အခန်း (၃၀၄-၃၀၅)

အပိုင်း ( ၃၀၄ )ထောင်စုနှစ် မြို့ ကို ဖြတ်သန်း သတ်ဖြတ်ခြင်း အပိုင်း (၂)

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်...

အော်ဟစ်သံများက လမ်းမများ တစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်နေ၏။အသံလှိုင်း ဓား ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် အသားနှင့် သွေးများ လွင့်စင်သွားပြီး၊ ပြတ်တောက်နေသော ခြေလက်များက သစ်ရွက်များအလား ကျဆင်းလာလေသည်။ သွေးများက မြေကြီးပေါ်တွင် မြစ် တစ်စင်းလို ဖြစ်နေတော့၏

ကူမော့၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အေးစက်ပြီး တင်းမာနေ။ သူ၏ လက်ချောင်းများက စောင်းကြိုးများပေါ်တွင် လွင့်ပျံနေပြီး၊ ကောင်းကင်မိစ္ဆာစောင်း က နောက်ထပ် စူးရှသော အသံ တစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။ ဒုတိယမြောက် အသံလှိုင်း ဓားများက ထွက်ပြေးနေသော လူအုပ်ကြီးဆီသို့ တိုက်ခတ်သွားတော့၏။

ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း ဝင် အများအပြား ကူမော့၏ စောင်း တစ်ခုတည်းဖြင့် ချေမှုန်းခံရသည်ကို မြင်သောအခါ၊ မုန်ချောင်း သည် သတ်ဖြတ်မှုများကို စိုက်ကြည့်ရင်း သွေးလွှမ်းနေသော မျက်လုံးများဖြင့် အော်လိုက်သည် ။

"အဆိပ်!"

စကားပင် မဆုံးသေးမီ... လမ်းမတစ်လျှောက်ရှိ အမိုးများပေါ်တွင် ချုံခိုနေသော ထောင်စုနှစ်ဂိုဏ်း တပည့်များသည် ပြတင်းပေါက်များကို ရိုက်ခွဲကာ အက်ဆစ်မြူခိုးများ ရောနှောနေသည့် ပျစ်ခဲသော အစိမ်းရောင်အဆိပ်ရည်များကို မိုးကဲ့သို့ ရွာချလိုက်လေတော့သည်

ကျောက်ပြား ပေါ်တွင် အဖြူရောင် မီးခိုးလုံးများ ထွက်ပေါ်လာတော့၏။

စုဇီယို နှင့် အခြားသူများမှာ ထိတ်လန့်သွားကြ၏။

သို့သော် ကူမော့ကမူ ကျောပေါ်တွင် စောင်းကို လွယ်ထားလျက် သူ၏ မွေးရာပါချီ ကို ချက်ချင်း အလျင်အမြန် အသက်သွင်းကာ တုန်လှုပ်မှု မရှိခဲ့ချေ။

အဆိပ်ရည်က အတားအဆီးကို ထိတွေ့လိုက်သည့် အပူရှိန်နှင့် သေစေနိုင်သော အဆိပ်များ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားတော့၏။

နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများက လမ်းမများ တစ်လျှောက် ချက်ချင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။ အဆိပ်ထိသွားသော ဂိုဏ်းဝင်များမှာ အသားများ ပုပ်ဟောင်သွားပြီး၊ သူတို့၏ အရိုးများမှာ ပျို့အန်ချင်စရာကောင်းစွာ ပုပ်ဟောင်သွားတော့၏။

သူတို့ အော်ဟစ်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်မီ၊ သွေးအိုင်များ အဖြစ်သို့ လျော့ကျသွားတော့၏။

"မီးနဲ့ တိုက်!"

မုန်ချောင်း က အင်္ကျီလက်ကို အရူးအမူး ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ ဆိုင်များ၏ ဒုတိယထပ်ရှိ ပြတင်းပေါက်များ ရုတ်တရက် ပွင့်ထွက်သွားလေသည်။ ကန့် မီးလုံးများ ရစ်ပတ်ထားသော သစ်ဆီစိမ် ပိတ်စထုပ်များ က လိမ့်တက်နေသော အဆိပ်ငွေ့များနှင့်အတူ ကျလာတော့၏။

ကူမော့က လှောင်ပြုံးပြလိုက်ပြီး၊ သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များက ကောင်းကင်မိစ္ဆာစောင်း ပေါ်တွင် တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်သွား၏။

"ယွီ ယီယီ!"

စူးရှပြီး ဆုတ်ဖြဲသံများ ဆက်တိုက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ အသံလှိုင်းများက ဧရိယာ တစ်ခုလုံးကို တိုက်ခတ်သွားသည့် အမည်းရောင် လှိုင်းလုံးများ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လမ်းမတစ်လျှောက်ရှိ ဆိုင်များ၏ တံခါးများနှင့် ပြတင်းပေါက်များမှာ သံတူကြီးဖြင့် ထုနှက်ခံလိုက်ရသည့်အလား ကြေမွသွားပြီး၊ သစ်သားတန်းများနှင့် အုတ်ချပ်များက ရိုက်ခတ်မှု လှိုင်းတွင် လ္ငင့်ထွက်သွားတော့၏။

မီးတောက်များနှင့် အဆိပ်ငွေ့များ ထိပ်တိုက်တွေ့ကာ သွေးနီရောင် မှိုပွင့်ပုံစံ ပေါက်ကွဲမှုကြီး ဖြစ်ပွားသွားသည်။ ထိုပေါက်ကွဲအားကြောင့် မြေပြင်မှာ ချော်ရည်များအလား အရည်ပျော် တွန့်လိမ်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အဆောက်အအုံများအားလုံး ဖုန်မှုန့်အဖြစ်သို့ ပြောင်းခံလိုက်တော့သည်။

ဖုန်မှုန့်များ ငြိမ်ကျသွားချိန်တွင် ပေါ်လာသော မြင်ကွင်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ တစ်ချိန်က စည်ကားခဲ့သော လမ်းမကြီးမှာ ယခုတွင် သွေးပျက်ဖွယ် လူသတ်ကွင်းကြီး ဖြစ်နေလေပြီ။ ပြိုကျနေသော အပျက်အစီးများကြားတွင် အရိုးစုများနှင့် ကိုယ်လက်အင်္ဂါ အစိတ်အပိုင်းများမှာ တောင်ပုံရာပုံ ပြန့်ကျဲနေပြီး မီးတောက်များက အသားစများကို လောင်မြိုက်နေ၏။

ညအမှောင်ထုထဲတွင် နာကျင်စွာ ညည်းတွားသံများနှင့် သေလုမြောပါး အော်ဟစ်သံများမှာ မီးတောက်သံများနှင့် ရောနှောကာ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

...

မုန်ချောင်း မြေကြီးပေါ်သို့ ဒူးထောက်ကျသွားပြီး၊ သူ၏ လည်ပင်းတွင် အနီရောင် မျဉ်းတစ်ကြောင်း ပေါ်လာပြီး မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျသွားကာ သွေးများ ပန်းထွက်နေသော ခေါင်းမပါသည့် အလောင်း တစ်လောင်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။

ထို နေရာတွင် မတ်တတ်ရပ်နေသူ တစ်ယောက်မျှ မရှိတော့ချေ။

ကူမော့၏ ကြောင့် သွေးထွက်သံယို မြင်ကွင်းများကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော စုဇီယို နှင့် ကူချူတုန်းတို့မှာ အတော်လေး အခြေအနေ ကောင်းသေးသည်။

ထိတ်လန့်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့ တည်ငြိမ်နေကြလေသည်။

သို့သော်လည်း ကောင်းထျဲ့နှင့် အခြား အင်ပါယာ အစောင့်များမှာ ဤကဲ့သို့ အရာမျိုးကို ဘယ်သောအခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ တုန်ယင်နေပြီး အချို့မှာ မြေကြီးပေါ်သို့ပင် လဲကျသွားကာ သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ ကူမော့ကို ကြည့်ရင်း အကြောက်တရားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

"သတိမလွတ်စေနဲ့!"

ကူမော့က သတိထားနေဆဲဖြစ်ပြီး စောင်းကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ကာ အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် စောင်းကြိုးများကို ဆွဲထားလျက် သူ၏ အာရုံများ အပြည့်အဝ နိုးကြားနေလေသည်။ သူက

"မပြီးသေးဘူးနော်!"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

စုဇီယို က အော်ဟစ်လိုက်သည်

"အစ်ကိုကူ... နောက်ထပ် ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှု ရှိသေးလို့လား..."

