အခန်း (၁၇၉-၁၈၀)

အခန်း ၁၇၉

"?"

"ဘာဖြစ်လို့လဲ။ ထူးဆန်းနေလို့လား"

ကျောက်ရှီးက ခါးသက်သော ကော်ဖီကို တစ်ငုံ သောက်လိုက်ရာ ခါးသက်မှုကြောင့် မျက်နှာရှုံ့သွားပုံရလေ၏။ ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် သူမကလည်း ရဲချီယန် ကဲ့သို့ပင် သကြားနှင့် နွားနို့များကို ပြည့်နေအောင် ထည့်လိုက်လေတော့သည်။

"ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ဆိုရင် ကျွန်တော် သဘောတူနိုင်မယ် မထင်ဘူး။ လူအမြောက်အမြား သေဆုံးစေမယ့် နေရာတစ်ခုကို အကြောင်းမဲ့ သွားတိုက်ခိုက်တာမျိုးကို ကျွန်တော် မနှစ်သက်ဘူး။ ပြီးတော့..."

သူက စကားကို အဆုံးသတ်မလိုက်ချေ။

ငွေရှာရမည်ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းက သူ့ကိုယ်သူ အန္တရာယ်ထဲသို့ တွန်းပို့ရမည်ဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပေ။

လုံးဝ အမည်မသိ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ သွားရောက်ရန်စပြီး လုံးဝ အမည်မသိ လူတစ်စုကို သတ်ဖြတ်ရမည်ဟုလည်း ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ချေ။

နွားနို့လက်ဖက်ရည်နှင့် လုံးဝ တူညီသွားသော ကော်ဖီကို ကျောက်ရှီးက တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး ရဲချီယန်၏ စကားများကို နားထောင်ရင်း ရယ်မောလိုက်လေ၏။

"အဲဒီအတွက် စိတ်မပူပါနဲ့။ မင်းကို လူသတ်ခိုင်းနေတာ မဟုတ်သလို အခုချက်ချင်း အမြောက်နဲ့ သွားပစ်ခိုင်းနေတာလည်း မဟုတ်ဘူး။ မနက်ဖြန်ကျရင် ထာဝရညဉ့်ယံ မြို့တော်က လူတွေက အပြန်အလှန် ဖလှယ်ရေး အခမ်းအနားတစ်ခုအတွက် ဒီကို လာကြလိမ့်မယ်။ အစကတော့ မင်းရဲ့ အမဲလိုက် စက်ယန္တရားနဂါး နဲ ကာကွယ်ပေးဖို့ပဲ အကူအညီတောင်းချင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီက အဓိကရုဏ်းတွေအကြောင်း မင်းပြောပြတာကို ကြားပြီးတော့ တစ်ယောက်ယောက်ဆီကနေ သတင်းအချက်အလက် တချို့ကို ငါ ဝယ်လိုက်တယ်။ ဟင်း... ထာဝရ ညဉ့်ယံ မြို့တော်က လူတွေက ဒီကို လာတိုက်ခိုက်ကြလိမ့်မယ်လို့ တကယ်ကို မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။ အဲဒီကောင်တွေက စစ်စတင်ဖို့ သတ္တိတွေ ဘယ်ကနေ ရလာလဲဆိုတာ ငါ တကယ်ကို မသိဘူး"

ကျောက်ရှီး ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အထင်သေးမှုများ အပြည့်အဝ ရှိနေလေ၏။

သူမက ထာဝရ ညဉ့်ယံ မြို့တော်၏ လုပ်ရပ်များကို ဂရုမစိုက်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သိသာနေပြီး ၎င်းတို့ကို မိုက်မဲသည်ဟုပင် ယူဆထားပုံရပေသည်။

"ငါ ဒီမှာ ရှိနေသရွေ့ ဘယ်သူမှ ဆော်လမွန်မြို့တော် ကို ဖျက်ဆီးလို့ မရဘူး"

"ဒါပေမဲ့... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီကိစ္စက ဖြစ်လာတော့မှာပဲဆိုတော့ ငါ မကြိုက်တဲ့ လူတစ်ယောက်ကို ဖယ်ရှားပစ်ဖို့ အခွင့်ကောင်းပဲ။ မနက်ဖြန်... အချိန်ကို ငါပြောတဲ့အခါကျရင် ဒီနေရာကို ဖျက်ဆီးလိုက်ပါ။ စိတ်မပူပါနဲ့... အဲဒီနေရာမှာ ဘယ်သူမှ ရှိမနေပါဘူး။ အဲဒါကို ဖျက်ဆီးလိုက်တာက မြင့်မားတဲ့ မျှော်စင်ကြီးကို ပြိုကျသွားစေရုံကလွဲပြီး တခြား ဘာမှ ဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး။ လူသတ်မယ့်သူက ငါပဲ... မင်းမဟုတ်ဘူး"

သူမက တကယ်ကို ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိနေလေ၏။

သူမက ထာဝရ ညဉ့်ယံ မြို့တော်ကို လူရွှင်တော်များအဖြစ်သာ လုံးဝ မှတ်ယူထားပေသည်။

သို့ရာတွင် သူမကို ကြည့်ရင်း ရဲချီယန်၏ ရင်ထဲတွင် ရှင်းပြ၍မရသော သဟဇာတ မဖြစ်မှုတစ်ခုကို ခံစားနေရလေ၏။

