← Chapters

ဖျောင်းဖျပြီး ခေါ်လာ ခြင်း

Vol. 76 Ch. 798

ဖျောင်းဖျပြီး ခေါ်လာ ခြင်း

Vol. 76 Ch. 798

​ဝူချန်း ကျိကျွင်းနှင့် စကားပြောပြီးနောက် ထန်ထျန်းက သူမကို မဟာပျက်သုဉ်း မြို့ဟောင်း၏ အပြင်ဘက်၊ သိပ်မဝေးသော နေရာတစ်ခုတွင် နေရာချပေးထားလိုက်သည်။

​သူမ၏ သရုပ်မှန် မှာ လက်ရှိတွင် အတော်လေး ထိရှလွယ်သော အနေအထား၌ ရှိနေသဖြင့် လူအများ၏ ကန့်ကွက်မှုကို ခံရနိုင်ခြေ ရှိသည်။ နေနတ်ဘုရားတို့ ပြန်ရောက်လာမှသာ ရှေ့ဆက်မည့် အစီအစဉ်ကို ဆုံးဖြတ်ရပေမည်။

သို့သော် ထန်ထျန်းကမူ လနတ်သမီး ကိစ္စတွင် ဝူချန်း ကျိကျွင်းက လုံးဝ သိရှိထားခြင်း မရှိဟု ယုံကြည်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

​နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ် အတွင်းတွင် မည်သည့် ထူးခြားသော အဖြစ်အပျက်မျှ ထပ်မံ မဖြစ်ပွားခဲ့ပေ။

ထျန်းတိ ကျင့်ကြံရေးကွင်းပြင်တွင် ကျန်ရှိနေသော ကျိကျွင်းများသည်လည်း သူတို့၏ အင်အားစု တန်ဖိုးများကို တွက်ချက်ပြီးစီးသွားကြပြီး ထန်ထျန်းနှင့် အရောင်းအဝယ် အားလုံးကို အပြီးသတ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

​ကျိကျွင်း စာချုပ် အမြောက်အမြားမှာ ထန်ထျန်း၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

​ထို့နောက် ထန်ထျန်းက ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ သို့ တစ်ခေါက်သွားကာ လက်ထပ်ပြီးခါစ ဇနီးမောင်နှံဖြစ်သည့် ဝမ်ကန်းနှင့် မြောင်ယွမ်တို့ကို ရှာဖွေပြီး စာချုပ်များ၏ အခြေအနေကို ပြောပြလိုက်သည်။

ထန်ထျန်းက ဤမျှ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း၌ မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလောက်အောင် ကျယ်ပြန့်သော နယ်မြေများကို ရယူနိုင်ခဲ့သည်ကို သိရသောအခါ နှစ်ဦးသား ဆွံ့အသွားကြသည်။

​၎င်းမှာ သူတို့ စိတ်ကူးနှင့်ပင် မမှန်းဆနိုင်သော ကိစ္စမျိုး ဖြစ်သည်။

သို့သော် စာချုပ်များက အစစ်အမှန် ဖြစ်နေသဖြင့် သူတို့အနေဖြင့် ဤစာချုပ်များကို ယူဆောင်ကာ သက်ဆိုင်ရာ မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ များမှ တာဝန်ရှိသူများကို ရှာဖွေပြီး အခြေအနေကို ရှင်းပြရုံသာ ဖြစ်သည်။

​ဤမြင့်မြတ်သော နယ်မြေများ၏ အရှင်သခင်မှာ ယခုအခါ ထန်ထျန်း ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။

​“သူတို့ရဲ့ အတွင်းပိုင်း ကိစ္စတွေကို ဝင်မစွက်ဖက်နဲ့၊ ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ နဲ့ ထျန်းရှထုန် ကုန်သွယ်ရေး အသင်း ကိုပဲ ပျံ့နှံ့အောင် လုပ်ပေးပါ”

​“ဒီကမ္ဘာကြီးက သူ့အလိုလို ရှုပ်ထွေးနေပြီးသားပဲ၊ အပို အာဏာလုပွဲတွေကို ထပ်ပြီး ဖန်တီးမနေနဲ့တော့”

​“ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ကိုယ်ပိုင် လူယုံတွေကို မွေးမြူဖို့ကတော့ မဖြစ်မနေ လိုအပ်တယ်၊ အဲဒါကိုတော့ မင်းတို့ နားလည်မယ်လို့ ငါယုံကြည်တယ်”

ထန်ထျန်းက မှာကြားလိုက်သည်။

​ခေါင်းဆောင် ပြောင်းလဲသွားခြင်းက ထိုမြင့်မြတ်သော နယ်မြေများ သို့မဟုတ် အင်အားစုများအပေါ် သက်ရောက်မှု အချို့ ရှိပေလိမ့်မည်။ ဂရုမစိုက်မိပါက အာဏာလုပွဲများ ကြားထဲသို့ ကျရောက်သွားနိုင်သည်။

