အခန်း (၃၀၈-၃၀၉)

အပိုင်း ( ၃၀၈ ) စုချန်းချိုး

ထိုအချိန်တွင် ကြည့်ရှုရန် စင်မြင့် ၏ အရှေ့တွင်...

ကျင်း ဧကရာဇ် သည် ကောင်းကင် လက်ရာ ဝိညာဉ် လှောင်အိမ် ကို ယူလာရန် လူများကို အမိန့်ပေးပြီး ဖြစ်သည်။

စုချန်းချိုး က စန္ဒကူးသစ်သား သေတ္တာကို တစ်ချက် ကြည့်ကာ

"လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ကောင်းကင် လက်ရာ ဝိညာဉ် လှောင်အိမ် ခိုးယူခံရတယ်လို့ ငါ ကြားတယ်..."

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်...

စုဝမ်ကွမ်းက ကျင်းဧကရာဇ်နောက်တွင် ရပ်နေရာမှ ခြေတစ်လှမ်းတိုးလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာတွင် နောင်တနှင့် ရောယှက်နေပြီး ဦးညွတ်ကာ လျှောက်တင်လိုက်၏။

"အဘိုး... ကျွန်တော်မျိုး အသုံးမကျလို့ အမှားကြီး မှားခဲ့ရပါတယ်။ သူခိုးတွေ စံအိမ်ထဲ ခိုးဝင်ပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အဖိုးတန် 'ကောင်းကင်လက်ရာ ဝိညာဉ်လှောင်အိမ်' ကို ယူသွားတာတောင် မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပါဘူး။"

သူက ခဏရပ်ကာ ဘေးနားရှိ ဧကရာဇ်မင်းအား ဂါရဝပြုဟန်ဖြင့် ဆက်ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းချင်တော့ ဧကရာဇ်မင်းက လောကရဲ့ နံပါတ်တစ် ဓားသမား သူရဲကောင်း ကူမော့ကို စေလွှတ်ပြီး ကူညီပေးခဲ့လို့ ဝိညာဉ်လှောင်အိမ်ကို ပြန်ရခဲ့ပါတယ်။ အခုတော့ နောက်ထပ် အန္တရာယ် မဖြစ်ရအောင် ဧကရာဇ်မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ လုံခြုံစွာ သိမ်းဆည်းပေးထားပါတယ် အဘိုး။"

စုချန်းချိုး က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလျက်

"ဧကရာဇ်မင်း ကို ငါ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

ဟု ဆိုသည်။

ကျင်း ဧကရာဇ် က အလျင်အမြန် ပြောသည်

"ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ တာဝန်ပါ..."

ထို့နောက် စုချန်းချိုး က ကူမော့ကို မော့ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်

"အဲဒါ လောက တတိယ နေရာရှိတဲ့ သူရဲကောင်း ကူမော့ လား..."

စုဝမ်ကွမ်း က အလျင်အမြန် ပြောသည်

"အဲဒါ တကယ်ပဲ သူပါ..."

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်...

ကြည့်ရှုရန် စင်မြင့် ပေါ်တွင် ရှိနေသော ကူမော့သည် စုချန်းချိုး ၏ အကြည့်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ့အပေါ်သို့ နတ်ဘုရား အသိအာရုံ တစ်ခု လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်...

ကူမော့၏ စိတ်ထဲ၌ စုချန်းချိုး သည် ဓားတစ်လက် ဖြစ်နေ၏။

"ဘယ်လောက်တောင် ခမ်းနားထည်ဝါတဲ့ ဓားလဲ!"

ကူမော့ မအံ့သြဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စုချန်းချိုး က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်

"မဆိုးဘူး၊ လူငယ်လေး... သူက ငါ့ရဲ့ ငယ်ဘဝ ဆွဲဆောင်မှု တချို့တော့ ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အသွင်အပြင် ကတော့ အများကြီး ညံ့ပါတယ်..."

သူ၏ အသံမှာ မကျယ်လောင်သော်လည်း၊ ကူမော့ အပါအဝင် လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

ချက်ချင်းပင် ကူမော့၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားပြီး

"မင်းက အလကား ပြဿနာ ရှာနေတာပဲ!"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကြည့်ရှုရန် စင်မြင့် ပေါ်တွင် တိတ်ဆိတ်မှု တစ်ခု ကျရောက်သွား၏။

စုချန်းချိုး ၏ စကားများကို ဘယ်လို တုံ့ပြန်ရမလဲ ဆိုတာကို ဘယ်သူမှ မသိခဲ့ကြချေ။

စုဝမ်ကွမ်း က အလျင်အမြန် စကားလမ်းကြောင်း လွှဲကာ

"အဘိုး... ကောင်းကင် လက်ရာ ဝိညာဉ် လှောင်အိမ် ကို ဝတ်ဆင်ပါဦး!"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

စုချန်းချိုး က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောသည်

"တကယ်တမ်းကျတော့ အဲဒီ ဘုန်းကြီးလေး လျန်ရှန်း ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ကောင်းကင် လက်ရာ ဝိညာဉ် လှောင်အိမ် ကို ငါ မလိုပါဘူး... ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ စေတနာ ကို ထည့်သွင်း စဉ်းစားပြီး၊ ဒီနေ့ အဲဒီ ဘုန်းကြီးလေး နဲ့ တိုက်ဖို့ ဒီ ကောင်းကင် လက်ရာ ဝိညာဉ် လှောင်အိမ် ကို ငါ သုံးမယ်..."

ထို့နောက်...

စုချန်းချိုး သည် မြေကြီးကို ဖွဖွလေး ထိလိုက်ရာ ပန်းပွင့်ဖတ်များ ထပ်မံ လွင့်ဝဲ ကျဆင်းလာ၏။သူသည် ပန်းပွင့်ဖတ်များ ထဲသို့ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကျောက်စိမ်း လှည်းထဲသို့ ပြန်လည် ပျံသန်းသွားကာ "ဝတ်ပေး" ဟု တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် အစေခံမလေး အတော်များများက ရှေ့သို့ ပြေးထွက်လာပြီး၊ ကောင်းကင် လက်ရာ ဝိညာဉ် လှောင်အိမ် ကို သေတ္တာထဲမှ ယူကာ ကျောက်စိမ်း လှည်းထဲသို့ ဝင်သွားကြလေသည်။

ခဏအကြာတွင်...

စုချန်းချိုး သည် ကျောက်စိမ်းလှည်း ထဲမှ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာ၏။ ယခုအခါ ကောင်းကင် လက်ရာ ဝိညာဉ် လှောင်အိမ် ဖြင့် ဆင်ယင်ထားပြီး သူသည် အရောင်ခုနစ်မျိုး မသေမျိုး အလင်းတန်း တစ်ခု ဖြာထွက်နေကာ သူ၏ နတ်ဘုရား နှင့်တူသော အသွင်အပြင်ကို ပိုမို မြှင့်တင်ပေးနေလေသည်။

သူက ဖြည်းညင်းစွာ စတင် ပြောဆိုသည်

"ဒီနေ့ တိုက်ပွဲက ငါ့ဟာ—"

ရုတ်တရက် စုချန်းချိုး ၏ အသံ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွား၏။ သွေးတစ်လုတ် အန်ထုတ်လိုက်ပြီး၊ သူ့ကိုယ်ပေါ်ရှိ ကောင်းကင် လက်ရာ ဝိညာဉ် လှောင်အိမ် မှာ ရုတ်တရက် အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ အပြာရောင် မီးတောက် တစ်ခု လောင်ကျွမ်းလာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း စုချန်းချိုး ကို လုံးဝ ဝါးမြိုသွားတော့၏။

စုချန်းချိုး က ကျင်း ဧကရာဇ် ကို လက်ညှိုးထိုးကာ

"ကျင်း ဧကရာဇ်... မင်း ငါ့ကို လုပ်ကြံလိုက်ပြီ!"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျင်း ဧကရာဇ် ၏ သူငယ်အိမ်များ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသော်လည်း သူ ကာကွယ်ရန် စကားမပြောခဲ့ချေ။

"မြန်မြန်၊ မီးငြှိမ်းပြီး သူ့ကို ကယ်ကြ!"

စုဝမ်ကွမ်း ဒေါသထွက်သွား၏။သူက ကျင်း ဧကရာဇ် ကို ဘေးသို့ တွန်းဖယ်ကာ စုချန်းချိုး ဆီသို့ ပြေးသွားသော်လည်း၊ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် စုချန်းချိုး မှာ မီးတောက်များထဲတွင် ဝါးမြိုခံလိုက်ရပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြာအဖြစ်သို့ လျော့ကျသွားတော့၏။

မီးပွားများ လေထဲတွင် လွင့်ပျံ ကခုန်နေစဉ်...

စုချန်းချိုး ၏ အသံ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်

"ထောင်စုနှစ် တောင်ပေါ်မှာ၊ နောက်လိုက် ၃၃,၃၃၃ ယောက်က 'ဆောင်းဦးတစ်ထောင် နဲ့ ခေတ်တစ်သောင်း ကျမ်းစာ' ကို ခုနစ်ရက် ခုနစ်ည တိုင်တိုင် ရွတ်ဆိုကြလိမ့်မယ်... ခုနစ်ရက် အကြာမှာ ဧကရာဇ်မင်း ရဲ့ နဂါးစွမ်းအင် အကူအညီနဲ့ ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း ကို တရားဝင် တည်ထောင်ပြီး ငါ ရွှေရောင် ကိုယ်ထည်နဲ့ ပြန်လည် မွေးဖွားလာနိုင်လိမ့်မယ်!"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မင်ယွဲ့ လွင်ပြင် တွင် ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားတော့၏။

ကြည့်ရှုသူများမှာ စိတ်အားထက်သန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အများအပြားက ဧကရာဇ်မင်း ကို သူ၏ အသက်ဖြင့် ပေးဆပ်ရန် အော်ဟစ်နေကြလေသည်။ အများအပြားက ကြည့်ရှုရန် စင်မြင့် ဆီသို့ ပြေးဝင်လာကြပြီး စစ်တပ်က သူတို့ကို မနည်း တားထားရလေသည်။

ဤသည်မှာ ကန် နိုင်ငံ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့နှင့် ချူ နိုင်ငံ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ နှစ်ခုစလုံးကို အံ့အားသင့်စေသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ "ဧကရာဇ်မင်း သူ၏ အသက်ဖြင့် ပေးဆပ်သင့်သည်" ကဲ့သို့သော စကားလုံးများကို ကြားရခြင်းမှာ တကယ်ကို အံ့သြစရာ ကောင်းလှပေသည်။

ဤသည်မှာ ကန် နှင့် ချူ မှ သံတမန်များ အတွက် လုံးဝ မယုံနိုင်စရာ ပင် ဖြစ်လေသည်။ ကန် နှင့် ချူ တို့တွင် ထိုကဲ့သို့သော အရာမျိုးမှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဧကရာဇ်မင်း ပြစ်မှုတစ်ခု ကျူးလွန်ခဲ့လျှင်ပင်၊ မည်သူကမျှ စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် ဧကရာဇ်မင်း ကို ပြစ်ဒဏ်ချမှတ်နိုင်မည် မဟုတ်သလို၊ အပြစ်ကို ပုံချရန် ဆိုသည်မှာ ဝေးစွ။

သို့တိုင် ဤပုန်ကန်သော မြင်ကွင်းမှာ ကျင်း တွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့လေသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က သေခါနီးတွင် ဧကရာဇ်မင်း ကို လက်ညှိုးထိုးပြီး "မင်း ငါ့ကို ဒုက္ခပေးခဲ့တယ်" ဟု ပြောလိုက်ရုံဖြင့်...

