အခန်း (၁၇၅-၁၇၆)
Vol. 18 Ch. 175-176
အခန်း ၁၇၅
ဤဧရာမ ပုလဲကမာကောင်ကြီးက နှစ်ပေါင်းမရေမတွက်နိုင်အောင် အသက်ရှင်နေထိုင်ခဲ့ပုံရလေ၏။
အပြင်ဘက်ရှိ ကျောက်တုံးကြီးများကဲ့သို့သော ဧရာမ ပုလဲများက ၎င်း၏ သားသမီးများ ဖြစ်ကြပေလိမ့်မည်။
ရတနာက ၎င်း၏ပါးစပ်ထဲမှာလား။
ငါ ဒါကို ဘယ်လိုထုတ်ရမလဲ။
ရဲချီယန်က အီဗ်၏ လက်ထဲရှိ လျှပ်စီးလှံရှည်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။
"ငါတို့ အဲဒါကို အတင်းဟကြည့်ရင်ရော"
သူက အမိန့်ပေးလိုက်လေ၏။
အီဗ်က လျှပ်စီးလှံရှည်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် ဧရာမ ပုလဲကမာကောင်ကြီးအနားသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။
သူမက ၎င်းကို အမြင့်သို့ မြှောက်လိုက်ပြီးနောက် ထိုးစိုက်ချလိုက်လေ၏။
ထို့နောက်...
သူမက လျှပ်စစ်ဓာတ်များ လွှတ်ထုတ်လိုက်သည်။
ရွှေရောင် လျှပ်စီးတန်းများက ပုလဲကမာကောင်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားလေ၏။
၎င်း၏ အခွံမှသည် အတွင်းပိုင်းအထိ သင်းပျံ့သော အနံ့တစ်ခုက နေရာလွတ်အတွင်းသို့ ပျံ့လွင့်လာသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းက လျှပ်စီးတိုက်ခိုက်မှုကို မခံနိုင်တော့ဘဲ ကြွပ်ရွသွားအောင် မကြော်ခံရမီ ၎င်း၏ ပါးစပ်ကို ဟလိုက်လေတော့သည်။
အတွင်းဘက်တွင် အရေအတွက် မသိရသော ဧရာမ ပုလဲများက ထွက်ပေါ်လာလေ၏။
ရတနာဆိုတာ ပုလဲတွေလား။
ဝေါလီက သူ၏ ရင်ထဲမှ သံသယကို ကြားသိသွားပုံရကာ ပုလဲကမာကောင်ကြီး၏ အတွင်းပိုင်းသို့ လျင်မြန်စွာ တိုးဝင်သွားပြီး ၎င်း၏ နူးညံ့သောအသားများပေါ်တွင် အရှေ့အနောက် သွားလာနေပြီးနောက် တစ်နေရာတွင် ရပ်တန့်ကာ အားကြိုးမာန်တက် အကြိမ်အနည်းငယ်မျှ ဆွဲယူလိုက်လေ၏။
၎င်းက ဆွဲထုတ်၍ မရခဲ့ဘဲ အောက်သို့ လဲကျသွားလေတော့သည်။
"...လူအလေး၊ အီဗ် ... မင်းသွားလိုက်"
ပုလဲကမာကောင်ကြီးကို ဓာတ်လိုက်စေရန် ပျော်ရွှင်စွာ လုပ်ဆောင်နေသော အီဗ်က အမိန့်ကို လက်ခံရရှိသွားသည်။ သူမက လျှပ်စီးလှံရှည်ကို ပြန်မရုပ်သိမ်းဘဲ ပုလဲကမာကောင်ကြီး၏ နူးညံ့သောအသားထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးစိုက်ထားလိုက်ပြီး လျှပ်စစ်ဓာတ်များကို နောက်တစ်ကြိမ် လွှတ်ထုတ်လိုက်ပြန်သည်။ ထို့နောက်မှသာ သူမက အတွင်းသို့ ပျံသန်းသွားကာ ဝေါလီ ဆွဲယူရန် ကြိုးစားနေသော အရာဝတ္ထုကို ကြည့်ရှုလိုက်လေ၏။ သူမ၏ ဘဲဥပုံစံ လက်ဖဝါးလေးက လက်သေးသေးလေး နှစ်ဖက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ထိုအရာကို ဆုပ်ကိုင်၍ ဆွဲထုတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
သို့ရာတွင် အံ့သြစရာကောင်းစွာပင်...
အီဗ် လည်း ကျရှုံးသွားခဲ့သည်တဲ့လား။
"ဟင်... အဲဒီလောက်တောင် ခက်ခဲနေလို့လား"
စက်ရုပ်ငယ်လေး နှစ်ရုပ် ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်နေသည်တိုင်အောင် ရတနာကို ဆွဲထုတ်၍ မရနိုင်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ရဲချီယန် က အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားလေ၏။
သူကိုယ်တိုင်ပင် ပုလဲကမာကောင်ကြီး၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားလိုက်သည်။
ဤမျှ ခက်ခဲအောင် ပြုလုပ်ထားသော အရာက မည်သို့သော အရာမျိုးဖြစ်သည်ကို သူ မြင်တွေ့ချင်နေပေသည်။
အလွှာလိုက် ထပ်နေသော နူးညံ့သည့် အသားများကို ကျော်ဖြတ်သွားလိုက်သည်။
အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်နေသော သန့်စင်သော မြေစွဲကျောက်တုံး ကို ကိုင်ဆောင်ထားလျက် အားထုတ်ကြိုးပမ်းနေဆဲဖြစ်သော စက်ရုပ်ငယ်လေး နှစ်ရုပ်အနားသို့ သူ လျှောက်သွားလိုက်လေ၏။
သူက ၎င်းတို့၏ သတ္တုခေါင်းလေးများကို လက်တစ်ဖက်စီဖြင့် တစ်ချက်စီ ပုတ်လိုက်သည်။
"လာစမ်းပါ... မင်းတို့နှစ်ကောင်လုံးကို ဒီလောက်တောင် ဒုက္ခပေးနေတဲ့ အရာက ဘာလဲဆိုတာ ငါကြည့်လိုက်ရအောင်..."