ဤကာလတွင် သူတို့အနေဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော အရာမျိုး မဖြစ်ပွားအောင် တားဆီးရန် လိုအပ်သည်။

တစ်ကမ္ဘာလုံး အမှန်တကယ် အေးချမ်းသွားမှသာ အာဏာကို ပြန်လည် စုစည်းလျှင်လည်း မနှောင်းပေ။

​ဝမ်ကန်းနှင့် မြောင်ယွင့်တို့က ထန်ထျန်း၏ စိတ်ကူးကို နားလည်သဖြင့် ခေါင်းငြိမ့်ကြသည်။

ဤကိစ္စများကို ပြောပြီးနောက် ထန်ထျန်းက ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ တွင် ကြာကြာ မနေဘဲ ထျန်းတိ ကျင့်ကြံရေးကွင်းပြင်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

​ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် ထိုပစ္စည်းများမှာ သူ့အတွက် ပြင်ပ ပစ္စည်းများသာ ဖြစ်သည်။ ခွန်အားကို အမြန်ဆုံး မြှင့်တင်ရန်မှာသာ ယခုအချိန်တွင် အရေးကြီးဆုံး ကိစ္စ ဖြစ်သည်။

​ထျန်းတိ ကျင့်ကြံရေးကွင်းပြင်ရှိ ကျိကျွင်းများမှာ အရောင်းအဝယ်များ ပြီးဆုံးသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

နေနတ်ဘုရား နန်းတော်မှ သစ္စာရှိ နောက်လိုက်များမှာမူ ကိုယ်ပိုင် ပိုင်ဆိုင်မှု မရှိကြသော်လည်း အခြားသော နေရာများ၏ တန်ဖိုးများကို တွက်ချက်ရာတွင် ကူညီပေးနေကြသည်။

​တန်ဖိုးတွက်ချက်မှုများ ပြီးစီးသွားသောအခါ သူတို့သည်လည်း အခြား ကျိကျွင်းများနှင့်အတူ မဟာပျက်သုဉ်း မြို့ဟောင်းမှ ထွက်သွားကြပြီး ကမ္ဘာအနှံ့အပြားသို့ သွားရောက်ကာ ထန်ထျန်းအတွက် တိကျသော အရောင်းအဝယ် ကိစ္စများကို ဆွေးနွေးပေးကြတော့သည်။

​အရာအားလုံးမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်နေသည်။

​သုံးရက် ကြာသွားပြီးနောက် လုံကျိုကျိုး ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

သူက ကျိကျွင်း အယောက် ၃၀ ခန့်ကိုပါ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ရာ ထိုသူများထဲမှ အများစုမှာ လူသားဧကရာဇ် နန်းတော်ကို ဝိုင်းတိုက်စဉ်က ပါဝင်ခဲ့ပြီး စိတ်ပျက်ကာ ထွက်သွားကြသည့် ကျိကျွင်းများ ဖြစ်ကြသည်။

လုံကျိုကျိုးက သူတို့ကို မည်သည့်နည်းဖြင့် ဖျောင်းဖျ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သလဲ ဆိုသည်မှာ မသိနိုင်ပေ။

​ကျန်ရှိသော အနည်းငယ်မှာမူ လောကကြီးကို စွန့်ခွာကာ လူမသိအောင် နေထိုင်နေကြသော လူစိမ်း ကျိကျွင်းများ ဖြစ်ကြပြီး လုံကျိုကျိုးနှင့်အတူ လိုက်ပါလာကြခြင်း ဖြစ်သည်။

​“တချို့သူတွေကိုတော့ ဖျောင်းဖျလို့ မရတော့ဘူး”

လုံကျိုကျိုးက သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး ပြော၏။ “မဟာပျက်သုဉ်း မြို့ဟောင်းကို ချိပ်ပိတ်လိုက်တဲ့ ကိစ္စက သူတို့အတွက် လက်ခံဖို့ အရမ်း ခက်ခဲနေတုန်းပဲ”

​“နောက်ပြီး တချို့ကတော့ ငါ တို့ ကျွင်းချန်ချင်းကို မယှဉ်နိုင်တော့ဘူး၊ အလဟဿ ကြိုးစားနေတာပဲလို့ ယူဆကြတယ်၊ ဒါကြောင့် ဟင်းလင်းပြင်ထဲကို ထွက်ပြေးပြီး ကိုယ့်ဘာကိုယ်ပဲ အေးအေးဆေးဆေး နေဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြပြီ”