တကယ်ပဲ အဲဒီလို ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။

တကယ်လို့ ထာဝရ ညဉ့်ယံ မြို့တော်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဆော်လမွန် မြို့တော် ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ဆိုရင် ကျောက်ရှီးရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို သူတို့က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ထည့်မတွက်ဘဲ နေမှာလဲ။

ကျောက်ရှီးက တကယ်ကို စွမ်းအားကြီးမားပေသည်။ မွန်ရိုးဂျီနာ၏ အဆိုအရ သူမနှင့် ရှာယာက တူညီသော လူအမျိုးအစားများ ဖြစ်ကြပြီး သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာလည်း သိပ်ပြီး ကွာခြားမှု ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ရှာယာပင်လျှင် အခြားသူများ၏ ချိတ်ပိတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလော။ သူမကရော... အမြဲတမ်း အနိုင်ရနေနိုင်ပါ့မလား။

မသေချာပေ။

ရဲချီယန် ၏ စိတ်ထဲတွင် ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသား၏ ပုံရိပ်က ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

လူစွမ်းကောင်းထက် ပိုစွမ်းတဲ့သူ အမြဲရှိနေတတ်ပြီး ကောင်းကင်ထက် ပိုမြင့်တဲ့ ကောင်းကင် အမြဲရှိနေတတ်တာပဲ။

အမဲလိုက် စက်ယန္တရားနဂါး ၊ ဘုရားစူး ကတ်ပြား နှင့် ကတ်ပြား အစီအစဉ်များ၏ စွမ်းအားများ ရှိနေသော်လည်း ရဲချီယန်က သူ့ကိုယ်သူ လုံလောက်အောင် စွမ်းအားကြီးမားပြီဟု တစ်ခါမျှ မခံစားခဲ့ရချေ။

သူက စကားပြောရန် ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း သူမကို ဖျောင်းဖျနေရန် မလိုအပ်ပေ။

ငါ ဒါကို လုပ်သင့်သလား။

ရဲချီယန် က ခေတ္တမျှ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်လေ၏။

ကျောက်ရှီးက မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ လက်ကိုလည်း ဆန့်တန်းကာ သူ၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"အတူတူ အလုပ်လုပ်ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်လို့ ပြောမလို့လား"

"အဲ... ကျွန်တော် ပြောချင်တာက... အမြောက် ပစ်ရရင် ငွေကုန်တယ်လို့ပါ"

"..."

ကျောက်ရှီးက တိတ်ဆိတ်စွာပင် သူမ၏ လက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ပြင်ဆင်ထားသော အဝတ်အိတ် တစ်အိတ်ကို ထုတ်ယူကာ သူ့ထံသို့ လှမ်းပေးလိုက်လေ၏။

"ရထားဒင်္ဂါး တစ်ရာ့နှစ်ဆယ်ပါ။ မင်း အဲဒီအမြောက်ကို ပစ်ပြီးသွားရင် မင်းဆီမှာ အကြွေစေ့ လေးဆယ် ကျန်နေဦးမယ်။ အဲဒါ မင်းအတွက် အခကြေးငွေလို့ သတ်မှတ်လိုက်။ ဪ... ပြီးတော့ မင်း အချိန်ရရင် အထက်လွှာက စစ်ကြောရေးခုံရုံး ကို သွားပြီး စံသတ်မှတ်ချက် စစ်ကြောရေးမှူး ဝတ်စုံနဲ့ လစာကို သွားထုတ်လို့ ရတယ်။ သိပ်မများဘူး ဆိုပေမဲ့ ရထားဒင်္ဂါး ဆယ်ပြားနဲ့ လက်နက်ငယ်လေး တချို့ ရလိမ့်မယ်"

လက်နက်များက အရေးမကြီးသော်လည်း ရထားဒင်္ဂါး ဆယ်ပြားဆိုသည်မှာ မဆိုးလှချေ။

အဲဒီကို သွားဖို့ သူ့မှာ အကြောင်းပြချက် ရှိသွားပြီလို့ ရဲချီယန် ခံစားလိုက်ရလေ၏။

သဘောတူညီမှု ရရှိသွားပြီးနောက် ကျောက်ရှီး က ထွက်မသွားသေးချေ။

သူမက အရုပ်လေးကို ဖက်ထားလျက် ချစ်စရာကောင်းသော ကလေးမလေး တစ်ယောက်အလား ကော်ဖီကို အေးအေးလူလူ သောက်နေလေ၏။

သူမက အခါးဆုံး ကော်ဖီကို မှာယူခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်မူ ခါးသက်မှုကို မခံနိုင်တော့ဘဲ သကြားနှင့် နွားနို့များကို ထည့်လိုက်ရပေသည်။

သူမက ရင့်ကျက်သူ တစ်ဦးအဖြစ် ဟန်ဆောင်ရန် တမင်တကာ ကြိုးစားနေကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သိသာနေလေ၏။

