အခန်း (၁၇၇-၁၇၈)

အခန်း ၁၇၇

ဆော်လမွန် မြို့တော် ၊ မျှော်စင်မြင့် ကောင်စီ

ကျောက်ရှီး က အလွန်မြင့်မားသော ခွေးခြေခုံတစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်ကာ သူမ၏ မေးစေ့ကို လက်ဖြင့်ထောက်လျက် အောက်ရှိလူများကို ပျင်းရိစွာ ကြည့်နေလေ၏။

"ခြုံငုံပြောရမယ်ဆိုရင်... စစ်ကြောရေးမှူးချုပ် မဒမ်ကျောက်ရှီး က အင်ပါယာအမိန့်တော် အဖွဲ့အစည်း က အမိန့် ကတ်ပြား ကို လုယူသွားတာကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့တဲ့အပြင် သူမရဲ့ တာဝန်ကျရာနေရာကနေ ထွက်ပြေးခဲ့လို့ ဆော်လမွန် မြို့တော်က အရေးကြီးတဲ့ ရတနာတစ်ခုကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရပါတယ်။ ဒါကြောင့် သူမရဲ့ ရာထူးကို ရုပ်သိမ်းပြီး မြို့ထဲကနေ နှင်ထုတ်ဖို့ အကြီးအကဲများအားလုံးကို ကျွန်တော် အဆိုပြုပါတယ်"

ကောင်စီအဖွဲ့ဝင်များကြားတွင် ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

စစ်ကြောရေးခုံရုံး အဖွဲ့ဝင် ဆယ်ဂဏန်းခန့်ကသာ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေကြပြီး အပြင်သို့ ပြေးထွက်ကာ စကားပြောဆိုခဲ့သော အမျိုးသားကို ရိုက်နှက်ချင်နေကြပေသည်။

ကျောက်ရှီး၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် သက်ကြီးရွယ်အို အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦး ထိုင်နေကြလေ၏။

ပထမတစ်ဦးမှာ ဆော်လမွန် မြို့တော်၏ မြို့တော်ဝန် ဖြစ်ပြီး ဒုတိယတစ်ဦးမှာ ဆော်လမွန် မြို့တော်၏ စစ်ဆေးရေးမှူးချုပ် ဖြစ်ပေသည်။

သူတို့သုံးဦးက တန်းတူအဆင့်အတန်း ရှိကြလေ၏။

"မင်း ပြောလို့ ပြီးပြီလား"

ကျောက်ရှီးက ပျင်းရိစွာဖြင့် သမ်းဝေလိုက်သည်။ သူမ၏ သေးငယ်သော အရပ်အမောင်းဖြင့် လူရာဂဏန်းခန့်ရှိသော ကောင်စီတစ်ခုလုံးကို စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် တိတ်ဆိတ်သွားစေခဲ့လေ၏။

လူငယ်လေးက အမြင့်ဆုံးနေရာရှိ ကျောက်ရှီး ကို မော့ကြည့်ကာ သွားကို ကြိတ်လိုက်သည်။

"သေချာတာပေါ့... ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ်၊ စစ်ကြောရေးခုံရုံး က စစ်ကြောရေးမှူးချုပ် ပဲဖြစ်နေပါစေ... ဒီလို ပြစ်မှုမျိုးကို ကျူးလွန်ခဲ့ရင်..."

"မင်းကို ဆက်ပြောဖို့ ငါ ပြောမိလို့လား"

တိတ်ဆိတ်မှု...

စူးရှအေးစက်သော အငွေ့အသက်များကြောင့် လူငယ်လေး၏ ခန္ဓာကိုယ်က အလိုအလျောက် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်သွားလေ၏။

"စစ်ကြောရေးခုံရုံး ရဲ့ တာဝန်က မကောင်းမှုတွေကို စစ်ကြောစီရင်ဖို့ပဲ။ မင်းပြောတာက တကယ်ပဲ မှန်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ငါ အပြစ်ရှိတာ အမှန်ပါပဲ"

လူငယ်လေး၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသွားသော်လည်း သူ ထပ်မံ၍ စကားမပြောနိုင်မီ ကျောက်ရှီး က သူမ၏ လက်ကို မြှောက်ကာ တံဆိပ်တစ်ခုကို လေထဲသို့ ပစ်တင်လိုက်သည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရလေ၏။

အလင်းမျက်နှာပြင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူမက ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်လေ၏။

"ငါက ဆော်လမွန် မြို့တော်ရဲ့ စစ်ကြောရေးမှူးချုပ် ပဲ။ အပြစ်တွေ အားလုံးကို ငါ စစ်ကြောစီရင်ရမယ်။ ငါ အပြစ်ရှိတယ်ဆိုတော့ ဒီအပြစ်ကို ကင်းလွတ်ခွင့်ပေးဖို့ ငါ စစ်ကြောစီရင်လိုက်တယ်"

အလင်းမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အနီရောင် စာလုံးကြီးနှစ်လုံး ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

【အပြစ်မရှိ】

"ခင်ဗျား..."