ကူမော့၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ လေးနက်နေ၏။

"ကျွန်တော် အာရုံမခံနိုင်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သေချာပေါက် ရှိတယ်... မင်း မေ့သွားပြီလား၊ ထောင်စုနှစ် မြို့ မှာ မဟာသိုင်းဆရာကြီး သုံးဆယ့်ခြောက်ယောက် နဲ့ ထိပ်တန်း ဆရာကြီး ခုနစ်ဆယ့်နှစ်ယောက် ရှိတယ်လေ...

အခုလေးတင် ကျွန်တော် သတ်လိုက်တဲ့ လူတွေထဲမှာ မဟာသိုင်းဆရာကြီး အဆင့် ရှိတဲ့သူ ငါးယောက်တောင် မပြည့်ဘူး၊ ပြီးတော့ သူတို့က အဲဒီအဆင့်ကို မနည်း ရောက်အောင်တက်ထားကြတာ... ထိပ်တန်း ဆရာကြီးတွေ က ပိုများပေမဲ့ ဆယ်ယောက်လောက်ပဲ ရှိတယ်... ပုန်းနေပြီး အခုထိ ထွက်မလာသေးတဲ့ ဆရာကြီးတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်!"

စုဇီယို က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ကြောက်လွန်း၍ မလှုပ်မယှက် ဖြစ်နေသော အင်ပါယာ အစောင့်များကို ပြောလိုက်သည်

"ညီအစ်ကိုတို့... ကျွန်တော်တို့ အချိန်ဆွဲလို့ မရဘူး... ချုံခိုစောင့်နေတဲ့ ဆရာကြီးတွေ ရှိသေးတယ်..."

"ဟေး!"

ထိုအချိန်တွင်...

ကောင်းထျဲ့က တုံ့ဆိုင်းစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်

"ဆရာကြီး ကူ... အခုလေးတင် မင်း သတ်လိုက်တဲ့ လူတွေထဲမှာ ထောင်စုနှစ် မြို့ က မဟာသိုင်းဆရာကြီး နှစ်ဆယ်ကျော် နဲ့ ထိပ်တန်းအဆင့် ဆရာကြီး ငါးဆယ် မက ပါပါတယ်... ဒီလူတွေ အားလုံးက လျှို့ဝှက် အစောင့် ရဲ့ စာရင်းထဲမှာ ပါပါတယ်...

ကျွန်တော်က ထောင်စုနှစ် မြို့ မှာ လျှို့ဝှက် သတင်းပေး အဖြစ် နေခဲ့တာ ငါးနှစ်၊ ခြောက်နှစ် လောက် ရှိပြီ၊ ပြီးတော့ ထောင်စုနှစ် မြို့ ရဲ့ ကောင်းကင် အစောင့်အရှောက် မဟာသိုင်းဆရာကြီး သုံးဆယ့်ခြောက်ယောက် နဲ့ ထိပ်တန်းအဆင့် ဆရာကြီး ခုနစ်ဆယ့်နှစ်ယောက် စလုံးကို ကျွန်တော် မှတ်မိပါတယ်... အထင်မမှားနိုင်ပါဘူး... ထောင်စုနှစ် မြို့ က ဆရာကြီးတွေရဲ့ ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း ကျော်က ဒီကို ရောက်နေပြီလေ... တခြား ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှု မရှိလောက်တော့ဘူးလို့ ထင်တယ်!"

ကူမော့ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး

"နေပါဦး၊ အဲဒီလူတွေကို မင်းက မဟာသိုင်းဆရာကြီး တွေလို့ ခေါ်တာလား... မဟုတ်ဘူး၊ ငါ့ ခွန်အားကို စမ်းသပ်ချင်နေတဲ့ အဲဒီ အဘိုးကြီး ကလည်း မဟာသိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက်ပဲလား..."

ဟု မေးလိုက်သည်။

ကောင်းထျဲ့က ခေါင်းညိတ်ပြလျက်

"သူက ထောင်စုနှစ် မြို့ ရဲ့ ကောင်းကင် အစောင့်အရှောက် မဟာသိုင်းဆရာကြီး သုံးဆယ့်ခြောက်ယောက် ထဲမှာ နံပါတ်ရှစ် နေရာမှာ ရှိတဲ့ မဟာသိုင်းဆရာကြီး ပါ!"

ဟု ဆိုသည်။

ကူမော့: "...

"

သူ တစ်ကြိမ်ထပ်ပြီး အလှောင်ပြောင်ခံလိုက်ရပြီဆိုတာကို ကောင်းကောင်းကြီး သိလိုက်သည်။ စုချန်းချိုးလို ထိပ်တန်းပါရမီရှင်မျိုးကို မွေးထုတ်ပေးထားသည့် တောင်ပိုင်းကျင်းနိုင်ငံတွင် မဟာသိုင်းဆရာကြီးများ ပေါများနေလိမ့်မည်ဟု သူ တကယ်ပင် ထင်မှတ်ခဲ့မိခြင်း ဖြစ်၏။ နိုင်ငံတစ်ခု၏ သိုင်းပညာအဆင့်အတန်း မြင့်မားလေလေ၊ မဟာသိုင်းဆရာကြီးများ များပြားလေလေဖြစ်မှာက ပုံမှန်ပဲဟု ထင်မိခဲ့သည်။

သို့သော်... အမှန်တရားက သူထင်သလို ဖြစ်မနေခဲ့ပေ။ ထောင်စုနှစ်မြို့တော်တွင် နံပါတ် (၈) ချိတ်ထားသည့် ထိုမဟာသိုင်းဆရာကြီးသည်ပင်လျှင် ယွင်ကျိုးသိုင်းလောက၏ ထိပ်တန်း (၁၀) ယောက်စာရင်းထဲ ဝင်ရန်ပင် အဝေးကြီး လိုနေသေးလေသည်။

ရုတ်တရက်...

ကူမော့ တစ်ခုခုကို သတိရသွားပြီး မေးလိုက်သည်

"ဒါနဲ့၊ နန်းတော် စားသောက်ပွဲမှာ ကျွန်တော် သတ်ခဲ့တဲ့ ဟယ်လျန်ထျဲ့ရီလေ... သူကလည်း ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ကျင်း နိုင်ငံမှာ မဟာသိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်မယ် မဟုတ်လား..."

ကောင်းထျဲ့ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

"ဒီသိုင်းပညာ အဆင့်က နည်းနည်း..."

ကူမော့ တစ်ခဏမျှ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွား၏။ ကျင်း ၏ သိုင်းပညာ အဆင့်အပေါ် သူ၏ အကဲဖြတ်မှုကို လုံးဝ လွှမ်းမိုးသွားသူမှာ တကယ်ကို စုချန်းချိုး ပင် ဖြစ်လေသည်။

အခု ကြည့်ရတာ...

စုချန်းချိုး မှလွဲ၍ တောင်ပိုင်း ကျင်း ၏ သိုင်းပညာ အဆင့်မှာကန်နိုင်ငံတွင် အဆင့် အဆိုးဆုံး ဒေသ နှစ်ခုဖြစ်သည့် ဆူကျိုး နှင့် ဖုန်းကျိုး တို့၏ အဆင့်တွင်သာ ရှိလေသည်။

ကောင်းထျဲ့သည် ကူမော့၏ အသံထဲမှ သရော်မှုကို ကြားလိုက်ရပြီး ပြောလိုက်သည်

"သူရဲကောင်းကူ... ကျွန်တော်တို့ ကျင်းနိုင်ငံရဲ့ သိုင်းပညာအဆင့်အတန်းက ခင်ဗျားထင်သလောက်တော့ မနိမ့်ပါဘူးဗျာ။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ကန်နိုင်ငံက ဒီလောကမှာ အင်အားကြီးနိုင်ငံ ဖြစ်ပေမဲ့... ခင်ဗျားတို့ဆီက နံပါတ် (၃) ကျွမ်းကျင်သူဟာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကောင်းကင်အရှင်သခင် လီကျီ ကို အကွက် (၂၀) ပဲ တောင့်ခံနိုင်ခဲ့တာလေ။

ကျွန်တော်တို့ ကျင်းနိုင်ငံရဲ့ ထိပ်တန်း မဟာသိုင်းဆရာကြီး (၁၀) ယောက်စလုံးဟာ အရှင်သခင် လီကျီကို အနည်းဆုံး အကွက် (၁၀) စီ တောင့်ခံနိုင်ခဲ့ကြတာပါ။ နောက်ပိုင်းပေါ်လာတဲ့ မဟာသိုင်းဆရာကြီးတွေရဲ့ အရည်အချင်းကိုလည်း ဒီ (၁၀) ယောက်နဲ့ပဲ နှိုင်းယှဉ် တိုင်းတာခဲ့ကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျင်းနိုင်ငံမှာ မဟာသိုင်းဆရာကြီး ပမာဏက ကန်နိုင်ငံထက်တောင် ပိုများနေတာပါ။ အခု ခင်ဗျားနဲ့တွေ့မှ သူတို့တွေ အားမတန်သလို ဖြစ်သွားရတာက... ခင်ဗျားရဲ့ အစွမ်းက အံ့မခန်းလောက်အောင် ပြင်းထန်လွန်းနေလို့ပါပဲ!"

