အခန်း (၃၀၆-၃၀၇)

အပိုင်း ( ၃၀၆) ရှောင်ဇီရင်ရောက်ရှိလာခြင်း

ကျင်း ဧကရာဇ် သည် စာအုပ်စင်ကြီး တစ်ခုရှေ့တွင် ရပ်နေပြီး ထူထဲသော စာအုပ်တစ်အုပ်ကို လှန်လှောကြည့်နေလေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး ကို ဂါရဝပြုပါတယ်!"

စီမာခုံ က ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ကျင်း ဧကရာဇ် သည် စာအုပ်ကို စင်ပေါ်သို့ ပြန်တင်လိုက်ပြီး၊ စီမာခုံ ကို ထရန် လက်ဟန်ပြလိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်

"သတ္တမမြောက် မင်းသား... သူရဲကောင်း ကူ က ထောင်စုနှစ် မြို့ ကနေ သူ့လူတွေကို ဦးဆောင်ပြီး မြို့တော်ထဲ ဝင်လာကတည်းက၊ အရာရှိတွေနဲ့ မင်းသား ငါ့ကို တွေ့ခွင့် တောင်းခဲ့ကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ တစ်ယောက်ကိုမှ မတွေ့ခဲ့ဘူး... မင်းကို တစ်ယောက်တည်း တွေ့ခဲ့တာပါ... ဘာလို့လဲဆိုတာ မင်း သိလား..."

စီမာခုံ က ပြန်ဖြေသည်

"ဒီအစေခံ မသိပါဘူး..."

ကျင်း ဧကရာဇ် က သူ့ကုလားထိုင်တွင် ထိုင်လိုက်ပြီး၊ စီမာခုံ ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်

"မဟုတ်ဘူး၊ သိတယ်... မင်းမှာ မြင့်မားတဲ့ နိုင်ငံရေး စွမ်းရည် မရှိပေမဲ့၊ အတော်လေး ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်တဲ့ သူတစ်ယောက်ပါ... မင်းကိုပဲ ငါ ဘာလို့ တွေ့တယ် ဆိုတာကို နားမလည်ဘဲ မနေပါဘူး..."

စီမာခုံ အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ကာ ပြောသည်

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော်က သစ္စာရှိတဲ့ အစေခံ တစ်ယောက်မို့လို့ပါ... ကျွန်တော် ထီးနန်းလုပွဲမှာ ပါဝင်မှာ မဟုတ်သလို၊ နန်းတွင်းက အဖွဲ့အစည်း အချင်းချင်း တိုက်ပွဲတွေမှာလည်း ပါဝင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

ကျင်း ဧကရာဇ် က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောကြားသည်

"သတ္တမမြောက် မင်းသား... မင်း အသက် သုံးနှစ် အရွယ်မှာ နန်းတော်ထဲ ဝင်လာပြီး အသက် ဆယ့်ငါးနှစ် အရွယ်မှာ ကိုယ်ပိုင် စံအိမ် တည်ဆောက်ဖို့ နန်းတော်ကနေ ထွက်သွားတဲ့အထိ ဆယ့်နှစ်နှစ် တိုင်တိုင် ငါ့ဘေးမှာ အလုပ်အကျွေး ပြုခဲ့တယ်လေ...

မင်းက ငါ့ရဲ့ သွေးသားရင်းချာ မဟုတ်ပေမဲ့၊ မင်းကို ငါ့သားအရင်း လိုပဲ အမြဲတမ်း ဆက်ဆံခဲ့တာ...မဟုတ်ဘူး…. မဟုတ်ဘူး၊ မင်းအပေါ် ထားတဲ့ ငါ့ရဲ့ ခံစားချက်တွေက ငါ့သားအရင်း တွေအပေါ် ထားတဲ့ ခံစားချက်တွေထက်တောင် ပိုခိုင်မာသေးတယ်..."

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါ့သားတွေ အားလုံးဟာ အာဏာလုပွဲတွေမှာ မလွဲမသွေ ပါဝင်နေကြလို့ပဲ؛ သူတို့က အချင်းချင်း ယှဉ်ပြိုင်ကြသလို ငါနဲ့လည်း ယှဉ်ပြိုင်ကြတယ်... ငါနဲ့ သူတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက သားအဖ ဆက်ဆံရေးထက် အုပ်ချုပ်သူနဲ့ အစေခံ ဆက်ဆံရေး ပိုများတယ်... မင်းနဲ့ပဲ သားအဖ သံယောဇဉ် က အဓိက ဖြစ်တာ..."

"ဒီအစေခံ ထိတ်လန့်သွားပါပြီ!"

စီမာခုံ က အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

ကျင်း ဧကရာဇ် က လက်ဝှေ့ယမ်းပြလျက် ဆိုသည်

"ပြောပါ၊ ငါ့ကို တွေ့ဖို့ ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲ... အပြင်က လူတွေလို ဆရာကြီး ကူ နဲ့ သခင်လေး စု တို့ကို အပြစ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုချင်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်..."

စီမာခုံ က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ယမ်းလျက်

"အဲဒါက သေချာပေါက် မဖြစ်နိုင်ပါဘူး..."

ဟု ဆိုသည်။

ကျင်း ဧကရာဇ် က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ပြောကြားသည်

"ဒါပေမဲ့ မဖြစ်နိုင်တာကို သူတို့က ငါ့ကို လုပ်ခိုင်းနေတယ်... အရာရှိတွေက ဖိအားပေးဖို့ အသနားခံစာတွေ တင်သွင်းနေကြတယ်၊ ဒီဝန်ကြီးဟောင်း တွေကတော့ သူတို့ရဲ့ အဆင့်အတန်းနဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို သုံးပြီး ငါ့ကို တိုက်ရိုက် ဖိအားပေးနေကြတယ်..."

"သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဆရာကြီး ကူ နဲ့ သခင်လေး စု တို့ကို ငါ အပြစ်ပေးဖို့ တကယ် မဟုတ်ပါဘူး؛ သူတို့ မရဲပါဘူး၊ ငါလည်း မရဲပါဘူး... သူတို့က ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း ကို ငါ စုံစမ်းစစ်ဆေးနေတာကို စွန့်လွှတ်ဖို့ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေချင်တာပါ!"

စီမာခုံ က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်

"ဒီကိစ္စအတွက် ကျွန်တော် အတိအကျ ရောက်လာတာပါ... အဖေ... မင်းက ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးနေတာလား ဒါမှမဟုတ် ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း အကြောင်း ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးနေတာလား လို့ မေးချင်ပါတယ်..."

"ကွာခြားချက် ရှိလို့လား..."

ဟု ကျင်း ဧကရာဇ် က မေးလိုက်သည်။

"ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးသင့်တယ်၊ ဖမ်းဆီးသင့်တယ်၊ ပြီးတော့ သတ်သင့်တယ်!"

စီမာခုံ က ပြောသည်

"ဒါပေမဲ့ ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း က ကျွန်တော်တို့ ကျင်း နိုင်ငံ လိုအပ်နေတဲ့ အရာ အတိအကျ ပါပဲ... အဲဒါ မရှိရင် ကျွန်တော်တို့ ကျင်း နိုင်ငံက တစ်စိတ်တစ်ဝမ်းတည်း စည်းလုံးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ အထူးသဖြင့် အခု မြောက်ပိုင်းမှာ ရုပ်သေး ကျင်း နိုင်ငံကို တည်ထောင်ထားပြီး ရုပ်သေး ဧကရာဇ် က အရင် ဧကရာဇ်မင်း ရဲ့ မျိုးဆက် ဖြစ်နေတဲ့ အချိန်မှာပေါ့...

သူတို့က ကျင်း ရဲ့ တရားဝင် တော်ဝင် မိသားစု လို့ ကြွေးကြော်ထားပြီး၊ ကျွန်တော်တို့ ပြည်သူ အများစုက မူလက မြောက်ပိုင်းက လာတာလေ... သူတို့က လွယ်လွယ်ကူကူ လွှမ်းမိုးခံရပြီး အိမ်ပြန်ချင်နေကြတယ်..."

"ဒီအခြေအနေတွေ အောက်မှာ ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း မှာ အားနည်းချက်တွေ အများကြီး ရှိပေမဲ့၊ ကျွန်တော်တို့ ကျင်း နိုင်ငံအတွက် အကျိုးကျေးဇူးတွေက အားနည်းချက်တွေထက် ပိုများပါတယ်... ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း က ပြိုလဲလို့ မရပါဘူး၊ ပြီးတော့ အမြင့်ဆုံး ကောင်းကင်အရှင်သခင် ရဲ့ ဒဏ္ဍာရီ ကိုလည်း ဖျက်ဆီးလို့ မရပါဘူး... အဖေ၊ အင်ပါယာ အာဏာက ဒုတိယ နေရာမှာ ရှိပြီး နိုင်ငံတော် က ပထမ နေရာမှာ ရှိတယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်!"

ကျင်း ဧကရာဇ် က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောသည်

"မင်းရဲ့ အမြင်ကို ငါ မငြင်းပါဘူး... ဒါကြောင့်မို့လို့ ကန် ဧကရာဇ် ဆီက အကူအညီ တောင်းဖို့ ကန်တိုင်းပြည် ကို မင်း သွားခဲ့တာ၊ ပြီးတော့ ငါ့ကို ဖိအားပေးဖို့ ကန်တိုင်းပြည် ကို မင်း အသုံးပြုခဲ့တာကို ငါ အပြစ်မတင်ခဲ့တာပါ..."

"ကျွန်တော့်ကို အပြစ်မတင်တဲ့အတွက် အဖေ့ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

ဟု စီမာခုံ က ဆိုသည်။

ကျင်း ဧကရာဇ် က ဆက်ပြောသည်

"ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ မင်း ငါ့ကို အထင်လွဲနေတာပါ... ကောင်းကင် လက်ရာ ဝိညာဉ် လှောင်အိမ် ကို ခိုးဖို့ ဝမ်ဝမ်ကျီ ကို အမိန့်ပေးခဲ့တာ ငါ မဟုတ်ဘူး؛ ဝမ်ဝမ်ကျီ က အရင် ခိုးသွားတာ၊ ပြီးတော့ ငါက သူ့ကို ဖမ်းမမိအောင် ကူညီပေးရုံ သက်သက်ပါ... အဲဒါပါပဲ... မင်း ငါ့ကို မယုံဘူး ဆိုတာ ငါ သိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါ အမှန်တရားပါပဲ..."