သူ၏ စကားများက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားလေ၏။
ရဲချီယန်က မျက်တောင်ခတ်လိုက်ကာ သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
အင်း... အိပ်မက်စားသုံးသူ သားပေါက်လေး မရှိနေတာကို အတည်ပြုနိုင်တယ်။
နေရာရွှေ့ပြောင်းအမှတ်အသား ကလည်း တည်နေရာကို ခံစားသိရှိနိုင်သေးတယ်။
ဒါဆို ငါ အိပ်မက်မက်နေတာ မဟုတ်ဘူးပဲ။
ဆိုတော့...
သူက ကိုယ်ကိုကိုင်းလိုက်ကာ စက်ရုပ်ငယ်လေး နှစ်ရုပ် ဆွဲထုတ်၍ မရခဲ့သော ရွှေရောင်ရင့်ရင့် အပိုင်းအစကို လှမ်း၍ ထိတွေ့လိုက်လေ၏။
သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် စနစ်၏ အကဲဖြတ် အလင်းမျက်နှာပြင်က ထွက်ပေါ်လာသည်။
【လွင့်မျောနေသော...】【စွဲလန်းနေသော...】
【အို... ဘုရားသခင်များကို ပြစ်မှားစော်ကားသူ...】
【သင်က ၎င်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြန်ပြီ】
【ဤအရာက ဘုရားသခင်များ ရွံရှာသော၊ ဘုရားသခင်များ ဖုံးကွယ်ထားသော၊ ဘုရားသခင်များ ကြောက်ရွံ့သော အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်...】
【၎င်းက အပိုင်းပိုင်း ကွဲကြေသွားသင့်သော်လည်း သာမန် ပုလဲကမာကောင် တစ်ကောင်၏ မျိုချခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်】
【အဆုံးအစမရှိသော နှစ်ကာလများတစ်လျှောက် လူအများအပြား အလိုချင်ဆုံးဖြစ်သော အရာဝတ္ထုက ဤမျှ သာမန်ဆန်ပြီး ထူးခြားမှုမရှိသော ကမ္ဘာတစ်ခုတွင် ကျန်ရစ်နေခဲ့သည်】
【၎င်းက ဘုရားသခင်ကို ပြစ်မှားစော်ကားသော အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်】
【၎င်းက ဘုရားစူး ကတ်ပြား၏ အပိုင်းအစတစ်ခု ဖြစ်သည်】
【၎င်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖုံးကွယ်ထားပြီး သခင်တစ်ဦးကို ရှာဖွေနေသည်】
【အဲဒီလူက သင် ဖြစ်လာမလား】
မှန်ပါတယ်။
ဘုရားစူး ကတ်ပြား အပိုင်းအစတစ်ခု။
ဤ နှစ်ဆယ်ခုမြောက် မှတ်တိုင်တွင် မည်သည့် အန္တရာယ်မျှ မရှိခဲ့သလို ဒုက္ခပေးမည့် အရာများလည်း မရှိခဲ့ပေ။ ထူးခြားသည်ဟု ဆိုစရာလည်း တစ်ခုမျှ မရှိခဲ့ချေ။
သို့သော် လူအများအပြား တပ်မက်နေကြသော ဤအပိုင်းအစ တစ်ခုက ဤနေရာတွင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့ပေသည်။
"ဒါက နောက်ဆုံးကျန်တဲ့ တစ်ပိုင်းလေးလား"
ဤအရာက သူ့အတွက် ဒုတိယမြောက် ဘုရားစူး ကတ်ပြား အပိုင်းအစ ဖြစ်ပေသည်။
"ငါ ဒီနေရာမှာ ဒါကို ရလိမ့်မယ်လို့ တစ်ခါမှ မတွေးဖူးဘူး..."
ပေါ့ပါးစွာ ဆွဲယူလိုက်ခြင်းနှင့်အတူ။
စက်ရုပ်ငယ်လေး နှစ်ရုပ် ဆွဲထုတ်၍ မရခဲ့သော အပိုင်းအစက ရဲချီယန်၏ လက်ထဲသို့ အလွယ်တကူပင် ရောက်ရှိလာလေတော့သည်။
ဂရွန်း...
သူ၏ ခြေအောက်ရှိ ပုလဲကမာကောင်ကြီး၏ နူးညံ့သောအသားများက တုန်ခါသွားလေ၏။
၎င်းက ဒေါသထွက်နေတာလား။
၎င်းက မလိုလားဘူးလား။
၎င်းက အခွံကို ပိတ်ကာ ရဲချီယန် နှင့် ထိုအပိုင်းအစကို ထာဝရ သိမ်းဆည်းထားချင်နေပေသည်။
သို့ရာတွင်...
