အခန်း (၂၄၈၉-၂၄၉၀)

အပိုင်း(၂၄၈၉)

တာအို အလုပ်အကျွေးပြုခြင်း...

ထိုစကားရပ်သည် ပဲ့တင်ထပ် ဝိညာဉ် အဆင့် ကျင့်ကြံသူ များအတွက် သီးသန့်ဖြစ်သော စကားရပ်ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ချိုးဖောက်၍မရသော ကျေးကျွန်ဘဝနှင့် တူသည့် အစစ်အမှန် အစေခံခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ အကယ်၍ ဝေ့ဝူယင်က သူ့ကို နတ်ဘုရားများနှင့် တိုက်ခိုက်ရန် တောင်းဆိုခဲ့ပါက၊ ငြင်းဆန်ရန် အခွင့်အရေး မရှိသလို အမိန့်ကို အောင်မြင်စေရန် ရာခိုင်နှုန်းပြည့်ထက် လျော့နည်းသော မည်သည့်အရာကိုမျှ ပေးစွမ်းရန် အခွင့်အရေး မရှိပေ။

၎င်းမှာ တိကျသော နာခံမှုပင် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဝေ့ဝူယင်သည် သီးသန့် လေလံပွဲအတွင်း စူးဟောင်ရန် ထံမှ တာအို အလုပ်အကျွေးပြုခြင်း သဘောတူညီချက် တစ်ခုကို မည်သို့ တည်ဆောက်ရမည်ဆိုသည့် နည်းလမ်းများကို သိမ်မွေ့စွာ မေးမြန်းစုံစမ်းခဲ့သည်။

ထိုအကြောင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်နှာက ချက်ချင်း ဖြူရော်သွားခဲ့၏။ ကျိန်ဆိုသူသည် ၎င်း၏ တည်ရှိမှုတစ်ခုလုံးကို အခြားတစ်ယောက်၏ အလိုဆန္ဒအတိုင်း ထိန်းချုပ်ခံရမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ပဲ့တင်ထပ် ဝိညာဉ် အဆင့် ကျင့်ကြံသူ များသည် ထိုကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်မျိုးကို လုပ်ဆောင်လေ့ မရှိသလောက် ရှားပါးလှသည်။

ထို့အပြင် ၎င်းကို စတင်ရန်အတွက် တာအိုချည်နှောင် ရတနာ တစ်ခု လိုအပ်သောကြောင့်၊ ၎င်းသည် အလွန် ရှားပါးသော ကျိန်ဆိုမှုများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က ဝေ့ဝူယင်သည် ဟုန်ရွှမ်နူ နှင့် ထိုကျိန်ဆိုမှုကို ပြုလုပ်ရန် ကြိုးစားနေသည်ဟု စူးဟောင်ရန် က ထင်မြင်ခဲ့သည်။ သို့သော် တာအိုချည်နှောင် ရတနာ သည်ပင် နောက်ဆုံးတွင် ပျောက်ကွယ်သွားမည် ဖြစ်သောကြောင့် ဤကျိန်ဆိုမှုများသည် ထာဝရ တည်တံ့နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်းကိုလည်း ပြောဆိုခဲ့၏။

သူ၏ ပြောစကားအရဆိုလျှင် တာအိုချည်နှောင် ရတနာ တစ်ခုသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ကျိန်ဆိုမှုကို နှစ်ပေါင်း ၁၁၁ နှစ်အထိသာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပေသည်။

ဝိညာဉ်ချည်နှောင် နှင့် အမတေချည်နှောင် ပန်းများကြားတွင် ဧကရာဇ်များကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသော ပန်းကိုးပွင့်နှင့် ပတ်သက်၍ ဝေ့ဝူယင် ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက် နားလည်သွားခဲ့သည်။ အကျဉ်းချခံထားရသော ထိုသူသည် လိုအပ်သော ပစ္စည်းများနှင့်အတူ ဤအလုပ်အကျွေးပြုခြင်းကို ကမ်းလှမ်းရန် အစီအစဉ်ဆွဲနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဝေ့ဝူယင် ချက်ချင်းပင် သံသယ ဝင်သွားခဲ့သည်။ ထို တာအိုချည်နှောင် ပန်းများသည် အခြားသူများကို လှည့်စားရန် ဖန်တီးထားသော ထောင်ချောက်တုများ ဖြစ်နေနိုင်ချေ ရှိသည်။ အထူးသဖြင့် ၎င်းတို့ကို ထိုသူကိုယ်တိုင် ပြုစုပျိုးထောင်ထားခြင်း ဖြစ်မည်ဆိုလျှင် ပို၍ပင် သေချာနေပေသည်။

