အခန်း (၇၃-၇၅)

အခန်း ၇၃ - အဆင့် (၈) သိုင်းပညာရှင်အား လုပ်ကြံခြင်း

နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်...

ဝူချန်းတစ်ယောက် အစွမ်းကုန် လိုက်လံရှာဖွေပြီးနောက် တောင်ပတ်လမ်းရှေ့၌ လူရိပ်တစ်ခုကို နောက်ဆုံးတွင် တွေ့ရှိသွားတော့သည်။

နောက်မှ ဆူညံသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ရှေ့မှလူသည် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဝူချန်းကို မြင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကိုယ်ဖော့ပညာကို အသုံးပြုကာ ရှေ့သို့ အရှိန်မြှင့် ပြေးတော့သည်။

ကျောက်ဖေးသည် စုန်မိသားစုတွင် အစေခံတစ်ဦးအဖြစ် အလုပ်လုပ်ခဲ့ဖူးသဖြင့် စုန်မိသားစု၏ ကိုယ်ရံတော်ခေါင်းဆောင် ဝူချန်းနှင့် ရင်းနှီးပြီးသား ဖြစ်သည်။

ဝူချန်းကမူ အစေခံတစ်ယောက်ကို အမှတ်တရ ထားရှိမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် စုန်ယုယောင်ပေးထားသော ပုံတူပန်းချီကားကို သူ မြင်ဖူးထားသည်။

အထူးသဖြင့် ရှေ့မှလူသည် သူ့ကို မြင်သည်နှင့် ထွက်ပြေးသွားခြင်းမှာ မေးစရာမလိုဘဲ ဝန်ခံလိုက်သကဲ့သို့ပင်။

ဝူချန်းက ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောရင်း "ကျောက်ဖေး... မင်း ပြေးနိုင်ဦးမယ် ထင်နေတာလား? ငါနဲ့အတူ တတိယသခင်မလေးဆီကို ပြန်လိုက်ခဲ့စမ်း" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ဝူချန်းသည် ငှက်ကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရှေ့သို့ ပျံဝဲခုန်အုပ်လိုက်ရာ သူ၏အရှိန်မှာ ကျောက်ဖေးထက် သိသိသာသာ ပိုမိုမြန်ဆန်နေသည်။

နှစ်ဦးကြား အကွာအဝေးမှာ လျင်မြန်စွာ ကျဉ်းမြောင်းလာသည်။

မီတာ ၁၅၀၊ ၁၂၀၊ ၁၀၀...

ကျောက်ဖေးနှင့် မီတာ ၅၀ ခန့်သာ ကွာဝေးတော့သည့်အချိန်တွင်

ဝူချန်းသည် ရက်စက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး အိတ်ကပ်ထဲမှ စိန်ပုံသဏ္ဌာန် လက်ပစ်မြှား တစ်စင်းကို ထုတ်ကာ လက်ခါထုတ် ပစ်

လွှတ်လိုက်သည်။

ဝှူးးး

လက်ပစ်မြှားသည် ကျောက်ဖေး၏ ကျောပြင်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်သွားသည်။

ဘေးအန္တရာယ်ကို အာရုံခံမိသော ကျောက်ဖေးသည် အရေးကြီးသည့်ကြားမှ ညာဘက်သို့ ရှောင်တိမ်းလိုက်သော်လည်း မြှားသည် သူ၏ ညာဘက်လက်မောင်းကို ပွတ်တိုက်သွားပြီး အင်္ကျီစုတ်ပြဲကာ သွေးစွန်းသော ဒဏ်ရာတစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

သူတို့က လျှိုဝှက်လက်နက်တွေကိုတောင် သုံး

တတ်တာလား?

ကျောက်ဖေး အံ့အားသင့်သွားသည်။

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် ဤကဲ့သို့ လျှိုဝှက်လက်နက် အသုံးပြုသည့် နည်းစနစ်ကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

အနာဂတ်တွင် အခွင့်အရေးရပါက ဤကဲ့သို့ အဝေးပစ် တိုက်ခိုက်ရေးနည်းလမ်းကို သူကိုယ်တိုင် စမ်းသပ်ကြည့်မည်ဟု စိတ်

ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။

မီတာဆယ်ဂဏန်းအကွာမှ ထိရောက်သော သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အထင်ကြီးစရာ ကောင်းလှသည်။

"ကလေး... ခုနက ငါ လက်လျှော့ထားပေးတာ။ အခုချက်ချင်း ရပ်လိုက်စမ်း၊ မဟုတ်ရင် ငါ့ရဲ့ ရက်စက်မှုကို အပြစ်မတင်နဲ့..."

ပြောနေစဉ်မှာပင် ဝူချန်း၏ လှုပ်ရှားမှုများ ရပ်တန့်မသွားပေ။

ဝှူးး ဝှူးး ဝှူးး...

လက်ပစ်မြှား အတော်များများကို ကျောက်ဖေးဆီသို့ ဆက်တိုက် ပစ်လွှတ်လိုက်ပြန်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ကျောက်ဖေးက သတိထားလိုက်ပြီး တောင်ပေါ်ရှိ သစ်ပင်များနှင့် မြေမျက်နှာသွင်ပြင်များကို အကာအကွယ်ယူကာ ရှောင်တိမ်းနေသည်။

"ဒီလက်ပစ်မြှားက ငါထင်သလောက် မစွမ်းဘူးပဲ။ သူ့ရဲ့ အရှိန်က ကျည်ဆန်ကို မမီသလို တိကျမှုကလည်း သိပ်မကောင်းလှဘူး။"

သေချာစွာ လေ့လာပြီးနောက် ကျောက်ဖေးက သုံးသပ်လိုက်သည်။

တကယ်ပင် ဤအချက်တစ်ခုတည်းဖြင့် လျှိုဝှက်လက်နက်များ၏ ထိရောက်မှုကို ငြင်းပယ်၍မရနိုင်ပေ။

ထို့ပြင် သူ၏ ယခင်ဘဝတုန်းကလည်း အွန်လိုင်းပေါ်တွင် ထူးခြားဆန်းပြားသော စွမ်းရည်များကို ထုတ်ဖော်ပြသကြသည့်

ရိုးရာသိုင်းဆရာအများအပြားကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။

ထို့ကြောင့် ပို၍ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော ကောက်ချက်မှာ ဝူချန်း၏ မြှားတိုပစ်ခတ်ခြင်းအတတ်သည် လုံလောက်သော အဆင့်အတန်းတစ်ခုသို့ မရောက်ရှိသေးခြင်းပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။

၎င်းမှာ ကျောက်ဖေးအပေါ် ထိရောက်သော ထိခိုက်ဒဏ်ရာ မပေးနိုင်ခဲ့သော်လည်း

ကျောက်ဖေး၏ ထွက်ပြေးသည့်အရှိန်ကိုတော့ အနည်းနှင့်အများ နှေးကွေးသွားစေခဲ့သည်။

မကြာမီမှာပင် ဝူချန်းသည် မီတာအနည်းငယ်အကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ကျောက်ဖေးကို မှီသွားလေတော့သည်။

"ငါ မင်းကို ခေါ်နေတာ ကြာလှပြီ၊ မင်းက ပြန်မထူးဘူးပဲ။ ကြည့်ရတာ မင်းက အကောင်းပြောလို့မရဘဲ အဆိုးနဲ့မှ ရမယ့်ကောင်ပဲ။ ကောင်းပြီလေ... ဒါကို မြည်းစမ်းကြည့်လိုက်စမ်း”

ဝူချန်းသည် ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ သူ၏ဓားဖြင့် ရန်သူကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်

သည်။

လိုက်လံတိုက်ခိုက်ပြီးနောက် သူသည် အနီးကပ်တိုက်ခိုက်နိုင်သည့် အကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် ရှေ့တွင်ရှိနေသည့် ကျောက်ဖေးမှာမူ တုံ့ပြန်ရန် အခွင့်မသာတော့သလိုပင်

ဖူး

ဓားချက်မှာ ကျောက်ဖေး၏ ကျောပြင်တည့်တည့်သို့ ထိမှန်သွားသည်။

ကျောက်ဖေးသည် ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်တစ်ခုကဲ့သို့ လေးငါးမီတာခန့် လွင့်စင်သွားပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းသွားသည်။

သူ၏ ကျောပြင်မှ ဒဏ်ရာသည် အလွန်နက်ရှိုင်းလှပြီး ကျောရိုးပင် ပြတ်တောက်သွားကာ သွေးများ ပန်းထွက်လာခဲ့သည်။

"ဟာ... တကယ်ပဲ ဒီလောက်တောင် အားနည်းတာလား?"