စီမာခုံ တိတ်ဆိတ်နေလေသည်။

ကျင်း ဧကရာဇ် က လက်ဝှေ့ယမ်းပြလျက်

"ထားလိုက်ပါတော့၊ အဲဒီကိစ္စက ပြီးသွားပြီ၊ အဲဒီအကြောင်း မပြောကြတော့ဘူး... ဒီနေ့ အဖြစ်အပျက် တွေအကြောင်း ပြောကြတာပေါ့... ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ သူရဲကောင်း ကူ နဲ့ သခင်လေး စု တို့ကို ငါ တောင်းဆိုခဲ့တယ်... ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း ကို နှိမ်နင်းဖို့ ဒီအခွင့်အရေးကို ငါ အသုံးပြုချင်တယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား..."

ဟု ဆိုသည်။

စီမာခုံ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

ကျင်း ဧကရာဇ် က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ယမ်းလျက်

"ဆရာကြီး စု က နှစ်ရက်နေရင် တိုက်ပွဲမှာ ရှုံးလိမ့်မယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား..."

ဟု မေးလိုက်သည်။

စီမာခုံ ခေါင်းယမ်းလျက်

"မဟုတ်ပါဘူး"

ဟု ပြန်ဖြေသည်။

"အဲဒါဆို ပြီးတာပဲလေ..."

ကျင်း ဧကရာဇ် က ပြောသည်

"ဆရာကြီး စု မရှုံးသရွေ့တော့ သူ့အပေါ် ပြည်သူတွေရဲ့ ယုံကြည်မှုက ရှိနေမှာပဲ၊ ပြီးတော့..." "ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း က ပြိုလဲမှာ မဟုတ်ပါဘူး... ဆန့်ကျင်ဘက် အနေနဲ့၊ ဆရာကြီး စု သာ ရှုံးသွားရင်၊ ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း ကို ယုံကြည်မှု ပြိုလဲသွားပြီး အဲဒါက ပြိုလဲသွားလိမ့်မယ်..."

ငါ အလကား အလုပ်တွေ လုပ်နေစရာ မလိုပါဘူး။

ဒါကြောင့် ငါ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှာက ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း သက်သက်ပါပဲ၊ ဒါမှမဟုတ် ပိုတိတိကျကျ ပြောရရင် ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း ကို နောက်ကွယ်ကနေ ကြိုးကိုင် ခြယ်လှယ်နေတဲ့ လူပါ... တကယ်တမ်းကျတော့၊

"တကယ်တော့ ထောင်စုနှစ်ဂိုဏ်း နဲ့ ထောင်စုနှစ်အဖွဲ့အစည်း ကြားက ခြားနားချက်ဟာ လူအများထင်ထားသလို သိပ်ပြီးတော့ မရှင်းလင်းလှပါဘူး။

ရိုးရိုး 'ထောင်စုနှစ်ဂိုဏ်း' ဆိုတာကတော့ စနစ်တကျ ဖွဲ့စည်းပုံမျိုး ဒါမှမဟုတ် စည်းလုံးတဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှုမျိုး မရှိဘဲ နာမည်တစ်ခုအောက်မှာ စုဝေးနေကြတဲ့ အစုအဖွဲ့သက်သက်သာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ 'ထောင်စုနှစ်အဖွဲ့အစည်း' ကတော့ အဲဒီလိုမဟုတ်ပါဘူး။ သူကတော့ ပိုပြီး နက်နဲသလို ပိုလည်း ကြောက်ဖို့ကောင်းပါတယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဒီအဖွဲ့အစည်းရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ အရာအားလုံးကို စိတ်ကြိုက် ကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်နေတဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ လူတစ်ယောက် ရှိနေလို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။"

" နောက်ကွယ်ကလူကိုသာ ရှင်းလင်းလိုက်နိုင်ရင် 'ထောင်စုနှစ်ဂိုဏ်း' ဆိုတာကလည်း အလိုအလျောက် ပျောက်ကွယ်သွားမှာပါ။ ဒါကြောင့် တကယ့် ထောင်စုနှစ်ဂိုဏ်း အစစ်အမှန်ဆိုတာဟာ အဲဒီနောက်ကွယ်က လူ ဒါမှမဟုတ် အင်အားစုတစ်ခုကိုပဲ ရည်ညွှန်းတာ ဖြစ်ပါတယ်။

လူအများ စိုးရိမ်နေသလို ထောင်စုနှစ်ဂိုဏ်းဟာ နိုင်ငံတော်ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ဖြိုဖျက်မယ့် အဖွဲ့အစည်း မဟုတ်ပါဘူး။ သူတို့ရဲ့ တကယ့်ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ ပြည်သူတွေရဲ့ ယုံကြည်မှုကို အခြေခံပြီး လူထုကို စည်းလုံးစေဖို့နဲ့၊ နိုင်ငံရဲ့ နယ်စပ်ဒေသတွေကို အမြဲမပြတ် စောင့်ကြပ်ကာကွယ်သွားဖို့ပဲ။

အခြားတစ်ဖက်မှာတော့ ထောင်စုနှစ် ဖွဲ့အစည်း ဟာ ဆရာကြီး စု အပေါ် ပြည်သူတွေရဲ့ ယုံကြည်မှုကို အမြတ်ထုတ်ပြီး ငါတို့ နိုင်ငံရဲ့ သွေးကို စုပ်ယူနေတဲ့ အရိုး နဲ့ တူပါတယ်!"

"ဒါဆို သတ္တမ သားတော်... မင်း နားလည်လား..."

စီမာခုံ ခေါင်းညိတ်ပြလျက်

"ဒီအစေခံ နားလည်ပါတယ်... ဒီအစေခံ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ မေးချင်တာက ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ကြိုးကိုင် ခြယ်လှယ်နေတဲ့ သူတစ်ယောက် ရှိနေတာလား..."

ဟု ဆိုသည်။

ကျင်း ဧကရာဇ် က ခေါင်းညိတ်ပြလျက်

"တကယ်ပဲ တစ်ယောက်ယောက်က အဲဒါကို ကြိုးကိုင် ခြယ်လှယ်နေတာပါ..."

ဟု ပြောလိုက်သည်။

စီမာခုံ တိတ်ဆိတ်သွား၏။

ကျင်း ဧကရာဇ် က

"မင်း မေးချင်တာ တခြား ရှိသေးလား..." ဟု မေးလိုက်သည်။

စီမာခုံ ခေါင်းကို အနည်းငယ် ယမ်းလိုက်၏။

"ဒါဆို သွားတော့!"

ကျင်း ဧကရာဇ် က လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

"ဒီအစေခံ ခွင့်ပြုပါဦး..."

စီမာခုံ ဦးညွှတ်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ နောက်ဆုတ်သွားလေသည်။

စီမာခုံ တံခါးဝသို့ ရောက်သောအခါ၊ ကျင်း ဧကရာဇ် က ရုတ်တရက်

"သတ္တမ သားတော်... မှတ်ထား၊ မင်းရဲ့ မျိုးရိုးနာမည် က စီမာ ဖြစ်ပြီး မင်းက ငါ့သားပဲ!"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

စီမာခုံ ၏ ခန္ဓာကိုယ် အနည်းငယ် တောင့်တင်းသွားပြီး၊ မှင်သက်စွာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်၊ ကျင်း ဧကရာဇ် ကို ဦးညွှတ်ကာ လှည့်ထွက်သွားလေသည်။

ကျင်း ဧကရာဇ် သည် တံခါးဝကို အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်နေပြီး

၊ "တခြားလူ တစ်ယောက်ရဲ့ သားက တကယ်ကို မွန်မြတ်နိုင်သလား..."

ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ထောင်စုနှစ်မြို့တော်ရဲ့ အဖြစ်အပျက်ဟာ တုန်လှုပ်စရာကောင်းလှပေမဲ့ မြို့တော်အတွင်းမှာတော့ ထင်သလောက် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်မနေခဲ့ပါဘူး။ အကြောင်းရင်းကတော့ အဲဒီထက် ပိုမိုကြီးမားပြီး တစ်လောကလုံးကို ကိုင်လှုပ်စေမယ့် တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက် ချဉ်းကပ်လာနေလို့ပါပဲ။ အဲဒါကတော့ စုချန်းချိုး နဲ့ ဆရာကြီး လျန်ရှန်း တို့ရဲ့ သေခြင်းရှင်ခြင်း အဆုံးအဖြတ် တိုက်ပွဲကြီးပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

ကျင်းနိုင်ငံအတွင်းမှာ စုချန်းချိုးနဲ့ ပတ်သက်သမျှ အရာတိုင်းဟာ အမြဲတမ်း ရေပန်းစားလေ့ရှိသလို၊ သေးငယ်တဲ့ ကိစ္စလေးတစ်ခုကတောင် မြို့တော်တစ်ခုလုံးရဲ့ ပြောစရာအကြောင်းအရာ ဖြစ်လာတတ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုတစ်ကြိမ်မှာတော့ ဒါဟာ သာမန်ကိစ္စ မဟုတ်တော့ပါဘူး။

ဗုဒ္ဓဘာသာရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ ဘုန်းတော်ကြီး ဆရာကြီး လျန်ရှန်း နဲ့ အနှိုင်းမဲ့ စုချန်းချိုး တို့ရဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုဟာ ပြည်သူတွေအတွက်တော့ ကမ္ဘာပျက်မယ့်အရေးထက်တောင် ပိုပြီး အရေးကြီးနေပါတယ်။

နန်ဂျင်းမှာ စုချန်းချိုး ရှုံးနိမ့်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူကမှ မယုံကြည်ကြပေမဲ့၊ ဒီတိုက်ပွဲကို ကိုယ်တိုင်မျက်မြင် တွေ့ခွင့်ရဖို့ဆိုတာကတော့ ဘယ်လိုမှ မငြင်းဆန်နိုင်တဲ့ အခွင့်အရေးပါပဲ။ လူတွေအဖို့တော့ ဒါဟာ ‘ကောင်းကင်အရှင်သခင်’ ကိုယ်တိုင် မြေပြင်ပေါ်ကို ဆင်းသက်လာတာကို ကြည့်ရသလိုပါပဲ။

ဒါကြောင့်မို့လည်း အချိန်အတော်ကြာကတည်းက အရပ်ရပ်က သိုင်းပညာရှင်တွေနဲ့ ပြည်သူအပေါင်းဟာ မင်ယွဲ့လွင်ပြင်ဆီကို တဖွဲဖွဲ စုရုံးရောက်ရှိလာခဲ့ကြပါတယ်။ ကျင်းမြို့တော်ရဲ့ အပြင်ဘက် မိုင်နှစ်ဆယ်အကွာမှာရှိတဲ့ ဒီလွင်ပြင်ဟာ နန်းတွင်းက သတ်မှတ်ထားတဲ့ ကျယ်ပြောလှတဲ့ တော်ဝင်စားကျက်မြေဖြစ်ပြီး၊ အခုတော့ သမိုင်းဝင်တိုက်ပွဲကြီးရဲ့ စင်မြင့်ထက်တစ်ခု ဖြစ်လာပါတော့မယ်။"

၎င်း၏ အလယ်ဗဟိုရှိ တောင်တစ်လုံးမှာ အဝေးမှ ကြည့်လျှင် လခြမ်း နှစ်ခု ပေါင်းစပ်ထားသည်နှင့် တူသဖြင့် မင်ယွဲ့ လွင်ပြင် ဟု အမည်တွင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပြီးခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ် အတွင်း...