"ဆောရီးပါပဲ... ဒီအရာကို ငါ ယူသွားမှ ရပါမယ်"
"လရိပ်"
သူက ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်လေ၏။
တဖြည်းဖြည်း မှောင်မိုက်လာသော အခွံအတွင်းရှိ နေရာလွတ်ထဲတွင် အတုအယောင် လမင်းကြီးတစ်ခု လွင့်မျောလာသည်။
"ရာသီဥတုက အေးစက်နေတယ်..."
သူက တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်လေ၏။
လပြည့်ဝန်းကြီးက ကျဆင်းလာသည်။
ဝီ...
ဤနေရာလွတ်အတွင်း၌ တိုးညှင်းသော ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားလေ၏။
ခွပ်...
ဘုန်း...
ဧရာမ ပုလဲကမာကောင်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သပ်ရပ်သော စက်ဝိုင်းပုံစံ ဖြတ်ရာတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
၎င်းက နှစ်ပိုင်းကွဲသွားလေ၏။
အထက်ရှိ ရေကန်ရေများနှင့်အတူ။
ရေမရှိသော ဟာကွက်တစ်ခုလည်း ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရပေသည်။
လရိပ် ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားလျက် ရဲချီယန် က ပုလဲကမာကောင်ကြီး၏ အလောင်းပေါ်တွင် ရပ်ကာ ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်လိုက်လေ၏။
အစစ်အမှန် လပြည့်ဝန်းကြီးက အထက်တွင် မြင့်မားစွာ သာလွန်နေပေသည်။
သူ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ဘုရားစူး ကတ်ပြား အပိုင်းအစက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်နေလေ၏။
မီးခံသေတ္တာထဲမှ နောက်ထပ် အပိုင်းအစတစ်ခုကို သူ ထုတ်ယူလိုက်သည်။
ထိုနှစ်ခုက အချင်းချင်း ထိတွေ့သွားကြသည်။
သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် အလင်းမျက်နှာပြင်က ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာလေ၏။
【ဘုရားစူး ကတ်ပြား (၂/၃)】
နောက်ဆုံး သုံးပုံတစ်ပုံသာ လိုအပ်တော့လေ၏။
ဘုရားစူး ကတ်ပြား အသစ်တစ်ခု မွေးဖွားလာတော့မည် ဖြစ်ပေသည်။
"အဲဒါက ဘယ်နေရာမှာ ရှိနေနိုင်မလဲ"
သူ ထိုသို့ တွေးတောလိုက်လေ၏။
RUN ကုမ္ပဏီ ၊ ရုံးချုပ်။
ကုမ္ပဏီ၏ အမြင့်ဆုံးနေရာ၌။
မျက်ကွင်းညိုများ ကြီးမားစွာ ရှိနေပြီး သေဆုံးနေသော ငါးမျက်လုံးများရှိသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက အလွန်အမင်း စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စွာဖြင့် ကော်ဖီကို သောက်လိုက်လေ၏။
ဗေဒင်ဆရာမ ကတ်ပြား
ကျူရှင်းထူ၏နေရာ
သူမ၏ရှေ့ရှိ ပွင့်လင်းမြင်သာသော ပုလင်းထဲတွင် အဆက်မပြတ် ရိုက်ခတ်နေသော အမည်းရောင် ကံဆိုးခြင်း များကို ကြည့်ကာ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးညွတ်သွားလေ၏။ ရုတ်တရက် ဗေဒင်ဆရာမ ကတ်ပြားက သူမ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကံကြမ္မာ၏ အသံက သူမ၏ နားထဲတွင် တိုးညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာလေ၏။
"ကံကြမ္မာက ပြောတယ်... နောက်ထပ် အပိုင်းအစ အသစ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြန်ပြီတဲ့လား။ ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ အချိန်ဘယ်လောက်တောင် ရှိသွားပြီလဲ။ ရှာယာ က သူ့ကို တစ်ပိုင်း ပေးလိုက်ပြီးနောက် မောင်လေးရဲဆီမှာ ရှိနေတဲ့ နှစ်ပိုင်းကို ထည့်တွက်မယ်ဆိုရင်... အရမ်းများနေပြီ... ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် များနေရတာလဲ"
"ထူးဆန်းနေတယ်..."
"နားလည်လို့ မရဘူး..."
"အပိုင်းအစတွေကို ရသွားတဲ့ လူတွေက ဘယ်သူတွေလဲ"
"ဒါနဲ့ စကားမစပ်... မောင်လေးရဲ က အပိုင်းအစ သုံးခု မစုမိသေးဘူးလား။ ဟင်... မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး..."
ကျူရှင်းထူက တစ်စုံတစ်ရာကို ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားလေ၏။
"မာနတရားက မောင်လေးရဲရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိနေတယ်... ဗေဒင်ဆရာမရဲ့ စွမ်းအားက နတ်ဆိုးကတ်ပြားထက် ပိုမြင့်တယ်ဆိုပေမဲ့..."
