အခန်း (၁၆၀-၁၆၂)

အခန်း ၁၆၀ - ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း လျှပ်စီးကန်နှင့် ဝိညာဉ်ပျိုးထောင်ခြင်းသစ်သား

‘သခင်ကြီးရဲ့ စွမ်းအားက... သူက ကောင်းကင်တာအိုကိုတောင် အနိုင်ယူနိုင်တာပဲ၊ ဒါက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းလွန်းတယ်...’

မြင်းနက်ကြီးနှင့် ကြောင်နက်ကြီးတို့မှာ ထိန်းမရအောင် တုန်ရင်နေကြသည်။ ဤ ကမ္ဘာပျက်မတတ် တိုက်ပွဲကြီးမှာ ဤ မိစ္ဆာသားရဲနှစ်ကောင်လုံးကို အမှန်တကယ်ပင် ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။

ဟင်းလင်းပြင်တွင် ရီယွင်သည် ကောင်းကင်ဘုံသတ်ဖြတ်ခြင်းဓားကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ဤတိုက်ပွဲတွင် ကောင်းကင်ဘုံသတ်ဖြတ်ခြင်းဓား၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ အလွန်ပင် ထူးကဲလှပေသည်။ သူသည် ဤဓားကို အလွန်သဘောကျသွားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ရီယွင်သည် ပုံမှန်အားဖြင့် ဓားကိုအသုံးပြုလေ့မရှိသဖြင့် ၎င်းကို သိုလှောင်ရုံအတွင်းသို့ ပြန်လည်ပို့ဆောင်လိုက်သည်။ ဓားကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ရီယွင်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ရှန်ဖုန်းမင်းဆက်တစ်ခုလုံးမှာ လုံးဝဥဿုံ ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

သက်ရှိအငွေ့အသက်မှန်သမျှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မိုင်ပေါင်း သန်းနှင့်ချီသော ရှန်ဖုန်းမင်းဆက်၏ နယ်မြေမှာ ဧရာမ ချောက်နက်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ချောက်နက်အတွင်း၌ ကောင်းကင်တာအို၏ အပိုင်းအစများမှာ အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ပြန့်ကျဲနေပေသည်။ ရီယွင်သည် ထိုအပိုင်းအစများကို တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ရုတ်တရက် သူသည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုဖြင့် ကောင်းကင်တာအို အပိုင်းအစ အားလုံးကို ချက်ချင်းပင် စုစည်းလိုက်သည်။ ဤအပိုင်းအစများတွင် အသိစိတ် အတိုင်းအဆတစ်ခု ပါရှိနေဆဲဖြစ်ရာ သူ၏လက်အတွင်း၌ အဆက်မပြတ် ရုန်းကန်နေကြသည်။

“သေစမ်း...”

ရီယွင်၏ အနက်ရောင်ဆံနွယ်များမှာ လွင့်ပျံနေပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ကြည်လင်နေကာ သူ၏ အသက်ဓာတ်မှာလည်း ကျယ်ပြောလှသော သမုဒ္ဒရာကြီးတစ်ခုအလား ဖြစ်နေသည်။ သူသည် သူ၏ ဘိုးဘေးနဂါး သွေးမျိုးဆက်ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး သူ၏ အစွမ်းအားလုံးကို အသုံးပြုကာ ကောင်းကင်တာအို အပိုင်းအစများကို အလုံးငယ်လေးတစ်ခုအဖြစ် အတင်းအကျပ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ၎င်းအတွင်းရှိ ကောင်းကင်အသိစိတ်ကို အတင်းအကျပ် သုတ်သင်ခြေမှုန်းလိုက်သည်။

“အစ်ကိုယွင်... အစ်ကိုက တကယ်ကို အစွမ်းထက်လွန်းတယ်... ဒီနှစ်တွေမှာ အစ်ကို ဘယ်မှာ ရှိနေခဲ့တာလဲ...”

ချင်ယောင်သည် ရီယွင်၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ရှိနေပေသည်။ သူမသည် သူ၏ စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်ပြသပြီး ကောင်းကင်တာအိုကို နှင်ထုတ်ကာ ကောင်းကင်အသိစိတ် ပါဝင်သော အပိုင်းအစများကို အလုံးငယ်လေးတစ်ခုအဖြစ် ခြေမွပစ်လိုက်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရသည်။

“ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ... ငါက သေတာထက် ဆိုးတဲ့ ဘဝမျိုးနဲ့ ရှင်သန်ခဲ့ရတာပါ...”

ရီယွင်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူ၏ဘဝက မည်မျှအထိ ခက်ခဲခဲ့သည်ကို စနစ်တစ်ခုတည်းသာ သိပေလိမ့်မည်။ နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းတိုင်တိုင် ဝင်ရောက်မှတ်တမ်းတင်နေရခြင်းမှာ လူသားမဆန်သော နှိပ်စက်မှုတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူသည် ဤအရာများကို အကျဉ်းချုံး၍သာ ပြောပြခဲ့ပြီး ချင်ယောင်ကို အသေးစိတ် ပြောပြရန် စိတ်ကူးမရှိပေ။

“အစ်ကိုယွင်... ကျွန်မရဲ့ ဒီစွဲလမ်းမှု ဝိညာဉ်က အကြာကြီး တောင့်ခံနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး... နောက်ထပ် နှစ်တစ်ထောင် မပြည့်ခင်မှာပဲ ပျောက်ကွယ်သွားတော့မှာပါ...”