ကြည့်ရှုသူ လူအုပ်ကြီးမှာ များပြားလွန်းသဖြင့် မင်ယွဲ့ လွင်ပြင် တွင် စည်းကမ်း ထိန်းသိမ်းရန် စစ်တပ် အများအပြားကို စေလွှတ်ခဲ့ရ၏။ ထို့ပြင် မင်ယွဲ့ လွင်ပြင် သည် မြို့တော်နှင့် နီးကပ်သဖြင့် သာမန် ပြည်သူ အများအပြားက မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုရန် လာရောက်ခဲ့ကြရာ နန်းတွင်းသည် မင်ယွဲ့ တောင်ကို သီးခြားထားရန် စစ်တပ်ကို စေလွှတ်ရုံကလွဲပြီး ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။

နန်းတွင်း တစ်ခုလုံး နီးပါးသည် ဤကိစ္စဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေကြ၏။

ရယ်စရာကောင်းသည်မှာ၊ ထောင်စုနှစ် မြို့ ကို ဖြတ်သန်း သောင်းကျန်းခဲ့သော ကူမော့၏ အဖြစ်အပျက်မှာ လွှမ်းမိုးခံခဲ့ရပြီး လူအများအပြား၏ လျစ်လျူရှုမှုကို ခံခဲ့ရသကဲ့သို့ ပင် ဖြစ်နေလေသည်။

သို့သော်လည်း ပြင်ပကမ္ဘာ၏ တုံ့ပြန်မှုများ မည်သို့ပင် ရှိစေကာမူ...

စုဇီယို သည် အမှုကို ဆက်လက် တက်ကြွစွာ စုံစမ်းစစ်ဆေးနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ နှစ်ရက် ဆက်တိုက် ထောင်စုနှစ် ဘုရားကျောင်း တွင် တွေ့ရှိခဲ့သော စာရင်းစာအုပ်များရှိ သဲလွန်စများကို ရှာဖွေနေခဲ့၏။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက် အတွင်း သူ ဟုန်လု ဘုရားကျောင်း သို့ မပြန်ခဲ့ချေ။

သို့သော်လည်း စုဇီယို သည် ကူမော့ကို သူနှင့်အတူ မခေါ်သွားခဲ့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကူမော့မှာ အလွန် ထင်ရှားလွန်းသဖြင့် ကာကွယ်မှု ပေးနိုင်သော်လည်း သွားရာ နေရာတိုင်းတွင် အင်အားစု အသီးသီး၏ စောင့်ကြည့်ခြင်းကို အမြဲတမ်း ခံနေရသောကြောင့် ပင် ဖြစ်သည်။

ကူမော့ ရုတ်တရက် လူသတ်ပွဲ တစ်ခု လုပ်မှာကို အားလုံးက စိုးရိမ်နေကြလို့၊ အမှုကို စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူးလေ...

ဒါကြောင့် စုဇီယို က ကူမော့ကို ဟုန်လု ဘုရားကျောင်း မှာပဲ နေဖို့ တိုက်ရိုက် အမိန့်ပေးခဲ့တယ်...

ကူမော့ကလည်း အေးအေးချမ်းချမ်း နေရလို့ ပျော်နေတာပါ...

စုဇီယို က ထောင်စုနှစ် မြို့ ကို မသွားသရွေ့၊ စုဇီယို ရဲ့ ဘေးကင်းရေး အတွက် သူ မစိုးရိမ်ပါဘူး၊ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျင်း ဧကရာဇ် ရဲ့ လျှို့ဝှက် အစောင့်တွေက သူနဲ့အတူ ရှိနေတာပဲလေ...

ဒါကြောင့် ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်ရက် အတွင်း ကူမော့ဟာ ဟုန်လု ဘုရားကျောင်း မှာပဲ နေပြီး ကူချူတုန်းကို သိုင်းပညာ သင်ပေးနေခဲ့တယ်...

ဟုန်လု ဘုရားကျောင်း ရဲ့ ဝင်းထဲမှာ...

ကူမော့က ကုလားထိုင်ပေါ် ထိုင်ပြီး ကူချူတုန်းနဲ့ အစွမ်းပြ ယှဉ်ပြိုင်နေတယ်...

ကူချူတုန်းကတော့ လက်တစ်ဖက်စီမှာ ဓားတစ်လက်စီ ကိုင်ထားပြီး ကူမော့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ မတူညီတဲ့ နည်းစနစ်တွေကို သုံးနေတယ်...

ဒါက လက်နှစ်ဖက်သုံး တိုက်ခိုက်ရေး နည်းစနစ် ကို လက်တွေ့ သရုပ်ပြနေတာပါ...

"ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက်"

တံခါး အပြင်ဘက်ကနေ ခေါက်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာတယ်...

ကူမော့နဲ့ ကူချူတုန်းတို့ ရပ်လိုက်ကြတယ်...

ထို့နောက် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အမျိုးသမီး တစ်ဦး၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာ၏

"သူရဲကောင်း ကူ... ကျွန်မက ချူ နိုင်ငံက ရှောင်ဇီရင် ပါ... ရှင့်ကို တွေ့ခွင့် ရနိုင်မလား..."

ကူမော့ အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွား၏။ သူ ဤ ချူ နိုင်ငံ၏ မင်းသမီး နှင့် အရင်က တစ်ခါမှ မဆုံဖူးပေ၊ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ထောင်စုနှစ် မြို့ သို့ သူသွားစဉ်က အလျင်စလို တွေ့ဆုံခဲ့ရုံသာ ရှိလေသည်။

"အစ်ကို..."

ကူချူတုန်းက မေးလိုက်သည်။

ကူမော့က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

ထို့နောက် ကူချူတုန်းသည် တံခါးဝသို့ လျှောက်သွားပြီး တံခါးကို ဖွင့်လိုက်ရာ မျက်နှာဖုံး တပ်ထားသော ရှောင်ဇီရင် ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ သူမသည် သူတို့ နောက်ဆုံး တွေ့ခဲ့စဉ်က အတိုင်းပင် ဖြစ်ပြီး၊ လမင်းရောင် ဂါဝန်ရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားကာ အလွန် အရပ်ရှည်သော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် ရှိလေသည်။ မျက်နှာဖုံး တပ်လျက် ရပ်နေသော်လည်း၊ ကြည့်ရတာ အလွန် လှပနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"သူရဲကောင်းမလေး ကူ!"

ရှောင်ဇီရင် က ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ကူချူတုန်းသည် ရှောင်ဇီရင် ကို ကြည့်ကာ ပြန်လည် ဦးညွတ်ပြီး

"ရှင်က လောကမှာ အလှဆုံး အမျိုးသမီး ဖြစ်ရမယ်!"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်ဇီရင် မှင်သက်သွားပြီး ကူချူတုန်း၏ အတွေးကို သိပ်နားမလည်ခဲ့ချေ။ ခဏအကြာတွင် သူမက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီး

"မိန်းကလေး ကူ... လောကမှာ ရှင့်ထက် လှတဲ့ မိန်းကလေး အရမ်း နည်းပါလိမ့်မယ်၊ ဒါကြောင့် ရှင့်ဆီကနေ ဒီလို ချီးကျူးစကား ကြားရတာ ကျွန်မ တကယ်ကို ဂုဏ်ယူမိပါတယ်!"

ဟု ဆိုသည်။

"ကျွန်မရဲ့ အလှကို ချီးကျူးပေးလို့ ရှင်က အရမ်း သဘောကောင်းတာပဲ"

ဟု ကူချူတုန်းက ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်ဇီရင် ထပ်မံ မှင်သက်သွားပြန်၏။ သူမသည် ကူချူတုန်း၏ အတွေးကို တကယ်ပဲ နားမလည်နိုင်ခဲ့ဘဲ၊ ကူချူတုန်းသည် သူမ၏ စကားများတွင် လျှို့ဝှက် အဓိပ္ပာယ် တစ်ခုခုကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားနေသလားဟု အဆက်မပြတ် တွေးတောနေမိလေသည်။

ကူမော့က အလွန်နာမည်ကြီးပြီး ထူးချွန်လွန်းတာကြောင့် သိုင်းလောကက လူတွေက ကူချူတုန်းကို 'ကူမော့ရဲ့ ညီမလေး' လို့ပဲ မြင်ကြပြီး သတိမထားမိကြပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ရှောင်ဇီရင်ကတော့ ကူချူတုန်းအကြောင်းကို သေချာစုံစမ်းထားတာကြောင့် သူမဟာ ကူမော့အတွက် အရေးပါတာတွေကို နောက်ကွယ်က လုပ်ဆောင်ပေးနေတဲ့ သိုင်းမဟာဆရာကြီးတစ်ဦး ဖြစ်မှန်း သိနေပါတယ်။ သူမက လူတွေထင်နေသလို သာမန်နောက်လိုက်တစ်ယောက်တော့ လုံးဝမဟုတ်တာ သေချာသည်။

"တကယ်ကို နက်နဲတယ်!"

ကူချူတုန်းနှင့် စကား အနည်းငယ် ပြောပြီးနောက်တွင်ပင် ရှောင်ဇီရင် သည် သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် လေးလံမှု တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။ အကယ်၍ ကူချူတုန်းသည် ဤမျှလောက် နက်နဲပြီး သူမအတွက် နားလည်ရ ခက်နေပါက၊ လောက တစ်ခွင်လုံး နာမည်ကြီးသော ကူမော့သည် ကိုင်တွယ်ရန် ပို၍ပင် ခက်ခဲနိုင်ချေ ရှိလေသည်။

"ကျွန်မ အစ်ကိုနဲ့ တွေ့ဖို့ လား..."

