အစီအစဉ် စတင်ခြင်း

​အခြေချနေထိုင်ရန် ရိုးရှင်းစွာ စီစဉ်ပြီးနောက် လူတိုင်းက ထျန်းတိ ကျင့်ကြံရေးကွင်းပြင် တွင် ခေတ္တ စခန်းချလိုက်ကြသည်။

​စုစုပေါင်း ကျိကျွင်း တစ်ရာကျော် ရှိသော်လည်း အမှန်တကယ်တော့ အဓိက အချက်အချာမှာ ထန်ထျန်း တစ်ယောက်တည်းသာ ဖြစ်သည်။

နေနတ်ဘုရား အပါအဝင် ကျန်ရှိသူ အားလုံးက ထန်ထျန်း တင်ပြထားသော အစီအစဉ် အတွက် ဝိုင်းဝန်း ကူညီပေးကြမည့်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

​နန်းတော်ရှိ ယုံကြည်ကိုးကွယ်သူ များက လက်ရှိ ကမ္ဘာကြီး၏ နေရာတိုင်းကို အမြန်ဆုံး စစ်ဆေးကြမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင် ကမ္ဘာကြီးများ၊ အောက်ကမ္ဘာများ နှင့် များပြားလှသော ကမ္ဘာများလည်း ပါဝင်သည်။

တန်ဖိုးရှိသော ကမ္ဘာမှန်သမျှကို ၎င်းတို့က စစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်ကြမည် ဖြစ်သည်။

​မည်သည့်နေရာက တန်ဖိုး အမြင့်ဆုံးဖြစ်သနည်း၊ မည်သည့်နေရာက ကုန်သွယ်မှုပြုရန် အသင့်တော်ဆုံးဖြစ်သနည်း၊ မည်သည့်နေရာက အရောင်းအဝယ်ပြုရန် အလွယ်ကူဆုံးဖြစ်သနည်း စသည်တို့ကို အမြန်ဆုံး ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီး တိကျသော အစီအစဉ် တစ်ခုကို အကျဉ်းချုပ် ရေးဆွဲကြမည် ဖြစ်သည်။

​ဤကိစ္စများကို ထန်ထျန်း၏ ပုံရိပ်ယောင် ကမ္ဘာ နှင့် ထျန်းရှထုန် ကုန်သွယ်ရေးအသင်း တို့ကသာ လုပ်ဆောင်မည်ဆိုပါက အနည်းဆုံး နှစ်ပေါင်း သောင်းချီ အချိန်ယူရပေလိမ့်မည်။

​ကျန်ရှိသော ကျိကျွင်းများမှာမူ အခြေခံအားဖြင့် ၎င်းတို့ကိုယ်ပိုင် ကြီးမားသော အင်အားစုများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသူများ ဖြစ်သည်။

နေနတ်ဘုရားက ၎င်းတို့ထံ အမိန့်ပေးထားပြီးဖြစ်ရာ ၎င်းတို့၏ လက်အောက်ရှိ နယ်မြေများ၊ လုပ်ငန်းများ စသည့် တန်ဖိုးရှိသမျှ အရာအားလုံးကို အမြန်ဆုံး တန်ဖိုးဖြတ်ပြီး သင့်တော်သော ဈေးနှုန်းတစ်ခု သတ်မှတ်ကြရမည် ဖြစ်သည်။

​အစပိုင်းတွင် ကျိကျွင်းများက ဤအမိန့်၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်ခဲ့ကြချေ။

အချို့သော ကျိကျွင်းများဆိုလျှင် နေနတ်ဘုရား သို့မဟုတ် ထန်ထျန်းက ထိုအရာများကို အမှန်တကယ် လိုအပ်နေပါက အလကား ပေးနိုင်ကြောင်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောခဲ့ကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လက်ရှိ အခြေအနေအရ ဤပြင်ပ ပစ္စည်းဥစ္စာများက ၎င်းတို့အတွက် တကယ်တမ်း တန်ဖိုးမရှိတော့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

