အခန်း (၃၁၀-၃၁၂)

အပိုင်း ( ၃၁၀) ကူမော့ ရဲ့စွမ်းအား

တောင်လေပြင်းသည် ကူမော့ ပျောက်ကွယ်သွားနေရာသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားသည်။ တောင်ထွတ်နှစ်ခုကြားတွင်မူ ကောင်းကင်မိစ္ဆာစောင်း၏ ကျန်ရစ်သော မြည်ဟည်းသံများမှာ ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး အိပ်မောကျနေသော နှင်းပွင့်များပင် လန့်ဖျပ်သွားရ၏။

ထိုထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းကို အဝေးမှ ကြည့်နေသည့် ဆရာကြီး လျန်ရှန်း မှာ အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့်

"ဒါဟာ လောကရဲ့ အဆုံးသတ်ကို ရောက်စေတဲ့ တာအိုစွမ်းအားပဲ... ဒါပေမဲ့ တစ်ခုခုတော့ လွဲနေသလိုပဲ"

ဟု အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။

လေပြင်းများ ရပ်တန့်သွားသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် ကောင်းကင်ယံထက်မှ တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ အော်ဟစ်သံအလား စောင်းသံများ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

စုချန်းချိုး မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ လေဟာနယ်ထဲတွင် လွင့်မျောနေသည့် ကူမော့ ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ ကူမော့၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ကောင်းကင်မိစ္ဆာစောင်းမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေပြီး၊ ကြယ်မှုန့်များကဲ့သို့ တဖျတ်ဖျတ်လက်နေသည့် မည်းနက်သော အသံလှိုင်းများသည် ကမ်းပါးကျိုးသွားသော မြစ်ရေများအလား ကောင်းကင်ယံမှ ဒလဟော ရွာကျလာလေသည်။

"ဘယ်လောက်တောင် မယုံနိုင်စရာကောင်းတဲ့ ကိုယ်ဖျော့ပညာလဲ!"

စုချန်းချိုး၏ အဖြူရောင်ဆံပင်များမှာ လေထဲတွင် အရူးအမူး လွင့်ပျံနေပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင်လည်း ကြုံခဲလှသော တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ဝင်းလက်နေသည်။ ဤသည်မှာ ကူမော့၏ "လောကနှင့် သဟဇာတဖြစ်ခြင်း" နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း နည်းစနစ်ကို သူ ဒုတိယအကြိမ်မြောက် ချီးကျူးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ ချီးကျူးရင်း စုချန်းချိုးသည် သူ၏လက်ဖဝါးကို လှည့်လိုက်ရာ၊ အစောပိုင်းက ကွဲသွားသော ဓားစွမ်းအင် ထောင်ပေါင်းများစွာမှာ အသိုက်သို့ ပြန်လာသည့် ငှက်များအလား သူ၏လက်ထဲတွင် သုံးပေရှည်သော အစိမ်းရောင်ဓားတစ်လက်အဖြစ် ပြန်လည်စုစည်းသွားသည်။ ထို့နောက် စုချန်းချိုးသည် သူ၏ အစွမ်းအထက်ဆုံးဖြစ်သော "ကောင်းကင်ကို ဖွင့်လှစ်ခြင်း" ဓားသိုင်းကို စတင်လိုက်လေသည်။

နှင်းခဲကဲ့သို့နှင်းခဲကဲ့သို့ အေးစက်လှသော ဓားအလင်းတန်းသည် ကောင်းကင်ကြီးကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး လေဟာနယ်ထက်တွင် ခန့်ညားထည်ဝါစွာ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

၎င်းမှာ ဆောင်းဦးတစ်ထောင် နှင့် ခေတ်တစ်သောင်း ဓားသိုင်း ၏ အစ သိုင်းကွက် ဖြစ်သော်လည်း၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ကြေမွသွားစေနိုင်သည့် အကန့်အသတ်မဲ့ ဓားအနှစ်သာရ ပါဝင်နေလေသည်။

တိုက်ခိုက်မှု နှစ်ခု ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် တောင်ကြီး တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ကျောက်တုံးများ လွင့်ပျံသွားလေသည်။

ကောင်းကင်မိစ္ဆာစောင်း မှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံလှိုင်းများက ဓားစွမ်းအင် နှင့် ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံသွားရာ မျက်စိကျိန်းမတတ် လျှပ်စီးများ ပေါက်ကွဲထွက်လာလေသည်။

တိုက်ပွဲ၏ ရိုက်ခတ်မှုလှိုင်းများကြောင့် တောင်ထွတ်၏ ထိပ်ပိုင်းမှာ ဧရာမပုဆိန်ကြီးဖြင့် ခုတ်ပိုင်းခံလိုက်ရသလို ပြတ်တောက်သွားပြီး၊ နားစည်ကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီးနှင့်အတူ ကျောက်တုံးကြီးများ တောင်ကြားထဲသို့ ပြိုကျကုန်သည်။ နှင်းများနှင့် ကျောက်စရစ်ခဲများ ရောနှောကာ ဖြစ်ပေါ်လာသော အဖြူရောင်မြူထုကြားတွင် ကူမော့ သည် ပေဆယ်ဂဏန်းကျော် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာလိုက်ရ၏။ သူ၏ ဝတ်ရုံအနားသတ်မှာလည်း ဓားချက်ကြောင့် စုတ်ပြဲသွားခဲ့သည်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း စုချန်းချိုး ၏ ဖြူဖွေးသောဝတ်ရုံတွင် ကောင်းကင်မိစ္ဆာစောင်း ၏ အရှိန်အဝါကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် မည်းနက်သော ဓားရာသုံးခု ထင်ကျန်ခဲ့သည်။ သို့သော် စုချန်းချိုးမှာ မတုန်လှုပ်ဘဲ သူ၏ "ထောင်စုနှစ်ဓား" ကို မြည်ဟည်းစေကာ ဓားတစ်သောင်း မူလနေရာသို့ ပြန်လာသကဲ့သို့ ဓားအရိပ်များစွာဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ဝန်းရံလိုက်သည်။ ထို့နောက် သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းသော မိုးစက်များအလား ဓားအလင်းတန်း ထောင်ပေါင်းများစွာဖြင့် ကူမော့ကို ဝါးမြိုရန် တိုးဝင်သွားတော့သည်။

ကူမော့သည် ရှောင်တိမ်းခြင်းမရှိဘဲ စောင်းကြိုးများကို တီးခတ်ကာ ခြောက်ခြားဖွယ်ရာ အပြာရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် အခဲဖွဲ့ တန်ပြန်လိုက်သည်။ မင်ယွဲ့တောင် ထိပ်တွင် ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေမည့် စွမ်းအင်နှစ်ခု ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံရာ၊

တောင်ထွတ်နှစ်ခုလုံးမှ နှင်းများ ပြိုင်တူပြိုကျပြီး တောင်ကြားတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားလေသည်။

နှစ်ဦးလုံး လေထဲသို့ ပျံတက်ကာ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ကြရာ၊ အဝေးမှကြည့်သူများမှာ လူရိပ်ကိုပင် မမြင်ရတော့ဘဲ လေထဲ၌ လွင့်ပျံနေသော ကျောက်တုံးကြီးများကိုသာ မြင်တွေ့ရတော့သည်။ အချိန်အတန်ကြာ အပြန်အလှန်တိုက်ခိုက်ပြီးနောက်၊ ကူမော့သည် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားသော်လည်း သူ၏ ထူးခြားသော ကိုယ်ဖျော့ပညာဖြင့် စုချန်းချိုးနှင့် ဆယ်ပေအကွာသို့ ချက်ချင်းနေရာရွှေ့ပြောင်းကာ အသံလှိုင်းဖြင့် ပင်မတောင်ထွတ်ကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။ ပင်မတောင်ထွတ်ထိပ်ပိုင်းမှာ ပြိုကျလာသော်လည်း စုချန်းချိုး၏ မြစ်ကြီးတစ်ခုအလား အားကောင်းလှသော ဓားစွမ်းအင်များကြောင့် ကျောက်တုံးကြီးများမှာ အမှုန့်အဖြစ် ကြေမွပျက်စီးသွားရတော့သည်။

စုချန်းချိုးသည် ပြိုကျနေသော ကျောက်တုံးကြီးများကြားမှ အေးစက်စွာ လျှောက်လှမ်းလာသည်။ သူ၏ ဖြူဖွေးသောဆံပင်များမှာ လေထဲတွင် အရူးအမူးလွင့်ပျံနေပြီး နတ်ဆိုးတစ်ပါး ကမ္ဘာမြေသို့ ဆင်းသက်လာသည့်အလား ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းလှ၏။ "ခုတ်ပိုင်းစမ်း!" ဟူသော အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ သူ၏ "ထောင်စုနှစ်ဓား" မှာ ဓားအရိပ်ပေါင်း ထောင်သောင်းချီအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ကူမော့ထံသို့ သစ်တော်ပန်းမိုးများ ရွာကျလာသကဲ့သို့ တဟုန်ထိုး တိုးဝင်သွားတော့သည်။

ကူမော့သည် တင်းမာသောမျက်နှာထားဖြင့် "ကောင်းကင်မိစ္ဆာစောင်း" ကို အစွမ်းကုန်တီးခတ်လိုက်ရာ၊ ချောက်နက်ထဲမှ နိုးထလာသော ဒေါသတကြီးနဂါးတစ်ကောင်အလား အသံလှိုင်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဓားအရိပ်များကို ရင်ဆိုင်လေသည်။ မျက်စိကျိန်းမတတ် လင်းလက်သွားသော အလင်းတန်းများကြားတွင် ဓားအရိပ်များ ကြေမွပျက်စီးသွားသော်လည်း၊ ကူမော့၏ အသိစိတ်မှာ ရုတ်တရက် ပုံပျက်သွားသည့် ရှုခင်းများနှင့်အတူ ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင်တစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

သွေးအလား နီရဲသော နေဝင်ဆည်းဆာအောက်တွင် အရိုးဖြူများ ပြန့်ကျဲနေသည့် ထိုစစ်မြေပြင်မှာ “ထာဝရဓားသိုင်း” ၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်သော ဓားအနှစ်သာရကမ္ဘာပင် ဖြစ်သည်။ ထိုဓားကမ္ဘာအတွင်းရှိ အရိုးပုံကြီးများကြားမှ သံချပ်ကာဝတ်စစ်သည်များမှာ ဒီရေလှိုင်းအလား ထွက်ပေါ်လာပြီး ကူမော့ကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။ ဤသည်မှာ တစ်ချိန်က ကောင်းကင်ဆရာကြီး ကျန်းတာအိုယီကိုပင် ရှုံးနိမ့်စေခဲ့သော အန္တရာယ်ကြီးလှသည့် တိုက်ကွက်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကူမော့သည် တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိဘဲ သူ၏စောင်းကို လေထဲသို့ ပစ်မြှောက်ကာ လက်ဝါးချက်များဖြင့် လမင်းကို ခွဲခြမ်းလိုက်သကဲ့သို့ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ လမင်းရောင်ခြည်များမှာ အခဲဖွဲ့သွားပြီး ကူမော့၏ပတ်လည်တွင် နှင်းခဲကဲ့သို့ တဖျတ်ဖျတ်လက်နေသည့် ဒိုင်းတစ်ခုအဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားသည်။ သူ၏ အစွမ်းထက်လှသော "မွေးရာပါချီ" ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် တဟုန်ထိုးဝင်ရောက်လာသော ဒေါသတကြီး သဲမုန်တိုင်းများနှင့် ဓားစွမ်းအင်များမှာ ထိုဒိုင်းကို ထိမိသည်နှင့် ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ကြေမွပျက်စီးသွားရတော့သည်။

ကူမော့၏ ပြင်းထန်လှသော ချီစွမ်းအားကြောင့် ပထမတန်းစီ ဝင်ရောက်လာသော မြင်းတပ်မှ သံချပ်ကာများနှင့် လှံရှည်များမှာ သံရည်ပူများအဖြစ် အရည်ပျော်ကျသွားရသည်။ စစ်သားထောင်ပေါင်းများစွာမှာလည်း ပူပြင်းသော နေရောင်အောက်မှ နှင်းများအလား မီးခိုးငွေ့အဖြစ် ပျောက်ကွယ်သွားကြသော်လည်း၊ ထိုပုံရိပ်ယောင်များ ပျက်စီးသွားချိန်တွင် စစ်တပ်ကြီးအစား စုချန်းချိုး ဝှက်ဖုံးထားသည့် ဓားစွမ်းအင်မြစ်ကြီး တစ်စင်း ပေါ်ထွက်လာလေသည်။

နဂါးငွေ့တန်းတစ်ခုအလား တဟုန်ထိုးစီးဆင်းလာသော ထိုဓားစွမ်းအင်မြစ်ကြီးသည် ကူမော့၏ မွေးရာပါ အကာအကွယ်ကို ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်တော့သည်။ ကူမော့က အားစိုက်၍ တောင့်ခံထားသော်လည်း စုချန်းချိုး၏ ဓားစွမ်းအင်များမှာ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည့် ဧရာမ အလင်းဓားကြီး တစ်လက်အဖြစ် ဖွဲ့သွားပြီး ကမ္ဘာမြေကို ချောက်နက်အဖြစ် တိုက်စားပစ်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်ကို ခွဲခြမ်းနိုင်လောက်သော ထိုဓားကြီး၏ ဒဏ်ကြောင့် ကူမော့၏ ပြိုင်ဘက်ကင်း အကာအကွယ်မှာ ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့ အက်ကွဲသွားပြီး ဖန်သားပြင်အလား တစစီ ကြေမွပျက်စီးသွားရသည်။ ပြင်းထန်လှသော ဓားစွမ်းအင်များက ကူမော့၏ ဝတ်ရုံကို ဆွဲဖြဲကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ပင် ဒေါသတကြီး ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသဖြင့် ကူမော့၏ မျက်နှာတွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် လေးနက်သော အမူအရာ ပေါ်လာတော့သည်။ သူ၏ အစွမ်းထက်ဆုံး ကာကွယ်ရေးဖြစ်သည့် မွေးရာပါချီ မှာ ယနေ့တွင်မှ "ဓားနတ်ဘုရား" ဟု တင်စားရသော စုချန်းချိုး၏ လက်ချက်ဖြင့် ချိုးဖျက်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဓားနတ်ဘုရားဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ တကယ်ကို ထိုက်တန်ပါတယ်!"

ဟု ကူမော့က ရေရွတ်လိုက်သည်။

ကူမော့သည် ချီးကျူးစကားဆိုရင်း လန့်ဖျပ်သွားသော ငန်းတစ်ကောင်အလား ဖျတ်ခနဲ နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ လက်ဆစ်များ ဖောင်းကြွလာသည်အထိ အားစိုက်ကာ "ကောင်းကင်မိစ္ဆာစောင်း" ၏ အမြီးပိုင်းကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်လေသည်။ ထိုအခါ နဂါးဟောက်သံကဲ့သို့ စူးရှသော အသံလှိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျောက်စရစ်ခဲများကို လွင့်စင်စေကာ လေထဲတွင် အသံအတားအဆီးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ သို့သော် ထိုအသံလှိုင်းများ မဆုံးမီမှာပင် ကောင်းကင်ယံမှ ခန့်ညားလှသော သက္ကတမန္တန်ရွတ်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ကြာပန်းများ ဝန်းရံနေသည့် ဗုဒ္ဓပုံရိပ်ယောင် ကြီးတစ်ခုမှာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများနှင့်အတူ တိမ်တိုက်များကို ဖောက်ထွင်း၍ ဖြည်းညင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

" မဟာသူရဲကောင်း ကူ... ဒီနှိမ့်ချတဲ့ ဘုန်းကြီးက မင်းကို စော်ကားမိပြီ!"