ဝူချန်းမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး စိတ်ထဲတွင် မကောင်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ဝင်ရောက်လာသည်။

ငါ အမှတ်မထင်ပဲ ဒီအမှိုက်ကောင်ကို သတ်မိသွားတာလား

သူသည် ဓားမထုတ်ခင်ကတည်းက သတိပေးခဲ့ပါလျက်နှင့်

သို့သော် လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ဤကောင်လေးသည် အလွန်ပင် အားနည်းလွန်းနေခြင်းပင်။

အကယ်၍ တစ်ချက်တည်းနှင့် သေသွားပါက ပြန်ရောက်လျှင် စုန်ယုယောင်ကို ရှင်းပြရန် လွယ်ကူတော့မည်မဟုတ်ပေ။

ဝူချန်းသည် ကျိန်ဆဲရင်း သူ၏ ရှည်လျားသောဓားကို အိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်ကာ အခြေအနေကို စစ်ဆေးရန် အမြန်တိုးသွားသည်။

သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် မသေရုံတမယ် လဲလျောင်းနေသော ကျောက်ဖေးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

နှစ်ခါပြန်မစဉ်းစားတော့ဘဲ သူသည် သွေးတိတ်ဆေးမှုန့်များကို လက်တစ်ဆုပ်စာယူကာ ကျောက်ဖေး၏ ကျောပြင်မှ ဒဏ်ရာကြီးပေါ်သို့ ကမန်းကတန်း သုတ်လိမ်းပေးလိုက်

သည်။

ထို့နောက် သူ၏အဝတ်အစားများကို ဆွဲဖြတ်ကာ ပတ်တီးစများအဖြစ် အသုံးပြုပြီး ဒဏ်ရာကို စတင်စည်းနှောင်ပေးလေသည်။

ကျောက်ဖေး၏ အခြေအနေမှာ သက်သာမလာသေးသည်ကို မြင်သောအခါ ဝူချန်းသည် ခေတ္တမျှ ဝေခွဲမရဖြစ်သွားပြီး သွားကိုတင်းတင်းစိကာ အိတ်ကပ်ထဲမှ အပြာနုရောင် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"တောက်... ဒီ ဆေးလုံးက ငွေတုံး ဆယ်ဂဏန်းလောက် တန်တာကွ။ ငါကိုယ်တိုင် ဒဏ်ရာရရင်တောင် မသုံးရက်တဲ့ဟာကို... ဒီနေ့တော့ မင်းလို အမှိုက်ကောင်အတွက် အလကားပေးလိုက်ရပြီ”

ဝူချန်းသည် တစ်ခါထပ်၍ ကျိန်ဆဲပြန်သည်။

နှမြောသော်လည်း သူသည် ထိုဆေးလုံးကို ကျောက်ဖေး၏ ပါးစပ်ထဲသို့ အတင်းထည့်

ပေးလိုက်သည်။

ဤဆေးလုံးက ကျောက်ဖေး၏ အသက်ကို ကယ်နိုင်မလား သူ မသိသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ကံတရားအပေါ်၌သာ ပုံအပ်ထားရတော့မည်။

အနည်းဆုံးတော့ စုန်ယုယောင်ကိုယ်တိုင် ကျေနပ်အောင် သတ်နိုင်ဖို့အတွက် သူ အသက်ရှင်လျက် ပါသွားရမည် မဟုတ်ပါလော

အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားသောအခါ ဝူချန်းသည် အချိန်မဖြုန်းတော့ဘဲ ကျောက်ဖေးကို ပွေ့ချီကာ လာခဲ့သည့်လမ်းအတိုင်း ပြန်လှည့်

ရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်မျှသာ လှမ်းရသေးသည်။

ရုတ်တရက် သူ၏ရင်ခွင်ထဲတွင် တစ်ခုခု လှုပ်ရှားသွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီးနောက်၊ ရင်ဘတ်ထဲသို့ အေးစက်စက် အရာတစ်ခု တိုးဝင်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဝူချန်း ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် ကျောက်ဖေး၏ မျက်လုံးများနှင့် တည့်တည့်ဆုံသွားသည်။ ကျောက်ဖေး၏ မျက်လုံးများမှာ အေးစက်တည်ငြိမ်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဓားမြှောင်တစ်စင်းသည် သူ၏ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွက်ကာ ဓားလက်ကိုင်အထိ နစ်ဝင်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

"ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

ဝူချန်း၏ မျက်လုံးများမှာ မယုံကြည်နိုင်မှုနှင့်အတူ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

ဘုန်း

ကျောက်ဖေးသည် ဝူချန်း၏ ရင်ဘတ်ကို လက်သီးဖြင့် တစ်ချက်ထိုးကာ ဓားမြှောင်ကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ နစ်ဝင်သွားစေပြီးနောက်၊ နောက်သို့ ကျော့ရှင်းစွာ ခုန်ဆင်းလိုက်သည်။

အပေါ်ယံကြည့်မည်ဆိုလျှင် သူ့တွင် ဒဏ်ရာအနာအဆာ တစ်စက်မျှပင် ရှိမနေတော့ပေ။

ဝူချန်းသည် ပါးစပ်မှ သွေးများထွက်လာကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းဘုန်းလဲကျသွားတော့သည်။

"မင်း... မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး..."

မသေဆုံးမီတွင် ဝူချန်းသည် ကျောက်ဖေးကို မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် ကြည့်ကာ တစ်ခုခုပြောရန် ကြိုးစားနေသည်။

သို့သော် သူ ပြန်လည်ရရှိလိုက်သည်မှာ ကျောက်ဖေး၏ တည်ငြိမ်လှသော မျက်နှာပေးသာ ဖြစ်သည်။

ကျောက်ဖေးသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို နှိမ့်ကာ တစ်ဖက်လူ၏ ရင်ဘတ်မှ ဓားမြှောင်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး သွေးများထွက်နေသော လည်ပင်းကို ဓားမြှောင်ဖြင့် ထပ်မံလှီးဖြတ်လိုက်သည်။

လုံးဝအသက်ပျောက်သွားသည့်တိုင်အောင် ဝူချန်းသည် နားမလည်နိုင်သေးပေ။ သူ၏ ဓားချက်ကြောင့် သေလုမျောပါးဖြစ်နေသော ကျောက်ဖေးသည် မည်သို့ကြောင့် ရုတ်တရက် ချက်ချင်းပြန်ကောင်းသွားရသနည်း ဆိုသည်ကိုပင်။

မီတာအနည်းငယ်အကွာရှိ

မှောင်မည်းသော တောအုပ်ထဲမှ ကျောက်ဖေး၏ ကိုယ်ပွားမဟုတ်သော ခန္ဓာကိုယ်အစစ်ထွက်ပေါ်လာပြီး ကိုယ်ပွားထံမှ မူလစွမ်းအင်ဆေးလုံးနှင့် သွေးဝိညာဉ်ဆေးများပါဝင်သော ဆေးသေတ္တာကို လက်ခံယူလိုက်ပြီး လွှဲပြောင်းမှုကို အပြီးသတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ဝူချန်း၏ အလောင်းကို ခေတ္တမျှ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူနေထိုင်ရာ တောင်ပေါ်အိမ်သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ပြန်လာခဲ့သည်။

သူကိုယ်တိုင် မရှိဘဲနှင့် ကိုယ်ပွားများသည် သာမန်နည်းလမ်းများဖြင့်သာ အသိတရားရရှိနိုင်ကြသည်။ ၎င်းမှာ အသက်နှင့်သေခြင်းတရားကြားတွင် ရရှိသော အသိတရားနှင့် ယှဉ်နိုင်စွမ်းမရှိပေ။