ချင်ယောင်က ဝမ်းနည်းဖွယ်အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“စိတ်မပူနဲ့... ငါ မင်းကို သေချာပေါက် ပြန်လည်ရှင်သန်အောင် လုပ်ပေးမယ်...”

ရီယွင်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဤနေရာသို့ ရောက်သည့်အခါ ရီယွင်သည် သူ၏လက်ထဲရှိ ကောင်းကင်တာအို အလုံးငယ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့သည်။

‘ငါ ချင်ယောင်အတွက် ကောင်းကင်တာအို ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုကို ပုံဖော်ပေးနိုင်ရင် ကောင်းမှာပဲ... ဒါဆိုရင် ဒီ ကောင်းကင်တာအို အလုံးငယ်က အသုံးဝင်လိမ့်မယ်... ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်တာအို ခန္ဓာကိုယ်ကို ပုံဖော်ဖို့က မလွယ်ကူဘူး...’

‘အခု ငါ ချင်ယောင်ကို သူမရဲ့ ဝိညာဉ်သုံးပါးနဲ့ အသက်ဓာတ်ခုနစ်ပါး ပြန်လည်ရရှိအောင် ကူညီပေးဖို့ လိုအပ်တယ်... အစွမ်းထက်တဲ့ မူလဝိညာဉ်တစ်ခု ရှိဖို့၊ ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံမှု ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ကောင်းကင်တာအို အလုံးငယ်ထဲမှာ ကိန်းအောင်းနိုင်ဖို့၊ အဲ့ဒီနောက် ငါ့ရဲ့ အကူအညီနဲ့ ကောင်းကင်တာအို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုကို ပြန်လည်ဖန်တီးဖို့ လိုအပ်တယ်... တကယ်လို့ အောင်မြင်သွားခဲ့ရင် ချင်ယောင် ရရှိမယ့် အကျိုးကျေးဇူးတွေက စိတ်ကူးကြည့်ဖို့တောင် မလွယ်ဘူး...’

ဤသို့ တွေးမိလိုက်သည့်အခါ ရီယွင်၏ မျက်ဝန်းများမှာ ချက်ချင်းပင် ဝင်းလက်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ မူလဝိညာဉ် အစအနတစ်ခုသည် ချင်ယောင်ကို သိုလှောင်ရုံအတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ ဤသိုလှောင်ရုံအတွင်း၌ အမျိုးမျိုးသော ကောင်းကင်ဘုံပစ္စည်းများနှင့် မိုးမြေရတနာများ ရှိနေပေသည်။ ထို့ကြောင့် သိုလှောင်ရုံတစ်ခုလုံးမှာ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်သော တက်ကြွလှသည့် အသက်ဓာတ်နှင့် အင်အားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေသည်။

“အစ်ကိုယွင်... ဒါက ဘယ်နေရာလဲ...”

လွှမ်းမိုးထားသော အသက်ဓာတ်များအကြား ရောက်ရှိနေသဖြင့် ချင်ယောင်မှာ အင်အားများ ပြန်လည်ပြည့်ဝလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ခွဲခြား၍မရနိုင်သော ကောင်းကင်ဘုံရတနာများကို ငေးကြည့်ရင်း အလွန်ပင် အံ့ဩနေမိသည်။

“ဒါက ငါ့ရဲ့ သိုလှောင်ရုံပါ...”

ရီယွင်က အများကြီး ရှင်းမပြဘဲ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ရွှေရောင် လျှပ်စီးကန်ကြီးတစ်ခု၏ ရှေ့တွင် လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဤလျှပ်စီးကန်မှာ စိတ်ကူးကြည့်၍မရနိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေပေသည်။ အကယ်၍ မြင်းနက်ကြီးသာ ဤနေရာ၌ ရှိနေပါက ၎င်းကို သေချာပေါက် မှတ်မိပေလိမ့်မည်။ ဤသည်မှာ သူ့အပေါ်သို့ တစ်ချိန်က ဆန်းကြယ်သော လျှပ်စီးများ ပေးသနားခဲ့သည့် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း လျှပ်စီးကန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း လျှပ်စီးကန်သည် ကမ္ဘာပျက်မတတ် စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်သော အသက်ဓာတ်များကိုလည်း သိမ်းဆည်းထားပေသည်။ ဤနေရာတွင် ဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းတို့မှာ မျှတစွာ တည်ရှိနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

“သခင်ကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်...”

ရွှေရောင်ဝတ်စုံဝတ် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးမှာ လျှပ်စီးကန်၏ အထက် ဟင်းလင်းပြင်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ရီယွင်၏ရှေ့၌ ယဉ်ကျေးစွာ ဒူးထောက်လိုက်သည်။

“ထပါ...”