ဗုဒ္ဓ၏ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာသည်နှင့်အမျှ ဓားစွမ်းအင်များမှာ ကရုဏာရိပ်လွှမ်းသော ရွှေရောင်အလင်းလွှာများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မင်ယွဲ့တောင်တစ်ခုလုံးကို မြင့်မြတ်သော အလင်းရောင်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။ ကူမော့ သည် ဗုဒ္ဓအလင်းရောင်များကို တည့်တည့် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ ကောင်းကင်မိစ္ဆာစောင်း ကို ခေါင်းပေါ်သို့ မြင့်မားစွာ မြှောက်တင်လိုက်သည်။

သူ၏လက်ဖဝါးပေါ်ရှိ သွေးကြောများမှာ ရှေးဟောင်းနွယ်ပင်များအလား ဖောင်းကြွလာပြီး စောင်းကြိုးများကို အစွမ်းကုန်ဆွဲဖြဲကာ တီးခတ်လိုက်ရာ၊ တစ္ဆေထောင်ပေါင်းများစွာ၏ အော်ဟစ်သံများနှင့်အတူ မည်းနက်သောအသံလှိုင်းများက သံများနှင့်အတူ မည်းနက်သောအသံလှိုင်းများက ဗုဒ္ဓပုံရိပ်ယောင်ကို ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်တော့သည်။

ထိုဒဏ်ကြောင့် ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်၏ ရွှေရောင်ဆေးများ အက်ကွဲကာ ကြာပန်းထိုင်ခုံမှာ အပိုင်းပိုင်းပြတ်ကျသွားသော်လည်း၊ ရုပ်ပွားတော်ပြိုလဲသွားသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် စုချန်းချိုးက အခွင့်အရေးကို လက်မလွှတ်ဘဲ ထပ်မံတိုက်ခိုက်လိုက်ပြန်သည်။

ငွေရောင်မြစ်တစ်စင်းအလား ကျလာသော ဓားစွမ်းအင်များမှာ ကူမော့၏ပတ်လည်ကို ဓားနယ်ပယ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။ ကူမော့၏ အကာအကွယ်အရှိန်အဝါမှာ စက္ကူအလား ကြေမွပျက်စီးသွားပြီး ဓားကြိုးမျှင်များက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့ သွေးစွန်းသောဒဏ်ရာများကို ချန်ရစ်ခဲ့၏။ ကူမော့မှာ ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်တစ်ကောင်အလား လွင့်ထွက်သွားပြီး ဧရာမကျောက်တုံးကြီးနှင့် ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်မိလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဆရာကြီး လျန်ရှန်း သည် ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ ရွှေရောင်ကြာပန်းပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူ၏အနောက်တွင် ကျန်းအတော်များများ မြင့်မားလှသော ဗုဒ္ဓပုံရိပ်ယောင်ကြီးက ကရုဏာမျက်လုံးများဖြင့် ငုံ့ကြည့်နေပြီး စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို လင်းထိန်သွားစေသည်။ စုချန်းချိုး၏ ဓားအလင်းနှင့် ဗုဒ္ဓအလင်းတို့ ပေါင်းစပ်သွားကာ လေထဲတွင် ခရမ်းရောင်လျှပ်စီးများ ယှက်နွယ်နေသော အတားအဆီးတစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့သွားပြီး ကူမော့ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖိနှိပ်လိုက်ကြတော့သည်။

သို့သော်လည်း ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ စွမ်းအင်များ ရပ်တန့်သွားလုနီးပါး ဖြစ်နေသည့် ထိုစိုးရိမ်ဖွယ်အခိုက်အတန့်တွင်၊ ကူမော့၏ပုံရိပ်မှာ နံနက်ခင်းနှင်းစက်များအလား လေဟာနယ်ထဲ၌ ထူးဆန်းစွာ ထပ်မံပျောက်ကွယ်သွားရပြန်သည်။

စုချန်းချိုး က သူ၏ ဓားကို ဓားအိမ်သွင်းလိုက်ပြီး လေးနက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်

"ဒီသိုင်းကွက် ထပ်လာပြန်ပြီ... ထောက်လှမ်းရေးက မလုံလောက်ဘူး... ကူမော့မှာ ဒီလောက် ဖမ်းရခက်တဲ့ ကိုယ်ဖျော့ပညာ ရှိတယ်ဆိုတာ ငါ ဘယ်တုန်းကမှ မကြားဖူးဘူး!"

ဆရာကြီး လျန်ရှန်း က ပြောသည်

"အဲဒါကို အကြီးအကဲ ကျန်း သင်ပေးတာ ဖြစ်နိုင်တယ်... အဲဒါက တာအိုရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ စွမ်းအား ဖြစ်တဲ့ 'လောကရဲ့ အဆုံးသတ် ကို ရောက်ရှိစေတဲ့ စွမ်းအား' နဲ့ အရမ်း ဆင်တူတယ်..."

ထိုစဉ်...

စုချန်းချိုးနှင့် ဆရာကြီးလျန်ရှန်းတို့ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သော်လည်း ကူမော့ သည် အထက်ယံရှိ ယိမ်းယိုင်နေသော ကျောက်တုံးကြီးပေါ်တွင် ဒဏ်ရာများနှင့်အတူ ပြန်လည်ပေါ်လာသည်။ သူသည် သူ၏လက်နက်ဖြစ်သော ကောင်းကင်မိစ္ဆာစောင်းကို အဝေးရှိ စင်မြင့်ဆီသို့ လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီးနောက် ပြိုင်ဘက်နှစ်ဦးကို ကြည့်ကာ လေးနက်သောလေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"မင်းတို့က ဓမ္မပုံစံတွေကို ဘယ်လိုဖော်ပြရမလဲဆိုတာ သိတယ်... ငါလည်း သိတာပေါ့!"

ထိုစကားအဆုံးတွင် မင်ယွဲ့တောင်ထိပ်ရှိ လေထုမှာ ရုတ်တရက် ခဲသွားပြီး မြေကြီးထဲမှ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်သံကြီး ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ကမ္ဘာမြေကို တုန်ခါစေသော လေပြင်းများက ကျန်ရှိနေသည့် နှင်းပွင့်များကို ချွန်ထက်သော ရေခဲပုံဆောင်ခဲ ဝဲဂယက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး၊ လေဟာနယ်ထဲမှ သံချပ်ကာမြင်းတပ်တစ်သိန်း တဟုန်ထိုးပြေးဝင်လာသကဲ့သို့ အသံများ ပဲ့တင်ထပ်လာတော့သည်။

ကောင်းကင်ယံရှိ တိမ်တိုက်များမှာလည်း သွေးအလား နီရဲလာကာ မီးပင်လယ်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းသွားသည်။ ချော်ရည်ပူကဲ့သို့သော မီးလှိုင်းများက တောင်ထွတ်များကို ဝါးမြိုနေပြီး၊ ခေါင်းပေါ်တွင်လည်း မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်များနှင့်အတူ ဒေါသတကြီး နဂါးတစ်ကောင်အလား ခရမ်းရောင်လျှပ်စီးများက ကောင်းကင်ကြီးကို ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်သည်။ လေ၊ မီး၊ မိုးကြိုးနှင့် လျှပ်စီး ဟူသော သဘာဝဒြပ်စင်လေးခု၏ အစွမ်းများမှာ ကူမော့၏ နောက်ကွယ်တွင် ပေါင်းစည်းသွားကြလေပြီ။

"ဒြပ်စင်လေးခု ပေါင်းစည်းခြင်း!"

ကူမော့၏အသံမှာ သူ၏နောက်ကွယ်တွင် ပေါ်လာသော ဧရာမ ဓမ္မပုံစံ ကြီးထံမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး တိမ်ပင်လယ်ကို မိုင်တစ်ရာခန့် နောက်ဆုတ်သွားစေသည်။ ထိုဓမ္မပုံစံကြီးသည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကောင်းကင်ကို ဆုပ်ကိုင်၍ အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် မြေကြီးကို ဖိချလိုက်ရာ၊ မင်ယွဲ့တောင်တစ်ခုလုံးတွင် အပြာရောင်မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းလာပြီး တစ်တောင်လုံး ပြိုကျပျက်စီးတော့မည့်အလား ချောက်ချားဖွယ်ရာ ကောင်းကင်လှုပ်ခတ်သွားတော့သည်။

"ဒီသတင်းအချက်အလက် တွေကို ဘယ်ကောင်စုတ် စုဆောင်းခဲ့တာလဲ!"

စုချန်းချိုး က ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီး

"ဘုန်းကြီး လျန်ရှန်း... တောင့်ခံထား! ငါ့ခွန်အားတွေကို စုစည်းဖို့ အချိန်လိုတယ်!"

ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဓားနတ်ဘုရား စု... မြန်မြန်လုပ်ပါ! ကျွန်တော် အကြာကြီး ဆက်မခံနိုင်တော့ဘူး!"

ဆရာကြီး လျန်ရှန်း သည် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ရာ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး...

လက်များကို ပူးကပ်လျက် အစွမ်းကုန်အာရုံပြုလိုက်ရာ သူ၏ခေါင်းပေါ်တွင် တစ်ဆယ့်ခြောက်ပေမြင့်သော ရွှေရောင်ဗုဒ္ဓပုံရိပ်ယောင် ကြီး ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်သည် ဘယ်လက်ဖြင့် မေရုတောင်ကို ထောက်မထားပြီး ညာလက်ဖြင့် ဘေးအန္တရာယ်ကင်းဝေးစေသည့် အဘယမုဒြာကို ဖန်တီးထား၏။ ခြေအောက်ရှိ ရွှေရောင်ကြာပန်းဖတ်များပေါ်တွင် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းမန္တန်များ စီးဆင်းနေပြီး တောင်တစ်ခုလုံးကို ရွှေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် ငြိမ်သက်သွားစေသည်။

ထိုအခိုက်တွင် ကူမော့၏ "သင်္ကေတလေးပါး ဓမ္မပုံစံ" သည် ကောင်းကင်ကိုဆန့်ကျင်သော မိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင်အလား ဧရာမလက်ဝါးကြီးများဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။ ဆရာကြီးလျန်ရှန်းက ဗုဒ္ဓလက်ဝါးများဖြင့် ရွှေရောင်အလင်းဒိုင်းကို ဖန်တီး၍ ခုခံလေသည်။ ပြင်းထန်လှသော ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် မင်ယွဲ့တောင်မှာ ပြိုကျပျက်စီးလာပြီး ဆရာကြီးလျန်ရှန်းမှာလည်း သွေးအန်ကျကာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိသွားသော်လည်း မန္တန်ရွတ်ဆိုခြင်းကို မရပ်တန့်ဘဲ အတင်းအကျပ် တောင့်ခံထားသည်။

သို့သော် ကူမော့က အခွင့်အရေးမပေးတော့ဘဲ "လေ၊ မီး၊ မိုးကြိုး၊ လျှပ်စီး" ဟူသော နတ်ဘုရားလေးပါး၏ ဒေါသတိုက်ကွက်များကို ဆင့်ကဲအမိန့်ပေးလိုက်သည်။ အမိန့်တစ်ခုစီတိုင်းတွင် ကူမော့၏ ဓမ္မပုံစံကြီးမှာ ပိုမိုကြီးမားလာပြီး လေဓားများက ဗုဒ္ဓဒိုင်းကို ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်သည်။ ကံကြမ္မာမီးတောက် များက ဗုဒ္ဓလက်ဝါးများကို လောင်ကျွမ်းစေပြီး ခရမ်းရောင်လျှပ်စီးပိုက်ကွန်ကြီးက ဗုဒ္ဓဓမ္မပုံစံကို ရစ်ပတ်ဖိနှိပ်လိုက်တော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဗုဒ္ဓ၏ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ရွှေရောင်တံဆိပ်တော်မှာ ကြေမွသွားပြီး ကြာပန်းထိုင်ခုံမှာလည်း အပိုင်းပိုင်းကျိုးပဲ့သွားရသည်။ ဗုဒ္ဓဓမ္မပုံစံကြီးမှာ ဖန်သားပြင်အလား တစစီကြေမွပျက်စီးသွားပြီး ရွှေရောင်အစအနများ မင်ယွဲ့တောင်တစ်ခွင် ပြန့်ကျဲသွားတော့သည်။ ဆရာကြီးလျန်ရှန်းသည် ဝတ်ရုံများစုတ်ပြဲလျက် မြေကြီးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာကျဆင်းလာပြီး သွေးအန်ရင်း ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။ သူသည် ကောင်းကင်ယံအထိ မြင့်မားနေသော ကူမော့၏ ဓမ္မပုံစံကြီးကို ကြည့်ကာ

"ဆရာကြီးကူရဲ့ ဓမ္မပုံစံက ဗုဒ္ဓကိုတောင် မျက်လုံးထဲ ထည့်မထားဘူးပဲ"

ဟု ဝန်ခံရင်း အားပျော့စွာ လဲကျသွားလေတော့သည်။

ဆရာကြီး လျန်ရှန်း က နောက်ထပ် သွေးတစ်လုတ် အန်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် မော့ကြည့်ကာ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်း ဆီသို့ အော်ဟစ်လိုက်သည်

"ဓားနတ်ဘုရား စု... ဘုန်းကြီး အကြာကြီး ဆက်မခံနိုင်တော့ဘူး! နှုတ်ဆက်ပါတယ်!"

သူ စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်...

ဆရာကြီး လျန်ရှန်း သည် သူ၏ တောင်ပေါ်မှ ခုန်ချကာ အလျင်အမြန် ပြေးသွားလေသည်။ သူ တကယ်ပဲ မတိုက်ခိုက်နိုင်တော့တာလား ဒါမှမဟုတ် ဟန်ဆောင်နေတာလား ဆိုတာ မသေချာပေမဲ့ တကယ်ကို မြန်မြန် ပြေးသွားခဲ့လေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် နားစည်ကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီး တစ်ခုက မင်ယွဲ့ တောင် အောက်မှ ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထပ်လာ၏။

နံနက်ခင်း၏ တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်း၍ မြင်းတစ်သောင်း၏ ခွာသံများနှင့်အတူ

"သတ်... သတ်... သတ်..." ဟူသော ဟိန်းဟောက်သံကြီး တောင်ခြေမှ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

အနက်ရောင်သံချပ်ကာဝတ် အကြီးစားမြင်းတပ်များ၊ ဓားကောက်ကိုင် အပေါ့စားမြင်းတပ်များနှင့် လှံကိုင်တပ်သား သောင်းနှင့်ချီသော စစ်တပ်ကြီးသည် ဒီရေလှိုင်းတစ်ခုအလား တောင်ခြေတွင် ဝင်္ကပါဖွဲ့စည်းကာ ပေါ်ထွက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုစစ်တပ်ကြီး၏ ပြင်းထန်လှသော တိုက်ပွဲအရှိန်အဝါကြောင့် မွန်းတည့်နေမင်းပင် ဖုံးကွယ်သွားပြီး လဆုတ်လတစ်စင်းအလား မှေးမှိန်သွားရသည်။

ကမ်းပါးထိပ်တွင် ရပ်နေသော စုချန်းချိုး သည် သူ၏ "ထောင်စုနှစ်ဓား" ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ထိုအခါ စစ်သားသောင်းချီ၏ သိုင်းပညာစိတ်ဆန္ဒများနှင့် တိုက်ပွဲအရှိန်အဝါများမှာ မြစ်တစ်ရာ ပင်လယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားသကဲ့သို့ တဟုန်ထိုး စီးဝင်သွားပြီး ဖြူဖွေးသော ဓားအလင်းကို အမည်းရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေသည်။ စုချန်းချိုးက ဓားကို မြှောက်၍ ခုတ်ချလိုက်သောအခါ ကောင်းကင်ယံရှိ တိမ်တိုက်များမှာ နှစ်ပိုင်းကွဲသွားပြီး နဂါးငွေ့တန်းထက် ပိုမိုတောက်ပသော ဧရာမဓားအလင်းကြီး ပေါ်ထွက်လာလေသည်။

ထိုဓားချက်မှာ ကောင်းကင်ပြိုကျသည့်အလား ပြင်းထန်လှပြီး ကူမော့၏ လေ၊ မီး၊ မိုးကြိုးနှင့် လျှပ်စီး ဒြပ်စင်လေးပါးလုံးကို အမှုန့်အဖြစ် ခုတ်ပိုင်းပစ်လိုက်သည်။ ကူမော့၏ ဧရာမဓမ္မပုံစံကြီးမှာလည်း မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကြေမွပျက်စီးသွားပြီး ကူမော့ကိုယ်တိုင်လည်း ပေတစ်ရာခန့် လွင့်ထွက်သွားကာ ပျက်စီးနေသော တောင်ထွတ်တစ်ခုပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။

စုချန်းချိုးက ဓားကိုကိုင်လျက် ကူမော့ကို ကြည့်ကာ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကူမော့... မင်း ဒီနေ့ ရင်ဆိုင်နေရတာ ငါနဲ့ ဆရာကြီးလျန်ရှန်းတင် မဟုတ်ဘူး။ ကျင်းနိုင်ငံရဲ့ ဂိတ်တံခါးတွေကို ကာကွယ်ခဲ့တဲ့ စစ်သားပေါင်း သောင်းနဲ့ချီရဲ့ အရှိန်အဝါကိုပါ မင်း ရင်ဆိုင်နေရတာ။ နိုင်ငံတစ်ခုရဲ့ တံခါးကို မင်းတစ်ယောက်တည်း ဖွင့်နိုင်မယ်လို့ တကယ်ထင်နေတာလား"

ထိုသို့ မေးခွန်းထုတ်လိုက်သော်လည်း၊ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ဆံပင်များနှင့် စုတ်ပြဲနေသော ဝတ်ရုံများကြားမှ ကူမော့က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"ဘာလို့ မရရမှာလဲ..."