အကယ်၍ သူတို့နှစ်ဦးကြား အကွာအဝေးသည် ခုနစ်မိုင် ရှစ်မိုင်ခန့်သာ မကွာဝေးပါက

ကျောက်ဖေးသည်လည်း ကိုယ်တိုင်လာတွေ့နေမည်မဟုတ်ပေ။

ဝူချန်းသည် အဆင့် (၈) သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး မဟုတ်ပါလော။

အကယ်၍ ကိုယ်ပွားအနည်းငယ်သာ လွှတ်လိုက်ပါက ကျောက်ဖေးအနေဖြင့် ဤလူကို ကိုင်တွယ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်မှုမရှိပေ။

"အဆင့် (၈) သိုင်းပညာရှင်ဆိုတာ သာမန်လူထက် အနည်းငယ်ပဲ ပိုသန်မာတာပါလား၊ သူတို့ရဲ့ ခွန်အားက ငါထင်ထားသလောက် ကြီးမားမနေဘူး"

ကျောက်ဖေးသည် သူ့ဘာသာ စဉ်းစားနေမိသည်။

သူ၏ စိတ်ကူးထဲတွင် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသည် အဆင့်တက်တိုင်း ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့သည်။

ဥပမာအားဖြင့် အဆင့် (၉) သည် သာမန်လူကို နှိမ်နင်းနိုင်သည်၊ အဆင့် (၈) သည် အဆင့် (၉) ကို နှိမ်နင်းနိုင်သည် စသည်ဖြင့်။

သို့သော် လက်တွေ့မှာမူ သူထင်ထားသည်နှင့် ကွာခြားနေသည်။

အဆင့် (၉) သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသည် သာမန်လူတစ်ဦးကို အမှန်တကယ်ပင် အနိုင်ယူနိုင်သည်။ အကြောင်းမှာ အဆင့် (၉) သိုင်းပညာရှင်သည် ချီနှင့်သွေး၏ ခွန်အားကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် တူညီသော သိုင်းပညာကို အသုံးပြုလျှင်ပင် ခွန်အားနှင့် အရှိန်အဟုန်မှာ သာမန်လူထက် များစွာ သာလွန်နေသည်။

ခုနက ဝူချန်းနှင့် တိုက်ရိုက်မတိုက်ခိုက်ခဲ့ရသော်လည်း

အဆင့် (၈) သိုင်းပညာရှင်သည် အဆင့် (၉) သိုင်းပညာရှင်ကို မုချအနိုင်ယူနိုင်သည်ဟု မဆိုလိုကြောင်း ရှင်းလင်းသွားခဲ့ချေပြီ။

ကျောက်ဖေး ခန့်မှန်းရသလောက်ဆိုလျှင် သူသည် ကိုယ်ပွား နှစ်ခု သို့မဟုတ် သုံးခုကို အသုံးပြုရုံဖြင့် အဆင့် (၈) သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးနှင့်အတူ အသေခံ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

အဆင့် (၈) သိုင်းပညာရှင်များသည် အဆင့် (၉) ထက်စာလျှင် ပို၍ပြင်းထန်သော ချီနှင့် သွေးစုစည်းမှု ရှိရုံမှလွဲ၍ အခြားထူးခြားသော စွမ်းရည်များ မရှိကြပေ။

ဤအချက်က ကျောက်ဖေးကို နားလည်စေသည်မှာ သူသည် သူ၏ယခင်ဘဝက အွန်လိုင်းဝတ္ထုများ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံနေရခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟူ၍ပင်။ အမှန်တကယ်တွင် အဆင့်တစ်ခုနှင့်တစ်ခုကြား ကမ္ဘာခြားသကဲ့သို့ ကွာခြားနေခြင်းမျိုး မရှိပေ။

ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်လျှင် ဤအချက်မှာ ပို၍ ယုတ္တိရှိပေသည်။

အကယ်၍ အဆင့်တိုင်းသည် ကမ္ဘာခြားသလို ကွာနေမည်ဆိုလျှင် အဆင့် (၁) သို့ ရောက်ရှိသူမှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်နေလိမ့်မည်။

ဒဏ္ဍာရီများအရ နတ်ဘုရားများနှင့်

အင်မော်တယ်များသာလျှင် မိုးတိမ်ကို စီးနင်းခြင်း၊ လေနှင့်မိုးကို ဆင့်ခေါ်ခြင်းနှင့် ကမ္ဘာကြီးကို ပြောင်းလဲခြင်းတို့ လုပ်ဆောင်နိုင်သည် မဟုတ်ပါလော

"တကယ်ပါပဲ... ထာဝရရှင်သန်ခြင်းကို ကျင့်ကြံတာကသာ မှန်ကန်တဲ့ လမ်းစဉ်ပဲ"

ကျောက်ဖေးသည် ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်လေတော့သည်။

အခန်း ၇၄ မီးဓာတ်ကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်း

ကျောက်ဖေး ထွက်ခွာသွားသည်နှင့်

ကိုယ်ပွားများသည် အနီးအနားတွင် တိတ်တဆိတ် ပုန်းကွယ်နေကြသည်။

ကောင်းကင်ယံမှာ ပိုမိုမှောင်မိုက်လာပြီး ယနေ့ညတွင် လနှင့် ကြယ်များမှာ အလွန်ပင် ကျဲပါးလှသည်။

တစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက်...

ဝေးကွာလှသော တောင်ပတ်လမ်းပေါ်တွင် စုန်ယုယောင်သည် အစောင့်အဖြစ် ဝတ်ဆင်ထားသော သန်မာသည့် အမျိုးသားနှစ်ဦးနှင့်အတူ ဤဘက်သို့ အပြေးအလွှား လာနေကြသည်။

ဝူချန်း၏ အလောင်းမှာ လမ်းဘေးရှိ မြက်ခြောက်ပုံပေါ်တွင် မည်သည့်ဖုံးကွယ်မှုမျှမရှိဘဲ လဲလျောင်းနေသည်။

ထိုအဖွဲ့ အနားရောက်လာသည်နှင့် အလောင်းကို ချက်ချင်း မြင်လိုက်ကြသည်။

အစောင့်တစ်ဦးမှာ စစ်ဆေးရန် ရှေ့သို့ အပြေးအလွှား သွားကြည့်လေသည်။

"အာ... ဝူကြီးကြပ်ရေးမှူး? သခင်မလေး... ဒါ... ဒါ ဝူကြီးကြပ်ရေးမှူးရဲ့ အလောင်းပဲ”

"ဘာ”

စုန်ယုယောင်မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး သူမ၏မျက်နှာတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။

သူမသည် ဝူချန်းအပြန်ကို ကြာမြင့်စွာ စောင့်ခဲ့သော်လည်း ပြန်မလာသဖြင့် လမ်းမှားသွားသည်ဟု ထင်ကာ အစောင့်နှစ်ဦးကို ခေါ်၍ စစ်ဆေးရန် လိုက်လာခြင်းဖြစ်သည်။

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် ဤမျှကြာမြင့်သွားပြီးနောက် ကျောက်ဖေးကို ပြန်ဖမ်းမလာနိုင်ခြင်းကြောင့် သူမ၏ မျှော်လင့်ချက်များမှာလည်း တော်တော်လေး လျော့နည်းနေပြီဖြစ်သည်။

အချိန်ကြာလေ ကျောက်ဖေး ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်ခြေ ပိုများလေဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤအတိုင်း လက်လျှော့လိုက်ရန်မှာလည်း သူမအတွက် လက်ခံနိုင်စရာ မရှိပေ။

သို့သော် သူမကို အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ကျောက်ဖေးကို မဖမ်းမိရုံသာမက သူမ၏ အထူးယုံကြည်ရသော ခေါင်းဆောင်အစောင့်၊ အဆင့် (၈) သိုင်းပညာရှင် ဝူချန်းမှာ ယခုကဲ့သို့ တောထဲတွင် အလောင်းအဖြစ် တွေ့လိုက်ရခြင်းပင်။

ဒါက...

တကယ်ပဲ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲ?

"ဘယ်သူလဲ... ဘယ်သူက ဝူကြီးကြပ်ရေးမှူးကို သတ်တာလဲ? ကျောက်ဖေးတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူးမလား?"