"ပြီးတော့"

ကျောက်ရှီး ၏ စကားများက မပြီးဆုံးသေးချေ။

"မင်းက စစ်ကြောရေးမှူးချုပ်ကို အသရေဖျက်ခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် မင်းရဲ့ ရာထူးကို ရုပ်သိမ်းပြီး လွင်တီးခေါင်ပြင်ထဲကို ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးလိုက်ကြောင်း တရားရုံးမှာ ငါကြေညာတယ်"

"မလုပ်ပါနဲ့... မလုပ်ပါနဲ့... စစ်ဆေးရေးမှူးချုပ်... ကယ်ပါဦး"

ဒိုင်း...

အမှောင်ထုထဲတွင် သေနတ်သံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

လူငယ်လေးက ချက်ချင်းပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

အောက်ဘက်ရှိ ဆူညံသံများကို လျစ်လျူရှုလိုက်ကာ ကျောက်ရှီးက မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားကို ကြည့်လိုက်လေ၏။

"စမတ်ခ်... ခင်ဗျား စည်းကျော်နေပြီ"

စမတ်ခ်ဟု ခေါ်သော အမျိုးသားက ပြုံးလိုက်သည်။

"မစ်ကျောက်... ခင်ဗျား ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ ကျွန်တော် နားမလည်ဘူး"

"ကျစ်... မြို့တော်ဝန်ကြီး... ကျွန်မ လုပ်စရာလေးရှိလို့ အရင်သွားနှင့်ပါရစေ"

စမတ်ခ်အပေါ် မကျေနပ်မှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ကျောက်ရှီးသည် သက်ကြီးရွယ်အို အမျိုးသမီးအပေါ်တွင်မူ လေးစားမှုကို ပြသခဲ့လေ၏။

ကျောက်ရှီး ၏ ထွက်ခွာသွားသော ကျောပြင်ကို ကြည့်ကာ စမတ်ခ်၏ အပြုံးက ဖြည်းညင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုက လက်ကနဲ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သတ်ဖြတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်က လျင်မြန်စွာ ပေါ်လာပြီး လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားကာ စမတ်ခ်က ထပ်မံ၍ ပြုံးလိုက်ပြီး သက်ကြီးရွယ်အို အမျိုးသမီးကို အနည်းငယ် အရိုအသေပေးလိုက်လေ၏။

"မြို့တော်ဝန်ကြီး... ကျွန်တော့်မှာလည်း လုပ်စရာလေးတွေ ရှိနေသေးတယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူက လှည့်ထွက်သွားလေတော့သည်။

မျှော်စင်မြင့် ကောင်စီအတွင်း၌ သက်ကြီးရွယ်အို အမျိုးသမီးတစ်ဦးတည်းသာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်စွာ ကျန်ရစ်နေခဲ့လေ၏။

ရုပ်တုတစ်ခုအလား...

စစ်ကြောရေးခုံရုံး

သူမ၏ နယ်မြေသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ကျောက်ရှီး က အုံ့မှိုင်းနေသော မျက်နှာထားဖြင့် အဆောက်အအုံတစ်ခုဆီသို့ လျှောက်သွားလေ၏။ သူမနောက်မှ လိုက်ပါလာသော စစ်ကြောရေးခုံရုံး အဖွဲ့ဝင်များက တိတ်ဆိတ်စွာ နေကြပြီး ယခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ကိစ္စများကြောင့် ကျောက်ရှီး က သူတို့အပေါ် ဒေါသထွက်မည်ကို စိုးရိမ်ကာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပေသည်။

"မင်းတို့ အားလုံးက ဒီမှာ ဘာလို့ ရပ်နေကြသေးတာလဲ"

သူမက ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူမ၏ အေးစက်သော အကြည့်များက သူတို့အပေါ်သို့ ဖြတ်သန်းသွားသောအခါ လူတိုင်းက သူတို့၏ ခေါင်းများကို ပို၍ပင် ငုံ့ထားလိုက်ကြလေ၏။

"မင်းတို့မှာ ကိုယ်လုပ်စရာ အလုပ်ကိုယ် မရှိကြဘူးလား။ ဒါမှမဟုတ် ဘာလုပ်ရမလဲ ဆိုတာကို ငါက သင်ပေးနေရဦးမလား"

ထိုအမိန့် ကတ်ပြား ကို ဆုံးရှုံးသွားပြီးနောက် ဆော်လမွန် မြို့တော်သည် အတော်လေး တည်ငြိမ်မှုရှိသော ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော် နှင့် မတူညီဘဲ

ဤမြို့တော်က ယခင်က တစ်ခါမှ မကြုံစဖူးသော အဓိကရုဏ်းတစ်ခုအတွင်းသို့ ကျဆင်းသွားခဲ့လေ၏။

ဤအဓိကရုဏ်းကို တစ်စုံတစ်ယောက်က တမင်တကာ ဖန်တီးခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူမ အလွန် ကောင်းစွာ သိရှိထားပြီး ထိုလူက ဘယ်သူလဲ ဆိုတာကိုပင် သူမ သိရှိနေပေသည်။