ဤသေးငယ်သော စစ်ကြောရေးမှူးချုပ်လေးက အတော်လေး စိတ်ဝင်စားဖွယ် ကောင်းပေသည်။

အနည်းငယ် ရင်းနှီးသွားပြီးနောက် သူမက စကားပြောရာတွင် အမြဲတမ်း မာနကြီးသော လေသံဖြင့် ပြောလေ့ရှိသော်လည်း ၎င်းက စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာ မကောင်းခဲ့ပေ။

"မင်း ဒီနေ့ တခြားလုပ်စရာ ရှိသေးလား"

သူမ၏ ခွက်ထဲရှိ ကျန်နေသော ကော်ဖီကို သောက်ပြီးနောက် ကျောက်ရှီး က သူမ၏ ပါးစပ်တစ်ဝိုက်ရှိ ကျန်နေသော အစအနများကို သပ်လိုက်လေ၏။

တစ်စုံတစ်ရာကို ရုတ်တရက် သတိရသွားကာ ရဲချီယန် ကို ကြည့်လိုက်သော သူမ၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသွားကြသည်။

"မရှိလောက်ပါဘူး... အခု ဗုံးသွားကြဲကြမလို့လား"

"အဲဒါ မဟုတ်ဘူး... မင်း အားနေတာ ကောင်းတယ်။ ငါ့ကို ပစ္စည်းတစ်ခု ဝယ်ပေးပါဦး"

"?"

ကျောက်ရှီး က ကော်ဖီဖိုးကို စားပွဲပေါ်တွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် တင်ထားခဲ့ပြီးနောက် ရဲချီယန်၏ လက်ကို ဆွဲကာ အပြင်သို့ တိုက်ရိုက် ပြေးထွက်သွားလေတော့သည်။

မျက်နှာဖုံးများကို တပ်ဆင်လိုက်ပြီးနောက် ကားတစ်စီး ငှားကာ ဆိုင်တစ်ဆိုင်ရှေ့သို့ သူတို့ ရောက်ရှိသွားကြလေ၏။

သူမက ထိုနေရာတွင် ရပ်ကာ ဆိုင်အပြင်ဘက်ရှိ ကြော်ငြာဘုတ်ပေါ်မှ ပင်လယ်ဓားပြ ယုန်အရုပ်လေးကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"ငါ့ကို ဝယ်ပေးပါဦး။ ဒီဆိုင်က အရုပ်ဝယ်ရင် အမှတ်တရ ဓာတ်ပုံရိုက်ဖို့ လိုအပ်တယ်တဲ့။ ပြီးတော့ တခြားလူတွေ ငါ့ကို တွေ့သွားတာမျိုး ငါ မလိုချင်လို့..."

ရဲချီယန်က ဆော်လမွန် မြို့တော် မှ မဟုတ်သလို စစ်ကြောရေးခုံရုံးတွင်လည်း တကယ်တမ်း နေထိုင်နေခြင်း မဟုတ်သောကြောင့် ကျောက်ရှီးက သူ့ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် သူမ၏ တမင်တကာ ဖန်တီးထားသော အေးစက်စက် အမူအရာကို တစ်ခါမျှ မပြသခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သူမက အရုပ်များကို တကယ်ကို မြတ်နိုးလေ၏။

ဒါက သေးငယ်တဲ့ အကူအညီလေး တစ်ခုပဲဆိုတော့ သူ မကူညီပေးနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပါဘူးလေ။

သို့ရာတွင် ရဲချီယန်သည် ရထားဒင်္ဂါး ငါးပြားတိတိ ကုန်ကျခဲ့သော အရုပ်လေးကို ကိုင်ဆောင်လျက် ဘဝကို မေးခွန်းထုတ်ချင်နေသည့် မျက်နှာထားဖြင့် ဆိုင်ထဲမှ လျှောက်ထွက်လာသောအခါ ကျောက်ရှီး မှာ အသံထွက်အောင်ပင် ရယ်မောလိုက်မိလေတော့သည်။

"ဒီပစ္စည်းက နည်းနည်း ဈေးမကြီးလွန်းဘူးလား"

"ဟင်းဟင်း... လုံးဝ ဈေးမကြီးပါဘူး။ ဒါက စူပါ၊ စူပါ အထူးထုတ်လေးပါ။ ဒီတစ်ရုပ်ပဲ ရှိတာ"

"ရော့... မင်းအတွက်"

ကျောက်ရှီးက ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော ရထားဒင်္ဂါး များကို ရဲချီယန်၏ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်လေ၏။

ငါးပြား မဟုတ်ဘဲ ဆယ်ပြား ဖြစ်ပေသည်။

ဤတစ်မီတာနှင့် ငါးဆယ်စင်တီမီတာသာ ရှိသော စစ်ကြောရေးမှူးချုပ်လေး

သူမ၏ ရက်ရောမှုက တကယ်ကို အံ့မခန်း ဖြစ်ပေသည်။

မျက်နှာဖုံး တပ်ထားသော်လည်း ယုန်အရုပ်လေးကို ဖက်ထားသော သူမ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ ပျော်ရွှင်မှုက ရှင်းလင်းစွာ ထင်ဟပ်နေလေ၏။

"တခြား တစ်ခုခု ဝယ်ဦးမလား"