သူ၏အသံမှာ လေဟာနယ်တစ်ခုလုံးကို ပဲ့တင်ထပ်သွားစေပြီး၊ ရှုံးနိမ့်လုနီးပါး အခြေအနေတွင် ရှိနေသော်လည်း သူ၏စွမ်းအားမှာ ကျိုးပေါက်သွားသော မြစ်တစ်စင်းအလား ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါဖြင့် ပြန်လည်နိုးထလာသကဲ့သို့ ရှိနေတော့သည်။

အပိုင်း (၃၁၁) မျက်လုံးပိတ်စဖယ်၍ ပြိုင်ဘက်ကင်းကြောင်းကြေညာခြင်း

စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်ခြောက်ကပ်သွားပြီး လူတိုင်း၏ တင်းမာလှသော အကြည့်များက ကူမော့ ဆီသို့သာ စုပြုံရောက်ရှိနေကြသည်။ ထိုစဉ် ကူမော့သည် သူ၏ သေးသွယ်သော လက်ချောင်းများဖြင့် မျက်လုံးဖုံး၏ ထောင့်စွန်းကို အသာအယာ ချိတ်လိုက်ပြီး၊ ကာလရှည်ကြာစွာ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သော သူ၏မျက်လုံးများကို ဖော်ပြရန် မျက်လုံးဖုံးကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖယ်ရှားလိုက်တော့သည်။

သူက လက်ဖဝါးကို ဖွင့်လိုက်သည့်အခါ လေပြင်းတစ်ချက်က ထိုမျက်လုံးဖုံး အဝတ်စလေးကို သယ်ဆောင်သွားလေသည်။ အနှောင်အဖွဲ့များမှ လွတ်မြောက်သွားသော အထီးကျန်ငှက်တစ်ကောင်အလား၊ မျက်လုံးဖုံး အဝတ်စလေးမှာ လေထဲတွင် လွင့်ဝဲရင်း ကျယ်ပြောလှသော တိမ်ပင်လယ်ကြီးအတွင်းသို့ ခဏချင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ယခုအခါ ကူမော့၏ စစ်မှန်သော ပုံရိပ်နှင့် သူဖုံးကွယ်ထားသော လျှို့ဝှက်ချက်များမှာ လူတိုင်း၏ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်ထွက်လာရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်

"ငါ ဘယ်တော့ မျက်လုံးဖွင့်မလဲ လို့ ငါ့ညီမက ငါ့ကို တစ်ခါက မေးဖူးတယ်..."

"ငါ့အဖြေက၊ ငါ လောကမှာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်လာတဲ့ အခါ..."

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ကျယ်ပြောလှသော နေရာတွင်...

ကူမော့ ဖြည်းညင်းစွာ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီ!

"အာ!"

ကြည့်ရှုရန် စင်မြင့် ပေါ်တွင်၊ ကူမော့ မျက်လုံးဖုံး ကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ကူချူတုန်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ခုန်ပေါက်ကာ

"ငါ့အစ်ကို မျက်လုံး ဖွင့်လိုက်ပြီ! ငါ့အစ်ကို မျက်လုံး ဖွင့်လိုက်ပြီ!"

ဟု အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူ အများအပြားမှာ သူမကို ဇဝေဇဝါ မျက်နှာအမူအရာများဖြင့် ကြည့်နေကြ၏။

ကူချူတုန်း၏ ဘေးတွင် စုဇီယို က

"'အစ်ကိုကူ မျက်လုံး ဖွင့်လိုက်ပြီ' ဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ..."

ဟု မေးလိုက်သည်။

စုဇီယို ၏ မေးခွန်းက လူတိုင်း၏ အတွေးများကို ပဲ့တင်ထပ်နေလေသည်။

ကူချူတုန်းက မင်ယွဲ့ တောင် ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ

"အဲဒါက ပြောတဲ့အတိုင်း အတိအကျ အဓိပ္ပာယ် ရပါတယ်... ရှင်တို့ မမြင်ဘူးလား... ငါ့အစ်ကို မျက်လုံး ဖွင့်လိုက်ပြီလေ... အော်၊ တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်မ မေ့သွားတယ်၊ ရှင်တို့ အများစုက အဲဒါကို မမြင်နိုင်ဘူးလေ!"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

မင်ယွဲ့တောင်နှင့် ပေရာပေါင်းများစွာ ကွာဝေးသော ကြည့်ရှုရန်စင်မြင့်ပေါ်မှ လူအများစုမှာ ကူမော့၏ အသေးစိတ်အမူအရာကို မမြင်နိုင်ကြသော်လည်း၊ အမြင်အာရုံ ထက်မြက်လှသော ကူချူတုန်း ကမူ အစ်ကိုဖြစ်သူ၏ လှုပ်ရှားမှုကို အားလုံး မြင်တွေ့နေရသည်။

သူမက အစ်ကိုဖြစ်သူ၏ မျက်လုံးများမှာ လင်းဟိုင်ခရိုင်တွင် ရှိစဉ်ကတည်းက ပြန်လည်ကောင်းမွန်နေခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်းနှင့်၊ မျက်လုံးဖွင့်တိုက်ခိုက်ရန် ထိုက်တန်သည့် ပြိုင်ဘက်ကိုသာ စောင့်စားနေခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ထုတ်ဖော်ပြောကြားလိုက်သည်။

"သူ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်တဲ့ အခိုက်အတန့်ဟာ လောကမှာ နံပါတ် (၁) ဖြစ်လာမယ့် အချိန်ပဲ"

ဟူသော ကူချူတုန်း၏ စကားကြောင့် စင်မြင့်ပေါ်ရှိ လူများအားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြ၏။

တစ်ခဏမျှ ကြည့်ရှုရန် စင်မြင့် ပေါ်ရှိ မျက်နှာအမူအရာများ ကွဲပြားသွားကြ၏။

စုဇီယိုသည် မင်ယွဲ့တောင်ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် ၎င်းမှာ မီးခိုးများနှင့် ဖုန်မှုန့်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး တိုက်ပွဲအရှိန်အဝါများ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်နေလေသည်။ သိုင်းပညာအကြောင်း ဘာမှမသိသော သူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ လုံးဝ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်ခဲ့ချေ။ သူက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်မှာ -

"ငါတို့ ဧကရာဇ်မင်းတော့ တကယ်ကို နှလုံးကွဲရတော့မှာပဲ။ “

ကူချူတုန်းက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်

"ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

စုဇီယို က ပြန်ဖြေသည်

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက အင်ပါယာ ဆေးရုံ က နန်းတွင်း သမားတော် တွေကို မင်းအစ်ကိုရဲ့ မျက်လုံးတွေကို ပြန်ကောင်းလာစေဖို့ နည်းလမ်းကို ရှာဖွေခိုင်းနေတုန်းပဲလေ၊ အဲဒါကို သုံးပြီး သူနဲ့ ပိုရင်းနှီးလာဖို့ မျှော်လင့်နေတာ... အခုတော့ အဲဒီ အစီအစဉ် ပျက်သွားပြီ!"

ကူချူတုန်းက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူမ၏ ကျောပေါ်မှ စာအုပ်သေတ္တာ ကို ချွတ်ကာ သူမရှေ့တွင် ချထားလိုက်လေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...

ကြည့်ရှုရန် စင်မြင့် ၏ အခြားတစ်ဖက်တွင်၊ ချူ နိုင်ငံ၏ မင်းသမီး ရှောင်ဇီရင် ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွား၏။ သူမက

"ကူမော့ရဲ့ အားနည်းချက်ကို ရှာတွေ့ဖို့ တကယ် ခက်ခဲတာပဲ... မျက်စိကန်း နေတာကို အသုံးချပြီး သူ ကျွန်မကို ကျေးဇူးတင်လာအောင် လုပ်ဖို့တောင် ကျွန်မ တွေးနေခဲ့တာ..."

ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းသမီး"

ရှောင်ဇီရင် ၏ ဘေးရှိ အစေခံမလေး က ပြောသည်

"အခု ပိုကြီးမားတဲ့ ပြဿနာက ကျွန်မတို့ရဲ့ အစီအစဉ် ကျရှုံးသွားနိုင်တာပါပဲ... ကူမော့ရဲ့ ခွန်အားက ကျွန်မတို့ မျှော်လင့်ထားတာထက် ကျော်လွန်နေတယ်... အခု သူ မျက်လုံး ဖွင့်လိုက်ပြီဆိုတော့ သူ တကယ်ပဲ လောကမှာ အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်လာနိုင်တယ်..."

"ကျရှုံးရင်လည်း ကျရှုံးတာပေါ့!"

ရှောင်ဇီရင် က ဆိုသည်

"ငါ ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ... စုချန်းချိုး၊ ဆရာကြီး လျန်ရှန်း နဲ့ ကျင်း စစ်တပ် တို့ကတောင် ကူမော့ကို မနိုင်ဘူးဆိုရင်၊ ဒီလို သိုင်းပညာ စွမ်းရည်မျိုးကို ငါ ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ..."

အစေခံမလေး က ပြောသည်

"ဒါပေမဲ့ ဧကရာဇ်မင်း ကို ရှင်းပြဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ် ထင်တယ်..."

ရှောင်ဇီရင် က လက်ဝှေ့ယမ်းပြလျက် ဆိုသည်

"သူကိုယ်တိုင်က သိုင်းသမား တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး တခြား ဘယ်သူ့ထက်မဆို သူ ပိုနားလည်ပါတယ်... ဒီလို အခြေအနေတွေ အောက်မှာတောင် ကူမော့က အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်သေးတယ် ဆိုရင် အဲဒါက တကယ်ကို ဖြေရှင်းလို့ မရနိုင်တဲ့ အခြေအနေ တစ်ခု ဖြစ်သွားမှာပါ... သူ ကိုယ်တိုင် လာရင်တောင် တခြား နည်းလမ်း မရှိပါဘူး..."

ထိုသို့ပြောရင်း ရှောင်ဇီရင် သည် ကြည့်ရှုရန် စင်မြင့် ၏ အလယ်ဗဟိုရှိ ကျင်း ဧကရာဇ် ကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလျက် ပြောလိုက်သည်

"ကျင်း နိုင်ငံရဲ့ နိုင်ငံတော် ကံကြမ္မာ က လုံးဝ ပျောက်ကွယ်မသွားသေးဘူး ထင်တယ်..."

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...

ကျင်း ဧကရာဇ် သည် မင်ယွဲ့ တောင် ကို စူးစိုက်ကြည့်နေ၏။ သူ ဘာမှ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ရသော်လည်း သူ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် မီးတောက် တစ်ခု လောင်ကျွမ်းနေလေသည်။

...

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်...

မင်ယွဲ့ တောင် ပေါ်၌၊ စုချန်းချိုး သည် မျက်လုံး ဖွင့်လိုက်သော ကူမော့ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ နှလုံးသားမှာ ရှင်းပြ၍မရအောင် နစ်မြုပ်သွားလေသည်။ သူ အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့မှု ကိုပင် ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော်လည်း တိုက်ပွဲ အရှိန်အဝါ များ သူ၏ ဓားနှင့် ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းသို့ အဆက်မပြတ် စီးဝင်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ အကြောက်တရားမှာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။

သူကဓားကို ကူမော့ဆီသို့ ညွှန်ပြကာ ပြောလိုက်သည်

" "မင်း မျက်လုံးတွေ မဖွင့်ခဲ့သင့်ဘူး... တကယ်လို့ မျက်လုံးမှိတ်ထားခဲ့မယ်ဆိုရင် ရှုံးနိမ့်သွားတာကို သိပ်ပြီး ခံစားရမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ခြင်းအားဖြင့် အပြစ်အနာအဆာကင်းတဲ့ သိုင်းပညာတွေနဲ့ မင်းကို ငါ လုံးဝ အနိုင်ယူလိုက်တာကို မျက်မြင်တွေ့ရတော့မယ်... အဲဒါက မင်းလို လူငယ်လေးတစ်ယောက်အတွက် အရမ်းရက်စက်လွန်းပါတယ်!"

ကူမော့က စုချန်းချိုး ကို ကြည့်ကာ ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီး

"အဓိပ္ပာယ် မရှိတာတွေ လျှောက်ပြောနေတာ ရပ်လိုက်စမ်းပါ၊ မဟုတ်ရင် အဲဒါက မင်း အရိုက်ခံရမယ့် အကြောင်းရင်း ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်..."

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကူမော့က ခြေဆောင့်ကာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး

"လာစမ်း၊ ဓား!"

ဟု ဟောက်လိုက်လေသည်။

ကူမော့၏ ဟိန်းဟောက်သံမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေပြီး တိမ်တိုက်များကိုပင် လမ်းကြောင်းလွဲသွားစေသည်။ ထိုအခိုက်တွင် ပေရာပေါင်းများစွာ အကွာရှိ ကြည့်ရှုရန်စင်မြင့်ပေါ်မှ ကူချူတုန်း သည် သူမ၏ "ကောချန်မိစ္ဆာဓား" ကို အစ်ကိုဖြစ်သူထံသို့ လှမ်း၍ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ မီးနဂါးတစ်ကောင်အလား လေဟာနယ်ကို ဖောက်ထွက်လာသော ထိုသွေးနီရောင်ဓားကို ကူမော့က ဝဲဂယက်တစ်ခုဖြင့် ဖမ်းဆုပ်လိုက်ရာ၊ ဓားမှ ပြင်းထန်လှသော မီးတောက်များနှင့် အရှိန်အဝါများ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

"တိုက်!" ဟူသော အမိန့်သံနှင့်အတူ ကူမော့သည် သွေးနီရောင်အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ စုချန်းချိုးထံသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားသည်။ စုချန်းချိုးသည် အန္တရာယ်ကို အာရုံခံမိသဖြင့် သူ၏ "ထောင်စုနှစ်ဓား" ဖြင့် အသည်းအသန် ကာကွယ်လိုက်ရသည်။ ဓားချင်းထိခတ်သံများနှင့်အတူ

ဥက္ကာပျံမိုးရွာကျသကဲ့သို့ မီးပွားများ လွင့်စင်သွားသော်လည်း၊ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ကူမော့၏ တိုက်စစ်မှာ ယခင်ကထက် ဆယ်ဆမက ပိုမိုပြင်းထန်နေသည်။

ကူမော့သည် ညာလက်ဖြင့် မိစ္ဆာဓားကို ကိုင်ဆောင်၍ အစွမ်းထက်လှသော "ကောင်းကင်ဓားသိုင်းရှစ်ကွက်" ကို သုံးစွဲနေသလို၊ ဘယ်လက်ဖြင့်လည်း "နဂါးဖမ်းသိုင်း"၊ "သက်တံဖြူလက်ဝါး" နှင့် "ထျန်းရှန်းမက်မွန်ပန်းလက်ဝါး" စသည့် သိုင်းကွက်ပေါင်းစုံကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထုတ်ဖော်နေသည်။ ညာလက်က ဓားဖြင့် အဆက်မပြတ် ခုတ်ပိုင်းနေစဉ် ဘယ်လက်က စုချန်းချိုး၏ လည်ချောင်းနှင့် လက်ကောက်ဝတ်များကို း နည်းလမ်းများဖြင့် ဖမ်းဆုပ်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

စုချန်းချိုးမှာ ထိုကဲ့သို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာသော လက်နှစ်ဖက်သုံး တိုက်ကွက်များအောက်တွင် အကြိမ်ကြိမ် နောက်ဆုတ်သွားရပြီး အသည်းအသန် ခုခံနေရသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူတို့နှစ်ဦးမှာ အကြိမ်ပေါင်း ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ အပြန်အလှန် လဲလှယ်တိုက်ခိုက်ပြီး ဖြစ်သော်လည်း၊ ကူမော့၏ မုန်တိုင်းအလား ပြင်းထန်လှသော ဖိအားအောက်တွင် ဓားနတ်ဘုရား စုချန်းချိုးပင်လျှင် အသက်ရှူမှားလောက်အောင် ရုန်းကန်နေရလေတော့သည်။

"ချွင်—"