ရီယွင်က ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်သည်။

ဤမိန်းကလေးငယ်မှာ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း လျှပ်စီးကန်၏ ကိုယ်ပွားဝိညာဉ်ပင် ဖြစ်သည်။ သူမ၏ အသိစိတ် ပွင့်လင်းလာသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ သာမန် လျှပ်စီးကန်တစ်ခုထက် များစွာ သာလွန်ပေသည်။ ချင်ယောင်မှာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး သူမ၏ရှေ့မှ မိန်းကလေးငယ်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ထိုခဏ၌ သူမသည် ထိုမိန်းကလေး၏ အရင်းအမြစ်ကို မှန်းဆမိလိုက်သည်။

“ဒါက ငါ့ရဲ့ အမျိုးသမီးမိတ်ဆွေပဲ... အခု သူ့မှာ စွဲလမ်းမှု ဝိညာဉ် အစအနလေးတစ်ခုပဲ ကျန်တော့တယ်... မင်း သူ့ကို သေချာ ဂရုစိုက်ပေးရမယ်... သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်သုံးပါးနဲ့ အသက်ဓာတ်ခုနစ်ပါးကို ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း လျှပ်စီးကန်ထဲမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ဖြစ်လာအောင် လုပ်ပေးလိုက်ပါ...”

ရီယွင်က မိန်းကလေးငယ်ကို ကြည့်ကာ ညင်သာသော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“သခင်ကြီး စိတ်ချပါ... ကျွန်မ ဒီလှပတဲ့ အစ်မကြီးကို စိတ်ရောကိုယ်ပါ အကောင်းဆုံး ဂရုစိုက်ပေးပါ့မယ်...”

မိန်းကလေးငယ်က လိမ္မာပါးနပ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ...”

ရီယွင်က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းတိုင်တိုင် ဝင်ရောက်မှတ်တမ်းတင်ခဲ့ခြင်းမှာ သူ့ကို စနစ်ဆီမှ အကျိုးကျေးဇူးများစွာ ရရှိစေခဲ့သည်။ နတ်ဘုရားအိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်များ၊ နတ်ဘုရားလက်နက်များ၊ မှော်ရတနာများ၊ ကောင်းကင်ဘုံပစ္စည်းများနှင့် မိုးမြေရတနာများအစရှိသည့် အသိစိတ်ရှိသော မည်သည့်အရာမဆို သူ၏အမိန့်ကို နာခံကြပြီး မည်သည့် အာခံလိုစိတ်မျှမရှိဘဲ သစ္စာရှိကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အလွန်ပင် စိတ်အေးရပေသည်။

ရီယွင်သည် လက်ကို လွှတ်လိုက်ရာ ချင်ယောင်မှာ လျှပ်စီးကန်၏ ဘေးတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရွှေရောင်သစ်သားအပိုင်းအစတစ်ခုမှာ အဝေးမှနေ၍ ချက်ချင်း ပျံသန်းလာခဲ့သည်။

“ဒါက ဝိညာဉ်ပျိုးထောင်ခြင်း သစ်သားပဲ... မင်း ဒီအပေါ်မှာ ကပ်တွယ်နေရုံနဲ့ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကို အမြဲတမ်း ပြုစုပျိုးထောင်ပေးပြီး သန်မာလာစေလိမ့်မယ်...”

ရီယွင်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

“အစ်ကိုယွင်...”

ချင်ယောင်မှာ ဤစကားနှစ်လုံးကိုသာ ပြောနိုင်ပြီး မျက်ရည်များ ထပ်မံ ကျဆင်းလာပြန်သည်။

“ရူးသွပ်လိုက်တာ... မင်း ငါ့ကို နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်းနီးပါး ရှာခဲ့တာပဲ၊ ငါ မင်းကို သေချာပေါက် ပြန်ရှင်အောင် လုပ်ပေးရမှာပေါ့... စိတ်အေးအေးထားပါ၊ နောင်ကို မင်း ဘယ်တော့မှ မတရား အနိုင်ကျင့်ခံရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး...”

ရီယွင်က သူ၏လက်ကို အသာအယာ မြှောက်လိုက်ပြီး ချင်ယောင်၏ ပုံရိပ်ယောင် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းအတွင်း၌လည်း မျက်ရည်စများ ဝင်းလက်နေပေသည်။

ချင်ယောင်က လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမသည်လည်း နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းတိုင် ပျောက်ကွယ်နေခဲ့သော အစ်ကိုယွင်မှာ ယခုအခါ တုနှိုင်း၍မရလောက်အောင် အစွမ်းထက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း မြင်တွေ့နေရသည်။ သူ၏ အခြေခံမှာ အလွန်ပင် ခိုင်မာလှပေသည်။ ဤသိုလှောင်ရုံအတွင်းရှိ ကောင်းကင်ဘုံပစ္စည်းများနှင့် မြေကမ္ဘာရတနာများ အားလုံးအနက် သူမ တစ်ခုကိုမျှပင် မသိနိုင်ချေ။

“ရှူး...”