သူမ အလွန်မုန်းတီးသော အမျိုးသား... စမတ်ခ်ပင်

သူက အတိအကျ ဘာကို လုပ်ချင်နေတာလဲ။

စစ်ကြောရေးခုံရုံး ၏ အဖွဲ့ဝင်များကို ထွက်ခွာခွင့်ပြုလိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ သီးသန့် အဆောက်အအုံအတွင်းသို့ သူမ ဝင်ရောက်သွားလေ၏။

တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။

ဖိနပ်များကို ချွတ်လိုက်ကာ အလွန်အမင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသဖြင့် ကတ္တီပါအရုပ် အမြောက်အမြား ရှိနေသော ကုတင်ကြီးပေါ်သို့ ခုန်တက်သွားပြီး ၎င်းတို့ကြားတွင် တိုးဝင်နေလိုက်လေ၏။

"ဟူး... ကိုယ့်ရထားထဲမှာ နေရတာက အကောင်းဆုံးပဲ..."

ဤအရာက ဤနေရာတွင် ရပ်နားထားသော သူမ၏ ရထားဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဤနေရာတွင် ဓာတ်ပုံရိုက်ပြီး "တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ။ စစ်ကြောရေးမှူးချုပ် ကျောက်ရှီးရဲ့ အခန်းက တကယ်ပဲ ဒီလောက်တောင် ပန်းရောင်သန်းပြီး နူးညံ့နေတာလား" ဆိုသည့် ခေါင်းစဉ်ဖြင့် တင်လိုက်မည်ဆိုလျှင် ထိုသတင်းစာက ချက်ချင်းပင် ရောင်းကုန်သွားနိုင်ချေ ရှိလေ၏။

ဒင်... ဒင်...

သူမ၏ နားထဲတွင် အသိပေးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမထံသို့ မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ပို့လာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ဟင်"

"ဘယ်သူဖြစ်နိုင်မလဲ"

သူမ၏ မိတ်ဆွေစာရင်းတွင် နာမည် အနည်းငယ်မျှသာ ရှိလေ၏။

ဤအချိန်မျိုးတွင် သူမထံသို့ မက်ဆေ့ချ်ပို့နိုင်သူမှာ ပို၍ပင် နည်းပါးသေးပေသည်။

ကုတင်ပေါ်မှ မနည်းထလိုက်ရကာ အလင်းမျက်နှာပြင်ကို ဆွဲဖွင့်လိုက်ပြီး ပုဂ္ဂလိက ချက်ဘောက်စ် မျက်နှာပြင်ကို ကြည့်ရှုလိုက်လေ၏။

ရဲချီယန် - 【"ဟယ်လို... ကျွန်တော် မေးချင်တဲ့ မေးခွန်းတစ်ခု ရှိလို့ပါ"】

ကျောက်ရှီး ထံသို့ မက်ဆေ့ချ်ပို့ပြီးနောက် တစ်ဖက်လူက အချိန်အတန်ကြာမှသာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိမ့်မည်ဟု ရဲချီယန် က မူလက ထင်မှတ်ထားခဲ့ပေသည်။

သို့ရာတွင် မျှော်လင့်မထားစွာပင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌ မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ပြန်ဝင်လာလေ၏။

【"မင်း နားမလည်တဲ့ အရာတစ်ခုခုနဲ့ ကြုံနေရတာလား။ ငါ့ကို ပြောပြ"】

ကျောက်ရှီး က သူမ၏ ဖြူဖွေးသော ခြေထောက်လေးနှစ်ဖက်ကို တွဲလောင်းချထားပြီး အရုပ်များစွာကို ဖက်ထားလျက် ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းကာ သရေစာများကို စားရင်း အလင်းမျက်နှာပြင်ကို နှိပ်နေလေ၏။

"အရမ်းမြန်တာပဲ... သူ အလုပ်များနေမယ်လို့ ထင်ထားတာ... ထားလိုက်ပါတော့"

များစွာ မတွေးတောနေတော့ဘဲ ရဲချီယန် က ရထားဒင်္ဂါး များနှင့် ပတ်သက်သော အပိုင်းများကို ဖုံးကွယ်ထားလိုက်ပြီး မဟာမိတ်အဖွဲ့ ဖိတ်စာကတ်နှင့် ချင်ချန် အကြောင်းကို ရှင်းပြလိုက်လေ၏။

【"ဪ... အဲဒီလိုမျိုးကို မင်း မသိတာ ပုံမှန်ပါပဲ။ နာမည်က ညွှန်ပြနေတဲ့အတိုင်းပဲ... အဲဒါက တခြားမြို့တွေကနေ လက်ရှိမြို့ဆီကို မဟာမိတ်အဖွဲ့တွေ ပြောင်းရွှေ့ဖို့အတွက်ပါ။ တကယ်လို့ မင်းဆီမှာ အဲဒီကတ် မရှိဘူးဆိုရင် မဟာမိတ်အဖွဲ့တစ်ခု ချိတ်ဆက်ထားတဲ့ မြို့ကို ပြောင်းလိုက်တာနဲ့ မဟာမိတ်အဖွဲ့ အဆင့်က ၁ ကို ပြန်ရောက်သွားပြီး အရာအားလုံးကို အစကနေ ပြန်လုပ်ရလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့... ထာဝရ ညဉ့်ယံ မြို့တော်မှာ နောက်ထပ် အဓိကရုဏ်းတစ်ခု ဖြစ်နေတယ်..."