ကူမော့ နားလည်သွား၏။

တကယ်တော့... အပြစ်အားလုံးက စုချန်းချိုး အပေါ်တွင်သာ ရှိသည်။ သူ၏ အံ့မခန်းလှသော စွမ်းဆောင်ရည်တစ်ခုတည်းနှင့်တင် တောင်ပိုင်းကျင်း တစ်နိုင်ငံလုံး၏ သိုင်းလောကကို မယုံနိုင်လောက်အောင် ယုံကြည်မှုတွေ လွန်ကဲသွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

မိမိတို့နိုင်ငံရှိ မဟာသိုင်းဆရာကြီးတစ်ဦး၏ အဆင့်အတန်းနှင့် ကျင်းနိုင်ငံရှိ မဟာသိုင်းဆရာကြီးတစ်ဦး၏ အစွမ်းမှာ အခြေခံကအစ ကွာခြားလွန်းလှကြောင်း... ကောင်းထျဲ့နှင့် အခြားသူများကို လိုက်လံရှင်းပြနေရန် ကူမော့တွင် စိတ်ကူးလည်းမရှိ၊ စိတ်ရှည်နိုင်စွမ်းလည်း မရှိတော့ချေ။

ချက်ချင်းပင်...

ကူမော့သည် သူ၏အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ကာ ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်ကိုမူ အစွမ်းကုန် သတိထားနေခဲ့သည်။ အခြေအနေကို မှားယွင်းစွာ အကဲဖြတ်မိပြီး အရိပ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေကြသော မဟာသိုင်းဆရာကြီး အဆင့်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူ အမြောက်အမြားက အခွင့်ကောင်းကို စောင့်ကာ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာမည်ကို သူ စိုးရိမ်နေမိသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း

သူတို့သည် ထောင်စုနှစ် မြို့ မှ အတားအဆီး မရှိဘဲ ထွက်ခွာနိုင်ခဲ့လေသည်။

ကူမော့နှင့် သူ၏အဖွဲ့ ထောင်စုနှစ်မြို့တော်မှ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်... အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော အင်အားစုအသီးသီးမှ မျက်လုံးပေါင်းများစွာက သူတို့နောက်သို့ စောင့်ကြည့်လိုက်ပါသွားကြသည်။ ထိုအထဲတွင် လောက၏ ပဉ္စမမြောက် အစွမ်းထက်ဆုံး ပညာရှင်အဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်းခံထားရသူ... ဆရာကြီး လျန်ရှန်း လည်း အပါအဝင် ဖြစ်၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဆရာကြီး လျန်ရှန်းသည် အထပ်မြင့်အဆောက်အအုံတစ်ခု၏ အမိုးပေါ်တွင် ရပ်တန့်ကာ ကူမော့ လက်ချက်ဖြင့် ပြာပုံအတိ ဖြစ်သွားသော လမ်းမကြီးကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူသည် ကူမော့တို့အဖွဲ့ မြို့ပြင်သို့ ထွက်ခွာသွားသည်အထိ တည်ငြိမ်စွာဖြင့်ပင် စောင့်ကြည့်နေလေသည်။

"ဆရာကြီး!"

ထိုစဉ် အမျိုးသမီး တစ်ဦး ဆရာကြီး လျန်ရှန်း ၏ အနောက်တွင် ပေါ်လာ၏။ သူမမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ချူ ၏ အုပ်ချုပ်သူ ရှောင်ဇီရင် ပင် ဖြစ်လေသည်။ သူမက ဆရာကြီး လျန်ရှန်း ၏ ဘေးသို့ လျှောက်သွားပြီး

"တကယ်လို့ ရှင်သာ ကူမော့နဲ့ တိုက်ရမယ်ဆိုရင် ဘယ်သူ နိုင်မလဲ..."

ဟု မေးလိုက်သည်။

ဆရာကြီး လျန်ရှန်း က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက်

"တကယ်လို့ကျွန်တော်တို့က မဟာ အလင်းရောင် ဘုရားကျောင်း ထဲမှာ ဆိုရင်၊ ဒီ ဘုန်းတော်ကြီး ဟာ သူရဲကောင်း ကူ ကို အနိုင်ယူဖို့ ၅၀% အခွင့်အရေး ရှိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ့လက်ချက်နဲ့ ကျွန်တော် သေသွားမယ့် အခွင့်အရေးလည်း ၅၀% ရှိပါတယ်...

တကယ်လို့ ကျွန်တော်တို့က မဟာ အလင်းရောင် ဘုရားကျောင်း အပြင်ဘက်မှာ ဆိုရင်၊ ဒီနှိမ့်ချတဲ့ ဘုန်းတော်ကြီး ဟာ သူ့ဆီကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ ၅၀% အခွင့်အရေး ရှိပေမဲ့၊ သူ ကျွန်တော့်ကို သတ်မယ့် အခွင့်အရေးကလည်း ၅၀% ရှိပါတယ်..."

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်ဇီရင် က လေးနက်သော လေသံဖြင့်

"ခွန်အား ကွာခြားချက်က တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် ကြီးမားလို့လား..."

ဟု မေးလိုက်သည်။

"အဲဒီထက် ပိုပါတယ်..."

ဆရာကြီး လျန်ရှန်း က ပြောသည်

"ခုနက ကျွန်တော့်ရဲ့ အကဲဖြတ်မှုက ဆရာကြီး ကူ အသုံးပြုခဲ့တဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ လက်ရှိ သိထားတဲ့ အပေါ် အခြေခံထားတာပါ... တကယ်လို့ သူ့ဆီမှာ လျှို့ဝှက် ဖဲချပ်တွေ ရှိနေသေးတယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်နဲ့ သူ့ကြားက ခွန်အား ကွာခြားချက်က ပိုပြီးတောင် ကြီးမားပါလိမ့်မယ်..."

ထို့နောက် ရှောင်ဇီရင် က မေးလိုက်သည်

"ဒါဆို၊ စုချန်းချိုး နဲ့ ကူမော့ ကြားမှာ ဘယ်သူက ပိုအစွမ်းထက်ပြီး ဘယ်သူက ပိုအားနည်းလဲ..."

ဆရာကြီး လျန်ရှန်း သည် အပျက်အစီးများ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော လမ်းမရှည်ကြီးကို နောက်ပြန် ကြည့်လိုက်ပြီး

"ဒီအပေါ်မှာတော့ ကျွန်တော် မှတ်ချက်မပေးရဲပါဘူး။ တကယ်လို့ အင်အား အလုံးအရင်းနဲ့ တိုက်ခိုက်ရတဲ့ အကြီးစားတိုက်ပွဲတွေမှာဆိုရင်တော့ ဆရာကြီးကူက စုချန်းချိုးထက် သေချာပေါက် အပြတ်အသတ် သာလွန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့... တစ်ဦးချင်း ထိပ်တိုက်တွေ့ကြမယ့် တိုက်ပွဲမှာတော့ ဘယ်သူနိုင်မလဲဆိုတာ ခန့်မှန်းဖို့ ခက်ပါလိမ့်မယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ စုချန်းချိုးရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ သိုင်းပညာအနှစ်သာရက သူရောက်နေတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ အခြေအနေပေါ်မူတည်ပြီး အကန့်အသတ်မရှိ ပြောင်းလဲသွားနိုင်လို့ပါပဲ။"

"သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံး အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေတယ်လို့ ယူဆလိုက်လို့ရတာပေါ့”

ဟု ရှောင်ဇီရင် ပြောလိုက်သည်။

ဆရာကြီး လျန်ရှန်း က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက်

" စုချန်းချိုး ဟာ တိုက်ပွဲ အရှိန်အဝါ နဲ့ ကောင်းကင် လက်ရာ ဝိညာဉ် လှောင်အိမ် ရဲ့ အထောက်အပံ့ ကို သေချာပေါက် သုံးမှာပါ... ဒီအခြေအနေမှာ စုချန်းချိုး က နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး ပိုများပါတယ်..."