သူမက သူမ၏ ပါရမီကို တိတ်ဆိတ်စွာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။
【ကံကြမ္မာ၏ အသံ】 စိတ်စွမ်းအားကို စားသုံး၍ ကံကြမ္မာ၏ တိုးညှင်းသော စကားသံများကို ကြားနာနိုင်ပါသည်။
"ကျွန်မက မွေးရာပါအနေနဲ့ မောင်လေးရဲ နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကံကြမ္မာရဲ့ တိုးညှင်းတဲ့ စကားသံတွေကို မကြားနိုင်ဘူး... အဲဒီအပြင် မာနတရား လည်း ရှိနေသေးတယ်... သူက ဘုရားစူး ကတ်ပြား အပြည့်အစုံကို စုဆောင်းမိသွားလို့ ကျွန်မက သူ့ရဲ့ ကံကြမ္မာကို လုံးဝ မကြားနိုင်တော့တာများလား"
"ဟီးဟီး..."
ကျူရှင်းထူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တောက်ပသော အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေ၏။
"အရမ်းကောင်းတာပဲ..."
"တကယ်လို့ အဲဒီလိုမျိုးသာ ဆိုရင်တော့ အကောင်းဆုံးပဲ..."
"ကတ်ပြား အစီအစဉ်တွေက ငါ့ရဲ့ အဖွဲ့အစည်းထဲကို ပိုပိုပြီး ရောက်လာနေပြီပဲ"
"အာ..."
"ဘယ်လောက်တောင် ဘုရားသခင်ကို ပြစ်မှားစော်ကားရာ ကျလိုက်သလဲ... ဟီးဟီး..."
ကျူရှင်းထူက အတွေ့အကြုံရင့် စားဖိုမှူးတစ်ဦးကဲ့သို့ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကို သပ်လိုက်လေ၏။
သူမ၏ ပတ်လည်တွင်အလားတူ ကတ်ပြား အစီအစဉ် ဆယ့်တစ်ခုက တိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။
"ဟူး... ဆယ့်နှစ်ခု ရှိနေသင့်တာပါ..."
ကျူရှင်းထူ က ပွင့်လင်းမြင်သာသော ပုလင်းငယ်လေးထဲရှိ အမည်းရောင် အရာဝတ္ထုကို အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့စွာ ကြည့်လိုက်လေ၏။
"ဒါပေမဲ့ ထားလိုက်ပါတော့လေ..."
သူမက ကြယ်ပုံစံ ဗေဒင်တွက်ခုံရှေ့တွင် ဒူးထောက်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
"အဲဒီလူက ရဲချီယန်လား"
မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိချေ...
သို့ရာတွင်...
အဟွတ်
သွေးများက သူမ၏ မျက်လုံးများအတွင်းသို့ ပြည့်နှက်သွားလေ၏။
အနီရောင် မျက်ရည်ကြောင်းတစ်ခုအလားပင်
"ဟီးဟီး... ငါ့ကို မပြောပြနဲ့... ရပါတယ်..."
"ဒါဆို ငါ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မေးမယ်"
"အဲဒီလူက ရဲချီယန် လား"
ကြယ်ပုံစံ ဗေဒင်တွက်ခုံကို သွေးများက ဖုံးလွှမ်းသွားလေ၏။
နောက်ဆုံးအချိန်အထိပင်။
တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော ဗေဒင်ဆရာမ ကတ်ပြားက နောက်ဆုံးတွင် အလင်းရောင်များဖြင့် တောက်ပလာလေတော့သည်။
ဗေဒင်ဆရာမ က ဗေဒင်တွက်ခြင်းကို ပြီးမြောက်သွားလေပြီ။
ကံကြမ္မာထံသို့ သူမ၏ နောက်ထပ် မေးမြန်းမှုကသေချာပေါက် အောင်မြင်ပေလိမ့်မည်။
ထို့နောက်။
"အဲဒါ သူလား"
ကံကြမ္မာ၏ အသံက ကျူရှင်းထူ ၏ နားထဲသို့ စီးဆင်းလာလေ၏။
"အရမ်းကောင်းတာပဲ..."
ဘုန်း... သူမ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ သွေးများကို သုတ်လိုက်ကာ ကျူရှင်းထူ က သွေးများ ပေကျံနေလျက် လဲကျသွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေ၏။
"မောင်လေးရဲဆီမှာ တစ်ခု ရှိတယ်... ငါ့ဆီမှာ တစ်ခု ရှိတယ်... ပြီးတော့ အမည်မသိ လူတစ်ယောက်ဆီမှာ အပိုင်းအစ အသစ် နှစ်ခု ရှိနေတယ်... တကယ်လို့ ငါက အဲဒီလူကို ရှာတွေ့ပြီး အဖွဲ့အစည်းထဲ ဝင်ခိုင်းနိုင်မယ်ဆိုရင်... ကျွန်မတို့ဆီမှာ ဘုရားစူး ကတ်ပြား ပိုင်ရှင် သုံးယောက် ရှိသွားလိမ့်မယ်... ဟီးဟီး..."