သူမ၏ လက်ချောင်းများကို ယက်လိုက်ပြီးနောက် ကျောက်ရှီး က သူမ၏ ပါးပြင်ကို ထိုးလိုက်ကာ ခေတ္တမျှ တွေးတောနေလေ၏။

【"ငါ မင်းကို အဲဒီ ဖိတ်စာကတ် ပေးနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်း ဆော်လမွန် မြို့တော်ကို လာရလိမ့်မယ်။ ငါ့ကို ကူညီဖို့ မင်းရဲ့ အမဲလိုက် စက်ယန္တရားနဂါး ကို အသုံးပြုရမယ့် ကိစ္စတစ်ခု ရှိလို့ပါ။ သေချာတာပေါ့... အသက်သွင်းဖို့ လိုအပ်တဲ့ ရထားဒင်္ဂါး တွေကို ငါပေးမှာပါ။ မင်းကိုယ်ပိုင် ငွေသုံးစရာ မလိုပါဘူး"】

ငွေပိုရမည်ဆိုတော့ ရဲချီယန်က သဘာဝကျစွာပင် ပျော်ရွှင်နေလေ၏။

တစ်ဖက်လူကလည်း ရက်ရောသော သူတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

သူရရှိမည့် ရထားဒင်္ဂါးများက အလွန်အမင်း နည်းပါးနေလိမ့်မည် မဟုတ်ဟု ယူဆရလေ၏။

ထို့အပြင် သူ့ထံတွင် ကုန်ကျစရိတ် ကြီးမားစွာ လျှော့ချခြင်း မော်ဂျူးလည်း ရှိနေသေးသည်။

အကယ်၍ အမဲလိုက် စက်ယန္တရားနဂါး ၏ အကန့်အသတ်ကျော်လွန်မုဒ် ကို တစ်ကြိမ် အသက်သွင်းရန် လိုအပ်မည်ဆိုပါက သူက ကုန်ကျမည့် ရထားဒင်္ဂါး ၈၀ ကို လုံးဝ သက်သာသွားစေနိုင်ပေသည်။

【"ကောင်းပြီလေ... ကျွန်တော့်ရဲ့ နောက်မှတ်တိုင်က ဆော်လမွန် မြို့တော် ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်"】

【"ငါ မင်းကို စောင့်နေမယ်။ မြို့ထဲ ဝင်ပြီးရင် သတိထားဦးနော်။ မကြာသေးခင်က မြို့က သိပ်မငြိမ်းချမ်းဘူး... ဒုက္ခပေးတဲ့ ကိစ္စတွေ အများကြီးရှိတယ်။ ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် အဲဒါက အမိန့်တွေ မရှိတော့လို့ပဲ..."】

သူမက အနည်းငယ် ပိုပြောလိုက်မိလေ၏။

သူမက အမိန့်များအကြောင်းကိုပင် စတင်ပြောဆိုလာခဲ့သည်။

ရဲချီယန် က ဤအကြောင်းကို လုံးဝ မသိရှိဟန်ဆောင်ရန် လိုအပ်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသောကြောင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

【"အမိန့်တွေအကြောင်း မင်း မသိဘူးလား။ ဪ ဟုတ်သားပဲ... ဒီလိုကိစ္စတွေကို မင်း မသိတာ ပုံမှန်ပါပဲ"】

ခေတ္တမျှ ပြင်ဆင်ပြီးနောက် ကျောက်ရှီး က အမိန့် ကတ်ပြား များနှင့် ပတ်သက်သော အချက်အလက်အကျဉ်းကို ရှင်းပြပေးလိုက်လေ၏။

【"ခြုံငုံပြောရမယ်ဆိုရင်... အမိန့် ကတ်ပြား တွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ လူတွေက ရထား ထဲမှာ အစွမ်းအထက်ဆုံး လူတွေထဲမှာ ပါဝင်တယ်လို့ သတ်မှတ်လို့ရတယ်။ ဪ... ပြီးတော့ အမိန့် ကတ်ပြား တွေကို စုဆောင်းနေတဲ့ အင်ပါယာအမိန့်တော် အဖွဲ့အစည်း လို့ခေါ်တဲ့ အဖွဲ့တစ်ခုလည်း ရှိသေးတယ်။ အဲဒီကောင်တွေက အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်။ တကယ်လို့ အလိုရှိစာရင်းမှာ ပါတဲ့ လူတစ်ယောက်ယောက်နဲ့ မင်းတွေ့ရင် အဝေးကြီးမှာ နေဖို့ မမေ့နဲ့နော်"】