မိစ္ဆာဓား နှင့် ထောင်စုနှစ် ဓား တို့ လေထဲတွင် ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံသွားရာ မျက်စိကျိန်းမတတ် အလင်းရောင်ဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်သွားလေသည်။

လေထဲတွင် ဒါဇင်နှင့်ချီသော ဒေါင်းမွေးများမှာ ထူးဆန်းသော ကြိုးတစ်ချောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ "ကောချန်မိစ္ဆာဓား" ကို ရစ်ပတ်သွားခဲ့သည်။ စုချန်းချိုး၏ "ကောင်းကင်လက်ရာ ဝိညာဉ်လှောင်အိမ်" မှာ အလွန်အစွမ်းထက်သော ကာကွယ်ရေးနတ်လက်နက်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားသည့် ကူမော့သည် ချက်ချင်းပင် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြောင်းလဲကာ သူ၏မိစ္ဆာဓားကို စွန့်လွှတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ကူမော့သည် သူ၏ကြွက်သားများကို ပေါက်ကွဲထွက်စေကာ တောင်များကို ဖြိုခွင်းနိုင်သည့် အရှိန်အဝါဖြင့် စုချန်းချိုးကို လက်ဗလာဖြင့် စတင်တိုက်ခိုက်တော့သည်။ စုချန်းချိုးက သူ၏ဓားဖြင့် ခုခံလိုက်သော်လည်း၊ ကူမော့၏ ညာလက်သီးက လေနှင့်မိုးကြိုးသံများအလား ဟိန်းဟောက်၍ စုချန်းချိုး၏ ရင်ဘတ်ကို တိုက်ရိုက်ထိမှန်သွားခဲ့သည်။ ဤပြင်းထန်လှသော ထိုးချက်ကြောင့် စုချန်းချိုး၏ အကာအကွယ် ချီ များမှာ ဖန်ကဲ့သို့ ကြေမွသွားပြီး၊ သူသည် သွေးတစ်လုတ်အန်ကာ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။

တိုက်ပွဲမှာ ထိုမျှနှင့် မပြီးဆုံးသေးဘဲ ကူမော့သည် တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ စုချန်းချိုးကလည်း အားကုန်သုံး၍ ခုတ်ချလိုက်ရာ ဓားစွမ်းအင်မှာ လျှပ်စီးကြောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တောင်ထွတ်တစ်ခုလုံးကို နှစ်ပိုင်းကွဲသွားစေသည်။ ထိုသို့ နတ်လက်နက်ချင်း၊ အတွင်းအားချင်း အစွမ်းကုန် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော လေပေါက်ကွဲမှုမှာ ဟာရီကိန်းမုန်တိုင်းအလား ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး၊ သူတို့နှစ်ဦးလုံး၏ လက်နက်များမှာလည်း မီတာတစ်ထောင်ကျော်အကွာသို့ အသီးသီး လွင့်စင်သွားကြတော့သည်။

လက်နက်မဲ့ ဖြစ်သွားသည့်တိုင် ကူမော့၏ တိုက်စစ်မှာ လျော့ပါးမသွားဘဲ ဝေဝါးသောပုံရိပ်အဖြစ် ပြေးဝင်ကာ စုချန်းချိုး၏ အကာအကွယ်များကို ထပ်မံဆွဲဖြဲပစ်လိုက်သည်။ ကူမော့၏ သံမဏိကြာပွတ်အလား ပြင်းထန်သော ခြေကန်ချက်ကြောင့် စုချန်းချိုး၏ နံရိုးတစ်ချောင်း ကျိုးသွားကာ သွေးများ ပန်းထွက်သွားရသည်။ သို့သော်လည်း ဝါရင့်သိုင်းသမားကြီး စုချန်းချိုးသည် ထိုပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို အံတုကာ၊ သူ၏လက်ဖဝါးတွင် အေးစက်သော အပြာရောင်အလင်းတန်းများကို စုစည်း၍ ကူမော့၏ ပခုံးကို အလစ်အငိုက် ပြန်လည်ရိုက်နှက်လိုက်လေတော့သည်။

"ဘုန်း!"

စစ်မှန်သောချီ နှစ်ခု ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံသွားရာ၊ ကူမော့၏ ပုံရိပ် အနည်းငယ် ယိမ်းယိုင်သွားပြီး သူ၏ ပခုံးပေါ်ရှိ အဝတ်အစားများမှာ အပိုင်းပိုင်းအစစ စုတ်ပြဲသွားတော့၏။

ကူမော့နှင့် စုချန်းချိုးတို့၏ တိုက်ပွဲမှာ သည်းထန်သော မိုးသက်မုန်တိုင်းအလား ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး ကောင်းကင်ယံမှ မြေပြင်အထိ အပြန်အလှန် ထိုးနှက်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ကူမော့၏ လေးလံလှသော လက်သီးချက်များကြောင့် စုချန်းချိုး၏ နှာခေါင်းရိုးမှာ ချိုင့်ဝင်သွားပြီး မျက်လုံးတစ်ဖက် ဖောင်းအစ်ကာ သွေးချင်းချင်းနီသွားရသည်။ စုချန်းချိုးကလည်း အားမလျော့ဘဲ ပြန်လည်ကန်ကျောက်သော်လည်း ကူမော့၏ သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောလှသော ကြွက်သားများကြောင့် စုချန်းချိုး၏ ခြေကျင်းဝတ်အရိုးများသာ အက်ကွဲသွားခဲ့ရသည်။

မင်ယွဲ့တောင်တစ်ခုလုံး မြေလှန်မတတ် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက်၊ ကူမော့က စုချန်းချိုး၏ ခေါင်းကို မြေကြီးပေါ်သို့ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။ သို့သော် ဝါရင့်သိုင်းသမား စုချန်းချိုးသည် သတိမလစ်အောင် ကြိုးစားရင်း ကူမော့၏ခါးကို သံကြိုးအလား ရစ်ပတ်ကာ ကမ်းပါးပေါ်မှ အတူတကွ လိမ့်ချလိုက်တော့သည်။ ထိုသို့ လေထဲတွင် အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်ရင်း ကျင်းစစ်တပ်ကြီး၏ မြင်းတပ်ဝင်္ကပါအတွင်းသို့ နှစ်ဦးသား ထိုးဆင်းသွားကြသည်။

စုချန်းချိုးသည် ဝိညာဉ်လှောင်အိမ်ဝတ်ရုံ၏ ကာကွယ်မှုဖြင့် စစ်တပ်အနောက်သို့ လျှောထွက်လွတ်မြောက်သွားသော်လည်း၊ ကူမော့မှာမူ စစ်မြင်းတစ်ထောင်၏ ဝိုင်းရံခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ သို့သော် ကူမော့သည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ သေမင်းနတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား စစ်တပ်ကြီးအတွင်းသို့ တည့်တည့်တိုးဝင်သွားသည်။ သူသည် စစ်သားများထံမှ သံမဏိလှံကို လုယူကာ ဟာရီကိန်းမုန်တိုင်းအလား လွှဲရိုက်လိုက်ရာ စစ်မြင်းများ၏ လည်ပင်းများမှာ ချက်ချင်းပင် ပြတ်တောက်သွားရသည်။

ကူမော့သည် လူသားစွမ်းအားထက် ကျော်လွန်သော အင်အားဖြင့် စစ်သားများကို ရိုက်ချိုးပြီး၊ မြင်းစီးသူရဲတစ်ဦး၏ ခြေကျင်းဝတ်ကို ဖမ်းဆွဲကာ သွေးစွန်းနေသော လေရဟတ်တစ်ခုအလား လွှဲရိုက်၍ တပ်သား ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို တစ်ပြိုင်နက် ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။ သံချပ်ကာများ ကြေမွသံ၊ အရိုးများ ကျိုးပဲ့သံများနှင့်အတူ ကူမော့သည် ကျင်းနိုင်ငံ၏ အကြီးစားမြင်းတပ်ဝင်္ကပါကြီးကို တစ်ကိုယ်တော် လက်ဗလာဖြင့်ပင် ဖြိုခွဲဖျက်ဆီးနေလေတော့သည်။

ကူမော့သည် ပိုပိုပြီး ကြမ်းတမ်းစွာ တိုက်ခိုက်လာပြီး သူ၏ စစ်မှန်သောချီ များ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာကာ ကုန်ခမ်းသွားခြင်း မရှိပေ။

မြင်းစီးသူရဲ တစ်ထောင်ကျော်သည် သူတစ်ယောက်တည်းကြောင့် အရေးနိမ့်သွားခဲ့ရသည်။ တောင်စောင်းတစ်ခုလုံး မြေပြင်ပေါ်တွင် တွန့်လိမ်နေသော အလောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး၊ မြစ်တစ်စင်းသဖွယ် စီးဆင်းနေသည့် သွေးများကြောင့် မြေပြင်မှာ အနီရင့်ရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေတော့သည်။

တိုက်ပွဲဝင်္ကပါ၏ အလယ်တွင် အားအင်ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် စစ်တပ်နောက်ကွယ်၌ ပုန်းအောင်းနေသော စုချန်းချိုးမှာမူ ကြောက်ရွံ့လွန်း၍ တုန်ယင်နေမိသည်။ သူ၏ အရည်အချင်း ကန့်သတ်ချက်ကို သူ့ဘာသာ အသိဆုံးဖြစ်သည်။

"သောက်ကျိုးနည်း၊ ဒါက လူသား တကယ် ဟုတ်ရဲ့လား..."

မြင်းတပ် ဝိုင်းရံမှု တစ်လျှောက် ကူမော့ သောင်းကျန်းနေသည်ကို ကြည့်ရင်း စုချန်းချိုး စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်၏။

" "ဒီကောင်လေးက ဘယ်လိုတောင် ရဲတင်းနေရတာလဲ... သူ ဘယ်လောက်တောင် ကျင့်ကြံထားလို့လဲ... ငါ့ရဲ့ အင်အားတစ်သောင်းရှိတဲ့ စစ်တပ်ကြီးရဲ့ တိုက်ပွဲအရှိန်အဝါကတောင် အသက်နှစ်ဆယ်အရွယ် ကောင်လေးတစ်ယောက်ရဲ့ စစ်မှန်သောချီ ကို မယှဉ်နိုင်ဘူးလား..."အကြီးစား မြင်းတပ် ဝင်္ကပါ ကို ကူမော့ ဖောက်ထွက်တော့မည်ကို မြင်သောအခါ...

စုချန်းချိုး သည် သူ၏ အားအင် ပြန်လည် ပြည့်ဖြိုးမှုကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး

"တပ်ဖွဲ့ဝင် အားလုံး၊ ပေါင်းစည်းကြ!"

ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

စူးရှသော အသံက ထူထပ်သော တိမ်တိုက်များကို ထိုးဖောက်သွားပြီး၊ ကျင်းစစ်တပ်ကြီးမှာ တဟုန်ထိုး စီးဆင်းလာသည့် ရေစီးကြောင်းပမာ မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေကာ ကောင်းကင်တစ်ဝက်ကို ဖုန်မှုန့်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားစေသည်။

တညီတညွတ်တည်း ဟိန်းဟောက်လိုက်သံနှင့်အတူ ထွက်ပေါ်လာသော တိုက်ပွဲအရှိန်အဝါ တို့မှာ လေထုထဲတွင် ပျံ့နှံ့သွားပြီး၊ တိမ်တိုက်များကိုပင် ကမောက်ကမဖြစ်စေကာ လေထဲ၌ အရူးအမူး ယှက်နွယ်ပေါင်းဆုံသွားကြတော့သည်။

ထိုစဉ် စုချန်းချိုးက အသံရှည်ကြီးတစ်ချက် ဟစ်ကြွေးလိုက်ပြီး၊ အလင်းတန်းတစ်ခုအလား ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားရာ သူ၏ဝတ်ရုံများမှာ လေပြင်းထဲတွင် တဖျတ်ဖျတ်လွင့်ပျံနေသည်။ သူသည် လက်မောင်းများကို ဆန့်တန်းလိုက်ရာ မျက်လုံးများတွင် ရူးသွပ်မှုအလင်းတန်းများ ယှက်သန်းနေပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး တုန်ဟိန်းသွားစေမည့် အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

ထိုစဉ် စုချန်းချိုးက အသံရှည်ကြီးတစ်ချက် ဟစ်ကြွေးလိုက်ပြီး၊ အလင်းတန်းတစ်ခုအလား ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားရာ သူ၏ဝတ်ရုံများမှာ လေပြင်းထဲတွင် တဖျတ်ဖျတ်လွင့်ပျံနေသည်။ သူသည် လက်မောင်းများကို ဆန့်တန်းလိုက်ရာ မျက်လုံးများတွင် ရူးသွပ်မှုအလင်းတန်းများ ယှက်သန်းနေပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး တုန်ဟိန်းသွားစေမည့် အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"လူကြီးမင်းတို့... ဓားတစ်လက်လောက် ငှားပါရစေ!"

ဤဟိန်းဟောက်သံမှာ စစ်သားတိုင်း၏ နှလုံးသားကို ထုနှက်လိုက်သော သံတူကြီးတစ်လက်အလား လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည်။

၎င်း၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော လက်နက်ပုံရိပ်ယောင်များ တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်နေပြီး၊ သတ္တုချင်း ထိခတ်သံများနှင့်အတူ စစ်သည်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်အော်ဟစ်နေသည့် အသံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ လေထဲတွင် မျောလွင့်နေသော ထိုဓားကြီးကြောင့် အချိန်ကိုယ်တိုင် ရပ်တန့်သွားသလား ထင်မှတ်ရပြီး၊ လောကရှိ အရာအားလုံးမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားအနှစ်သာရ အောက်တွင် တုန်ယင်နေကြရသည်။

၎င်းမှာ လောကကို လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသည့် ဓားတစ်လက်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

အလင်းဓားကြီးမှာ ကောင်းကင်ထက်၌ တွဲလောင်းကျနေပြီး မကျဆင်းလာသေးသော်လည်း၊ ကူမော့၏ ခြေအောက်ရှိ မြေကြီးမှာမူ ထိုအလေးချိန်ကို မခံနိုင်တော့ဘဲ "ချောက်" ဟူသော အသံနှင့်အတူ ပင့်ကူအိမ်အလား အက်ကွဲသွားတော့သည်။ ထိုအက်ကွဲကြောင်းများမှာ သူ့ထံမှ အပြင်ဘက်သို့ ဖြာထွက်သွားပြီး ဖုန်မှုန့်များကို လွင့်စင်သွားစေသည်။ မာကျောသော ကျောက်ဆောင်များမှာလည်း မမြင်ရသော ဓားအရှိန်အဝါကြောင့် အမှုန့်အဖြစ် ကြေမွသွားရပြီး၊ ထိုဖိအားအောက်တွင် ဟင်းလင်းပြင်ကိုယ်တိုင် ပုံပျက်လိမ်ကောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရလေသည်။

ကူမော့က ကောင်းကင်ကို ဖုံးကွယ်ထားသော အလင်းဓားကြီးကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားသည်။ သူသည် ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် လက်ဟန်တစ်ခုကို အလျင်အမြန် ဖန်တီးလိုက်ပြီး၊ အကန့်အသတ်မဲ့ မူလသို့ပြန်ခြင်းချီ ကို ချက်ချင်း လှည့်ပတ်လိုက်လေသည်။

အစွမ်းထက်လှသော အရှိန်အဝါတစ်ခု သူ၏ စွမ်းအင်ဗဟိုချက် မှ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ မျက်စိကျိန်းမတတ် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုမှာ သူ၏လက်ဖဝါးများကြား၌ လောင်ကျွမ်းနေသော နေငယ်လေးတစ်စင်းအလား ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

"ဘုန်း!"

"ဘုန်း!"

နားစည်ကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီးက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေပြီး ကူမော့၏ အရှိန်အဝါမှာ ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာသည်။ သူသည် အကန့်အသတ်မဲ့ ရွှေရောင်ပုလဲလုံး ၏ တတိယပုံစံကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ၊ စစ်မှန်သောချီ အမျိုးအစား တစ်ဒါဇင်ကျော်မှာ သူ၏ခြေလက်အင်္ဂါများနှင့် အရိုးများမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရွှေရောင်ပုလဲလုံးအတွင်း အရူးအမူး လှည့်ပတ်ပေါင်းစပ်သွားကြသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရွှေရောင်ပုလဲလုံးမှာ ကမောက်ကမဖြစ်မှုတို့၏ အစအနအလား ဖြစ်နေပြီး၊ အမျိုးမျိုးသော အရောင်ရှိသည့် ‘ချီ’ များမှာ ၎င်းအတွင်း၌ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံကာ နောက်ဆုံးတွင် ရွှေရောင်ပုလဲလုံးတစ်လုံးတည်းအဖြစ် အခဲဖွဲ့သွားတော့သည်။

“သွားစို့!”