သူမက ကိုယ်ကို မတ်ကာ ထိုင်လိုက်ပြီး ကံကြမ္မာ၏ တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကြောင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်က မည်မျှ သနားစဖွယ် ဖြစ်နေသည်ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ ထပ်မံ၍ စကားပြောဆိုကာ မေးမြန်းလိုက်လေ၏။
"နောက်မေးခွန်းက... အဲဒီလူက ဘယ်နေရာမှာလဲ"
သူမက ရဲချီယန် ၏ အမည်ကို ထပ်မံ၍ ထည့်မပြောတော့ချေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မည်သူကမျှ ဘုရားစူး ကတ်ပြား တစ်ခုထက် ပို၍ မပိုင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့ဖူးသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။
၎င်းက စည်းမျဉ်းတစ်ခု မဟုတ်သော်လည်း ရထား ကမ္ဘာပေါ်လာကတည်းက မည်သူမျှ မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သော အရာတစ်ခု ဖြစ်လေ၏။
...
ကံကြမ္မာ၏ အသံက သူမ၏ နားထဲတွင် တုန်ခါသွားလေသည်။
ကျူရှင်းထူ ၏ အမြင်အာရုံက ဝေဝါးသွားကာ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် အလင်းမျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ စိတ်စွမ်းအားက ၁ ပွိုင့်အထိ ကျဆင်းသွားလေ၏။
ဘုန်း...
သူမက သတိလစ်သွားလေတော့သည်။
ဗေဒင်ဆရာမ ကတ်ပြားက သူမ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ကျဆင်းလာသည်။
ရွှေရောင်ရင့်ရင့် အလင်းတန်းများက သူမကို ဖုံးလွှမ်းသွားလေ၏။
အခန်း ၁၇၆
စခန်းချခြင်း၊ အသားကင်ခြင်း၊ ငါးမျှားခြင်း၊ သောက်စားခြင်း…
လိပ်ကျွန်း ပေါ်တွင် ရဲချီယန် က စောစီးစွာ ထွက်ခွာရန် ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝမရှိခဲ့ပေ။
ဤနေရာတွင် နေရာရွှေ့ပြောင်းအမှတ်အသား တစ်ခုကို သူ ချန်ထားခဲ့လေ၏။
ရထား၏ ရပ်နားချိန် နောက်ဆုံးအချိန်သို့ ရောက်ရှိမှသာ ဤရိတ်သိမ်းခြင်း ပလက်ဖောင်းမှ သူ ထွက်ခွာခဲ့လေတော့သည်။
အမည်နှင့် လိုက်ဖက်သော နေရာပင် ဖြစ်ပေသည်။
တကယ်ကို ရိတ်သိမ်းရရှိမှုက ကောင်းမွန်ခဲ့လေ၏။
ဘုရားစူး ကတ်ပြား အပိုင်းအစတစ်ခု။
မှတ်တိုင်မှ ထွက်ခွာလာချိန်တွင် လွင်တီးခေါင်ပြင် ၏ ဒုတိယနေ့ နံနက် ရှစ်နာရီသို့ပင် ရောက်ရှိနေချေပြီ။
နောက်မှတ်တိုင်သို့ ရောက်ရှိရန် ငါးနာရီသာ လိုတော့လေ၏။
"ငါးနာရီပဲ ကျန်တော့တယ်လား... ဟူး... အခုနောက်ပိုင်း ရပ်နားချိန် ရဖို့က တကယ်ကို ပိုပိုပြီး ခက်ခဲလာတာပဲ"
သူက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး အကျင့်ပါနေသည့်အတိုင်း ဝေါလီ က နဂါးကတ်ပြားထံမှ ကောက်ခံလာသော ရထားဒင်္ဂါး ငါးပြားကို သိမ်းဆည်းလိုက်လေ၏။
ရဲချီယန်က အချိန်ဖြုန်းရန်အတွက် ဂိမ်းများကို ဆက်လက်ကစားနေရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။
အီဗ်ကမူ နိုးကြားသော ကင်းစောင့် ဖြစ်ခဲ့စဉ်ကကဲ့သို့ပင် ရထား ၏ အရှေ့ဘက်တွင် ရပ်ကာ သူမ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အပေါ်စီးမှ ကြည့်ရှုနေရခြင်းကို နှစ်သက်နေဆဲပင် ဖြစ်လေ၏။
တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူမက လျှပ်စီးလှံရှည်များကို ပစ်လွှတ်ခြင်း သို့မဟုတ် သေနတ်ပစ်ခတ်ခြင်းများ ပြုလုပ်ကာ ရထား နောက်သို့ အမြဲတစေ လိုက်ပါလာသော မကောင်းဆိုးဝါးများကို ရှင်းလင်းပေးနေပေသည်။
ဒင်... ဒင်...