သူ ပို၍ တွေးတောလေလေ၊ ၎င်းသည် အတိအကျ ထိုအခြေအနေမျိုး ဖြစ်နေနိုင်ကြောင်း ပို၍ သေချာလာလေလေပင်။

ယုံကြည်မှု ဆိုသည်မှာ ရရှိရန် ခက်ခဲလှသည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် တာအိုချည်နှောင် ရတနာ များသည် အလွန်တရာ ရှားပါးလွန်းလှသည်။ ထို့ကြောင့် အစွမ်းကုန် သန့်စင်ခြင်း ဂလက်ဆီ တွင် လူသိရှင်ကြား ရရှိနိုင်သော ထိုရတနာမျိုး တစ်ခုမျှ မရှိပေ။ ၎င်းတို့ကို ပုံမှန်အားဖြင့် အကြောင်းပြချက် အမျိုးမျိုးအတွက် အသုံးပြုလေ့ရှိကြသည်။ သို့မဟုတ်ပါကလည်း ကန်းပန် သူတော်စင်များ ထံသို့ ရောင်းချတတ်ကြသည်။ ထို့ပြင် တာအိုမျိုးစေ့ ရှာဖွေသူ အဆင့်အောက်တွင် ရှိနေသော ရည်မှန်းချက်ကြီးမားသည့် အထွတ်အထိပ် သူတော်စင် များထံသို့ မယုံနိုင်လောက်အောင် မြင့်မားသော ဈေးနှုန်းများ၊ သို့မဟုတ် မျက်နှာသာပေးမှုများဖြင့် ရောင်းချလေ့ရှိကြသည်။

သူတို့ကို တာအိုမျိုးစေ့ ရှာဖွေသူ များဟု လူသိများရခြင်းတွင် အကြောင်းပြချက် တစ်ခု ရှိနေပေသည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် ဤ တာအိုချည်နှောင် ပန်းများကို ယုံကြည်ရန် မည်သည့် ရည်ရွယ်ချက်မျှ မရှိခဲ့ပေ။ စူးဟောင်ရန် ၏ အဆိုအရ အခြား ရွေးချယ်စရာ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိသေးသည်။ သို့သော် ၎င်းက သေမျိုး သက်တမ်း နှစ်ကိုးနှစ်သာ ခံနိုင်ရည် ရှိသည်။

၎င်းမှာ ကျိန်ဆိုမှုကို ချည်နှောင်ရန်အတွက် မိမိ ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် အဓိက ဥပဒေသ အာဏာ ၏ အရေးအကြီးဆုံးသော မူလအရင်းအမြစ်ကို အသုံးပြုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဝေ့ဝူယင်တွင် ၎င်းစွမ်းအား ခြောက်ခု ရှိသောကြောင့် သူသည် နှစ်ပေါင်း ငါးဆယ့်လေးနှစ် အထိ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပေသည်။ သူတော်စင် နိုးထခြင်း ဆေးရည် တစ်ပုလင်း အပါအဝင် ထုတ်ကုန် အနည်းငယ်ကို အသုံးပြုကာ စူးဟောင်ရန် ထံမှ အစီအရင် ကို ရယူခဲ့ပြီးနောက်၊ ဤအခြား ရွေးချယ်စရာ နည်းလမ်းကို အားကိုးရန် သူ အဆင်သင့် ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ တာအိုချည်နှောင် ရတနာ များနှင့် ပတ်သက်၍မူ ၎င်းတို့ကို လေ့လာရန် သို့မဟုတ် အနာဂတ် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း အပိုင်းများအတွက် သူကိုယ်တိုင် ရယူထားခြင်းက အခြား မည်သည့်အရာထက်မဆို ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။

"ကျုပ်ဆီမှာ တခြား ကမ်းလှမ်းချက် တစ်ခု ရှိတယ်... ခင်ဗျားရဲ့ ဥယျာဉ် နဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ အတွင်းပိုင်း ဒိုင်မန်းရှင်း နေရာတွေထဲမှာ ရှိတဲ့ တာအိုချည်နှောင်၊ ဝိညာဉ်ချည်နှောင် နဲ့ အမတေချည်နှောင် ရတနာ တွေ အားလုံးကို ကျုပ်ကို ပေးရမယ်... ပြီးတော့ ခင်ဗျားက ငါးဆယ့်လေးနှစ်ပဲ တာအို အလုပ်အကျွေးပြု ရမယ်... ဒီနေရာမှာ ဘာစကားမှ ညှိနှိုင်းစရာ မရှိဘူး... ခင်ဗျား လက်ခံတာ ဒါမှမဟုတ် ငြင်းပယ်တာ ပဲ လုပ်နိုင်မယ်..."

"..."

