အခန်း (၃၀၀-၃၀၁)

အပိုင်း (၃၀၀) - ဆရာကြီး လျန်ရှန်း

နံနက်စောစောအချိန်၊ အင်ပါယာမြို့တော်။

နံနက်ပိုင်း ရုံးတော် အစည်းအဝေးတွင် စီမာခုံသည် ကောင်းကင် လက်ရာ ဝိညာဉ် လှောင်အိမ်အား ကာကွယ်ရန်နှင့် နန်းတော်သို့ ပို့ဆောင်ပေးရန် ကျင်း ဧကရာဇ်ထံ တောင်းဆိုလွှာ တစ်စောင် အမှန်တကယ် တင်သွင်းခဲ့လေသည်။ ဤအဆိုပြုချက်ကို အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက် အရာရှိများ အားလုံးက တညီတညွတ်တည်း သဘောတူခဲ့ကြ၏။

ကောင်းကင် လက်ရာ ဝိညာဉ် လှောင်အိမ်သည် အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ စုချန်းချိုး၏ ခွန်အားကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပြီး သူ၏ ဒဏ္ဍာရီကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်လေသည်။ နန်းတွင်းရှိ ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်းဝင်များက ကောင်းကင် လက်ရာ ဝိညာဉ် လှောင်အိမ်ကို ဘာမှမဖြစ်စေချင်ကြပေ။

ကျင်းဧကရာဇ်သည် ပါးနပ်သူတစ်ဦးဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ စုမိသားစု၏ လုပ်ရပ်မှာ 'ကောင်းကင်လက်ရာ ဝိညာဉ်လှောင်အိမ်' ကို ခိုးယူရန် ကြံစည်မှုအား အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းလိုက်သည့် ပြတ်သားသော တုံ့ပြန်မှုဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာနားလည်သည်။

သို့သော် ၎င်းက သူ့အတွက် အရေးမကြီးလှပေ။ အမှန်စင်စစ် ဤအရာအား ခိုးယူရန် ကြိုးပမ်းမှုမှာ အစီအစဉ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ သူကိုယ်တိုင် စေလွှတ်ခဲ့သည်မှာလည်း ဝမ်ဝမ်ကျီ မဟုတ်သလို၊ ထိုကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်ရန်လည်း ရည်ရွယ်ချက်မရှိခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် ကျင်းဧကရာဇ်သည် နန်းတော်ညီလာခံတွင် အလွယ်တကူပင် သဘောတူညီခဲ့ပြီး ၎င်းပစ္စည်းကို နန်းတော်ဘဏ္ဍာတိုက်သို့ ပို့ဆောင်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။

ရုံးတော် ပြီးဆုံးပြီးနောက်...

ကျင်း ဧကရာဇ်သည် အင်ပါယာ စာကြည့်ခန်း သို့ သွားခဲ့ရာ၊ ထိုနေရာတွင် ကူမော့နှင့် စုဇီယိုတို့ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြ၏။

"ဝန်ကြီးစု၊ ဝန်ကြီးကူ... မင်းတို့ကို စောင့်ခိုင်းထားမိပြီ!"

ကျင်း ဧကရာဇ်က အလွန် သဘောကောင်းပြီး ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

စုဇီယိုက လက်ဆုတ်ချီလျက်

"ကျွန်တော်တို့ အခုလေးတင် ရောက်တာပါ"

ဟု ဆိုသည်။

စုဇီယို၏ စကားများမှာ ယဉ်ကျေးသော စကားသက်သက် မဟုတ်ပေ။ ကျင်း ဧကရာဇ်သည် တော်ဝင် ဧည့်ခံရေး ခန်းမ မှ သူတို့ကို ဖိတ်ခေါ်ရန် လူတစ်ဦး စေလွှတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ အချိန်အကြာကြီး စောင့်ဆိုင်းစေမည် မဟုတ်ပေ။

ကျင်း ဧကရာဇ်က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလျက်

"ဝန်ကြီးစု၊ ဝန်ကြီးကူ... ဒဏ္ဍာရီလာ ကောင်းကင် လက်ရာ ဝိညာဉ် လှောင်အိမ်ကို မြင်ရဖို့ ခင်ဗျားတို့ စိတ်ဝင်စားမလား... ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ငါ အဲဒီအကြောင်း ကြားဖူးတာ ကြာပြီ၊ ဒါပေမဲ့ တကယ်တော့ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး... ကောင်းကင် လက်ရာ ဝိညာဉ် လှောင်အိမ်ဟာ ရေနဲ့ မီးကို ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး ဓားနဲ့ လှံတွေ ဖောက်ထွင်းလို့ မရဘူးလို့ ဆိုကြတယ်...

အတွင်းအား အထွတ်အထိပ် ရောက်နေတဲ့ ဆရာကြီးတစ်ယောက်က အစွမ်းကုန် အင်အားနဲ့ ရိုက်နှက်လိုက်ရင်တောင်မှ အဲ့ဒီတိုက်ခိုက်မှုမှာပါတဲ့ စစ်မှန်သောချီ အများစုကို စုပ်ယူပြီး ဝတ်ဆင်ထားသူဆီ စွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးပို့နိုင်စွမ်း ရှိပါတယ်။ ဒါကြောင့် 'ကောင်းကင်လက်ရာ ဝိညာဉ်လှောင်အိမ်' ကို ဝတ်ဆင်ပြီး ကျင့်ကြံမယ်ဆိုရင် ကျင့်ကြံမှုအရှိန်အဟုန်ကို ဆယ်ဆလောက်အထိ တိုးမြှင့်ပေးနိုင်တာပါပဲ!"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကူမော့က

"ဒါဆို စုမိသားစုမှာ ကျွမ်းကျင်သူတွေ အပြည့် ဖြစ်နေမှာပေါ့"

ဟု ဆိုသည်။

ကျင်း ဧကရာဇ်က ပြုံးလျက် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်

"ထူးဆန်းတယ်... စုမိသားစုမှာ ဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက်လုံး အဆင့်မီတဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်မှ ထွက်မလာခဲ့ဘူး။ ဆရာကြီးစု တစ်ယောက်တည်းကတင် မျိုးဆက်ပေါင်း ဒါဇင်ချီစာ ရှိသမျှ စုမိသားစုရဲ့ သိုင်းပညာကံကြမ္မာ အားလုံးကို အကုန်သုံးပစ်လိုက်ပြီလို့တောင် လူတွေက ပြောနေကြတာ”

"စုချန်းချိုးရဲ့ သိုင်းပညာ အဆင့်နဲ့ဆိုရင်၊ သိုင်းပညာ ကျွမ်းကျင်သူ အနည်းငယ်ကို လေ့ကျင့်ပေးဖို့ သူတို့အတွက် လွယ်ကူသင့်တယ် မဟုတ်လား"

ဟု ကူမော့က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ကျင်း ဧကရာဇ်က ခေါင်းယမ်းလျက်

"ဆရာကြီး စုက လူမြင်ကွင်းမှာ သိပ်မထွက်ဘူး... သူ့အချိန် အများစုကို တောင်ပေါ်မှာ တိတ်ဆိတ်စွာ ကျင့်ကြံရင်းပဲ ကုန်ဆုံးတယ်... စုမိသားစုကတောင် ပုံမှန်အားဖြင့် သူ့ကို အနှောင့်အယှက် ပေးခွင့်မပြုဘူး"

ဟု ဆိုသည်။

သူတို့ စကားပြောရင်း နန်းတော် ဘဏ္ဍာတိုက် သို့ ရောက်ရှိလာကြ၏။

ဘဏ္ဍာတိုက်ကို ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြားဖြင့် တင်းကျပ်စွာ စောင့်ကြပ်ထားသဖြင့် ၎င်း၏ လုံခြုံရေးမှာ အတော်လေး သေချာလေသည်။

ကျင်း ဧကရာဇ် ၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့်...

ကူမော့နှင့် စုဇီယိုတို့သည် အနက်ရှိုင်းဆုံး မြေအောက် နန်းတော် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကြ၏။

နန်းတော် တစ်ခုလုံး၏ အမိုးခုံးတွင် တောက်ပသော ပုလဲများ စီခြယ်ထားပြီး၊ နူးညံ့သော ငွေရောင် အလင်းတန်း ဖြင့် လွှမ်းခြုံနေလေသည်။

ဒဏ္ဍာရီလာ ကောင်းကင် လက်ရာ ဝိညာဉ် လှောင်အိမ် ကို သေတ္တာထဲမှ ထုတ်ယူထားပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ နဂါးငွေ့တန်း တစ်ခုအလား ကျောက်စိမ်း စင်မြင့် တစ်ခုပေါ်တွင် မျောလွင့်နေလေသည်။

'ကောင်းကင်လက်ရာ ဝိညာဉ်လှောင်အိမ်' သည် ဒေါင်းမွေး ၇၂၀ ဖြင့် အလွှာသုံးလွှာ ရက်လုပ်ထားသော တန်ဖိုးကြီး ရတနာတစ်ခု ဖြစ်သည်။အပြင်လွှာသည်အရုဏ်ဦးအလင်းကဲ့သို့ ရွှေရောင်ဖြာပြီး သလင်းကျောက်များအလား လင်းလက်သည်။အလယ်လွှာတွင်ရေနက်ဝဲဂယက်ကဲ့သို့ မဲနယ်ရောင်ရှိပြီး အပြာရောင်အလင်းတန်းနှင့် တိမ်တိုက်ပုံရိပ်များ ပါဝင်သည်။အတွင်းလွှာမှာ ပုစဉ်းတောင်ပံကဲ့သို့ ပါးလွှာသော နှင်းမွေးများဖြစ်ပြီး သက်တံရောင်စဉ်များ ဖြာထွက်နေသည်။

စုစုပေါင်း အရောင်အလွှာစုံ တဖျတ်ဖျတ် တောက်ပနေမှုမှာ သက်တံတစ်ခုကို ရက်လုပ်ထားသည့်အလား မျက်စိကျိန်းမတတ် ခန့်ညားလှပလှသည်။

ကူမော့၏ မျက်လုံးများကို အမည်းရောင် အဝတ်ဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားသောကြောင့် တိုက်ရိုက်မ မြင်နိုင် ဘဲ၊ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် မှတစ်ဆင့် အာရုံခံလေသည်။

သူ့အသိစိတ်ထဲတွင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော ဒေါင်းတစ်ကောင် ဝဲပျံနေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။ လေထဲတွင် ခါယမ်းနေသော ဒေါင်းမြီးမွေးများက အရောင်အသွေးစုံလင်သည့် လမ်းကြောင်းများကို ဖန်တီးနေပြီး၊ ထိုလင်းလက်မှုများကြားမှ ဖီးနစ်ငှက်၏ ငိုရှိုက်သံကဲ့သို့ သိမ်မွေ့ကြည်လင်သော အသံများကိုပါ သဲ့သဲ့ကြားနေရလေသည်။

"တကယ်ကို လက်ရာမြောက်တဲ့ ဖန်တီးမှု တစ်ခုပါပဲ!"