ဟု ဆိုသည်။

ရှောင်ဇီရင် က

"ရှင် ကူမော့ကို သတ်နိုင်လား..."

ဟု မေးလိုက်သည်။

ဆရာကြီး လျန်ရှန်း က ခေါင်းယမ်းလျက် ဆိုသည်

"အရမ်း ခက်ခဲပါတယ်... ကူမော့နဲ့ စုချန်းချိုး တို့ အဆင့်ရှိတဲ့ သူတစ်ယောက်ကို သတ်ဖို့ဆိုတာ နိုင်ငံတစ်ခုကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ့် စစ်ပွဲတစ်ခု တိုက်ရတာထက် မလျော့ပါဘူး..."

"အဲဒါ ဒုက္ခပဲ..."

ရှောင်ဇီရင် က ပြောသည်

"အရှင်မင်းကြီး က လောကကြီးကို စည်းလုံးဖို့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားတယ်... ကန်နိုင်ငံဟာ ကျော်လွှားလို့ မရနိုင်တဲ့ အကြွင်းမဲ့ အတားအဆီး တစ်ခုပါ... ကန် နိုင်ငံကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကူမော့ ဟာ သေချာပေါက် ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာ တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်..."

ရှောင်ဇီရင် သည် ဆရာကြီး လျန်ရှန်း ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်

"ဆရာကြီး... ရှင့်ရဲ့ ရှုထောင့်ကနေ ကူမော့ရဲ့ အားနည်းချက် တွေကို မြင်နိုင်လား..."

ဆရာကြီး လျန်ရှန်း က ခေါင်းယမ်းလျက် ဆိုသည်

"သူရဲကောင်း ကူ အစွမ်းကုန် တိုက်တာကို ကျွန်တော် တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပါဘူး... ခုနက တိုက်ပွဲမှာ သူ့ခွန်အားရဲ့ ဆယ်ပုံငါးပုံ လောက်ကိုပဲ သုံးခဲ့တာပါ..."

"ကျွန်တော် မြင်ခဲ့တာကတော့ သူ့ရဲ့ ကာကွယ်ရေးနဲ့ အနီးကပ်ရော အဝေးကပါ တိုက်ခိုက်မှုတွေဟာ အပြစ်အနာအဆာ ကင်းနေတာပါပဲ..."

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရှောင်ဇီရင် ၏ ဘေးရှိ အစေခံမလေး က နှုတ်ခမ်းကို တွန့်ချိုးလျက် ပြောလိုက်သည်

“"ဒီ ထောင်စုနှစ်မြို့တော်ဟာ အင်ပါယာရဲ့ အာဏာစက်နဲ့ ဥပဒေတွေတောင် မသက်ရောက်နိုင်တဲ့ နေရာ၊ နတ်ဘုရားတွေရဲ့ စည်းကမ်းတွေနဲ့ တည်ဆောက်ထားတဲ့ ဖောက်ထွင်းလို့မရတဲ့ ခံတပ်ကြီးတစ်ခုလို့ အားလုံးက ကောလာဟလ ဖြန့်ထားကြတာလေ။ လူတိုင်းကလည်း အရမ်းကို အစွမ်းထက်တယ်လို့ ထင်နေကြတာ။

ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့... မြို့တစ်မြို့လုံး အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်တာတောင် ကူမော့ကို သူ့ရဲ့ စွမ်းအားအစစ်အမှန်တွေ ထုတ်သုံးလာအောင် ဖိအားမပေးနိုင်ခဲ့ဘူး။ အရာအားလုံးက အသုံးမဝင်တဲ့ အမှိုက်တွေလိုပါပဲ... ဒီမြို့ကြီးက သူ့ရဲ့ နာမည်နဲ့ လုံးဝကို မလိုက်ဖက်တော့ဘူး!"

ရှောင်ဇီရင် က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ယမ်းလျက် ဆိုသည်

"ထောင်စုနှစ်မြို့တော်က အင်ပါယာရဲ့ အာဏာစက်ကို ခုခံနိုင်နေတာဟာ သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်အင်အားကြောင့် မဟုတ်ဘူး။ မြို့တော်က ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်ပါစေဦးတော့... အင်ပါယာရဲ့ သံချပ်ကာမြင်းတပ်ကြီးကို အချိန်အကြာကြီး ခံနိုင်ရည်ရှိပါ့မလား။ တကယ်တမ်း ထောင်စုနှစ်မြို့တော်ရဲ့ တကယ့်ခွန်အားက ဒီနှစ်တွေအတွင်း တောင်ပိုင်းကျင်း နန်းတွင်းက အရှိန်အဝါရှိသူတွေ ကွယ်ကာပေးထားလို့ပဲ ဖြစ်တယ်။

ဒီလို အကာအကွယ်ပေးထားတဲ့ အရှိန်အဝါကလည်း ကြီးမားသလို၊ မြို့ရဲ့အင်အားကလည်း သေးသေးမွှားမွှားတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့... ဒီတစ်ခါ သူတို့နဲ့ ထိပ်တိုက်တိုးလိုက်ရတဲ့သူက ကူမော့ ဖြစ်နေတာကတော့ သူတို့အတွက် ကံဆိုးမှုပဲ။ ကူမော့ဆိုတာ အင်အားတစ်သောင်းရှိတဲ့ မြင်းတပ်ကြီးကိုတောင် တစ်ယောက်တည်းနဲ့ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တဲ့သူလေ။ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားအစစ်အမှန်က ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်ဖို့ကောင်းလဲဆိုတာ မကြာခင်မှာ အားလုံး မြင်တွေ့ရပါလိမ့်မယ်။

ကူမော့က ထောင်စုနှစ်မြို့တော်ကို အလွယ်တကူ ချေမှုန်းနိုင်လို့ အထင်မသေးလိုက်ပါနဲ့ဦး။ သူတို့ စုံစမ်းချင်တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို အခုထိ ရှာမတွေ့သေးတာကပဲ အဓိကပဲ။ ထောင်စုနှစ်မြို့တော်ရဲ့ နောက်ကွယ်က အင်အားစုတွေ တကယ်လှုပ်ရှားလာရင် ဧကရာဇ် ဟန်ကျင်း တောင် ဘာမှမတတ်နိုင်ဘဲ ကြည့်နေရတာ... တခြားနိုင်ငံက လူအနည်းငယ်လောက်ဆိုရင်တော့ ပြောစရာတောင် မလိုတော့ဘူးပေါ့။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရှောင်ဇီရင် ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို တွေးမိသွားပြီး ဆရာကြီး လျန်ရှန်း ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်

"ဆရာကြီး... ကူချူတုန်း ကို ကူမော့ရဲ့ အားနည်းချက်လို့ ယူဆလို့ ရလား..."

ဆရာကြီး လျန်ရှန်း သည် ရှောင်ဇီရင် ကို ကြည့်ရန် ခေါင်းလှည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် လေးနက်နေပြီး

"အရှင်မင်းသမီး... ကူမော့က ကျွန်တော့်ရဲ့ အတိတ်နဲ့ အနာဂတ်မှာ တည်ရှိနေပါတယ်... အနာဂတ်ကို ကျွန်တော် ကြိုတင် ဟောကိန်းမထုတ်နိုင်ပေမဲ့၊ ကံကြမ္မာ တချို့ကိုတော့ မြင်နိုင်ပြီး တခြားလူတွေရဲ့ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲခြင်းရဲ့ ရလဒ်တွေကို တွက်ချက်ဖို့ ကြိုးစားနိုင်ပါတယ်..."

ရှောင်ဇီရင် က လေးနက်သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်

"ဒါဆို၊ ကူမော့နဲ့ ကူချူတုန်း..."

ဆရာကြီး လျန်ရှန်း က ပြောသည်

"တစ်ခါတလေ မင်း အားနည်းချက် လို့ မြင်တဲ့အရာက တကယ်တော့ ..."

ဒီ ဘုန်းတော်ကြီး ဟာ ကူမော့နဲ့ တာအိုအကြောင်း အချိန်အကြာကြီး ဆွေးနွေးခဲ့ပါတယ်... ဒီလူမှာ ဘာရိုသေလေးစားမှု မှ မရှိဘူး؛ သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရား သဘာဝက လူသားဆန်မှု ထက် အများကြီး သာလွန်နေပါတယ်...