စုန်ယုယောင်၏ မျက်နှာသည် ဖြူလျော်နေပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းအိမ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများ ကိန်းအောင်းနေသည်။

ကျောက်ဖေးတွင် ဝူချန်းကို သတ်နိုင်သည့်

စွမ်းရည်ရှိသည်ဟု သူမ အပြတ်အသတ် မယုံကြည်ပေ။

သို့သော် ဝူချန်းကို သတ်နိုင်သူသည် သူမတို့ကိုပါ သတ်နိုင်သည့် စွမ်းရည်ရှိသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။

၎င်းတို့မှာ စုန်မိသားစုဝင် မည်သူ့ကိုမဆို သတ်ဖြတ်နိုင်သည့် စွမ်းအား ရှိနေကြသည်။

"ရင်ဘတ်နဲ့ လည်ပင်းက ဒဏ်ရာတွေက သေစေနိုင်တဲ့ ဒဏ်ရာတွေပဲ။ ဒဏ်ရာကို ကြည့်ရတာ ဓားမြှောင်အသေးစားမျိုး ဖြစ်လိမ့်မယ်..."

အလောင်းကို စစ်ဆေးနေသော အစောင့်က တုန်ရင်နေသော အသံဖြင့် သတင်းပို့သည်။

သို့သော် စုန်ယုယောင်မှာ ထိုအချက်များကို နားထောင်ရန် စိတ်မပါတော့ပေ။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မှောင်မိုက်သော တောအုပ်အတွင်းမှ သစ်ပင်ကြီးများသည် တောင်လေကြောင့် တရှဲရှဲ မြည်ဟည်းနေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာကြီးများကဲ့သို့ သူမကို ခြိမ်းခြောက်နေသလို ခံစားရသည်။

ဤမှောင်မိုက်သော တောရိုင်းမြေပြင်မှာ ငရဲခန်းတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်နေလေပြီ။

"ငါတို့ ဒီမှာ ဆက်မနေသင့်တော့ဘူး၊ ပြန်ရအောင်..."

ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ချွေးစေးများ ထွက်နေသော စုန်ယုယောင်သည် စကားတစ်ဝက်အရောက်မှာပင် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားသည်။

ရုတ်တရက် ခေါင်းပေါ်မှ လေတိုးသံတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

၎င်းတို့ သုံးဦးစလုံး မသိစိတ်ဖြင့် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာများမှာ ချက်ချင်းပင် ပျက်သွားတော့သည်။

ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ အနီးရှိ သစ်ပင်ပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလာပြီး အပေါ်စီးမှနေ၍ ၎င်းတို့ထံသို့ ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းချလိုက်သည်။

"မကောင်းတော့ဘူး... ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခံရပြီ..."

အစောင့်တစ်ဦးမှာ အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း

စကားပင် မဆုံးသေးမီ ဓားချက်မှာ သူ၏ ဦးခေါင်းတည့်တည့်သို့ ထိမှန်သွားကာ သွေးများ လေထဲသို့ ပန်းထွက်ကုန်သည်။

"ကျောက်ဖေး မင်းပဲ”

စုန်ယုယောင်သည် ဝေခွဲမရမှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုများစွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ကျောက်ဖေးက ထွက်မပြေးဘဲ လမ်းဘေးက သစ်ပင်ကြီးပေါ်မှာ ပုန်းအောင်းနေလိမ့်မည်ဟု သူမ အိပ်မက်ပင် မမက်ဖူးပေ။

နောက်ထပ် အစောင့်တစ်ဦးသည် လက်နက်ကို မသိစိတ်ဖြင့် ဆွဲထုတ်ကာ ကျောက်ဖေး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အသည်းအသန် ခုခံရန် ကြိုးစားသည်။

ချလွမ် ချလွမ်

ဓားနှစ်စင်း ရိုက်ခတ်သံများနှင့်အတူ အလင်းရောင် မှိန်ပျပျအောက်တွင် မီးပွားများ လွင့်စင်သွားသည်။

သို့သော် သူတို့သည် အချက်အနည်းငယ်သာ အပြန်အလှန် လဲလှယ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

စူးရှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခုသည် ညကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။

"အား..."

ထိုအစောင့်မှာ ပြတ်တောက်သွားသော သူ၏ ညာဘက်လက်မောင်းကို ဆုပ်ကိုင်ကာ နောက်သို့ ယိုင်နဲ့စွာ ဆုတ်ခွာသွားသည်။

သူ၏ ညာလက်မှာ ဓားနှင့်အတူ ကျောက်ဖေး၏ ဓားချက်အောက်တွင် ပြတ်

ထွက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သွေးစွန်းနေသော ဓားရှည်သည် ထိုအစောင့်၏ လည်ပင်းသို့ ထောက်ထားလျက် ရှိသည်။

ကျောက်ဖေးက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည် "မင်း... စုန်မိသားစုကို ပြန်သွားပြီး ပြောလိုက်။ အကယ်၍ စုန်ယုယောင်ကို အသက်ရှင်လျက် လိုချင်ရင် မနက်ဖြန် မွန်းတည့်ချိန် နောက်ဆုံးထားပြီး ငွေတုံး တစ်သောင်းနဲ့ လာရွေးဖို့ ပြောလိုက်”

စုန်ယုယောင်မှာ တုန်လှုပ်နေရာမှ သတိဝင်လာပြီး ၎င်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း နီမြန်းသွားသည်။ သူမက အော်ဟစ်သည် "ကျောက်ဖေး... နင့်လို နိမ့်ကျတဲ့ ကျွန်ကများ ငါတို့ စုန်မိသားစုကို ခြိမ်းခြောက်ရဲတယ်ပေါ့? နင်..."

ဖြောင်း

သူမ စကားမဆုံးခင်မှာပင်

ကျောက်ဖေးက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ သူမ၏ ပါးကို အားပြင်းစွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

"မင်း... မင်း ငါ့ကို ရိုက်ရဲတယ်..."

စုန်ယုယောင်၏ မျက်နှာမှာ တစ်ဖက်တွင် ဖူးရောင်သွားပြီး ပါးစပ်မှ သွေးစွန်းနေသော သွားအချို့ ထွက်လာသည်။

သူမသည် ဟန်ချက်ပျက်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး ကျောက်ဖေးကို မယုံကြည်

နိုင်စွာ ကြည့်နေမိသည်။

ကျောက်ဖေးက အေးစက်စွာ ပြောသည် "အကယ်၍ စုန်မိသားစုက မနက်ဖြန် အချိန်မီ ငွေမပေးနိုင်ရင်... ငါ မင်းကို အရင်ဆုံး မုဒိမ်းကျင့်မယ်၊ ပြီးရင် သတ်မယ်၊ ပြီးရင် ထပ်ပြီး မုဒိမ်းကျင့်ဦးမှာ”

"နင်..."

ကျောက်ဖေး၏ အေးစက်သော အကြည့်နှင့် ဆုံလိုက်သောအခါ စုန်ယုယောင်မှာ တုန်တုန်ရင်ရင် ဖြစ်သွားသည်။

သူမ နောက်ဆုံးတွင် သတိဝင်လာခဲ့ပြီ။

သူမသည် ကျောက်ဖေး၏ လက်ထဲတွင် အသားတစ်တုံးကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ကျောက်ဖေး စိတ်တိုင်းကျ ပြုမူနိုင်သည်ကို သူမ သဘောပေါက်သွားသည်။

သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြန်လည် စိုးမိုးလာခဲ့သည်။

မသိလိုက်ခင်မှာပင် နောက်တစ်နေ့ မနက်ခင်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

နေမင်းမှာ မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ အပူချိန်မှာလည်း တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာသည်။

သို့သော် ၎င်းမှာ ဂူအတွင်းရှိ ပူပြင်းလှသော အပူချိန်နှင့် ယှဉ်လျှင် ဘာမှမဟုတ်ပေ။

ဂူအတွင်း၌ မီးပုံသုံးပုံသည် တစ်ညလုံး တောက်လောင်နေပြီး ဂူနံရံများကို တောက်ပစေသည်။

မြေပြင်မှာလည်း မီးပုံမှ ထွက်လာသော ပြာများဖြင့် ထူထပ်စွာ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