"မဝယ်တော့ဘူး... ငါ ရထားဒင်္ဂါး အဲဒီလောက် အများကြီး ယူမလာခဲ့ဘူး။ နောက်တစ်ခါ အထူးထုတ် အသစ် ထွက်လာရင် မင်းကို လာရှာမယ်လေ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီဆိုင်က ပျောက်သွားမှာမှ မဟုတ်တာ"

ပျောက်မသွားဘူးလား။

ရဲချီယန်က ဆိုင်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်လေ၏။

ဝယ်ယူမှု ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ကျောက်ရှီးက တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာသွားရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

သို့ရာတွင် မလှမ်းမကမ်း၌ နံပါတ်တုတ်များကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ဆော်လမွန် မြို့တော် စစ်ဆေးရေးမှူး အချို့က လမ်းပေါ်ရှိ လမ်းသွားလမ်းလာများကို ကိုယ်ရေးအချက်အလက် စစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်လျက် ရုတ်တရက် ချဉ်းကပ်လာကြလေ၏။

ဤကာလအတွင်း ဤကဲ့သို့သော အဖြစ်အပျက်များက မကြာခဏ ဖြစ်ပွားလေ့ရှိပုံရပြီး လမ်းပေါ်ရှိ လူများကလည်း ယင်းကို ယဉ်ပါးနေပုံရပေသည်။

သူတို့က ဝိုင်းရံလာကြသည်။

မျက်နှာဖုံး တပ်ဆင်ထားပြီး သူမ၏ ပုံမှန်စတိုင်နှင့် မကိုက်ညီသော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသောကြောင့် ကျောက်ရှီး ကို မည်သူမျှ မမှတ်မိကြချေ။

"ကိုယ်ရေးအချက်အလက်တွေ ပြပါ... ပုံမှန် စစ်ဆေးတာပါ။ မင်းတို့ နှစ်ယောက်လုံး"

ကျောက်ရှီး၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသော်လည်း သူမ၏ လက်ထဲရှိ အရုပ်လေးနှင့် ဝတ်ဆင်ထားသော အဝတ်အစားများကို သူမ ကြည့်လိုက်လေ၏။

အကယ်၍ သူမက မျက်နှာဖုံးကို ချွတ်လိုက်ပြီး ယခုပင် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် အမှတ်အသားကို ထုတ်ဖော်လိုက်မည်ဆိုပါက သူမ ခက်ခဲစွာ ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သော ဂုဏ်သိက္ခာ၏ အစိတ်အပိုင်း အတော်များများက မနက်ဖြန်တွင် ရိုးရှင်းစွာပင် ပျောက်ကွယ်သွားမည်ကို သူမ စိုးရိမ်နေပေသည်။

သူမ၏ အရပ်အမောင်းက သူမအတွက် လုံလောက်သော စိတ်ညစ်စရာများကို ဖြစ်စေခဲ့ပြီးပြီဖြစ်ကာ အကယ်၍ ထိုသို့သာ ဖြစ်သွားခဲ့မည်ဆိုလျှင်...

ရဲချီယန် က ၎င်းကို သတိပြုမိသွားသောကြောင့် ကျောက်ရှီး ၏ ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်ပြီး စစ်ကြောရေး တံဆိပ် ကို ထုတ်ယူပြလိုက်လေ၏။

"ငါက စစ်ကြောရေးခုံရုံးရဲ့ တတိယအဆင့် စစ်ကြောရေးမှူး တစ်ယောက်ပဲ။ မင်းတို့ ဘာလိုချင်လို့လဲ"

တံဆိပ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်နှင့် ထို စစ်ဆေးရေးမှူး များက ချက်ချင်းပင် လန့်ဖြတ်သွားကြလေ၏။

"ဪ... စစ်ကြောရေးမှူး ကိုး... တောင်းပန်ပါတယ်... တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ အခုပဲ သွားပါ့မယ်"

ထိုသို့ဆိုသော်လည်း။

ဤ စစ်ဆေးရေးမှူး များ၏ မျက်လုံးများထဲတွင်မူ ပြင်းထန်သော နာကြည်းမှုနှင့် မကျေနပ်မှုတစ်ခု ရှိနေလေ၏။

သူတို့နှင့် စစ်ကြောရေးခုံရုံး ကြားတွင် ဖြေရှင်း၍ မရနိုင်လောက်သော ပဋိပက္ခတစ်ခု ရှိနေကြောင်း မြင်တွေ့ရန် ခဲယဉ်းလှသည် မဟုတ်ချေ။

ဤပဋိပက္ခက ကျောက်ရှီးနှင့် စစ်ဆေးရေးမှူး ခေါင်းဆောင် ကြားတွင်သာ ရှိနေသည် မဟုတ်ဘဲ အောက်ခြေအဆင့်များတွင်လည်း တည်ရှိနေပေသည်။

မနက်ဖြန်ဆိုတဲ့ နေ့က ကျောက်ရှီး မျှော်လင့်ထားသလို လွယ်လွယ်ကူကူ ဖြတ်သန်းသွားနိုင်လိမ့်မယ် မဟုတ်ဘူးလို့ သူ ခံစားနေရတယ်။