တစ်စုံတစ်ယောက်က မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ပို့လာလေ၏။
အလင်းမျက်နှာပြင် ကို ဆွဲဖွင့်ကာ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။
သူက မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်လေ၏။
"ချင်ချန်လား"
ထိုလူက ဂေါ်ဘလင် ဗိုလ်ချုပ်ကြီး နှင့် ဂေါ်ဘလင် တပ်မှူးတို့ကို သူ သတ်ဖြတ်စဉ်က တွေ့ဆုံခဲ့သော လူပင် ဖြစ်ပေသည်။
ထိုလူ့အတွက် တစ်ခုခုကို ကူညီပေးမည်ဟု သူ ကတိပေးခဲ့သည်ကို မှတ်မိနေလေ၏။
သို့ရာတွင် တစ်လအတွင်း မည်သည့်အချိန်ဖြစ်စေ အဆင်ပြေသည်ဟု သူ ပြောခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။
ဘာကြောင့် ဤမျှ စောစီးစွာ ဆက်သွယ်လာရသနည်း။
ရဲချီယန် က အလျင်လိုမနေခဲ့ပေ။ အလင်းမျက်နှာပြင် ပေါ်ရှိ မက်ဆေ့ချ်ကို မကြည့်မီ သူ၏ ဂိမ်းကို အရင် အဆုံးသတ်လိုက်လေ၏။
ချင်ချန် 【"ဘော့စ်... ရှိလား။ အချိန်ရလား"】
【"ဘာကိစ္စများလဲ"】
ထာဝရ ညဉ့်ယံ မြို့တော်။
စူးရှသော အချက်ပေးသံများနှင့် လူအုပ်စုများ အဓိကရုဏ်း ဖြစ်ပွားနေသည့် အသံများက အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေလေ၏။
ချင်ချန်က သူ၏ လက်များ တုန်ယင်နေလျက် မြေအောက် အဆောက်အအုံတစ်ခုအတွင်းတွင် ရပ်နေကာ အလယ်ဗဟို၌ ထားရှိထားသော အလောင်းကို ဝမ်းနည်းပူဆွေးစွာ ကြည့်နေလေ၏။
"အစ်ကိုချင်... အစ်ကိုပြောတဲ့ ဘော့စ်က စာပြန်ပြီလား။ ကျွန်တော်တို့ ဒီကနေ ထွက်သွားရတော့မယ်... ဘော့စ်လည်း သေသွားပြီ... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မဟာမိတ်အဖွဲ့လည်း ပြီးဆုံးသွားပြီ..."
"ဟုတ်တယ် အစ်ကိုချင်... ကျွန်တော်တို့ ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော် ကို သွားကြရင်ရော။ အဲဒီမှာ ကျွန်တော်တို့အတွက် နေရာတစ်နေရာတော့ ရှိသင့်တယ်"
"ဆော်လမွန် မြို့တော်ကို သွားနိုင်ရင်တော့ အကောင်းဆုံးပဲ... အဲဒီမြို့က စစ်ကြောရေးမှူးချုပ်ရှိနေရင် ကျွန်တော်တို့ကို အထင်သေးမယ့်လူ ပိုနည်းသွားလိမ့်မယ်..."
"ကောင်းပြီ... အားလုံးပဲ ပါးစပ်ပိတ်ထားကြတော့။ ဘော့စ်ရဲ့ အလောင်းကို သိမ်းဆည်းကြ... ကျွန်တော်တို့ ထွက်သွားရင်တောင် ဘော့စ်ကို ခေါ်သွားရမယ်"
ချင်ချန်က အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေလေ၏။ ထိုအချိန်တွင် ကွန်ပျူတာနှင့် ဆင်တူသော သူ၏ရှေ့ရှိ စက်ကိရိယာတစ်ခုထံမှ အသိပေးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဤအရာက ရထားမောင်းနှင်သူများ ရထား ပြင်ပတွင် ရထားစနစ်ကို ယာယီအသုံးပြုနိုင်ရန်အတွက် အသုံးပြုသော ကိရိယာတစ်ခု ဖြစ်ပြီး ၎င်းမပါဘဲ စကားပြောဆိုမှုများပင် ပြုလုပ်၍ မရနိုင်ချေ။
"ဟုတ်တယ်... ဘော့စ်ဆီကပဲ။ အားလုံးပဲ တိတ်တိတ်နေကြ"
ချင်ချန်က တံတွေးမျိုချလိုက်ကာ သူ၏ စကားများကို စုစည်းလိုက်ပြီး စက်ကိရိယာ၏ ကီးဘုတ်ပေါ်တွင် စာရိုက်လိုက်လေ၏။
【"ဘော့စ်... ကျွန်တော့်ကို ကူညီပေးမယ်လို့ ကတိပေးထားတဲ့ ကိစ္စလေးလေ... ဘယ်လိုထင်လဲ။ နောက်မှတ်တိုင်မှာ ဘော့စ်..."】
【"ခင်ဗျား ပြောခဲ့တာ တစ်လအတွင်း ဘယ်အချိန်ဖြစ်ဖြစ် အဆင်ပြေတယ်လို့ ကျွန်တော် မှတ်မိနေပါတယ်။ အဲဒီလောက်တောင် အချိန်မကြာသေးဘူးလေ"】
ချင်ချန် က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ခေါင်းတလားထဲသို့ ထည့်သွင်းခံနေရသော အလောင်းကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်လေ၏။
【"ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ဘော့စ်... ထာဝရ ညဉ့်ယံ မြို့တော်က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မဟာမိတ်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် သေသွားပြီ။ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် မရှိတော့ရင် ကျွန်တော်တို့အဖွဲ့က လူတွေအားလုံးက အားနည်းပါတယ်။ အနည်းငယ် ပိုခက်ခဲတဲ့ အဆင့် ငါး ဒါမှမဟုတ် ခြောက် ပလက်ဖောင်းတွေကိုတောင် မကျော်ဖြတ်နိုင်ကြဘူး။ ကျွန်တော်တို့ အမြန်မထွက်သွားရင် ဒီနေရာမှာပဲ သေရလိမ့်မယ်"】