ကူမော့က ဟောက်လိုက်ပြီး မြေကြီးကို ကြေမွစေကာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသည်။ သူ၏ ရွှေရောင်တောက်ပမှုမှာ စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို လင်းထိန်သွားစေပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်သော ဓားချက်ကို တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်လိုက်လေသည်။

ဓားကျဆင်းလာသည့် အခိုက်အတန့်တွင်...

ရွှေရောင်ပုလဲလုံးက ဥက္ကာခဲမိုးရွာကျသည့်အလား စွမ်းအင်လမ်းကြောင်းပေါင်းများစွာကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ၊ လမ်းကြောင်းတစ်ခုစီတိုင်းမှာ သေစေနိုင်သော ကြယ်တစ်ပွင့်၏ စွမ်းအားကို ဆောင်ယူထားပြီး ဓားနှင့် ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားတော့သည်။

ပထမဆုံးတွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ခေတ္တရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ လုံးဝတိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်၊ တောင်ပြိုမြေကွဲသံကဲ့သို့ နားစည်ကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ အလင်းဓားကြီးမှာ တစ်လက်မချင်း ကြေမွသွားပြီး အပိုင်းအစတိုင်းမှာ မိုးကြိုးသံအလား ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

တိုက်ပွဲအရှိန်အဝါများ ကြေမွသွားသည်နှင့်အမျှ...

ရှေ့တန်းမှ စစ်သားများမှာ သူတို့၏ သံချပ်ကာများ နှင့်အတူ ရိုက်ခတ်မှုလှိုင်းများကြောင့် သွေးမြူခိုးများအဖြစ် ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားကြရသည်။ အနောက်မှ မြင်းတပ်များမှာလည်း ပေပေါင်းရာချီ လွင့်ထွက်သွားပြီး၊ စစ်မြင်းများမှာ လေထဲတွင် ဝမ်းနည်းဖွယ် ဟီမြည်လျက် လေဟာနယ်ကို အချည်းနှီး ကန်ကျောက်နေကြတော့သည်။

ကူမော့သည် ဥက္ကာခဲတစ်ခုအလား မြေပေါ်သို့ ပြန်လည်ကျဆင်းလာပြီး ကီလိုမီတာဝက်ခန့် ရှည်လျားသော ကျင်းကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်မိသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ စုချန်းချိုးမှာ မိုင်ပေါင်းများစွာ လွင့်ထွက်သွားပြီး တောင်နံရံကို ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်မိလေသည်။ သူ၏ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ကောင်းကင်လက်ရာ ဝိညာဉ်လှောင်အိမ် ဝတ်ရုံမှာလည်း ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့ အက်ကွဲသွားပြီး ပါးစပ်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာတော့သည်။

စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံး သေမင်းတမန် တိတ်ဆိတ်မှုထဲ ကျဆင်းသွားပြီး၊ ပြတ်တောက်နေသော ခြေလက်များနှင့် ကျိုးပဲ့နေသော သံချပ်ကာများကို သယ်ဆောင်လာသည့် လေပြင်းတိုက်ခတ်သံသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

တစ်ချိန်က စည်းကမ်းတကျရှိခဲ့သော စစ်တပ်ဝင်္ကပါမှာ ယခုအခါ မှတ်မိနိုင်စရာ မရှိတော့ပေ။ ဒဏ်ရာရစစ်သားများမှာ နေရာအနှံ့ တွန့်လိမ်နေကြပြီး သွေးအိုင်များထဲတွင် သံချပ်ကာနှင့် လက်နက်အပိုင်းအစများ နစ်ဝင်နေသည်။ အဝေးတွင်မူ မထိခိုက်ဘဲ ကျန်ရှိနေသေးသော စစ်တပ်အလံများမှာ လွင့်ပျံနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ အလောင်းတောင်များနှင့် သွေးပင်လယ်တို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ် မြင်ကွင်းကို သက်သေထူနေတော့သည်။

အပိုင်း ( ၃၁၂ ) လောကနံပါတ် 1

"ငါ မနိုင်ဘူး၊ ငါ မနိုင်ဘူး၊ ငါ အရှုံးပေးတယ်!"

ထိုစဉ် စုချန်းချိုး က ကူမော့ထံ အသံလှိုင်း ဖြင့် ဝန်ခံလိုက်လေသည်။

ကူမော့က လေးနက်သော လေသံဖြင့်

"ကျွန်တော် အခု အရမ်း သိချင်နေတာက၊ မင်း ဒါကို ဘယ်လို ဖြေရှင်းမလဲ ဆိုတာပဲ..."

ဟု ပြောလိုက်သည်။

စုချန်းချိုး က ပြောသည်

""ယုံကြည်သူတွေ... ယုံကြည်သူတွေ... အရာအားလုံးက 'ယုံကြည်မှု' ဆိုတဲ့ စကားလုံးအပေါ်မှာပဲ မူတည်နေတာ။ သူတို့က အယူသီးကြတယ်လေ... အဲဒါအပြင် ဒီကလူတွေက ကျင်းနိုင်ငံတစ်ခုလုံးနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် သေးငယ်ပြီး အရေးမပါတဲ့ အစိတ်အပိုင်းလေးတွေပါပဲ။ တချို့က အသိစိတ် ရှင်းလင်းနေဦးတော့... အလုံးစုံသော အခြေအနေကိုတော့ သက်ရောက်မှုရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အချိန်ကျလာလို့ အစိုးရနဲ့ ထောင်စုနှစ်ဂိုဏ်းက သတင်းတွေ ဖြန့်လိုက်ပြီဆိုတာနဲ့... ဒီနေ့ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှတွေက လုံးဝမတူညီတဲ့ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်!"

ထိုစဉ်...

စုချန်းချိုးသည် ပျက်စီးခြင်းပုံပုံများထဲမှ ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ ဖြူဖွေးသောဆံပင်များက ရေတံခွန်အလား ကျဆင်းနေပြီး ကျောက်တောင်ကြောကို ခြေဖျားဖြင့် ဖွဖွလေးထောက်ကာ လေထဲသို့ ပျံတက်သွားရာ၊ သူ၏ဝတ်ရုံများမှာ တောင်ပံဖြန့်ထားသော အဖြူရောင်ကြိုးကြာငှက်တစ်ကောင်အလား လွင့်ပျံနေသည်။

သူ၏လက်ချောင်းထိပ်များက ခါးရှိ ကျောက်စိမ်းဓားရိုးကို ပွတ်တိုက်လိုက်သည့်ခဏ... မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပသော သက်တံခုနစ်ရောင် အလင်းတန်းများက အင်္ကျီလက်များအတွင်းမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ဓားသွားများက ကျောက်စိမ်းခေါင်းလောင်းသံအလား ကြည်လင်သာယာသော အသံဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆွဲဖြဲသွားလေတော့သည်။

နေဝင်ဆည်းဆာအောက်တွင် ဓားအလင်း များမှာ ရေခဲပန်းပွင့်များအလား ပွင့်အာလာပြီး၊ သူ့ပတ်လည်တွင် စီးဆင်းနေသော အလင်းအိမ်တစ်ခုကို ယက်လုပ်လိုက်သည်။ ဆဋ္ဌမမြောက် ဓားအလင်းသည် ပင်လယ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားသော နဂါးတစ်ကောင်ပမာ သူ၏လက်ဖဝါးထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင်မူ... မရေမတွက်နိုင်သော အလင်းစိုင်များမှာ ရုတ်တရက် ရွှေရောင်မင်္ဂလာတိမ်တိုက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲအခဲဖွဲ့သွားတော့သည်။

အရောင်ကိုးမျိုးရှိသော မင်္ဂလာအလင်းတန်းများက တိမ်တိုက်များထဲမှ ရွာကျလာပြီး၊ သူ၏ပုံရိပ်ကို ဖန်သားကဲ့သို့ ကြည်လင်တောက်ပကာ ရွှေရောင်အဆင်းရှိစေရန် ဖန်တီးပေးလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ပုံရိပ်ယောင်ဓားဖြင့် ဖန်တီးထားသော မြင်ကွင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။

စုချန်းချိုးက အင်္ကျီလက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ တိမ်တိုက်များကို ဖယ်ရှားလိုက်ရာ... အလင်းရေတံခွန်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းပန်းပွင့်ဖတ်များ ကျဆင်းလာသည်။ ထိုပန်းပွင့်ဖတ်တိုင်းက ကောင်းကင်မြစ်မှ ကြယ်ရောင်များကို ရောင်ပြန်ဟပ်နေကာ အလင်းဝဲဂယက်အတွင်း သူ့ပတ်လည်၌ ဝဲလည်နေကြသည်။ သူသည် မင်္ဂလာတိမ်တိုက်များကို ခြေဖျားဖြင့် ဖွဖွနင်းကာ လှိုင်းလုံးများပေါ်သို့ တက်လှမ်းသွားသည်။ ကျယ်ဝန်းသော အင်္ကျီလက်များ ပွင့်ဟသွားစဉ် ငွေရောင်ဓားအလင်းများ မရေမတွက်နိုင်အောင် ထွက်ပေါ်လာရာ... မသေမျိုးတစ်ပါးက ဖောင်စက္ကူစီး၍ ကောင်းကင်ဘုံရှိ တိမ်တိုက်များကို ခွဲခြမ်းနေသလား ထင်မှတ်ရသည်။ သူ၏အနောက်တွင်မူ လင်းဇီးမှိုကို သယ်ဆောင်ထားသော ကြိုးကြာငှက်ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုက တဖြည်းဖြည်း လင်းလက်လာတော့သည်။

အဝေးမှ မော့ကြည့်နေသူများမှာ ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် မျက်စိကျိန်းကာ မှင်တက်သွားကြရသည်။ မင်္ဂလာအလင်းတန်းများကြား၌ လွင့်ပျံနေသော ဆံပင်ဖြူဖြူပေါ်မှ ကျောက်စိမ်းလိပ်ပြာဆံထိုးမှာ အသက်ဝင်၍ ပျံသန်းတော့မည့်အတိုင်း ရှင်းလင်းစွာ မြင်နေရသည်။ ဓားအလင်းများဖြင့် ယက်လုပ်ထားသော ထိုပုံရိပ်ယောင်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် သာယာငြိမ့်ညောင်းသော ကောင်းကင်ဘုံတေးဂီတကိုလည်း အတိုင်းသား ကြားနေကြရသည်။

စုချန်းချိုးသည် ဟင်းလင်းပြင်တွင် မသေမျိုးတစ်ပါးအလား မျောလွင့်နေသည်။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်အေးစက်နေပြီး၊ သူ၏အသံမှာ ကောင်းကင်ဘုံမှ ပဲ့တင်သံများအလား ထွက်ပေါ်လာသည်မှာ—

"ကျွန်တော့်ရဲ့ ဘေးဒုက္ခ အတွင်း ဉာဏ်အလင်းပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ တောင်ပိုင်း ကောင်းကင်အရှင်သခင် .. အတိတ်နဲ့ သေမျိုးလောက ကို ကျွန်တော် နားလည်သဘောပေါက်သွားပါပြီ..."

ထို့နောက် သူက ကြည့်ရှုရန် စင်မြင့် ပေါ်ရှိ ကျင်း ဧကရာဇ် ကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်

"ကျင်း ဧကရာဇ်... မင်းက ကျွန်တော့်ရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံ အစေခံ ဖြစ်ပြီး၊ ဒီဘဝမှာ ကျွန်တော့်ကို ဘေးဒုက္ခ ကနေ ကျော်လွှားနိုင်အောင် ကူညီဖို့ ပြန်လည် မွေးဖွားလာတာပါ... ဒါပေမဲ့ အရင်က ကျွန်တော်ဟာ အတိတ်ဘဝ ကြောင့် မျက်စိကန်းခဲ့ပြီး အကြောင်းနဲ့ အကျိုးကို နားမလည်ခဲ့ပါဘူး၊ တခြားသူတွေရဲ့ လှည့်စားမှုကို ခံခဲ့ရလို့ မင်းကို အထင်လွဲခဲ့မိတယ်..

ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ တောင်ပိုင်း ကောင်းကင်အရှင်သခင် ရဲ့ ဝင်စားမှု က အတိတ်ဘဝကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး အမှားတွေကို အချိန်မီ ပြင်ဆင်ပေးခဲ့လို့ လမ်းမလွဲသွားခဲ့တာပါ... အခု ကျွန်တော့်ရဲ့ အတိတ်ဘဝကို နားလည်သွားပြီ ဆိုတော့ မင်းရဲ့ အပြစ်ကင်းစင်မှုကို ကျွန်တော် ပြန်လည် ပေးအပ်ပါ့မယ်... ခုနစ်ရက် အကြာမှာ သေမျိုးလောက မှာ ကျွန်တော် ပြန်လည် မွေးဖွားလာပြီး နိုင်ငံရဲ့ ကံကြမ္မာကို နောက်ထပ် အနှစ်တစ်ရာ တိုင်တိုင် ဆက်လက် တည်တံ့စေပါ့မယ်!"

ထို့နောက် စုချန်းချိုး က အဝေးသို့ လက်ညှိုးထိုးလိုက်ရာ ဝိညာဉ် အလင်းတန်း တစ်ခုက ကျင်း ဧကရာဇ် ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပုံ ရလေသည်။ လူတိုင်း၏ စောင့်ကြည့်မှု အောက်တွင် နဂါး အရိပ်တစ်ခုက သူ၏ အနောက်တွင် ဖြတ်သန်းသွားလေသည်။

ချက်ချင်းပင် စုချန်းချိုး သည် နှင်းမုန်တိုင်းကို ကြေမွသွားစေကာ ကောင်းကင်တွင် တောက်ပသော အဖြူရောင် သက်တံ တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အလင်းစက် မရေမတွက်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားတော့၏။ သူ၏ ခြေဖျားများက နှင်းပေါ်တွင် ဘာအရိပ်အယောင်မှ မချန်ရစ်ခဲ့ဘဲ၊ သေးငယ်သော ဓားအလင်း များကသာ မဆင်းသက်မီ တကယ့် နှင်းပွင့်များ အဖြစ် အခဲဖွဲ့သွားကာ မြေကြီး တစ်ခွင် ပြန့်ကျဲသွားတော့သည်။

လွင်ပြင်၏ အပျက်အစီးများ ကြားတွင်...

ကူမော့သည် ကောင်းကင်ဘုံ ဖြစ်စဉ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်နေပြီး၊ စုချန်းချိုး ၏ အထင်ကြီးစရာကောင်းသော ပုံရိပ်ယောင် စွမ်းရည်များကို မအံ့သြဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ သဘာဝလွန် လှည့်ကွက်များမှတစ်ဆင့် တောင်ပိုင်း ကျင်း တစ်ခုလုံးကို ယုံကြည်မှုရှိသော နိုင်ငံတစ်ခု အဖြစ် အဘယ်ကြောင့် ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့သနည်း ဆိုသည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပေ။

သို့သော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော နည်းလမ်းများမှာ ထိပ်တန်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများကို အကျိုးသက်ရောက်မှု နည်းပါးလေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပုံရိပ်ယောင် လေဟာနယ်တွင် ပေါ်လာချိန်၌ စုချန်းချိုး သည် သူ၏ ဒဏ်ရာများကို ကုသရန် ကြည့်ရှုရန် စင်မြင့် အနီးရှိ မြင်းလှည်းဆီသို့ ထွက်ပြေးသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း ကူမော့ အာရုံခံနိုင်သောကြောင့် ပင် ဖြစ်သည်။

အခုတော့...

စုချန်းချိုး ၏ ပုံရိပ်ယောင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်အမျှ၊ လူအများအပြား မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ

"ကောင်းကင်အရှင်သခင် ကို လေးစားစွာ နှုတ်ဆက်ပါတယ်!"