ရဲချီယန်က တိတ်ဆိတ်စွာ တွေးတောလိုက်လေ၏။

"ကျေးဇူးပဲ"

ကျောက်ရှီး က ရဲချီယန် ၏ ပခုံးကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်ပြီး သူတို့ကြားရှိ အရပ်အမောင်း ကွာခြားချက်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံသတိပြုမိသွားပုံရလေ၏။ သူမက အတော်လေး မြင့်မားသော ပန်းခင်းတစ်ခုကို ရှာဖွေကာ ၎င်းပေါ်တွင် ရပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာလေးကို မော့ကာ ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုလဲ... စစ်ကြောရေးခုံရုံး ရဲ့ စစ်ကြောရေးမှူး အမှတ်အသားက မဆိုးဘူး မဟုတ်လား။ တခြားမြို့တွေမှာတောင် ဒီအမှတ်အသားက မင်းကို အတားအဆီးမရှိ သွားလာခွင့် ပြုနိုင်သေးတယ်"

အခန်း ၁၈၀

စစ်ကြောရေးခုံရုံး၏ စစ်ကြောရေးမှူး အမှတ်အသားနှင့်အတူ ရရှိလာသော အဆင်ပြေချောမွေ့မှုကို ရဲချီယန်က တကယ်ကို ခံစားသိရှိနိုင်ပေသည်။

သို့ရာတွင် ဤအဆင်ပြေချောမွေ့မှုနှင့်အတူ လူအတော်များများက စစ်ကြောရေးခုံရုံးအပေါ်တွင် အမုန်းတရားများ ရှိနေကြပုံရသည်ကိုလည်း သူက ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ယခင်က သွေးနှင့် စက်ယန္တရားများ၏ သခင် ဝင်ပူးခြင်းခံခဲ့ရသော ချောင်ကျဲ့ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ထိုလူက စစ်ကြောရေးခုံရုံးအား လက်စားချေရန်အတွက်ပင် ပြောဆိုခဲ့သေးသည် မဟုတ်ပါလော။

အလားတူ အခြေအနေမျိုးရှိသူ အတော်များများ ရှိနေသင့်ပေသည်။

အရုပ်ကို ဝယ်ယူပြီးနောက် ကျောက်ရှီးက ရဲချီယန်ကို ဆက်လက်ဆွဲခေါ်သွားကာ အေးအေးလူလူ လမ်းလျှောက်နေပြီး သူမက အပြင်ဘက်တွင် လမ်းမလျှောက်ရသည်မှာ အတော်လေး ကြာသွားပြီဖြစ်ပုံရလေသည်။

သူမ၏ မျက်နှာဖုံးနှင့် ခေါင်းစွပ်တို့တွင် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် အမှတ်အသားကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်သော လုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခု ပါဝင်သင့်ပေသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် စစ်ကြောရေးခုံရုံးမှ အဖွဲ့ဝင်များ ဖြတ်သွားလျှင်တောင် သူမ၏ အမှတ်အသားကို သတိမပြုမိနိုင်ခဲ့ကြချေ။

"ကျေးဇူးပဲ၊ ဒီနေ့ ငါ အတော်လေး ပျော်ဖို့ကောင်းခဲ့တယ်"

လေဟာပြင် ရေခဲမုန့်ဆိုင် တစ်ဆိုင်၏ အပြင်ဘက်တွင် ကျောက်ရှီးက သူမ၏ မျက်နှာဖုံးကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ချွတ်လိုက်ကာ ဇွန်းကို ကိုက်ထားပြီး ခွက်ထဲမှ နောက်ဆုံးကျန်နေသော ချိုမြိန်မှုကို မျိုချလိုက်လေသည်။

နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို ညင်သာစွာ သပ်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နှမြောတသဖြစ်မှုတစ်ခုက တကယ်ကို ထွက်ပေါ်လာပေသည်။

"အချိန်တောင် နီးနေပြီပဲ၊ ငါ ပြန်သင့်ပြီ။ ဪ ဒါနဲ့ မင်း လိုက်ခဲ့ချင်လား။ မင်းရဲ့ လစာကို သွားထုတ်ဖို့ ငါကိုယ်တိုင် ခေါ်သွားပေးဖို့ အခွင့်ကောင်းပဲလေ။ ရထားဒင်္ဂါး ဆယ်ပြားဆိုတာက သိပ်တော့မများဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်း လက်နက်တွေကို မကြိုက်ရင် ပြန်ရောင်းလို့ရတယ်"

"ပြန်ရောင်းလို့ရတယ်လား"

"ဟုတ်တယ်လေ၊ အဲဒါက လစာအဖြစ် ရထားဒင်္ဂါးတွေအစား အစားထိုးပေးထားတာပဲ။ မင်း မကြိုက်ရင် ရောင်းလိုက်ပေါ့။ လူအများကြီး အဲဒီလို လုပ်ကြပါတယ်"

ကျောက်ရှီးက ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စများကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ စစ်ကြောရေးခုံရုံးရှိ လူအများစုမှာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားအတွက် ထိုလက်နက်များကို မလိုအပ်ကြပေ။ လက်နက်များက လစာထဲတွင် ရထားဒင်္ဂါးများကို အစားထိုးရန်အတွက်သာ ပါဝင်နေခြင်းဖြစ်ပြီး အခြားဘာမျှ မရှိချေ။