ဟု ကူချူတုန်းက မေးလိုက်သည်။

ရှောင်ဇီရင် က ပြန်ဖြေသည်

"ကျွန်မက သူရဲကောင်း ကူမော့ ရဲ့ နာမည်ကို ကြားဖူးပြီး လာရောက် ဂါရဝပြုတာပါ..."

"ဒါဆို ကျေးဇူးပြုပြီး ဝင်လာခဲ့ပါ!"

ကူချူတုန်းသည် ရှောင်ဇီရင် ကို ဝင်းအတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။

ရှောင်ဇီရင် သည် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ကူမော့ကို ဦးညွှတ်ကာ "သူရဲကောင်း ကူ..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကူမော့က ပြန်လည် ဦးညွှတ်ကာ

"အရှင်မင်းသမီး... ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲ..."

ဟု မေးလိုက်သည်။

ရှောင်ဇီရင် က ကူမော့ကို သေချာစွာ အကဲခတ်ကြည့်ကာ ပြောသည်

"ရှင့်နာမည်ကို ကြားဖူးတာ ကြာပါပြီ သူရဲကောင်း ကူ... ကျွန်မတို့ နှစ်ယောက်စလုံး ဟုန်လု ဘုရားကျောင်း မှာ တည်းခိုနေကြတာဆိုတော့ လာတွေ့ချင်တာပါ... နောက်တစ်ခု မေးချင်တာက မနက်ဖြန် တိုက်ပွဲကို ကြည့်ဖို့ မင်ယွဲ့ လွင်ပြင် ကို သွားဖို့ အစီအစဉ် ရှိလား... ရှိတယ်ဆိုရင် အတူတူ သွားမလား လို့ပါ..."

ကူမော့က ပြောသည်

"ကျွန်တော် သွားမှာပါ၊ ဒါပေမဲ့ အတူတူ သွားဖို့ကတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး... တကယ်လို့ ကျွန်တော့်ရဲ့ နိုင်ငံသား အုပ်စုက အရှင်မင်းသမီး နဲ့အတူ သွားမယ်ဆိုရင်၊ ရည်ရွယ်ချက် မကောင်းတဲ့ သူတစ်ယောက်ယောက်က မြင်သွားရင် မလိုအပ်တဲ့ ပြဿနာတွေ ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်..."

ထိုအချိန်တွင်...

ကူချူတုန်းက ခွေးခြေခုံ တစ်ခု ယူလာပြီး ရှောင်ဇီရင် ကို ထိုင်ရန် ဖိတ်ခေါ်လိုက်ကာ သူမအတွက် လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက် ငှဲ့ပေးလိုက်၏။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ သူရဲကောင်းမလေး ကူ"

ရှောင်ဇီရင် က ကျေးဇူးတင်သည့် အနေဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ရပါတယ်..."

ဟု ကူချူတုန်းက ဆိုသည်။

ရှောင်ဇီရင် က ကူမော့ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်

"ဆရာကြီး ကူ... လက်ရှိ လောကရဲ့ အခြေအနေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ရှင် ဘယ်လို ထင်လဲ... လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ် ခုနစ်ရာက ချင် နိုင်ငံ ဟာ ကောင်းကင်ရဲ့ အမိန့်ကို ဆုံးရှုံးခဲ့ပြီး နိုင်ငံအသီးသီး ဟာ အနှစ် ခုနစ်ရာ တိုင်တိုင် ကွဲပြားနေခဲ့ရာကနေ ကမောက်ကမ ဖြစ်မှုတွေနဲ့ အဆက်မပြတ် စစ်ပွဲတွေ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့တယ်... ဆရာကြီး ကူ... လောကကြီး ပြန်လည် ပေါင်းစည်းဖို့ နောက်ထပ် နှစ်ဘယ်လောက် ကြာမယ်လို့ ရှင် ထင်လဲ..."

ကူမော့က သူ၏ ကုလားထိုင်တွင် မှီလျက် တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်

"တောင်းပန်ပါတယ် အရှင်မင်းသမီး... ကျွန်တော်က သိုင်းလောက က လူ တစ်ယောက် သက်သက်ပါ၊ စာအများကြီး ဖတ်ဖူးတာလည်း မဟုတ်ဘူး... ကြီးမားတဲ့ အစီအစဉ်တွေကို ကျွန်တော် တကယ် နားမလည်နိုင်ပါဘူး... မင်းမေးတဲ့ မေးခွန်းက ကျွန်တော် မစဉ်းစားဖူးတဲ့ အရာတစ်ခုပါ၊ စဉ်းစားရမယ့် နေရာလည်း မဟုတ်ပါဘူး..."

ရှောင်ဇီရင် က ထပ်မံ မေးလိုက်သည်

"ဒါဆို ဆရာကြီး ကူ... ရှင့်အမြင်အရ ဆရာကြီး လျန်ရှန်း နဲ့ ဓားနတ်ဘုရား စုချန်းချိုး တို့ရဲ့ ဘယ်သူက နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး ပိုများလဲ..."

ကူမော့က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောသည်

"အရှင်မင်းသမီး... မင်းစိတ်ထဲမှာ ရှိတာကို တိုက်ရိုက် ပြောပါလား... အလကား စကားတွေ ပြောပြီး အနေရခက်အောင် မလုပ်ကြရအောင်..."

ရှောင်ဇီရင် က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောသည်

"မဟာသူရဲကောင်း ကူ က ပွင့်လင်းတယ်ဆိုတော့ ကျွန်မလည်း အဓိက အကြောင်းအရာကို တိုက်ရိုက် သွားလိုက်ပါ့မယ်... သိုင်းလောကမှာ ကောလာဟလ ထွက်နေတာက..." "ရှင် ပစ်မှတ်ထားတဲ့ ဘယ်ဝရမ်းပြေးမှ မလွတ်နိုင်ဘူးလို့လေ... ဒါကြောင့် ဝရမ်းပြေး တစ်ယောက်ကို ဖမ်းဖို့ ရှင့်ရဲ့ အကူအညီကို တောင်းဖို့ ကျွန်မ ဒီကို လာခဲ့တာပါ..."

ကူမော့က သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်

"ဘယ်လို ဝရမ်းပြေး မျိုးကများ ပြင်ပက အကူအညီ တောင်းဖို့ အရှင်မင်းသမီး ကို လိုအပ်စေတာလဲ..."

ရှောင်ဇီရင် က ပြောသည်

"း သူ့ကို လောကမှာ အလိုချင်ဆုံး ဝရမ်းပြေး လို့ ခေါ်လို့ ရပါတယ်။လမင်း ကိုးကွယ်ရေး ဂိုဏ်း ရဲ့ ခေါင်းဆောင်၊ ယဲ့နန်ထျန်း လေ!"

ချက်ချင်းပင်...

ကူမော့သည် စနစ်အတွင်းမှ ယဲ့နန်ထျန်း ၏ ဝရမ်းပြေး အချက်အလက်များကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည် -

[ဝရမ်းပြေး ပစ်မှတ်—ယဲ့နန်ထျန်း]

[တာဝန်အဆင့်—ကြယ်ခုနစ်ပွင့်]

[တာဝန်ဆုလာဘ်: အမြင့်ဆုံးအဆင့် နဂါးနတ်ဘုရား ကျင့်စဉ်

ရေလမင်းလှိုဏ်ဂူရဲ့ အထွတ်အထိပ်လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်တဲ့ 'နဂါးနတ်ဘုရားကျင့်စဉ်' ဟာ သာမန်အတုအယောင် ကျင့်စဉ်တွေနဲ့ လားလားမှမဆိုင်ပါဘူး။ ကျင့်ကြံသူကို တကယ့်နဂါးစစ်စစ်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းလဲပေးနိုင်ပြီး လေမိုးကို အမိန့်ပေးတာ၊ ကောင်းကင်ယံမှာ ပျံသန်းတာနဲ့ မဖျက်ဆီးနိုင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်စေပါတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း ကူမော့က ဒီကျင့်စဉ်ကို အသည်းအသန် မက်မောနေရတာပါ။"

လမင်းကိုးကွယ်ရေးဂိုဏ်းရဲ့ ဘိုးဘေး ယဲ့နန်ထျန်းဟာ သိုင်းလောကမှာ နာမည်ဆိုးနဲ့ ကျော်ကြားသူပါ။ အမြဲတမ်း မျက်နှာဖုံးတပ်ထားလေ့ရှိပြီး သူ့ရဲ့ ရုပ်သွင်အမှန်ကို ဂိုဏ်းသားတွေတောင် မသိကြပါဘူး။ မူလက လောကအဆင့် ပဉ္စမ ရှိခဲ့ပေမဲ့၊ ကူမော့ တတိယနေရာ တက်လာချိန်မှာတော့ သူဟာ ဆဌမကို ရောက်သွားခဲ့ပါတယ်။ နိုင်ငံအသီးသီးက သူ့ကို ဖမ်းဖို့ ကြိုးစားနေကြပေမဲ့ ဘယ်သူမှ လက်ရဖမ်းနိုင်ခြင်း မရှိ‌ သေးပေ။

ဒီဂိုဏ်းဟာ လုံဟူတောင်နဲ့ မဟာအလင်းရောင်ဘုရားကျောင်းတို့လိုပဲ အင်အားကြီးမားပါတယ်။ ထူးခြားတာက သူတို့ဟာ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ တစ်နိုင်ငံပြီးတစ်နိုင်ငံ လှည့်လည်ကာ ပုန်ကန်မှုတွေ လုပ်ဆောင်နေတာပါ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့မှာ တိကျတဲ့ ဦးတည်ချက်မရှိသလို၊ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမှလည်း အောင်မြင်အောင် ပုန်ကန်နိုင်ခြင်း မရှိပါဘူး။ မအောင်မြင်ပေမဲ့လည်း လက်မလျှော့ဘဲ ပြဿနာတွေ အမြဲဖန်တီးနေတဲ့ “ဇွဲကောင်းလွန်းသော” အင်အားစုတစ်ခု ဖြစ်သည် ။

လမင်းကိုးကွယ်ရေးဂိုဏ်းကို အမြစ်ပြတ်မချေမှုန်းနိုင်ရတဲ့ အဓိကအကြောင်းရင်းကတော့ သူတို့ရဲ့ ဌာနချုပ် တည်နေရာကြောင့်ဖြစ်သည်။ ချူ၊ ကန် နဲ့ အနောက်ပိုင်းချင် နိုင်ငံသုံးခုရဲ့ နယ်စပ်ဖြစ်တဲ့ “တောင်တစ်သောင်း” ထဲတွင် တည်ရှိသည်။

"အရှင်မင်းသမီး... ယဲ့နန်ထျန်း ရဲ့ တည်နေရာနဲ့ ပတ်သက်ပြီးမင်း သတင်း တစ်ခုခု ရထားလို့လား..." ကူမော့က သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်

"မင်းနိုင်ငံက တောင်တစ်သောင်း ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတာတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူးနော်... ကျွန်တော် အဲဒါကို စိတ်မဝင်စားဘူး!"