ထိုအချိန်တွင်

ကျောက်ဖေး၏ နှုတ်ခမ်းဖျား၌ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

သူ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းကို ထပ်မံ မြင်ရလေပြီ... စိမ်းပြာရောင် အလင်းစက်များအပြင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ကြယ်တာရာများကဲ့သို့ တဖိတ်ဖိတ် တောက်ပနေသော ကြက်သွေးရောင် အလင်းစက်များစွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

မှန်ပေသည်၊ ၎င်းမှာ လွတ်လပ်စွာ လွင့်မျောနေသော မီးဓာတ်ပင် ဖြစ်သည်။

ပဉ္စဓာတ် ကျင့်စဉ် အတွက် တိကျသော နားလည်မှု အဆင့်အတန်း မရှိသော်လည်း ကျောက်ဖေးသည် မိမိဘာသာ ရည်မှန်းချက်တစ်ခု ချမှတ်ထားသည်။

၎င်းမှာ စိတ်စွမ်းအား ကို အသုံးပြု၍ ကမ္ဘာပေါ်တွင် တည်ရှိနေသော ပဉ္စဓာတ် စွမ်းအင်များကို မြင်နိုင်ရန် ဖြစ်သည်။

အသက်နှင့် သေခြင်းတရားကို အခြေခံ၍ တစ်ညနှင့် မနက်ခင်းတစ်ဝက်ခန့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျင့်ကြံပြီးနောက် သူသည် နောက်ဆုံးတွင် မီးဓာတ်၏ အခြေခံသဘောတရားကို နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီ။

ထို့ပြင် ကျောက်ဖေးသည် သူ၏ စိတ်စွမ်းအား အတိုင်းအတာမှာလည်း ထပ်မံ ကျယ်ပြန့်လာသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ရေဓာတ်ကို စတင်နားလည်စဉ်က သူ၏ စိတ်စွမ်းအားမှာ သုံးမီတာခန့်သာ ရှိသည်။

သစ်သားဓာတ်ကို နားလည်ပြီးနောက် လေးမီတာကျော်အထိ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင်မူ ငါးမီတာအတွင်းရှိ အနီရောင်အလင်းစက်များသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဆက်တိုက် စီးဝင်နေသည်ကို ကျောက်ဖေး၏ စိတ်အာရုံတွင် ခံစားနေရသည်။

ဤမီးဓာတ် စွမ်းအင်များသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း လှည့်ပတ်စီးဆင်းနေပြီး ၎င်းတို့၏ အိမ် ဖြစ်သော နှလုံးသားဆီသို့ စုစည်းသွားကြသည်။

အတွင်းအင်္ဂါငါးပါးအနက် နှလုံးသည် မီးဓာတ်တွင် ပါဝင်သည်။

အာရုံငါးပါးအနက် လျှာသည် မီးဓာတ်တွင် ပါဝင်သည်။

ကျောက်ဖေးသည် သူ၏ နှလုံးခုန်သံမှာ ပိုမိုအားကောင်းလာသည်ကို ခံစားရသည်။

သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲမှ နှလုံးခုန်သံသည် စည်တီးသံကဲ့သို့ အားကောင်းနေပြီး အားပြင်းသော မီးဓာတ်စွမ်းအင်များကို တစ်ကိုယ်လုံးသို့ ပို့ဆောင်ပေးနေသည်။

လျှာအောက်တွင် ချိုမြိန်သော တံတွေးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လည်ချောင်းထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။ ခဏချင်းမှာပင် ရေပူစမ်းထဲတွင် စိမ်နေရသကဲ့သို့ စိတ်လက်ပေါ့ပါးလန်းဆန်းမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့အပြင် ချီနှင့် သွေး၏ ခွန်အားမှာလည်း တိုးတက်လာသည်။

ချီနှင့် သွေးတို့သည် နှလုံးကို ဖြတ်သန်းစီးဆင်းသွားသောအခါ တောက်လောင်နေသော မီးလျှံကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် တက်ကြွလှုပ်ရှားလာသည်။

ဤပြင်းထန်သော အပူရှိန်သည် အတွင်းအင်္ဂါများကို ဆေးကြောပေးကာ အဆုတ်ကိုလည်း ပြန့်ကားစေသဖြင့် ပုံမှန်ထက် လေကို ၃၀ ရာခိုင်နှုန်း ပိုမို စုပ်ယူနိုင်စေသည်

ကျောက်ဖေး၏ စိတ်မှာ မသိစိတ်ဖြင့် လှုပ်ရှားသွားသည်။

ချီနှင့် သွေး၏ ခွန်အားသည် တိုက်ရိုက်ပင် နှစ်ပိုင်းကွဲသွားပြီး တစ်ပိုင်းမှာ အပေါ်မှအောက်သို့၊ နောက်တစ်ပိုင်းမှာ အောက်မှအပေါ်သို့ စီးဆင်းသွားသည်။

"ဒါ... ငါတကယ်ပဲ ကိုယ့်ကိုကိုယ်တောင် မသိလိုက်ဘဲ အဆင့် (၈) ကို တက်သွားတာလား?"

ကျောက်ဖေးသည် အလွန်ပင် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း နောက်တွင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားသည်။

အဆင့် (၉) သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသည် ချီနှင့် သွေးကို အခြေခံနည်းလမ်းဖြင့်သာ အသုံးပြုနိုင်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ညာလက်တွင် စုစည်းပါက ညာလက် သန်မာမည်၊ ဘယ်လက်တွင် စုစည်းပါက ဘယ်လက် သန်မာမည်။

ချီနှင့် သွေး၏ ခွန်အားကို အလွန်လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် အခြားနေရာသို့ ပြောင်းလဲနိုင်သော်လည်း အထူးသဖြင့် အဆင့် ၉ ထိပ်ဆုံးတွင် အသက်တစ်ရှူအတွင်း ပြောင်းလဲနိုင်၏

သို့သော် ထိုအသက်တစ်ရှူဆိုသည့် အချိန်မှာပင် အချိန်ယူရဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော် အကယ်၍ တစ်ဦးတစ်ယောက်သည် အဆင့် (၈) သို့မဟုတ် ထိုထက် မြင့်မားသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပါက ချီနှင့် သွေး၏ ခွန်အားကို ခွဲထုတ်နိုင်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်၏ အစိတ်အပိုင်း အများအပြားကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း သန်မာစေနိုင်ပြီဖြစ်သည်။

အဆင့် (၆) သို့ ရောက်ရှိပါက ချီနှင့် သွေးခွန်အားမှာ တစ်ကိုယ်လုံးကိုပင် ဖုံးလွှမ်းနိုင်သည်ဟု သူ ကြားဖူးသည်။

သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ အဆင့်အတန်း မြင့်တက်ခြင်းကို ပြသသော အရေးကြီးဆုံး အညွှန်းကိန်းမှာ ချီနှင့် သွေးအားကောင်းလာခြင်းအပြင် ထိုစွမ်းအင်ကို အသုံးပြုပုံ ကွာခြားသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ယခင်ကျွမ်းကျင်မှုများက အခြေခံခိုင်မာခဲ့သဖြင့် အချိန်တိုအတွင်း နယ်ပယ်ငယ် နှစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။

သို့သော် ကျောက်ဖေး၏ ဝမ်းသာစရာမှာ ဤမျှနှင့် မဆုံးသေးပေ။

ရေဓာတ်နှင့် သစ်သားဓာတ်ကို နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့စဉ်ကကဲ့သို့ပင် မီးဓာတ်ကို နားလည်ပြီးနောက် သူ၏ စိတ်စွမ်းအား သည်လည်း ထပ်မံ၍ သိသိသာသာ တိုးတက်လာသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ စိတ်ကူးအတိုင်းပင်...