ချင်ယောင်သည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဝိညာဉ်ပျိုးထောင်ခြင်း သစ်သားပေါ်တွင် ကပ်တွယ်လိုက်သည်။ ရွှေရောင်ဝတ်စုံဝတ် မိန်းကလေးငယ်သည် ဝိညာဉ်ပျိုးထောင်ခြင်း သစ်သားကို သတိကြီးစွာ ကိုင်ဆောင်လျက် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း လျှပ်စီးကန်၏ ရွှေရောင်ရေပြင်အတွင်းသို့ နှစ်မြှုပ်လိုက်သည်။ ရီယွင်သည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

မည်သည့် ပြဿနာမျှ မရှိကြောင်း သေချာပြီးနောက် သူသည် စိတ်အေးသွားခဲ့သည်။ သူသည် လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း သိုလှောင်ရုံမှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

ချင်ယောင်သည် တစ်ချိန်ချိန်တွင် သေချာပေါက် နိုးထလာပေလိမ့်မည်။ လောလောဆယ်တွင်တော့ သူမကို ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း လျှပ်စီးကန်အတွင်း၌ ပျိုးထောင်ပေးထားပြီး သူမ၏ ဝိညာဉ်သုံးပါးနှင့် အသက်ဓာတ်ခုနစ်ပါး ပြန်လည်မွေးဖွားလာသည်အထိ ထိုစွဲလမ်းမှု ဝိညာဉ် အစအနကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြုစုပျိုးထောင်ပေးထားခြင်းမှာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေသည်။ ဤဖြစ်စဉ်မှာ အချိန်အတော်ကြာ မြင့်နိုင်ပေသည်။ သို့သော်လည်း အချိန်ဆိုသည်မှာ သူ၏အတွက်တော့ တန်ဖိုးအနည်းဆုံးအရာ ဖြစ်ပေရာ သူသည် စောင့်ဆိုင်းရန် အသင့်ရှိနေပေသည်။

ရီယွင်သည် ရထားလုံးပေါ်သို့ ပြန်လည် ဆင်းသက်လိုက်သည်။

“သခင်ကြီး...”

ကြောင်နက်ကြီးမှာ တုန်ရင်နေပြီး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော အသံဖြင့် လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

“မင်းက ဘာကို ကြောက်နေတာလဲ... ခုနကတင် ကောင်းကင်တာအိုကို တံတွေးနဲ့ ထွေးဝံ့တဲ့ သတ္တိရှိသူ မဟုတ်လား...”

ရီယွင်က ရယ်မောလိုက်သည်။

ဤကြောင်နက်ကြီးမှာ သူ၏ ဒဏ်ကြောင့် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သူ၏ စောစောက ကောင်းကင်ဘုံသတ်ဖြတ်ခြင်း ဓားချက်မှာ ဤသာမန် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်များအပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ဖျက်ဆီး၍မရသော ထိတ်လန့်မှုကို ပေးစွမ်းခဲ့ပုံရပေသည်။

ရီယွင်က မြင်းနက်ကြီးကို နောက်တစ်ကြိမ် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ မြင်းနက်ကြီးမှာမူ အတော်လေး တည်ငြိမ်နေပေသည်။ အဆုံးတွင်တော့ သူသည် နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း သိုလှောင်ရုံ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံခဲ့ရသလို လောကကြီးကိုလည်း မြင်ဖူးထားသဖြင့် သူ၏ စိတ်ဓာတ်မှာ အတော်လေး ခိုင်မာနေပေသည်။

ထိုခဏ၌ ရီယွင်၏ ထူးဆန်းသော မျက်လုံးများမှာ ဝင်းလက်သွားခဲ့သည်။ ကြောင်နက်ကြီးမှာ မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မှိတ်လိုက်ပြီး အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။ ထိုခဏချင်းမှာပင် သူ၏ မှတ်ဉာဏ် အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမှာ ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

အခန်း ၁၆၀ ပြီးပါပြီ။

အခန်း ၁၆၁ - ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ ချောက်နက်သို့ ရောက်ရှိခြင်း

“မြင်းလေး...”

ရီယွင်၏ အမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ရုတ်တရက် လှမ်း၍ ပြောလိုက်သည်။

“သခင်ကြီး... အမိန့်ရှိပါခင်ဗျာ...”

မြင်းနက်ကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် နားစွင့်လိုက်သည်။

“ငါ ခဏလောက် သွားစရာ ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မကြာခင် ပြန်လာခဲ့မယ်... လောလောဆယ်တော့ မင်း ရထားလုံးကို မောင်းပြီး ‘ကောင်းကင်ကြယ်တာရာမင်းဆက်’ မှာ ငါ့ကို စောင့်နေလိုက်တော့...”

ရီယွင်က တည်ငြိမ်စွာ ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်ကြီး...”

မြင်းနက်ကြီးက ချက်ချင်းပင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ရီယွင်သည် သူ၏ရှေ့ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်၏။ ဟင်းလင်းပြင်မှာ ရုတ်တရက် အက်ကွဲသွားပြီး သူသည် အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်ကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

မြင်းနက်ကြီးသည်လည်း သူ၏ ခွာများကို အရှိန်မြှင့်ကာ အနက်ရောင် ရထားလုံးကို လျှပ်စီးအလား အရှိန်ဖြင့် ဆွဲခေါ်သွားပြီး သက်ရှိအငွေ့အသက် မရှိတော့သော ရှန်ဖုန်းမင်းဆက်နယ်မြေကို ချန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

...