ဟု ရွတ်ဆိုနေကြလေသည်။ ကမောက်ကမ ဖြစ်မှုမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

ကူမော့သည် အစွန်းရောက် ယုံကြည်သူများ၏ အတွေးများကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ချေ။

သို့သော်လည်း သူသည် နားလည်ရန် စိတ်မဝင်စားခဲ့ပေ။ လက်ဆန့်ထုတ်ကာ ကောချန်မိစ္ဆာဓား ကို သူ၏ လက်ထဲသို့ စုပ်ယူလိုက်ပြီးနောက်၊ အလင်းတန်း အနည်းငယ် လင်းလက်သွားကာ ကြည့်ရှုရန် စင်မြင့် ဆီသို့ နေရာရွှေ့ပြောင်းသွားလေသည်။

ကူမော့ ကြည့်ရှုရန် စင်မြင့် ပေါ်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာခြင်းက ကျင်း ၏ အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက် အရာရှိ အားလုံးကို လန့်ဖျပ်သွားစေပြီး အလိုအလျောက် ခြေအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားကြလေသည်။

သို့သော် ကျင်း ဧကရာဇ် မှာမူ အလျင်မြန်ဆုံး တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး နက်ရှိုင်းစွာ ဦးညွှတ်ကာ

"ဂါရဝပြုပါတယ်၊ တောင်ပိုင်း ကောင်းကင်အရှင်သခင်!"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် အရာရှိများကလည်း လိုက်လုပ်ကြပြီး ဦးညွှတ်ကာ

"ဂါရဝပြုပါတယ်၊ ကောင်းကင်အရှင်သခင်"

ဟု ပြောလိုက်ကြသည်။

ကူမော့ အနေရခက်သွား၏။

သူသည် စုချန်းချိုး မဟုတ်သလို၊ ထိုကဲ့သို့သော လေးစားမှုကို လက်ခံရင်း နတ်ဘုရား တစ်ပါးအဖြစ် ဟန်ဆောင်ရန်လည်း မဖြစ်နိုင်ပေ။

"ကျွန်တော်က တောင်ပိုင်း ကောင်းကင်အရှင်သခင် မဟုတ်ပါဘူး၊ လှည့်လည်သွားလာနေတဲ့ ဓားသမား တစ်ယောက် သက်သက်ပါ!

" ဟု ကူမော့က ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ဟုတ်ပါတယ်၊ ဟုတ်ပါတယ်..."

ကျင်း ဧကရာဇ် က အလျင်အမြန် ပြန်ပြောသည်

"ကောင်းကင်အရှင်သခင် ဟာ အခု ဝင်စားမှု တစ်ခု ဖြစ်နေပါပြီ၊ အဓိကအားဖြင့် လူသား ပုံစံနဲ့ သူရဲကောင်း ကူမော့ ပါပဲ!"

ကူမော့သည် ကျင်း ဧကရာဇ် က စုချန်းချိုး ၏ နောက်ဆုံး အရှုံးပေး စကားများဖြင့် ယနေ့ ကမောက်ကမ ဖြစ်မှုများကို အဆုံးသတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားကြောင်း သိလေသည်။

ကောင်းကင်အရှင်သခင် အကြောင်း ငြင်းခုံပြီး အခြေအနေကို ပျက်စီးစေရန် စိတ်ဝင်စားမှု မရှိခဲ့ချေ။ထို့ကြောင့် ချက်ချင်းပင် သူက လက်ဆန့်ထုတ်ကာ စုဝမ်ကွမ်း ကို ဖမ်းဆွဲလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်

"အရှင်မင်းကြီး... ဒီ ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း ရဲ့ ခေါင်းဆောင်၊ သူ့ကို ကျွန်တော် ဖမ်းမိတဲ့ သူတစ်ယောက် အဖြစ် သတ်မှတ်လို့ ရတယ် မဟုတ်လား..."

"သေချာတာပေါ့..."

ဧကရာဇ် ကျင်း က ရယ်မောလိုက်သည်

"အင်ပါယာ ဆုငွေက တစ်ပြားမှ လျော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး!"

စုဝမ်ကွမ်း က ခုခံခြင်း မရှိဘဲ ကူမော့ကို ကြည့်လိုက်၊ ထို့နောက် ဧကရာဇ် ကျင်း ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောသည်

"အရှင်မင်းကြီး... ကျင်း နိုင်ငံက ကျွန်တော့်ရဲ့ နည်းလမ်းတွေကနေ တစ်ဆင့်ပဲ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နိုင်တာပါ... ဒီနေ့ အစီအစဉ်က မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အခြေအနေတွေကြောင့် ရှုံးနိမ့်သွားပေမဲ့၊ ကျွန်တော် ဘာအမှားမှ မလုပ်ခဲ့ပါဘူး!"

ကျင်း ဧကရာဇ် က စုဝမ်ကွမ်း ကို ကြည့်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်

"ဒါပေမဲ့၊ ငါ မှားခဲ့လို့လား..."

စုဝမ်ကွမ်း က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ယမ်းလိုက်၏။

ကျင်း ဧကရာဇ် က ပြောသည်

"ငါက ကျင်း ကို မကယ်တင်နိုင်ဘူးလို့ မင်း ထင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ နည်းလမ်းက လုပ်နိုင်တယ်လို့ မင်း ထင်တယ်... နည်းလမ်းက မှားလား မှန်လား ဆိုတာကို ငါ မဆွေးနွေးချင်ပါဘူး... မင်းကို မေးခွန်းတစ်ခုပဲ မေးချင်ပါတယ် - မင်းရဲ့ နှလုံးသားက ဘယ်တော့မှ ယိမ်းယိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ မင်း အာမခံနိုင်လား...

တကယ်လို့ တစ်နေ့နေ့မှာ ကျင်း ရဲ့ နယ်စပ်တွေ အဖောက်ခံရရင် ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း ဟာ နိုင်ငံကို ကယ်တင်ဖို့ ဆိုတဲ့ မူလ ရည်ရွယ်ချက် အတိုင်း တကယ်ပဲ မှန်ကန်စွာ ရပ်တည်နေမှာလား... ဒါမှမဟုတ် အာဏာ အတွက် ကိရိယာ တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမှာလား..."

"ဖြစ်နိုင်တာက မင်း၊ စုဝမ်ကွမ်း ဟာ မင်းရဲ့ သမာဓိကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပေမဲ့ တခြားသူတွေ ကကော ဘယ်လိုလဲ... ကိုယ်ကျိုးစီးပွား ကို ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ သူတို့ ခိုင်မြဲစွာ ရပ်တည်နိုင်ပါ့မလား... တစ်နေ့နေ့မှာ ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း ရဲ့ အယူဝါဒတွေက ရုပ်သေး ကျင်း ဟာ တရားဝင် မင်းဆက် ဖြစ်တယ် ဆိုတာမျိုး ဖြစ်လာပြီး၊ တစ်နေ့နေ့မှာ ချူ ရဲ့ လောကကို ပေါင်းစည်းခြင်း ဟာ ရှောင်လွှဲလို့မရတဲ့ အလားအလာ တစ်ခု၊ ကောင်းကင်ရဲ့ အလိုတော် ဖြစ်လာမှာလား..."

စုဝမ်ကွမ်း က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်

"ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ မျှော်လင့်ချက်က နယ်စပ်တွေကို စောင့်ကြပ်နေရုံ သက်သက် မျှော်လင့်ချက် ထက် ပိုကြီးမားပါတယ်..."

ကျင်း ဧကရာဇ် ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ လက်ကို အနည်းငယ် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ စုဝမ်ကွမ်း ကို ချည်နှောင်ရန် စစ်သား အနည်းငယ်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး နောက်ဆက်တွဲ ကိစ္စများကို စတင် ကိုင်တွယ်လေတော့သည်။

ကူမော့သည် ကန် နိုင်ငံ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ ဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး ကောချန်မိစ္ဆာဓား ကို ကူချူတုန်းထံ ကမ်းပေးလိုက်ပြီးနောက် ထိုအဖွဲ့ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။

ချူ နိုင်ငံ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထွက်ခွာသွားကြ၏။

ရှောင်ဇီရင် သည် ကူမော့ မြင်းလှည်းပေါ်သို့ တက်သွားသည်ကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းတိုးတိုး ချလိုက်ပြီး ပြောသည်

"သိုင်းပညာ အဆင့်သတ်မှတ်ချက် တွေ ပြောင်းလဲတော့မယ်၊ ပြီးတော့ ကူမော့က လောကမှာ ဒုတိယ အစွမ်းဆုံး ဖြစ်လာတော့မယ်..."

"မဟုတ်ဘူး၊ လောကမှာ ဒုတိယ အစွမ်ူထက်ဆုံး က စုချန်းချိုး ဖြစ်နေတုန်းပဲ..."

ထိုစဉ် ဆရာကြီး လျန်ရှန်း သည် ရှောင်ဇီရင် ၏ ဘေးတွင် ပေါ်လာပြီး ပြောလိုက်သည်

"ကူမော့က စုချန်းချိုး နဲ့ မတူပါဘူး... စုချန်းချိုး က သူ့ကိုယ်သူ ဒုတိယ အကောင်းဆုံး လို့ ခေါ်တာက သူ့မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ နှလုံးသား တစ်ခု မရှိလို့ပါ؛ သူက နံပါတ် ၁ လို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မခေါ်ရဲပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ကူမော့ကတော့ ကွာပါတယ်... သူ့မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ နှလုံးသား တစ်ခု ရှိတယ်၊ ဒါကြောင့် သူက နံပါတ် ၁ လို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ခေါ်ရဲတာပေါ့... အဲဒါအပြင် မျက်လုံး ဖွင့်လိုက်တဲ့ အခိုက်အတန့်ဟာ လောကမှာ နံပါတ် ၁ ဖြစ်လာမယ့် အခိုက်အတန့်ပဲလို့ သူ ပြောခဲ့တယ်လေ..."

"လောကရဲ့ နံပါတ် ၁!

ရှောင်ဇီရင် က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်

"ဒီခေါင်းစဉ်ရဲ့ ဆွဲဆောင်မှု က အရမ်း ကြီးမားလွန်းတယ်... သမိုင်းတစ်လျှောက်မှာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ သူရဲကောင်းတွေဟာ ဒီခေါင်းစဉ်ကို လိုက်ရှာဖို့ သူတို့ရဲ့ တစ်သက်လုံး အချိန်တွေကို သုံးခဲ့ကြတယ်!"

ဆရာကြီး လျန်ရှန်း က ပြောသည်

"ဒါပေမဲ့ လောကရဲ့ နံပါတ် ၁ ဆိုတာ အမြဲတမ်း တစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိနိုင်တာပါ..."

ရှောင်ဇီရင် က သက်ပြင်းချလျက် ဆိုသည်

"တကယ်တမ်းကျတော့ ကူမော့က လောကရဲ့ နံပါတ် ၁ ဟုတ်မဟုတ် ဆိုတာ အဲဒီလောက် အရေးမကြီးပါဘူး... အရေးကြီးတာက သူက အရမ်း အစွမ်းထက်လွန်းနေတာပဲ..."

သူမက လွင်ပြင်ပေါ်ရှိ ကြေမွနေသော စစ်တပ်နှင့် ထက်ဝက် ပြိုကျနေသော မင်ယွဲ့ တောင် ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောလိုက်သည်

"စုချန်းချိုး က လှည့်ကွက်တွေ သုံးနေတယ် ဆိုပေမဲ့၊ အခြား ရှုထောင့်ကနေ ကြည့်ရင် သူတို့ရဲ့ သိုင်းပညာ အဆင့်ရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို နတ်ဘုရား တစ်ပါးလို့ ခေါ်ဖို့က ချဲ့ကားပြောဆိုတာ မဟုတ်ပါဘူး..."

"ဆရာကြီး လျန်ရှန်း က ပြောသည်

"တကယ်ပါပဲ၊ သူက နတ်ဘုရား တစ်ပါးနဲ့ တူပါတယ်!"

ရှောင်ဇီရင် က ပြောသည်

"စုချန်းချိုး တစ်ယောက်တည်းက တောင်ပိုင်း ကျင်း ရဲ့ ဂိတ်တံခါးတွေကို စောင့်ကြပ်ဖို့ လုံလောက်နေပြီ၊ အခု ပိုပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ ကူမော့ တစ်ယောက် ရှိနေပြီ... ဧကရာဇ်မင်း ရဲ့ လောကကြီးကို စည်းလုံးဖို့ လမ်းကြောင်းဟာ ပိုပိုပြီး ခက်ခဲလာပြီ!"

ဆရာကြီး လျန်ရှန်း က ခေါင်းယမ်းလျက် ဆိုသည်

"တကယ်တမ်းကျတော့ အဲဒါက နည်းနည်း လွယ်ကူလွန်းပါတယ်..."

ရှောင်ဇီရင် က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်

"ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ..."

ဆရာကြီး လျန်ရှန်း က ပြောသည်

"ဓားနတ်ဘုရား စု က အိုနေပြီလေ... ဒီနေ့ တိုက်ပွဲမှာ သူ ရှုံးသွားတယ်၊ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်တွေလည်း ဆုံးရှုံးသွားတယ်... အခြား ရှုထောင့်ကနေ ကြည့်ရင် သူ့ရဲ့ သိုင်းပညာ ကံကြမ္မာ ဟာ အဆုံးသတ်သွားပြီ... ဒီတိုက်ပွဲက သူ့ဘဝရဲ့ နောက်ဆုံး အထွတ်အထိပ် တိုက်ပွဲ ဖြစ်သင့်ပါတယ်... သူက နောက်နှစ်မှာ ပိုင်ယွီကျင်း ကနေ အများကြီး ပိုရနိုင်ရင်လွဲလို့၊ အဲဒါက မဖြစ်နိုင်ပါဘူး..."

ရှောင်ဇီရင် က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"ဒီသဘောတရားကို ကျွန်မ နားလည်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ စုချန်းချိုး ရဲ့ အဆုံးသတ်က ပိုပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ ကူမော့ ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့တယ် မဟုတ်လား..." "ဒီနေ့ ကူမော့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းဆောင်ရည် အရဆိုရင်၊ အဲဒီတုန်းက ကျန်းရိုရွှီး အသက်ရှင်နေရင်တောင် ကူမော့က သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ဖို့ များပါတယ်..."

ဆရာကြီး လျန်ရှန်း က ပြောသည်

"ကူမော့က ဓားနတ်ဘုရား စု နဲ့ မတူပါဘူး... ဓားနတ်ဘုရား စု ရဲ့ နတ်ဘုရား သဘာဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ؛ သူက လူသား တစ်ယောက် ဖြစ်နေတုန်းပါပဲ... သူက နိုင်ငံရဲ့ နယ်စပ်တွေကို ကာကွယ်ပြီး ကျင်း ကို ကာကွယ်ဖို့ သူ့အစွမ်းကုန် ကြိုးစားမှာပါ... ဒါပေမဲ့ ကူမော့က ကွာပါတယ်...

လက်ရှိ ကူမော့က ပိုပြီး နတ်ဘုရား ဆန်တယ်၊ သူ့ရဲ့ လူသားဆန်မှု က ပိုနည်းတယ်... ကန် နိုင်ငံ အပေါ် သူ့ရဲ့ သဘောထားက ဓားနတ်ဘုရား စု နဲ့ မတူပါဘူး... တကယ်လို့ ငါတို့က ကန် ကို တိုက်ခိုက်ရင် ကူမော့ ဆီကနေ ခုခံမှုဟာ ဓားနတ်ဘုရား စု ဆီကလောက် ကြီးမားမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

ရှောင်ဇီရင် က မျက်ခုံးပင့်ကာ ပြောသည်

"ဒါဆို၊ သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရား သဘာဝ ကို မြှင့်တင်ပေးဖို့ နည်းလမ်း တစ်ခုခုကို အခု ကျွန်မ ရှာရမယ်ပေါ့..."

ဆရာကြီး လျန်ရှန်း က ခေါင်းညိတ်ပြလျက်

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် အထင်မမှားဘူးဆိုရင်၊ ကန် ဧကရာဇ် က ကူမော့ရဲ့ လူသားဆန်မှု ကို မြှင့်တင်ဖို့ သေချာပေါက် ကြိုးစားပါလိမ့်မယ်..."

ဟု ဆိုသည်။

ရှောင်ဇီရင် ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး

"သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရား သဘာဝ ကို မြှင့်တင်ဖို့..."

ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။

...