ထိုနယ်မြေအတွင်းရှိ ထိုတည်ရှိမှု၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အတက်အကျများသည် စိတ်ပျက်ဒေါသထွက်မှုများဖြင့် ကျိန်ဆဲနေကြောင်းကို ဝေ့ဝူယင် ရှင်းလင်းစွာ ခံစားသိရှိနိုင်ခဲ့သည်။ ယင်းက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မန်နာများကို သိမ်မွေ့စွာ လှုပ်ခတ်သွားစေခဲ့ပြီး၊ သူ၏ အာရုံခံစားနိုင်စွမ်းကသာလျှင် ၎င်းကို သတိပြုမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ အဓိက အာဏာ ခြောက်ခုကို ၎င်းက ခံစားသိရှိသွားခဲ့သည်မှာ ရှင်းလင်းနေသည်။ ထို့ကြောင့် ဝေ့ဝူယင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ၎င်းက နားလည်သဘောပေါက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

နာရီပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်သည့် အလွန်ရှည်လျားသော အချိန်တစ်ခု အပြီးတွင် ထိုအသံက ပြန်လည် ဖြေကြားလာခဲ့သည်။

"ငါ... လက်ခံတယ်..."

သာလွန်ခြင်းအဆင့် အရည်အသွေး ရှိသော အမိန့်တော် ဆေးရည် ပုလင်းကို ပိုမို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရင်း ဝေ့ဝူယင်က ပြုံးလိုက်တော့သည်။

"ဒါက အစစ်အမှန် တည်ရှိမှု ချည်မျှင် ဆိုတာလား..."

ဝေ့ဝူယင်သည် ပန်းများ လုံးဝမရှိတော့ဘဲ သန့်စင်သော ဝိညာဉ် အော်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် မြေသြဇာကောင်းသော မြေကြီးမှလွဲ၍ ဘာမျှမရှိတော့သော ပြောင်ရှင်းနေသည့် ဥယျာဉ်ထဲတွင် ရပ်နေခဲ့သည်။ သူ၏ ညာဘက်လက်ဖဝါးပေါ်တွင် အရောင်အသွေး စုံလင်လှသော သေးသွယ်သည့် ချည်မျှင်တစ်ခု လွင့်မျောနေ၏။ ၎င်းအား စိမ်းပြာရောင် သမ်းနေသည့် စွဲမက်ဖွယ် အလင်းရောင်တစ်ခုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထား၏။

ဤအလင်းရောင်သည် ဝိညာဉ်အလင်း ဖြစ်သည်။ စူးဟောင်ရန်၏ အဆိုအရ အထွတ်အထိပ် တည်ရှိမှုများ သို့မဟုတ် အစစ်အမှန် သူတော်စင်များသာလျှင် သူတို့၏ တည်ရှိမှုကို ကိုယ်စားပြုသော ဤ အစစ်အမှန် ချည်မျှင်ကို ထုတ်ယူနိုင်သည်။ ၎င်းသည် လူတစ်ဦး အသက်ရှင်နေထိုင်လာသည်နှင့်အမျှ တဖြည်းဖြည်း ရှည်လျားလာသော ချည်မျှင်စုတစ်ခုမှ ဖြတ်တောက်ထားသည့် ချည်မျှင်တစ်ချောင်းသာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းက အသက်အရွယ်ကိုသာမက ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော အတွေ့အကြုံများကိုပါ ကိုယ်စားပြုသည်။

သေမျိုးလောကတွင် လူတစ်ဦး၏ ရင့်ကျက်မှု၊ ဉာဏ်ပညာနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ ကျယ်ပြန့်မှုတို့ကို သူတို့၏ အစစ်အမှန် မိမိကိုယ်ကိုယ် တည်ရှိမှု ချည်မျှင်၏ အရှည်ဖြင့် တိုင်းတာနိုင်သည်။ သက်ရှိအားလုံးတွင် ထိုအရာတစ်ခုစီ ရှိကြသည်။ လူတစ်ဦး၏ တည်ရှိမှုကို ဖျက်ဆီးပစ်ခြင်းသည် ဤချည်မျှင်စုတစ်ခုလုံးကို တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးပစ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အပိုင်းအစတစ်ခုကို ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်းက ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအပေါ် ကြီးမားသော သက်ရောက်မှု မရှိနိုင်သော်လည်း၊ ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်မရောက်မချင်း အနာဂတ် ကျင့်ကြံခြင်း ကြိုးပမ်းမှုများကိုမူ ထိခိုက်စေနိုင်သည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် စူးဟောင်ရန် ပေးထားသော အစီအရင်ကို တည်ငြိမ်စွာ အသုံးပြုလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ဖဝါးထဲရှိ ချည်မျှင်လေးက စိုးရိမ်တကြီး တုန်လှုပ်သွား၏။ သို့သော်လည်း ၎င်းက ခုခံခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ သံသရာ ဝိညာဉ်အင်အား ကို အသုံးပြု၍ သူသည် ချည်မျှင်ကို အဓိက ဥပဒေသ ခြောက်ခုစလုံး၏ အော်ရာများဖြင့် ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ၎င်းတို့က ချည်မျှင်ကို အပိုင်း ခြောက်ပိုင်းအဖြစ် သဘာဝကျကျ ခွဲထုတ်လိုက်သည်။