ရီယွင်သည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ မိုင်ပေါင်း ဘီလီယံနှင့်ချီသော ခရီးကို နှင်ခဲ့ပြီးနောက် အနက်ရောင် မိစ္ဆာစွမ်းအင်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော ချောက်နက်ကြီးတစ်ခု၏ အနီးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူသည် ဟင်းလင်းပြင်၌ ရပ်နေပြီး အဝေးရှိ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ ချောက်နက်ကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ၎င်း၏ ဟင်းလင်းပွင့်နေသော ကတ္တရာအလား မည်းမှောင်နေသည့် အဝင်ဝမှာ ဧရာမ သားရဲကြီးတစ်ကောင်၏ ပါးစပ်ကြီးနှင့် တူလှပြီး ရင်းနှီးသော ခံစားချက်တစ်ခုမှာ သူ့ထံသို့ စီးဝင်လာခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းက ရီယွင်၊ ချင်ယောင်နှင့် နန်ကုန်းယွိတို့ သုံးဦးမှာ အဖွဲ့ဖွဲ့ကာ ဤရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ ချောက်နက်ကို စူးစမ်းခဲ့ကြဖူးသည်။

ချန်းနန်ကုန်းမြေကြီးမှာ ရှည်လျားလှသော သမိုင်းကြောင်းရှိပြီး ၎င်း၏ ကျယ်ပြောလှသော နယ်မြေများအတွင်း၌ ရှေးဟောင်းခေတ်မှ ဆက်ခံလာခဲ့သော ဆန်းကြယ်သည့် နေရာများစွာ ရှိပေသည်။ ထိုနေရာများကို သိရှိသူမှာ အလွန်နည်းပါးလှပြီး အဆင့်လွန်ဂိုဏ်း အဆင့်နှင့် အထက်ရှိသူများသာလျှင် ဆန်းကြယ်တားမြစ်နယ်မြေများအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသော ထိုနေရာများ၏ သတင်းအချက်အလက်ကို သိရှိကြသည်။ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ ချောက်နက်မှာလည်း ၎င်းတို့အနက် တစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းမှာ ရှေးဦးခေတ်မှ ယနေ့ခေတ်တိုင်အောင် လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့သော ဆန်းကြယ်တားမြစ်နယ်မြေ တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ ချောက်နက်အတွင်း၌ ရှေးဟောင်း ဧရာမမိစ္ဆာများ၏ အလောင်းကောင်များစွာ ရှိနေသော်လည်း ၎င်းတို့ကို မည်သူက သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်ကိုမူ မည်သူမျှ မသိကြချေ။ ထို့ပြင် မိစ္ဆာစွမ်းအင် အထူထပ်ဆုံးဖြစ်သော ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ ချောက်နက်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင် ရှေးဟောင်း ဧရာမမိစ္ဆာ အနည်းငယ်မှာ ယနေ့တိုင် အသက်ရှင်နေကြဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ ချောက်နက်၏ အစွန်းပိုင်းတွင် ကောင်းကင်ဘုံ သံမဏိတိုင် တစ်ဆယ့်ရှစ်တိုင် ရှိပေသည်။ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာပြင်များပေါ်တွင် အမျိုးမျိုးသော ဆန်းကြယ်လှသည့် မှော်သင်္ကေတများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အတွင်းရှိ ရှေးဟောင်း ဧရာမမိစ္ဆာများနှင့် မိစ္ဆာစွမ်းအင်များကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

တာအိုနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် ဤနေရာသို့ မဆင်မခြင် ဝင်ရောက်မိပါက အသက်ရှင်နိုင်ခြေ အလွန်နည်းပါးလှပေသည်။ ထာဝရနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများပင် ဂရုမစိုက်မိပါက အသက်ဆုံးရှုံးနိုင်ပေသည်။ သတ်ဖြတ်ခြင်းခံခဲ့ရသော ရှေးဟောင်း ဧရာမမိစ္ဆာများ၏ ပြန့်ကျဲနေသော အလောင်းကောင်များမှာလည်း အချိန်အတော်ကြာသည့်အခါ အမျိုးမျိုးသော ထူးဆန်းသည့် ပြောင်းလဲမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ထို့ပြင် အသက်ရှင်နေသော ရှေးဟောင်း ဧရာမမိစ္ဆာများမှာ ထာဝရနယ်ပယ်မှ သန်မာသူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အစွမ်းများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။

ရီယွင်သည် တစ်ချိန်က ရှေးဟောင်း ဧရာမမိစ္ဆာ တစ်ကောင်နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ထိုမိစ္ဆာမှာ သူ၏ ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ဘဲ ဒဏ်ရာရရှိကာ ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။ ရှေးဟောင်း ဧရာမမိစ္ဆာများမှာ ၎င်းတို့၏ အမည်နှင့်အညီ ပေတစ်ထောင်နီးပါး အရပ်မြင့်မားကြပြီး အလွန်တရာ အားကောင်းလှသည့်အပြင် ကိုယ်ခန္ဓာ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားမှာလည်း အလွန်ပင် ကောင်းမွန်လှသည်။ နတ်ဘုရားလက်နက်ဖြင့်ဖြစ်စေ၊ နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်ဖြင့်ဖြစ်စေ ၎င်းတို့ကို ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာရရှိအောင် ပြုလုပ်ရန်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဤရှေးဟောင်း ဧရာမမိစ္ဆာများမှာ ကောင်းကင်ဘုံ သံမဏိတိုင် တစ်ဆယ့်ရှစ်တိုင်၏ ဖိနှိပ်ချုပ်နှောင်မှုကို မဖြိုခွဲနိုင်ကြချေ။ မဟုတ်ပါက ချန်းနန်ကုန်းမြေကြီး တစ်ခုလုံးမှာ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။