ထို့နောက် သက်သေ အထောက်အထားပင် မလိုဘဲ...

ပြည်သူများက "ဧကရာဇ်မင်း သူ့အသက်နဲ့ ပေးဆပ်သင့်တယ်!" ဟု စတင် အော်ဟစ်ကြတော့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကြည့်ရှုရန် စင်မြင့် ပေါ်၌...

စုဝမ်ကွမ်း သည် မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေ၏။ ကောင်းကင် လက်ရာ လှောင်အိမ် မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ပြီး၊ စုချန်းချိုး မှာ ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူက ကျင်း ဧကရာဇ် ကို ကြည့်ကာ လေးနက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်

"အရှင်မင်းကြီး... ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ လုပ်ရတာလဲ... ဒီအင်ပါယာ ကို ကျွန်တော့် အဘိုး က မင်းအတွက် တည်ဆောက်ပေးခဲ့တာပါ... မင်းအနေနဲ့ သူ့ကို ဘယ်လိုများ သည်းမခံနိုင် ဖြစ်ရတာလဲ..."

ကျင်း ဧကရာဇ် သည် စုဝမ်ကွမ်း ကို စိုက်ကြည့်ကာ တိုးညင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။

စုဝမ်ကွမ်း ဖြည်းညင်းစွာ ထရပ်လိုက်ပြီး၊ ကျင်း ဧကရာဇ် အနားသို့ လျှောက်သွားကာ ဦးညွှတ်လျက် ပြောလိုက်သည်

"ကျင်း ပြည်သူတွေအတွက် ထောင်စုနှစ် တောင် ကို သွားဖို့ အရှင်မင်းကြီး ကို တောင်းပန်ပါတယ်... ကောင်းကင်အရှင်သခင် ကို ပြန်လည် ရှင်သန်လာအောင် ကူညီပေးပြီး မဟာ ကျင်း ရဲ့ မြေကို ကာကွယ်ပေးဖို့ပါ!"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် နန်းတွင်း အရာရှိ တစ်ဒါဇင်ကျော် ကလည်း ဒူးထောက်ကာ

"အရှင်မင်းကြီး ထောင်စုနှစ် တောင် သို့ ပြောင်းရွှေ့ဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်!"

ဟု အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

အခြား နန်းတွင်း အရာရှိများ အားလုံး၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကွဲပြားနေကြလေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး"

အရာရှိဟောင်း တစ်ဦးက ပြောသည်

"အရှင်မင်းကြီး... မင်းရဲ့ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်တဲ့ အကြောင်းပြချက် တွေအတွက်၊ ဒီလို ဆိုးရွားတဲ့ ပြစ်မှုကို ကျူးလွန်ခဲ့တယ်... အခုထိ နောင်တ မရသေးဘူးလား... မဟာ ကျင်း ရဲ့ ပြည်သူတွေကို ဘယ်လို ရှင်းပြမလဲ... ဘိုးဘေးတွေကို မင်း ဘယ်လို ရှင်းပြမလဲ..."

"မိမိအပြစ်အတွက် အပြစ်ဖြေဖို့ တောင်ပေါ်ကို သွားဖို့ အရှင်မင်းကြီး ကို ကျွန်တော်တို့ တောင်းပန်ပါတယ်!"

နောက်ထပ် အရာရှိဟောင်း တစ်ဦးက မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသော အရာရှိများကို လက်ညှိုးထိုးကာ ဟောက်လိုက်သည်

"မင်းတို့ အားလုံး ဘာရပ်ကြည့်နေကြတာလဲ... ဧကရာဇ်မင်း က ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ အမှားတစ်ခုကို ကျူးလွန်ခဲ့တာ၊ ဒါက မဟာ ကျင်း ကို ဖျက်ဆီးလိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲ! ဒီလို မိုက်မဲတဲ့ လုပ်ရပ်မျိုးကိုတောင် ဧကရာဇ်မင်း ကို နောင်တရဖို့ ဖြောင်းဖျဖို့ မကြိုးစားဘူးလား... သာမန် ပြည်သူတွေ အပေါ် မင်းတို့မှာ လေးစားမှု ရှိသေးရဲ့လား..."

ကြည့်ရှုရန် စင်မြင့် အောက်ရှိ ၊ "ဧကရာဇ်မင်း သူ့အသက်နဲ့ ပေးဆပ်သင့်တယ်" ဟု အော်ဟစ်နေသော လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်ရင်း၊ အခြား အရာရှိများမှာ ကြီးမားလှသော ဖိအားကို ခံစားလိုက်ကြရလေသည်။

ပထမဆုံး အရာရှိက ဖိအားကို မခံနိုင်တော့ဘဲ ဒူးထောက်ကာ

"အရှင်မင်းကြီး... ကျေးဇူးပြုပြီး အပြစ်တွေအတွက် အပြစ်ဖြေပါ!"

ဟု အော်ဟစ်ပြီးနောက်၊ အစပိုင်းတွင် မပါဝင်ချင်ခဲ့သော အရာရှိ ပိုမို များပြားလာကာ ဘက်ရွေးလာကြလေသည်။ အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာပင် အရာရှိ အားလုံး ဒူးထောက်ကာ ဧကရာဇ်မင်း ကို သူ၏ အပြစ်များအတွက် အပြစ်ဖြေရန် တိုက်တွန်းကြတော့၏။

အချို့သော ဝါရင့် အရာရှိများက ကျင်း ဧကရာဇ် ၏ နှာခေါင်းကို တိုက်ရိုက် လက်ညှိုးထိုးကာ ဆဲဆိုကြပြီး၊ သေမည်ဟု ခြိမ်းခြောက်ကြလေသည်။

ကျင်း ဧကရာဇ် သည် ဒူးထောက်နေသော အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက် အရာရှိများကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ အကြည့်ကို စုဝမ်ကွမ်း ထံ စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်

"အစ်ကိုစု...

ဘာလို့ ဒီလောက် ဒုက္ခခံနေရတာလဲ... အဘိုးအို စု ရဲ့ စကားကို ငါ ငြင်းလို့ ရလို့လား... ဟူး!"

ကျင်း ဧကရာဇ် က သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလျက် ပြောကြားသည်

"မင်းရဲ့ ဆန္ဒကို ငါ ဖြည့်ဆည်းပေးပြီး ထာဝရ ထွက်သွားပါ့မယ်—"

"စောင့်ပါဦး!"

ထိုစဉ်...

စုဇီယို ရုတ်တရက် ကြည့်ရှုရန် စင်မြင့် ပေါ်မှ ပြေးလာပြီး

"ကျွန်တော် နားလည်ပြီ! ကျွန်တော် နားလည်ပြီ!"

ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

စုဇီယို ပြေးလာသည်ကို မြင်သောအခါ ကျင်း ၏ အရာရှိဟောင်း တစ်ဦးက ချက်ချင်း

"သူ့ကို တားထား!"

ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် စစ်သား အနည်းငယ်က စုဇီယို ၏ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်ကြ၏။

အရာရှိဟောင်း က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ပြောသည်

"ဒုတိယဝန်ကြီးငယ် စု... ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီမှာ လာမအော်ပါနဲ့... ဒါက ကျွန်တော်တို့ ကျင်း နိုင်ငံရဲ့ တော်ဝင်ပုရောဟိတ် ပါ၊ ကန်တိုင်းပြည် က သာမန် နိုင်ငံသား တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ မင်းနဲ့ ဘာမှ မဆိုင်ပါဘူး..."

စုဇီယို က အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်

"စုချန်းချိုး မသေသေးပါဘူး؛ သူ ဟန်ဆောင်နေတာ—"

"ဒုတိယဝန်ကြီးငယ် စု အရက်မူးနေတာ ဖြစ်မယ်؛ သူ့ကို အနားယူဖို့ လွှတ်လိုက်ပါ"

ဟု ဝန်ကြီး က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ရပ်စမ်း!"

ကျင်း ဧကရာဇ် က အော်ဟစ်လိုက်သည်

"ငါ ဒီမှာ ရှိနေသေးတယ်! ကိစ္စအတွက် အရမ်း စိတ်အားထက်သန် နေကြတာလား... မင်းတို့ ထီးနန်းကို လုယူချင်ရင်တောင် ခဏလေးတောင် မစောင့်နိုင်ကြဘူးလား..."

အရာရှိဟောင်း ၏ မျက်နှာမှာ ကျင်း ဧကရာဇ် ၏ ဆူပူခံရပြီးနောက် အနေရခက်သွားလေသည်။

ကျင်း ဧကရာဇ် က စုဇီယို ကို ပိတ်ဆို့ထားသော စစ်သားများကို ကြည့်လိုက်၏။

စစ်သားများက အလျင်အမြန် ဘေးသို့ ဖယ်ပေးလိုက်ကြသည်။

စုဇီယို အလျင်အမြန် ချဉ်းကပ်လာပြီး ကျင်း ဧကရာဇ် ကို ဦးညွှတ်ကာ

"အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်တော် ဒီနေ့ တကယ်ကို တစ်ခုခု သင်ယူလိုက်ရပါတယ်!"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျင်း ဧကရာဇ် က အနေရခက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး

"ဝန်ကြီး စု...မင်းရဲ့ တာဝန်တွေကိုပဲ ဆက်လုပ်သင့်ပြီး ငါ့ကို မလှောင်ပြောင်ပါနဲ့"

ဟု ဆိုသည်။

ထိုစဉ်...

ကျင်း ဝန်ကြီး တစ်ဦးက စုဇီယို ကို ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်သည်

"ဝန်ကြီး စု... မင်းရဲ့ ကန်တိုင်းပြည် ရဲ့ စည်းကမ်းတွေကို ကျွန်တော် မသိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျင်း နိုင်ငံဟာ စည်းကမ်းတွေ၊ ဥပဒေတွေ ရှိတဲ့ နေရာတစ်ခုပါ... နိုင်ငံခြား သံတမန် တစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ ဥပဒေတွေကို မရင်းနှီးဘူးဆိုရင်၊ နိုင်ငံနှစ်ခု ကြား ပဋိပက္ခ မဖြစ်စေဖို့အတွက် ဒီ ကိစ္စတွေမှာ ဝင်မစွက်ဖက်တာ အကောင်းဆုံးပါပဲ... အဲဒီလို ဖြစ်လာရင်၊ တရားစီရင်ရေး ရုံး ရဲ့ ဒုတိယဝန်ကြီး ဖြစ်တဲ့ မင်းဟာ အကျိုးဆက်တွေကို ခံနိုင်ရည် ရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး!"

စုဇီယို က ဝန်ကြီးကို စိုက်ကြည့်ကာ ပြောသည်

"မင်း ငါ့ကို သတ်ရဲလား... မင်း ငါ့ကို သတ်ရဲရင် မင်းကို ယောကျ်ား တစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါ လေးစားမယ်၊ ပြီးရင် ကန်တိုင်းပြည် ရဲ့ သံချပ်ကာ မြင်းတပ် ကို မြင်အောင် ငါ လုပ်ပေးမယ်!"

"မင်း—"

စုဇီယို က ဆက်ပြောသည်

"ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ မင်းတို့ ဧကရာဇ် က ငါ့ကို အမိန့်ပေးထားတာ၊ ပြီးတော့ သူ့ကို ငါ ရှာတွေ့ခဲ့ပြီ!"