ဤအစီအရင်သည် ရိုးရှင်းသော်လည်း မယုံနိုင်လောက်အောင် နက်နဲလှသည်။ အပိုင်းတစ်ခုစီကို အဓိက ဥပဒေသများ၏ သက်ဆိုင်ရာ အော်ရာများဖြင့် သန့်စင်ပြီးနောက် အဓိက ဥပဒေသ တစ်ခုစီ၏ အရင်းအမြစ်ထဲသို့ ပေါင်းထည့်လိုက်ချိန်တွင် ချက်ချင်း ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။ ဝေ့ဝူယင်နှင့် သူ၏ ကြယ်တာရာ ဝိညာဉ်များ၏ အသိစိတ်အတွင်းတွင် ထိုလူသားပုံသဏ္ဍာန်ကို ထူးခြားစွာ ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ခံစားသိရှိလိုက်ရပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်သော ထိန်းချုပ်မှု ခံစားချက်တစ်ခုကို ရရှိလိုက်သည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် ဤသူ၏ တည်ရှိမှု အခြေအနေကို ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်စေနိုင်ကြောင်း၊ ၎င်းမှာ တစ်ကြိမ်တည်း မဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင် ဘုံများ၏ ထောက်ပံ့မှုဖြင့် ခြောက်ကြိမ်တိုင်တိုင် ပြုလုပ်နိုင်ကြောင်းကို အပြည့်အဝ နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သေမျိုး တာအို ၏ ငြင်းပယ်ခြင်းကို ခံရစေသည့် သေမျိုးပျက်သုဉ်းခြင်း အဂ္ဂိရတ် ကြယ်တာရာများ နှင့် အလွန် ဆင်တူသည်။ ရူးသွပ်စရာပင်။

သို့သော်လည်း ဤသို့ပြုလုပ်ခြင်းက ပစ်မှတ်ကို အလိုအလျောက် သေဆုံးသွားစေမည် မဟုတ်ချေ။ သူတို့၏ အသက် သို့မဟုတ် သေဆုံးမှုကို တိုက်ရိုက် ထိန်းချုပ်ထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ကောင်းကင် ကျိန်ဆိုမှု နှင့် ပတ်သက်၍ ကောင်းကင် တာအိုများ ကဲ့သို့ ပြုမူဆောင်ရွက်ရမည် ဖြစ်သည်။

မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို မည်သည့် ခိုင်လုံသော အကြောင်းပြချက်မှ မရှိဘဲ ဝေ့ဝူယင်သည် ဤ အထွတ်အထိပ် တည်ရှိမှုကို အပြစ်ပေးနိုင်သည်။ ပျင်းရိမှု သက်သက် သို့မဟုတ် စိတ်ကူးပေါက်ရာအရ ဖြစ်နေလျှင်တောင်မှ ပြုလုပ်နိုင်သည်။

ဝေ့ဝူယင် ဤအချက်ကို လက်ခံသည်။ လူတစ်ယောက်၏ အစိတ်အပိုင်း သေးသေးလေးကို ကိုင်ဆောင်ထားရုံမျှဖြင့် အတွေးတစ်ချက်တည်းနှင့် ထိုလူကို သတ်ပစ်နိုင်သည်ဆိုသည်မှာ လက်တွေ့မကျပေ။ အများဆုံးအနေဖြင့် သူတို့ကို ကျိန်စာတိုက်နိုင်သည် သို့မဟုတ် ရေရှည် ထိခိုက်နစ်နာမှုများ ဖြစ်စေနိုင်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သစ္စာဖောက်မှု တစ်ခုက သူတို့၏ အနာဂတ် ကျင့်ကြံခြင်း အလားအလာများအတွက် မရေတွက်နိုင်သော ပြဿနာများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သောကြောင့် ဤသည်မှာ အရေးပါသော ချည်နှောင်မှု သဘောတူညီချက် တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူယင် သူ၏ အော်ရာများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသော ချည်မျှင်များကို ခဏမျှ စောင့်ကြည့်လိုက်၏။ ထိုအခါ မူလ ဥပဒေသ ၏ ချည်မျှင်သည် အလွန် နှေးကွေးသော နှုန်းဖြင့် ကျုံ့ဝင်နေကြောင်းကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