ကိုယ်ပွားတစ်ခုပြီးတစ်ခုကို သူ ဆင့်ခေါ်လိုက်ရာ အဝေးဆုံးတစ်ခုသည် ကျောက်ဖေး မမြင်နိုင်သော နေရာဖြစ်သည့် ဂူအပြင်ဘက်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

၎င်းမှာ သူ၏ မူလခန္ဓာကိုယ်မှ မီတာ နှစ်ရာ အကွာအဝေးတွင် ရှိနေလေသည်။

အခန်း ၇၅ လူရွေးခ

ကျောက်ဖေး၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ဆင့်ခေါ်ထားသော ကိုယ်ပွားပေါင်း ၁၆ ခု ရှိနေသည်။

၎င်းအပြင် လျူမူမြို့တွင် တစ်ယောက်၊ စုန်ယုယောင်ကို စောင့်ကြည့်ရန် တစ်ယောက်နှင့် မာရှန်းကူးနှင့်အတူ ယင်ကလေးငယ်ကို ဆေးဖော်စပ်ရန် ကူညီနေသည့် ကိုယ်ပွါးတစ်ယောက်

ကျောက်ဖေးတွင် ယခုအခါ ကိုယ်ပွား စုစုပေါင်း ၁၉ ခု ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ကိုယ်ပွားဆင့်ခေါ်နိုင်သော အကွာအဝေးမှာလည်း မီတာ ၂၀၀ နီးပါးအထိ ကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။

၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အရည်အသွေးပိုင်းဆိုင်ရာ သိသာထူးခြားသော တိုးတက်မှုပင် ဖြစ်သည်။

ကျောက်ဖေးသည် ဝမ်းသာမှုကို ခေတ္တထိန်းချုပ်ကာ ကျင့်ကြံခြင်းအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လိုက်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မီး၊ သစ်သားနှင့် ရေဓာတ်စွမ်းအင်များသည် သူ၏ထံသို့ ဆက်တိုက်စီးဝင်လာသည်။

ကျောက်ဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ထိုစွမ်းအင်သုံးမျိုးသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အပြန်အလှန် အားပေးကူညီကာ ပြောင်းလဲနေကြသည်။

ရေဓာတ်အချို့သည် သစ်သားဓာတ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ၎င်းမှတစ်ဆင့် မီးဓာတ်အဖြစ်သို့ ထပ်မံကူးပြောင်းသွားသည်။

ထို့ကြောင့် မီးဓာတ်စွမ်းအင်မှာ ကျောက်ဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စုဆောင်းမိလာကာ အခြားဓာတ်နှစ်မျိုးနှင့် ညီမျှသော အဆင့်တစ်ခုသို့ တဖြည်းဖြည်း ရောက်ရှိလာတော့သည်။

မွန်းတည့်ချိန်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ကျောက်ဖေး လူသတ်ခဲ့သော နေရာမှ အလောင်းနှစ်လောင်းကို စုန်မိသားစုက ညသန်းခေါင်တွင် လာရောက် သယ်ဆောင်သွားကြသော်လည်း မြေပြင်တွင်မူ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များ ကိုက်ခဲစားသောက်ထားသော အသားစအချို့ ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

တောအုပ်၏ သဘာဝမှာ သွေးနံ့ရသည်နှင့် အသားစားသတ္တဝါများ ရောက်ရှိလာတတ်စမြဲ။

ထို့ကြောင့် ဝေးလံသောဒေသတွင် လူသေပါက အလောင်းကို အမြန်ဆုံး လာကောက်ရန် လိုအပ်သည်။

မဟုတ်ပါက အရိုးတစ်ချောင်းပင် ကျန်ရစ်ရန် ခဲယဉ်းပေမည်။

ကျောက်ဖေးသည် တောင်ပတ်လမ်းပေါ်တွင် မတ်တပ်ရပ်နေသည်။

သူ၏ ခြေရင်းတွင်မူ ခြေလက်များကို တုတ်နှောင်ထားခြင်းခံရသော စုန်ယုယောင် ရှိနေသည်။

ယခုအချိန်တွင် စုန်ယုယောင်၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် နွယ်ပင်များဖြင့် တင်းကျပ်စွာ စည်းနှောင်ထားခြင်းကြောင့် ပေါ်လွင်နေပြီး သူမ၏ အဝတ်အစားများမှာလည်း ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေကာ မျက်ဝန်းများတွင် မျက်ရည်များ ပြည့်နေသည်။

သူမ ကျောက်ဖေးကို ကြည့်လိုက်သည့် အကြည့်များတွင် ကြောက်ရွံ့မှုသာမက နာကျည်းမှုနှင့် ရန်ငြိုးများပါ ရောပြွမ်းနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် စုန်မိသားစု၏ အကြီးအကဲ စုန်ယွမ်သုသည် လူတစ်ဒါဇင်ကျော်ပါဝင်သော အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ကာ ခန့်ညားထည်ဝါစွာ လမ်းလျှောက်လာသည်။

စုန်ယွမ်သုသည် အရပ်ရှည်ပြီး သွယ်လျသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ်ဖြစ်ကာ ခါးတွင် ဓားရှည်တစ်စင်း ချိတ်ဆွဲထားသည်။ သူသည် ကျန်းယွဲ့မြို့ရှိ ချင်းဖုန်းဓားဂိုဏ်းတွင် ပညာသင်ကြားခဲ့ဖူးပြီး အဆင့် (၈) ဝါရင့်သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

သူ့နောက်တွင် ပါလာသူအများစုမှာ စုန်မိသားစုမှ အစောင့်များ ဖြစ်ကြသည်။

အခြား သန်မာထွားကြိုင်းသော အမျိုးသားတစ်ဦးမှာလည်း ခါးတွင် ထက်မြက်သော ဓားတစ်စင်းကို ချိတ်ထားပြီး အရှိန်အဝါ ကြီးမားလှသဖြင့် ကျောက်ဖေးမှာ သူ့ကို အထူးသတိထား၍ ကြည့်လိုက်မိသည်။

"အဖေ... သမီးကို ကယ်ပါဦး၊ သမီးကို ကယ်ပါ..."

သေလုမျောပါး ဖြစ်နေသော စုန်ယုယောင်သည် ကယ်တင်ရှင်ကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး အသည်းအသန် ရုန်းကန်ရင်း အကူအညီတောင်းလေတော့သည်။

သူမ၏ မျက်နှာသည် မျက်ရည်၊ နှပ်ချေးများဖြင့် ပေပွနေပြီး စုန်မိသားစု၏ တတိယသခင်မလေးဟူသော မြင့်မြတ်သည့် ပုံရိပ်မှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

စုန်ယွမ်သုသည် တည်ငြိမ်သော ခြေလှမ်းများဖြင့် လျှောက်လာပြီး မျက်နှာတွင် ယဉ်ကျေးသော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။

သူသည် လူတစ်ယောက်ကို လာကယ်ခြင်းထက် သာမန်တွေ့ဆုံပွဲတစ်ခုကို တက်ရောက်လာသကဲ့သို့ပင်။

သူ့နောက်မှ လူများကို ရပ်ရန် အချက်ပြပြီးနောက် သူတစ်ဦးတည်း ရှေ့သို့ တိုးလာကာ လက်အုပ်ချီ၍ ပြောလိုက်သည် "ညီအစ်ကို ကျောက်၊ မင်းလား? ငါ့ရဲ့ သွန်သင်ဆုံးမမှု ညံ့ဖျင်းလို့ ယုယောင်က ဒီလို မဆင်မခြင် ပြုမူခဲ့မိတာကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ။ ယုယောင်ကိုယ်စား ငါ တောင်းပန်ပါတယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် ကျောက်ဖေးကို နှိမ့်ချစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

သူတို့သည် အလွန်ပင် နှိမ့်ချသော သဘောထားကို ပြသနေကြသည်။

"အဖေ..."