ဝန်ကြီး က ပြောသည်

"ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကို မနေ့က ဖမ်းမိခဲ့တယ်လေ؛ သူက သတ္တမမြောက် မင်းသား ပဲ! တကယ်လို့ စု ဒုတိယဝန်ကြီး ပြဿနာ ရှာဖို့ ဒီရောက်နေတာ ဆိုရင်၊ ကျွန်တော်တို့ ရိုင်းစိုင်းတယ်လို့ အပြစ်မတင်ပါနဲ့... လူအုပ်ကြီးက အခုချိန်မှာ ဒေါသဖြစ်နေတယ်၊ နောက်ပိုင်း တစ်ခုခု ဖြစ်လာရင် မင်း အကျိုးဆက်တွေကို ခံနိုင်ရည် ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး!"

စုဇီယို က ဝန်ကြီးကို လျစ်လျူရှုကာ ဆက်ပြောသည်

"တကယ်တမ်းကျတော့ မနေ့က စီမာခုံ အပြစ်ကိုခံ ယူတုန်းက၊ ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း ကို စု မိသားစု က ကြိုးကိုင် ခြယ်လှယ်နေတယ် ဆိုတာကို ကျွန်တော် အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ပါတယ်... လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးနှစ်က စုချန်းချိုး ကိုယ်တိုင် ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ တောင်ပေါ်က ဆင်းလာခဲ့တယ်၊

ဒါပေမဲ့..." "လူသတ်ပွဲ တစ်ခု အပြီးမှာတော့ ဒီကိစ္စကို စွန့်လွှတ်လိုက်တယ်... နောက်ကွယ်က လူကို ရှာမတွေ့နိုင်လို့ မဟုတ်ဘူး၊ နောက်ကွယ်က လူဟာ စု မိသားစု ဖြစ်နေမှန်း သူ သိလိုက်ရလို့ လက်လျှော့လိုက်ရတာပါ... အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်တော် ပြောတာ မှန်လား..."

ဧကရာဇ်မင်း က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

စုဇီယို က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်

"တကယ်တော့၊ ချွေ့ဟွာ စားသောက်ဆိုင် က မန်နေဂျာ ဝမ် ဟာ ဝမ်ဝမ်ကျီ ရဲ့ အစ်မ ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို အလွယ်တကူ ရှာတွေ့နိုင်ဖို့နဲ့၊ အဲဒီကနေ ဟုန်ရွှီး ရဲ့ သဲလွန်စကို လိုက်နိုင်ဖို့ အရှင်မင်းကြီး ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကြောင့် အားလုံး ဖြစ်ခဲ့ရတာပါ..."

ကျင်း ဧကရာဇ် က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်၏။

စုဇီယို က ဆက်ပြောသည်

"တကယ်တမ်းကျတော့ ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း ကို စု မိသားစု က ကြိုးကိုင် ခြယ်လှယ်နေတယ် ဆိုတာကို မင်း သိနေခဲ့တာပါ၊ ဒါပေမဲ့ စုချန်းချိုး ရဲ့ သဘောထားကို မသိခဲ့ဘူး၊ ဒါကြောင့် ဒီအတိုင်း ထားလိုက်ပြီး အခြေအနေအရ စီးမျောဖို့ ရှင် ရွေးချယ်ခဲ့တာပါ..."

ကျင်း ဧကရာဇ် က ပြောသည်

"ငါက သူတို့နောက်ကို လိုက်ချင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး၊ အဲဒါက ငါတို့ ကျင်း နိုင်ငံမှာ ဖြစ်နေတဲ့ အခြေအနေပါ... ဆရာကြီး စု ရဲ့ ရပ်တည်ချက် ရှင်းလင်းဖို့ ငါ စောင့်နေတာပါ... တကယ်လို့ ဆရာကြီး စု က စု မိသားစု ကို ထောက်ခံတယ်ဆိုရင်၊

ငါ့မှာ ကန့်ကွက်စရာ ဘာမှ မရှိသလို၊ အဲဒီလို လုပ်နိုင်စွမ်းလည်း မရှိပါဘူး... တကယ်လို့ ဆရာကြီး စု က စု မိသားစု ကို မထောက်ခံဘူး ဆိုရင်၊ ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း က ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်လာပါစေ နောက်ဆုံးမှာ ဘာမှ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

စုဇီယို က ပြောသည်

"ပြီးတော့ ဒီနေ့ ဆရာကြီးအို စု က သူ့ရဲ့ ရပ်တည်ချက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြသလိုက်ပြီလေ؛ သူက စု မိသားစု ကို ထောက်ခံတယ်... ဒါကြောင့် အရှင်မင်းကြီး... မင်းမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့ အခွင့်အရေးတောင် မရှိတော့ဘူး..."

ထိုစဉ်...

ကြည့်ရှုရန် စင်မြင့် အောက်တွင် ရုတ်တရက် ကမောက်ကမ ဖြစ်သွား၏။ ဒေါသထွက်နေသော အရပ်သားများက စစ်တပ်၏ ပိတ်ဆို့မှုကို ဖောက်ထွက်လာကြပြီး၊ ကြည့်ရှုရန် စင်မြင့် ဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာကာ၊ အားလုံးက ဧကရာဇ်မင်း အသက်နဲ့ ပေးဆပ်ဖို့ အော်ဟစ်နေကြလေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်...

ကြည့်ရှုရန် စင်မြင့် ပေါ်ရှိ အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက် အရာရှိများက ကျင်း ဧကရာဇ် ကို ဝိုင်းရံရန် ပြေးသွားကြပြီး၊ စုဇီယို နှင့် သူ၏ စကားဝိုင်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်ကြလေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး... မြန်မြန် ထွက်သွားပါ!"

"သွား၊ အရှင်မင်းကြီး ကို မြန်မြန် ခေါ်သွား—"

"ဒီနေရာက အန္တရာယ်များတယ်؛ တခြား အရာတွေ အားလုံးကို မေ့လိုက်၊ အရှင်မင်းကြီး ကို အရင် ခေါ်သွား!"

ချက်ချင်းပင် အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက် အရာရှိ အများအပြားက ကျင်း ဧကရာဇ် ကို အတင်းအကျပ် ခေါ်ဆောင်သွားရန် ကြိုးစားကြလေသည်။

ကမောက်ကမ ဖြစ်မှုများကြားတွင် စုဇီယို သည် စုဝမ်ကွမ်း ကို ကြည့်လိုက်၏။

စုဝမ်ကွမ်း သည်လည်း စုဇီယို ကို ကြည့်နေလေသည်။

တကယ်လို့ ကျင်း ဧကရာဇ် သာ အခု ထွက်သွားရင်၊ အရာအားလုံးဟာ ငြင်းမရတဲ့ အမှန်တရား တစ်ခု ဖြစ်သွားလိမ့်မယ် ဆိုတာ သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံး နားလည်ထားကြတယ်။ ကျင်း ဧကရာဇ် ဟာ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေကြောင့်၊

ကျေးဇူးကို လျစ်လျူရှုပြီး စုချန်းချိုး ရဲ့ သေဆုံးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ သူ့အပြစ်တွေအတွက် အပြစ်ဖြေဖို့ ထောင်စုနှစ် တောင် ကို သွားပြီး စုချန်းချိုး ပြန်လည် မွေးဖွားလာဖို့ ကူညီပေးဖို့ ကျမ်းစာတွေကို ရွတ်ဆိုပေးခဲ့တယ် ဆိုတာပေါ့။

စုဇီယို သည် ကြည့်ရှုရန် စင်မြင့် သို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာသော လူအုပ်ကြီးကို အေးဆေးစွာ ကြည့်နေ၏၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျင်း ဧကရာဇ် တွင်လည်း အရန် အစီအစဉ် တစ်ခု ရှိကြောင်း သူ သိထားသောကြောင့် ပင် ဖြစ်သည်။

သေချာတာပေါ့...

နောက်တစ်ခဏတွင်...

ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲ တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ လူအုပ်ထဲမှ အများအပြားက သူတို့၏ အပေါ်ဝတ်ရုံများကို ရုတ်တရက် ချွတ်လိုက်ကြရာ၊ အင်ပါယာ အစောင့်တပ်ဖွဲ့ ၏ ဝတ်စုံများကို ဖော်ပြလိုက်လေသည်။

"အင်ပါယာ အစောင့်တပ်ဖွဲ့၊ ဧကရာဇ်မင်း ကို ကာကွယ်!"

"အရှင်မင်းကြီး ကို ကာကွယ်ကြ!"

လူခြောက်ရာ သို့မဟုတ် ခုနစ်ရာခန့် ပါဝင်သော အင်အားစု တစ်ခုက တိုက်ခိုက်လာရာ သွေးမြစ် တစ်စင်းကို ချန်ရစ်ခဲ့ပြီးနောက် ကြည့်ရှုရန် စင်မြင့် ရှေ့တွင် စုရုံးလာကြလေသည်။

ချက်ချင်းပင် ကျင်း ဧကရာဇ် ကို အတင်းအကျပ် ခေါ်ဆောင်သွားလိုသော နန်းတွင်း အရာရှိများမှာ သူတို့၏ ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်ရုံကလွဲပြီး ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။

ကျင်း ဧကရာဇ် က လက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းကာ

"ဝန်ကြီး စု... ကျေးဇူးပြုပြီး ဆက်ပြောပါ!"

ဟု ဆိုသည်။

စုဇီယို က ဧကရာဇ် ကျင်း ၏ ဘေးသို့ လျှောက်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်

"တကယ်တမ်းကျတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ယခင် သံသယတွေဟာ စု မိသားစု ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေလဲ ဆိုတာကို နားမလည်တာကနေ အဓိက မြစ်ဖျားခံတာပါ... တကယ်လို့ သူတို့က ထီးနန်းကို လုယူချင်တယ် ဆိုရင်၊

သူတို့က စုချန်းချိုး ရဲ့ ဒဏ္ဍာရီကို ထိန်းသိမ်းဖို့ ပိုပြီး အာရုံစိုက်သင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား... ဘာလို့ သူတို့က ခိုးယူခံရတဲ့ ကောင်းကင် လက်ရာ ဝိညာဉ် လှောင်အိမ် ကို ကာကွယ်ဖို့ လိုအပ်တာလဲ..."

"တကယ်လို့ သူတို့ဆီမှာ တခြား အကြံအစည်တွေ ရှိတယ်ဆိုရင်၊ စုချန်းချိုး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မယ် ဆိုတာကို သူတို့ ဘယ်လို အာမခံနိုင်မှာလဲ... တကယ်လို့ စုချန်းချိုး က အဲဒီ ဟန်ဆောင်မှုမှာ ပူးပေါင်းဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်ဆိုရင်..."

"သူ့စကားတစ်ခွန်းတည်း နဲ့ တော်ဝင် စီမာ မိသားစုကို ထီးနန်းစွန့်အောင် အလွယ်တကူ ဘာလို့ မလုပ်တာလဲ... ဘာလို့ ဒီလောက် ဒုက္ခခံနေရတာလဲ..."