အခန်း ၁၇၈

တူညီသော မေးခွန်းတစ်ခုအပေါ် မတူညီသော လူများထံမှ မတူညီသော အဖြေများကို ရရှိနိုင်ပေသည်။

ကျောက်ရှီးက ကတ်ပြား အစီအစဉ်များကို စိတ်ဝင်စားပုံမပေါ်ဘဲ သို့မဟုတ် သူမက ၎င်းတို့ကို အထင်သေးနေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်လေ၏။

အမိန့်ကတ်ပြားကို လုယူခံလိုက်ရစဉ်က သူမက တားဆီးရန် များစွာ အားမထုတ်ခဲ့ခြင်းကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤအချက်ကို အမှန်တကယ်ပင် မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

ရဲချီယန်က ဆက်လက်၍ မမေးမြန်းတော့ချေ။

သူနှင့် ကျောက်ရှီးက အလွန်အမင်း ရင်းနှီးသူများ မဟုတ်ကြပေ။

ဤမေးခွန်းများကို မေးမြန်းခွင့်ရခြင်းမှာ အမဲလိုက် စက်ယန္တရားနဂါးကြောင့်သာဖြစ်ပြီး အခြားဘာမျှ မရှိချေ။

နောက်မှတ်တိုင်အတွက် ပစ်မှတ်ကို သူ အတည်ပြုလိုက်လေ၏။

ရထား က ရှေ့သို့ ဆက်လက်ချီတက်သွားကာ နှစ်ဆယ့်တစ်ခုမြောက်မှတ်တိုင်၊ ဆော်လမွန်မြို့တော်

မြို့တော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း

ကံကြမ္မာ လမ်းဆုံလမ်းခွက ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်နှင့် မတူညီဘဲ

မြို့တော်၏ အဓိက ဝင်ပေါက်မှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာတစ်ခုက အမည်ပြောင်းလဲသွားပေသည်။

【ကံကြမ္မာ လမ်းဆုံလမ်းခွ စတင်ပါပြီ၊ အောက်ပါ ရွေးချယ်စရာများမှ ဝင်ပေါက်တစ်ခုကို ရွေးချယ်ပါ】

【၁၊ ဆော်လမွန် မြို့တော် အဓိက ဝင်ပေါက်】

【၂၊ အဆုံးမဲ့ မျှော်စင်၏ အောက်ခြေထပ်】

အဆုံးမဲ့ မျှော်စင်... ဒါက သူ တစ်ခါမှ မကြားဖူးသော နောက်ထပ်နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ရဲချီယန်က သူ၏ စိတ်ထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ မှတ်သားထားလိုက်ပြီးနောက် အဓိက ဝင်ပေါက်ကို ရွေးချယ်လိုက်လေ၏။

ရထားက ရပ်တန့်သွားသည်။

ရထား သိမ်းဆည်းရန် သိုလှောင်မှု မေးထရစ်ကို သူ အသုံးပြုလိုက်လေ၏။

ပလက်ဖောင်းပေါ်သို့ သူ လျှောက်ထွက်သွားသည်။

သူ၏ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းက အံ့သြဖွယ်ကောင်းနေပေသည်။

သူ၏ ပြီးခဲ့သည့် အလည်အပတ်နှင့် မတူညီဘဲ။

ဆော်လမွန် မြို့တော် အတွင်း၌ ရှင်းပြ၍မရနိုင်သော စိုးရိမ်ပူပန်မှုတစ်ခုကို ခံစားနေရလေ၏။

လူများက တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မယုံကြည်ကြတော့ဘဲ အချင်းချင်း ရှောင်ဖယ်နေကြသည်ကိုပင် မြင်တွေ့နေရပေသည်။

ဘာကြောင့်များလဲ။

သူက သိပ်နားမလည်ခဲ့ပေ။

အကျင့်ပါနေသည့်အတိုင်း သူက ရထား အရောင်းအဝယ်ဌာနသို့ သွားကာ ရထားဒင်္ဂါး နှစ်ပြားကို ဆော်လမွန်ဒင်္ဂါး များအဖြစ် လဲလှယ်လိုက်လေ၏။

ဤနေရာတွင် လူ သိပ်အများကြီး မရှိသောကြောင့် ထူထဲသော ကျည်ကာမှန်၏ အနောက်တွင် ပုန်းနေသော ဒေသခံ အမျိုးသမီးကို သူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ဆော်လမွန် မြို့တော် ကို ပြန်မလာတာ အတော်လေး ကြာသွားပြီ... ဘာလို့ ဒီနေရာက အရမ်းထူးဆန်းနေသလို ခံစားနေရတာလဲ"

ဖြားယောင်းသွေးဆောင်ခြင်း စွမ်းရည်က တိတ်ဆိတ်စွာ အသက်ဝင်သွားလေ၏။

အခြားမည်သူမျှ မရှိသောကြောင့် ဒေသခံ အမျိုးသမီးက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုကာ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။