သူမက ထိုမျှ ရက်ရောနေသည်ဟု မထင်လိုက်ပါနှင့်၊ သူမပင်လျှင် ရထားဒင်္ဂါးများကို အကန့်အသတ်မရှိ အသုံးမပြုနိုင်ခဲ့ပေ။

ဤဆော်လမွန် မြို့တော် မဟုတ်ဘူး၊ မြို့တော်များ အားလုံး၏ အခြေခံအုတ်မြစ်အတွက် စားသုံးသော စွမ်းအင်မှာ အခြေခံ ပစ္စည်းများ မဟုတ်ဘဲ ရထားဒင်္ဂါးများသာ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုရပေမည်။

ရထားဒင်္ဂါးများ မရှိဘဲနှင့် မြို့တော်များကို တည်ဆောက်ခြင်း သို့မဟုတ် ထိန်းသိမ်းထားခြင်းများ ပြုလုပ်၍ မရနိုင်ချေ။

ထို့ကြောင့် စစ်ကြောရေးခုံရုံးသို့ လစဉ် ပေးနိုင်သော ပမာဏမှာ ကန့်သတ်ထားပြီး အချို့ကို ချွေတာနိုင်ရန်အတွက် လက်နက်များကို လစာအစား အသုံးပြုခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ရဲချီယန်က ငြင်းပယ်မနေခဲ့ပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဆော်လမွန် မြို့တော်သို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာခြင်းက ရိုးရှင်းစွာပင် ငွေရှာရန်အတွက်သာ ဖြစ်ပေသည်။

စစ်ကြောရေးခုံရုံးသို့ သွားရောက်ခြင်းက အတွေ့အကြုံတစ်ခု ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး သူက လမ်းကြောင်းကိုလည်း လေ့လာနိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။

ကျောက်ရှီး နောက်မှလိုက်ကာ သူတို့နှစ်ဦးက လူများကို သယ်ဆောင်ပေးသော ငှက်ကြီးတစ်ကောင်ကို ငှားရမ်းလိုက်ကြသည်။

အထက်လွှာများသို့ သွားရောက်ရန်အတွက် ပျံသန်းရေး သို့မဟုတ် တည်နေရာ ရွှေ့ပြောင်းရေး ကိရိယာများကို အသုံးပြုရန် လိုအပ်သော ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော်နှင့် မတူညီဘဲ ဆော်လမွန် မြို့တော်တွင် အလွန်ကြီးမားသော ဗဟို ဓာတ်လှေကားကြီးတစ်ခု ရှိလေသည်။

ဤဓာတ်လှေကားကြီးကို အစောင့်အများအပြားက နေ့ရောညပါ စောင့်ကြပ်နေကြပေသည်။

လက်နက်အမျိုးမျိုးက ဤနေရာကို ခံတပ်တစ်ခုကဲ့သို့ ခိုင်ခံ့နေစေခဲ့လေသည်။

အခြားအလွှာများသို့ သွားရောက်ရန်အတွက် ကိုယ်ရေးအချက်အလက်ကို ပြသကာ ရထားဒင်္ဂါးများကို အသုံးပြုရပေသည်။

စစ်ကြောရေးခုံရုံး၏ တံဆိပ်က နောက်တစ်ကြိမ် အသုံးဝင်လာပြန်လေသည်။

ဤနေရာတွင် စစ်ကြောရေးမှူးများအတွက် သီးသန့် ဓာတ်လှေကား လမ်းကြောင်းတစ်ခုပင် ရှိနေကြောင်း ရဲချီယန်က သိရှိလိုက်ရသည်။

ဤအရာက အခွင့်ထူးတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ပြီးတော့ ၎င်းက လူများကို မနာလိုဖြစ်စေသော အခွင့်ထူးတစ်ခုလည်း ဖြစ်လေသည်။

ထိုနေရာတွင် စောင့်ကြပ်နေကြသော စစ်ဆေးရေးမှူးများ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ အားကျမှုနှင့် မကျေနပ်မှုများက လုံးဝ ဖုံးကွယ်၍ မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေပေသည်။

ကျောက်ရှီးက သတိမပြုမိဘဲ နေမည် မဟုတ်ချေ။

သူမက ရိုးရှင်းစွာပင် ဂရုမစိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ဓာတ်လှေကားကို စီးနင်းလိုက်ပြီးနောက် သူတို့က လျှင်မြန်စွာ အထက်သို့ တက်သွားကာ တိမ်တိုက်များကို ဖောက်ထွက်လျက် ကောင်းကင်ယံသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားလေသည်။

ဤပထမအလွှာမှ မြင်တွေ့ရသော ကောင်းကင်ယံမှာ အစစ်အမှန် မဟုတ်ပေ။

၎င်းက အသုံးအဆောင်တစ်ခုခုဖြင့် ပံ့ပိုးပေးထားသော အတုအယောင် ကောင်းကင်ယံသာ ဖြစ်လေသည်။

ကောင်းကင်ယံအထက်သို့ ဝင်ရောက်သွားခြင်းပင်။

ခဏတာမျှ အလွှာများကြားရှိ ကြားခံနယ်မြေကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုနေရာတွင် အမှောင်ထုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

"အဲဒါက..."