​သို့သော် နေနတ်ဘုရားက ၎င်းတို့၏ စေတနာကို ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။

သူက အသေးစိတ် အကြောင်းရင်းကို ရှင်းမပြခဲ့သော်လည်း ဤသည်မှာ ကျွင်းချန်ချင်းကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် လုပ်ဆောင်ရခြင်း ဖြစ်သည်ဟုသာ ပြောခဲ့သည်။

အားလုံးက ဤလုပ်ရပ်၏ ဆိုလိုရင်းကို နားမလည်သေးသော်လည်း အမိန့်ကို လိုက်နာရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြပြီး ၎င်းတို့ အင်အားစုများ၏ တန်ဖိုးကို စတင် တန်ဖိုးဖြတ်ကြတော့သည်။

​ထို့အပြင် နေနတ်ဘုရား၊ ချီလင်မိန်းကလေး နှင့် လုံကျိုကျိုး တို့ကလည်း အားမနေကြချေ။

လုံကျိုကျိုးက နာမည်ကြီးသည်မှာ နောက်ကျသော်လည်း သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင် အဆက်အသွယ်မှာ မဆိုးလှပေ။ သူက လူအချို့ကို ဤကိစ္စတွင် ပါဝင်လာရန် ဆွဲဆောင်ပေးမည် ဖြစ်သည်။

​ချီလင်မိန်းကလေးမှာမူ ဘိုးဘေးနယ်မြေပြင်ပရှိ ကမ္ဘာ့ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် များကို ဖျောင်းဖျရန် တာဝန်ယူရသည်။

ကမ္ဘာ့ ဝိညာဉ်များက များသောအားဖြင့် ကမ္ဘာကြီး၏ အပြင်ဘက်တွင် ပုန်းအောင်းနေတတ်သော်လည်း ၎င်းတို့တွင်လည်း ကိုယ်ပိုင် ပစ္စည်းဥစ္စာအချို့ ရှိနေတတ်သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ အသက်ရှင်ခဲ့သူများ ဖြစ်ရာ ပစ္စည်းကောင်းများ ရှိနေမည်မှာ သေချာသည်။

အကယ်၍ ၎င်းတို့ကို ဖျောင်းဖျနိုင်ပါက အလွန်ကောင်းမွန်သော ကုန်သွယ်မှု အရင်းအမြစ်တစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

​နေနတ်ဘုရား၏ တာဝန်ကမူ ပို၍ပင် လေးလံလှသည်။

ကျွင်းချန်ချင်းကို ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်မှု ရှုံးနိမ့်ပြီးနောက် လူအများအပြားက နေနတ်ဘုရားအပေါ် ယုံကြည်မှု ပျောက်ဆုံးနေကြသည်။ ထို့ပြင် မဟာပျက်သုဉ်း မြို့ဟောင်းကို ချိပ်ပိတ်ခဲ့သည့် ကိစ္စကြောင့် နှစ်ဖက်ကြားရှိ ယုံကြည်မှုမှာ အလွန်ပင် အားနည်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ တာဝန်မှာ သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဘေးဖယ်ထားပြီး ထိုလူများကို ပြန်လည် ဖျောင်းဖျ ခေါ်ဆောင်လာရန် ဖြစ်သည်။

အမြဲတမ်း အထက်စီးတွင် နေလာခဲ့သော နေနတ်ဘုရားအတွက် ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ခက်ခဲသော ကိစ္စဖြစ်၏။

သို့သော် ကျွင်းချန်ချင်းကို တုန့်ပြန်နိုင်ရန်အတွက် သူလည်း ဤသို့ လုပ်ဆောင်ရန်မှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ချေ။

​မကြာမီ လူတိုင်းက အစီအစဉ် အတိုင်း အလုပ်ရှုပ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