မင်ယွဲ့ လွင်ပြင် မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ကူမော့သည် တောင်ပိုင်း ကျင်း ၏ မြို့တော်ရှိ ဟုန်လု ဘုရားကျောင်း သို့ တိုက်ရိုက် ပြန်သွားခဲ့၏။

မင်ယွဲ့ လွင်ပြင် တိုက်ပွဲတွင် သူ ရဲရင့်စွာ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ပြီး ပြတ်ပြတ်သားသား အနိုင်ရခဲ့သော်လည်း၊ သူ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော ပြိုင်ဘက်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အလွန် အစွမ်းထက်သဖြင့် သူ ဒဏ်ရာအချို့ ရရှိခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သူသည် အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော ကုသနိုင်စွမ်းရှိသည့် အတွင်းအား ကျင့်စဉ် အတော်များများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် ကြီးမားသော သက်ရောက်မှု မရှိခဲ့ချေ။

သူသည် ဟုန်လု ဘုရားကျောင်း တွင် နှစ်ရက်၊ သုံးရက်ခန့် တိတ်ဆိတ်စွာ အနားယူခဲ့လေသည်။

ကူမော့၏ ဒဏ်ရာများ လုံးဝ ပျောက်ကင်းသွားသော နေ့တွင်၊ သူသည် နံနက်ပိုင်းတွင် လူမြင်ကွင်းသို့ ထွက်လာပြီး စုဇီယို နှင့်အတူ နေ့လယ်စာ စားခဲ့သည်။ မွန်းတည့်ချိန်တွင် ကျင်း ဧကရာဇ် ကိုယ်တိုင် ဟုန်လု ဘုရားကျောင်း သို့ လာရောက်ခဲ့လေသည်။

သူတို့သည် တရားရေး ဝန်ကြီးဌာနမှ တရားဝင် စာတစ်စောင်နှင့် ဆုငွေ တစ်ခုကိုလည်း ယူဆောင်လာခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့ကို ငွေစ သုံးသောင်း တန်ဖိုးရှိ ရှားပါးပြီး တန်ဖိုးကြီးမားသော ပစ္စည်းများဖြင့် လဲလှယ်ခဲ့လေသည်။

သူ စာကို လက်ခံရရှိသည့် အခိုက်အတန့်တွင် စနစ်၏ အသိပေးချက်တစ်ခုက ကူမော့၏ စိတ်ထဲတွင် မြည်လွင်လာသည် -

【ကြယ်ခြောက်ပွင့် ဝရမ်းပြေးကို ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့သည်】

【ကြယ်ခြောက်ပွင့် ဆုလာဘ်—အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဒေါင်လိုက်နှင့် အလျားလိုက် ဓားသိုင်း ကို ရရှိသည်】

【ယခု ရယူမည်လား】

…

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်...

ကူမော့သည် ဒေါင်လိုက်နှင့် အလျားလိုက် ဓားသိုင်းကို အလုံးစုံ တတ်မြောက်သွားလေပြီ။ အစွမ်းထက်လှသော ဓားကွက်နှစ်ခုဖြစ်သည့် "ခြေလှမ်းတစ်ရာ ပျံလွှားဓား" နှင့် "အရပ်မျက်နှာအနှံ့ အလျားလိုက်လွှဲရိုက်ခြင်း" တို့ကို ကျွမ်းကျင်ရုံသာမက၊ ပြိုင်ဘက်၏ တိုက်ခိုက်မှုလမ်းကြောင်းကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းခြင်း၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခြိမ်းခြောက်ခြင်း၊ အဝေးတိုက်စစ်နှင့် လူအုပ်စုကို ထိန်းချုပ်ခြင်း စသည့် အထူးစွမ်းရည်များကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သည်။

ဤဒေါင်လိုက်နှင့် အလျားလိုက် ဓားသိုင်းသည် လောကကို ခြယ်လှယ်နိုင်စွမ်းရှိသော ဓားပညာဖြစ်ပြီး၊ ယင်နှင့်ယန် ဒဿနကို ပေါင်းစပ်ထားသည့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ လမ်းစဉ်တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်သဘောတရားများကို တစ်စုတစ်စည်းတည်းဖြစ်အောင် ပေါင်းစည်းထားပြီး၊ တားဆီး၍မရသော ပြင်းထန်သည့် ခုတ်ချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် အဆုံးသတ်ရန် ဓားသိုင်းပညာကို အထွတ်အထိပ်သို့ ပို့ဆောင်ပေးထားလေသည်။

…

အခန်းထဲတွင်။

ကူမော့သည် ကျင်း ဧကရာဇ် ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်နေ၏။

ခဏမျှ နှုတ်ဆက် စကားများ ပြောဆိုပြီးနောက် ကျင်း ဧကရာဇ် က

"သူရဲကောင်း ကူ... အစိုးရရဲ့ ဆုငွေကို လာပေးဖို့တင် မကဘဲ၊ အကြီးအကဲ စု ကိုယ်စား ထောင်စုနှစ် တောင် ကို ဖိတ်ခေါ်ဖို့ ဒီနေ့ ကျွန်တော် လာခဲ့တာပါ..."

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကူမော့က သူ၏ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကောက်ကိုင်ကာ တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလျက် "လွန်ခဲ့တဲ့ အကြိမ်က ရှုံးသွားတာကို သူ နာကြည်းနေတုန်းပဲဖြစ်ပြီး ကလဲ့စားချေချင်လို့များလား..."

ဟု မေးလိုက်သည်။

ကျင်း ဧကရာဇ် က အလျင်အမြန် ပြန်ပြောသည်

"သေချာတာပေါ့ မဟုတ်ပါဘူး... ဖုန်လိုင် မသေမျိုး ကျွန်း နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စရပ်တွေကို ဆွေးနွေးဖို့ ဖိတ်ခေါ်ချင်လို့ပါ... အကြီးအကဲ စု က မူလက မင်းဆီ ကိုယ်တိုင် လာချင်ခဲ့တာပါ၊ ဒါပေမဲ့ သိတဲ့အတိုင်းပဲ သူ့ဒဏ်ရာတွေက ပြင်းထန်တော့ ထောင်စုနှစ် တောင် ကနေ ခဏတော့ ထွက်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ရက်အနည်းငယ်နေရင် ထောင်စုနှစ် တောင် မှာ 'ကောင်းကင်အရှင်သခင် ကမ္ဘာမြေသို့ ဆင်းသက်ခြင်း' ပြဇာတ်ကို ကပြပြီးနောက်မှာ၊ သူ့ဒဏ်ရာတွေကို ကုသဖို့ သူ တိတ်ဆိတ်စွာ ကျင့်ကြံနေတော့မှာပါ..."

"ဖုန်လိုင် မသေမျိုး ကျွန်း!"

ကူမော့ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက်

"ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ သွားပြီး စကားပြောလို့ ရပါတယ်..."

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် ကူမော့က မေးလိုက်သည်

"ဒါနဲ့၊ ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း ကို ဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ..."

ကျင်း ဧကရာဇ် က ပြောသည်

"အဲဒါ လွယ်ပါတယ်... ကျင်း မှာ ဆရာကြီး စု က စကားတစ်ခွန်း ပြောသရွေ့ အရာအားလုံးက အရမ်း ရိုးရှင်းသွားမှာပါ... စုဝမ်ကွမ်း ဟာ ခေါင်းဖြတ်ခံရပြီး သူ့ခေါင်းကို လူမြင်ကွင်းမှာ ပြသထားလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ ရာထူးကြီး အရာရှိတွေ အပါအဝင် လူအများအပြားကို ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း ရဲ့ နာမည်နဲ့ ဖမ်းဆီးပြီး ကွပ်မျက်လိမ့်မယ်...

အဲဒီနောက်မှာ ဒီကိစ္စ ပြီးသွားမှာပါ... အနာဂတ်အတွက် ပြောရရင်၊ ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း ကို တရားဝင် တည်ထောင်သွားမှာ ဖြစ်ပေမဲ့ နန်းတွင်းနဲ့ လွတ်လပ်စွာ လည်ပတ်ခွင့် ပြုမှာ မဟုတ်ဘဲ နန်းတွင်းက အပြည့်အဝ ဦးဆောင်သွားမှာပါ..."

ကူမော့ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

တကယ်တမ်းကျတော့ ဒီကမောက်ကမ ဖြစ်မှုတွေ အားလုံး ရှိနေပေမဲ့၊ ကျင်း ဧကရာဇ် ရဲ့ အင်ပါယာ အာဏာကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်တာကလွဲပြီး ဘာမှ မပြောင်းလဲသွားပါဘူး။ တောင်ပိုင်း ကျင်း ကို စုချန်းချိုး က အုပ်ချုပ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး၊ စုချန်းချိုး ဟာ တောင်ပိုင်း ကျင်း တစ်ခုလုံးရဲ့ ယုံကြည်မှု အဖြစ် ရှိနေဆဲပါပဲ။

ဘာသာရေးကနေတစ်ဆင့် နိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်မယ်ဆိုတဲ့ အစီအစဉ် ပျက်သွားတာ သက်သက်ပါပဲ။ စုချန်းချိုး ဟာ အခု ခြေတစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်သွားပြီး၊ ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း ကို နန်းတွင်းက စီမံခန့်ခွဲခွင့် ပြုလိုက်တာက တောင်ပိုင်း ကျင်း မှာ ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကို တဖြည်းဖြည်း အားနည်းသွားစေလိမ့်မယ်လို့ ဆိုလိုတာပါပဲ။

တခြား နည်းလမ်း မရှိခဲ့ပါဘူး။ ဘာသာရေးကနေတစ်ဆင့် နိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်မယ့် လမ်းကြောင်း ပိတ်ဆို့သွားတော့၊ ဒုတိယ အကောင်းဆုံး ကို အခြေချပြီး ဧကရာဇ်မင်း ကို နိုင်ငံကို တကယ် ထိန်းချုပ်ခွင့် ပြုဖို့ကလွဲပြီး ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပါဘူး။ မဟုတ်ရင် စုချန်းချိုး သေသွားပြီး အင်ပါယာ အာဏာက ထောင်စုနှစ် ဘာသာတရား ကနေ ခွဲထွက်သွားရင်၊ တောင်ပိုင်း ကျင်း ဟာ ခုခံနိုင်စွမ်း တကယ်ပဲ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။

ထို့နောက်...

ကူမော့သည် ကျင်း ဧကရာဇ် နှင့် အချိန်အကြာကြီး စကားပြောဖြစ်ခဲ့၏။

မထွက်ခွာမီ ဧကရာဇ်မင်း သည် "နိုင်ငံတော်၏ မဟာသူရဲကောင်း!" ဟူသော စာလုံးကြီး လေးလုံး ထွင်းထုထားသည့် ရွှေတံဆိပ်ပြား တစ်ခုကို ချန်ရစ်ခဲ့လေသည်။

ဤ "နိုင်ငံတော်၏ မဟာသူရဲကောင်း" တံဆိပ်ပြားမှာ ကန် ဧကရာဇ် အရင်က ပေးခဲ့သော တံဆိပ်ပြား နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ နှစ်ခုစလုံးက ဧကရာဇ်မင်းအား နန်းတော်သို့ လွတ်လပ်စွာ အဝင်အထွက် ပြုလုပ်ခွင့် ပေးထားပြီး၊ ထောက်လှမ်းရေး သဲလွန်စများကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရာတွင် ကူညီပေးရန် ကျင်း ၏ ခရိုင်များနှင့် ပြည်နယ် အသီးသီးရှိ ဒေသခံ အရာရှိများကို တောင်းဆိုခွင့် ပေးထားလေသည်။

တံဆိပ်ပြား ကို ကြည့်ရင်း ကူမော့မှာ အနည်းငယ် ရယ်ချင်သလို၊ စိတ်ပျက်သလို ဖြစ်နေ၏။ သူက ပဟေဠိ တစ်ခုကို ပေါင်းစပ်နေရသလို ခံစားနေရလေသည်။

ကူချူတုန်းကတော့ အတော်လေး ပျော်နေလေသည်။ သူမက ကူမော့ထံမှ တံဆိပ်ပြား ကို ယူကာ သူမ၏ လက်ထဲတွင် အလေးချိန်ချိန်ကြည့်ပြီး မြေကြီးပေါ်တွင် ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်

"အစ်ကို၊ အဲဒါ ရွှေစစ်စစ် ပဲ! အရမ်း တန်ဖိုးရှိတယ်!"

ကူမော့ စကားမပြောနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားပြီး

"ညီမလေး၊ ငါတို့ အခုလေးတင် ငွေစ သုံးသောင်း ရထားတာလေ၊ အဲဒီလောက် မလုပ်ပါနဲ့..."

ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟီးဟီး!"

ကူချူတုန်းက တံဆိပ်ပြား ကို သိမ်းဆည်းရင်း ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်

"အစ်ကို၊ တကယ်လို့ အစ်ကိုသာ ဒီအတိုင်း ဆက်သွားနေရင်၊ တစ်နေ့နေ့မှာ လောကက ဧကရာဇ်မင်း တွေ အားလုံးက အစ်ကို့ကို နိုင်ငံတော် သူရဲကောင်း တံဆိပ်ပြား တစ်ခုစီ ပေးကြလိမ့်မယ်၊ အဲဒီအခါကျရင် ငါတို့ သွားလေရာရာမှာ အစိုးရက ငွေရှင်းပေးပြီး အခမဲ့ စားသောက်လို့ ရပြီပေါ့..."

"ဝိုး၊ အဲဒါ အံ့သြစရာပဲ..."

ကူမော့က လက်မထောင်ပြကာ

"နင့်အကြံဉာဏ်က တကယ်ကို ပြောင်မြောက်တာပဲ... ဒီတံဆိပ်ပြားက ဒီလောက် အသုံးဝင်မယ်လို့ ငါ ဘယ်တုန်းကမှ မစဉ်းစားမိဘူး!"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ငါ ဉာဏ်ကောင်းတယ် မဟုတ်လား!"

ကူချူတုန်းက ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။

ကူမော့က အားပြင်းပြင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

"ဒါနဲ့ အစ်ကို၊ ငါတို့ ထောင်စုနှစ် တောင် ကို ဘယ်တော့သွားမှာလဲ..."

ဟု ကူချူတုန်းက မေးလိုက်သည်

"ငါတို့ စောစော သွားလို့ ရပါတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အစ်ကိုစု နဲ့ တခြားသူတွေက ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ် အတွင်း ကျင်း နိုင်ငံရဲ့ ပြည်ထဲရေး ဝန်ကြီးဌာနက အင်ပါယာ ကုန်သည်တွေ နဲ့ ညှိနှိုင်းနေကြတာလေ... ကိစ္စတွေ ပြီးပြတ်သွားတာနဲ့ သူတို့ ကန်တိုင်းပြည် ကို ပြန်ကြတော့မှာဆိုတော့ သူတို့နဲ့ အတူတူ ပြန်သွားကြတာပေါ့!"

ကူမော့က ပြောသည်

"ထောင်စုနှစ် တောင် ကို စောစော သွားတာ အဆင်ပြေပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကန်တိုင်းပြည် ကို ပြန်သွားဖို့ ငါ စဉ်းစားနေတုန်းပဲ... ယဲ့နန်ထျန်း ကို ဖမ်းဖို့ ကျင်း နိုင်ငံကနေ ကျန်းနိုင်ငံကို တိုက်ရိုက် သွားမလားလို့ ငါ စီစဉ်နေတာ!"

ကူချူတုန်း ချက်ချင်း စိတ်ပျက်သွားပြီး

"ဒီလိုလား... ဒါဆိုလည်း ကောင်းပါပြီ!"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

ကူမော့က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်

"နင် ပြန်ဖို့ လောနေလို့လား... နှစ်သစ်ကူး အတွက် ဆိုရင်တော့ အချိန်မလောက်ဘူးလေ... ငါတို့ အခု ပြန်သွားရင် လမ်းမှာပဲ နှစ်သစ်ကူး ဖြတ်သန်းရလိမ့်မယ်..." "အဲဒါနှစ်သစ်ကူး အတွက် မဟုတ်ပါဘူး..."

ကူချူတုန်းက ပြောသည်

"အဲဒါ တခြား အရမ်း အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စ တစ်ခုအတွက်ပါ!"

"ဘာကိစ္စလဲ..."

ကူမော့က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အစ်ကို့ကို ချိန်းတွေ့ပွဲ တွေဆီ ငါ ခေါ်သွားမလို့!"

ကူချူတုန်းက ပြောသည်

"အစ်ကို မေ့သွားပြီလား... အစ်ကို့ မျက်လုံးတွေ ပိုကောင်းလာရင် ချိန်းတွေ့ပွဲ တွေဆီ အစ်ကို့ကို ခေါ်သွားမယ်လို့ ငါ အရင်က ပြောခဲ့တယ်လေ! ချင်းကျိုးက ရွှမ်နွီ နန်းတော် က ရှဲ့လျိုရင်း၊ဟွာယန်ယွဲ့ ၊ချန်ကျိုးက အစ်မ ယွင်ရှို့၊ အစ်မ ရန်စန်းနျန်၊ အစ်မ ယန်ချင်းတုန်း ၊ သိုင်းမဟာမိတ် အဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်၊ မြို့တော်က ဝန်ကြီးချုပ် မိသားစု က ဂျင်ကိုင်ကိုင်၊ ဓလေ့ထုံးတမ်း ဝန်ကြီး မိသားစု က မုယန် “

"ငါ အားလုံး စီစဉ်ထားပြီးပြီ... သူတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီနဲ့ တွေ့ဖို့ အစ်ကို့ကို ငါ ခေါ်သွားမယ်၊ အစ်ကို သဘောကျတဲ့ သူကို လက်ထပ်ပြီး ငါ့မရီး အနေနဲ့ အိမ်ခေါ်လာလို့ ရတယ်လေ... သေချာတာပေါ့ ငါတို့ နောက်ထပ် အနည်းငယ်ကို သေချာပေါက် လက်ထပ်မယ်...