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ကျောက်ရှီးက နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"...ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော် အမြင်မှားတာ နေမှာပါ"

သူက အမြင်မှားသွားခြင်း မဟုတ်ချေ။

ထိုအမှောင်ထုထဲတွင် မျက်လုံးအစုံများစွာက သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်ဟု ရဲချီယန်က လုံးဝ သေချာနေပေသည်။

၎င်းတို့က လူသားများ၏ မျက်လုံးများ မဟုတ်ကြပေ။

ဆော်လမွန် မြို့တော်တွင် စုစုပေါင်း အလွှာသုံးလွှာ ရှိလေသည်။ ပထမအလွှာနှင့် ဒုတိယအလွှာမှာ ရထားမောင်းနှင်သူများနှင့် ဒေသခံများ ရောနှောနေထိုင်ကြသော နေရာများ ဖြစ်ကြသည်။ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ဒုတိယအလွှာက ပို၍ စည်ကားပြီး ဈေးပိုကြီးကာ တတိယအလွှာမှာမူ အကြီးအသေး အရွယ်အစားစုံလင်ပြီး အမျိုးအစား များပြားလှသော မဟာမိတ်အဖွဲ့ အသီးသီး၏ ဘူတာများ ဖြစ်ကြလေသည်။ ဓာတ်လှေကားက အမြင့်သို့ တက်သွားသောအခါ ပျားအုံများနှင့် ဆင်တူသော နေရာအများအပြားကို မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

ပြီးတော့ ဤနေရာများကို ဆက်လက်၍ ချဲ့ထွင်နေကြဆဲပင် ဖြစ်လေသည်။

ဤအလွှာသုံးလွှာကြားရှိ တစ်ခုတည်းသော တူညီချက်မှာ မဟာမိတ်အဖွဲ့ ဘူတာများအပါအဝင် ဖျော်ဖြေရေး နေရာအမျိုးမျိုးက နေရာအနှံ့အပြားတွင် ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဤအချက်က ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော်နှင့် အတော်လေး ဆင်တူလေသည်။

စတုတ္ထအလွှာ။

၎င်းက အလွန် ကြီးမားပေသည်။

ဤနေရာမှ မြင်တွေ့ရသော ကောင်းကင်ယံက အစစ်အမှန် ကောင်းကင်ယံ ဖြစ်လေသည်။

ဓာတ်လှေကားက ရပ်တန့်သွားသည်။

ရဲချီယန်က အရင် လျှောက်ထွက်သွားလိုက်သည်။

ကျောက်ရှီးက ဓာတ်လှေကားထဲတွင် ကျန်ရစ်နေခဲ့ပြီး စစ်ကြောရေးခုံရုံး၏ စစ်ကြောရေးမှူးချုပ်ကို ကိုယ်စားပြုသော အထူး ဝတ်စုံတစ်ခုကို လဲလှယ်လိုက်လေသည်။

အဝတ်အစားများကို စိတ်ကြိုက် လဲလှယ်နိုင်စေရန် ယခင်က ရဲချီယန် ရရှိထားသော မော်ဂျူးမျိုး သူမထံတွင် ရှိမနေခဲ့ချေ။

အဆင့်မြင့် ရထားမောင်းနှင်သူ တစ်ဦးဖြစ်ခြင်းကပင် သူမကို အရာအားလုံး တတ်စွမ်းနိုင်သူ တစ်ဦး ဖြစ်လာစေသည်ဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပေ။

"ဟူး..."

သူမက သူမ၏ ဦးထုပ်နှင့် မျက်နှာဖုံးကို ချွတ်လိုက်လေသည်။

ပထမအလွှာတွင် ကျောက်ရှီး၏ မျက်လုံးထောင့်များ၌ အမြဲတမ်း တည်ရှိနေခဲ့သော အပြုံးများက ဖြည်းညင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူမ၏ နေ့စဉ်ဘဝတွင် တမင်တကာ ပြသလေ့ရှိသော ခမ်းနားထည်ဝါမှုနှင့် အေးစက်မှုတို့ဖြင့် အစားထိုးသွားလေတော့သည်။

သူမက ရဲချီယန်၏ ပခုံးကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်ကာ ချောင်းအဟန့်လေး ဟန့်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"သွားကြစို့၊ စစ်ကြောရေးခုံရုံးကို ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့။ သူတို့ကို မင်းအတွက် ဝတ်စုံတစ်ခု ချုပ်ပေးခိုင်းလိုက်မယ်"

ဝတ်စုံတစ်ခုလား။ ဒါက တကယ်ကြီး မလိုအပ်ပါဘူး။

သူက အမျိုးသား ဝတ်စုံတစ်ခု၏ ဓာတ်ပုံကို ကျောက်ရှီးထံမှ တောင်းလိုက်ပြီးနောက် မော်ဂျူး - အတုခိုးခြင်းကို အသက်သွင်းလိုက်လေသည်။