ချည်မျှင်၏ အခြား အစိတ်အပိုင်းများမှာ ချိတ်ဆက်နေပုံရသော်လည်း ၎င်းတို့သည် ကျုံ့ဝင်မနေဘဲ မလှုပ်မရှား ရပ်တန့်နေသော အခြေအနေတွင်သာ ရှိနေသည်။ ဤအကြောင်းကို သူ ထပ်မံ လေ့လာကြည့်သောအခါ၊ ၎င်းမှာ အစီအရင် ကြောင့် မဟုတ်ဘဲ သူ၏ ကြယ်တာရာ ဝိညာဉ်များ က ၎င်းတို့ကို ဖိနှိပ်ထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်ကြောင်းကို သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွားခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူ့တွင် ဤမျှ ရှင်းလင်းပြတ်သားမှု မရှိခဲ့လျှင်၊ အကယ်၍ သူ၏ ကြယ်တာရာ ဝိညာဉ်များ သည် သူနားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်သော နည်းလမ်းများဖြင့် ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားနိုင်သည့် အံ့မခန်း အသိဉာဏ်များ မရှိခဲ့လျှင်၊ ထိုချည်မျှင်သည် အပိုင်းပိုင်း ခွဲထားသော်လည်း ငါးဆယ့်လေးနှစ် မဟုတ်ဘဲ ကိုးနှစ်သာ တည်တံ့နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ အစီအရင်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သောအခါ သူ အမှားကို ချက်ချင်း သိလိုက်ရသည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် သူ၏ ကြယ်တာရာ ဝိညာဉ်များ က သူ၏ အားနည်းချက်ကို ဖာထေးပေးခဲ့သည်။

'ဒီ တည်ရှိမှု က ဒါကို သိနေမလား မသိဘူး...'

ဝေ့ဝူယင် တွေးလိုက်မိသည်။ အကယ်၍ ထိုသို့သာဆိုလျှင် ဤ တည်ရှိမှု သည် အတော်လေး အကြံအစည် ကြီးမားသူ တစ်ယောက် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"လွှတ်... ပေးပါ..."

အသံက ထွက်ပေါ်လာပြန်၏။ ဝေ့ဝူယင်သည် ၎င်း၏ အသံထဲမှ ကြီးမားသော အရေးတကြီး ဖြစ်မှုနှင့် ရွှင်လန်းမှုကို ကြားလိုက်ရလေသည်။

***

အပိုင်း(၂၄၉၀)

မျှော်လင့်ချက်များစွာ အနက် လွတ်မြောက်မှုအတွက် မျှော်လင့်ချက်သည် ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် ကြည်နူးဖွယ်ကောင်းလှသည်။ အထူးသဖြင့် အထီးကျန်ဆန်သော အမှောင်ထုထဲတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေခဲ့ရပြီးနောက် အလင်းရောင် ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ပို၍ပင် ခံစားရပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း အစီအရင်ဖြင့် ပိတ်လှောင်ခံထားရသော အထွတ်အထိပ် တည်ရှိမှုကို လွတ်မြောက်စေရန် ဝေ့ဝူယင် ချက်ချင်း လှုပ်ရှားခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

ယင်းအစား သူသည် ပြိုကွဲနေသော လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို စိတ်ရှည်စွာဖြင့် စောင့်ကြည့်လေ့လာခဲ့သည်။ သူသည် တာအိုချည်နှောင် ရတနာ ကိုးခု အပါအဝင် အတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို ယူဆောင်ရန် ဥယျာဉ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခု အနီးကပ် လေ့လာကြည့်သောအခါ ဤဒေသသည် ကောင်းကင် လောကတစ်ခု၏ နယ်မြေတစ်ခုနှင့် ဆင်တူနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဝေ့ဝူယင် လောကီမျက်လုံး နှင့် အဓိက အချိန် ဥပဒေသ ကို အသုံးပြု၍ ၎င်း ဖန်တီးခဲ့သည့် အချိန်မှစ၍ သက်တမ်းကို ဆုံးဖြတ်ချင်ခဲ့သည်။ မျက်နှာပြင်ကို သူ ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ နှလုံးသားက အံ့အားသင့်မှုကြောင့် ပြင်းထန်စွာ ခုန်ပေါက်သွားခဲ့သည်။ အာကာသ နယ်နိမိတ်မှာ အနည်းဆုံး နှစ်တစ်သန်း သက်တမ်းရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ အလွန်တရာ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ရှည်လျားလှသော အချိန်ကာလပင်။ ဤသည်မှာ ချည်နှောင်ခြင်း အစီအရင် အတွင်း ဤအရာကို တည်ဆောက်ရန် စွမ်းအားများကို တဖြည်းဖြည်း စုစည်းထုတ်ယူခဲ့ရသည့် အားထုတ်မှုကိုပင် ထည့်သွင်းစဉ်းစားထားခြင်း မရှိသေးပေ။

‘ဒီ အကျဉ်းကျနေတဲ့ တည်ရှိမှုက အသက် ဘယ်လောက်တောင် ရှိနေပြီလဲ...’