ကျင်း နိုင်ငံရှိ စုချန်းချိုး ၏ ဂုဏ်သတင်းအရဆိုလျှင် ၎င်းကို ဖုံးကွယ်ရန် ဘာမှ လုပ်စရာ မလိုပေ။ ပိုရိုးရှင်းစွာ ပြောရလျှင် အရှင်မင်းကြီး သည် ထီးနန်းကို စီမာခုံ ထံ လွှဲပြောင်းပေးခြင်းဖြင့် ပြဿနာကို အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းနိုင်ပြီး၊ သူ၏ ဂုဏ်သတင်းကို ထိခိုက်မှု မရှိစေဘဲ တော်ဝင် မိသားစုကို ပြောင်းလဲနိုင်လေသည်။

"ဒါဆို၊ မင်း အခု နားလည်ပြီလား... "

ကျင်း ဧကရာဇ် က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ..."

စုဇီယို က ပြောသည်

"စု မိသားစု က ထီးနန်းကို မလိုချင်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျင်း ကို ဘာသာရေး နိုင်ငံ တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲချင်တာပါ၊ တော်ဝင် မိသားစုကို သင်္ကေတ အဖြစ် ထားပြီး..." "ဂိုဏ်း က တကယ့် အုပ်ချုပ်သူ အနေနဲ့ပေါ့... ဒီနေ့ တကယ်လို့ အရှင်မင်းကြီး သာ သူတို့နဲ့အတူ ထွက်သွားရင်၊ တော်ဝင် မိသားစုရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာနဲ့ ဂုဏ်သတင်း က ထိုးကျသွားမှာဖြစ်ပြီး၊ သူတို့က လောက တစ်ခွင်လုံးရဲ့ ပြစ်တင်ရှုတ်ချခြင်းကိုတောင် ခံရမှာပါ..."

"ခုနရက် အကြာမှာ ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း ကို တည်ထောင်ပြီး အုပ်ချုပ်ရေး အာဏာကို သဘာဝကျကျပဲ လွှဲပြောင်းယူလိမ့်မယ်... စုချန်းချိုး က နတ်ဘုရား ပြန်လည် မွေးဖွားခြင်း ပြဇာတ် တစ်ခုကို ကပြမှာဖြစ်ပြီး၊ တစ်နိုင်ငံလုံးရဲ့ ယုံကြည်မှု က မကြုံစဖူး အမြင့်ဆုံးကို ရောက်ရှိသွားလိမ့်မယ်... သူက တကယ့် 'နတ်ဘုရား' တစ်ပါး ဖြစ်လာမှာဖြစ်ပြီး၊

အဲဒီနောက် နတ်ဘုရား က နိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်ဖို့ စုဝမ်ကွမ်း ဒါမှမဟုတ် စု မိသားစု က တစ်ယောက်ယောက်ကို ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် အဖြစ် ခန့်အပ်လိမ့်မယ်... ဒီဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ကို ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး လို့လည်း အမည်ပြောင်းလို့ ရပြီး၊ လောကမှာ ဘုရားသခင်နဲ့ အနီးစပ်ဆုံး သူလို့ ခေါ်ဆိုနိုင်တယ်...

အဲဒီအချိန်ကစပြီး ဧကရာဇ်မင်း ကို ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း က လုံးဝ ခန့်အပ်လိမ့်မယ်... တကယ်လို့ စုချန်းချိုး တစ်နေ့နေ့မှာ တကယ် သေသွားရင်တောင်၊ စု မိသားစု က ကျင်း အပေါ် အမြင့်ဆုံး အာဏာကို ကိုင်စွဲထားဦးမှာပါ..."

"အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်တော့်ရဲ့ ခန့်မှန်းချက် မှန်တယ်လို့ ထင်လား..."

ကျင်း ဧကရာဇ် သည်...

အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ပြောကြားသည်

"လောလောဆယ်တော့ အဲဒီလို ဖြစ်ပုံရပါတယ်..."

သူက စုဝမ်ကွမ်း ကို ကြည့်ကာ ဆက်ပြောသည်

"မူလက ငါ့အစီအစဉ် က ဆရာကြီး စု က စု မိသားစု ကို ထောက်ခံသရွေ့ ငါက မဆိုင်းမတွ လက်ခံမှာပါ၊ ပြီးတော့ ထီးနန်းကို ဆုံးရှုံးရတာက အရေးမကြီးပါဘူး... ငါတို့ စီမာ မိသားစုရဲ့ အင်ပါယာ ကို အစကတည်းက ဆရာကြီး စု က ပေးသနားခဲ့တာပါ၊ အခုတော့ အဲဒါကို ပြန်ပေးရမယ့် ကိစ္စ တစ်ခု ပါပဲ!"

စုဝမ်ကွမ်း မှာ တိတ်ဆိတ်နေလေသည်။

ကျင်း ဧကရာဇ် က ဆက်ပြောသည်

"ဒါပေမဲ့၊ ချူ နိုင်ငံက ဆရာကြီး လျန်ရှန်း က ဆရာကြီး စု နဲ့ တိုက်ခိုက်မယ်လို့ ကြေညာပြီး၊ ဆရာကြီး စု က အဲဒီ စိန်ခေါ်မှုကို လက်ခံလိုက်တဲ့ အချိန်မှာ၊ မရိုး ရှင်းမှန်းသိလိုက်ရတယ်... စု မိသားစု က ငါ့ထီးနန်းကို လိုချင်တာတင် မကဘူး၊ နိုင်ငံကိုပါ သစ္စာဖောက်ချင်နေတာ ထင်တယ်!"

"အဲဒီအချိန်ကစပြီး ငါ ခုခံချင်လာတယ်... ဒါပေမဲ့ အင်အားမရှိသလို ခံစားရတယ်... ပြီးတော့ တိုက်ဆိုင်စွာပဲ၊ စီမာခုံ က ကန်တိုင်းပြည် က ဝန်ကြီး စု နဲ့ ဝန်ကြီး ကူ တို့ကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့တယ်... အဲဒီအချိန်ကတည်းက မင်းတို့ စု မိသားစု ဟာ ဒီကလေးကို မင်းတို့လူ တစ်ယောက်လို့ မသတ်မှတ်ဘူး ဆိုတာ ငါ သိတယ်၊ ဒါကြောင့် စု မိသားစု ရဲ့ အစီအစဉ်တွေ အကြောင်း သူ ဘာမှမသိခဲ့တာ..."

"ဒါကြောင့် ဝန်ကြီး စု ကို ငါ စတင် လမ်းညွှန်ခဲ့တယ်...ဒါပေမဲ့ စီမာခုံ ကို ရှာတွေ့တဲ့ အထိပဲ လမ်းညွှန်ခဲ့တယ်... အဲဒီနောက်မှာ ငါ ဘာမှ ထပ်မလုပ်ခဲ့ဘူး...

နောက်ဆုံးမှာ ငါ့ကို ကူညီဖို့ သူတို့ ရွေးချယ်မလား၊ မရွေးချယ်ဘူးလား ဆိုတာက သူ တို့ အပေါ်မှာပဲ မူတည်ပါတယ်... ရန်သူတွေ ဖန်တီးပြီး အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေဖို့ သူတို့ရဲ့ မသိနားမလည်မှုကို ငါ အသုံးမပြုချင်ပါဘူး..."

ထိုသို့ပြောရင်း ကျင်း ဧကရာဇ် က စုဇီယို ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်

"ဒါပေမဲ့ ကြည့်ရတာ ဝန်ကြီးစု က ငါ့ကို ကူညီဖို့ ရွေးချယ်လိုက်ပုံ ရတယ်..."

စုဇီယို က

"အရှင်မင်းကြီး... ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင်... စု မိသားစု အာဏာသိမ်းပြီးနောက်၊ ချူး စစ်တပ်တွေ နယ်စပ်ကို ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်ဖို့ မင်းတို့ နိုင်ငံရဲ့ တံခါးတွေကို ဖွင့်ပေးမှာကို ကျွန်တော် တကယ် စိုးရိမ်မိပါတယ်!" "

"ဒါဆိုရင်၊ ဆရာကြီးကူ..."

ကျင်း ဧကရာဇ် က ကူမော့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

တစ်ခဏမျှ လူတိုင်း လှည့်ကြည့်လာကြ၏။

ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ဒီအခြေအနေမှာ စုဇီယို ရဲ့ စွမ်းအားက နိုင်ငံတော်ရဲ့ သဘောထားကို ကိုယ်စားပြုရာမှာ တည်ရှိနေပါတယ်؛ တကယ့် ဖိအားက မရောက်သေးပါဘူး...

လက်ရှိမှာ ကန်တိုင်းပြည် ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ ကို စိုးရိမ်ပူပန်မှုက ကူမော့အပေါ် လုံးဝ ကျရောက်နေပါတယ်... ကူမော့ရဲ့ သရုပ်မှန်က ထူးခြားပါတယ်؛ ကန်တိုင်းပြည် နိုင်ငံသား တစ်ယောက် ဖြစ်ပေမဲ့၊ သူက...

သိုင်းလောကသား တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး၊ ကန်တိုင်းပြည် အရာရှိ တစ်ယောက် မဟုတ်ပါဘူး... သူ့ရဲ့ ရွေးချယ်မှုကို ဘယ်သူကမှ သေချာ မသိနိုင်ပါဘူး...

ချူ နိုင်ငံ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ ကလည်း ကူမော့ကို စောင့်ကြည့်နေကြပါတယ်...

ကူမော့က ဖြည်းညင်းစွာ စကားပြောလိုက်သည်

"ကျွန်တော်က ကြေးစား တစ်ယောက် သက်သက်ပါ၊ နိုင်ငံတကာ ဆက်ဆံရေး တွေကိုလည်း နားမလည်ပါဘူး... ကျွန်တော်က ဝရမ်းပြေး တွေကိုပဲ ဖမ်းတာပါ..."

ထိုသို့ပြောရင်း ကူမော့က စုဝမ်ကွမ်း ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောလိုက်သည်

"သခင် စု... ကျင်း နိုင်ငံ နန်းတွင်းက မင်းခေါင်းအတွက် ငွေစ သုံးသောင်း ဆုငွေ ထုတ်ထားတယ်... ဆုငွေကို ကျွန်တော် လက်ခံထားပြီးပြီဆိုတော့ အခု မင်းခေါင်းကို ကျွန်တော် ငှားဖို့ လိုတယ်!"

စုဝမ်ကွမ်း က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်

"အဲဒီ အသုံးမကျတဲ့၊ စီမာခုံ က ဒီလို ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာကြီး တစ်ခု ယူလာခဲ့တာပဲ!"

ကျင်း ဧကရာဇ် က သက်ပြင်းချလျက် ဆိုသည်

"အစ်ကို စု... အဲဒီ ကလေးက နောက်ဆုံးတော့ မင်းရဲ့ စု မိသားစု ကို ရွေးချယ်လိုက်တာပါ..." "ဒါက ငါ့ကို အရမ်း စိတ်ပျက်စေတယ်... ဟုန်ရွှီး အဖမ်းခံရပြီး စာရင်းတွေ စစ်ဖို့ သူလာတဲ့အခါ၊ စု မိသားစု ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက် တွေကို ခန့်မှန်းမိပြီး၊ မင်းရဲ့ စု မိသားစု ဟာ ဒီနေ့ တစ်ခုခု သေချာပေါက် လုပ်မယ် ဆိုတာကို သိလိမ့်မယ်...