စုဇီယိုသည် ကောင်းကင် လက်ရာ ဝိညာဉ် လှောင်အိမ်ကို ကြည့်ကာ အံ့သြတကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်

"သူ့ရဲ့ အံ့သြဖွယ် အကျိုးသက်ရောက်မှုတွေ မပါရင်တောင်မှ၊ အသွင်အပြင် တစ်ခုတည်းနဲ့တင် လောကမှာ ထိပ်တန်းအဆင့် ရတနာ တစ်ခု ဖြစ်စေမှာပါ..."

ကျင်း ဧကရာဇ်ကလည်း သက်ပြင်းချလျက်

"ဒီလို ရတနာမျိုးကို ကောင်းကင် ဝတ်ရုံ လို့ ခေါ်ဖို့ ချဲ့ကားပြောဆိုတာ မဟုတ်ပါဘူး!"

ဟု ဆိုသည်။

ကူမော့ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက်

"အင်း... စုချန်းချိုး အဲဒီတုန်းက နိုင်ငံရဲ့ နယ်စပ်ကို တစ်ယောက်တည်း နီးပါး စောင့်ကြပ်နိုင်ခဲ့တာ ယုတ္တိရှိပုံ ရပါတယ်..."

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျင်း ဧကရာဇ်က မေးလိုက်သည်

"ဝန်ကြီး ကူ... ကောင်းကင် လက်ရာ ဝိညာဉ် လှောင်အိမ်ရဲ့ စွမ်းအားကို ခံစားမိလား..."

"မခံစားမိပါဘူး"

ကူမော့က ပြောသည်

" အဲဒါက တကယ်ကို မျက်စိကျိန်းစရာကြီးပဲ... စဉ်းစားသာကြည့်တော့၊ စစ်မြေပြင်လို နေရာမျိုးမှာ စုချန်းချိုးက ဒီလောက်တောက်ပတဲ့ ဝတ်ရုံကြီးဝတ်ပြီး သွားလေရာမှာ အရောင်တွေ တဖျတ်ဖျတ် ထွက်နေတာလေ။ ရှုပ်ထွေးလှတဲ့ စစ်တလင်းမှာ သူက အထင်ရှားဆုံး ပစ်မှတ်ကြီး ဖြစ်မနေဘူးလား... သူ့ကိုလွဲပြီး တခြားဘယ်သူ့ကို ပစ်ရမှာလဲ...

ကျင်း ဧကရာဇ် မှင်သက်သွား၏။

စုဇီယို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်

"အစ်ကိုကူ ပြောတာ တော်တော် ယုတ္တိရှိတယ်နော်!"

ကျင်း ဧကရာဇ် မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ဖြစ်ကာ ပြောလိုက်သည်

"မင်းက... တကယ်ကို ထူးခြားပါတယ်၊ ကောင်းကင်ဘုံသား တစ်ပါးလို့ ခေါ်ဖို့ ထိုက်တန်ပါတယ်... မင်းရဲ့ အကဲခတ်မှုတွေနဲ့ အတွေးတွေက သာမန်လူတွေနဲ့ တကယ်ကို မတူပါဘူး..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကျင်း ဧကရာဇ် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ရုတ်တရက် ကူမော့ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်

" "ဝန်ကြီးကူ... ဒီနေ့ခေတ်လောကရဲ့ စွမ်းအားအရှိဆုံးသူတွေကို ပြပါဆိုရင် မင်းဟာ ဆရာကြီးစုနဲ့ အနီးစပ်ဆုံးသူပဲ။ ဒါကြောင့် မင်းရဲ့အမြင်မှာ နန်းတွင်းအတွက်ဆိုရင် 'နတ်ဘုရားတွေ' ရှိနေတာက ပိုကောင်းမလား၊ ဒါမှမဟုတ် 'လူသားတွေ' ပဲ ရှိနေတာက ပိုကောင်းမလား..."

ကူမော့က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်

"အရှင်မင်းကြီးက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ..."

ကျင်း ဧကရာဇ်က ပြောသည်

"ဒါက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေက ငါ့ဖခင်နဲ့ ငါ ဆွေးနွေးခဲ့တဲ့ မေးခွန်းတစ်ခုပါ... ငါ့ဖခင်က နတ်ဘုရား စွမ်းအားရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်ဟာ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ နတ်ဘုရား သဘာဝကို ထိန်းသိမ်းထားမယ်ဆိုရင်၊ နိုင်ငံနဲ့ နန်းတွင်းအတွက် ကြီးမားတဲ့ အကျိုးကျေးဇူး ရှိတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်..."

"အဲဒါက သေချာပေါက် ကောင်းတဲ့အရာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ နတ်ဘုရားတွေက … သူတို့မှာ နိုင်ငံ ဒါမှမဟုတ် မိသားစု ဆိုတဲ့ အယူအဆ မရှိဘူး၊ လျစ်လျူရှုမှု ပဲ ရှိတယ်လေ... ဒါကြောင့်မို့လို့ သူက ဆရာကြီး စု အတွက် လူသားဆန်မှု တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ထိန်းသိမ်းထားဖို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့တာပါ..."

"ဒါပေမဲ့ နတ်ဘုရား တစ်ပါးကို နတ်ဘုရား တစ်ပါး ဖြစ်စေတာက တွယ်တာမှု ကင်းမဲ့တာ၊ မဟာ တာအို ဟာ ရက်စက်တာ၊ ပြီးတော့ သူက စိတ်ခံစားမှု ခုနစ်ပါးနဲ့ ဆန္ဒ ခြောက်ပါး ကို စွန့်လွှတ်လိုက်တာလို့ ငါထင်တယ်...

တကယ်လို့ နတ်ဘုရား တစ်ပါးက လူသားဆန်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားမယ်ဆိုရင် သူက ပြီးပြည့်စုံတဲ့ နတ်ဘုရား တစ်ပါး မဟုတ်တော့ဘူး၊ စစ်မှန်တဲ့ မဟာ တာအို ကို မရရှိနိုင်တော့ဘူး၊ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရား သဘာဝကလည်း တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်..."

"ဒါပေမဲ့ ဒီအမြင် နှစ်ခုက ငါနဲ့ ငါ့ဖခင်ရဲ့ အမြင်တွေပါ... ငါတို့ နှစ်ယောက်စလုံးက သေမျိုးတွေ ဖြစ်ပြီး၊ နတ်ဘုရားတွေနဲ့ လူသားတွေအကြောင်း ခန့်မှန်းဖို့ သေမျိုးတွေရဲ့ အတွေးတွေကိုပဲ ငါတို့ သုံးနိုင်ပါတယ်...

ငါတို့ ရလာတဲ့ အဖြေတွေက သေချာပေါက် ပြဿနာ ရှိမှာပါ... ဒါကြောင့် မင်းကို ငါ မေးချင်ပါတယ်... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီလောကမှာ နတ်ဘုရားတွေ တကယ် ရှိတယ်ဆိုမင်းနဲ့ ဆရာကြီး စု တို့က နတ်ဘုရားတွေနဲ့ အနီးစပ်ဆုံးပဲလေ!"

ဧကရာဇ်မင်း၏ စကားများကို ကြားသောအခါ စုဇီယိုသည်လည်း သိလိုစိတ်ပြင်းပြလာပြီး ကူမော့ကို ကြည့်လိုက်၏။

သို့သော်လည်း ကူမော့က ခေါင်းယမ်းလျက် ဆိုသည်

"အရှင်မင်းကြီး... ဒီမေးခွန်းကို ကျွန်တော် မဖြေနိုင်ပါဘူး... သိုင်းပညာ စွမ်းရည်နဲ့ သိုင်းပညာ နယ်ပယ် အရဆိုရင်တော့ လောကရဲ့ ထိပ်တန်း စာရင်းဝင် တစ်ယောက်လို့ ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် သတ်မှတ်ထားပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဘဝ အတွေ့အကြုံက အရမ်း နုနယ်ပါသေးတယ်...

ကျွန်တော့်ရဲ့ အတွေးတွေကို စိတ်ခံစားမှုတွေက လွှမ်းမိုးနေတုန်း အဆင့်မှာပဲ ရှိပါသေးတယ်... မဟာ တာအို ကို လိုက်စားပြီး မသေမျိုးတွေနဲ့ နတ်ဘုရားတွေရဲ့ တံခါးကို ခေါက်တဲ့ အဆင့်ကို ကျွန်တော် မရောက်သေးပါဘူး..."

"ကျွန်တော့်အမြင်မှာတော့ မသေမျိုးတွေ၊ နတ်ဘုရားတွေနဲ့ လူသားတွေကြားက မရှိမဖြစ် ကွာခြားချက်က သူတို့ရဲ့ စွမ်းအား ကြီးမားမှုမှာ မဟုတ်ဘဲ သူတို့ရဲ့ စိတ်အခြေအနေမှာပဲ တည်ရှိပါတယ်...

လူတစ်ယောက်က အဲဒီအဆင့်ကို ရောက်တဲ့အခါ နတ်ဘုရား တစ်ပါး ဒါမှမဟုတ် မသေမျိုး တစ်ပါး ဖြစ်လာပါတယ်؛ လူတစ်ယောက်ရဲ့ အဆင့်က မလုံလောက်တဲ့ အခါ၊ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက ဘယ်လောက်ပဲ ကြီးမားနေပါစေ၊ သူက လူသား တစ်ယောက် သက်သက်ပါပဲ!"

ကျင်း ဧကရာဇ်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ကိစ္စကို ဆက်လက် မမေးမြန်းတော့ချေ။

ထို့နောက်...