"နင်က နင့်ရဲ့ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေတဲ့ စွမ်းအားတွေနဲ့ ကစားရတာကို သဘောကျတာပဲ..."

ကောင်းကင်စစ်ဝိညာဉ် က စူပုတ်ပုတ် လေသံဖြင့် မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။

ဝေ့ဝူယင်က ပြုံးလိုက်၏။ အသက် နှစ်ဆယ့်ခုနစ်နှစ် အရွယ်ကတည်းက သူသည် သူနားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေသော အင်အားစုများကို တိုက်ခိုက်ရန် ဖန်တီးခံထားရသူ ဖြစ်သည်။ ငရဲ... ကောင်းကင်ဘုံ... အချိန်မြစ်... သို့မဟုတ်... မမြင်ရသည့် နတ်ဘုရားများလော။

"ငါ အသက်ရှူနေသေးတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား..."

ရင်ထဲမှလှိုက်၍ ရယ်မောလိုက်ရင်း ဝေ့ဝူယင်သည် သူ၏ အတွေးများနှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်များအပေါ် အလွန်အမင်း မစဉ်းစားတော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားကို တစ်ချက် ပုတ်လိုက်၏။ ထို့နောက် သူ၏ လက်ညှိုးနှင့် လက်ခလယ်တို့ဖြင့် နှလုံးသားဆီသို့ ရောက်သည်အထိ အောက်သို့ ညင်သာစွာ ဆွဲချလိုက်သည်။ သူ ရင်ဘတ်ကို နှစ်ချက် ပုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ရှုပ်ထွေးသော ပုံစံတစ်ခုဖြင့် သူ၏ ထျန်းတျန် ဆီသို့ ရောက်သည်အထိ အောက်သို့ ဆက်လက် ဆွဲချသွားခဲ့သည်။ သုံးချက် ပုတ်လိုက်၏။ ထိုသို့ပြုလုပ်ပြီးနောက် အခြားသော ရှုပ်ထွေးသည့် ပုံစံတစ်ခုဖြင့် သူ၏ လက်ချောင်းများ မေးရိုးအောက်ပိုင်းသို့ ရောက်သည်အထိ အထက်သို့ ပြန်လည် ဆွဲတင်လိုက်သည်။ သူ၏ ပါးစပ်အတွင်း၌ မီးခိုးရောင် တိမ်တိုက်ကဲ့သို့ အလင်းရောင်တစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။

လေးလံသော သက်ပြင်းတစ်ချက်နှင့်အတူ ခိုင်မာသော သံကြိုးတစ်ချောင်းကို ဆွဲထုတ်လိုက်သကဲ့သို့ သူ၏ လက်ချောင်းကို မေးရိုးမှ ဆွဲခွာလိုက်သည်။ မီးခိုးရောင် တိမ်တိုက်ကဲ့သို့ သွေးတစ်စက်ကို သူ၏ ပါးစပ်ထဲမှ ထုတ်ယူလိုက်၏။ ထိုသွေးစက်ကို သေချာစွာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အထွတ်အထိပ် တည်ရှိမှု ပုန်းအောင်းနေသော လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး အပိုင်းဆီသို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။ ၎င်းသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ အမြန်နှုန်းဖြင့် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ သူ၏ သန့်စင်သော အမတေသွေး တစ်စက်ဖြစ်ပြီး၊ ကြီးမြတ်သော တာအို ကောင်းချီးသုံးပါး ပါဝင်သော သူ၏ အတုမဲ့ စွမ်းအင် အရင်းအမြစ်များ၏ အငွေ့အသက်များ ရောနှောပါဝင်နေသည်။ အနည်းငယ် အန္တရာယ်များသော်လည်း သူ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရန် ဆုံးဖြတ်ပြီးဖြစ်သည်။

ထိုသွေးစက်သည် အကျဉ်းထောင်ကို အလွယ်တကူ ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ဟင်းလင်းပြင်၊ သေမျိုး တာအို ၊ လျှို့ဝှက် တာအို သို့မဟုတ် ထိုကြီးမြတ်သော ထာဝရ တာအို တို့နှင့် ခြားနားမှု မရှိသကဲ့သို့ပင်။

အထွတ်အထိပ် တည်ရှိမှု သည် ခေါင်းမော့ရန် ရုန်းကန်လိုက်၏။ မီးခိုးရောင် တိမ်တိုက်ကဲ့သို့ သွေးတစ်စက်က မည်သည့် အနှောက်အယှက်ကိုမျှ မခံစားရပဲ သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်ကို ငေးကြည့်နေခဲ့သည်။ သူ၏ အံ့အားသင့်မှုကို ဝေ့ဝူယင် ခံစားသိရှိနိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အလွန်အမင်း ပြင်းထန်လှ၏။