ဒီနေ့ရဲ့ သေရှင် တိုက်ပွဲ ကို ချောချောမွေ့မွေ့ ဖြစ်ဖို့နဲ့ စု မိသားစု ရဲ့ အစီအစဉ် ကို ချောချောမွေ့မွေ့ အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ အတွက်၊ ဟာကွက်တွေ အပြည့်ရှိတဲ့ လိမ်ညာမှု တစ်ခုနဲ့ စု မိသားစု အတွက် အပြစ်ကို ယူခံဖို့ သူ ရွေးချယ်ခဲ့တာပါ... နောက်ဆုံးမှာ သူက မင်းရဲ့ စု မိသားစု ဘက်မှာပါပဲ...

"တကယ့် ပြဿနာက သူ မဟုတ်ပါဘူး၊ မင်း ပါပဲ..."

"မင်း သူ့ကို ဘယ်တော့မှ မယုံကြည်ခဲ့ဘူး... သူ နန်းတော်ကို ရောက်သွားတဲ့ အချိန်ကစပြီး၊ မသိစိတ်က သူ့ကို မင်း သားအဖြစ် မသတ်မှတ်တော့ဘူး... ဒါကြောင့်မို့လို့ ဒီလောက် ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ အစီအစဉ် အကြောင်း သူ လုံးဝ မသိခဲ့တာ၊ အဲဒါကြောင့်မို့လို့ သူက...ကန်တိုင်းပြည် က ဆရာကြီးကူ တို့ကို ဆင့်ခေါ်ခဲ့တာ..."

စုဝမ်ကွမ်း က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောသည်

"အရှင်မင်းကြီး... ဒီနှိမ့်ချတဲ့ အစေခံ က ဘာအစီအစဉ် မှ မသိပါဘူး... ကျွန်တော် သိတာက၊ မင်းရဲ့ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်တဲ့ အကြောင်းပြချက် တွေအတွက် ကောင်းကင်အရှင်သခင် ကို ဒီနေ့ လူသိရှင်ကြားးသတ်ခဲ့တယ် ဆိုတာပါပဲ၊ ပြီးတော့ အခု အမှန်တရားကို လိုရာဆွဲ ဖန်တီးဖို့ ကန်တိုင်းပြည် ရဲ့ သံတမန် တွေနဲ့ ပူးပေါင်းနေတယ်...

ဒီနေ့ အဖြစ်အပျက် တွေဟာ..." "ကောင်းကင်အရှင်သခင် ကို သတ်ဖို့ ကန်တိုင်းပြည် နဲ့ မင်း ပူးပေါင်းကြံစည်ခဲ့တာလို့ ကျွန်တော် သံသယရှိတယ်၊ ပြီးတော့ ကျင်းနိုင်ငံ ကို ကန်တိုင်းပြည် ဆီ ရောင်းစားပြီးလောက်ပြီ...

အရှင်မင်းကြီး... ကောင်းကင်အရှင်သခင် ဟာ အရာအားလုံးကို တတ်စွမ်းနိုင်ပြီး ပြန်လည် ထမြောက်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိနေပါသေးတယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး ခေါင်းမာ မနေပါနဲ့... မင်းရဲ့ အပြစ်တွေအတွက် အပြစ်ဖြေဖို့ ထောင်စုနှစ် တောင် ကို သွားပါ၊ အရှင်မင်းကြီး!"

အပိုင်း ( ၃၀၉ ) ဆရာကြီးနှစ်ယောက် နဲ့ တိုက်ခိုက်ခြင်း

ထိုစဉ်...

အဝေးးမှ ခွာသံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။ အလွန် ဝေးကွာသော နေရာရှိ မြင်းတပ် ကြီးမှာ ရွေ့လျားနေသော သတ္တု ခံတပ်ကြီး တစ်ခုအလား ဖြစ်လေသည်။

"ကူမော့ ဆိုတဲ့ သစ္စာဖောက် က ကောင်းကင်အရှင်သခင် ရဲ့ ပြန်လည် ထမြောက်ခြင်းကို တားဆီးဖို့ ကြိုးစားပြီး ဧကရာဇ်မင်း ကို ပြန်ပေးဆွဲသွားတယ်!"

"ကူမော့ကို သတ်၊ ဧကရာဇ်မင်း ကို ကယ်တင်၊ ပြီးတော့ ကောင်းကင်အရှင်သခင် ကို ပြန်လည် ထမြောက်စေ!"

"ကောင်းကင်အရှင်သခင် ကို ပြန်လည် ထမြောက်စေ!"

"အားလုံးပဲ၊ မိစ္ဆာတွေကို နှိမ်နင်းဖို့ ကောင်းကင်အရှင်သခင် ရဲ့ နတ်ဘုရား ဝိညာဉ်ကို ခဏတာ ဆင့်ခေါ်နိုင်တဲ့ 'ဆောင်းဦးတစ်ထောင် ကျမ်းစာ ' ကို ရွတ်ဆိုကြ!"

ချက်ချင်းပင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေသည့် ရွတ်ဆိုသံကြီး တစ်ခု လွင်ပြင် တစ်ခွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့၏။

ဓားအရှိန်အဝါ တစ်ခု ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ကြားတွင် ပေါ်လာလေသည်။

စင်မြင့် အောက်တွင်၊ အစေခံမလေး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် သူတို့၏ အင်္ကျီလက်များကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လွှဲပစ်လိုက်ကြ၏။ သူတို့၏ အင်္ကျီလက်များမှာ လိပ်ပြာ တောင်ပံများအလား ပွင့်အာသွားပြီး၊ လွင့်ဝဲနေသော ပန်းပွင့်ဖတ်များမှာ မမြင်ရသော ကြိုးများဖြင့် ဆွဲငင်ခံရသည့်အလား ရုတ်တရက် ရပ်သွားကာ လေဟာနယ်တွင် လူပုံသဏ္ဌာန် တစ်ခုကို ပုံဖော်လိုက်လေသည်။

ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာ၏၊ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်သော စုချန်းချိုး ပင် ဖြစ်လေသည်။ နတ် တစ်ပါးအလား အဖြူရောင် ဝတ်စုံနှင့် အဖြူရောင် ဆံပင်များဖြင့် သူသည် ဖွဖွလေး ဆင်းသက်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်

"ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရား ဝိညာဉ် က လောကကြီးမှာ နှစ်နာရီပဲ နေနိုင်တယ်... ခုနစ်ရက် အကြာမှာ တရားဝင် ပြန်လည် မွေးဖွားလာလိမ့်မယ်..."

"ကောင်းကင်အရှင်သခင် က မိစ္ဆာတွေနဲ့ ဘီလူးတွေကို သတ်ဖို့ ကမ္ဘာမြေကို ဆင်းသက်လာပြီ!"

"ကောင်းကင်အရှင်သခင် က မိစ္ဆာတွေနဲ့ ဘီလူးတွေကို သတ်ဖို့ ကမ္ဘာမြေကို ဆင်းသက်လာပြီ!"

ပြည်သူများ အားလုံး ဒူးထောက်ကာ ကန်တော့ကြပြီး အရူးအမူး အော်ဟစ်နေကြရာ သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ အစွန်းရောက် ယုံကြည်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

တကယ်လို့ စုချန်းချိုး က အခုအချိန်မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်တဲ့သူတွေဟာ ဉာဏ်အလင်းရပြီး သူ့ဘေးမှာ ရှိနေနိုင်တယ်လို့ ပြောလိုက်ရင်၊ လူအများအပြားဟာ နေရာမှာတင် တကယ်ပဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်သွားကြလိမ့်မယ်လို့ စုဇီယို နဲ့ အခြားသူတွေက ခံစားလိုက်ရတယ်။

"သူက ဟန်တောင် မဆောင်တော့ဘူးပဲ!"

ကူမော့ စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်၏။

ဒီနေ့ သူ အသစ်တစ်ခု သင်ယူခဲ့ရတယ်။ ယုံကြည်မှု က အမြင့်ဆုံး ဖြစ်နေတဲ့ ကျင်းနိုင်ငံ လို နိုင်ငံမျိုးမှာ အထောက်အထား တွေ ဥပဒေတွေ အကြောင်း ပြောနေစရာ မလိုပါဘူး။

စုချန်းချိုး ၏ စကားများမှာ အမြင့်ဆုံးသော သံမဏိ ဥပဒေ ပင် ဖြစ်လေသည်။

သူသည် လူတိုင်းရှေ့တွင် သေချင်ယောင် ဆောင်ခဲ့ပြီးနောက်၊ ပေါ်လွင်သွားပြီးနောက်တွင် ပြန်လည် ထွက်လာခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းကို "နတ်ဘုရား ဝိညာဉ် ကမ္ဘာမြေသို့ ဆင်းသက်လာခြင်း" ဖြင့် ရှင်းပြနိုင်ဆဲဖြစ်ပြီး၊ "ခုနစ်ရက်အတွင်း ပြန်လည် မွေးဖွားခြင်း" ဆိုသည့် သိသာထင်ရှားသော လိမ်လည်မှု တစ်ခုကို ဖန်တီးကာ လူတိုင်း ယုံကြည်ကြမည် ဖြစ်သည်။

နိုင်ငံထဲ တွင် စုချန်းချိုး သည် တကယ့် နတ်ဘုရား တစ်ပါး ပင် ဖြစ်လေသည်။

"တကယ်လို့ မင်း ရှုံးသွားရင် ဒီနေ့ကို ဘယ်လို အဆုံးသတ်မလဲ၊ ကောင်းကင်အရှင်သခင် လီကျီ "

ကူမော့သည် စုချန်းချိုး ထံ အသံလှိုင်း သတင်းစကား ပို့လိုက်၏။

စုချန်းချိုး က ကူမော့ကို ပြုံးပြပြီး အသံလှိုင်း ဖြင့် ပြန်လည် ဖြေကြားသည်

"လူငယ်လေး... မင်းကို ငါ လေးစားတယ်... နောက်အနှစ် ငါးဆယ် ဟာ သိုင်းလောကမှာ မင်းရဲ့ ခေတ် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်... ဒါပေမဲ့ ငါ့ကို မီဖို့ မင်း အနည်းဆုံး ဆယ်နှစ် လိုပါသေးတယ်... လူငယ်လေး... အခု သိုင်းလောကရဲ့ တောက်ပမှုဟာ ငါ့ရဲ့ ဂုဏ်ကျက်သရေ ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း ကြောင့် ဖြစ်တယ်ဆိုတာ မင်း သိသင့်တယ်..."

ကူမော့က ပြောသည်

" တကယ်ကို ဟန်လုပ်နေတာပဲ... မင်းမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ သူတစ်ယောက်ရဲ့ နှလုံးသားတောင် မရှိဘူးလေ... အတွင်းစိတ်က သတ္တိကြောင်မှုကို ဖုံးကွယ်ဖို့ ဒီလို လှပတဲ့ စကားတွေကို ပြောနေတာလား..."

စုချန်းချိုး က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီး

"မင်ယွဲ့ တောင် မှာ တိုက်ကြတာပေါ့... ဒီနေ့ က မင်းက ငါ့ကို နိုင်ပြီး မင်းလိုချင်တဲ့ အတိုင်း အဆုံးသတ်သွားတာ ဒါမှမဟုတ် ငါက မင်းကို နိုင်ပြီး ငါလိုချင်တဲ့ အတိုင်း အဆုံးသတ်သွားတာပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်... ဟူး... လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က မင်း ကျင်း နိုင်ငံကို လာတယ်လို့ ငါ ကြားခဲ့ပြီး၊ ငါတို့ တိုက်ရလိမ့်မယ်လို့ ခန့်မှန်းခဲ့တယ်... ကြည့်ရတာ ရှောင်လွှဲလို့ မရဘူး ထင်တယ်..."