အဓိက အချက်အချာဖြစ်သော ထန်ထျန်းမှာမူ ပထမဆုံးသော ကုန်သွယ်မည့်သူ ပေါ်မလာမချင်း ဘာမှ လုပ်စရာ မရှိသေးပေ။

သူက ခေတ္တ စဉ်းစားပြီးနောက် စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ခွဲထုတ်ကာ ဂျင်ဂိုကမ္ဘာ ဆီသို့ သွားလိုက်သည်။

ဤနေရာတွင် သူ မဖြေရှင်းရသေးသော ကိစ္စတစ်ခု ရှိနေသေးသည်။

​ဂျင်ဂိုကမ္ဘာက အရင်အတိုင်းပင် ရှိနေသေးသည်။

သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေပြီး အစပျိုးခြင်း အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေကာ အပြင်ဘက်ရှိ ရောဂါကျွမ်းနေသော အနန္တစကြာဝဠာ နှင့် အလွန်ပင် ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသည်။

တစ်ခုက ယခုမှ စတင်ရှင်သန်လာသော ကလေးငယ်တစ်ဦး ကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ခုမှာမူ သင်္ချိုင်းထဲသို့ ခြေတစ်ဖက် ဝင်နေပြီဖြစ်သော အိုမင်းရင့်ရော်နေသူကြီး ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

​နှစ်လအတွင်းတွင် ကြီးမားလှသော ဂျင်ဂိုပင်ကြီးမှာ နှစ်ဆကျော်မျှ ထပ်မံ ကြီးထွားလာခဲ့ပြီး တစ်ကမ္ဘာလုံးက ၎င်း၏ ကာကွယ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသည်။

ဂျင်ဂိုရွက်များပေါ်မှ ကြယ်စင်ကဲ့သို့သော အလင်းတန်းများက တဖြည်းဖြည်း ကြွေကျလာပြီး ကမ္ဘာကြီးထဲသို့ စီးဝင်ကာ အရာခပ်သိမ်း ရှင်သန်ကြီးထွားမှုကို အားပေးနေသည်။

​ကုရှောင်းရွှယ် နှင့် ဂန်ဂန် တို့ကလည်း ကြီးမားသော သစ်ပင်ပင်စည်ကြီးအောက်တွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဤကာလအတွင်း ၎င်းတို့က ပင်စည်ကို အမှီပြုကာ ရိုးရှင်းသော သစ်သားအိမ်လေး တစ်လုံး ဆောက်လုပ်ထားသည်။

ငယ်ရွယ်သော မြေကမ္ဘာစစ်ဝက်ဝံများကလည်း ထိုအိမ်လေးထဲသို့ မကြာခဏ လာရောက်ကစားကာ အနားယူတတ်ကြသည်။

​ထိုအိမ်လေး၏ အပေါ်ဆုံးထပ်တွင်မူ မြင့်မြတ်သော ခရစ်စတယ် ခေါင်းတလား တစ်ခုက ငြိမ်သက်စွာ လွင့်မျောနေသည်။

ဂျင်ဂိုပင်ကြီးမှ ဆင်းသက်လာသော မရေမတွက်နိုင်သော မမြင်ရသည့် နိယာမ ကြိုးများက ၎င်းကို တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်ထားပြီး ၎င်း၏ စွမ်းအားအားလုံးကို ပိတ်လှောင်ထားသည်။

​ထို့အပြင် ခေါင်းတလားပေါ်မှ ထွက်လာသော အလွန်ထူးခြားသည့် ကြိုးတစ်ခုမှာ ကုရှောင်းရွှယ်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ဆက်သွယ်နေသည်။

ဤသည်မှာ ကုရှောင်းရွှယ် နှင့် ခေါင်းတလားကြားရှိ ကမ္မ ကြိုး ပင် ဖြစ်သည်။

လက်ရှိ ကုရှောင်းရွှယ်မှာ "သဘာဝမျိုးစေ့" ဟူသော ဤကံကြမ္မာမှ လွတ်မြောက်ခြင်း မရှိသေးပေ။