သူမက ပြန်လည်ဖြေကြားလေ၏။

"ဟူး... တိတိကျကျ ဘာဖြစ်သွားလဲဆိုတာကိုတော့ ကျွန်မ မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်အတန်ကြာက အကြမ်းဖက်သမား တစ်စုက အထက်ပိုင်းက အရေးပါတဲ့လူ တစ်ယောက်ကို ဒေါသထွက်စေမယ့် အရာတစ်ခုခုကို ခိုးယူသွားခဲ့ပုံရတယ်။ အဲဒီနောက်မှာ အဲဒီ အရေးပါတဲ့လူက အဲဒီပစ္စည်းကို ပြန်ရဖို့အတွက် မြို့ထဲက လမ်းတွေ အများကြီးကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တယ်... အဲဒီထဲမှာ မြို့ထဲက ကြီးမားတဲ့ မဟာမိတ်အဖွဲ့တချို့ရဲ့ ဘူတာ တွေတောင် ပါသွားသေးတယ်"

"အဲဒီနေ့ကစပြီး လူအများကြီးက ရထား တွေကို လုယူဖို့ ရထား အရောင်းအဝယ်ဌာနကို ပြေးလာခဲ့ကြတယ်။ သူတို့ရဲ့ ရထားမောင်းနှင်သူ ဆိုတဲ့ အမှတ်အသားကို စွန့်လွှတ်လိုက်တဲ့ အဲဒီလူတွေက ဘယ်ကနေ ခွန်အားတွေ ရလာမှန်းကို မသိပါဘူး။ သူတို့က အရောင်းအဝယ်ဌာနကို တကယ်ကြီး ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာပြီး... ရထားတွေ အများကြီးကို ခိုးယူသွားကြတယ်..."

ဒေသခံ အမျိုးသမီး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သတိမထားမိနိုင်လောက်သော အားကျမှုတစ်ခုက လက်ကနဲ ဖြစ်ပေါ်လာလေ၏။

အကယ်၍ သူမသာ ထိုနေ့က သွားခဲ့မည်ဆိုပါက လွင်တီးခေါင်ပြင ပေါ်သို့ ခြေချနိုင်ခဲ့ပြီး လေးစားခံရသော ရထားမောင်းနှင်သူ တစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်မည်ဟု သူမ၏ ရင်ထဲတွင် တွေးတောနေကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သိသာနေပေသည်။

ရဲချီယန် ၏ မျက်မှောင်များက အနည်းငယ် ကြုတ်သွားလေ၏။

သူတို့က အောင်မြင်သွားခဲ့တယ်လား။

မဖြစ်နိုင်တာ။

ဆော်လမွန် မြို့တော် ရဲ့ လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့က အဲဒီလောက်တောင် အရည်အချင်း မရှိတာလား။

ဆော်လမွန် မြို့တော် တွင် လက်နက်ကိုင်တပ်ဖွဲ့ နှစ်ခု ရှိပေသည်။

တစ်ခုမှာ စစ်ကြောရေးခုံရုံး ဖြစ်လေ၏။

စစ်ကြောရေးမှူးချုပ် အဖြစ် ကျောက်ရှီး ဦးဆောင်သော စစ်ကြောရေးခုံရုံးတွင် အဆင့်မြင့် တိုက်ခိုက်ရေးသမား အများအပြား ရှိနေသင့်ပေသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် အခြားနေရာများတွင် စစ်ကြောရေးခုံရုံး အပေါ် လူများ၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို အမြဲတမ်း မြင်တွေ့နိုင်ခြင်း ဖြစ်လေ၏။

ဒုတိယတစ်ခုမှာ ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော် နှင့် ဆင်တူသော စစ်ဆေးရေးမှူး များ ဖြစ်ကြပေသည်။

သူတို့အားလုံးက တရားဝင် တပ်ဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်ကြလေ၏။

သူတို့က ဆော်လမွန် မြို့တော် ၏ အများပြည်သူ လုံခြုံရေးကို ထိန်းချုပ်ထားကြသည်။

သူတို့ထဲမှ အများစုမှာ သူတို့၏ အမှတ်အသားများကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ကြသော ယခင် ရထားမောင်းနှင်သူများ ဖြစ်ကြပြီး အကဲဖြတ်မှုများကို အောင်မြင်ပြီးနောက် ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယုတ္တိတန်တန် တွေးကြည့်မည်ဆိုလျှင် ယခင်က အမှတ်အသား ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သူများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် စစ်ဆေးရေးမှူး တပ်ဖွဲ့တစ်ခုတည်းနှင့်ပင် အသာစီးရသင့်ပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့က အထက်ပိုင်းမှ ထောက်ပံ့ပေးထားသော လက်နက်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသောကြောင့် ဖြစ်လေ၏။

သူတို့က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တကယ်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက် ခံလိုက်ရတာလဲ။

ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ အမိန့်ကတ်ပြားက တကယ်ပဲ ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ သက်ရောက်မှုကို ဖြစ်စေနိုင်လို့များလား။