စုန်ယုယောင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူမအနေဖြင့် နားလည်ရ ခက်နေသည်။ သူမ၏ အဖေသည် စုန်မိသားစု၏ အကြီးအကဲဖြစ်ပြီး ကျန်းလင်းခရိုင်တစ်ခုလုံးတွင် လူသိများသူတစ်ဦး ဖြစ်ပါလျက်၊ အဘယ်ကြောင့် သူ၏ အစေခံဟောင်းဖြစ်ခဲ့သူ ကျောက်ဖေးအပေါ် ဤမျှအထိ နှိမ့်ချနေရသနည်း။

"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း ပြန်ရောက်ရင် မင်းကို ဘယ်လို အပြစ်ပေးမလဲဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့”

စုန်ယွမ်သုက စုန်ယုယောင်ကို ဒေါသတကြီး ကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ကျောက်ဖေးဘက်သို့ ပြန်လှည့်ကာ ပြောသည် "စကားပုံ ရှိတယ်မလား၊ ရန်ငြိုးကို ဖွဲ့ထားတာထက် ဖြေဖျောက်လိုက်တာက ပိုကောင်းပါတယ်။ ပြီးတော့ မင်းလည်း ငါ့မိသားစုရဲ့ အစောင့်အချို့ကို သတ်ခဲ့ပြီးပြီဆိုတော့ မင်းဘက်က တကယ်တမ်း နစ်နာတာ မရှိပါဘူး။ ဒီကိစ္စကို ဒီမှာတင် အဆုံးသတ်လိုက်ရင် ဘယ်လိုလဲ? ငါ စုန်

ယွမ်သုအာမခံပါတယ်၊ ဒီကိစ္စကို နောက်ထပ် ဘယ်တော့မှ ထပ်မပြောတော့ပါဘူး..."

ကျောက်ဖေးသည် စုန်ယုယောင်၏ ကျောပေါ်သို့ ခြေထောက်ဖြင့် နင်းလိုက်ကာ ဓားရှည်ကို သူမ၏ လည်ပင်းတွင် အသာအယာ ထောက်ထားရင်း အေးစက်စွာ ရယ်မောကာ စကားဖြတ်လိုက်သည် "စုန်မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်၊ အပိုတွေ ပြောမနေနဲ့တော့။ ငွေတုံးတစ်သောင်းပေး၊ ဒါဆိုရင် သူမကို ချက်ချင်း လွှတ်ပေးမယ်"

သူသည် လူအတော့မဟုတ်ပေ။

စုန်ယွမ်သုသည် ဤလူအုပ်စုနှင့်အတူ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ အလွန်ပင် ရန်လိုနေပုံရသည်။

စုန်ယွမ်သုက ဟန်ဆောင်ကောင်းနေသော်လည်း သူ၏အစောင့်များမှာမူ မဖော်ရွေသော မျက်နှာပေးများနှင့်အတူ မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ရှိနေကြသည်။

သူတို့သည် အမှန်တကယ်ပင် ရန်ငြိုးပြေရန် လာကြသူများ မဟုတ်နိုင်ပေ။

ထို့ပြင် စုန်မိသားစု၏ သိုင်းပညာသင်ကြားသူများသည် နှစ်လတစ်ကြိမ် လဲလှယ်ခံနေရသည်။ ထိုလူများ အားလုံး ဘယ်ရောက်ကုန်ကြသနည်း? အကယ်၍ သူ့တွင် ကိုယ်ပွားစနစ် သာ မရှိပါက၊ စုန်ယုယောင်အတွက် နောက်ဆုံးအချိန်ထိ အသုံးတော်ခံပြီးနောက် အခြားသူများကဲ့သို့ပင် အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ သေဆုံးသွားရပေလိမ့်မည်။

သွေးကြွေးရန်ငြိုးကို စကားလုံးအနည်းငယ်ဖြင့် မည်သို့ ဖြေဖျောက်နိုင်မည်နည်း?

စုန်ယွမ်သု၏ အပြုံးသည် ပျက်မသွားဘဲ ညင်သာစွာ ဆက်ပြောသည် "ဒါဆိုရင် ဒီလိုလုပ်ရင်ရော ဘယ်လိုလဲ? ငါ မင်းကို ငါတို့မိသားစုရဲ့ အကြီးတန်းအစောင့်အဖြစ် ခန့်အပ်ချင်တယ်။ တစ်နှစ်ကို ငွေတုံး တစ်ထောင်အပြင်၊ လိုအပ်တဲ့ ဆေးဝါးတွေနဲ့ သိုင်းပညာအရင်းအမြစ်တွေကိုလည်း ထောက်ပံ့ပေးမယ်လို့ ငါ အာမခံ..."

"အိုး”

ကျောက်ဖေးက လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် ဓားဦးသည် အောက်သို့ ဖိကျသွားပြီး စုန်ယုယောင်၏ ပေါင်အတွင်းသားကို ထိုးဖောက်ကာ အဝတ်အစားများကို ဆွဲဖြတ်လိုက်ရာ ဖြူဖွေးသော ခြေတံရှည်များမှာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

"အား... မလုပ်ပါနဲ့၊ အဖေ..သမီးကို ကယ်ပါဦး...”

စုန်ယုယောင်မှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ဖြူလွလွ အသားအရေပေါ်တွင် ရဲရဲနီသော သွေးများမှာ သိသာထူးခြားစွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။ စုန်ယွမ်သု၏ မျက်ဝန်းအိမ်များမှာ ကျုံ့သွားပြီး လက်ချောင်းများမှာ အနည်းငယ် တုန်ရင်သွားသော်လည်း သူက ဆက်၍ တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားသည် "ညီအစ်ကို ကျောက်၊ ဘာလို့ အကြမ်းဖက်နည်းကို သုံးနေရတာလဲ? ငါတို့ ကောင်းကောင်း ဆွေးနွေးလို့ရပါတယ်။ မင်း မကျေနပ်ရင် ထပ်ပြီး ညှိနှိုင်းကြတာပေါ့..."

"ငါ့ရဲ့ သည်းခံနိုင်စွမ်းက အကန့်အသတ် ရှိတယ်"

ကျောက်ဖေးက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏

ဓားရှည်ကို ပြန်မြှောက်လိုက်သည်။

"အဖေ..."

စုန်ယုယောင်သည် ကြောက်လန့်တကြား ဆက်တိုက်အော်ဟစ်နေပြီး သူမ၏ အသံမှာလည်း ဟောင်အက်နေပြီဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ၊ ညီအစ်ကို ကျောက်၊ သူမကို လက်နဲ့တောင် မထိပါနဲ့တော့။ ငါ ရွေးခ ပေးမယ်၊ အခုချက်ချင်း ပေးမယ်”

စုန်ယွမ်သု၏ နဖူးပေါ်မှ ချွေးစေးများသည် နောက်ဆုံးတွင် လိမ့်ဆင်းလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူသည် ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် အိတ်ကပ်ထဲမှ ငွေစက္ကူအထပ်လိုက်ကို ထုတ်ယူကာ ဘေးရှိ အစောင့်တစ်ဦးကို ကမ်းပေးလိုက်သည် "သွား၊ ဒါကို ညီအစ်ကို ကျောက်ဆီ ပေးလိုက်"

ထိုအစောင့်မှာ တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။

ကျောက်ဖေးသည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဓားကိုကိုင်ကာ ငွေစက္ကူများကို ခဏစစ်ဆေးပြီး အားလုံးမှန်ကန်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက်၊ ဓားကို အိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်ကာ နောက်သို့ နှစ်လှမ်းဆုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် စုန်ယုယောင်ကို စုန်မိသားစုဝင်များရှိရာသို့ ခြေထောက်ဖြင့် ကန်ပို့လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည် "ဒီကနေ ထွက်သွားကြတော့။ လူ့အသက်ကို အမှိုက်လို သဘောထားနေတာမျိုးတွေက ငါ့အနေနဲ့ နောက်ထပ် မတွေ့ပါစေနဲ့”

စုန်ယုယောင်သည် ယိုင်နဲ့စွာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး အစောင့်နှစ်ဦးက သူမကို တွဲထူပေးလိုက်ကြသည်။

သူမ၏ မျက်နှာသည် သေလူကဲ့သို့ ဖြူလျော်နေသော်လည်း မျက်လုံးထဲတွင်မူ အဆိပ်အတောက်များ ပြည့်နှက်နေကာ အော်ဟစ်လိုက်သည် "အဖေ၊ သူ့ကို သတ်လိုက်..သူ သေတာကိုပဲ သမီး မြင်ချင်တယ်”

"ရပ်လိုက်စမ်း”

စုန်ယွမ်သု၏ မျက်နှာပေါ်မှ နူးညံ့သော အမူအရာမှာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးများသည် အေးစက်ကာ သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည် "ကျောက်ဖေး၊ ငါ မင်းကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ပြောခဲ့ပေမယ့် မင်းကတော့ သေလမ်းကိုပဲ ရွေးချယ်ခဲ့တာပဲ။ ငါ ရက်စက်တယ်လို့တော့ အပြစ်မတင်နဲ့တော့”

သူ၏ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်မှုနှင့်အတူ သူ့နောက်မှ အစောင့် ၁၀ ဦးကျော်မှာ ချက်ချင်းပင် လူစုခွဲလိုက်ပြီး ကျောက်ဖေးကို ဝိုင်းရံမည့် ပုံစံဖြင့် ချဉ်းကပ်လာကြသည်။

"စီနီယာ အစ်ကိုကြီး ချူ ၊ ကျွန်တော်တို့ အကိုရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်ပါလိမ့်မယ်"

စုန်ယွမ်သုသည် သူ၏ဘေးရှိ သန်မာထွားကြိုင်းသော အမျိုးသားကို ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟားဟား၊ ငါတို့က သိုင်းလောကသား ညီအစ်ကိုတွေပဲ၊ ဘာလို့ ဒီလောက် ယဉ်ကျေးနေရမှာလဲ?"