ဟု ဆိုသည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် စုချန်းချိုး သည် လက်ဆန့်ထုတ်ကာ ဓားရှည်တစ်လက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင် လက်ရာ ဝိညာဉ် လှောင်အိမ် ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်၏။ ထို့နောက် သူသည် မင်ယွဲ့ တောင် ဆီသို့ ပျံသန်းသွားလေသည်။

ကူမော့က ကူချူတုန်း၏ စာအုပ်သေတ္တာ ထဲမှ ကောင်းကင်မိစ္ဆာစောင်း ကို ဆွဲထုတ်လိုက်၏။ ထို့နောက် သူ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပေတစ်ရာ အကွာတွင် ပေါ်လာလေသည်။ အသက်ရှူ နှစ်ကြိမ်၊ သုံးကြိမ် အတွင်းမှာပင် ကူမော့ မင်ယွဲ့ တောင် သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

စုချန်းချိုး မှာ တောင်ခြေသို့သာ ရောက်ရှိသေးသည်။

"ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်တဲ့ ကိုယ်ဖျော့ပညာ လဲ!"

စုချန်းချိုး အံ့သြစွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်ပြီး၊ ကောင်းကင် လက်ရာ ဝိညာဉ် လှောင်အိမ် ကို ဝတ်ဆင်ကာ တောင်ထိပ်သို့ ပျံသန်းသွားပြီး ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံးပေါ်တွင် ညင်သာစွာ ဆင်းသက်လိုက်လေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မင်ယွဲ့ တောင် ပေါ်၌ လူသုံးယောက် ရှိနေ၏။

ကူမော့နှင့် စုချန်းချိုး တို့အပြင်၊ စုချန်းချိုး နှင့် တိုက်ခိုက်ရန် မူလက စီစဉ်ထားသော ဆရာကြီး လျန်ရှန်း လည်း ရှိနေလေသည်။

ကူမော့နှင့် စုချန်းချိုး တို့ နှစ်ဦးစလုံး ဆရာကြီး လျန်ရှန်း ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြ၏။

ဆရာကြီး လျန်ရှန်း က ဖြည်းညင်းစွာ ထရပ်ပြီး လက်အုပ်ချီလျက်

" ဘုန်းကြီးက ဓားနတ်ဘုရား စု နဲ့ သူရဲကောင်း ကူ ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်..."

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကူမော့က

"လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ထောင်စုနှစ် မြို့ မှာ မင်းကို တွေ့ခဲ့တယ်၊ အဲဒီတုန်းက ကျွန်တော် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်ခဲ့ရတယ်... စုချန်းချိုး ကို စိန်ခေါ်ဖို့ ကျင်း နိုင်ငံကို ရောက်လာတာကို၊ တိုက်ခိုက်လိုစိတ် နည်းနည်းလေးတောင် မင်း မပြခဲ့ဘူးလေ... ဒီနေ့မှပဲ ကျွန်တော် နားလည်တော့တယ်؛ မင်းက ဟန်ဆောင်နေတာ သက်သက်ပဲ၊ တိုက်ခိုက်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝ မရှိခဲ့ဘူး..."

ဟု ဆိုသည်။

ဆရာကြီး လျန်ရှန်း က ပြုံးလျက်

"သူရဲကောင်း ကူ... ပညာရှိပါတယ်... ဓားနတ်ဘုရား စု ရဲ့ သိုင်းပညာတွေက နတ်ဘုရား အဆင့် ရှိပါတယ်؛ ဒီ ဘုန်းကြီးက သူ့ကို ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ... အဲဒီလောက် မိုက်မဲတဲ့ အလုပ်မျိုးကို း ဘယ်လို လုပ်ရဲမှာလဲ... မူလကတော့ ဘုန်းကြီး တစ်ပါးအနေနဲ့ ကျွန်တော် ဒီလို အလုပ်မျိုး မလုပ်သင့်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ချူ နိုင်ငံရဲ့ တော်ဝင် မိသားစု အပေါ် မျက်နှာသာပေးမှု တစ်ခု အကြွေးတင်နေလို့ အဲဒါကို ပြန်ဆပ်ရမှာပါ..."

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကူမော့က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလျက်

"ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်... သိုင်းလောကမှာ လူတစ်ယောက်ဟာ ကိုယ့်ကံကြမ္မာကို ကိုယ်မထိန်းချုပ်နိုင်တာ မကြာခဏ ရှိတတ်ပါတယ်... မင်းက အလွန် အောင်မြင်တဲ့ ဘုန်းကြီး တစ်ပါး ဖြစ်ပေမဲ့၊ လူသား တစ်ယောက် ဖြစ်နေသေးပြီး လောကရဲ့ စည်းကမ်းတွေ ကနေ မလွတ်မြောက်နိုင်ပါဘူး..."

ဟု ဆိုသည်။

"ဒီနှိမ့်ချတဲ့ ဘုန်းကြီး ရှက်မိပါတယ်..."

ဆရာကြီး လျန်ရှန်း က ဦးညွှတ်ပြီး ဆက်ပြောသည်

"ဒီနေ့ သူရဲကောင်း ကူ ကို နောက်တစ်ကြိမ် ကျွန်တော် စော်ကားရတော့မယ် ထင်တယ်... လက်ရှိ အခြေအနေက မျှော်လင့်ထားသလို ဖြစ်နေတော့၊ ကိစ္စတွေ ချောချောမွေ့မွေ့ ဖြစ်သွားဖို့အတွက် ဓားနတ်ဘုရား စု ကို ကူညီပြီး သူရဲကောင်း ကူ ကို အနိုင်ယူဖို့ မင်းသမီး က ကျွန်တော့်ကို ညွှန်ကြားထားပါတယ်!"

ထိုစဉ်...

အသံလှိုင်း သတင်းစကား တစ်ခု ပေါ်လာ၏။ ၎င်းမှာ ချူ နိုင်ငံ၏ မင်းသမီး ရှောင်ဇီရင်ထံမှ ဖြစ်သည်

"သူရဲကောင်း ကူ... ဒီနေ့ အခြေအနေ က အတော်လေး ရှင်းလင်းနေပါတယ်... ကျွန်မတို့ ချူ နိုင်ငံမှာ အစီအစဉ် တစ်ခု ရှိတယ်၊ ဒါကြောင့် စု မိသားစု နဲ့ ကျွန်မတို့ ပူးပေါင်းခဲ့တယ်၊ ရှင်ကတော့ ကန်တိုင်းပြည် ကို ကိုယ်စားပြုပြီး ကျွန်မတို့ရဲ့ အစီအစဉ်ကို ဖျက်ဆီးဖို့ လာခဲ့တာလေ..."

" ရှင် ကျွန်မတို့ရဲ့ အစီအစဉ်တွေကို ဖျက်ဆီးနေတာကို အလကား ရပ်ကြည့်မနေနိုင်ပါဘူး؛ တန်ပြန် အစီအမံတွေ ကျွန်မတို့ လုပ်ရပါမယ်... ဒါကြောင့် ဒီကိစ္စမှာ ကိုယ့်ရပ်တည်ချက် တွေကနေ ကိုယ်လုပ်သင့်တာကို လုပ်နေကြတာပါ... ပုဂ္ဂိုလ်ရေး အရတော့ ကျွန်မတို့ သူငယ်ချင်းတွေ အဖြစ် ဆက်နေနိုင်ပါတယ်..."

ဆရာကြီး လျန်ရှန်း က ဆက်ပြောသည်

"သူရဲကောင်း ကူ... မင်းကို ကျွန်တော် တားဆီးရပေမဲ့ မင်းနဲ့ ရန်သူ ဖြစ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး... ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင်၊ နောက်ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ်ဟာ သိုင်းလောကမှာ မင်းရဲ့ ခေတ် ဖြစ်လာမှာဖြစ်ပြီး မင်းကို ကျွန်တော် မစော်ကားရဲပါဘူး...

ဒါပေမဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေ အရဆိုရင် အများအကျိုး အတွက် လှုပ်ရှားရုံကလွဲပြီး ကျွန်တော့်မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိပါဘူး..."

စုချန်းချိုး က နှုတ်ခမ်းကို တွန့်လျက်

"ဘုန်းကြီး လျန်ရှန်း... မင်းက ဗုဒ္ဓဘာသာ ရဲ့ ခေါင်းဆောင်၊ သန့်ရှင်းတဲ့ ဘုန်းတော်ကြီး တစ်ပါး ဖြစ်ပြီးတော့ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် သတ္တိကြောင်ရတာလဲ... လူငယ်လေး တစ်ယောက်ပဲ ရှိသေးတာကို ... သူ့ကို စော်ကားမိမှာ ကြောက်နေတာလား... မင်း မရှက်ဘူးလား..."

ဟု ဆိုသည်။

ဆရာကြီး လျန်ရှန်း က ဝမ်းသာအားရဖြင့်

"ဓားနတ်ဘုရား စု... မင်း ဆိုလိုတာက မင်းကို ကျွန်တော် ကူညီဖို့ မလိုဘူး၊ ပြီးတော့ သူရဲကောင်း ကူ ကို အနိုင်ယူနိုင်တယ်လို့ လုံးဝ ယုံကြည်မှု ရှိတယ်ပေါ့... အဲဒါ အရမ်း ကောင်းတာပဲ! သူရဲကောင်း ကူ ကို ကျွန်တော် တကယ်ကို မစော်ကားရဲပါဘူး... ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ် အတွင်း..."

"ကျွန်တော့်ရဲ့ အနာဂတ် ကျမ်းစာ တွေမှာ သူရဲကောင်း ကူ နဲ့ ဆယ့်နှစ်ကြိမ် တိုက်ခဲ့ပြီး ဆယ့်သုံးကြိမ် အရိုက်ခံခဲ့ရတယ်လေ... ကျွန်တော် နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး တကယ်ကို မရှိပါဘူး..."

စုချန်းချိုး က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်

"ငါတို့ ဆယ့်နှစ်ကြိမ် တိုက်ခဲ့တာကို၊ ဘယ်လိုလုပ် ဆယ့်သုံးကြိမ် အရိုက်ခံရတာလဲ..."

ဆရာကြီး လျန်ရှန်း က ပြောသည်

"တစ်ကြိမ်က အနာဂတ် ဟောကိန်း မှာ၊ ကျွန်တော် မကျေနပ်လို့ တိုက်ပွဲ နေရာကို မဟာ အလင်းရောင် ဘုရားကျောင်း မှာ သတ်မှတ်ခဲ့တယ်... ပုံမှန် တိုက်ပွဲ တစ်ပွဲမှာ ကျွန်တော် တစ်ကြိမ် အရိုက်ခံရတယ်၊ ပြီးတော့ မဟာ အလင်းရောင် ဘုရားကျောင်း ရဲ့ ကာကွယ်ရေး ဝင်္ကပါ အကူအညီနဲ့ နောက်တစ်ကြိမ် အရိုက်ခံရပြန်တယ်လေ..."

စုချန်းချိုး: "."

ဆရာကြီး လျန်ရှန်း က ဆက်ပြောသည်

"ဓားနတ်ဘုရား စု က သူရဲကောင်း ကူ ကို အနိုင်ယူနိုင်တယ်လို့ ယုံကြည်မှု ရှိနေမှတော့၊ ဒီနှိမ့်ချတဲ့ ဘုန်းကြီးက အနှောင့်အယှက် မပေးတော့ပါဘူး... အခု ထွက်သွားပါတော့မယ်..."