ထိုအဖွဲ့သည် ရတနာ တိုက်ခန်း မှ ထွက်ခွာခဲ့ကြ၏။

သူတို့ အပြင်သို့ ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စုဇီယိုသည် ရင်းနှီးသော မျက်နှာတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။လွန်ခဲ့သော နေ့က ထောင်စုနှစ် မြို့ တွင် ဝမ်ဝမ်ကျီကို ရှာဖွေရာတွင် သူတို့ကို ကူညီပေးခဲ့သော ထိုလက်သုံးချောင်း အစောင့် ပင် ဖြစ်လေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အင်ပါယာ အစောင့် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော လက်သုံးချောင်း သည် ရှေ့သို့ လှမ်းလာပြီး ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်သည်

" ကောင်းထျဲ့ ... အရှင်မင်းကြီး ကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

ကျင်း ဧကရာဇ်က လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ပြီးနောက် စုဇီယိုကို ပြောလိုက်သည်

"ဝန်ကြီးစု... မင်းက မနေ့က ကောင်းထျဲ့ နဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီးပြီ ဆိုတော့ သူ့ကို ငါ မိတ်ဆက်မပေးတော့ပါဘူး... သူက အခု လျှို့ဝှက် အစောင့် တစ်ယောက် အနေနဲ့ သူ့ရဲ့ တာဝန်ကို ပြီးမြောက်သွားပြီ အင်ပါယာ အစောင့် တစ်ယောက် အနေနဲ့ နန်းတော်ကို ရောက်လာပါပြီ...

အခုကစပြီး ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရာမှာ သူက မင်းကို အပြည့်အဝ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပေးပါလိမ့်မယ်... အင်ပါယာ အစောင့်တပ်ဖွဲ့ နဲ့ လျှို့ဝှက် အစောင့် စခန်း ရဲ့ ဖိုင်တွေ အားလုံးကို မင်း ပြန်လည် ကြည့်ရှုလို့ ရပါတယ်... ဘာပဲ လိုအပ်လိုအပ်၊ ကောင်းထျဲ့ ကို အမိန့်ပေးလိုက်ရုံပါပဲ!"

စုဇီယိုက ကောင်းထျဲ့ကို လက်အုပ်ချီကာ ပြောလိုက်သည်

"အစ်ကို ကောင်း... နောင်ကျရင် ကျွန်တော် အများကြီး အနှောင့်အယှက် ပေးရပါလိမ့်မယ်..."

ကောင်းထျဲ့က အလျင်အမြန် ပြန်ပြောသည်

"သခင်စု... အရမ်း ယဉ်ကျေးလွန်းပါတယ်... ဒါက ကျွန်တော့် တာဝန်ပါ... ကျေးဇူးပြုပြီး မင်းရဲ့ အမိန့်တွေကို ပေးပါ!"

...

နောက်ထပ် နှစ်ရက် ကြာသောအခါ...

စုဇီယိုသည် ကောင်းထျဲ့နှင့်အတူ နေထိုင်ပြီး လျှို့ဝှက် အစောင့် စခန်း ဌာနချုပ်နှင့် အင်ပါယာ အစောင့်တပ်ဖွဲ့ ကြား သွားလာကာ ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း နှင့် ပတ်သက်သော ဖိုင်များ အားလုံးကို ပြန်လည် ကြည့်ရှုနေခဲ့၏။ နှစ်ရက် အပြည့်၊ ကောင်းကင် လက်ရာ ဝိညာဉ် လှောင်အိမ် ကို သွားကြည့်သည့် နေ့ကို ထည့်တွက်မည်ဆိုလျှင် သုံးရက် တိုင်တိုင် သူသည် နန်းတော်ထဲတွင်သာ နေထိုင်ခဲ့လေသည်။

ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့မှာ စီမာခုံ ၏ အဖော်ပြုမှုဖြင့် တောင်ပိုင်း ကျင်း ၏ မြို့တော်တွင် သုံးရက်ကြာ လည်ပတ်နေခဲ့ကြ၏။

ကူမော့သည် ဈေးဝယ်ထွက်ရန် ရုတ်တရက် သဘောကျသွားခြင်း မဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမှာ စု မိသားစု၏ ငွေစ နှစ်သိန်း ကို လျင်မြန်စွာ ပေးပို့ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကူမော့သည် စုဝမ်ကွမ်း အရင်က ပေးခဲ့သော ငွေစ နှစ်သောင်း ကို အသုံးပြုကာ၊ စုစုပေါင်း နှစ်သိန်း နှစ်သောင်း ဖြင့် ကန်တိုင်းပြည် သို့ ပြန်လည် ယူဆောင်သွားမည့် တန်ဖိုးကြီး ရှားပါး ပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူရန် စီစဉ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါကြောင့် ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ဈေးဝယ်ထွက်တာ မဟုတ်ဘဲ အလွန်အကျွံ သုံးစွဲနေခဲ့တာပါ၊

တန်ဖိုးကြီး ရှားပါး ပစ္စည်း အတော်များများကို ဝယ်ယူခဲ့တယ်။

အဲဒီနေ့ မွန်းတည့်ချိန်မှာတော့၊

ကူမော့နဲ့ ကူချူတုန်းတို့ တော်ဝင် ဧည့်ခံရေး ခန်းမ ကို ပြန်ရောက်ပြီး သိပ်မကြာခင်မှာပဲ၊ စုဇီယို နန်းတော်မှ ပြန်ရောက်လာသည်။။ သူက ကူမော့ရဲ့ ဝင်းကို တိုက်ရိုက်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်

"အစ်ကိုကူ၊ ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း ရဲ့ ပြဿနာပေးနိုင်တဲ့ သဘောသဘာဝကို ကျွန်တော် လျှော့တွက်ခဲ့မိတယ်!"

ကူမော့က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်

"ဘယ်လိုများလဲ..."

စုဇီယိုက ပြောသည်

"လောလောဆယ် လျှို့ဝှက် အစောင့် စခန်း နဲ့ အင်ပါယာ အစောင့်တပ်ဖွဲ့ ကလွဲရင်၊ ဝန်ကြီးဌာန ခြောက်ခုနဲ့ ဌာန နှစ်ဆယ့်လေးခု အပါအဝင် တောင်ပိုင်း ကျင်း နန်းတွင်း တစ်ခုလုံးကို ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း က ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်ထားပြီးပြီ... ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း ကို ဘယ်သူက ကာကွယ်ပေးနေလဲ ဆိုတာကို ကျွန်တော်တို့ ရှာမတွေ့နိုင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး၊ နန်းတွင်းက အရာရှိ ၇၀% ကျော်ဟာ ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း ရဲ့ နောက်လိုက်တွေ ဖြစ်နေပြီး၊ သူတို့ အားလုံးက ကာကွယ်ပေးသူတွေ ဖြစ်နေလို့ပါ... ကျင်း ဧကရာဇ် တောင်မှ ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း ရဲ့ နောက်လိုက် တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာကို ဗြောင်ကျကျ ပြောထားတာလေ... ဒီအရာကို သမားရိုးကျ နည်းလမ်းတွေ သုံးပြီး လုံးဝ စုံစမ်းစစ်ဆေးလို့ မရဘူး!"

ကူမော့ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး

"တစ်နည်းပြောရရင် ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း က ပုန်းစရာ နေရာ လုံးဝ မလို့တော့ဘူးလို့ ပြောလို့ ရတာပေါ့..."

ဟု ဆိုသည်။

စုဇီယိုက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ပြောကြားသည်

"ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ် အတွင်း ကျွန်တော် ပြန်လည် ကြည့်ရှုခဲ့တဲ့ ဖိုင်တွေအရဆိုရင်၊ တကယ်လို့ ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း ကို မိစ္ဆာဂိုဏ်း တစ်ခု အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်မယ်ဆိုရင် လူတွေကို တိုက်ရိုက် ဖမ်းဆီးလို့ ရပါတယ်... နန်းတွင်းက အရာရှိ အများစု အပြင် တောင်ပိုင်း ကျင်း က ခရိုင် နှစ်ဆယ်ကျော်ကို ထောင်ထဲ တိုက်ရိုက် ပို့လို့ ရပါတယ်..."

"ဥပမာ ထောင်စုနှစ် မြို့ က ထောင်စုနှစ် ဘုရားကျောင်းတွေကိုပဲ ကြည့်ပါ... သူတို့က ဘာမှ မဖုံးကွယ်ထားဘူး၊ အရာရှိ တချို့ဆီက ရန်ပုံငွေတွေနဲ့ တည်ဆောက်ခဲ့တာလို့ ဗြောင်ကျကျ ပြောထားတာ... ထောင်စုနှစ် မြို့ က ထောင်စုနှစ် ဘုရားကျောင်းတွေရဲ့ ထက်ဝက်ကျော်ကို နန်းတွင်း အရာရှိတွေက ကျောထောက်နောက်ခံ ပေးထားတာပါ... ဘယ်လို စုံစမ်းစစ်ဆေးရမလဲ ဆိုတာကိုတောင် ကျွန်တော် မသိတော့ပါဘူး..."

ကူမော့က မေးလိုက်သည်

"ပိုက်ဆံ ကကော ဘယ်လိုလဲ... ပိုက်ဆံ ဘယ်သွားလဲ ဆိုတာကို သေချာပေါက် ခြေရာခံလို့ ရတယ် မဟုတ်လား..."

စုဇီယိုက ပြောသည်

"အဲဒါကို ကျွန်တော်တို့ ခြေရာခံလို့ ရပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အသုံးမဝင်ပါဘူး... အဲဒါတွေ အားလုံးက နံ့သာပေါင်း ဖိုး တွေ ဖြစ်ပြီး၊ ထောင်စုနှစ် ဘုရားကျောင်းတွေရဲ့ နေ့စဉ် ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှု တွေမှာ အကုန် သုံးပစ်တာပါ... အဲဒါက ဘယ်အရာရှိရဲ့ အိတ်ကပ်ထဲကိုမှ တိုက်ရိုက် မရောက်သွားပါဘူး..."

ကူမော့က သံသယဖြင့် မေးမြန်းသည်

"တိုက်ရိုက် မရောက်သွားဘူးလား... ဒါဆို အသွင်ပြောင်းပြီး ရောက်သွားတာပေါ့..."

စုဇီယိုက ဆိုသည်

" "ထောင်စုနှစ် ဘုရားကျောင်းတွေရဲ့ အကြီးအကဲ အတော်များများဟာ အရာရှိမျိုးစုံနဲ့ ဆွေမျိုးတော်စပ်နေကြတာပါ။ ဒါပေမဲ့ တကယ့်ပြဿနာက တောင်ပိုင်းကျင်းနန်းတွင်းကိုယ်တိုင်က ဒီဘုရားကျောင်းတွေရဲ့ ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှုတွေ၊ အလေ့အထတွေနဲ့ 'ကောင်းကင်အရှင်သခင် လီကျီ' ကို ကိုးကွယ်တာကို ဗြောင်ကျကျ ထောက်ခံအားပေးနေတာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီအပြင် အရင်တုန်းကလည်း အဲဒီအယူအဆတွေကို ပြန့်ပွားအောင် မြှင့်တင်ဖို့အတွက်..."