ဤနေရာသို့ လူသားများ လာရောက်ခြင်းမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှပေသည်။ ထာဝရအဆင့်ဂိုဏ်းများ ပင်လျှင် သူတို့၏ တပည့်များကို ဤနေရာ၌ လေ့ကျင့်ခွင့် ပေးလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ ထိုစဉ်က ရီယွင်မှာ အလွန်ပင် သန်မာပြီး သတ္တိရှိလှသည့်အပြင် ထိုအချိန်တွင် ပျင်းရိနေသဖြင့် သူ၏ အမျိုးသမီးမိတ်ဆွေ နှစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဤရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ ချောက်နက်ကို စူးစမ်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ စူးစမ်းမှုမှာလည်း အကျိုးအမြတ်အချို့ ရရှိခဲ့သည်။

ရီယွင်က လက်ဖဝါးကို လှန်လိုက်ရာ မသေမျိုးသုတ်သင်ခြင်း လှံသွား တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဤ သွေးရောင် လှံသွားမှာ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ ချောက်နက်မှ ရရှိခဲ့သော အကျိုးအမြတ်များအနက် တစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။ ထိုစဉ်က သူသည် ၎င်းကို ချင်ယောင်အား ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ ဤလှံသွားလေးကြောင့်ပင် ချင်ယောင်၏ စွဲလမ်းမှု ဝိညာဉ် အစအနမှာ နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းတိုင်အောင် တောင့်ခံနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ရီယွင်မှာ အခါခါ သက်ပြင်းချနေမိတော့သည်။

အကယ်၍ ထိုစဉ်က ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ ချောက်နက်သို့ ခရီးမထွက်ခဲ့ပါက သူသည် ဤ မသေမျိုးသုတ်သင်ခြင်း လှံသွားကို ရရှိလိမည် မဟုတ်ချေ။ ချင်ယောင်သည်လည်း သူ သေဆုံးပြီး မကြာမီမှာပင် သေချာပေါက် ကွယ်လွန်သွားပေလိမ့်မည်။ နက်နဲလှသော မေးခွန်းတစ်ခုမှာ ရီယွင်၏ စိတ်ကို နှောင့်ယှက်နေပေသည်။ ချင်ယောင်နှင့် နန်ကုန်းယွိတို့မှာ ညီအစ်မအရင်းအချာများအလား ရင်းနှီးကြသလို သူနှင့် ထိုအမျိုးသမီးနှစ်ဦးလုံး၏ ဆက်ဆံရေးမှာလည်း အလွန်ပင် ကောင်းမွန်လှသည်။ သို့ဆိုလျှင် နန်ကုန်းယွိက အဘယ့်ကြောင့် နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်ရသနည်း။ ထို့ပြင် ချင်ယောင် နောက်ဆုံးတွင် သေဆုံးခဲ့ရခြင်းမှာလည်း ရှေးဟောင်း ဧရာမမိစ္ဆာ တစ်ကောင် ပေါ်ထွက်လာခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤအတွေးများက ရီယွင်ကို သံသယများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစေခဲ့သည်။

“နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်းတောင် ကုန်လွန်သွားပြီပဲ... နန်ကုန်းယွိ ဆိုတာလည်း ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ မရှိတော့တာ ကြာလောက်ပြီပေါ့...”

ရီယွင်က မိမိဘာသာ တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

သေချာစေရန်အတွက် ရီယွင်သည် သူ၏ စွမ်းအင်များ ပြန်လည်ပြည့်ဝစေရန် ဆေးလုံးအချို့ကို စားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် သူ၏ အစွမ်းထက်လှသော နတ်ဝိညာဉ်အာရုံကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး ချန်းနန်ကုန်းမြေကြီး တစ်ခုလုံးကို စတင် ဖြန့်ကျက်စူးစမ်း လိုက်တော့သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းက နန်ကုန်းယွိမှာ တာအိုနယ်ပယ် အဆင့် ၁၀ ၏ ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူမ ယနေ့တိုင် အသက်ရှင်နေဦးမည်ဆိုပါက သူမသည် သေချာပေါက် ထာဝရနယ်ပယ်မှ သန်မာသူတစ်ဦး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း ထာဝရနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့် ဤမျှအထိ အချိန်အကြာကြီး အသက်ရှင်နေရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သောအရာပင်။