ရှောင်ဇီရင် က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ယမ်းလျက်

"ကျန်း နိုင်ငံမှာ ယဲ့နန်ထျန်း ပေါ်လာတယ် ဆိုတဲ့ တိကျတဲ့ သတင်း ကျွန်မ ရထားပါတယ်..."

ဟု ဆိုသည်။

"ကျန်း နိုင်ငံလား..."

ကူမော့က မေးလိုက်သည်

"ကျန်း နိုင်ငံမှာ ယဲ့နန်ထျန်း ပေါ်လာတယ် ဆိုတာ သူ အဲဒီမှာ တစ်ခုခု သေချာပေါက် လုပ်တော့မယ် ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ... ... ချူ နိုင်ငံရဲ့ မင်းသမီး တစ်ပါး အနေနဲ့ ကျန်း နိုင်ငံရဲ့ ကိစ္စတွေမှာ တကယ်ပဲ ဝင်စွက်ဖက်လို့ ရလို့လား..."

"ကျန်း နိုင်ငံက ကျွန်မတို့ ချူ နိုင်ငံရဲ့ လက်အောက်ခံ နိုင်ငံ တစ်ခုလေ..."

ရှောင်ဇီရင် က ပြောသည်

" ဘာဖြစ်နေလို့လဲ..."

"ဒါဆို ကျွန်တော့်ကို ဘာလို့ နိုင်ငံခြားသား လို့ ခေါ်နေတာလဲ..."

ဟု ကူမော့က ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်ဇီရင် က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်

"ယဲ့နန်ထျန်း က လောကမှာ ဆဋ္ဌမမြောက် အစွမ်းအထက်ဆုံး သူပါ... လောက တစ်ခုလုံးမှာ သူ့ကို ကိုင်တွယ်နိုင်တဲ့သူ အရမ်း နည်းပါတယ်... စုချန်းချိုး နဲ့ ကျန်းတာအိုယီ တို့က ကျွန်မကို ဂရုစိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး... ဆရာကြီး လျန်ရှန်း ရဲ့ စုချန်းချိုး နဲ့ တိုက်ပွဲ အကြောင်း ပြောရရင်၊ ဆရာကြီးလျန်ကို တော်ဝင် မိသားစု က ဖိတ်ခေါ်ထားတာပါ၊ ပြီးတော့..." "အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာ သူ့ကို ဒုတိယအကြိမ် လုပ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲပါတယ်... ဒီအခြေအနေတွေ အောက်မှာ ဆရာကြီး ကူ ထက် ပိုသင့်တော်တဲ့သူ ရှိသေးလို့လား...

ကူမော့က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက်

"မင်းပြောတာ ယုတ္တိရှိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့် စျေးက အရမ်း မြင့်တယ်နော်!"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်ဇီရင် က ပြောသည်

"ရှင့်ကို တိုက်ခိုက်ခိုင်းဖို့ စု မိသားစု က ငွေစ နှစ်သိန်း ပေးခဲ့တယ်လို့ ကျွန်မ ကြားတယ်... ကျွန်မလည်း အတူတူ ဈေးပေးနိုင်ပါတယ်၊ ပြီးတော့ အားလုံးကို တန်ဖိုးညီမျှတဲ့ ရှားပါး ရတနာ တွေနဲ့ လဲလှယ်ပေးပါ့မယ်၊ အဲဒါအပြင် ရှင့်ကို မျက်နှာသာပေးမှု တစ်ခုလည်း အကြွေးတင်ထားပါ့မယ်... ဘယ်လိုလဲ ဆရာကြီး ကူ..."

ကူမော့က လက်ဝှေ့ယမ်းပြလျက်

"ကျွန်တော် စဉ်းစားကြည့်ပါဦးမယ်၊ မထွက်သွားခင် အကြောင်းပြန်ပါ့မယ်..."

ဟုဆိုသည်။

"ကောင်းပါပြီ..."

ရှောင်ဇီရင် မတ်တတ်ရပ်ကာ

"ဒါဆို၊ ရှင့်ကို ကျွန်မ ထပ်ပြီး အနှောင့်အယှက် မပေးတော့ပါဘူး... နှုတ်ဆက်ပါတယ်!"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကူချူတုန်းက ရှောင်ဇီရင် ကို တံခါးဝအထိ လိုက်ပို့ပေးခဲ့သည်။

အပိုင်း (၃၀၇) - တရားခံ

ရှောင်ဇီရင် ထွက်သွားပြီး သိပ်မကြာခင်မှာပင်...

စုဇီယို သည် အပြင်ဘက်မှ အလျင်အမြန် ဝင်လာ၏။

သူက ကူမော့ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်ပြီး သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်

"ဒီနေရာကနေ ချူ မင်းသမီး ဖြတ်သွားတာကို ခုနက ကျွန်တော် မြင်လိုက်သလိုပဲ..."

ကူမော့က ပြန်ဖြေသည်

"သူမ ဒီအတိုင်း ဖြတ်သွားတာ မဟုတ်ဘူး؛ ကျွန်တော့်ကို လာတွေ့တာပါ..."

"မင်းကို လာတွေ့တာ..."

စုဇီယို က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်

"ချူ နိုင်ငံမှာ လက်ထပ်ပြီး သူမရဲ့ ယောက်ျား ဖြစ်ဖို့ တောင်းဆိုနေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်..."

ကူမော့က စကားမပြောနိုင်လောက်အောင် နှုတ်ခမ်းကို တွန့်ချိုးလိုက်ပြီး

"ဝရမ်းပြေး တစ်ယောက်ကို ဖမ်းပေးဖို့ အကူအညီ တောင်းတာပါ..."

ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အပြင်ကနေ အကူအညီ တောင်းဖို့ လိုအပ်လောက်တဲ့ အထိ ဘယ်လို ဝရမ်းပြေး မျိုးလဲ..."

ဟု စုဇီယို က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"လမင်း ကိုးကွယ်ရေး ဂိုဏ်း ရဲ့ ခေါင်းဆောင်၊ ယဲ့နန်ထျန်း လေ... သူ တန်ရဲ့လား..."

ဟု ကူမော့က ဆိုသည်။

စုဇီယို အံ့အားသင့်သွားပြီး

"တကယ်ကို အပြင်က အကူအညီ ရှာဖို့ လိုအပ်တာပဲ..."

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကူမော့က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီး

"မင်းအခြေအနေ အကြောင်း ပြောပြပါဦး... ဒီလောက် အလျင်စလို လာတာဆိုတော့ တိုးတက်မှု တချို့ ရှိရမယ် မဟုတ်လား..."

ဟု ဆိုသည်။

စုဇီယို က သက်ပြင်းချလျက်

"တိုးတက်မှု ရှိရုံတင် မကဘူး၊ အမှု ပိတ်သွားပြီ... ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကို ဖမ်းမိသွားပြီ..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟင်..."

ကူမော့ အံ့အားသင့်သွားပြီး စနစ်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ၊ ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကို ဖမ်းဆီးရန် တာဝန်မှာ ရှိနေသေးကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။

စုဇီယို က ပြောသည်

"အဲဒီ စာရင်းစာအုပ် တွေကနေတစ်ဆင့်၊ ငွေလွှဲပြောင်းမှု လမ်းကြောင်း အတော်များများကို ကျွန်တော် ခြေရာခံခဲ့တယ်၊ နောက်ဆုံးတော့ မင်း ဘယ်တော့မှ မျှော်လင့်မထားတဲ့ သူတစ်ယောက်ဆီ ရောက်သွားတယ်—သတ္တမမြောက် မင်းသား စီမာခုံ လေ!"

ကူမော့ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး

"တကယ်ကို မျှော်လင့်မထားတာပဲ..."

ဟု ဆိုသည်။

စုဇီယို က ပြောသည်

"တကယ်တမ်းကျတော့ ဒီရလဒ်ကို ကျွန်တော် သိပ်မယုံခဲ့ဘူး... ဒီအချိန်မှာ အင်ပါယာ အစောင့်တပ်ဖွဲ့ ဆီကနေ သတင်း ရောက်လာတယ်၊ ဟုန်ရွှီး က ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုကို မခံနိုင်တော့ဘဲ ဝန်ခံလိုက်တယ် တဲ့... သူက တစ်ချိန်လုံး စီမာခုံ အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးနေခဲ့တာဖြစ်ပြီး သက်သေ အများကြီးလည်း ပေးခဲ့တယ်..."

"ချက်ချင်းပဲ ကျွန်တော်တို့ စီမာခုံ ရဲ့ စံအိမ်ကို သွားခဲ့တယ်၊ အံ့သြစရာကောင်းတာက စီမာခုံ ကလည်း မဆိုင်းမတွဘဲ ဝန်ခံခဲ့တယ်... သူက ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း ရဲ့ အဖွဲ့ဝင် အများအပြားကို စည်းရုံးဖို့ သူ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး၊

အင်အား တစ်ခုကို တိတ်တဆိတ် ဖွဲ့စည်းကာ နောက်လိုက်တွေကို မွေးထုတ်ပြီး နန်းတွင်း အရာရှိတွေရဲ့ မိသားစုဝင် အများအပြားကို စုဆောင်းခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ အကျိုးအမြတ်တွေကို အသုံးပြုပြီး..." "အဲဒီ ဝန်ကြီးတွေက သူ့ကို အားထားနေရတယ်..."

ကူမော့က ပြောသည်

"ဒါဆို ကောင်းကင် လက်ရာ ဝိညာဉ် လှောင်အိမ် ကို ဝမ်ဝမ်ကျီ ခိုးယူတာ က ဘယ်လို ရှင်းပြလဲ..."