ကူချူတုန်း ဟာ သူ့ရဲ့ လူသားဆန်မှု ကို အထောက်အကူပြုတဲ့ အဓိက အကြောင်းရင်းပါပဲ... တကယ်လို့ ကူချူတုန်း ကို တစ်ခုခု ဖြစ်သွားရင်၊ သူက နတ်ဘုရား တစ်ပါး ဒါမှမဟုတ် မိစ္ဆာ တစ်ကောင် ဖြစ်သွားပြီး ဒုတိယ ကျန်းရိုရွှီး ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်... ဒါပေမဲ့ ကျင်းကျယ် ဓား မပါဘဲနဲ့တောင် ... ကျန်းရိုရွှီး တစ်ယောက်က ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာ ကောင်းမလဲ ဆိုတာ မင်း စိတ်ကူးကြည့်လို့ ရပါတယ်...

စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေတဲ့ ကျန်းရိုရွှီး က သေမျိုးလောကမှာ ဆယ့်သုံးခုမြောက် တားမြစ်ချက် လို့ သတ်မှတ်ခံခဲ့ရတာလေ... တကယ်လို့ ကူမော့သာ လူသားဆန်မှုကို လုံးဝ စွန့်လွှတ်လိုက်မယ်ဆိုရင် သူက သေချာပေါက် ဆယ့်လေးခုမြောက် တားမြစ်ချက် ဖြစ်လာမှာပါ!

ရှောင်ဇီရင် က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"ရှင့်ရဲ့ လမ်းညွှန်မှု အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဆရာကြီး... ကျွန်မ နားလည်ပါပြီ..."

ခဏမျှ တွေးတောပြီးနောက် ရှောင်ဇီရင် ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်

"တားမြစ် နယ်မြေ ဆယ့်သုံးခု အကြောင်း ပြောရရင်၊ ကျွန်မ သိရသလောက်တော့ တတိယ တားမြစ် နယ်မြေ ဖြစ်တဲ့ ဖုန်လိုင် ကျွန်း ရဲ့ ကျောက်စိမ်း နန်းတော် ဟာ နောက်နှစ်နှစ် မပြည့်ခင်မှာ ပြန်ပွင့်တော့မယ်... ဆရာကြီး သွားဖို့ အစီအစဉ် ရှိလား... ရှင့်ရဲ့ ပါရမီနဲ့သာဆိုရင် ကျောက်စိမ်း နန်းတော် ကို ရှင် မြင်ရရင် အရင်ခေတ်က ကျန်းရိုရွှီး ကို သေချာပေါက် ကျော်လွန်သွားမှာပါ... အဲဒီအခါကျရင် ရှင်က ဆယ့်လေးခုမြောက် တားမြစ် နယ်မြေ ဖြစ်လာနိုင်တယ်လေ!"

ဆရာကြီး လျန်ရှန်း က ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်ဖြေသည်

"ကျွန်တော်တို့ စောင့်ကြည့်ရမှာပေါ့... ကျောက်စိမ်း နန်းတော် က ကံကြမ္မာ အပေါ်မှာ မူတည်ပါတယ်၊ အဲဒါကို အတင်းအကျပ် လုပ်လို့ မရပါဘူး!"

အပိုင်း (၃၀၅) - သေရှင် တိုက်ပွဲ အကြိုနေ့

ထောင်စုနှစ်မြို့တော်ကနေ သူတို့ထွက်ခွာလာခဲ့ကြပေမဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်မ နေပါတယ်။ အပေါ်ယံမှာ အရာအားလုံး အေးချမ်းနေပုံရပေမဲ့ အတွင်းပိုင်းမှာတော့ ကြီးမားတဲ့ မုန်တိုင်းတစ်ခု တိုက်ခတ်တော့မယ့် အငွေ့အသက်တွေ ပြည့်နှက်နေတာပါ။ ဒီအတောအတွင်းမှာပဲ ကူမော့နဲ့ သူ့အဖွဲ့ဟာ အင်ပါယာမြို့တော်ဆီကို ဦးတည်ပြီး မင်းလမ်းမကြီးအတိုင်း အရှိန်အဟုန်နဲ့ ခရီးနှင်နေကြပါတယ်။

လမ်းခရီးမှာတော့ ကူမော့ရဲ့ဘေးမှာ ယှဉ်တွဲပါလာတဲ့ စုဇီယိုဟာ ကူမော့ကျောပေါ်မှာ လွယ်ထားတဲ့ "ကောင်းကင်မိစ္ဆာစောင်း" ကို ကြည့်ပြီး စိတ်မထိန်းနိုင်လောက်အောင် စမ်းသပ်ကိုင်တွယ်ကြည့်ချင်စိတ်တွေ တဖွားဖွား ဖြစ်ပေါ်နေတော့တာပါ။

ကူမော့က တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်

" အဲဒါကို ကိုင်လိုက်ရင် မင်းလက်ချောင်းတွေ ပြတ်သွားနိုင်တယ်နော်..."

စုဇီယို ထိတ်လန့်သွားပြီး သူ၏ လက်ကို အလျင်အမြန် ပြန်ရုပ်သိမ်းကာ မေးလိုက်သည်

"အဲဒီလောက်တောင် ရက်စက်တာလား... အဝတ်စနဲ့ ထုပ်ထားတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

ကူမော့က ဆိုသည်

"အဝတ်နဲ့ ထုပ်ထားတာက ဖုန်မကပ်အောင်လို့ သက်သက်ပါ၊ သူ့ရဲ့ လူသတ်လိုတဲ့ အရှိန်အဝါ ကို တားဆီးဖို့ မဟုတ်ပါဘူး... ဒီစောင်းက အရမ်းကို လူသတ်ချင်စိတ် ပြင်းပြနေတာ..."

စုဇီယို က သက်ပြင်းချလျက်

"ငါက မင်း လူသတ်ချင်စိတ် ပြင်းပြနေတာလို့ ထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက စောင်းလို့ ပြောတယ်ပေါ့... ဒီစောင်း ဘယ်က ရလာတာလဲ..."

ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

ကူမော့က ပြောသည်

"ဒီလောကမှာ တစ်ခုတည်းပဲ ရှိတာပါ!"

"ဒါဆို သေချာ ဝှက်ထားတာ ပိုကောင်းမယ်"

စုဇီယို က ဆိုသည်

"တစ်ခုတည်းသော အရာတွေက အဖိုးတန်ဆုံးပဲ၊ ဒါကြောင့် ဘယ်သူ့ကိုမှ အခိုးမခံရစေနဲ့..."

ကူမော့ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြန်ပြောသည်

"ဒီလောကမှာ ကူချူတုန်း ကလွဲရင်၊ ကျွန်တော့်ဆီကနေ တစ်ခုခုကို ခိုးယူနိုင်တဲ့ တခြား ဘယ်သူမှ မရှိလောက်ပါဘူး..."

ကူချူတုန်းက နှုတ်ခမ်းဆူကာ ပြောလိုက်သည်

"ဒီသခင်မလေး က အမြဲတမ်း တိုက်ရိုက် တောင်းတာပါနော်၊ ဟုတ်ပြီလား... ကျွန်မက ဘာလို့ ခိုးဖို့ လိုရမှာလဲ..."

"အဲဒါ မှန်ပါတယ်၊ သခင်မလေး ကူ ကို ကျွန်တော် အထင်လွဲသွားတယ်!"

ကူမော့က ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟွန့်" ကူချူတုန်းက ပြောသည်

"အပြစ်ပေးတဲ့ အနေနဲ့ နောက်တစ်ခါ ကြက်ပေါင် တစ်ဝက်ပဲ စားရမယ်!"

သူတို့ သုံးဦး စကားပြောရင်း လမ်းလျှောက်လာကြ၏။

သူတို့ အတွင်းမြို့တော် သို့ အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် ကျိုတို အစိုးရရုံး ၏ အလံများကို ကိုင်ဆောင်ကာ ချဉ်းကပ်လာသော လူရာပေါင်းများစွာ ပါဝင်သည့် အုပ်စုကြီး တစ်စုကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

၎င်းကို မြင်သောအခါ စုဇီယို က ပြောလိုက်သည်

"ကြည့်ရတာ ဒီတစ်ခါ ကျွန်တော်တို့ တကယ့် အဓိက ပုဂ္ဂိုလ်ကို ဖမ်းမိသွားပြီ ထင်တယ်... ပထမဆုံး ထောင်စုနှစ် မြို့ တစ်ခုလုံးက တားဆီးဖို့ စုစည်းခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ အခု ကျိုတို အစိုးရရုံး ရောက်လာပြီလေ..."

ကူမော့က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်

" နောက်ထပ် ရှိဦးမယ် ထင်တယ်..."