ခါးတွင် ဓားရှည်ချိတ်ထားသော ထိုအမျိုးသားမှာ အကျယ်ကြီး ရယ်မောလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလာသည်။ သူ၏ ကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ချီနှင့် သွေးစွမ်းအားမှာ အဆင့် (၈) သိုင်းပညာရှင်ထက် များစွာ သာလွန်နေသည်။

ကျောက်ဖေး၏ မျက်လုံးများမှာ ကျုံ့သွားသည်။

ထိုသူမှာ အမှန်တကယ်ပင် အဆင့် (၇) သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းမှာ အတော်လေးကို ကိုင်တွယ်ရ ခက်ခဲလိမ့်မည်။

သို့သော် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုအစား စိတ်လှုပ်ရှားမှုများသာ တိုးဝင်လာခဲ့သည်။

သူ သိရှိခဲ့ရသလောက်ဆိုလျှင် ဤကမ္ဘာရှိ မတူညီသော အဆင့်ရှိ သိုင်းပညာရှင်များ၏ ခွန်အားမှာ ကွာခြားချက် အလွန်အမင်း ကြီးမားလှသည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ပြင် သူကိုယ်တိုင်မှာလည်း ယခုအခါ အဆင့် (၈) သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

အဆင့် (၇) သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သည့် အရာမဟုတ်ပေ။

"ကောင်လေး၊ စုန်မိသားစုရဲ့ ငွေဆိုတာ ယူရသလောက် မလွယ်ဘူးကွ။ လိမ္မာပါးနပ်စွာနဲ့ ပြန်ပေးလိုက်စမ်းပါ"

စုန်ယွမ်သုက အေးစက်စွာ ပြောသည် "ဒါဆိုရင် မင်း အလောင်းကို အတိုင်းအတာအထိတော့ အကောင်းအတိုင်း ကျန်ခဲ့အောင် ငါ လုပ်ပေးနိုင်သေးတယ်"

၎င်းကို ကြားသောအခါ ကျောက်ဖေးသည် အနည်းငယ်မျှပင် မကြောက်ရွံ့ဘဲ လှောင်ပြောင်သော အပြုံးတစ်ခုနှင့် တုံ့ပြန်

လိုက်သည် "မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် စုန်၊ ခင်ဗျားရဲ့ သဘောထား ပြောင်းလဲတဲ့ အရှိန်က ခင်ဗျားသမီးရဲ့ အော်ဟစ်သံထက်တောင် မြန်နေပါလား"

သူသည် ငွေစက္ကူများကို အိတ်ကပ်ထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ထည့်လိုက်ပြီး ညာလက်မှာ ဓားရိုးပေါ်တွင် အသင့်ရှိနေသည် "ငွေကိုတော့ ငါ ယူထားပြီးပြီ။ ငါ့အသက်ကို လိုချင်ရင်တော့ ရဲရင် လာယူလိုက်လေ"

တောင်လေသည် ရုတ်တရက် တိုက်ခတ်လာပြီး အေးစက်လှသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များကို သယ်ဆောင်လာလေတော့သည်။

"ဟွန်း... သူကတော့ တကယ်ကို သေလမ်းကို ရှာနေတာပဲ၊သတ်လိုက်ကြစမ်း”

ပြင်းထန်သော အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ စုန်ယွမ်သု၏ အစောင့်များမှာ ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာကြသည်။

ကျောက်ဖေးမှာမူ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး နောက်ဆုတ်မည့်အစား ရှေ့သို့ တိုးသွားသည်။

သူ၏ ပုံရိပ်မှာ ရုတ်တရက် ဝေဝါးသွားပြီး ပျံလွှားရိပ် သိုင်းကွက်ကို အစွမ်းကုန် အသုံးပြုလိုက်သည်။

ရှုး... ရှုး... ရှုး..

ဓားချက်သည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ရှေ့ဆုံးမှ အစောင့်သုံးဦးမှာလည်း လည်ပင်းမှ သွေးများ ပန်းထွက်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။

"ဘာ?”

စုန်ယွမ်သု၏ မျက်ဝန်းအိမ်များမှာ ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားသည်။

ဤအစောင့်သုံးဦးသည် အဆင့် (၉) သို့ မရောက်သေးသော်လည်း နှစ်ပေါင်းများစွာ သိုင်းကျင့်ကြံလာသူများ ဖြစ်ကြပြီး အဆင့် (၉) နှင့် အလွန်နီးစပ်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

အဆင့် (၉) သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးနှင့် ၎င်းတို့ကြား တစ်ခုတည်းသော ကွာခြားချက်မှာ ချီနှင့် သွေး၏ အင်အားသာ ဖြစ်သည်။

သာမန်အခြေအနေတွင် ဤသုံးဦး ပူးပေါင်းပါက အနည်းဆုံး အဆင့် (၉) သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးကို ထိန်းထားနိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။

စုန်ယွမ်သု၏ အာရုံခံစားမှုအရ ကျောက်ဖေးထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော ချီနှင့် သွေးစွမ်းအားသည် သူ၏ စွမ်းအားအောက် သိသိသာသာ နိမ့်ကျနေသည်။

၎င်းမှာ အဆင့် (၉) ထိပ်ဆုံး သို့မဟုတ် အဆင့် (၈) အစောပိုင်း အဆင့်နှင့်သာ ညီမျှသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ကျောက်ဖေး၏ ပုံရိပ်သည် လူအုပ်ကြားတွင် လှည့်ပတ်နေပြီး သူ၏ ဓားလက်ခနဲ ဖြစ်သွားတိုင်း တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး လဲကျကုန်သည်။

အဆင့် (၉) သို့ မရောက်သေးသော ထိုအစောင့်များသည် ကျောက်ဖေး၏ ရှေ့တွင် သတ်ဖြတ်ခံရမည့် သိုးသူငယ်များကဲ့သို့ပင်၊ တုံ့ပြန်ရန် အခွင့်အရေးပင် မရရှိကြပေ။

၎င်းမှာ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို ခုတ်ထစ်နေသကဲ့သို့ပင် လွယ်ကူနေပုံရသည်။

ဤသတ်ဖြတ်မှုကြောင့် စုန်ယွမ်သုသည် အလွန်ပင် စိုးရိမ်ပူပန်လာရပြီး ဘာတွေဖြစ်နေသည်ကို စဉ်းစားရန်ပင် အချိန်မရှိတော့ပေ။

"စီနီယာ အစ်ကိုကြီး ချူ၊ ကျွန်တော်တို့ အတူတူ ပူးပေါင်းပြီး သူ့ကို အရင်ဆုံး နှိမ်နင်းကြရအောင်”

စုန်ယွမ်သုသည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဓားကိုဆွဲကာ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားသည်။

ချူမျိုးနွယ် အမျိုးသားသည်လည်း လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး သူ၏ ဓားရှည်ကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ လေထုပင် ကွဲအက်သွားသလား ထင်ရလောက်အောင် အားပြင်းလှပေတော့သည်။