​ဟင်းလင်းပြင်တွင် ရပ်နေရင်း ထန်ထျန်းက ထိုမမြင်ရသော ကမ္မကြိုးကို ငြိမ်သက်စွာ ကြည့်နေမိသည်။

အမှန်တော့ သူ၏ လက်ရှိ အစွမ်းဖြင့် ကုရှောင်းရွှယ် နှင့် သဘာဝမျိုးစေ့ကြားရှိ ဆက်နွှယ်မှုကို အချိန်မရွေး ဖြတ်တောက်ပေးနိုင်ပြီး သူမကို လွတ်လပ်ခွင့် ပေးနိုင်ပါသည်။

သို့သော် သူ ဤသို့ မလုပ်ရသေးခြင်းမှာ သဘာဝမျိုးစေ့ကို လက်ခံဆောင်ယူမည့် နောက်ထပ် သင့်တော်သော သက်ရှိတစ်ဦးကို မတွေ့ရသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

​သဘာဝမိခင် ကိုယ်တိုင် သေဆုံးသွားခြင်းမှာ သူမနှင့် ကမ္ဘာ့အရှင် တို့၏ အစီအစဉ် ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့၏ အစီအစဉ် မှာ အဘယ်နည်း၊ အောင်မြင်နိုင်မလား ဆိုသည်ကို မသိရသော်လည်း ဤသည်မှာ အမြဲတမ်း မျှော်လင့်ချက်တစ်ခု ဖြစ်နေဆဲပင်။

အကယ်၍ ကုရှောင်းရွှယ် နှင့် သဘာဝမျိုးစေ့ကြားရှိ ဆက်နွှယ်မှုကို လွယ်လွယ်နှင့် ဖြတ်တောက်လိုက်ပါက သဘာဝမျိုးစေ့မှာ ထပ်မံ ပျောက်ကွယ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး ပြန်ရှာရန် အလွန်ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။

​သဘာဝမျိုးစေ့က သူ့အနားသို့ အလိုအလျောက် ပြန်ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု ထန်ထျန်း မလောင်းကြေး မထပ်ရဲပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအခါ ချောက်ကမ်းပါး အစွန်းသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ရာ တစ်ခါ ရှုံးနိမ့်သွားပါက ပြန်လည် ကုစားနိုင်တော့မည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူက သဘာဝမျိုးစေ့ကို လက်ခံနိုင်မည့် အခြား သက်ရှိတစ်ဦးကို အရင်ရှာရမည် ဖြစ်သည်။

​သက်ရှိတစ်ဦးကို ရှာရန်မှာ မခက်ခဲသော်လည်း မည်သို့သော သက်ရှိမျိုးကမှ သင့်တော်သော ရွေးချယ်မှု ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

​သူ အရင်က စဉ်းစားဖူးသည်မှာ ကုရှောင်းရွှယ်၏ ပုံစံအတိုင်း အစားထိုးနိုင်မည့်သူတစ်ဦးကို ရွေးချယ်ရန် ဖြစ်သည်။

အနန္တစကြာဝဠာ ရှိ မရေမတွက်နိုင်သော သက်ရှိများထဲတွင် သူမ၏ စရိုက်၊ ကြုံတွေ့ခဲ့ရမှုများနှင့် ဆင်တူသူ ရှိနေမည်မှာ သေချာသည်။

သို့သော် ဤသို့ လုပ်ခြင်းက အောင်မြင်နိုင်မလား ဆိုသည်ကိုမူ ထန်ထျန်း အာမမခံနိုင်ပေ။

​အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ သဘာဝမိခင်နှင့် ကမ္ဘာ့အရှင် တို့၏ အစီအစဉ် က အဘယ်နည်း ဆိုသည်ကို သူ မသိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ တစ်ခုခု...