ဆရာကြီး လျန်ရှန်း ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး၊ ၎င်းမှာ နှလုံးသား ထဲကနေ လာသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်လေသည်။ သို့သော်လည်း နောက်တစ်ခဏတွင်...

သူ၏ အပြုံးမှာ ခဲသွားတော့၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စုချန်းချိုး က ရုတ်တရက်

"မင်း နေပြီး ငါ့ကို ကာကွယ်ပေးသင့်တယ်... ငါလည်း အဲဒီလောက် ယုံကြည်မှု မရှိဘူး!"

ဟု ပြောလိုက်သောကြောင့် ပင် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် စုချန်းချိုး က ကူမော့ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်

"ကူမော့... ငါက အဘိုးကြီး တစ်ယောက်ပါ၊ မင်း ငါ့ကို ရိုက်ပြီးရင် ရပ်ဖို့ မှတ်ထားနော်!"

ကူမော့ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားပြီး

"နေပါဦး၊ ခုနက ဟိုဘက်မှာ မင်း အတော်လေး မောက်မာနေတာ မဟုတ်ဘူးလား... ငါ မင်းကို မီဖို့ အနည်းဆုံး ဆယ်နှစ် လိုသေးတယ်လို့ ပြောနေတာလေ၊ အခု ဘာဖြစ်သွားတာလဲ..."

ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ငါ အဲဒီလို ထင်နေတုန်းပဲ..."

စုချန်းချိုး က ဆိုသည်

"ငါ့ကို မီဖို့ မင်း အနည်းဆုံး ဆယ်နှစ် လိုသေးတယ်လို့ ငါ ယုံကြည်နေတုန်းပဲ... ဒါပေမဲ့ ငါ နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်လောက် အသက်ရှင်လို့ မရဘူးလား... ငယ်ရွယ်ခြင်းမှာ အားသာချက်တွေ ရှိတယ်လေ... နောက်ဆယ်နှစ် နေလို့ မင်း ငါ့ကို လာတိုက်ရင် ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ..."

ကူမော့က လေးနက်သော လေသံဖြင့်

"ပြောပုံအရဆိုရင် မင်း ကျွန်တော့်ကို သတ်ဖို့ အစီအစဉ် မရှိဘူးပေါ့..."

ဟု ပြောလိုက်သည်။

စုချန်းချိုး က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်

"ငါတို့ ကြားမှာ အဲဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ ရန်ငြိုး မရှိပါဘူး... ဒါက ငါတို့ရဲ့ ရပ်တည်ချက် ကွာခြားမှု သက်သက်ပါပဲ... ကန် နိုင်ငံသား တစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းက ကျင်း ဧကရာဇ် ဘက်မှာ ရပ်တည်နေတယ်... ဘယ်သူသိမလဲ၊ တစ်နေ့နေ့ကျရင် အခြေအနေတွေ ပြောင်းလဲသွားပြီး မင်းက..." "ကျင်း ဧကရာဇ် ကို ဆန့်ကျင်နေရင်တောင်မှ ငါက သူ့ဘက်မှာ ရှိနေနိုင်တာပဲ..."

" ရပ်တည်ချက်တွေ အပြင်၊ ကန် ဧကရာဇ် ကိုယ်တိုင် ခန့်အပ်ထားတဲ့ နိုင်ငံတော် သူရဲကောင်း တစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းကို သတ်တာက ကန် နိုင်ငံကို စစ်ကြေညာတာနဲ့ အတူတူပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ရဲ့ တိုက်ပွဲမှာ မင်းက ငါ့ကို သတ်တာပဲ ဖြစ်ဖြစ် ငါက မင်းကို သတ်တာပဲ ဖြစ်ဖြစ် မဖြစ်နိုင်ပါဘူး... ဒါကြောင့်..."

"မင်းကို သတ်ဖို့ဆိုတာ ကြိုတင် ချုံခိုတိုက်ခိုက်ဖို့ သေချာပေါက် လိုအပ်ပြီး၊ အဲဒီနောက် ကြီးမားတဲ့ စစ်တပ် တစ်ခုနဲ့ မင်းကို ဝိုင်းရံ ချေမှုန်းရမှာပဲ... အဲဒါက စစ်ကြေညာတာနဲ့ ဘာကွာလို့လဲ..."

ကူမော့က မေးလိုက်သည်

"မင်းက ချူ နိုင်ငံနဲ့ ပူးပေါင်းပြီးပြီပဲ၊ ဘာလို့ ကန် နိုင်ငံကို စစ်ကြေညာရမှာ ကြောက်နေရတာလဲ..."

စုချန်းချိုး က ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်

"ချူ နိုင်ငံနဲ့ ပူးပေါင်းတာက ကန် နိုင်ငံနဲ့ မဟာမိတ် ကို သစ္စာဖောက်တာ မဟုတ်ဘူး..."

ဟု စုချန်းချိုး က ဆိုသည်။

ကူမော့က မေးမြန်းသည်

"ကျွန်တော် အရမ်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေတယ်... မင်း ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ... ကျင်း နိုင်ငံက မင်းရဲ့ ဂုဏ်သတင်းနဲ့ ဆိုရင် စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့ စု မိသားစု ဆီကနေ အာဏာကို အလွယ်တကူ သိမ်းယူနိုင်တာပဲ... ဘာလို့ ဒီလောက် ဒုက္ခခံနေရတာလဲ..."

စုချန်းချိုး က ပြန်ဖြေသည်

" ကျင်း မှာ ငါ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းကို မြှင့်တင်ဖို့ပါ၊ ငါ ဘယ်တော့မှ ဂုဏ်ကျက်သရေ ကျဆင်းမသွားအောင် သေချာစေဖို့ပါ... စု မိသားစု ကို အာဏာသိမ်းစေချင်တာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျင်း ရဲ့ လက်ရှိ အာဏာ ဖွဲ့စည်းပုံကို ပြောင်းလဲချင်ရုံ သက်သက်ပါ..."

ကူမော့က ခေါင်းညိတ်ပြလျက်

"ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ... အဲဒါက ဘာသာရေး ပုံစံ တစ်ခုပဲ... ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း က နိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်တယ်၊ ဧကရာဇ် က သင်္ကေတ ဖြစ်တယ်၊ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် က ဧကရာဇ် ကို ခန့်အပ်တယ်၊ ပြီးတော့ မမြင်ရတဲ့ ကောင်းကင်အရှင်သခင် လီကျီ က ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ကို ဆုံးဖြတ်တယ်လေ..."

စုချန်းချိုး က ခေါင်းညိတ်ပြလျက်

"တကယ်လို့ ငါက ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း တည်ထောင်ကြောင်း တိုက်ရိုက် ကြေညာပြီး နိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်ဖို့ အဲဒါကို သုံးမယ်ဆိုရင်၊ အားနည်းချက် နှစ်ခု ရှိတယ်... ပထမအချက်က တော်ဝင် မိသားစု ဆီကနေ မလွဲမသွေ ခုခံမှု တွေနဲ့ ကြုံတွေ့ရမှာပဲ၊ အဲဒါက ပြဿနာ တချို့ ဖြစ်စေပြီး ငါ့ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို ထိခိုက်စေမှာပဲ...

ဒုတိယအချက်က ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရား အာဏာက မြင့်တက်လာမှာ မဟုတ်သလို၊ တော်ဝင် မိသားစုကို သစ္စာရှိတဲ့ သူတွေက ငါ့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆန့်ကျင်လာအောင် လှုံ့ဆော်ပေးလိမ့်မယ်..."

ကူမော့က မေးလိုက်သည်

"အာဏာ ဖွဲ့စည်းပုံကို မင်း ဘာလို့ ပြောင်းလဲချင်ရတာလဲ..."

စုချန်းချိုး က ပြန်ဖြေသည်

" "ဒီအကြံအစည်တွေက ငါ့ဆီက စတာမဟုတ်ဘူး ကူမော့... လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးနှစ်ကမှ စုဝမ်ကွမ်းဆိုတဲ့ကောင်က ထောင်စုနှစ်ဂိုဏ်းနာမည်ကိုသုံးပြီး မြေတွေသိမ်းနေတာကို ငါသိခဲ့တာ။ အဲဒီတုန်းက သူ့ကို ငါကိုယ်တိုင် သတ်ဖို့အထိ ပြင်ဆင်ခဲ့ဖူးတယ်..."

"ဒါပေမဲ့ သူက ငါ့ကို ဖြောင်းဖျနိုင်ခဲ့တယ်။ မင်းလည်း သိတဲ့အတိုင်း ချူဧကရာဇ်က တစ်လောကလုံးကို သိမ်းပိုက်ဖို့ ချီတက်နေပြီ။ ငါကလည်း အသက် ၈၀ နီးပါးရှိနေပြီဆိုတော့ ငါသေသွားရင် ကျင်းနိုင်ငံက ရန်သူ့လက်အောက် ရောက်သွားမှာပဲ။"

အဲဒီအချိန်ကျရင် တိုင်းပြည်ကို ဘယ်လိုကာကွယ်မလဲ? စုဝမ်ကွမ်းက 'ယုံကြည်မှု' နဲ့ နိုင်ငံကိုအုပ်ချုပ်ဖို့ အကြံပေးခဲ့တယ်။ ပြည်သူတွေအားလုံးက ငါ့ကို 'နတ်ဘုရား' လို ကိုးကွယ်ယုံကြည်လာအောင် လုပ်မယ်တဲ့။ ဒီလိုဆိုရင် တိုင်းပြည်နယ်နိမိတ်တွေ ပျက်စီးသွားရင်တောင် ပြည်သူတွေရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ကျင်းနိုင်ငံဆိုတဲ့ အသိစိတ်က ပျောက်ပျက်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး။ လူတွေက မိခင်နိုင်ငံကို မေ့သွားတဲ့နေ့မှသာ တကယ့်ကို ပျက်စီးသွားတာ မဟုတ်လား..."

"လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်ကဆိုရင် စုဝမ်ကွမ်းကို ငါချက်ချင်း သတ်မိမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ ငါအိုလာတာကို ငါကိုယ်တိုင် ခံစားနေရတယ်... ဒါကြောင့်လည်း ကျင်းနိုင်ငံရဲ့ မီးတောက်ကို ထိန်းသိမ်းဖို့ သူ့ရဲ့အစီအစဉ်ကို ငါခွင့်ပြုခဲ့တာပဲ။"

ကူမော့က

"ဒါပေမဲ့ ဆရာကြီး... ဆရာကြီးကျန်း ပြောတာတော့ ဆရာကြီးက အမျိုးသားရေး တာဝန်သိစိတ်လည်း သိပ်မရှိဘူး၊ စုမိသားစုကိုတောင် ဂရုစိုက်တာ မဟုတ်ဘူးဆို..."

စုချန်းချိုး က သက်ပြင်းချလျက် ဆိုသည်

" "သိုင်းပညာမှာ အကောင်းဆုံးဖြစ်ချင်ရင် နတ်ဘုရားတစ်ပါးလို စိတ်ခံစားချက် ကင်းရမယ် ကူမော့... ငါကတော့ လူသားဆန်မှုရဲ့ ထောင်ချောက်ထဲမှာ ပိတ်မိခဲ့သူပါ။ မိသားစုနဲ့ တိုင်းပြည်အပေါ်ထားတဲ့ သံယောဇဉ်တွေက ငါ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်းနှလုံးသားကို ဖျက်ဆီးခဲ့တာပဲ။ ဒါကြောင့်လည်း ငါက လောကမှာ အကောင်းဆုံး မဖြစ်နိုင်တော့တာ..."