ဤဒေသခံ အမျိုးသမီးထံမှ မည်သည့် အချက်အလက်မျှ ထပ်မံ၍ မရနိုင်တော့ချေ။

သူမက သူ့နောက်မှ ရထားပေါ်သို့ လိုက်ပါကာ သူ၏ လက်ထောက်အဖြစ် လုပ်ကိုင်လိုကြောင်း ပြောဆိုလာသည်ကို ရဲချီယန်က ငြင်းပယ်လိုက်ပြီးနောက် အရောင်းအဝယ်ဌာနထဲမှ သူ လျှောက်ထွက်လာခဲ့လေ၏။

ကျောက်ရှီးနှင့် သဘောတူထားသော နေရာဆီသို့ သူ ဦးတည်သွားလိုက်သည်။

၎င်းက ကော်ဖီဆိုင်တစ်ဆိုင် ဖြစ်ပေသည်။

ဆော်လမွန် မြို့တော်၏ အစည်ကားဆုံးလမ်းပေါ်တွင် တည်ရှိလေ၏။

သို့ရာတွင် သူ၏ ပြီးခဲ့သည့် အလည်အပတ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဤနေရာကများစွာ တိတ်ဆိတ်နေပုံရပေသည်။

သူဝင်ရောက်သွားကာ ကော်ဖီတစ်ခွက် မှာလိုက်သည်။ ကျောက်ရှီးက မရောက်လာသေးသော်လည်း သူက အလျင်လိုမနေခဲ့ပေ။ ခါးသက်သော ကော်ဖီထဲသို့ ခါးသက်မှု သိပ်မကျန်တော့သည်အထိ နွားနို့ကို ထည့်လိုက်ပြီးနောက် ဖြည်းညင်းစွာ အရသာခံ၍ သောက်နေလိုက်လေ၏။

ချလွင်...

တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်လေ၏။

သူက အသံထွက်လာရာဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

မျက်နှာဖုံးနှင့် ဦးထုပ်ကို ဆောင်းထားပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံးကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားသော မိန်းကလေးတစ်ဦး တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်လာသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရလေ၏။

သို့ရာတွင် သူမက ဘယ်သူလဲ ဆိုတာကို ရဲချီယန် က ကောင်းကောင်း သိနေပေသည်။

တစ်မီတာနှင့် ငါးဆယ်စင်တီမီတာသာ ရှိသော စစ်ကြောရေးမှူးချုပ်လေး

"အင်း... ဒီဘက်မှာ..."

သူက လက်လှမ်းပြလိုက်လေ၏။

ကျောက်ရှီးက ခြေလှမ်းများကို သွက်လက်စွာ လျှောက်လှမ်းကာ တိုက်ရိုက် လျှောက်လာခဲ့သည်။

နွားနို့များကြောင့် အနည်းငယ် ဖြူနေသော ရဲချီယန် ၏ လက်ထဲရှိ ကော်ဖီကို သူမက တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သေးငယ်သော စစ်ကြောရေးမှူးချုပ်က သူမ၏ မျက်နှာဖုံးကို ချွတ်လိုက်လေ၏။

"သူတို့ဆိုင်မှာ ဒီပစ္စည်းအသစ် ဘယ်တုန်းက ရလာတာလဲ။ အဖြူရောင် ကော်ဖီလား"

"မဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်တော်က သကြားနဲ့ နွားနို့ကို နည်းနည်းများများ ထည့်လိုက်လို့ပါ။ ဒါပါပဲ မစ်ကျောက်... အဲ..."

သူမက မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ရန် မျက်နှာဖုံးကို တပ်ဆင်ထားသောကြောင့် အခြားသူများ သူမ၏ မျက်နှာကို မြင်သွားမည်ကို သို့မဟုတ် သူမ ဤနေရာတွင် ရှိနေကြောင်းကို သိသွားမည်ကို မလိုလား၍ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ရဲချီယန် က ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားလေ၏။ ကျောက်ရှီး၏ အသက်က သူ့ထက် ပိုကြီးသင့်ပေသည်။

သို့သော် သူမကို အစ်မကျောက်ဟု ခေါ်ရန်မူ သူ တကယ်ကို မပြောထွက်ခဲ့ချေ။

"ရပါတယ်... ငါ့ကို ကျောက်ရှီးလို့ပဲ ခေါ်ပါ။ ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ဒီနာမည်နဲ့ ငါတစ်ယောက်တည်း ရှိတာမှ မဟုတ်တာ"

မျက်နှာဖုံးကို ချွတ်လိုက်ပြီးနောက် ကျောက်ရှီးက အကြောဆန့်လိုက်ကာ ကော်ဖီဆိုင်ရှိ မီနူးကို ကြည့်ရှုလိုက်ရာ သူမ၏ အကြည့်များက ၎င်းအပေါ်တွင် ရေးထားသော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုဆီသို့ ရုတ်တရက် ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရလေ၏။