သူ၏ အဝတ်အစားများက ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"အို... အဝတ်အစားတွေကို တိုက်ရိုက် ပြောင်းလဲပေးနိုင်တဲ့ မော်ဂျူးလား။ ငါ ဒါကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးတာပဲ။ အဆင့်မြှင့်တင်မှု ရွေးချယ်စရာတွေထဲကနေ မင်း ရခဲ့တာလား။ အဲဒါက အတော်လေး ဈေးကြီးလောက်မှာပဲနော်။ တိုက်ခိုက်ရေး မဟုတ်တဲ့ မော်ဂျူးတစ်ခုအတွက် ငွေသုံးဖို့ ဝန်မလေးဘူးဆိုတော့ မင်းက အတော်လေး ချမ်းသာတာပဲ"

"အဝတ်အစားဖိုး သက်သာသွားတယ်လို့ပဲ သတ်မှတ်လိုက်ပါ"

ထိုအချိန်တွင် ဆင်တူသော ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီး အချို့က စကားပြောဆို ရယ်မောရင်း သူတို့ဆီသို့ လျှောက်လာနေကြလေသည်။

ထိုသူများအနက်မှ လူတစ်ဦးက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားကာ ကျန်လူများကို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စွာဖြင့် နောက်သို့ ဆွဲလိုက်သည်။

"စ... စစ်ကြောရေးမှူးချုပ် ပါလား"

"ဘယ်မှာလဲ... စစ်ကြောရေးမှူးချုပ်က အရမ်းအရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စရှိလို့ အရမ်းနောက်ကျမှ ပြန်လာမယ်လို့ ပြောခဲ့တာလေ... နှုတ်ခွန်းဆက်သပါတယ် စစ်ကြောရေးမှူးချုပ်"

ကျောက်ရှီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်နှင့် သူမ၏ အနားတွင် ရပ်နေသော ရဲချီယန်ကိုလည်း သူတို့ မြင်တွေ့သွားကြလေသည်။

ကျောက်ရှီးက အေးစက်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ရဲချီယန်က နောက်မှ လိုက်ပါသွားလေသည်။ ထိုလူအချို့ကို ကျော်ဖြတ်သွားသောအခါ သူတို့၏ အကြည့်များက ထိုလူနှစ်ဦး ကြားတွင် အပြန်အလှန် ရွေ့လျားသွားလာနေကြသည်။

သူတို့ ဝေးကွာသွားမှသာ ဤလူများက နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချနိုင်ခဲ့ကြလေသည်။

"ဘုရားရေ... အဲဒီလူက ဘယ်သူလဲ။ အရပ်ကလည်း အရမ်းရှည်ပြီး စစ်ကြောရေးမှူးချုပ်ရဲ့ အနားမှာ ကပ်ရပ်ရဲသေးတယ်။ သူ့အသက်ကို တန်ဖိုးမထားတော့ဘူးလား"

"ရှူး... အသံတိုးတိုးလုပ်ပါ၊ သူတို့ သိပ်မဝေးသေးဘူး"

"ကျွတ်... ကျွတ်... စစ်ကြောရေးမှူးချုပ်က သူမရဲ့ အနားမှာ ဘယ်သူရပ်တာကိုမှ မကြိုက်ဘူးလေ။ ပြီးတော့ သူက အမျိုးသား တစ်ယောက်ပဲ။ ဒါကများ..."

"ထားလိုက်ပါတော့၊ သူမက ပုံမှန်ဆို အရမ်းဒေါသကြီးတာပဲလေ။ သူမက ဘယ်သူ့ကိုမှ သဘောကျဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ဒီနေ့ သူမ စိတ်အခြေအနေ ကောင်းနေလို့ နေမှာပါ။ သွား... အရက်သွားသောက်ကြမယ်"

သူတို့က ထိုသို့ ပြောဆိုခဲ့ကြလေသည်။

သို့ရာတွင် စစ်ကြောရေးမှူးချုပ် ကျောက်ရှီးက အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် ချောမောသော အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့်အတူ စစ်ကြောရေးခုံရုံးသို့ ပြန်ရောက်လာသည်ဆိုသော သတင်းက စစ်ကြောရေးခုံရုံးရှိ လူတိုင်းထံသို့ လျှင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားလေတော့သည်။

လူတိုင်းတွင် အတင်းအဖျင်း ပြောလိုသော စိတ်နှလုံး ရှိကြပြီး သူတို့လည်း ချွင်းချက် မဟုတ်ကြချေ။

စစ်ကြောရေးခုံရုံး... နာမည်က ညွှန်ပြနေသည့်အတိုင်းပင်။

၎င်းက တကယ်ကို ဧရာမ ခြံဝင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ထို့အပြင် ဤခြံဝင်းကြီးက မြေပြင်ပေါ်တွင် တည်ရှိနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ လေထဲတွင် လွင့်မျောနေလေသည်။ ဆော်လမွန် မြို့တော်၏ အမြင့်ဆုံး အလွှာတွင်ပင် ၎င်းက အခြား အဆောက်အအုံများအားလုံးထက် ပိုမိုမြင့်မားနေပေသည်။

"ဒါက ငါ့ရဲ့ စစ်ကြောရေးခုံရုံးပဲ"

ကျောက်ရှီးက ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။