"မင်း သိချင်နေတဲ့ ချူနိုင်ငံနဲ့ အပေးအယူကလည်း ရိုးရှင်းပါတယ်။ ငါတို့က ဘာသာရေးနဲ့ တိုင်းပြည်ကို စည်းလုံးမယ်၊ သူတို့က ငါတို့ရဲ့ အစိုးရကို အသိအမှတ်ပြုပေးမယ်... နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အမြတ်ထွက်တဲ့ ကစားပွဲတစ်ခုပေါ့။"

ကူမော့က

"ဆရာကြီး ပြောတာတွေကို ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ လက်မခံနိုင်ဘူး။ ကျွန်တော်ကတော့ 'ဧကရာဇ်ကျင်း' ကိုပဲ ယုံကြည်တယ်။ ပြီးတော့... စုဝမ်ကွမ်းက ကျွန်တော့်အတွက်တော့ ဖမ်းဆီးရမယ့် ဝရမ်းပြေးတစ်ယောက်ပဲ။ သူ့ကို ကျွန်တော် သေချာပေါက် ဖမ်းမှာပါ!"

ဟု ဆိုသည်။

စုချန်းချိုး က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်

"ကြေးစား တစ်ယောက် အနေနဲ့ မင်းရဲ့ ယုံကြည်ချက်က တကယ်ကို အားကောင်းတာပဲ!"

ကူမော့က မေးလိုက်သည်

"ကျွန်တော် သိချင်တာက၊ နောက်ကျ မင်း ရှုံးသွားရင် ဘယ်လို ကိုင်တွယ်မလဲ..."

စုချန်းချိုး က လက်မထောင်ပြကာ

"အခုတော့ မင်းက လောကမှာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ အလားအလာ ရှိတယ်ဆိုတာကို ငါ တကယ် ယုံကြည်သွားပြီ... မင်းမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ နှလုံးသား တစ်ခု ရှိတယ်... ငါနဲ့ ဘုန်းကြီး လျန်ရှန်း ပေါင်းရင် မင်း နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား..."

ဟု ဆိုသည်။

"ကျွန်တော် နိုင်ပါတယ်..."

ကူမော့၏ လေသံမှာ တည်ငြိမ်ပြီး မေးခွန်းထုတ်စရာ မရှိပေ။

စုချန်းချိုး က တောင်အောက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြကာ

"မင်းနဲ့ တိုက်ပွဲ ရှောင်လွှဲလို့ မရနိုင်ဘူးလို့ ငါ အရင်က သံသယ ရှိခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့်..."

" ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်ခဲ့တယ်... တောင်အောက်မှာ အကြီးစား မြင်းတပ် နှစ်ထောင်၊ အပေါ့စား မြင်းတပ် ငါးထောင် နဲ့ စစ်သား သောင်းနဲ့ချီပြီး ရှိတယ်... ဒီလူတွေက ဧကရာဇ်မင်း ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ မဟုတ်ပါဘူး၊ မင်းကို ကိုင်တွယ်ဖို့ အဲဒီမှာ ရှိနေခဲ့ကြတာပါ..."

"ငါ့မှာ စောင့်ကြပ်သူ လို့ ခေါ်တဲ့ ဓားတစ်လက် ရှိတယ်၊ အဲဒါကို ချူ စစ်တပ်ကို တိုက်တုန်းက ငါ ဖန်တီးခဲ့တာပါ... အဲဒါကို ဓား အဖြစ် ပြောင်းလဲဖို့ စစ်တပ်ရဲ့ တိုက်ပွဲ အရှိန်အဝါ ကို အသုံးချနိုင်တယ်...

ဒါကြောင့် ဒီနေ့ မင်းက ငါနဲ့ ဘုန်းကြီး လျန်ရှန်း ကို သာမကဘဲ စစ်သား သောင်းနဲ့ချီကိုပါ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်... မင်း နိုင်နိုင်သေးတယ်လို့ ထင်လား..."

"ကျွန်တော် နိုင်ပါတယ်!"

ဟု ကူမော့က ဆိုသည်။

"တကယ်လို့ မင်း ဒီနေ့ နိုင်နိုင်သေးတယ် ဆိုရင် လောကမှာ အတော်ဆုံး ဖြစ်လာမှာပါ... ကျန်းရိုရွှီး အသက်ရှင်နေရင်တောင် သူ မင်းကို နိုင်မယ်လို့ ငါ မထင်ဘူး..."

ဟု စုချန်းချိုး က ပြောလိုက်သည်။

ကူမော့က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောသည်

"ဒီနေ့ ကျွန်တော်က လောကမှာ အတော်ဆုံး ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို သက်သေပြဖို့ ရည်ရွယ်ထားပါတယ်... "

စုချန်ချိုးက

လောကမှာ အ‌ေတာ်ဆုံးဖြစ်ချင်တဲ့ သွေးဆောင်မှုကို ဘယ်သူက ခုခံနိုင်မှာလဲ ကူမော့... ငါကိုယ်တိုင်လည်း ရှုံးမှာကြောက်လို့ ဒုတိယနေရာမှာပဲ နေခဲ့တာပါ။"

"ဒါပေမဲ့ အခုတော့... မင်း တကယ်နိုင်မယ်ထင်ရင် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ တိုက်ခိုက်စမ်းပါ။ ကျင်းနိုင်ငံ တုန်လှုပ်သွားမှာကို မပူနဲ့။ အဆိုးဆုံးဖြစ်လာရင်တောင် ငါကိုယ်တိုင် ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ခင်းပေးခဲ့မယ်။"

"ငါက အလှည့်စားခံရလို့ ဧကရာဇ်ကို အထင်လွဲခဲ့သူ၊ မင်းကတော့ တိုင်းပြည်ကို ကယ်တင်ဖို့ ကောင်းကင်က စေလွှတ်လိုက်တဲ့ 'ကောင်းကင်အရှင်သခင်' ပေါ့... ဒီလိုဆိုရင် ငါတို့နိုင်ငံရဲ့ ကံကြမ္မာက ပြန်လည်တည့်မတ်သွားလိမ့်မယ်။ မင်းမှာ တာဝန်ရှိတာက ငါ့ကို အနိုင်တိုက်ဖို့ပဲ ကူမော့!"

ကူမော့က ရယ်မောလိုက်ပြီး

"မင်းရဲ့မြေး အန္တရာယ် ရှိနေပြီ..."

ဟု မေးလိုက်သည်။

"အာဏာလုပွဲ ဆိုတာ အမြဲတမ်း ဒီလိုပဲလေ..."

စုချန်းချိုး က ပြောသည်

"ဒီနေ့ တကယ်လို့ မင်း ရှုံးရင် အင်ပါယာ အာဏာဟာ လမ်းမှားထဲ ရောက်သွားမှာဖြစ်ပြီး ကျင်း ဧကရာဇ် ဟာ အခုကစပြီး ထောင်စုနှစ် တောင် မှာ ပိတ်မိနေလိမ့်မယ်... ဒါက ပေးဆပ်ရမယ့် တန်ဖိုးပါပဲ...

တကယ်လို့ ငါ ရှုံးရင် အင်ပါယာ အာဏာနဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာဟာ အများကြီး တိုးတက်လာလိမ့်မယ်... စုဝမ်ကွမ်း အကျဉ်းသား ဖြစ်သွားတာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ သေသွားတာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ဒါကလည်း သူ ပေးဆပ်ရမယ့် တန်ဖိုးပါပဲ!"

ကူမော့က လေးနက်သော လေသံဖြင့်

"ဒီလိုဆိုမှတော့ တိုက်ကြတာပေါ့!"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကူမော့ သည် မရဏလောက၏ သေမင်းတမန်အရှိန်အဝါများ ကိန်းဝပ်နေသည့် "ကောင်းကင်မိစ္ဆာစောင်း" ကို ပွေ့ပိုက်ထားသည်။ သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များအောက်ရှိ တစ္ဆေပြာရောင် စောင်းကြိုးခုနစ်ချောင်းမှာ အေးစက်သော အလင်းတန်းများဖြင့် လင်းလက်နေ၏။

သူနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် တောင်ထွတ်ပေါ်တွင်မူ ဆရာကြီး စုချန်းချိုး က တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေသည်။

"တိုက်!"

စုချန်းချိုး၏ အမိန့်သံအဆုံးတွင် သူ၏ "ထောင်စုနှစ်ဓား" သည် အိပ်မောကျနေရာမှ နိုးထလာသော နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဓားအိမ်အတွင်းမှ ရုန်းထွက်လာသည်။ နှင်းခဲကဲ့သို့ ဖြူဖွေးအေးစက်သော ဓားအလင်းတန်းမှာ ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသော နဂါးငွေ့တန်းတစ်ခုအလား တိမ်ပင်လယ်ကို ခုတ်ပိုင်းကာ ကူမော့ထံသို့ တိုးဝင်သွားသည်။ ထိုဓားစွမ်းအင်မှာ လေထုကိုပင် လောင်ကျွမ်းစေပြီး မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးကို ဖြူဖွေးသွားစေသည်။

ကူမော့သည် တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိဘဲ သူ၏လက်ချောင်းများဖြင့် စောင်းကြိုးများကို ပြင်းထန်စွာ ဖိချလိုက်သည်။ ထိုအခါ အမည်းရောင်သံမဏိဓားများအလား ထက်မြက်လှသော အသံလှိုင်းခုနစ်ခုမှာ လေဟာနယ်ကို ဆွဲဖြဲကာ စုချန်းချိုး၏ ဓားအလင်းတန်းဆီသို့ တည့်တည့်ဦးတည်သွား၏။ စုချန်းချိုးက သူ၏ဓားစွမ်းအင်ကို ထောင်ပေါင်းများစွာသော ဓားပိုက်ကွန်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အရာအားလုံးကို ချေမွရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ ကူမော့၏ စောင်းသံမှာ သတ္တုနှင့် ကျောက်စိမ်းကို ရိုက်ခွဲလိုက်သကဲ့သို့ စူးရှစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဓားပိုက်ကွန်ကို ရေခဲပါးလေးအလား အစအနမကျန် ကြေမွသွားစေသည်။

တိုက်ပွဲမှာ အရှိန်ပြင်းထန်လာပြီး စုချန်းချိုးသည် ချောက်ကမ်းပါးကို ခုန်ကူးလျက် အဆုံးအဖြတ်ဓားချက်ဖြင့် ကူမော့ရှိရာ ဆီသို့ လှစ်ခနဲ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူ၏ဓားအနှစ်သာရမှာ ကမ္ဘာမြေကိုပင် တုန်ခါစေလောက်သော်လည်း၊ ဓားချက်ထိခါနီး အခိုက်အတန့်တွင် ကူမော့၏ပုံရိပ်မှာ မီးခိုးငွေ့လေးတစ်စကဲ့သို့ လေဟာနယ်ထဲ၌ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

မည်သည့်စွမ်းအင်လှုပ်ရှားမှုနှင့် အရိပ်အယောင်မျှ မကျန်ခဲ့ဘဲ ကူမော့ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းကြောင့် စုချန်းချိုးမှာ အံ့အားသင့်သွားကာ သူ၏ဓားချက်မှာလည်း လေထဲ၌ပင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားရတော့သည်။