဲ့ဝူ၏ အသံထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် အခြေအနေကို ရှင်းပြပြီး စူးချန်ခုန်း၏ ဘေးကင်းရေးအတွက် နဂါးအသွင်ပြောင်းတံခါးကို ပေးအပ်ရန် တိုက်တွန်းနေခြင်းဖြစ်သည်။

နျဲ့ဝူသည် စူးချန်ခုန်း ရန်သူများ ဝိုင်းရံခံထားရသော အခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချမှတ်ရန် ဖိအားပေးနေခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူရာ ရောက်သော်လည်း ယန်မိသားစုက အကာအကွယ်ပေးမည်ဟု ဆိုထားသဖြင့် သူသည် တရားမျှတသည်ဟု ခံစားနေရသည်။

စူးချန်ခုန်းက ဘာမှပြန်မပြောပေ။ သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီကလူကြီးမင်းတို့... နဂါးအသွင်ပြောင်းတံခါးက တကယ်ပဲ အံ့ဩစရာကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ဖျက်ဆီးအားပြင်းတဲ့ လက်နက်တစ်ခု မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော် ကံကောင်းလို့ ရခဲ့တာပါ။ ဒီလိုလုပ်ရင် ဘယ်လိုလဲ... ခင်ဗျားတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်က နဂါးအသွင်ပြောင်းတံခါးကို အသုံးပြုချင်တယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့်ကို အသုံးပြုခလေး နည်းနည်းပေးပေါ့။ ကျွန်တော်ကတော့ ခင်ဗျားတို့ကို ငှားပေးဖို့ အသင့်ပါပဲ"

နဂါးအသွင်ပြောင်းတံခါးမှာ ဖျက်ဆီးအားပြင်းသော လက်နက်မဟုတ်ဘဲ အမှိုက်ကို ရတနာဖြစ်စေသည့် တန်ဖိုးရှိသော အရာများကို ပိုမိုတန်ဖိုးတက်စေသည့် အရာသာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို အသုံးပြုခြင်းက စွမ်းအင်ကုန်ခန်းစေမည်ဖြစ်သော်လည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူခြင်းဖြင့် ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနိုင်သည်။ အကယ်၍ အခြားသူများက အသုံးပြုခပေးမည်ဆိုပါက သူတို့ကို ငှားရမ်းပေးရန်မှာ ပြဿနာမဟုတ်ပေ။

စူးချန်ခုန်း၏ အဆိုပြုချက်ကို မော့ကျွင်းလင်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "နတ်ဘုရားရတနာဆိုတာ ကိုယ့်လက်ထဲမှာ ရှိနေဖို့ လိုတာပေါ့"

အခြားသူများ ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းနှင့် ကိုယ်တိုင် ပိုင်ဆိုင်ခြင်းမှာ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော အယူအဆများ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဤနေရာတွင် အချိန်အကြာကြီး စောင့်ဆိုင်းခဲ့ကြရာ မည်သို့ အလွယ်တကူ လက်လျှော့ပါမည်နည်း။ ရန်ငြိုးအဟောင်း၊ အသစ်အားလုံးကို တစ်ပြိုင်တည်း အခြေအတင် ရှင်းကြရမည်ဖြစ်သည်။

"ဒါဆိုရင်တော့လည်း မတတ်နိုင်တော့ဘူးပဲ..." စူးချန်ခုန်းက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာထားမှာ အေးစက်သွားလေ၏။ "ငါ ဒီမှာ ရှိနေတယ်။ မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူက နဂါးအသွင်ပြောင်းတံခါးကို လိုချင်လဲ။ ရှေ့ကို ထွက်လာပြီး သေမင်းနဲ့ ရင်ဆိုင်လိုက်စမ်း။ ဒီနေ့ ငါ့ကို တိုက်ခိုက်တဲ့သူတိုင်းဟာ ငါ့ရဲ့ ရန်သူပဲ။ သေဖို့သာ ပြင်ထားကြတော့"

သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ လေထုထဲတွင် ပျံ့နှံ့သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးကို အေးစက်တောင့်တင်းသွားစေသည်။

"တာ့ဝူဖုန်း... ပညာရှင်တွေ အများကြီးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတာတောင် မင်း တကယ်ပဲ အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေး ရှိတယ်လို့ ထင်နေတာလား"

ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အဘိုးကြီးက စိတ်ထဲမှ စိုးရိမ်နေမိသည်။ သူ၏ စိုးရိမ်မှုမှာ စူးချန်ခုန်းအတွက်မဟုတ်ဘဲ စူးချန်ခုန်း၏ စာပေရနံ့အိတ်အတွင်းရှိ ကောင်းကင်နဂါး တိုက်ပွဲဝင် ရုပ်သေးအတွက် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းသာ ကုလေ့ သို့မဟုတ် မော့ကျွင်းလင်၏ လက်ထဲသို့ ရောက်သွားပါက သူ ပြန်ရနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

မျက်လုံးအစုံပေါင်းများစွာမှာ ပိုမိုအေးစက်လာခဲ့သော်လည်း အခြားသူများက အခွင့်ကောင်းယူသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် မည်သူမျှ အရင်ဆုံး စတင်မတိုက်ခိုက်ကြသေးပေ။

ဆန်းကြယ်ယင် မိစ္ဆာမက ရယ်မောလိုက်သည်။ "လူငယ်လေး...ထျန်းလုံ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်ကတောင် မင်းရဲ့ ပါရမီကို ချီးကျူးခဲ့သေးတယ်။ ပစ္စည်းတစ်ခုအတွက်နဲ့ ဘာလို့ အသက်ကို အလောင်းအစား လုပ်မှာလဲ။ မင်းမှာ တောက်ပတဲ့ အနာဂတ် ရှိပါသေးတယ်"

"တော်ကြစမ်း။ မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူမှ အရင်မစချင်ဘူးဆိုရင် ငါ အရင်စမယ်။"

ယနေ့တွင် ကြီးမားသော တိုက်ပွဲတစ်ခုမှာ ရှောင်လွှဲ၍မရမှန်း စူးချန်ခုန်း သိရှိသည်။ ဤလူအားလုံးမှာ သူ၏ နဂါးအသွင်ပြောင်းတံခါးကို လောဘတက်နေကြသဖြင့် သူ၏ တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်မှုမှာ သတ်ဖြတ်ရန်သာ ဖြစ်သည်။ သူတို့ကို ကြောက်လန့်တုန်ရင်သွားသည်အထိ သတ်ဖြတ်ပစ်ရန်သာ ရှိတော့သည်။