"အလှူငွေပေးတဲ့နေရာမှာ အရာရှိတွေကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်ကြဖို့ တိုက်တွန်းခဲ့တာကလည်း ဒီနန်းတွင်းပါပဲ။ ဒါကြောင့် အရာရှိတွေရဲ့ ဆွေမျိုးတွေက ချမ်းသာကြွယ်ဝဖို့အတွက် ထောင်စုနှစ် ဘုရားကျောင်းတွေကို အသုံးချနေတာဟာ လက်တွေ့မှာ တရားဝင်ဖြစ်နေသလိုပါပဲ။ တကယ်တမ်းကျတော့ ဒီဘုရားကျောင်း အတော်များများဟာ တော်ဝင်မိသားစုနဲ့တောင် ဆက်စပ်နေပြီး၊ အချို့ဆိုရင် ကျင်းဧကရာဇ်ရဲ့ နာမည်နဲ့တောင် မှတ်ပုံတင်ထားတာပါ!"

ကူမော့ တစ်ခဏမျှ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားပြီးနောက်

"ဒါဆို စုံစမ်းစစ်ဆေးတာက ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိလို့လဲ... နန်းတွင်း တစ်ခုလုံးက အရာအားလုံးရဲ့ နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူ ဖြစ်နေပြီး၊ ဧကရာဇ်မင်း က ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း ရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်နေတာပဲ!"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

စုဇီယိုက ခေါင်းယမ်းလျက် ဆိုသည်

" "ဒါပေမဲ့ ဒီအခြေအနေတွေရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ 'ထောင်စုနှစ်ဂိုဏ်း' ရဲ့ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် သေချာပေါက် ရှိနေရမယ်။ နိုင်ငံအနှံ့မှာ ပုန်ကန်ဖို့ အစပျိုးနေပုံရတဲ့ ဒီဘုရားကျောင်းတွေကို တိတ်တဆိတ် ချိတ်ဆက်ပေးထားတဲ့ တကယ့် 'ထောင်စုနှစ်ဂိုဏ်း' အစစ်အမှန်တစ်ခု ရှိနေမှာကိုလည်း ကျွန်တော် အသေအချာ ယုံကြည်ပါတယ်..."

"ဘာလို့လဲ..."

ဟု ကူမော့က မေးလိုက်သည်။

စုဇီယိုက ပြောသည်

"လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးနှစ်က ကျင်း နိုင်ငံရဲ့ နန်လင်းခရိုင်မှာ ထောင်စုနှစ် ဘုရားကျောင်း မြေယာ ကျူးကျော်မှု အမှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့တယ်... တစ်ယောက်ယောက်က ဧကရာဇ်မင်း ထံ တိုင်ကြားဖို့ မြို့‌ေတာ်ကို လာခဲ့ပြီး၊ ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း ဟာ ချက်ချင်း ဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရကာ၊ စုချန်းချိုး ကိုတောင် အလန့်တကြား ဖြစ်သွားစေခဲ့တယ်..."

"စုချန်းချိုး ကိုယ်တိုင် အဲဒီကိစ္စကို စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ တောင်ပေါ်က ဆင်းလာခဲ့တယ်... သူ လူအများကြီးကို သတ်ခဲ့တယ်... နန်လင်း ခရိုင်ကနေ စတင် သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး တောင်ပိုင်း ကျင်း က ခရိုင် ဆယ်ခု နီးပါးကို ဖြတ်သန်းကာ လူရာပေါင်းများစွာကို သတ်ခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာတော့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုက ခရိုင် အဆင့်မှာပဲ ရောက်သွားတယ်... နန်းတွင်းက ဘယ်ရာထူးကြီး အရာရှိမှ ပါဝင်ပတ်သက်မှု မရှိခဲ့သလို၊ ဘယ်တန်ခိုးကြီးတဲ့ မိသားစုတွေမှလည်း မပါဝင်ခဲ့ဘူး..."

" ထောင်စုနှစ် ဘုရားကျောင်းတွေရဲ့ မြေယာကျူးကျော်မှုပြဿနာက ရိုက်ခတ်မှု အတော်လေးကျယ်ပြန့်ခဲ့ပေမဲ့ နောက်ဆုံးထွက်လာတဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုရလဒ်ကတော့ နေရာအသီးသီးမှာရှိတဲ့ 'ထောင်စုနှစ်ဂိုဏ်း' ခွဲတွေဟာ တစ်ဦးချင်းစီရဲ့ သဘောဆန္ဒအလျောက် လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြတာလို့ပဲ ဆိုပါတယ်။ ဒါ့အပြင် မတူညီတဲ့ဒေသတွေက အဲဒီဂိုဏ်းတွေကြားမှာလည်း ဘာအဆက်အသွယ်မှ မရှိခဲ့ပါဘူး..."

"သူတို့အားလုံးက လွတ်လပ်စွာနဲ့ ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြတာပါ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ နန်းတွင်းက ရာထူးကြီးအရာရှိတွေအားလုံးကတော့ အပြစ်ကင်းစင်နေကြပြီး၊ အင်အားကြီးမိသားစုတွေဟာ ဘုရားကျောင်းတွေကို ဖွင့်လှစ်ထားခဲ့ကြပေမဲ့ ဒီအခြေအနေကနေ အကျိုးအမြတ်ထုတ်ဖို့ အခွင့်ကောင်းမယူခဲ့ကြဘူးလို့ပဲ ဖော်ပြနေပါတယ်!"

"အစ်ကိုကူ... အဲဒါ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ မင်း ထင်လား..."

ကူမော့က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီး

"အဲဒါ တကယ်ကို မဖြစ်နိုင်ဘူး"

ဟုဟု ဆိုသည်။

စုဇီယိုက ပြောသည်

"ဒါကြောင့်မို့လို့... အစောပိုင်းက မြေယာကျူးကျော်မှုဟာ အမှုအသေးလေးတစ်ခုပဲဆိုရင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့ဗျာ၊ အခုဟာက ပြည်နယ်ပေါင်း တစ်ဒါဇင်ကျော်အထိ ရိုက်ခတ်သွားတဲ့အမှုလေ။ ဒါတောင်မှ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေအားလုံးက ပြည်နယ်အဆင့်မှာတင် တန့်နေခဲ့တယ်။ ဒီကိစ္စကို နောက်ကွယ်ကနေ ဦးဆောင်နေတဲ့၊ တကယ့်ကို စည်းလုံးညီညွတ်မှုရှိတဲ့ 'ထောင်စုနှစ်ဂိုဏ်း' အစစ်အမှန်တစ်ခု ရှိနေရမယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် သေချာပေါက် ပြောရဲပါတယ်..."

"ဒီလိုအဖွဲ့အစည်းရှိမှသာ သူတို့က နန်းတွင်းအရာရှိတွေအားလုံးနဲ့ ညှိနှိုင်းပြီး ခြေရာလက်ရာမကျန်အောင် ချက်ချင်းဖြတ်တောက်နိုင်မှာပါ။ အကယ်၍သာ စည်းလုံးညီညွတ်တဲ့ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု မရှိဘူးဆိုရင် ဒီလောက်အထိ စနစ်ကျပြီး ပြတ်သားတဲ့ စစ်ဆင်ရေးမျိုးကို သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် အောင်မြင်နိုင်ပါ့မလဲ..."

ကူမော့က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"ဒါပေမဲ့ အခု ပြဿနာက ဘယ်လို စုံစမ်းစစ်ဆေးမလဲ ဆိုတာပဲ... သူတို့က သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြသထားတယ်၊ ဥပဒေကလည်း ခွင့်ပြုထားတယ်၊ ပြီးတော့ ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း နဲ့လည်း အဆက်အသွယ် ဖြတ်ထားကြတယ်... ငါတို့က ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း ကို ပုံမှန်အတိုင်း စုံစမ်းစစ်ဆေးမယ်ဆိုရင်၊ ဧကရာဇ်မင်း အပါအဝင် ဘယ်သူ့ကိုမဆို ဖမ်းဆီးနိုင်တယ်..."

စုဇီယိုက ပြောသည်

"ကျွန်တော့်မှာ ဘာသဲလွန်စမှ မရှိသေးဘူး... ဖိုင်တွေကို ဒီအတိုင်း ကြည့်နေရုံနဲ့ ဘာအသုံးဝင်တဲ့ သဲလွန်စမှ ထွက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါကြောင့် အသုံးဝင်တဲ့ သဲလွန်စ တစ်ခုခုကို ရှာတွေ့နိုင်မလား၊ ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း ရဲ့ နောက်ဆုံး ရည်မှန်းချက် ကို ဖော်ထုတ်နိုင်မလား ဆိုတာကို ကြည့်ဖို့ ထောင်စုနှစ် မြို့ ကို ကျွန်တော် သွားလည်မလို့ပါ... တကယ်လို့ သူတို့ရဲ့ ရည်မှန်းချက် ကို ဆုံးဖြတ်နိုင်ရင် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု က အများကြီး ပိုလွယ်သွားမှာပါ!"

ကူမော့က ခေါင်းညိတ်ပြလျက်

"ဒါဆို လမ်းလျှောက်ဖို့ ထောင်စုနှစ် မြို့ ကို သွားကြတာပေါ့!"

ဟု ဆိုသည်။

ချက်ချင်းပင်...

ကူမော့၊ ကူချူတုန်း နှင့် စုဇီယို တို့ အပြင်ထွက်ခဲ့ကြပြီး ကောင်းထျဲ့ လည်း လိုက်ပါလာခဲ့၏။

ကောင်းထျဲ့ ကို ယခုအခါ စုဇီယို ၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ သက်တော်စောင့် အဖြစ် ယူဆထားပြီး၊ ကျင်း ဧကရာဇ် က စီစဉ်ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် စုဇီယို ၏ ဘေးကင်းရေးကို ကာကွယ်ရန် တာဝန်ရှိပြီး အချိန်မရွေး စုဇီယို ၏ အမိန့်များကို နာခံရန်လည်း တာဝန်ရှိလေသည်။

ကူမော့နှင့် သူ၏ အဖွဲ့ ထောင်စုနှစ် မြို့ သို့ သွားမည်ကို ကောင်းထျဲ့ သိလိုက်ရသောအခါ သူက

"မင်းတို့ အားလုံး ဆရာကြီး လျန်ရှန်းကို သွားကြည့်ကြမလို့လား..."