ဒါကြောင့်ချိန်းတွေ့ပွဲ တွေဆီ အစ်ကို့ကို ခေါ်သွားဖို့တင် မကဘဲ၊ အိမ်တစ်လုံး၊ တကယ်ကို ကြီးမားတဲ့ အိမ်ကြီး တစ်လုံး ဝယ်ဖို့ အခု အလျင်စလို ပြန်သွားချင်နေတာ... ငါတို့ လင်းကျန်း ခရိုင်က လင်းယွင် စံအိမ် ကို ငါ မျက်စိကျနေတာ... အစ်ကို ဘယ်လို ထင်လဲ..."

ကူမော့ - "..."

နင် တကယ်ကို အဝေးကြီး တွေးထားတာပဲ!

...

မြို့ ၏ အစွန်အဖျားတွင် တည်ရှိသော ထောင်စုနှစ် တောင် သည် တိမ်များထဲသို့ ထိုးတက်နေသော ဧရာမ တောင်ကြီး တစ်လုံး ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ထိပ်တွင် တောင်ပိုင်း ကျင်း ၏ အကြီးဆုံး ဘုရားကျောင်း ဖြစ်သော ထောင်စုနှစ် ဘုရားကျောင်း တည်ရှိလေသည်။

ဤဘုရားကျောင်းမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် ခမ်းနားထည်ဝါလှပေသည်။

တောင်ခြေမှနေ၍ မရေမတွက်နိုင်သော တောင်ပိုင်း ကျင်း ပြည်သူများသည် ဆောင်းဦးတစ်ထောင် နှင့် ခေတ်တစ်သောင်း ကျမ်းစာ ကို ရွတ်ဆိုနေကြလေသည်။ အစောပိုင်းက စုချန်းချိုး ပြောခဲ့သော လူ ၃၃,၃၃၃ ယောက် တကယ် ရှိမရှိ ကူမော့ မသေချာသော်လည်း၊ မရှိလျှင်တောင် အဲဒီလောက် နီးပါး ရှိသင့်ပေသည်။

စုချန်းချိုး ၏ တပည့် က ကူမော့ကို ကြိုဆိုရန် ရောက်လာပြီး၊ သူနှင့် ကူချူတုန်းကို ထောင်စုနှစ် တောင် ပေါ်ရှိ စံအိမ်တစ်ခုဆီသို့ တိုက်ရိုက် ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။

ထိုနေရာတွင် နှင်းများ သည်းထန်စွာ ကျနေ၏။

စံအိမ် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသောအခါ စုချန်းချိုး သည် နှင်းထဲတွင် ဖိနပ်မပါဘဲ ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး၊ ကျဆင်းနေသော နှင်းများကြားတွင် သူ၏ ပုံရိပ်မှာ လွင့်မျောနေကာ၊ ဆံပင်ဖြူ နှင့် အဖြူရောင် ဝတ်ရုံများဖြင့် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်နေလေသည်။ သူ၏ အဖြူရောင် ဆံပင်များနှင့် နုပျိုသော မျက်နှာ၊ သူ၏ လောကီနှင့် မသက်ဆိုင်သည့် အသွင်အပြင်တို့မှာ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကိုယ်ထင်ပြနေလေသည်။

"ဒီလောက် နှစ်တွေ အများကြီး၊ ငါ အမြဲတမ်း မြင့်တဲ့ နေရာမှာ ရပ်နေခဲ့တယ်၊ အမြဲတမ်း ပုံရိပ်ယောင် လို ခံစားရတယ်၊ လောကကြီး နဲ့ သက်ရှိ သတ္တဝါ အားလုံးကို အပေါ်စီးကနေ ကြည့်နေခဲ့တယ်... ငါ အရမ်း အထီးကျန်သလို၊ ပြီးတော့ အရမ်း တွေဝေနေသလို ခံစားခဲ့ရတယ်... အခုမှပဲ ငါ နောက်ဆုံးတော့ မြေပြင်ပေါ် ရောက်နေပြီလို့ ခံစားရတယ်..."

ထိုသို့ပြောရင်း စုချန်းချိုး သည် နှင်းများပေါ်တွင် ဖိနပ်မပါဘဲ လမ်းလျှောက်လာရာ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ခြေရာတစ်ခု ချန်ရစ်ခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ဂရုမစိုက်သလို ဖြစ်နေလေသည်။

ကူမော့က နှုတ်ခမ်းကို တွန့်ချိုးလျက် ပြောလိုက်သည်

"တကယ်လို့မင်းမြေပြင်ပေါ် ပိုရောက်နေတယ်လို့ ခံစားချင်ရင်၊ သခင်စု... ကျွန်တော် မင်းအတွက် လုပ်ပေးနိုင်ပါတယ်... ဒီတစ်ခါတော့ မြေကြီးထဲမှာ သေချာပေါက် မြှုပ်နှံထားမယ်၊ ဒါမှ မြေကြီးနဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရ ပိုဆက်သွယ်မှု ရှိလာပြီး အိပ်မက် မက်နေသလို ခံစားရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

စုချန်းချိုး က လက်ဝှေ့ယမ်းပြလျက် ဆိုသည်

"ငါက အခု တကယ်ကို လောကမှာ ဒုတိယ ဖြစ်နေပြီ၊ အရင်ကလို လေထဲက ရဲတိုက် တစ်ခု မဟုတ်တော့ဘူး... ငါ့ရဲ့ ကာလရှည်ကြာ ဆန္ဒ ပြည့်ဝသွားပြီ၊ ပြီးတော့ အရာအားလုံးက အကောင်းဆုံး ဖြစ်နေပြီ... အလကား ဂုဏ်သတင်း တွေကြောင့် ငါ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေစရာ မလိုတော့ဘူး..."

ကူမော့၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်ချိုးသွားပြီး သူက ပြောသည်

"ကျွန်တော် သိရသလောက်တော့ မင်းက လောကမှာ အကောင်းဆုံး ဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်ကို တော်တော် ဂရုစိုက်တာပဲ... အော် ဟုတ်တယ်၊ မင်းက အပေါ်ယံမှာတော့ ဂရုမစိုက်သလို ဟန်ဆောင်ရတာ ကြိုက်ပေမဲ့၊ တကယ်တမ်းကျတော့ တခြား ဘယ်သူ့ထက်မဆို လောကမှာ အကောင်းဆုံး ဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်ကို ပိုလိုချင်နေတယ်လို့ ကောင်းကင်ဆရာကြီး က ပြောတယ်...

အရင်တုန်းက ကျန်းရိုရွှီး ကို ရင်ဆိုင်ရတုန်းက၊ မင်းက သူ့နောက်မှာ ဓားကို အမြဲတမ်း တိတ်တဆိတ် လေ့ကျင့်နေခဲ့တာ၊ ကျန်းရိုရွှီး ကို အနိုင်ယူမယ်လို့ အော်ဟစ်နေခဲ့တာ... ပြီးတော့ အပေါ်ယံမှာတော့ အလကား ဂုဏ်သတင်းကို ဂရုမစိုက်ဘူးလို့ ပြောခဲ့တာလေ!"

စုချန်းချိုး က လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လျက် ပြောလိုက်သည်

"ကျန်းတာအိုယီ..." "အဲဒီ သေမျိုးတွေက တခြားသူတွေ ကွယ်ရာမှာ အသရေဖျက်ရတာ ကြိုက်ကြတယ်... ငါ၊ စုချန်းချိုး က ဘယ်သူလဲ... ငါက ဓားနတ်ဘုရား လေ!

ကူမော့က စကားမပြောနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်စွာဖြင့်

"အဓိပ္ပာယ် မရှိတာတွေ လျှောက်ပြောနေတာ ရပ်လိုက်စမ်းပါ... လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က မင်ယွဲ့ လွင်ပြင် မှာ အဲဒီလောက် စကားမများခဲ့ရင်၊ ကျွန်တော့်ဆီကနေ လက်သီးချက် တွေ နည်းနည်း လျှော့ခံရမှာပဲ!"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

စုချန်းချိုး က လက်ဝှေ့ယမ်းပြလျက်

"ကိစ္စမရှိပါဘူး... ငါတို့ ဖုန်လိုင် ကျွန်း ကို ရောက်တဲ့အခါ ကျန်းတာအိုယီ ကို ငါ တာဝန်ယူခိုင်းမယ်... အဲဒီ ကောင်စုတ်လေး ရဲ့ ညစ်ပတ်တဲ့ ပါးစပ် ငါ သူနဲ့ အကြိမ်နှစ်ဆယ် တိုက်ခဲ့ပြီး ဆယ့်ကိုးကြိမ် နိုင်ခဲ့တာ၊ အားလုံးက သူ့ရဲ့ ညစ်ပတ်တဲ့ ပါးစပ်ကြောင့်ပဲ!"

ဟု ဆိုသည်။

ကူမော့ - "..."

အသက် ခုနစ်ဆယ်၊ ရှစ်ဆယ် အရွယ် အဘိုးကြီး နှစ်ယောက် ကြားက ရန်ငြိုးတွေကို သူ စိတ်မဝင်စားသဖြင့် ပြောလိုက်သည်

"ဖုန်လိုင် ကျွန်း ကို ကျွန်တော် သိပ်စိတ်မဝင်စားဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ပိုင်ယွီကျင်းကိုတော့ အရမ်း သိချင်တယ်... ကျန်းရိုရွှီး အပြင် ပိုင်ယွီကျင်း နဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံး အဆက်အသွယ် ရှိတဲ့ သူက မင်းလို့ ကြားတယ်... ပိုင်ယွီကျင်း က တကယ်တော့ ဘယ်လိုမျိုးလဲ..."

(ပိုင်ယွီကျင်း - ကျောက်စိမ်း နန်းတော်)

စုချန်းချိုး က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ယမ်းလျက်

"ကျောက်စိမ်း နန်းတော် ရဲ့ မြင်ကွင်း အပြည့်အစုံ ကို ငါ မမြင်ဖူးသေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျောက်စိမ်း နန်းတော် ဟာ တိကျတဲ့ အရာဝတ္ထု တစ်ခု မဟုတ်ဘူး ဆိုတာကိုတော့ ငါသိတယ်... ကျောက်စိမ်း နန်းတော် နဲ့ လူတစ်ယောက်စီ ရဲ့ အဆက်အသွယ် နက်ရှိုင်းမှုဟာ သူတို့ရဲ့ စိတ်ဝိဉာဏ်ဆန္ဒ ကနေ လာတာပါ..."

ဟု ပြန်ဖြေသည်။

ကူမော့က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်

"အဲဒါကို တိတိကျကျ ဘယ်လို ဖော်ပြမလဲ..."

စုချန်းချိုး ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက်

"အဲဒါက ဝင်္ကပါ ဒါမှမဟုတ် အတားအဆီး တစ်ခုနဲ့ ဆင်တူတယ်... အဲဒီအထဲမှာ မင်း တွေးသမျှ၊ မြင်သမျှ အရာအားလုံးက ကျောက်စိမ်း နန်းတော် ပဲ... တကယ့် ကျောက်စိမ်း နန်းတော် ကို ဘယ်သူမှ မမြင်ဖူးဘူး... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရာအနည်းငယ် အတွင်း ဖုန်လိုင် ကျွန်း ကို ရောက်ဖူးတဲ့သူ သိပ်မများဘူး၊

လူ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ က ကျောက်စိမ်း နန်းတော် နဲ့ အဆက်အသွယ် ရခဲ့ဖူးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ မြင်ခဲ့၊ ကြားခဲ့ရတာတွေက မတူညီကြဘူး... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အဲဒါက လောကမှာရှိတဲ့ တားမြစ်ချက် ဆယ့်သုံးခု အနက် တတိယမြောက် ဖြစ်ပြီး သူ့့ရဲ့ အံ့သြဖွယ်တွေကို ထပ်ပြီး ရှင်းပြဖို့ မလိုပါဘူး..."

ဟု ပြောလိုက်သည်။

"တားမြစ်ချက် ဆယ့်သုံးခု ဟုတ်လား... အဲဒါတွေက ဘာတွေလဲ..."

ဟု ကူမော့က မေးလိုက်သည်။

စုချန်းချိုး က သံသယဖြင့် မေးမြန်းသည်

"အဲဒီ ကောင်စုတ်လေး ကျန်းတာအိုယီ က တားမြစ်ချက် ဆယ့်သုံးခု အကြောင်း မင်းကို မပြောပြဘူးလား... အင်း၊ သူ မပြောတာ ပုံမှန်ပါပဲ... ဒီတားမြစ်ချက် ဆယ့်သုံးခု က ဒဏ္ဍာရီ ဆယ့်သုံးခု သက်သက်ပါ၊ သိပ်ပြီး တန်ဖိုး မရှိပါဘူး၊ အခြေခံအားဖြင့် ဇာတ်လမ်းတွေ သက်သက်ပါပဲ..."

"အဲဒါတွေကတော့ လူသား နဂါး သွေးကြော ၊ လူဝင်စား မှန်ကူကွက်၊ ကျောက်စိမ်း နန်းတော်၊ ကောင်းကင် တံခါး ခေါက်ခြင်း၊ လိပ်မည်း၊ မီးချီလင် ၊ အပြင် ကောင်းကင်၊ မဟာ နေမင်း မိစ္ဆာ အနုပညာ ၊ အတွင်းမိစ္ဆာ ၊ ကပ်ရောဂါ နတ်ဘုရား၊ ပြောင်းပြန် အကြေးခွံ ဓား ၊ အရောင်ခုနစ်မျိုး ဒေါင်း နဲ့ ကျန်းရိုရွှီး တို့ပါ..."

"ဒီတားမြစ်ချက် ဆယ့်သုံးခု က ရှေးခေတ်ကတည်းက လက်ဆင့်ကမ်း လာခဲ့တဲ့ ဒဏ္ဍာရီတွေပါ... ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရရင် သူတို့က ခေတ်အဆက်ဆက်မှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး အဖြစ်အပျက် တချို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့တယ်...

လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ရာ အတွင်း ပေါ်ထွက်လာတဲ့ တားမြစ်ချက် ကတော့ ကျန်းရိုရွှီး ပဲ၊ သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားကို အကဲဖြတ်လို့ မရနိုင်တဲ့ အရူး တစ်ယောက်လေ... သူ အသက်ရှင်နေသလား၊ သေသွားပြီလား ဆိုတာကို ဘယ်သူမှ သေချာမသိဘူး။၊ ဒါကြောင့် သူ့ကို ဆယ့်သုံးခုမြောက် တားမြစ်ချက် အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့တာပါ..."

ကူချူတုန်းက မေးလိုက်သည်

"သူတို့ အားလုံး တကယ် ရှိတာလားဟင်..."

စုချန်းချိုး က ပြောသည်

"အဲဒါကို အတည်မပြုနိုင်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သီအိုရီ အရတော့ ရှိတယ်... အနည်းဆုံးတော့ ကျန်းရိုရွှီး၊ အရောင်ခုနစ်မျိုး ဒေါင်း နဲ့ ကျောက်စိမ်း နန်းတော် ဆိုတဲ့ တားမြစ်ချက် တွေက တကယ် ရှိတယ်ဆိုတာကို ငါ အတည်ပြုနိုင်ပါတယ်!"

"အစ်ကို၊ သူတို့ တကယ် ရှိတယ်လို့ ထင်လားဟင်..."

ကူချူတုန်းက ကူမော့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ကူမော့က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

တကယ်တမ်း တည်ရှိနေသော တားမြစ်ချက် အရေအတွက်မှာ စုချန်းချိုး ပြောသည်ထက် ပိုများကြောင်း သူ သေချာလေသည်။

ဤတားမြစ်ချက် ဆယ့်သုံးခု အနက် အချို့မှာ တကယ်တော့ ဝရမ်းပြေးများ ဖြစ်နေကြောင်း စနစ်၏ အသိပေးချက်များကို သူ ရရှိထားပြီး ဖြစ်လေသည်။