ဝေ့ဝူယင်က ညွှန်ကြားလိုက်၏။

"ဒီသွေးစက်ကို သောက်လိုက်... ခင်ဗျားရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ သန့်စင်လိုက်ပါ... ခင်ဗျားက အဲ့တာရဲ့ အော်ရာကို သုံးစက္ကန့်တိတိ အတုယူနိုင်ပြီး၊ ခင်ဗျားရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အော်ရာကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်လိမ့်မယ်... အဲဒီ သဟဇာတဖြစ်မှု အခြေအနေကို ရောက်သွားတဲ့အခါ ဟင်းလင်းပြင် တံခါးပေါက် ကို ရှာပြီး အဲ့တာရဲ့ ဆွဲငင်အားကို ခံစားလိုက်ပါ... နည်းနည်းလေးမှ မခုခံပါနဲ့... နားလည်လား..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဝေ့ဝူယင်က အဖြေကို စောင့်နေခဲ့သည်။

"နားလည်တယ်...”

ဝေ့ဝူယင်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား လွတ်မြောက်သွားတဲ့အခါ ဟင်းလင်းပြင် ချိတ်ဆက်တဲ့ နေရာနားမှာ ဟင်းလင်းပြင် လက်စွပ် တစ်ကွင်းကို တွေ့လိမ့်မယ်... အဲဒီထဲမှာ ပြန်လည်သက်သာလာစေဖို့ အသုံးဝင်မယ့် တခြားပစ္စည်းတွေနဲ့ ဝိညာဉ် ဆေးလုံး တစ်လုံး ရှိတယ်... ခင်ဗျားရဲ့ ပထမဆုံး အလုပ်က တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာအောင် လုပ်ဖို့ပဲ... ဒီမှာ ကျုပ် လုပ်စရာရှိတာတွေ ပြီးသွားရင် ကျုပ်တို့ ဆက်ဆွေးနွေးကြတာပေါ့..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

ထိုအသံသည် အလွန်အမင်း နာခံမှု ရှိနေခဲ့သည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့၏။ ထိုအချိန်အခိုက်အတန့်သို့ ရောက်ရှိရန် ဆယ့်ရှစ်နာရီကြာ အချိန်ယူခဲ့ရသည်။ ထို့နောက် အကျဉ်းထောင်အတွင်း၌ သူ့ကိုယ်သူ ရှိနေသကဲ့သို့ သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ ရှုထောင့်မှ ဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းမှာ သဘာဝ ဟင်းလင်းပြင် က အတွင်း၌ တည်ရှိနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

သေမျိုး တစ်ယောက်၏ မျက်တောင်တစ်ခတ်စာ အချိန်အတွင်း၌ လှောင်ချိုင့်အတွင်းရှိ အထွတ်အထိပ် တည်ရှိမှု သည် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။

ဝှစ်...

ဟင်းလင်းပြင် တံခါးပေါက် တည်ရှိနေသော ပြိုကွဲနေသည့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ၏ အပြင်ဘက်တွင် ပုံသဏ္ဍာန်တစ်ခုက အသံတိတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုသူသည် မယုံကြည်နိုင်မှုနှင့် အံ့အားသင့်မှုများကြောင့် အသက်ကို ခပ်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင်ပင် ဝေ့ဝူယင်သည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး အကျဉ်းထောင် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ထိုသို့ ဝင်ရောက်လိုက်ချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဖိနှိပ်မှုများက အော်ရာ အမျိုးအစား တစ်ခုတည်းနှင့်သာ ချိတ်ဆက်ထားကြောင်း သူ ခံစားသိရှိလိုက်ရသည်။ ထို အော်ရာ မှာ သူ မဟုတ်ပေ။ ခရာတို ၏ မည်သည့်နေရာမှမဆို ဝင်ထွက်နိုင်သော စွမ်းရည်ကြောင့် ဝေ့ဝူယင် နောက်တစ်ကြိမ် လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရပြန်သည်။ တစ်နေ့နေ့တွင် ငရဲ သို့ ကိုယ်တိုင် သွားရောက်လည်ပတ်မည် သို့မဟုတ် ငရဲ မှ လွတ်မြောက်မည်ဟူသော ၎င်း၏ ကြေညာချက်သည် မဝေးတော့သော အနာဂတ်တွင် ခိုင်မာသော အမှန်တရား တစ်ခု ဖြစ်လာတော့မည် ဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူယင် သာလွန်ခြင်းအဆင့် အမိန့်တော် ဆေးရည် ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