စုဇီယို က ပြောသည်

"သေချာတာပေါ့... တကယ်လို့ ကျိုတို အစိုးရရုံး က မခေါ်သွားနိုင်ဘူး ဆိုရင်၊ အဲဒီထက် ပိုမြင့်တဲ့ အဖွဲ့ တစ်ခု ရောက်လာလိမ့်မယ်..."

ကူမော့နှင့် စုဇီယို တို့ စကားပြောနေစဉ်မှာပင်...

ကျိုတို အစိုးရရုံး မှ လူများ ရောက်ရှိလာကြ၏။ သူတို့ကို ဦးဆောင်လာသူမှာ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား တစ်ဦးဖြစ်ပြီး မြင်းပေါ်မှ ဆင်းကာ ဦးညွှတ်လျက် ပြောလိုက်သည်

"ကျွန်တော်က ကျိုတို အရာရှိချုပ် ပိုင်လိုင် ပါ၊ သူရဲကောင်း ကူ နဲ့ ဝန်ကြီး စု တို့ကို ဂါရဝပြုပါတယ်!"

စုဇီယို က လက်ဆုတ်ချီကာ ပြန်ပြောသည်

"အော်၊ အရာရှိချုပ် ပိုင် ကိုး... အမှု စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ သွားမလို့လား... ကျွန်တော်တို့ လမ်းဖယ်ပေးပါ့မယ်..."

ပိုင်လိုင် က အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်

"ဝန်ကြီး စု... မင်းတို့ ထောင်စုနှစ် မြို့ မှာ ကမောက်ကမ ဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့တယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားပါတယ်... ဒါက ကျင်း နိုင်ငံရဲ့ ဥပဒေတွေကို ချိုးဖောက်တာမို့လို့၊ စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ မြို့တော် အစိုးရရုံးကို မင်းတို့ အားလုံး လိုက်ခဲ့ဖို့ တောင်းဆိုဖို့ ကျွန်တော် ဒီကို ရောက်လာတာပါ!"

စုဇီယို က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောသည်

"ကျွန်တော် မှတ်မိသလောက် ဆိုရင်၊ ထောင်စုနှစ် မြို့ ဟာ အင်ပါယာ အာဏာနဲ့ ဥပဒေ လက်လှမ်းမမီတဲ့ နေရာတစ်ခုပါ... အဲဒီမှာ ဖြစ်ပျက်သမျှက နန်းတွင်းနဲ့ မသက်ဆိုင်ပါဘူး... နန်းတွင်းမှာ ဝင်စွက်ဖက်ခွင့် မရှိသလို၊ ဝင်စွက်ဖက်ခွင့်လည်း မပြုထားပါဘူး... ဘာလဲ၊ မြို့တော် အစိုးရရုံး က ကျင်း နိုင်ငံရဲ့ ဥပဒေတွေကို ဘယ်တုန်းကများ ပြောင်းလဲလိုက်တာလဲ..."

ပိုင်လိုင် က ပြောသည်

"ဝန်ကြီး စု... မင်း အထင်လွဲနေပြီ... အင်ပါယာ အာဏာက ဝင်မစွက်ဖက်ဘူး၊ ပြီးတော့ ဥပဒေက အုပ်ချုပ်ခွင့် မရှိဘူး ဆိုတာက သူတို့ကို ပြည်တွင်း ကိုယ်ပိုင် အုပ်ချုပ်ခွင့် ပေးထားသင့်တယ် လို့ ဆိုလိုတာပါ၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာတော့ တရားရေး ဝန်ကြီးဌာန က စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ လိုအပ်နေတုန်းပါပဲ!"

"တရားရေး ဝန်ကြီးဌာန က စုံစမ်းစစ်ဆေးနေတာလို့ မင်း ပြောတယ်ဆိုတော့၊ အဲဒါက မြို့တော် အစိုးရရုံး နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ..."

စုဇီယို က မေးလိုက်သည်

"အဲဒါအပြင် ကျွန်တော်က နိုင်ငံတော်ရဲ့ သံတမန် တစ်ယောက်ပါ... အော် ဟုတ်တယ်..."

သူက တံဆိပ်ပြား တစ်ခုကို ထုတ်ပြကာ ဆက်ပြောသည်

"ထောင်စုနှစ် မြို့ မှာ ကျွန်တော် စုံစမ်းစစ်ဆေးတာကို အင်ပါယာ ခွင့်ပြုထားတာပါ...ဒါက ကျင်း နိုင်ငံရဲ့ အင်ပါယာ အာဏာ လေ!"

ပိုင်လိုင် က အလျင်အမြန် ပြောသည်

"ဝန်ကြီး စု... ကျွန်တော် ဆိုလိုတာက"

"ဖယ်လိုက်စမ်း!"

စုဇီယို က တိုက်ရိုက်ပင် ဆူပူလိုက်၏။

ပိုင်လိုင် ၏ မျက်နှာ တင်းမာသွားသည်။သူ စကားမပြောသော်လည်း သူ၏ နောက်မှ မြို့တော် အစိုးရရုံး မှ အရာရှိများကို လမ်းဖယ်ပေးရန် အမိန့်မပေးခဲ့ချေ။

ထိုအချိန်တွင်...

ကူမော့သည် ရှေ့သို့ လှမ်းထွက်လာပြီး ကျိုတို အစိုးရရုံး မှ လူများဆီသို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်သွားကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်

"မင်းတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ငါ သိပါတယ်... ဟုန်ရွှီး ကို ခေါ်ဖို့ နည်းလမ်း တစ်ခုပဲ ရှိတယ် ။ သူ့ကို ငါ့ဆီကနေ လုယူဖို့ အင်အား သုံးတာပဲ... ဒါကြောင့် ဒီအချိန်ကစပြီး ငါ့လမ်းကို ပိတ်တဲ့သူ ဘယ်သူ့ကိုမဆို ပြိုင်ဘက် အဖြစ် သတ်မှတ်မယ်..."

ကူမော့၏ လေသံမှာ အလွန် တည်ငြိမ်နေ၏။

ပိုင်လိုင် မှာမူ ချွေးတွေ ပြန်နေတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကူမော့ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ မထိတ်လန့်ဘဲ မနေနိုင်ကြချေ။

"လမ်းဖယ်ပေးလိုက်!"

ပိုင်လိုင် သည် ကူမော့က သူတို့ ကို တကယ် သတ်ရဲမသတ်ရဲ ဆိုသည်ကို လောင်းကစား မလုပ်ရဲချေ။ကူမော့ သူတို့ကို သတ်လျှင်ပင် တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သိလေသည်။အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကူမော့သည် ကန် နိုင်ငံသား တစ်ဦး ဖြစ်သောကြောင့် ပင် ဖြစ်သည်။

တကယ်လို့ သူက ကန် နိုင်ငံကို ပြန်ပြေးသွားရင် သူတို့ အဲဒီကို သွားဖမ်းရဲမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။ အဲဒါအပြင် စုချန်းချိုး မှလွဲ၍ မည်သူကမျှ ကူမော့ကို မတားဆီးနိုင်ချေ။

ပိုင်လိုင် ၏ အမိန့်ကို ကြားသောအခါ အားလုံး သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်နိုင်ပြီး နှစ်ဖက်စလုံးသို့ အလျင်အမြန် ဖယ်ပေးလိုက်ကြ၏။

ကူမော့နှင့် သူ၏ အဖွဲ့ ဆက်လက် ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ရုတ်တရက် ကူမော့ လှည့်ကြည့်ပြီး ပိုင်လိုင် ကို ပြောလိုက်သည်

"အရာရှိချုပ် ပိုင်... ငါ့အပေါ် အကြံအစည် ရှိတဲ့ တခြားသူတွေကို ကျေးဇူးပြုပြီး ပြောပေးပါ၊ တကယ်လို့ သူတို့က ငါ နဲ့ တိုက်ဖို့ မပြင်ဆင်ရသေးဘူး ဆိုရင်၊ ငါ့လမ်းရှေ့မှာ ပေါ်မလာသင့်ဘူးလို့... ငါ့မှာ သည်းခံနိုင်စွမ်း ကန့်သတ်ချက် ရှိပြီး ဒေါသထွက်လွယ်တယ်နော်..."

ပိုင်လိုင် ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူရော်သွားပြီးနောက် သူက အရိုသေပြုလျက်

"ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ..."

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက်...