သူ၏ စိတ်အတွင်းမှ သံသယများကို ဖယ်ရှားရန်အတွက် ရီယွင်၏ အစွမ်းထက်လှသော နတ်ဝိညာဉ်အာရုံသည် ချန်းနန်ကုန်းမြေကြီးပေါ်ရှိ ထာဝရနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတိုင်းကို ဖြတ်ကျော်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် သူသည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထာဝရနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများအကြားတွင် နန်ကုန်းယွိကို မတွေ့ရှိရချေ။ ဤသည်မှာ နန်ကုန်းယွိသည်လည်း ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် မရှိတော့ကြောင်းကိုသာ ဆိုလိုပေသည်။ သို့ဆိုလျှင် သူမက လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက ဘာကြောင့် နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သနည်း။ ချင်ယောင်က တစ်စုံတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့သဖြင့် နန်ကုန်းယွိက သူမကို သုတ်သင်ရန် ရှေးဟောင်း ဧရာမမိစ္ဆာ တစ်ကောင်ကို စေလွှတ်လိုက်ခြင်းများလော။

“ဒါပေမဲ့ သူတို့ နှစ်ယောက်က အမြဲတမ်း ညီအစ်မတွေလို ရင်းနှီးခဲ့ကြတာပဲ... ဘယ်လိုမျိုး နက်ရှိုင်းလှတဲ့ ရန်ငြိုးတွေက သူ့ကို ဒီလောက်အထိ ရက်စက်တဲ့ လုပ်ရပ်မျိုး လုပ်စေခဲ့တာလဲ...”

ဤအတွေးဝင်လာသည့်အခါ ရီယွင်သည် သူ၏ အကြည့်ကို ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ ချောက်နက်ဆီသို့ လှည့်လိုက်သည်။ ဤလျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖော်ထုတ်ရန်အတွက် သူသည် ထိုရှေးဟောင်း ဧရာမမိစ္ဆာများကို ရှာဖွေရပေလိမ့်မည်။

သူသည် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် မိစ္ဆာစွမ်းအင်များ ဝေ့ဝဲနေသော ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ ချောက်နက်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ အနက်ရောင် မိစ္ဆာစွမ်းအင်များမှာ ထူထပ်လှသော မြွေနက်ကြီးများအလား သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တွန့်လိမ်နေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များကို ထုတ်လွှတ်နေပေသည်။ ၎င်းတို့သည် သံသယဖြစ်ဖွယ် သက်ရှိမှန်သမျှကို အတင်းအကျပ် လိုက်လံတိုက်ခိုက်ကြပေလိမ့်မည်။ ရီယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ မှိန်ဖျော့သော အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ့ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အနက်ရောင် မိစ္ဆာစွမ်းအင်များမှာ ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်လျက် အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ လွင့်စင်သွားကြတော့သည်။

ရီယွင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ ထိုစဉ်က သူသည် ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ ချောက်နက်သို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ဝင်ရောက်ခဲ့စဉ်က သူ၏ ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်မှာ ထာဝရနယ်ပယ်၌သာ ရှိခဲ့သဖြင့် ယခုကဲ့သို့ လွယ်ကူချောမွေ့ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ ယခုအခါ သူသည် နတ်ဧကရာဇ်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ့အတွက်တော့ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ ချောက်နက်တစ်ခုလုံးကို မြေလှန်ပစ်ရန်မှာ ရိုးရှင်းလှသောအရာပင်။ သို့သော်လည်း သူ၏ ယခုတစ်ကြိမ် အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ သဲလွန်စများကို ရှာဖွေရန်ဖြစ်သဖြင့် သူသည် ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ ချောက်နက်ကို သေချာပေါက် ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ချင်ယောင် ပြောပြခဲ့သော ဖြစ်ရပ်များကို ပြန်လည်သုံးသပ်ကြည့်သည့်အခါ ရီယွင်မှာ အမြင်သစ်တစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ရရှိသွားခဲ့သည်။ နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ အကြိမ် နှစ်ရာ့ငါးဆယ်မြောက် ဂိုဏ်းချုပ်သည် တစ်ချိန်က အစွမ်းထက်သော အင်အားစုတစ်ခုကို ပြစ်မှားခဲ့မိသဖြင့် ဂိုဏ်းမှာ စဉ်ဆက်မပြတ် ဖိနှိပ်ခြင်း ခံနေရသည်ဟု ဆိုကြပေသည်။ သို့သော် အမှန်တကယ်တွင်မူ သူ သေဆုံးသွားပြီးနောက်တွင် မြင်ကွင်းမှ ကွယ်ပျောက်နေသော ကြိုးကိုင်သူတစ်ဦးသည် နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းအပါအဝင် သူနှင့် ရင်းနှီးသူများအပေါ်တွင် ကလဲ့စားချေခြင်းကို စတင်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်ပုံရသည်။