​ထန်ထျန်းက သူ၏ နားထင်ကို မသိမသာ ပွတ်လိုက်မိသည်။

ဤကိစ္စက အမှန်တကယ်ပင် ခေါင်းခဲစရာ ကောင်းလှသည်။

​“ရောက်နေတာကိုလည်း ဘာမှ မပြောဘူးနော်”

​ရုတ်တရက် နူးညံ့သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထန်ထျန်း မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ကုရှောင်းရွှယ်က အိမ်လေး၏ အပေါ်ဆုံးထပ်၊ ခရစ်စတယ် ခေါင်းတလား၏ ရှေ့သို့ မည်သည့်အချိန်က ရောက်နေမှန်း မသိဘဲ ရောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမက ထန်ထျန်းကို ပြုံးလျက် ကြည့်နေပြီး သူမ၏ ဂါဝန်ရှည်လေးမှာ လေထဲတွင် တဖျတ်ဖျတ် လွင့်နေသည်။

​“အဲဒါနဲ့ နည်းနည်း ဝေးဝေးမှာ နေပါ”

​“မင်းတို့ကြားက ခံစားချက်က အရမ်း ပြင်းထန်တယ်”

ထန်ထျန်းက ပြောလိုက်သည်။

​ကုရှောင်းရွှယ်က ပြုံးလိုက်ပြီး “ရပါတယ်၊ ကျွန်မ သိပါတယ်”

​“ဒါနဲ့ ရှင့်မှာ ကျွန်မ ကိစ္စနဲ့ နောက်တစ်ခါ ခေါင်းခဲနေပြန်ပြီလား”

​ထန်ထျန်းက ပြန်မဖြေခဲ့သော်လည်း ကုရှောင်းရွှယ်က သူ၏ အတွေးကို အစောကတည်းက ရိပ်မိနေပါသည်။

​“ကိစ္စတော်တော်များများကို ကျွန်မ အခု နားမလည်တော့သလို ရှင့်ကို တန်ဖိုးရှိတဲ့ အကြံဉာဏ်တွေလည်း မပေးနိုင်တော့ဘူး”

​ကုရှောင်းရွှယ်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။ “ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ တစ်ခုတော့ သေချာ သိတယ်”

​“ရှင့်ကို စိုးရိမ်ပူပန်စေတဲ့သူ၊ ရှင့်ကို ခေါင်းခဲစေတဲ့သူ တစ်ယောက် မဖြစ်ချင်ဘူး”

​“အဲဒါက ကျွန်မအတွက် အခက်ခဲဆုံး ခံစားချက်ပဲ”

​“ဒီစကားကို ကျွန်မ ရှင့်ကို ခဏခဏ ပြောဖူးတယ်”

​“ဒါပေမဲ့ ရှင်က နားထဲ ထည့်ပုံ မရဘူးနော်”

​ထန်ထျန်းက သူ့အနားတွင် အမြဲရှိနေခဲ့ပြီး ယခုအခါ လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးအဖြစ် ကြီးပြင်းလာခဲ့သော ကုရှောင်းရွှယ်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေမိသည်။

သူမ၏ မျက်လုံးများက အလွန် ကြည်လင်နေပြီး ထိုမျက်လုံးထဲတွင် သူ၏ ပုံရိပ်သာ ရှိနေသည်။

​ခဏအကြာတွင် ထန်ထျန်းက ပြုံးလိုက်၏။

​“အင်း...”

​“ဒီတစ်ခါတော့... ငါ တကယ် နားထဲ ထည့်လိုက်ပြီ”

​သူ့အတွက်ကြောင့် ရှောင်းရွှယ်က မည်သည့် ထိခိုက်မှုကိုမဆို မကြောက်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူကလည်း ရှောင်းရွှယ်ကို မည်သည့် ထိခိုက်မှုမျိုးမှ မခံစားရစေရန် အကြွင်းမဲ့ ကာကွယ်သွားမည် ဖြစ်သည်။

အကြွင်းမဲ့ပင်။