ကူမော့နှင့် သူ၏ အဖွဲ့ ထွက်သွားကြလေသည်။

ပိုင်လိုင် သည် ကူမော့နှင့် သူ၏ အဖွဲ့ အဝေးသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်ကာ၊ လက်သီးများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ထားပြီး လက်ထောက် တစ်ဦးကို လက်ယပ်ခေါ်လိုက်၏။

ပိုင်လိုင် က ပြောသည်

"သွားပြီး တရားရေး ဝန်ကြီးဌာန နဲ့ တရားစီရင်ရေး ရုံး ကို ချက်ချင်း သတင်းပို့လိုက်ပြီး... တခြား နည်းလမ်းတွေ စဉ်းစားခိုင်းလိုက်ပါ... ကူမော့ရဲ့ သဘောထားက အရမ်း ပြတ်သားတယ်၊ သူ့ကို ဖမ်းခေါ်သွားဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

လက်ထောက် က မေးလိုက်သည်

"စစ်တပ်ကကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ..."

ပိုင်လိုင် က ပြောသည်

"ကူမော့ကို တားဆီးဖို့ သူတို့မှာ အကြောင်းပြချက် မရှိဘူးလို့ မင်း တကယ် ထင်နေတာလား... အနည်းဆုံးတော့ တရားရေး ဝန်ကြီးဌာန နဲ့ တရားစီရင်ရေးရုံး က အမှုတစ်ခုကို စုံစမ်းစစ်ဆေးတယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်ကို သုံးလို့ ရတယ်လေ...

စစ်တပ်မှာ ဝင်စွက်ဖက်ဖို့ ဘာအကြောင်းပြချက် ရှိလို့လဲ... ကူမော့က တရားရေး ဝန်ကြီးဌာန နဲ့ တရားစီရင်ရေး ရုံး က လူတွေနဲ့ မတိုက်ခိုက်သရွေ့ စစ်တပ်မှာ ဝင်စွက်ဖက်ဖို့ အကြောင်းပြချက်တောင် မရှိဘူး!"

အင်ပါယာ မြို့တော်၊ အင်ပါယာ စာကြည့်ခန်း

လျှို့ဝှက် အစောင့် တပ်ရင်း ၏ တပ်မှူးကြီး က မြို့တွင်း အခြေအနေကို ကျင်း ဧကရာဇ် ထံ သတင်းပို့နေ၏။

ကျင်း ဧကရာဇ် က အံ့သြစွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်

"စစ်မှန်တဲ့ ယောကျ်ား ဆိုတာ ဒီလို ဖြစ်ရမယ်! ကူမော့နဲ့ စုချန်းချိုး တို့လို သိုင်းပညာ စွမ်းရည် အဆင့်ရှိဖို့..."

"ဆိုလိုတာက သူတို့က အင်ပါယာ အာဏာနဲ့ ဥပဒေ အထက်မှာ ရှိနေတာပဲ... သူ့ကို နတ်ဘုရား လို့ ခေါ်တာက ချဲ့ကားပြောဆိုတာ မဟုတ်ပါဘူး!"

တပ်မှူးကြီး က ပြောသည်

"အရှင်မင်းကြီး... မြို့တော် အစိုးရရုံး ကို ဆရာကြီး ကူ က ခြိမ်းခြောက်ခဲ့တယ်၊ တရားရေး ဝန်ကြီးဌာန နဲ့ တရားစီရင်ရေးရုံး ကိုလည်း ခြောက်လှန့် မောင်းထုတ်ခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ စစ်တပ်ကလည်း ဘယ်သူ့ကိုမှ ပြန်ပေးဆွဲဖို့ မကြိုးစားရဲဘူးလေ... ဒါပေမဲ့ သူတို့က လက်လျှော့မှာ မဟုတ်လောက်ဘူး... နောက်တစ်ခုက ဖိအားတွေက အ ရှင့်အပေါ် ကျရောက်လာဖို့ များတယ်!"

ကျင်း ဧကရာဇ် က လက်ဝှေ့ယမ်းပြလျက် ဆိုသည်

"ငါ နေမကောင်းဘူး၊ နောက်နှစ်ရက် ရုံးတော်ကို မတက်ဘူးလို့ လူသိရှင်ကြား ကြေညာလိုက်... ရုံးတော် ကိစ္စတွေကို ဝန်ကြီးချုပ် နှစ်ယောက်က ကိုင်တွယ်လိမ့်မယ်..."

"အရပ်ဘက်နဲ့ စစ်ဘက် အရာရှိ အားလုံးက ကန့်ကွက်ဖို့ နန်းတော် အပြင်ဘက်မှာ ဒူးထောက်ကြလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် စိုးရိမ်တယ်..."

"ဒါဆို သူတို့ကို ဒူးထောက်ခိုင်းလိုက်"

ကျင်း ဧကရာဇ် က ပြောသည်

" တိုက်ပွဲ အတွက် နှစ်ရက်ပဲ လိုတော့တယ်... သူတို့ ဒီမှာ အချိန်ဆွဲချင်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် တိုက်ပွဲ နေ့ကျမှ ကိစ္စတွေကို ဖြေရှင်းချင်တာလား ဆိုတာကို ငါ ကြည့်ချင်တယ်..."

တပ်မှူးကြီး ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်

"အရှင်မင်းကြီး... ဆရာကြီး ကူ နဲ့ ဝန်ကြီး စု တို့ကို တွေ့ချင်လား... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်..."

"ဒီအမှုက..."

"မလိုပါဘူး..."

ကျင်း ဧကရာဇ် က ပြန်ပြောသည်

"ဒါက သူတို့ကို ငါ လမ်းညွှန်ပေးနိုင်တဲ့ အဆုံးပဲ... အမှန်တရားကို သူတို့ မကြာခင် သိလာလိမ့်မယ်... ငါ့ကို ကယ်ဖို့ ရွေးချယ်မလား၊ မရွေးချယ်ဘူးလား ဆိုတာကတော့ သူတို့ အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်..."

"စုဇီယို က နိုင်ငံတော်ရဲ့ ဝန်ကြီး တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး၊ ကူမော့ ကတော့ နတ်ဘုရား လို ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ယောက်ပါ... ငါ့ကို ကူညီဖို့ သူတို့ကို ငါ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေနိုင်လို့လား... တကယ်လို့ သူတို့ရဲ့ မသိနားမလည်မှုကို အသုံးချပြီး ငါ့ကို ကယ်ဖို့ လမ်းညွှန်လိုက်ရင်၊ ကျေးဇူးတရား ဖြစ်သင့်တဲ့အရာက ရန်ငြိုး အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်... အဲဒီလို လုပ်ဖို့ မလိုပါဘူး!"

လျှို့ဝှက် အစောင့် ၏ တပ်မှူးကြီး က ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်သည်

"အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ!"

မြို့တော်ရှိ သတ္တမမြောက် မင်းသား ၏ စံအိမ်တွင်။

စီမာခုံ သူငယ်ချင်းများနှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက် ပြန်ရောက်လာချိန်မှာပင် ယုံကြည်ရသော အစေခံတစ်ဦး အလျင်အမြန် ဝင်လာပြီး ပြောလိုက်သည်

"အရှင်မင်းသား... ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သွားပြီ!"

စီမာခုံ က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်

"ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

အစေခံက ပြန်ဖြေသည်

"သူရဲကောင်း ကူမော့ က ထောင်စုနှစ် မြို့ မှာ လူသတ်ပွဲ တစ်ခု လုပ်ခဲ့တယ်... ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း ရဲ့ ကောင်းကင် စစ်သူကြီး သုံးဆယ့်ခြောက်ယောက် ထဲက ၂၄ ယောက်၊ တချို့က ၂၃ ယောက် လို့ ပြောကြတယ်؛ မြေကြီး မိစ္ဆာ ခုနစ်ဆယ့်နှစ်ယောက် ထဲက ၄၅ ယောက်؛ ပြီးတော့ တခြား ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်းဝင် ရာပေါင်းများစွာ၊ တချို့က ထောင်နဲ့ချီပြီးတောင် ရှိနိုင်တယ်လို့ ပြောကြတာကို သူ သတ်ခဲ့တယ်လို့ ကောလာဟလ တွေ ပြန့်နေတယ်... ထောင်စုနှစ် မြို့ က လမ်းတစ်လမ်းလုံး အပျက်အစီးတွေ ဖြစ်သွားပြီတဲ့!"

စီမာခုံ က အံ့သြစွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်

"ထောင်စုနှစ် မြို့ က ဒါကို ဘယ်လို ပြဿနာရှာလိုက်တာလဲ..." " ဒါဆို ဆရာကြီး ကူ ရဲ့ အလှည့် ရောက်လာတာပေါ့..."