​ထန်ထျန်းက သူ့ကို ကျောက်စိမ်းဖြူဝိုင် တစ်ခွက် ငှဲ့ပေးလိုက်သည်။

​“ဒါကို အတင်းအကျပ် လုပ်လို့ မရပါဘူး”

​“ဒီလောက် လူအများကြီး ပြန်လာတာပဲ တော်တော်လေး ကောင်းနေပါပြီ”

​ကျိကျွင်း အယောက် ၃၀ ဆိုသည်မှာ သူ၏ ခွန်အားကို ထူးထူးခြားခြား တိုးတက်စေရန် လုံလောက်သော အရေအတွက် ဖြစ်သည်။

သို့သော် လုံကျိုကျိုးက ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်ပြီး ပြော၏။ “သူတို့အားလုံးက စိတ်ပြောင်းပြီး ပြန်လာကြတာတော့ မဟုတ်ဘူး”

​“အများစုက နေနတ်ဘုရားကို မယုံကြည်ကြတော့ဘူး၊ နေနတ်ဘုရားက သူတို့ကို သစ္စာဖောက်သွားပြီလို့ ထင်နေကြသလို သူ့ရဲ့ အစီအစဉ်ဆိုတာကိုလည်း မယုံကြဘူး”

​“ဒါပေမဲ့ သူတို့က မင်း အပေါ်မှာတော့ ယုံကြည်မှု အနည်းငယ် ရှိနေကြတယ်၊ ကမ္ဘာ့အရှင် ကြောင့်လည်း ပါမှာပေါ့”

​“ဒါကြောင့် သူတို့ ရောက်လာကြပေမဲ့ ကျွင်းချန်ချင်းကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်မယ့် အစီအစဉ်မှာတော့ မပါဝင်တော့ဘူးလို့ အတိအလင်း ပြောထားတယ်၊ မင်းနဲ့ အရောင်းအဝယ် လုပ်ဖို့ပဲ လာကြတာ”

​“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... ဒီပြင်ပ ပစ္စည်းတွေကလည်း အခုချိန်မှာ ဘာမှ အသုံးမဝင်တော့ဘူးလေ”

​ထန်ထျန်း တိတ်ဆိတ်သွားမိသည်။

လူတို့၏ စိတ် ပျက်ပြားသွားလျှင် ပြန်လည် စုစည်းရန် အမှန်တကယ် ခက်ခဲလှသည်။

သို့သော် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... အရောင်းအဝယ် လုပ်လို့ရလျှင် ရပြီ ဖြစ်သည်။

​ထို့နောက် အရောင်းအဝယ် များ ထပ်မံ စတင်ခဲ့ပြန်သည်။

​အသစ် ပြန်ပါလာသော ဤကျိကျွင်းများသည် အရင်က ကျန်ခဲ့သော ကျိကျွင်းများကဲ့သို့ စကားပြောရ မလွယ်ကူကြပေ။

သူတို့ တောင်းဆိုသော ဈေးနှုန်းများမှာလည်း အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။

သို့သော် ထန်ထျန်းအတွက်မူ မည်သို့မျှ မထူးခြားပေ။ အစကတည်းက သူသည် ပုံမှန် ဈေးနှုန်းဖြင့်သာ အရောင်းအဝယ် လုပ်ရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး ဈေးလျှော့ခိုင်းမှသာ စကားပြောရ သက်သာမည် မဟုတ်ပါလား။

​နှမြောစရာ ကောင်းသည်မှာ ကောင်းကင်တာအို ကျောက်စိမ်းခရစ်စတယ် များမှာ ကျိကျွင်းများအတွက် အသုံးမဝင်လှတော့သဖြင့် အချို့သူများက အရောင်းအဝယ် ပြုလုပ်ရာတွင် အခြားသော တန်ဖိုးကြီး ရတနာများကို အစားထိုး တောင်းဆိုကြခြင်း ဖြစ်သည်။

​ဤအချက်မှာ စံမမီလှပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျောက်စိမ်းခရစ်စတယ်များဖြင့် အရောင်းအဝယ် ပြုလုပ်မှသာ စနစ်နှစ်ခု၏ ပြန်ပေးသည့် အကျိုးကျေးဇူးကို ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထန်ထျန်း ခဏ စဉ်းစားပြီးနောက် ငြင်းပယ်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

​ဤအချက်လေး တစ်ခုကြောင့်နှင့် အရောင်းအဝယ် တစ်ခုလုံးကို လက်မလွတ်နိုင်ပေ။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင်လည်း တန်ဖိုးကြီး ရတနာများစွာ စုဆောင်းမိနေပြီ ဖြစ်သည်။