စုဇီယို က ပြောသည်

"စီမာခုံက ရုပ်သေး ကျင်း နိုင်ငံနဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်ခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ ရုပ်သေး ကျင်း က ချူနိုင်ငံ ကိုယ်စားပြုပြီး သူ့ကို ကတိပေးခဲ့တယ်။တကယ်လို့ စုချန်းချိုး ရဲ့ ဒဏ္ဍာရီကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကူညီပေးမယ်ဆိုရင်၊ စစ်တပ်က တောင်ဘက်ကို စစ်ချီပြီး တောင်ပိုင်းကျင်း ကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့အခါ သူ့ကို ဧကရာဇ် ဖြစ်လာအောင် ထောက်ခံပေးမယ် တဲ့... သွေးဆောင်မှုကို မခံနိုင်တော့ဘဲ သဘောတူလိုက်တာတဲ့..."

"ဒါပေမဲ့ ဝမ်ဝမ်ကျီ ရဲ့ တည်နေရာကို ကျင်း ဧကရာဇ် က ရှာတွေ့သွားလိမ့်မယ်လို့ သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး... သူ ပေါ်သွားမှာကို စိုးရိမ်လို့ ဝမ်ဝမ်ကျီ ကို ဖမ်းဖို့ အာရုံစိုက်နေသလို ဟန်ဆောင်ခဲ့တာတဲ့... သူ့နာမည် ရှင်းဖို့အတွက် ဝမ်ဝမ်ကျီ ကို ယဇ်ပူဇော်ခဲ့တာတဲ့..."

နားထောင်ပြီးနောက်...

ကူမော့က စကားမပြောနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်စွာဖြင့်

"ဒီရှင်းပြချက် ကြီးက ဟာကွက်တွေ အပြည့်ပဲ... မင်း အဲဒါကို မမြင်ဘူးလား..."

ဟု ပြောလိုက်သည်။

စုဇီယို က ပြောသည်

" မြင်နေရပေမဲ့လည်း အသုံးမဝင်ပါဘူး... စီမာခုံက တခြားတစ်ယောက်ကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် အပြစ်အားလုံးကို သူ့ပခုံးပေါ်တင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားပြီးသားလေ။ တောင်ပိုင်းကျင်းနန်းတွင်းက အရာရှိတွေကလည်း အမှုမှန်ကို ဆက်ပြီးမတူးဆွချင်ကြတော့တဲ့အချိန်မှာ စီမာခုံကပဲ ရှေ့ထွက်ပြီး အပြစ်ရှိသူအဖြစ် ဝန်ခံခဲ့တယ်။ မျက်မြင်သက်သေတွေ၊ ခိုင်လုံတဲ့အထောက်အထားတွေနဲ့ တရားခံကိုယ်တိုင်ရဲ့ ဝန်ခံချက်တွေကြားမှာ ကျင်းဧကရာဇ်တောင်မှ ဆက်ပြီး စုံစမ်းဖို့ အကြောင်းမရှိတော့ဘူး။ ကျုပ်လို လူတစ်ယောက်ကရော ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ... အမှန်တရားဆိုတာ ဒီမှာတင် အဆုံးသတ်သွားရပြီပေါ့။"

ကူမော့က ပြောသည်

"တကယ်တမ်းကျတော့ လက်ရှိ အခြေအနေအရဆိုရင် အတော်လေး ရှင်းလင်းပါတယ်... စီမာခုံ ကို အပြစ်ကို လိုလိုလားလား ယူပြီး နိုင်ငံတော် သစ္စာဖောက် ဆိုတဲ့ အမည်းစက် ကို ခံယူစေနိုင်တဲ့ နေရာ သုံးနေရာပဲ ရှိတယ်..."

"နန်းတော်၊ ထောင်စုနှစ် တောင် နဲ့ စု မိသားစု လေ... နန်းတော် ကတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး፤ ဧကရာဇ်ကျင်းက ရူးနေတာ မဟုတ်ရင် သူ့ကိုယ်သူ သစ္စာဖောက်မှာ မဟုတ်ဘူး... ထောင်စုနှစ် တောင် ကလည်း မဖြစ်နိုင်ဘူး؛ တကယ်လို့ စုချန်းချိုး က တော်ဝင် မိသားစုကို ဖြုတ်ချပြီး အာဏာသိမ်းချင်တယ်ဆိုရင် စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့ လုပ်လို့ ရတယ်... ဒါကြောင့် တစ်ခုတည်းသော..." "အဲဒါက စု မိသားစု ပဲ..."

စုဇီယို က ပြောသည်

"အဲဒါကို ကျွန်တော်လည်း သံသယ ဝင်ခဲ့တာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ဒါကို လုပ်ရတဲ့ စု မိသားစု ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ကျွန်တော် နားမလည်နိုင်ဘူး... တကယ်လို့ သူတို့က တော်ဝင် မိသားစုကို ဖြုတ်ချပြီး အာဏာသိမ်းချင်တယ်ဆိုရင်၊ စုချန်းချိုး ရဲ့ ဒဏ္ဍာရီကို ထိန်းသိမ်းဖို့ ပိုပြီး အာရုံစိုက်သင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား... ဘာလို့ ကောင်းကင် လက်ရာ ဝိညာဉ် လှောင်အိမ် ကို ခိုးယူရတာလဲ..."

"တကယ်လို့ သူတို့က ကောင်းကင် လက်ရာ ဝိညာဉ် လှောင်အိမ် ကို တကယ် အဝေးပို့ချင်တာ မဟုတ်ဘဲ ဟန်ပြ သက်သက် လုပ်နေတာဆိုရင် ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ... ကောင်းကင် လက်ရာ ဝိညာဉ် လှောင်အိမ် ကို နန်းတော်ထဲ ရောက်သွားဖို့ သက်သက်ပဲလား..."

"တကယ်လို့ သူတို့မှာ တခြားလျှို့ဝှက်အကြံအစည်တွေရှိနေရင်တောင်၊ စုချန်းချိုးလိုလူမျိုးက သူတို့နဲ့ ပူးပေါင်းပါလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်လိုယုံကြည်ချက်နဲ့ အာမခံနိုင်မှာလဲ။ တကယ်လို့သာ စုချန်းချိုးက တကယ်ပဲ ပူးပေါင်းဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်ဆိုရင်ရော... စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့ စီမာမိသားစုကို ထီးနန်းစွန့်ခိုင်းပြီး စုမိသားစုကို နန်းတင်ပေးလိုက်ရုံပဲလေ။ ဘာလို့များ အခုလို ခက်ခက်ခဲခဲတွေ လုပ်ပြီး ဒုက္ခခံနေရတာလဲ..."

ကူမော့က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောကြားသည်

"တကယ်လို့ မင်း နားမလည်နိုင်ရင် ဆက်မစဉ်းစားပါနဲ့တော့... မနက်ဖြန်ကျရင် အရာအားလုံး ရှင်းလင်းသွားမှာပါ!"

အရုဏ်တက်ချိန်တွင် ချူဝေါမြို့ သည် လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် စည်ကားနေ၏။ ရာထူးကြီး အရာရှိများ၊ သာမန် ကုန်သည်များ၊ သို့မဟုတ် သာမန် ပြည်သူများ ဖြစ်စေ လူတိုင်းသည် မြို့ပြင်မှ မင်ယွဲ့ လွင်ပြင် သို့ ဦးတည်သွားနေကြပြီး အသက်ဝင်ကာ စည်ကားသော မြင်ကွင်းတစ်ဖြစ်နေလေသည်။

ယနေ့၏ သေခြင်းရှင်ခြင်းတိုက်ပွဲမှာ သိုင်းဆရာကြီး များကြား ပုံမှန် အစွမ်းပြ ယှဉ်ပြိုင်မှုများနှင့် မတူညီချေ။

သိုင်းလောကရှိ ထူးချွန်ထက်မြက်သည့် ဆရာကြီးများသည် အမည်ကျော်ကြားကြသော်လည်း သူတို့၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ သိုင်းလောကသားချင်းများအကြား၌သာ ပျံ့နှံ့လေ့ရှိသည်။ သာမန်ပြည်သူများမှာမူ နေ့စဉ်ဝမ်းရေးအတွက်သာ ရုန်းကန်နေကြရသဖြင့် သိုင်းလောက၏ အရှုပ်အထွေးများကို စိတ်ဝင်စားရန် အချိန်မရှိသလို၊ ထိုဆရာကြီးများအကြောင်းကို သိရှိရန်လည်း အခွင့်အလမ်း နည်းပါးလှသည်။

သို့သော် စုချန်းချိုး မှာမူ ထိုဆရာကြီးများနှင့် လားလားမျှမတူပေ။ အခြားနိုင်ငံများအတွက် သူသည် နံပါတ် (၁) သိုင်းမဟာဆရာကြီးတစ်ဦးသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ တောင်ပိုင်းကျင်းနိုင်ငံသားများအတွက်မူ သူသည် နိုင်ငံ၏ အားကိုးရာ၊ ယုံကြည်မှုနှင့် အထွတ်အထိပ်သင်္ကေတတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ယနေ့ကျင်းပမယ့် စုချန်းချိုး၏ တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရှုရန်အတွက် မရေမတွက်နိုင်သော ပြည်သူများသည် မင်ယွဲ့လွင်ပြင် သို့ စုပြုံရောက်ရှိနေကြသည်။ မြို့တော်၏ တံခါးဝများတွင်လည်း မိုးမလင်းမီကတည်းက လူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ ဤစိတ်လှုပ်ရှားမှုမှာ သာမန်လူထုအတွင်း၌သာမကဘဲ အရာရှိကြီးများအထိပါ ကူးစက်နေပြီး၊ ကျင်းဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင်ပင် မိဖုရားနှင့် အခြွေအရံများကို ဦးဆောင်ကာ ပွဲခင်းသို့ ကြွရောက်လာခဲ့သည်။

မင်ယွဲ့လွင်ပြင်ရှိ အကောင်းဆုံးရှုခင်းကြည့်နေရာတွင် အစိုးရက သီးသန့်စင်မြင့်တစ်ခုကို ဆောက်လုပ်ထားပြီး၊ ထိုစင်မြင့်ပေါ်မှ နေရာများကို ငွေစထောင်နှင့်ချီ၍ ရောင်းချခဲ့ရသည်ဟု ဆိုကြသည်။ သို့သော်လည်း ကူမော့ နှင့် ကူချူတုန်း မောင်နှမမှာမူ ကန်နိုင်ငံကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ဝင်များအဖြစ် ငွေပေးစရာမလိုဘဲ အထူးတန်းမှ ကြည့်ရှုခွင့် ရခဲ့ကြသည်။

ဆရာကြီးနှစ်ဦး၏ တိုက်ပွဲမှာ မွန်းလွဲ (၃) နာရီမှ (၅) နာရီအတွင်း ဖြစ်သဖြင့် ကူမော့တို့ မောင်နှမသည် အလျင်စလိုမလုပ်ဘဲ အချိန်ကိုက်ပင် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူတို့ရောက်ရှိချိန်တွင် လွင်ပြင်တစ်ခုလုံးမှာ လူပင်လယ်ဝေနေပြီး စင်မြင့်ထက်တွင်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုအရှိန်အဟုန်တို့မှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေလေပြီ။ ကူချူတုန်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိပြုမိသွားကာ အနီးရှိသံတမန်တစ်ဦးအား ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးခွန်းထုတ်လိုက်ပါတော့သည်။

"အစ်ကိုစု ဘယ်မှာလဲ... သူ စောစောကတည်းက ရောက်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

သံတမန် က ပြန်ဖြေသည်

"မိန်းကလေး ကူ... သခင်လေး စု က ဒီကို ရောက်ပြီးတဲ့နောက် လမ်းလျှောက် ထွက်သွားမယ်လို့ ပြောပြီး အခုထိ ပြန်မလာသေးပါဘူး... ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူပါနဲ့၊ သူက အစောင့်တွေနဲ့ အတူတူ သွားတာဆိုတော့ ဘာအန္တရာယ်မှ မရှိနိုင်ပါဘူး..."