အစေခံက အံ့သြစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်

"အရှင်မင်းသား က မအံ့သြဘူးလား... မဟာသိုင်းဆရာကြီး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ၊ ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ၊ နဲ့ ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်းဝင် ထောင်ပေါင်းများစွာ ကို ဆရာကြီး ကူ တစ်ယောက်တည်းက သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး သွေးမြစ် တစ်စင်း ချန်ရစ်ခဲ့တာလေ..."

စီမာခုံ က လက်ဝှေ့ယမ်းပြလျက် ဆိုသည်

"အဲဒါ ဘာအံ့သြစရာ ရှိလို့လဲ... ကန်တိုင်းပြည် မှာ ဆရာကြီး ကူ ရဲ့ ပိုပြီး ရက်စက်တဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို ငါ မျက်မြင် တွေ့ခဲ့ရတာပဲ!"

ထောင်စုနှစ် မြို့ က အဖြစ်အပျက်တွေ အကြောင်း ကြားရတာက စီမာခုံ အတွက် ကြီးမားတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်တယ် ဆိုတာကို သူ မငြင်းပေမဲ့၊ ကန်တိုင်းပြည် ရဲ့ မြို့တော်မှာ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ပုန်ကန်မှု နဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် အဲဒါက ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။ ကူမော့ တစ်ယောက်တည်းက တပ်ဖွဲ့ဝင် တစ်သောင်းပါတဲ့ စစ်တပ်ကို အနိုင်ယူခဲ့တာကို သူ ကိုယ်တိုင် မျက်မြင် တွေ့ခဲ့ရတာလေ။

အစေခံက ပြောသည်

"ဆရာကြီး ကူ နဲ့ စု ဒုတိယဝန်ကြီး တို့ဟာ ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ အရှင်မင်းကြီး ဆီကနေ လျှို့ဝှက် အမိန့်ရထားတယ်လို့ ပြောကြတယ်... သူတို့က ထောင်စုနှစ် မြို့ မှာ လူတစ်ယောက်ကို ဖမ်းခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မြို့ရဲ့ စည်းကမ်းတွေကို ချိုးဖောက်လို့ တိုက်ခိုက်ခံရတယ်... အဲဒီနောက်မှာ ဆရာကြီး ကူ က လူသတ်ပွဲ တစ်ခု လုပ်ခဲ့တာပဲ!"

စီမာခုံ က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"ကြည့်ရတာ သူတို့ အဓိက ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ယောက်ကို ဖမ်းမိသွားပြီ ထင်တယ်..."

သူ၏ အစေခံက ပြောသည်

"ကျိုတို အစိုးရရုံး က လူကို လာတောင်းပေမဲ့ ဆရာကြီး ကူ က ခြိမ်းခြောက်ခဲ့တယ်... တရားစီရင်ရေး ရုံး နဲ့ တရားရေး ဝန်ကြီးဌာန ကလည်း ဝင်မစွက်ဖက်ရဲဘူး... အခု အရပ်ဘက်နဲ့ စစ်ဘက် အရာရှိ အများအပြား အရှင်မင်းကြီး ဆီ သွားကြပြီ... ဒီကိစ္စက မရိုးရှင်းပါဘူး... ဖမ်းထားတဲ့ လူနာမည်က ဟုန်ရွှီး ပါ၊ ထောင်စုနှစ် ဘုရားကျောင်း ရဲ့ ကျောင်းထိုင် ဘုန်းကြီး လေ... သူ့ဆီက သဲလွန်စတွေဟာ ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း အကြောင်းတင် မကဘဲ၊ ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်းဝင် အများအပြား ပါဝင်ပတ်သက်နေတယ် လို့ ကျွန်တော် စိုးရိမ်တယ်!"

စီမာခုံ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး၊ ရုတ်တရက် ခေတ္တရပ်ကာ မေးလိုက်သည်

"ခုနက ဘယ်သူ့ကို ဖမ်းမိတယ် လို့ မင်း ပြောလိုက်တာလဲ..."

"ဟုန်ရွှီး ပါ..."

အကူက ပြောသည်

"ဘာဖြစ်လို့လဲ အရှင်မင်းသား..."

စီမာခုံ ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး

"မင်း၊ သွားပြီး စာရင်းကိုင်ရုံး က စာရင်းစာအုပ်တွေ အားလုံးကို စုဆောင်းပြီး ငါ့စာကြည့်ခန်းထဲ အကုန် ရွှေ့ထားလိုက်"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက်...

စီမာခုံ က မြင်းတစ်စီး ယူရန် ပြေးသွားပြီး အင်ပါယာ မြို့တော်ဆီသို့ မြင်းစီးသွားလေသည်။ အင်ပါယာ မြို့တော်သို့ ရောက်သောအခါ သူ မရပ်ဘဲ တိုက်ရိုက် ဝင်သွားခဲ့၏။

စီမာခုံ သည် အလွန် မျက်နှာသာပေးခံရသူ ဖြစ်သည်။ အင်ပါယာ မြို့တော်ထဲတွင် မြင်းစီးခြင်းမှာ အခြား မင်းသားများ မလုပ်ရဲသော အရာဖြစ်သော်လည်း၊ သူ့အတွက်တော့ ပုံမှန်ပါပဲ။ အင်ပါယာ အစောင့်များမှာ အသားကျနေပြီဖြစ်ပြီး မည်သူကမျှ သူ့ကို မတားဆီးကြချေ။

မကြာမီ...

စီမာခုံ အင်ပါယာ စာကြည့်ခန်း သို့ ရောက်ရှိလာ၏။

တံခါးဝသို့ ရောက်သည်နှင့် အပြင်ဘက်တွင် နန်းတွင်း အရာရှိ အုပ်စုကြီး တစ်စု ဒူးထောက်နေသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။

စီမာခုံ က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်

"ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ..."

လမ်းပြလာသော မိန်းမစိုး က တိုးတိုးလေး ပြောပြသည်

"အရှင်မင်းသား... ဒီနေ့ ထောင်စုနှစ် မြို့ မှာ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စကြောင့် ဒီအရာရှိတွေ ရောက်နေကြတာပါ... ဆရာကြီး ကူ က ထောင်စုနှစ် မြို့ မှာ လူသတ်ပွဲ တစ်ခု လုပ်ခဲ့တယ်လေ၊ ပြီးတော့ ဒီအရာရှိတွေက ဆရာကြီး ကူ ဟာ ကောင်းကင်အရှင်သခင် ကို မလေးမစား လုပ်ခဲ့တယ်လို့ ယုံကြည်ကြပြီး၊ အရှင်မင်းကြီး ကို ဆရာကြီး ကူ ကို အပြစ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုနေကြတာပါ!"

"ရူးနေတာလား..."

စီမာခုံ က ပြောသည်

"ဆရာကြီး ကူ က ကန် ဧကရာဇ်မင်း ကိုယ်တိုင် ခန့်အပ်ထားတဲ့ နိုင်ငံတော်ရဲ့ မဟာသူရဲကောင်း ပါ၊ ပြီးတော့ သူက ကန်တိုင်းပြည် ရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ နဲ့ အတူ လာခဲ့တာလေ... အဲဒါအပြင် ငါ သိရသလောက်တော့ သူက အမှုတစ်ခုကို စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ ဧကရာဇ်မင်း ရဲ့ အမိန့်နဲ့ ထောင်စုနှစ် မြို့ ကို သွားခဲ့တာပါ..."

"အဲဒါ အမှန်ပါပဲ!"

မိန်းမစိုး က ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။

စီမာခုံက ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်အကဲခတ်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ထူးခြားတဲ့အချက်တစ်ခုကို သတိထားမိသွားပါတယ်။ အဲဒါကတော့ အခုရောက်နေတဲ့သူတွေဟာ ပြည်သူတွေရော နန်းတွင်းမှာပါ အလွန်လေးစားခံရတဲ့ ဝါရင့်အရာရှိကြီးတွေ ဖြစ်နေတာပါပဲ။ သူတို့မှာ လက်တွေ့အာဏာ မရှိကြပေမဲ့ ဒီအချက်ကပဲ ကျင်းဧကရာဇ်အတွက် တကယ့်ကို ခေါင်းခဲစရာ ဖြစ်နေတာကို စီမာခုံ တစ်ယောက် ကောင်းကောင်း သဘောပေါက်လိုက်ပါတယ်။

စီမာခုံ သည် လေးလံသော နှလုံးသားဖြင့် အင်ပါယာ စာကြည့်ခန်း အတွင်းသို့ ဝင်သွား၏။