သူသည် တုံ့ဆိုင်းနေခြင်းမရှိဘဲ ထိုဆေးရည်ကို သောက်သုံးလိုက်၏။ သူ၏ ကြယ်တာရာ ဝိညာဉ်များ လေးခုက ချေဖျက်ခြင်းနှင့် သန့်စင်ခြင်းတို့ကို အကူအညီပေးခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့က မှော်ဆန်သော လုပ်ငန်းစဉ်များကို လုပ်ဆောင်နေချိန်တွင် ဝေ့ဝူယင်သည် တိုင်လုံး တစ်ခုစီတိုင်းကို စောင့်ကြည့်လေ့လာနေခဲ့သည်။ ဆယ့်ရှစ်တိုင်စလုံးသည် တိကျသော ကောင်းကင် ဥပဒေသ ဘုံ တစ်ခုနှင့် ပဲ့တင်ထပ်နေသော ကောင်းကင်ငယ် များ ဖြစ်ကြသည်။

၎င်းတို့ထဲတွင် သူ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်ထားသော တိကျသည့် တိုင်လုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ စစ်ဥပဒေသ နှင့် ပဲ့တင်ထပ်နေသော တိုင်လုံး တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

သွေး၊ ချွေး နှင့် သတ္တုတို့၏ စူးရှသော အနံ့အသက်များက လေထုထဲတွင် ပျံ့နှံ့နေသည်။ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများ၊ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေသော ငိုကြွေးသံများ၊ ပြင်းပြသော ဟိန်းဟောက်သံများနှင့် အားမာန်ပါသော ဟစ်ကြွေးသံများသည် အဆက်မပြတ် ပဲ့တင်ထပ်နေ၏။ သေချာစွာ နားထောင်ကြည့်မည်ဆိုပါက မည်သည့်အသံ နှစ်ခုမျှ တူညီနေခြင်း မရှိပေ။

အသိစိတ် နှင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် သတိပြုမိခြင်း ခံစားချက်တစ်ခု မွေးဖွားလာခဲ့သည်။

'ငါ ဘယ်ရောက်နေတာလဲ...'

ထိုပထမဆုံးသော အတွေးသည် အရာခပ်သိမ်း ဖန်တီးခြင်း၏ အရုဏ်ဦးတွင် ပွင့်လန်းလာသော ကမ္ဘာဦး အလင်းရောင်ကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး မေ့ဖျောက်၍မရနိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းသည် ငုပ်လျှိုးနေသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လမ်းကြောင်းများကို လောင်ကျွမ်းစေခဲ့သည်။ စိတ်စွမ်းအား၏ အပူရှိန်ဖြင့် အသိစိတ် ပင်လယ် တစ်ခုကို ဖြစ်တည်လာစေရန် ဖန်တီးပေးခဲ့ပြီး၊ ဝိညာဉ်တစ်ခုကို လောကီ အင်အားများနှင့် ပဲ့တင်ထပ်သွားစေရန် ရိုက်ခတ်နှိုးဆွပေးလိုက်၏။

'ငါက ဘယ်သူလဲ...'

အရာရာက လေးလံနေသည်။ ဤလေးလံမှုကို မတင်ရန် ကြိုးစားခြင်းသည် ကောင်းကင်နှင့် ထိစပ်နေသော မတ်စောက်သည့် တောင်ကုန်းတစ်ခုပေါ်သို့ ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံးကို တွန်းတင်နေရခြင်းနှင့် ခြားနားမှု မရှိပေ။ ၎င်းသည် ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် ခက်ခဲလှသည်။ စိတ်ကူးကြည့်၍ရနိုင်သမျှ အလွန်အမင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ဖွယ် ကောင်းလှသော်လည်း၊ ထိုအလုပ်ကို ပြီးမြောက်လိုသော ဆန္ဒက အတွေးတစ်ခုကဲ့သို့ လွှမ်းမိုးနေခဲ့သည်။

၎င်းသည် ရည်မှန်းချက် တစ်ခုဖြစ်သည်။

၎င်းသည် အိပ်မက် တစ်ခုဖြစ်သည်။

၎င်းသည် မျှော်လင့်ချက် တစ်ခုဖြစ်သည်။

တွန်းစမ်း...

တွန်းစမ်း...

တွန်းစမ်း...

'မျက်လုံးဖွင့်စမ်း...'

"ဟား......"

ပြင်းထန်သော ဝင်သက် တစ်ခုက တက်ကြွသော တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီးနောက်၊ ငွေရောင် မျက်လုံးတစ်စုံသည် ကမ္ဘာလောကများကို ရွေ့လျားစေနိုင်သော ခွန်အားများဖြင့် ပေါက်ကွဲပွင့်ဟလာခဲ့လေသည်။

***