ဟု မေးလိုက်သည်။

ကူချူတုန်းက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်

"ဆရာကြီး လျန်ရှန်း က ထောင်စုနှစ် မြို့ မှာ ရှိနေတာလား..."

ကောင်းထျဲ့က ပြောသည်

"မင်းတို့ မကြားလိုက်ဘူးလား... ဆရာကြီး လျန်ရှန်းက မနေ့က မွန်းလွဲပိုင်းမှာ ချူနိုင်ငံ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့နဲ့အတူ ရောက်လာတာလေ။ ဒါပေမဲ့ မြို့ထဲဝင်ပြီးတာနဲ့ ဆရာကြီးက အဖွဲ့နဲ့ လမ်းခွဲလိုက်ပြီး ကျမ်းစာအယူအဆတွေကို လူသိရှင်ကြား စကားစစ်ထိုးဖို့ 'ထောင်စုနှစ်မြို့' ကို တစ်ယောက်တည်း ကြွသွားခဲ့တယ်။ အဲဒီမှာ ထောင်စုနှစ်ဂိုဏ်းရဲ့ နောက်လိုက်အမြောက်အမြားကလည်း ဆရာကြီး လျန်ရှန်းနဲ့ ကျမ်းစာအသိပညာ ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ စုရုံးရောက်ရှိနေကြတယ်..."

စုဇီယို က သံသယဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်

"ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း ရဲ့ အယူဝါဒ တွေနဲ့ အနှစ် တစ်ထောင်ကျော် သမိုင်းကြောင်း ရှိတဲ့ ဗုဒ္ဓဘာသာ ဂိုဏ်း တစ်ခုက ဘုန်းတော်ကြီး တစ်ပါး စကားစစ်ထိုးတာလား... ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း က လူတွေ ခေါင်းကောင်းလား..."

ကူမော့က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်

"ဒါက မကောင်းဘူးလား... ရှုံးတာက ရှက်စရာ မဟုတ်ဘူးလေ... နိုင်ရင် ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း က ညတွင်းချင်း နာမည်ကြီးသွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား..."

ကောင်းထျဲ့က ပြုံးလျက် ဆိုသည်

"ကျွန်တော်က ကြမ်းတမ်းတဲ့ လူတစ်ယောက်ပါ၊ အဲဒီ ကျမ်းစာတွေကို ကျွန်တော် နားမလည်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့..." "အခု သွားရင် ထောင်စုနှစ် မြို့ ကို အမီ ရောက်နိုင်ပါသေးတယ်... ဒီနေ့ နေ့လယ် ၁ နာရီကနေ ၃ နာရီ မှာ ထောင်စုနှစ် မြို့ က ဆပ်ပြာပင်ဘေးမှာရှိတဲ့ ထောင်စုနှစ် ဘုရားကျောင်း မှာ တရားဟောမယ်လို့ ဆရာကြီး လျန်ရှန်း က ပြောထားပါတယ်!"

စုဇီယို က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"ငါတို့လည်း သွားနားထောင်လို့ ရတာပဲ။ ဆရာကြီး လျန်ရှန်းဟာ လောကမှာ စတုတ္ထမြောက် အစွမ်းထက်ဆုံး သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်ရုံတင်မကဘူး... အင်း၊ အခုဆိုရင်တော့ သူက ပဉ္စမမြောက် ဖြစ်သွားပြီပေါ့လေ။ ဒါပေမဲ့ သူဟာ အများက အသိအမှတ်ပြုထားရတဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ပါးဖြစ်သလို ဗုဒ္ဓဘာသာရဲ့ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ သူနဲ့ ငါတို့ရဲ့ နိုင်ငံတော်ပုရောဟိတ် ဆရာကြီးကျန်းကို ဗုဒ္ဓဘာသာနဲ့ တာအိုဝါဒရဲ့ သူတော်စင်နှစ်ပါးလို့တောင် လူသိများကြတာလေ!"

ထိုအဖွဲ့ တော်ဝင်ဧည့်ခံရေးခန်းမ၏ အဝင်ဝသို့ ရောက်ရှိချိန်မှာပင် ချူနိုင်ငံအရာရှိဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားသော လူတစ်စုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့မှာ ချူကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ဖြစ်ပြီး အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်မှာ မျက်နှာဖုံးတပ်ထားသော အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ထိုမျက်နှာဖုံးက သူမ၏မျက်နှာတစ်ဝက်ကို ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း အနည်းငယ်ပင့်တက်နေသော ဖီးနစ်မျက်လုံးအစုံကိုမူ ထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့နေရသည်။

အပိုင်း (၃၀၁) - ဆရာကြီး လျန်ရှန်း (အပိုင်း ၂ )

ချူ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ က ကူမော့နှင့် သူ၏ အဖွဲ့ကို ကျော်ဖြတ်သွားစဉ် မျက်နှာဖုံးတပ် အမျိုးသမီး က သူမ၏ ခေါင်းကို လှည့်ကာ ကူမော့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်၏။

ကူမော့၏ နှလုံးသား ချက်ချင်း တင်းကျပ်သွားသည်။ အကဲခတ်သည့် ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခုကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ သိုင်းပညာ အသိစိတ်ဖြင့် စူးစမ်း အကဲခတ်ခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။ တစ်ခဏမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုသူမှာ သေချာပေါက် ထိပ်တန်းအဆင့် သိုင်းဆရာကြီး တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ကူမော့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သာမန် မဟာသိုင်းဆရာကြီး များပင်လျှင် သူ၏ သိုင်းပညာ စိတ်ဆန္ဒ ကို မသိမြင်နိုင်ချေ။

"အဲဒီလူက ဘယ်သူလဲ...”

ကူမော့က ရပ်လိုက်ပြီး မျက်နှာဖုံးတပ် အမျိုးသမီး ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

စုဇီယို နှင့် အခြားသူများ အလျင်အမြန် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်...

ချူ သံတမန် အဖွဲ့သည် အနီးအနားရှိ ဝင်းတစ်ခု အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ကောင်းထျဲ့က အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်

"အဲဒီလူက ချူ နိုင်ငံရဲ့ မင်းသမီး ရှောင်ဇီရင် ပါ၊ ဒီခရီးစဉ်အတွက် ချူ သံတမန် ပါ..."

စုဇီယို က မေးလိုက်သည်

"အစ်ကိုကူ... ပြဿနာ ရှိလို့လား..."

ကူမော့က ပြောသည်

"သူမက ဆရာကြီး တစ်ယောက်ပဲ..."

ကူချူတုန်းက ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်

"ဘယ်လောက် တော်လဲ..."

"ငါတို့ မတိုက်ဖူးသေးတော့ ငါ မသိဘူး"

ဟု ကူမော့က ဆိုသည်

"ဒါပေမဲ့ သူမက သေချာပေါက် မအားနည်းဘူး..."

စုဇီယို က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ပြောကြားသည်

"အစ်ကိုကူ... က ဆရာကြီး တစ်ယောက်လို့ ချီးကျူးခံရဖို့ဆိုရင်၊ သူမက သာမန်မဟုတ် တာသေချာတယ်... ဒါပေမဲ့ ချူ နိုင်ငံရဲ့ မင်းသမီး ဟာ အရမ်းကို အရည်အချင်းရှိတဲ့ သူတစ်ယောက်လို့ပဲ ကျွန်တော် အမြဲတမ်း ကြားဖူးတာ၊ သူမက သိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို တစ်ခါမှ မကြားဖူးပါဘူး..."

ကူချူတုန်းက သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်

"သူမက အရမ်း အစွမ်းထက်တာလားဟင်..."

စုဇီယို က ပြောသည်

သူမက အစွမ်းထက်ရုံတင်မကဘူး၊ မယုံနိုင်လောက်အောင်ကို စွမ်းဆောင်ရည်မြင့်မားတာ။ လက်ရှိ ချူဧကရာဇ် ရှောင်ကျောက်လင်ဟာ အသက် (၁၃) နှစ်အရွယ်နဲ့ နန်းတက်ခဲ့ပြီး အာဏာကို ခိုင်ခိုင်မာမာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့တာဟာ ဒီမင်းသမီး 'ရှောင်ဇီရင်' ရဲ့ အကူအညီကြောင့်လို့တောင် ပြောလို့ရတယ်..."

"လွန်ခဲ့တဲ့ ခြောက်နှစ်၊ ရှောင်ကျောက်လင် နန်းတက်ခါစတုန်းက ချူနိုင်ငံရဲ့ ကျောက်မင်းသားဟာ အာဏာအရှိဆုံးသူ ဖြစ်ခဲ့သလို ရှောင်ကျောက်လင်ရဲ့ ငယ်ရွယ်မှုကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး အာဏာသိမ်းဖို့အထိ ကြိုးစားခဲ့ဖူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ နန်းတွင်းမှာ အင်အားပြဖို့ စတင်ပြင်ဆင်နေတုန်းမှာပဲ၊ အဲဒီနေ့ မွန်းလွဲပိုင်းမှာတင် ရှောင်ဇီရင် စီစဉ်ထားတဲ့ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတွေရဲ့ လက်ချက်နဲ့ အသက်ပျောက်သွားခဲ့ရတယ်။ အဲဒီနောက်မှာ ကျောက်မင်းသားရဲ့ ကျန်ရှိနေတဲ့ အာဏာစက်တွေကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းဖို့ သူမ အချိန်အများကြီး မယူခဲ့ရဘူး...”

"အဲဒါ အံ့သြစရာပဲ”

ကူချူတုန်းက အံ့သြတကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်

"ဒါဆိုရင်... ချူဧကရာဇ်က သူ့ထီးနန်းကို ခိုင်မြဲအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တဲ့ အဓိကသော့ချက်က ဒီအကြီးဆုံးမင်းသမီးကြီးပဲ မဟုတ်လား။ သူမက ဘေးကနေ ကူညီပေးရုံတင်ပါလို့ ရှင်က ဘယ်လိုများ ပြောနိုင်ရတာလဲ..."