ထာဝရ ညဉ့်ယံ မြို့တော်
သူ တစ်ခါမှ မကြားဖူးသော မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်ပေသည်။
ကောင်းပြီလေ... သူက စုစုပေါင်း မြို့နှစ်မြို့ကိုသာ သိထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေ၏။
ချင်ချန်၏ စကားများအရ ဤကမ္ဘာပေါ်ရှိ မဟာမိတ်အဖွဲ့တိုင်းက စွမ်းအားကြီးမားနေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း ရဲချီယန် သိရှိလိုက်ရလေသည်။
ရထားမောင်းနှင်သူ အရေအတွက်မှာ အလွန်များပြားလွန်းခြင်း မရှိသလို အလွန်နည်းပါးလွန်းခြင်းလည်း မရှိချေ။ တစ်သုတ်တည်း၊ တစ်ဇုန်တည်းမှ ရထားမောင်းနှင်သူ အများအပြားသည် ပိုမိုခက်ခဲလာသော ရှင်သန်ရေး အခြေအနေများကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ အချင်းချင်း နွေးထွေးမှု ရယူရန်အတွက် ပူးပေါင်းလာခဲ့ကြလေ၏။
ကျောက်အန်း ထူထောင်ခဲ့သော အပြန်အလှန် ကူညီရေးအဖွဲ့ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပေသည်။
ကွာခြားချက်မှာ ချင်ချန်၏ မဟာမိတ်အဖွဲ့ရှိ လူတိုင်းနီးပါးက သူတို့၏ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်အပေါ် လုံးဝယုံကြည်မှု ရှိနေခြင်းသာ ဖြစ်လေ၏။ သူတို့ ဤရှင်သန်ရေးကမ္ဘာထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် ထိုဇုန်အတွင်း အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတိုင်းက သူ၏ ကျေးဇူးကို အနည်းနှင့်အများ ဆိုသလို ခံစားခဲ့ရဖူးလေသည်။
သူတို့ ရရှိသော သယံဇာတ အားလုံးကို အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်အပေါ်တွင် အသုံးပြုခဲ့ကြပြီး အဆင့် ၂၉ တွင် ရပ်တန့်နေသော တိုက်ခိုက်ရေး အမျိုးအစား ရထားမောင်းနှင်သူ တစ်ဦး ဖြစ်လာစေရန် အတင်းအဓမ္မ တွန်းပို့ပေးခဲ့ကြလေ၏။
တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးသော အဆင့်မြှင့်တင်မှု ရွေးချယ်စရာများကို သူ ဝယ်ယူနိုင်စေရန် ရထားဒင်္ဂါးများကို စုဆောင်းပေးခြင်းဖြင့် ဤ ထာဝရ ညဉ့်ယံ မြို့တော်တွင် အခြေချနေထိုင်နိုင်ရန် ခဲယဉ်းစွာ ကြိုးစားခဲ့ကြရပေသည်။
သို့ရာတွင် မကြာသေးမီက ထာဝရ ညဉ့်ယံ မြို့တော်၏ အထက်ပိုင်းရှိ မဟာမိတ်အဖွဲ့ အချို့က တစ်စုံတစ်ရာကို ကြံစည်နေပုံရကာ မြို့အတွင်းရှိ ရထားမောင်းနှင်သူများ အားလုံးကို နေရာတစ်နေရာတည်းသို့ ခေါ်ယူပြီး သယံဇာတများ အားလုံးကို တစ်ပေါင်းတစ်စည်းတည်း ဖြန့်ဝေနိုင်ရန် အပ်နှံကြရန် တောင်းဆိုခဲ့ကြလေ၏။
ဤအရာက လူတိုင်းနီးပါး လက်ခံနိုင်ဖွယ် မရှိသော အချက်ပင် ဖြစ်ပေသည်။
ထို့ကြောင့် အဓိကရုဏ်းများ စတင်ဖြစ်ပွားခဲ့လေ၏။
ချင်ချန်က မူလက ဤအဓိကရုဏ်း ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေလျှင်တောင် ဤမျှလျင်မြန်စွာ ပြင်းထန်လာလိမ့်မည် မဟုတ်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ပေသည်။
သို့သော် ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် ထာဝရ ညဉ့်ယံ မြို့တော်၏ အထက်ပိုင်း အဖွဲ့အစည်းများက မဟာမိတ်အဖွဲ့များ၏ သယံဇာတများကို အတင်းအဓမ္မ ပေါင်းစည်းရန်နှင့် စွမ်းအားကြီးမားသော ရထားမောင်းနှင်သူများကို ဖမ်းဆီးရန် အစောင့်များကို တိုက်ရိုက် စေလွှတ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့ချေ။
သူတို့၏ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်မှာ ဤအဓိကရုဏ်းအတွင်း၌ သေဆုံးသွားခဲ့လေ၏။
ကျန်ရှိနေသော လူဆယ်ဂဏန်းခန့်မှာ ဤကမ္ဘာထဲတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏ ငွေကြေးနှင့် စွမ်းရည်အားလုံးကို လူတစ်ဦးတည်းအပေါ် ပုံအောထားခဲ့ကြသောကြောင့် သူတို့ကိုယ်တိုင်တွင်မူ အခြေခံအားဖြင့် မည်သည့်စွမ်းရည်မျှ ရှိမနေခဲ့ကြပေ။
အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်လေ၏။
အကယ်၍ သူတို့ အမြန်မထွက်ပြေးနိုင်လျှင် နောက်ထပ်သေဆုံးရမည့်သူများမှာ သူတို့ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့်ပင် ချင်ချန်က နေရာပြောင်းရွှေ့ရေး အစီအစဉ်များကို စောစီးစွာ ပြုလုပ်လိုသဖြင့် ရဲချီယန် ကို ဆက်သွယ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေ၏။
【"ဘော့စ်... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့ကို ကူညီပါ။ ကျွန်တော်တို့ နေစရာ နေရာလေးတစ်ခု ရှိနေသရွေ့ပေါ့။ ဘူတာ တစ်ခု ဝယ်ပြီးလို့ ကျန်တဲ့ ရထားဒင်္ဂါးတွေ အားလုံးကို ဘော့စ်ကို ပေးပါ့မယ်။ ဒါကြောင့် ကျေးဇူးပြုပြီး..."】
ကူညီပေးရမယ်။
မဟုတ်ဘူး... ဒါက အရောင်းအဝယ်တစ်ခုပဲ။
ရဲချီယန် က ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် နောက်သို့ မှီချလိုက်ပြီး သူ၏ မေးစေ့ကို လက်ဖြင့် ထောက်ထားကာ လက်ချောင်းများကို ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ညင်သာစွာ ခေါက်နေလေ၏။
【"ခင်ဗျား ရထားဒင်္ဂါး ဘယ်လောက် ပေးနိုင်လဲ။ ဆိုလိုတာက ကျွန်တော့်ကို ဘယ်လောက် ပေးမှာလဲ"】
【"အဲဒါက... ဘူတာ တစ်ခု ဝယ်ပြီးရင် ကျန်တဲ့..."】
【"ရိုးသားမှု မရှိဘူးဆိုရင်တော့ မေ့လိုက်တော့"】
【"မ... မဟုတ်ပါဘူး။ ရှိပါတယ်။ ဘော့စ်... ငါးဆယ်... ရထားဒင်္ဂါး ငါးဆယ်ပါ"】
ငါးဆယ်ဆိုတာ နည်းတဲ့ ပမာဏတော့ မဟုတ်ပေ။
သို့ရာတွင်...
【"နည်းလွန်းတယ်"】
အကယ်၍ သူက ငါးဆယ်ဟု ပြောနိုင်လျှင် သူ၏လက်ထဲတွင် ထိုထက်ပို၍ သေချာပေါက် ရှိနေမည်သာ ဖြစ်ပေသည်။
【"ဒါဆို... ခြောက်ဆယ်... ခြောက်ဆယ်ရော"】
ချင်ချန် ၏ နှလုံးသားက သွေးထွက်နေလေ၏။
ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် သူတို့က အလွန် ဆင်းရဲကြပေသည်။
သို့မဟုတ် ရထားမောင်းနှင်သူ အများစုအတွက် ရထားဒင်္ဂါးများက တကယ်ကို အဖိုးတန်လှပေသည်။
ရဲချီယန် ကဲ့သို့ ရထားဒင်္ဂါး အများအပြား ပိုင်ဆိုင်နိုင်သူမှာ အလွန်နည်းပါးလှလေ၏။
ထိုသို့ တွေးကြည့်မည်ဆိုလျှင် ဝေါလီသည် အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း မှလွဲ၍ သူ့အတွက် အကြီးမားဆုံးသော လိမ်လည်လှည့်ဖြားမှုတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။
သူက ကြမ်းပြင်ကို လှည်းကျင်းနေသော စက်ရုပ်ငယ်လေးကို ခေါ်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ကာ ၎င်း မတုံ့ပြန်နိုင်မီ လက်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်လေ၏။
【"ခုနစ်ဆယ်။ မရဘူးဆိုရင်တော့ ထားလိုက်တော့"】
ဤဈေးနှုန်းက တစ်ဖက်လူ၏ ကန့်သတ်ချက် ဖြစ်သင့်ပေသည်။
ဒီထက်ပိုသွားလျှင် သူတို့ ထုတ်ပေးရန် တကယ်ကို ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။
"ခုနစ်ဆယ်..."
ချင်ချန် က သွားကိုကြိတ်လိုက်ကာ သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲရှိ ရထားဒင်္ဂါး အရေအတွက်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မီးတောက်များကြောင့် အနီရောင် သမ်းနေသော အခန်းအပြင်ဘက်ရှိ မြို့တော်၏ ကောင်းကင်ယံကို ကြည့်လိုက်လေ၏။
【"သဘောတူတယ်။ ဒီနေ့... ဒီမှတ်တိုင်မှာပဲ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ဆော်လမွန် မြို့တော်ကို သွားဖို့ မဟာမိတ်အဖွဲ့ ဖိတ်စာကတ်တစ်ခု ရအောင် ကျွန်တော်တို့ကို ကူညီပေးပါ... ကျေးဇူးပြုပြီး..."】
【"ကျွန်တော် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားကြည့်ပါ့မယ်"】
မရေရာသော အဖြေတစ်ခုဖြင့် ရဲချီယန် က တိကျသော ကတိကို မပေးခဲ့ချေ။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ထို မဟာမိတ်အဖွဲ့ ဖိတ်စာကတ် ဆိုသည့်အရာကို သူ ဘယ်လို ရယူရမည်မှန်း လုံးဝ မသိသေးပေ။
"ဒါမှမဟုတ် အဲဒီ စစ်ဆေးရေးမှူးလေးကိုများ ငါ မေးကြည့်ရမလား"