"အော်၊ ဒါဆိုရင်တော့ တော်သေးတာပေါ့..."

ကူချူတုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ထပ်ပြီး မေးခွန်းတွေ မမေးတော့ချေ။ သူမက ကူမော့ကို ထိုင်ဖို့ ဆွဲခေါ်ကာ ပြောလိုက်သည်

"အစ်ကိုစု က သဲလွန်စ တချို့ သွားရှာတာ ဖြစ်ရမယ်... ဒီမနက် သူထွက်သွားတုန်းက သူ့မျက်လုံးတွေက ရဲနေတာပဲ။ညက မအိပ်ဘဲ တစ်ညလုံး အဲဒီအကြောင်း တွေးနေတာ သေချာတယ်!"

ကူမော့က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်

"အရာအားလုံး ဒီနေ့ ပေါ်လွင်တော့မယ် ဆိုတာ ငါ သိပေမဲ့၊ အစ်ကိုစု လို အမှုတွေကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရတာ ဝါသနာပါတဲ့ သူတွေက ပဟေဠိ မပေါ်လွင်ခင်မှာ အဖြေကို ရှာတွေ့ဖို့ အမြဲတမ်း စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားကြတာလေ..."

"သူ အချိန်မီ ရှာတွေ့နိုင်ပါ့မလား..."

ဟု ကူချူတုန်းက မေးလိုက်သည်။

ကူမော့က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလျက်

"ခက်လိမ့်မယ် ထင်တယ်..."

ဟု ဆိုသည်။

ကူချူတုန်းက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီး

"ဒါဆို သူ အရမ်း စိတ်ဆိုးနေမှာ သေချာတယ်!"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကူမော့က ပြောသည်

"အဲဒါက ကိုယ်အကြိုက်ဆုံး အစားအစာ ကိုယ့်ရှေ့မှာ ရှိနေပေမဲ့ စားလို့ မရတဲ့ အတိုင်းပဲ—အဲဒီလောက်ကို စိတ်ဆိုးဖို့ ကောင်းတာ..."

ကူချူတုန်းက မျက်လုံးကို လန်ပြပြီး ပြောသည်

"အစ်ကို... ရှင် ဘယ်လိုများ ရဲတင်းရတာလဲ! ကျွန်မတို့ ငယ်ငယ်တုန်းက အမြဲတမ်း အဲဒီလို အနိုင်ကျင့်ခဲ့တာ၊ အရပ်ပုတယ် ဆိုပြီး အမြဲတမ်း လှောင်ပြောင်ခဲ့တာ... ကျွန်မ လက်လှမ်းမီအောင် အပေါ်ကို ခုန်ပေါက်နေတဲ့ အချိန်မှာ အရမ်း ပျော်နေတာလေ!"

ကူမော့ အနည်းငယ် ပြုံးလျက် ဆိုသည်

"ငယ်ငယ်တုန်းက ဘယ်မောင်နှမ တွေက အဲဒီလို မလုပ်ကြလို့လဲ... အကြီးက အငယ်ကို အမြဲတမ်း အနိုင်ကျင့်တာပဲလေ... အဲဒါက ဖြစ်တောင် ဖြစ်နိုင်လို့လား..."

"ဟွန့်!"

ကူချူတုန်းက သူမ၏ ပါးပြင်များကို ဖောင်းကာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီးနောက် မေးလိုက်သည်

"အစ်ကို... ဒီနေ့ စုချန်းချိုး နဲ့ တိုက်မယ့် တိုက်ပွဲမှာ ဆရာကြီး လျန်ရှန်း နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး ဘယ်လောက် ရှိတယ်လို့ ထင်လဲ..."

ကူမော့က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြန်ဖြေသည်

"စုချန်းချိုး ကို ငါ တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးတော့ ထင်မြင်ချက် မပေးနိုင်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ဆရာကြီး ကျန်း ပြောတာတွေကို ကြည့်ရင် ဆရာကြီး လျန်ရှန်း ရဲ့ ကြာပန်း သုံးဆယ့်နှစ် ပွင့်ကောင်းကင် ကျမ်းစာ ဟာ နောက်ဆုံးအဆင့် ကို မရောက်သေးဘူးလေ... ဒီအခြေအနေမှာ ဆရာကြီး လျန်ရှန်း နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး လုံးဝ မရှိလောက်ဘူး... ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ တိုက်ပွဲ ဖြစ်လာမှာတောင် မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ထင်တယ်!"

"ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

ကူချူတုန်းက မေးလိုက်သည်။

"ဒါက အစ်ကိုစု ရုန်းကန်နေရပြီး အဖြေရှာဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ ပြဿနာပဲ..."

ဟု ကူမော့က ဆိုသည်။

ထိုစဉ် ကူချူတုန်းက ကြည့်ရှုရန် စင်မြင့် အောက်ရှိ အဝင်ဝကို ရုတ်တရက် လက်ညှိုးထိုးပြကာ

"အစ်ကိုစု ပြန်ရောက်လာပြီ!"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် စုဇီယို ရောက်လာပြီး ကူမော့ဘေးတွင် ထိုင်ကာ ပြောလိုက်သည်

"အစ်ကိုကူ... ဒီမှာ တစ်ခုခု မှားနေတယ်..."

"ကြည့်ရတာ မင်း တစ်ခုခု တွေ့ခဲ့ပြီ ထင်တယ်..."

ဟု ကူမော့က ဆိုသည်။

စုဇီယို က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ယမ်းလျက် ပြောကြားသည်

"သိပ်ကြီးကြီးမားမား ရှာတွေ့တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး... ဒီရောက်ကတည်းက ကျွန်တော် လှည့်ပတ်ကြည့်နေတာ ထူးဆန်းတဲ့ အရာ နှစ်ခုကို သတိထားမိလို့ပါ..."

"ပထမအချက်က ဒီမှာ မြင်းတပ်တွေ ရှိနေတယ်၊ အကြီးစား ရော အသေးစား ရောပဲ... ဒီနေ့ မင်ယွဲ့ လွင်ပြင် မှာ အနည်းဆုံး လူသောင်းနဲ့ချီ ရှိနေပြီး၊ အလွှာအသီးသီးက လူမျိုးစုံ ပါဝင်နေတာမို့ စစ်တပ် ရှိနေတာကို ကျွန်တော် နားလည်နိုင်ပါတယ်... စည်းကမ်း ထိန်းသိမ်းဖို့နဲ့ ဧကရာဇ်မင်း နဲ့ သူ့ရဲ့ အရာရှိတွေကို ကာကွယ်ဖို့ စစ်တပ် ရှိဖို့ လိုအပ်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ မြင်းတပ်တွေ ရှိနေတာကတော့ နည်းနည်း ပိုလွန်းတယ်လို့ ထင်ရတယ်..."

"ဒုတိယအချက်က ကြည့်ရှုသူတွေထဲမှာ၊ အရပ်သားတွေရော သိုင်းသမားတွေရော အပါအဝင် အများအပြားဟာ ရုပ်ဖျက်ထားတဲ့ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ လူတွေ ဖြစ်နေကြတယ်... အစပိုင်းမှာတော့ တစ်ယောက်ယောက်က လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ဖို့ စီစဉ်နေတာလားလို့ ကျွန်တော် တွေးမိတယ်...

ဒါပေမဲ့ သူတို့ကို သေချာ အကဲခတ်ကြည့်ပြီးတဲ့နောက်မှာ သူတို့ရဲ့ အာရုံက ကြည့်ရှုရန် စင်မြင့် ပေါ်မှာ လုံးဝ မရှိဘူးဆိုတာကို ကျွန်တော် သဘောပေါက်သွားတယ်؛ သူတို့က ကြည့်ဖို့ သက်သက်ပဲ အဲဒီမှာ ရှိနေပုံ ရတယ်..."

ကူမော့က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်

"အဖြေရှာတွေ့ပြီလား..."

"မတွေ့သေးပါဘူး..."

စုဇီယို က ပြောသည်

"ကျွန်တော် လုံးဝ နားမလည်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး... အမှန်တရားရဲ့ အကြမ်းဖျင်း သဘောတရားကို ကျွန်တော် ရိပ်မိနေပေမဲ့ နားမလည်သေးတဲ့ အသေးစိတ် အချက်အလက် တချို့ ရှိနေသေးလို့ပါ..."

"ဒါဆို စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ စောင့်နေပါ... အမှန်တရား က မကြာခင် ပေါ်လာတော့မှာပါ..."

ဟု ကူမော့က ဆိုသည်။

မင်ယွဲ့ လွင်ပြင် တွင် လူများ၏ ဆူညံသံနှင့် စည်ကားမှုမှာ နားစည်ကွဲမတတ် ပင် ဖြစ်လေသည်။

ဆောင်းရာသီ လွင်ပြင်များတွင် အေးစက်သော လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေ၏။ ၁ နာရီမှ ၃ နာရီ ဝန်းကျင်တွင် နှင်းပွင့်များပင် စတင် ကျဆင်းလာသော်လည်း၊ သောင်းနှင့်ချီသော လူများ ကျပ်သိပ်နေသဖြင့် မည်သူကမျှ အေးသည်ဟု မခံစားရချေ။၃ နာရီမှ ၅ နာရီ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ လေထုမှာ ပိုပိုပြီး ပူပြင်းလာတော့၏။

ထို့နောက်...