စုဇီယို က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ယမ်းလျက် ဆဆိုသည်

"သူမက လက်ထောက်တစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်နိုင်တာပါ။ အကြီးဆုံးမင်းသမီးက အစွမ်းထက်တယ်ဆိုပေမဲ့ တကယ်တမ်း အစွမ်းထက်ဆုံးသူကတော့ ချူဧကရာဇ် ရှောင်ကျောက်လင်ကိုယ်တိုင်ပါပဲ။ သူ နန်းတက်တုန်းက ငယ်ရွယ်ပေမဲ့ အလွန်ပြတ်သားပြီး ရက်စက်ခဲ့တာ။ ချူနိုင်ငံရဲ့ အရင်ဧကရာဇ်မင်း ကွယ်လွန်တဲ့နေ့မှာ မိဖုရားကြီးနဲ့ ဘုရင်ခံတွေဟာ သေတမ်းစာကို ပြင်ဆင်ပြီး တခြားမင်းသားတစ်ပါးကို နန်းတင်ဖို့ ပူးပေါင်းကြံစည်ခဲ့ကြတယ်..."

"အဲဒီအချိန်မှာ အသက် (၁၃) နှစ်ပဲ ရှိသေးတဲ့ ရှောင်ကျောက်လင်ဟာ စစ်သား ရှစ်ရာကို ကိုယ်တိုင်ဦးဆောင်ပြီး နန်းတော်ထဲအထိ ဝင်ရောက်ကာ ထီးနန်းကို အင်အားသုံး သိမ်းပိုက်ခဲ့တယ်။ သူ နန်းတက်ပြီး နောက်တစ်နေ့မှာပဲ မိဖုရားကြီးနဲ့ ဘုရင်ခံ (၃) ယောက်စလုံး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်သွားကြတာပဲ။ အဲဒါအပြင်..."

စုဇီယို သည် ကူချူတုန်းကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်

"သူ့မှာ မင်းအစ်ကိုရဲ့ ခေါင်းစဉ်တွေထဲက တစ်ခုနဲ့ ဆင်တူတဲ့ ခေါင်းစဉ်တစ်ခု ရှိတယ်..."

"ဘယ်တစ်ခုလဲ..."

ကူချူတုန်းက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

စုဇီယို က ပြောသည်

မင်းအစ်ကိုက လောကမှာ အသက်အငယ်ဆုံး 'အတွင်းအား မဟာသိုင်းဆရာကြီး' ဖြစ်သလို၊ ရှောင်ကျောက်လင်ကလည်း အသက်အငယ်ဆုံး 'သိုင်းမဟာဆရာကြီး' ပါပဲ။ ရှောင်ကျောက်လင်က အဲဒီဘွဲ့ကို အသက် (၁၂) နှစ်သားအရွယ်မှာကတည်းက ရရှိခဲ့တာလေ!"

ကူချူတုန်းက ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်

"အသက် ဆယ့်နှစ်နှစ် လား..."

စုဇီယို က ခေါင်းညိတ်ပြလျက်

" ဟုတ်တယ်၊ အသက် ဆယ့်နှစ်နှစ်ပဲ... ရှောင်ကျောက်လင်က မွေးရာပါ သူတော်စင်တစ်ပါးဖြစ်ပြီး သူငယ်အိမ်နှစ်ထပ် (Double Pupils) ပါလာတယ်လို့ ဆိုကြတယ်။ ဒဏ္ဍာရီတွေအရ သူဟာ မွေးရာပါ နတ်ဘုရားခွန်အားနဲ့ အတိုင်းအဆမရှိတဲ့ စွမ်းအားတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာပါ။ ဓား၊ လှံ၊ လှံရှည် အစရှိတဲ့ ဘယ်လိုသိုင်းပညာမျိုးကိုမဆို သူက မြင်ရုံနဲ့ ချက်ချင်း တတ်မြောက်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်..."

"အသက် ခုနစ်နှစ်သားအရွယ်မှာတင် စစ်မြေပြင်မှာ သူက တိုက်ပွဲဝင်ရဲခဲ့တာ။ သူ့ရဲ့ 'မဟာသိုင်းဆရာကြီး' ဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်ကလည်း ဘာမှသံသယဖြစ်စရာ မရှိဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ မဟာသိုင်းဆရာကြီးအဆင့်ကို ရောက်ရှိခဲ့တဲ့ တိုက်ပွဲဟာ ကျွန်တော်တို့ 'ကန်တိုင်းပြည်' က မဟာသိုင်းဆရာကြီးတစ်ယောက်နဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့တာ ဖြစ်လို့ပဲ။ အဲဒီအချိန်တုန်းက သူက အသက် ဆယ့်နှစ်နှစ်ပဲ ရှိသေးတာလေ..."

"ဒီလူက တကယ့်ကို စစ်မက်မက်မောသူပဲ...

သူ နန်းတက်ပြီး ခြောက်နှစ်အတွင်းမှာတင် စစ်သည်အင်အား တစ်သိန်းကျော်ပါဝင်တဲ့ အကြီးစား ကျူးကျော်စစ်ပွဲ လေးခုကို စတင်ခဲ့ပြီး အဲဒီထဲက သုံးခုကို သူကိုယ်တိုင် စစ်ဦးစီးချုပ်အဖြစ် ဦးဆောင်ခဲ့တာ။ ရလဒ်အနေနဲ့ ချူပြည်သူတွေဟာ မကြာသေးခင်နှစ်တွေအတွင်းမှာ ပိုပြီးတော့ ကြမ်းတမ်းခက်ထန်လာကြသလို၊ ချူစစ်တပ်ရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကလည်း ပြည်နယ်အားလုံးထဲမှာ အပြင်းထန်ဆုံးလို့ တစ်လောကလုံးက အသိအမှတ်ပြုထားကြရတယ်..."

"သူက ငါနဲ့ သက်တူရွယ်တူပဲ ရှိသေးတာကို! ဒါက... ချူမင်းသမီးက လုံလောက်အောင် အစွမ်းထက်နေပြီလို့ ငါ ထင်ထားတာ၊ ဒါပေမဲ့ ဧကရာဇ်မင်းက ပိုပြီးတောင် ကြောက်စရာကောင်းနေမယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။ ဒီမောင်နှမနှစ်ယောက်ကတော့ တကယ့်ကို... စိတ်ကူးလို့တောင် မရနိုင်လောက်အောင်ပါပဲ!"

စုဇီယို က သက်ပြင်းချလျက် ဆိုသည်

"ချူ ဧကရာဇ် ရဲ့ သန်စွမ်းပြီး စစ်တိုက်လိုတဲ့ သဘာဝက နိုင်ငံ ဒါမှမဟုတ် လောကကြီး အတွက် ကောင်းချီး တစ်ခု မဟုတ်ပါဘူး... စစ်ပွဲ ဆိုတာ ပျက်စီးဖို့ သက်သက်ပါပဲ!"

တစ်ခဏမျှ လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြ၏။

...

နေ့ခင်းဘက်တွင် ထောင်စုနှစ် မြို့ သည် ညအချိန်ထက် ဆယ်ဆမက ပိုမို စည်ကားလေသည်။ ပင်မလမ်းမကြီးမှာ အလွန် ကျပ်သိပ်နေပြီး လေထုထဲတွင် လောင်ကျွမ်းနေသော နံ့သာပေါင်းများနှင့် စက္ကူပိုက်ဆံ များ၏ အနံ့များ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

လမ်းမတစ်လျှောက် လမ်းလျှောက်နေစဉ်...

ကူမော့သည် အနည်းငယ် သိလိုစိတ်ပြင်းပြနေ၏။ စုချန်းချိုး သည် အသက်ရှင်နေဆဲ ဖြစ်သဖြင့် ဤနံ့သာပေါင်းများကို သေချာပေါက် မလိုအပ်တော့ပေ။ သူ သေဆုံးသွားပြီးနောက် အသုံးပြုနိုင်ရန် နံ့သာပေါင်းများကို သိမ်းဆည်းထားရန် နေရာတစ်ခု ရှိမရှိကို တွေးတောနေမိသည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပင်...

ကူမော့နှင့် သူ၏ အဖော်များသည် ဆရာကြီး လျန်ရှန်း ကျမ်းစာများကို စကားစစ်ထိုးခဲ့သော ထောင်စုနှစ် ဘုရားကျောင်း သို့ ရောက်ရှိလာကြ၏။ သို့သော်လည်း စကားစစ်ထိုးပွဲမှာ ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ပြီး လူအုပ်ကြီးလည်း လူစုကွဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။

စုံစမ်းမေးမြန်းကြည့်သောအခါ၊ ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း မှ နောက်လိုက် တစ်စုက ဆရာကြီး လျန်ရှန်း အား စကားစစ်ထိုးရန် ရန်လိုစွာ လာရောက်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ ရွေးချယ်ထားသော စကားစစ်ထိုး ကျွမ်းကျင်သူ ဆယ်ဦး ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင်ပင် ဆရာကြီး လျန်ရှန်း ကို တစ်နာရီပင် မယှဥ်နိုင်ဘဲ အရှက်ကွဲစွာ ထွက်သွားခဲ့ကြကြောင်း သူတို့ သိရှိလိုက်ရသည်။

ကူမော့နှင့် သူ၏ အဖော်များမှာ ဤအကြောင်းကို ကြားပြီးနောက် စကားမပြောနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားကြ၏။

သို့သော်လည်း သေချာစွာ ပြန်လည် စဉ်းစားကြည့်သောအခါ ၎င်းမှာ အတော်လေး ပုံမှန်ဖြစ်ပုံ ရလေသည်။

ဗုဒ္ဓဘာသာ အစဉ်အလာတွင် နှစ်တစ်ထောင် သမိုင်းကြောင်းနှင့် မရေမတွက်နိုင်သော ကျမ်းစာများ ရှိလေသည်။ ဆရာကြီး လျန်ရှန်း သည် ထိုအစဉ်အလာ၏ အထွတ်အထိပ် အနေဖြင့် စကားစစ်ထိုးပွဲတွင် သမားရိုးကျ မဟုတ်သော တပည့် အနည်းငယ်ကို အလွယ်တကူ မနှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့လျှင်သာ ထူးဆန်းနေမည် ဖြစ်သည်။

ဆရာကြီး လျန်ရှန်း ၏ စကားစစ်ထိုးပွဲကို မကြားလိုက်ရသဖြင့်၊ ကူမော့တို့ဖွဲ့သည် အခြား နေရာများကို စူးစမ်းလေ့လာရန် ဆွေးနွေးကြလေသည်။ သို့သော်လည်း မည်သူကမျှ ထောင်စုနှစ် မြို့ နှင့် မရင်းနှီးသဖြင့် အကြံပြုချက် တစ်ခုအတွက် ကောင်းထျဲ့ ကို မေးမြန်းကြလေသည်။