​မကြာမီမှာပင် အရောင်းအဝယ် တစ်ခုပြီးတစ်ခု အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီး ထန်ထျန်းက များပြားလှသော သုံးစွဲမှုအမှတ်များကို ထပ်မံ ရရှိခဲ့ပြန်သည်။

အရောင်းအဝယ်များ ပြီးမြောက်သွားသောအခါ ထိုကျိကျွင်းများ၏ သဘောထားမှာလည်း သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

​“ကျွန်တော်ကတော့ ဒါဟာ အာဏာကစားပွဲ တစ်ခုပဲလို့ အရင်က ထင်ထားခဲ့တာ”

​“တစ်စုံတစ်ယောက်က လက်ရှိ အခြေအနေကို အသုံးချပြီး အနည်းဆုံး နဲ့ ကျွန်တော်တို့ တစ်သက်လုံး စုဆောင်းထားသမျှကို လုယူဖို့ ကြိုးစားနေတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာပါ”

​“ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် မထင်ထားတာက အရှင်က တကယ်ကို စိတ်ရင်းနဲ့ အရောင်းအဝယ် လာလုပ်တာပဲ”

​“အရှင် ပေးတဲ့ ဈေးနှုန်းက ကမ္ဘာကြီး ငြိမ်းချမ်းနေတဲ့ အချိန်က ပုံမှန်ဈေးနှုန်းထက်တောင် ပိုမြင့်နေသေးတယ်”

တစ်စုံတစ်ဦးက ပြော၏ ။

​ထန်ထျန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြော၏။ “ဒါက ပုံမှန် အရောင်းအဝယ် တစ်ခုပါပဲ”

​“ကျွန်တော် ဘယ်သူ့ဆီကမှ အခွင့်အရေး ယူဖို့ မစဉ်းစားခဲ့ပါဘူး”

​ကျိကျွင်းက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး “အရှင့်ရဲ့ ရိုးသားမှုက ကျွန်တော့်ကို ယုံကြည်မှုတွေ ပြန်ရစေပါတယ်”

​“တကယ်တော့ အရှင်ဟာ ကမ္ဘာ့အရှင် ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ထားတဲ့ ကပ်ဘေးရိပ်သိမ်းသူ ဖြစ်တဲ့အတွက် ကျွန်တော်တို့က သံသယ မဝင်သင့်ပါဘူး”

​“ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဉာဏ်နည်းမှုကို ခွင့်လွှတ်ပါ၊ အရှင့်ရဲ့ ဒီအစီအစဉ်က ကျွင်းချန်ချင်းကို ရင်ဆိုင်တဲ့ နေရာမှာ ဘယ်လိုမျိုး ဆက်စပ်မှု ရှိနေမလဲ ဆိုတာကို ကျွန်တော်တို့ တကယ်ကို နားမလည်နိုင်လို့ပါ”

​ထန်ထျန်းက အသံခပ်အေးအေးဖြင့် “နားလည်ပါတယ်”

​“ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် တာဝန်ယူပြီး ပြောနိုင်တာကတော့ ဒါဟာ သေချာပေါက် အသုံးဝင်မှာပါ”

​ကျိကျွင်းက သက်ပြင်းကို ခပ်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

​“ဒါဆိုရင်လည်း ကျွန်တော်တို့ ဒီမှာပဲ ခေတ္တ နေပါ့မယ်”

​“ဒါပေမဲ့ အခြေအနေ မကောင်းတာနဲ့ ကျွန်တော်တို့ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးမှာပါ တုံ့ဆိုင်းနေမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကိုတော့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောထားပါရစေ”

​“နောက်ပြီး တခြားသူတွေကိုလည်း အရှင့်အတွက် ကျွန်တော် ဖျောင်းဖျပေးပါ့မယ်”

​“နေနတ်ဘုရားကို မယုံကြည်နိုင်ပေမဲ့ အရှင့် ကိုတော့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်”

​ထန်ထျန်းက ပြုံးပြီး လက်သီးဆုပ် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

​“ဒါဆိုရင်တော့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ”

​ကျိကျွင်း အယောက် ၃၀ ထဲမှ အရောင်းအဝယ် ပြီးမြောက်သွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ၁၇ ယောက် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့မှာ တိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်မည့် ပရိသတ်များ အဖြစ်သာ ရှိနေကြသည်။

သူတို့သည်လည်း အခြားသော ကျိကျွင်းများကို ဆက်သွယ်ပြီး ထန်ထျန်းနှင့် အရောင်းအဝယ် လုပ်ရန် ဖိတ်ခေါ်ပေးကြတော့သည်။

​အရာအားလုံးမှာ ကောင်းမွန်သော ဦးတည်ချက်သို့ ဆက်လက် တိုးတက်နေဆဲ ဖြစ်ပေတော့သည်။

All Chapters