"ဆော်လမွန် ဒင်္ဂါး နှစ်ထောင်ကျော် ဖိုးဝယ်ရင် ဒီအရုပ်ကို ရနိုင်တယ်လား"

သူမ၏ မျက်လုံးများက ပျော်ရွှင်မှုကြောင့် တောက်ပသွားကြသည်။

သူမက တုံ့ဆိုင်းနေခြင်းအလျဉ်းမရှိဘဲ မှာယူရန်အတွက် ကောင်တာဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်လေ၏။

ထို့နောက် အဖြူရောင် ဝက်ဝံရုပ်လေးတစ်ရုပ်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် ပြန်ရောက်လာသည်။

"ဟင်းဟင်း... ငါ အရင်က အဲဒါကို မရခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီမှာ လျှို့ဝှက်ထုတ်ဝေထားတဲ့ အရုပ်လေးကို ငါ တကယ်ကြီး ရခဲ့တယ်"

"..."

သူက ဘယ်လို ပြောရမလဲ။

ဘာကြောင့်များ ကျောက်ရှီးကို ကလေးမလေး တစ်ယောက်နှင့် လုံးဝ တူညီနေသည်ဟု ရဲချီယန်က ပို၍ပို၍ ခံစားလာရသနည်း။

သူမ၏ အရပ်အမောင်းကြောင့်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သူမ နှစ်သက်သောအရာများကြောင့်ပဲဖြစ်ဖြစ်ပေါ့။

ကျောက်ရှီးက အရုပ်လေးကို မြတ်နိုးစွာ ဖက်ထားပြီးနောက် သူမ လာရောက်ရသည့် ရည်ရွယ်ချက်ကို ရုတ်တရက် သတိရသွားလေ၏။

သူမ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ ကတ်ပြားတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ လှမ်းပေးလိုက်သည်။

"ရော့... ဒါက မဟာမိတ်အဖွဲ့ ဖိတ်စာကတ်ပဲ။ ဪ... ဒါနဲ့ မင်းရဲ့ သူငယ်ချင်းက ထာဝရ ညဉ့်ယံ မြို့တော်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး တခြားဘာတွေ ပြောသေးလဲ"

ထာဝရ ညဉ့်ယံ မြို့တော်... သိပ်ပြီး ရင်းနှီးပုံမပေါ်သော ဤမြို့တော်က ဤသေးငယ်သော စစ်ကြောရေးမှူးချုပ်၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိသွားပုံရလေ၏။

"တခြားဘာမှ မပြောပါဘူး။ အဲဒီလောက်ပဲ ပြောသွားတာ"

"ဪ... ဒါဆို အဲဒီမြို့က လူတွေ ဘာလုပ်ကြမလဲဆိုတာကို ငါ ခန့်မှန်းလို့ရလောက်တယ်"

ကျောက်ရှီး က သမ်းဝေလိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သူမ၏ မေးစေ့ကို ထောက်ထားကာ အခြားလက်တစ်ဖက်ရှိ ကော်ဖီဇွန်းဖြင့် သကြားမပါသော သူမ၏ ကော်ဖီကို ညင်သာစွာ မွှေနေလေ၏။

"ငါ မင်းကို ပစ္စည်းပေးပြီးပြီဆိုတော့ မင်း ငါ့ကို ကူညီမယ်လို့ ပြောခဲ့တာကို မှတ်မိသေးလား"

"မှတ်မိပါတယ်။ ဘာလုပ်ပေးရမလဲဆိုတာကိုသာ ပြောပါ"

ကျောက်ရှီ က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ဆော်လမွန် မြို့တော်၏ မြေပုံတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်လေ၏။

သူမက လက်တစ်ချောင်းကို ဆန့်တန်းကာ မြေပုံပေါ်ရှိ နေရာတစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"ဒီနေရာကို တစ်ခေါက်သွားပြီး မင်းရဲ့ အမဲလိုက် စက်ယန္တရားနဂါးကို အသုံးပြုပြီး အကန့်အသတ်ကျော်လွန် မုဒ် ကို အသက်သွင်း၊ ဒီနေရာကို တစ်ကြိမ်လောက် ဗုံးကြဲပေးပါ"

"ဟင်"

ရဲချီယန်က သူ အကြားမှားသွားသည်ဟု ထင်မှတ်လိုက်လေ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ လက်ညှိုးထိုးပြနေသော နေရာမှာ အဆုံးမဲ့ မျှော်စင်ဟု အမည်ရသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းက ဤကမ္ဘာသို့ ဝင်ရောက်ရန် ရဲချီယန် အတွက် ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခုအနက်မှ တစ်ခု ဖြစ်လေ၏။

"ဒါက ဘာနေရာလဲ"

သူက မေးမြန်းလိုက်သည်။

"မျှော်စင် ကောင်စီလေ။ ဆော်လမွန် မြို့တော် ရဲ့ စစ်ဆေးရေးမှူး ဌာန ရုံးချုပ်ပေါ့"

ကျောက်ရှီးက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်လေ၏။