ကောင်းထျဲ့က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက်

"ဆရာကြီး ကူ နဲ့ သခင် စု တို့ နှစ်ယောက်စလုံး အရက်သောက်ရတာ ကြိုက်ကြတယ်လို့ ကျွန်တော် မြင်တယ်... သောက်ဖို့ ခင်ဗျားတို့ကို ကျွန်တော် ခေါ်သွားပေးရမလား... ထောင်စုနှစ် မြို့ မှာ တခြား ဘယ်နေရာမှာမှ ရှာမတွေ့နိုင်တဲ့ အကောင်းဆုံး အရက်တွေကို ချက်လုပ်တဲ့ အရက်ချက် ဆရာကြီး အတော်များများ ရှိတယ်... မင်းတို့ မြည်းကြည့်တာနဲ့ ချက်ချင်း သိသွားမှာပါ၊ ခရီးသွားရကျိုး သေချာပေါက် နပ်မှာပါ!"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

စုဇီယို သည်လည်း အရက်ကို ခုံမင်သူ တစ်ဦးဖြစ်ရာ ချက်ချင်း ဝမ်းသာသွား၏။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ကံစမ်းဖို့ လာတာဆိုတော့၊ အရက်ကောင်းလေး တွေ့ရင် ဒီခရီးစဉ်က တန်မှာပါပဲ။ သူက

"အစ်ကို ကောင်း... တကယ်ပဲ အရက်ကောင်း ရှိလို့လား... ကျွန်တော့်ကို လှည့်စားဖို့ မကြိုးစားနဲ့နော်!" ဟု မေးလိုက်သည်။

ကောင်းထျဲ့က ပြောသည်

"သခင် စု..." "ကျွန်တော်က မင်းကို ဘာလို့ လိမ်ရမှာလဲ... အဲဒီ သူခိုး ဝမ်ဝမ်ကျီ က အရက်ကောင်းတွေကိုပဲ သောက်တယ်လို့ နာမည်ကြီးတယ်လေ၊ ဒါပေမဲ့ သူက ထောင်စုနှစ် မြို့ မှာ နေနိုင်တယ်... စဉ်းစားကြည့်ပါ၊ ထောင်စုနှစ် မြို့ က အရက်တွေက ဘယ်လိုလုပ် ဆိုးနိုင်မှာလဲ..."

စုဇီယို က အလျင်အမြန် ပြောသည်

"လာ၊ ကျွန်တော့်ကို အဲဒီ ခေါ်သွားပေးပါ၊ အကောင်းဆုံး နေရာကနေ စကြတာပေါ့…….၊ အင်း..."

ရုတ်တရက် စုဇီယို ခေတ္တရပ်သွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်

"အစ်ကို ကောင်း... လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ဝမ်ဝမ်ကျီ ဖမ်းဆီးခံခဲ့ရတဲ့ ချွေ့ဟွာ စားသောက်ဆိုင် ကို သွားပြီး အရက် နည်းနည်းလောက် သောက်ချင်တယ်!"

ကောင်းထျဲ့က ပြောသည်

"အဲဒီမှာ အရက်ကောင်း ဘယ်လိုလုပ် ရှာတွေ့နိုင်မှာလဲ... မင်းကို ဝါးရွက်အရက် အရင် သောက်ဖို့ ကျွန်တော် ခေါ်သွားပေးမယ်!"

"မဟုတ်ဘူး၊ ချွေ့ဟွာ စားသောက်ဆိုင် ကို အရင် သွားကြတာပေါ့..."

"အင်း..."

စုဇီယို ၏ အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုမှုကို မြင်သောအခါ ကောင်းထျဲ့က

"ဒါဆို သွားကြတာပေါ့!"

ဟု ဆိုသည်။

ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့သည် စုဇီယို နှင့် အတော်လေး ရင်းနှီးနေပြီဖြစ်ပြီး၊ သူသည် အရာရာတိုင်းကို အလွန် စနစ်တကျ လုပ်ဆောင်တတ်ကြောင်း သိထားကြလေသည်။ စုဇီယို သည် တစ်ခုခု စဉ်းစားမိသွားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူတို့ ခန့်မှန်းမိသဖြင့်၊ ချွေ့ဟွာ စားသောက်ဆိုင် သို့ သွားရန် သဘောတူလိုက်ကြသည်။

ထိုအဖွဲ့ ကျောက်စရစ်ခဲ လမ်းကြား တစ်ခုထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားချိန်မှာပင်၊ သူတို့ အနောက်မှ ဗုဒ္ဓဘာသာ ရွတ်ဆိုသံ တစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏

"ထော်မီထော်ဖော်"

သူတို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လမင်းရောင် ပိုးသား ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ဘုန်းတော်ကြီးငယ် တစ်ပါးကို တွေ့လိုက်ရ၏။ သူ၏ မျက်နှာမှာ အပြစ်အနာအဆာ ကင်းစင်သော ကျောက်စိမ်းအလား ဖြူဖွေးနေပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အဆုံးအစမရှိသော ကရုဏာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့်အလား ဆောင်းဦး ရေကန်များ နှင့် တူနေလေသည်။

လက်ဖဝါးများကို ပူးကပ်ထားပြီး၊ လက်ချောင်းများမှာ ဖြူဖွေးကာ သေးသွယ်နေပြီး၊ သူ၏ ပုံရိပ်မှာ ပိန်ပါးသော်လည်း နက်ရှိုင်းပြီး ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော အငွေ့အသက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကာ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော သဘာဝ ရှိလေသည်။

စုဇီယို ၏ သူငယ်အိမ်များ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး "ဆရာကြီး လျန်ရှန်း!" ဟု တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

တောင်ပိုင်းကျင်း၏ ဟိုးလေးတကျော် အဖြစ်ဆုံးသော ဖြစ်ရပ်မှာ ဆရာကြီး လျန်ရှန်းနှင့် စုချန်းချိုးတို့၏ တိုက်ပွဲဖြစ်ကြောင်း သိထားသည့်အတွက် သူသည် ထိုအကြောင်းကို ကြိုတင်၍ သေချာစွာ လေ့လာထားခဲ့ပြီး ဆရာကြီး လျန်ရှန်း၏ ပုံတူပန်းချီကိုလည်း မြင်ဖူးထားလေသည်။

ကူချူတုန်းနှင့် ကောင်းထျဲ့တို့ နှစ်ဦးမှာ အလွန်တရာ အံ့အားသင့်သွားကြရသည်။ အသက် ၂၀ မပြည့်သေးဟု ထင်ရသော ထိုဘုန်းတော်ကြီးငယ်မှာ အမှန်တကယ်တွင် အသက် ၆၀ နီးပါးရှိပြီဖြစ်သော၊ နာမည်ကျော်ကြားလှသည့် သန့်ရှင်းသော ဘုန်းတော်ကြီး 'ဆရာကြီး လျန်ရှန်း' ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူတို့ အိပ်မက်ထဲတွင်ပင် ထည့်မက်ဖူးခဲ့ကြသည်မဟုတ်ချေ။"

" ထော်မီထော်ဖော်..."

ဆရာကြီး လျန်ရှန်း က လျှောက်လာပြီး ရိုသေမှု အမူအရာဖြင့် လက်အုပ်ချီကာ ပြောလိုက်သည်

"ဒီ ဘုန်းတော်ကြီး လျန်ရှန်း... ဒကာတော် တို့ကို ဂါရဝပြုပါတယ်!"

ချက်ချင်းပင်...

စုဇီယို နှင့် ကောင်းထျဲ့တို့က

"ဂါရဝပြုပါတယ်၊ ဆရာကြီး လျန်ရှန်း!"

ဟု နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။

ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့လည်း ဦးညွှတ် နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။

ဆရာကြီး လျန်ရှန်း က ကူမော့ကို ပြောလိုက်သည်

"သူရဲကောင်း ကူ... မင်းကို ရှာဖို့ ဟုန်လု ဘုရားကျောင်း ကို ကျွန်တော် သွားမလို့ပဲ..."

ကူမော့က အံ့သြစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်

"ဆရာကြီး က ကျွန်တော်နဲ့ ဘာကိစ္စများ ရှိလို့လဲ..."

ဆရာကြီး လျန်ရှန်း က ပြောသည်

"ကိစ္စ နှစ်ခု ရှိပါတယ်... ပထမတစ်ခုက မင်းကို လူကိုယ်တိုင် ကျေးဇူးတင်ချင်လို့ပါ... ကျွန်တော့်မှာ တင်းချန်း လို့ ဓမ္မနာမည် ရှိတဲ့ တပည့် တစ်ယောက် ရှိခဲ့ပါတယ်၊ သူက မင်းတို့နိုင်ငံ ချင်းကျိုး ကွမ်မင် ဘုရားကျောင်း ရဲ့ ကျောင်းထိုင် ဘုန်းကြီး ပါ...

မနှစ်က ချင်းကျိုးမှာ တိုက်ပွဲ တစ်ပွဲမှာ သူ အသတ်ခံခဲ့ရတယ်... ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ သူရဲကောင်း ကူ သူ့အလောင်းကို ကွမ်မင် ဘုရားကျောင်း ကို ပြန်ယူလာပေးပြီး မင်းနာမည်နဲ့ သူ့ရဲ့ တပည့်တွေကို ကာကွယ်ပေးခဲ့တယ်..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဆရာကြီး လျန်ရှန်း သည် ကူမော့ကို ဦးညွှတ်ကာ

"ကျွန်တော် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်!"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကူမော့က ပြောသည်

"ဆရာကြီး... မင်းက အရမ်း အားနာလွန်းပါတယ်..."

ဆရာကြီး လျန်ရှန်း က ဆက်ပြောသည်

"ဒုတိယ ကိစ္စကတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ကိစ္စပါ... သူရဲကောင်း ကူ ရဲ့ သိုင်းပညာတွေက အကြီးအကဲ ကျန်း ထက် သာလွန်တယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားရလို့ သိုင်းပညာ နည်းစနစ်တွေ ဖလှယ်ဖို့ မင်းကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ တောင်းဆိုချင်လို့ပါ... ဒါက နှောင့်ယှက်သလို ဖြစ်သွားရင် ကျေးဇူးပြုပြီး ခွင့်လွှတ်ပေးပါ!"

ကူမော့က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ယမ်းလျက်

"အဲဒါက နှောင့်ယှက်တာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ လောလောဆယ် ကျွန်တော့်မှာ လုပ်စရာ ကိစ္စ တချို့ ရှိနေလို့ပါ..."