အချိန်တစ်ခု၌...

လူအုပ်ထဲမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က မင်ယွဲ့ တောင်ပေါ်တွင် ဘုန်းတော်ကြီး တစ်ပါး ပေါ်လာပြီး တောင်ပေါ်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ တက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

"အဲဒီ ဘုန်းကြီး က ဘယ်သူလဲ..."

"အရူး... ဘယ်သူ ဖြစ်နိုင်ဦးမှာလဲ... အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေတဲ့ ကောင်းကင်အရှင်သခင် ကို စိန်ခေါ်ရဲတဲ့ အဲဒီ အရူး ဘုန်းကြီး ပဲ ဖြစ်ရမယ်!"

"အဲဒါ သေလမ်းရှာနေတဲ့ ဘုန်းကြီး ပဲ! သူက အရမ်း ငယ်ပုံရတယ်၊ ဘာလို့ ဒီလောက် မိုက်ရူးရဲ ဆန်ရတာလဲ..."

" လုံးဝ မငယ်ပါဘူး... သူ့ဆီမှာ ထာဝရ နုပျိုခြင်း ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် ရှိတယ်လို့ ပြောကြတယ်၊ သူက အသက် ငါးဆယ် ကျော်နေပြီလေ!"

"သူ့မှာ စွမ်းရည် တချို့တော့ ရှိရမယ်!"

"အထွတ်အထိပ်ကို တည်ထောင်တဲ့ ကောင်းကင်အရှင်သခင် က အသက် ခုနစ်ဆယ် ကျော်နေပြီလေ؛ သူက လူငယ် တစ်ယောက်လို နုပျိုတယ်လို့ မပြောကြဘူးလား..."

"..."

လူအုပ်ကြီးမှာ ဆူညံသွားပြီး အားလုံးနီးပါးက ဆရာကြီး လျန်ရှန်း ကို ဝေဖန် ပြစ်တင်နေကြလေသည်။ အစွန်းရောက် ပြည်သူ အများအပြားက ဆဲဆိုကြိမ်းမောင်းကြပြီး၊ ဆရာကြီး လျန်ရှန်း ၏ စုချန်းချိုး အပေါ် စိန်ခေါ်မှုမှာ ငရဲနှင့် ထိုက်တန်သော နတ်ဘုရားများကို ပုန်ကန်သည့် လုပ်ရပ် တစ်ခုဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ကြလေသည်။

စစ်တပ်ကသာ သူတို့ကို မတားဆီးထားပါက၊ မရေမတွက်နိုင်သော လူများက ဆရာကြီး လျန်ရှန်း ကို တိုက်ခိုက်ရန် ပြေးသွားကြမည်ဟု သူတို့က ငြင်းခုံကြလေသည်။

လေထုမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် ပူပြင်းလာတော့၏။

ထို့နောက် နောက်တစ်ခဏတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က

"ကောင်းကင်အရှင်သခင် ရောက်လာပြီ! ကောင်းကင်အရှင်သခင် ရောက်လာပြီ!"

ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လွင်ပြင်မှာ ဆူညံသံ တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။

နေဝင်ရိုးရီ ပယင်းရောင်ကောင်းကင်အောက်မှာ မျက်နှာကို ပုဝါပါးလေးတွေနဲ့ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ ချောမောလှပတဲ့ အမျိုးသမီးငယ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာဟာ တရားဝင်လမ်းမကြီးအတိုင်း အစီအရီ လှေျာက်လာကြပါတယ်။ သူတို့ဟာ လက်ထဲမှာ ပန်းခြင်းကိုယ်စီကိုင်ထားပြီး လမ်းတစ်လျှောက် ပန်းပွင့်ဖတ်လေးတွေကို ကြဲဖြန့်လာကြရာ၊ ထိုပန်းဖတ်လေးတွေဟာ မြေပြင်ပေါ်မှာ တဖျတ်ဖျတ်လင်းလက်နေတဲ့ လမ်းကြောင်းတစ်ခုသဖွယ် လှပဆန်းကြယ်စွာ ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။

အလယ်တွင်...

ခမ်းနားထည်ဝါသော ကျားသုံးကောင်က ကျောက်စိမ်း ရထားလုံး တစ်ခုကို ဖြည်းညင်းစွာ ဆွဲခေါ်လာကြ၏။

"ကောင်းကင်အရှင်သခင် လီကျီ ကို ဂါရဝပြုပါတယ်!"

အော်ဟစ်သံများက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေ၏။ တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရှုရန် လာရောက်ကြသော သာမန် ပြည်သူများနှင့် သိုင်းသမားများ အားလုံး ဒူးထောက်လိုက်ကြပြီး၊ ၎င်းတို့နောက်တွင် စစ်တပ်မှ စစ်သားများကလည်း ဒူးတစ်ဖက် ထောက်ကာ "ကောင်းကင်အရှင်သခင် လီကျီ ကို ကြိုဆိုပါတယ်!" ဟု ကြွေးကြော်ကြလေသည်။

အသံလှိုင်းများက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလေသည်။

ကျောက်စိမ်း ရထားလုံး မှာ ရပ်တန့်မသွားဘဲ၊ ကြည့်ရှုရန် စင်မြင့် ဆီသို့ ဆက်လက် သွားနေ၏။

ကျောက်စိမ်း ရထားလုံး ကြည့်ရှု စင်မြင့် သို့ ရောက်သောအခါ၊ ခေါင်းသုံးလုံးပါ ကျားမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး ငြိမ်သက်စွာ လဲလျောင်းနေတော့၏။

ကျင်း ဧကရာဇ် သည် သူ၏ အရပ်ဘက်၊ စစ်ဘက် အရာရှိများနှင့်အတူ ကြည့်ရှုရန် စင်မြင့် တွင် စောင့်ဆိုင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ကောင်းကင်အရှင်သခင် လီကျီ ကို ကြိုဆိုပါတယ်!"

ဧကရာဇ်မင်း နှင့် မိဖုရား မှလွဲ၍ အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက် အရာရှိ အားလုံးက ဒူးထောက်လိုက်ကြ၏။ဧကရာဇ်မင်း နှင့် မိဖုရား ပင်လျှင် နှုတ်ဆက်သည့် အနေဖြင့် ဦးညွှတ်ကြလေသည်။ ကန် နှင့် ချူ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ နှစ်ခုသာ ထိုင်လျက်သာ နေကြလေသည်။

"တရားဝင် အခမ်းအနားတွေ မလိုပါဘူး၊ ထကြပါ..."

ကျောက်စိမ်း ရထားလုံး အတွင်းမှ တည်ငြိမ်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

ကန့်လန့်ကာကို မလိုက်သည့် ခဏတွင် ပန်းပွင့်ဖတ်များ လွင့်ဝဲကျဆင်းလာပြီး နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသည့် ဆံပင်ရှည်များနှင့် အဖြူရောင်ဝတ်ရုံကို ဆင်ယင်ထားသည့် အံ့ဖွယ်ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ အမျိုးသမီးအခြွေအရံ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာက သူတို့၏ အင်္ကျီလက်များကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လွှဲယမ်းလိုက်ရာ၊ လွင့်ပျံလာသော ပန်းပွင့်ဖတ်များနှင့် ရွှေပြားများက ထိုသူ၏ခြေအောက်တွင် ဧရာမ ပီအိုနီပန်း ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

သူသည် ပန်းရိပ်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရပ်နေပြီး၊ ဝတ်ရုံပေါ်ရှိ ငွေရောင်အကြေးခွံများက နေဝင်ဆည်းဆာတွင် လင်းလက်တောက်ပနေသည်။ ဖြူဖွေးသောဆံပင်များကို ကျောက်စိမ်းသရဖူဖြင့် စည်းနှောင်ထားသော်လည်း၊ ဖြည်ကျနေသော ဆံပင်အစွန်းများက ရွှေပြားများ၏ အလင်းရောင်ကို ဟပ်ကာ ဆောင်းလေတွင် တိမ်တိုက်များအလား ဝဲလည်နေသည်။ သူ၏ ကျက်သရေရှိလှသော အဖြူရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ထူးခြားသော အရှိန်အဝါတို့က သူ့ကို မြင်သူတိုင်းအား "ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာသော နတ်တစ်ပါး" အလား ထင်မှတ်မှားစေလေသည်။

ကြည့်ရှုရန် စင်မြင့် ပေါ်တွင်...

ကူချူတုန်းက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်

"အစ်ကို... ဆရာကြီး ကျန်း က စုချန်းချိုး ဟာ အရိုက်ခံချင်နေတယ် လို့ ပြောတုန်းက၊ အဲဒါ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ရန်ငြိုးကြောင့်လို့ ကျွန်မ ထင်ခဲ့တာ... ကျွန်မကို တကယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်စေခဲ့တာက ဆရာကြီးအို ချီမြောင်ရွှမ် ပါပဲ... သူက စုချန်းချိုး ကို အဝေးကနေ တစ်ခါပဲ မြင်ဖူးပေမဲ့ သူ့ကို တကယ်ပဲ ရိုက်နှက်ချင်ခဲ့တယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်လေ... လူတစ်ယောက်ကို ကြည့်လိုက်ရုံနဲ့ ရိုက်နှက်ချင်စိတ် ပေါက်သွားအောင် လုပ်နိုင်တဲ့ လူမျိုးကို ကျွန်မ တစ်ခါမှ နားမလည်ခဲ့ဘူး... အခုတော့ ကျွန်မ နားလည်သွားပြီ၊ ဒီလူက တကယ်ကိုအရမ်း ဟန်လုပ်လွန်းတယ်!"

သူမ၏ ဘေးတွင် ရှိနေသော စုဇီယို က ရေရွတ်လိုက်သည်

"သူက အသက် ရှစ်ဆယ် နီးပါး ရှိနေပြီကို ဒီလို အလှဆင်တာတွေ လုပ်နေတုန်းပဲ... ခြောက်လှန့်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား... မိန်းကလေးငယ် တွေကို မြှူဆွယ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား..."

စုဇီယို နှင့် ကူချူတုန်းတို့သည် စုချန်းချိုး ၏ အသွင်အပြင်ကို စတင် ဝေဖန် ပြစ်တင်ကြလေတော့၏။