"အစ်ကိုကူ"

စုဇီယို က ထိုအချိန်တွင် ပြောလိုက်သည်

"ကျွန်တော် အရက်သွားသောက်လိုက်မယ်... မင်းဒီမှာ နေပြီး ဆရာကြီး နဲ့ တာအိုအကြောင်း ဆွေးနွေးလို့ ရပါတယ်... ကျွန်တော်နဲ့ လိုက်လာဖို့ မလိုပါဘူး... အင်း... အစ်ကို ကောင်း က အဖော်လုပ်ပေးပါလိမ့်မယ်!"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် စုဇီယို သည် ကောင်းထျဲ့ကို ဆွဲခေါ်သွားလေသည်။

ကူမော့က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီး

"ဒီလိုဆိုမှတော့ ကျေးဇူးပြုပြီး ဆရာကြီး!"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မဟာသူရဲကောင်း ကူ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး!"

ချက်ချင်းပင် ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့သည် လမ်းကြားလေးမှတစ်ဆင့် ဆရာကြီး လျန်ရှန်း နောက်သို့ လိုက်သွားကြပြီး ဝင်းငယ်လေး တစ်ခုသို့ မရောက်မီ အချိန်အတော်ကြာ လမ်းလျှောက်ခဲ့ကြ၏။

"ဒီနေရာကို ဘုန်းတော်ကြီး အတွက် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မင်းသမီး က ငှားပေးထားတာပါ၊ ပြီးတော့ အတော်လေး အေးချမ်းပါတယ်..."

ဆရာကြီး လျန်ရှန်း သည် ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ကို အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ထိုင်ရန် ဖိတ်ခေါ်လိုက်၏။ ထို့နောက် သူက လက်ဖက်ရည် တစ်အိုး ဖျော်ပြီး ပြောလိုက်သည်

"သူရဲကောင်းမလေး ကူ ရဲ့ နာမည်ကို မနှစ်က ကျွန်တော် ကြားခဲ့ရပြီး တစ်နေ့နေ့မှာ တွေ့ဖို့ မျှော်လင့်နေခဲ့တာပါ!"

ထိုအချိန်တွင် ဆရာကြီး လျန်ရှန်း ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားပြီး လှည့်ကာ ဝါးခြင်းတောင်း တစ်ခု ရှိသော အခန်းထောင့်သို့ လျှောက်သွားလေသည်။ သူသည် ခြင်းတောင်းထဲတွင် ခဏမျှ မွှေနှောက်ပြီးနောက် သေတ္တာငယ် တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလာ၏။ ထို့နောက် သူ လျှောက်လာပြီး သေတ္တာကို ကူချူတုန်းရှေ့တွင် ချထားကာ ပြောလိုက်သည်

"တင်းချန်း အသက်ရှင်စဉ်က သူရဲကောင်းမလေး ကူ ကို ဓာတ်တော် တစ်ဆူ လက်ဆောင်ပေးခဲ့တယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားတယ်... ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ မိစ္ဆာတွေကို နှိမ်နင်းဖို့ အဲဒီ ဓာတ်တော် ကို သုံးခဲ့တယ်၊ ဒါက တကယ့်ကို ကုသိုလ်ရမယ့် လုပ်ရပ်ပါပဲ...

ဒါကြောင့် အချိန်ရတဲ့အခါ မင်းကို တစ်ခု ပေးမယ်လို့ ကျွန်တော် တွေးထားခဲ့တာပါ... ဒီတစ်ခါ ကျင်း နိုင်ငံကို လာတော့ မင်းနဲ့မင်းအကို အတူတူ လာတယ်လို့ ကြားရလို့ ဓာတ်တော် တစ်ဆူ ယူလာခဲ့တာပါ..."

ကူချူတုန်း သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်သည့်ခဏတွင် နူးညံ့သန့်ရှင်းသော အလင်းများ ဖြာထွက်နေသည့် ဓာတ်တော်တစ်ဆူကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဓာတ်တော်၏ မှာ ကျောက်စိမ်းထက်ပင် ကြည်လင်တောက်ပပြီး ချောမွေ့လှ၏။ ၎င်းအတွင်း၌ ကြယ်စင်မြစ်တစ်စင်း စီးဆင်းနေသကဲ့သို့ ထူးခြားဆန်းပြားသော ဗုဒ္ဓဘာသာ အလင်းရောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

၎င်းမှာ အရင်က ဆရာကြီး တင်းချန်း ပေးခဲ့သော အရာနှင့် အလွန် ဆင်တူလေသည်။

ဤဓာတ်တော်သည် အလွန်အဖိုးထိုက်သော ရတနာဖြစ်ပြီး သူမကိုယ်တိုင်လည်း အသုံးပြုဖူးသည့် အတွေ့အကြုံရှိသည်။ ၎င်းသည် ကောချန်မိစ္ဆာဓား၏ မိစ္ဆာသဘာဝကို ထိန်းချုပ်ပေးနိုင်သည့်အပြင်၊ ကျင့်ကြံမှုအရှိန်အဟုန်နှင့် အသိဉာဏ်ပွင့်လင်းမှုကိုပါ မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သိုင်းလောကသားတိုင်း အလုအယက် အလိုရှိနေကြသည့် တန်ဖိုးဖြတ်မရသာရတနာ တစ်ပါးဖြစ်သည်။

ဆရာကြီး တင်းချန်း ပေးခဲ့သော ဓာတ်တော် မှာ လုချန်ယန် ကို သတ်ပြီးနောက် အမှုန့်ဖြစ် ခဲ့ရလေသည်။

"ဆရာကြီး... ဒါက အရမ်း အဖိုးတန်လွန်းတယ်၊ ကျွန်မ လက်မခံနိုင်ပါဘူး"

ဟု ကူချူတုန်းက တိုက်ရိုက် ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

ဆရာကြီး လျန်ရှန်း က ပြုံးလျက်

"လက်ခံလိုက်ပါ မိန်းကလေး ကူ..."

ဟု ဆိုသည်။

"ကုသိုလ် မရှိဘဲနဲ့ ဘာမှ ကျွန်မ လက်မခံနိုင်ပါဘူး"

ဟု ကူချူတုန်းက ပြောသည်။

ဆရာကြီး လျန်ရှန်း က ပြောသည်

" ကျွန်တော့်ရဲ့ ရိုင်းစိုင်းမှုကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ... ကျွန်တော် ကျင့်ကြံတဲ့ သိုင်းပညာကို 'ကြာပန်း (၃၂) ပွင့် ကောင်းကင်ကျမ်းစာ' လို့ ခေါ်ပါတယ်။ အဲဒီအထဲက အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဟာ 'အနာဂတ်ကျမ်းစာ' ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုကတော့ 'အတိတ်ကျမ်းစာ' ပါ... ဒီကျမ်းစာနှစ်စောင်ရဲ့ အပြန်အလှန် သက်ရောက်မှုတွေက ကျွန်တော့်ကို အတိတ်နဲ့ အနာဂတ်ကြားမှာ လှည့်လည်သွားလာခွင့် ပေးထားတာကြောင့်၊ တစ်ခါတစ်ရံမှာ အစစ်အမှန်နဲ့ ပုံရိပ်ယောင်ကြားက စည်းခြားမျဉ်းတွေဟာ ဝေဝါးပျောက်ကွယ်သွားတတ်ပါတယ်..."

"အဲဒါကြောင့်လည်း ဆရာကြီးကူနဲ့ သခင်မကူတို့ နှစ်ယောက်စလုံးကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ အတော်လေး ရင်းနှီးနေသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ဒါဟာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံမှုဆိုတာကိုတောင် ခဏတာ မေ့လျော့သွားခဲ့တာပါ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ မဆင်ခြင်မိတဲ့ ရိုင်းစိုင်းမှုအတွက် တောင်းပန်ပါတယ်ခင်ဗျာ။"

ကူမော့က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်

"ဆရာကြီး... နောင်ကျရင် ကျွန်တော်တို့ အများကြီး တွေ့ဆုံ ဆက်ဆံရလိမ့်မယ်လို့မင်းဆိုလိုတာလား..."

"ကျွန်တော် မသိဘူး..."

ဆရာကြီး လျန်ရှန်း က ပြောသည်

"အတိတ်နဲ့ အနာဂတ် ကျမ်းစာ တွေမှာ ကျွန်တော် မြင်ရ ကြားရတာတွေက တကယ်တော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် နားလည်မှု ကနေ ကောက်ချက်ချထားတာပါ... ဆရာကြီး ကူ ကို ကျွန်တော် မသိခင်က မင်းက ကျွန်တော့်ရဲ့ အတိတ်နဲ့ အနာဂတ်မှာ ပေါ်လာမှာ မဟုတ်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ မင်းအကြောင်း သိပြီးနောက်မှာ မင်း ပေါ်လာတာပါ... အဲဒါက တကယ့် အနာဂတ်ထဲကို ကျွန်တော် လှည့်လည်သွားလာနေတာ မဟုတ်ဘဲ ကျွန်တော် သိမြင်ထားတဲ့ အနာဂတ်ထဲကို လှည့်လည်သွားလာနေတာပါ..."

ကူမော့က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီး ဓာတ်တော် ပါသော သေတ္တာကို နောက်သို့ တွန်းပို့ကာ

"ဒါဆို နောက်မှ အဲဒီအကြောင်း ပြောကြတာပေါ့!"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ..."

ဆရာကြီး လျန်ရှန်း က ပြောသည်

"ဒီ ဘုန်းတော်ကြီး ဟာ သူရဲကောင်း ကူ ထံကနေ ဗုဒ္ဓ အရှိန်အဝါ တစ်ခု ထွက်ပေါ်နေတာကို သတိထားမိပါတယ်... မင်းလည်း ဗုဒ္ဓ သိုင်းပညာတွေကို ကျင့်ကြံတာ ဖြစ်နိုင်မလား..."

"ဟုတ်ပါတယ်..."

ကူမော့က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

သူ၏ ယိကျင်းကျင့် နှင့် ရှီးဆွေ့ကျင့် တို့မှာ ဗုဒ္ဓဘာသာ သိုင်းပညာများ ဖြစ်ကြပြီး၊ အတော်လေး ထူးခြားလှပေသည်။

"အရမ်းကောင်းတယ်..."

ဆရာကြီး လျန်ရှန်း က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်

"ဒါဆို ဗုဒ္ဓဘာသာ နဲ့ ပတ်သက်ပြီး သူရဲကောင်း ကူ က ဘယ်လို ထင်လဲ..."

"..."

ချက်ချင်းပင် သူတို့ နှစ်ဦးသည် သိုင်းပညာ အကြောင်း စတင် ဆွေးနွေးကြလေတော့၏။