ထိုစဉ်က ရီယွင်သည် လူများစွာကို အပြစ်ပြုမိသဖြင့် ဤမျှအထိ သတ္တိရှိလှသော သူက မည်သူဖြစ်မည်ကို သူ ချက်ချင်းပင် အဖြေရှာရန် ခက်ခဲနေပေသည်။ အကယ်၍ ချင်ယောင်ပင်လျှင် ကလဲ့စားချေခြင်း၏ ပစ်မှတ်ဖြစ်ခဲ့သည်ဆိုပါက သူ၏ အခြားသော အမျိုးသမီးမိတ်ဆွေများသည်လည်း ဤလျှို့ဝှက် ကြိုးကိုင်သူ၏ သုတ်သင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရဖို့ များပေသည်။ ဤသို့ တွေးမိလိုက်သည့်အခါ ရီယွင်၏ နှလုံးသားအတွင်း၌ ဒေါသမီးများ တောက်လောင်လာခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း အချိန်များစွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုဆိုလျှင် နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်းတိတိ ဖြစ်ပေသည်။ ထိုခေတ်ကာလမှ လူအများစုမှာ သေဆုံးသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော အချိန်များစွာက အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်ရန်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလိမ့်မည်ကို ရီယွင် သိရှိပေသည်။ ဤသည်မှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းနီးပါးခန့်က နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို ဖိနှိပ်နေခဲ့သော ကြိုးကိုင်သူကို ရှာဖွေရသည်ထက် များစွာ ပိုမို ခက်ခဲလှပေသည်။

“စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းလိုက်တာ... ကြိုးကိုင်သူ နှစ်ယောက်ပေါ့...”

ရီယွင်က ခပ်ပါးပါး ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ဆူပွက်နေသော မိစ္ဆာစွမ်းအင်များကို ဖြတ်ကျော်ကာ ချောက်နက်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးဆီသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ ချောက်နက်မှာ ထူထပ်လှသော မိစ္ဆာစွမ်းအင်များဖြင့် အမြဲတမ်း ဖုံးလွှမ်းနေပေသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ရှုပ်ထွေးလှသော မြင်ကွင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ ဖြူဆွတ်နေသော အရိုးစုများမှာ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့ ပြန့်ကျဲနေသလို ပျက်စီးနေသော လက်နက် အပိုင်းအစများနှင့် မှော်ရတနာများ၏ အကြွင်းအကျန်များကိုလည်း တွေ့မြင်နိုင်ပေသည်။ ချန်းနန်ကုန်းမြေကြီးပေါ်ရှိ မည်သည့် ရှေးဟောင်းဂိုဏ်းတွင်မျှ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ ချောက်နက်အကြောင်း အသေးစိတ် မှတ်တမ်းများ မရှိကြချေ။

ဤနေရာသို့ တစ်ခါ ရောက်ဖူးသဖြင့် ရီယွင်သည် ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်လှသော တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု ဤနေရာ၌ တစ်ချိန်က ဖြစ်ပွားခဲ့ဖူးသည်ကို သဘာဝအတိုင်း သိရှိပေသည်။ လူသားကျင့်ကြံသူများစွာ ဤနေရာ၌ သေဆုံးခဲ့ရရုံသာမက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ဝင်များ၏ ဧရာမ အရိုးစုကြီးများကိုလည်း တွေ့မြင်နိုင်ပေသည်။ အချို့မှာ ရှေးဟောင်း ဧရာမမိစ္ဆာများ၏ အရိုးစုများ ဖြစ်ကြပြီး ဤသတ္တဝါများမှာ ရက်ရက်စက်စက် အပိုင်းပိုင်း ဖြတ်တောက်ခြင်း ခံခဲ့ရပုံရကာ ၎င်းတို့၏ ပြတ်တောက်နေသော ခြေလက်များကိုလည်း တွေ့မြင်နိုင်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ရှေးဟောင်း ဧရာမမိစ္ဆာ တစ်ကောင် သေဆုံးသွားပြီးနောက် ၎င်း၏ အလောင်းမှာ မိစ္ဆာစွမ်းအင်များဖြင့် လွှမ်းခြုံခံလိုက်ရသဖြင့် ပုပ်သိုးဆွေးမြည့်မှု ဖြစ်စဉ်မှာ သိသိသာသာ နှေးကွေးသွားတတ်သည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် ဤဧရာမမိစ္ဆာ အလောင်းကောင် အပိုင်းအစများမှနေ၍ ထူးဆန်းလှသော အသိစိတ်များစွာ ပေါ်ထွက်လာတတ်သည်။ ပြတ်တောက်နေသော လက်မောင်းများ၊ ခန္ဓာကိုယ်မပါသော ဦးခေါင်းများ သို့မဟုတ် ခြေထောက်တစ်ဖက်တည်းသာ ရှိသော အစိတ်အပိုင်းများကို ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ ချောက်နက်၏ အနက်ရောင် မိစ္ဆာစွမ်းအင်များအတွင်း၌ ဝဲပျံနေသည်ကို မကြာခဏ မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

အခန်း ၁၆၁ ပြီးပါပြီ။

အခန်း ၁၆၂ - လိုက်လံစုံစမ်းခြင်းနှင့် ရှေးဟောင်းဧရာမမိစ္ဆာကို သုတ်သင်ခြင်း

ရီယွင်သည် အနက်ရောင်မိစ္ဆာစွမ်းအင်များကြားတွင် ပျံသန်းနေ၏။ မိစ္ဆာစွမ်းအင်များသည် သူ့အား ထိတွေ့မိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အရပ်မျက်နှာအနှံ့ လွင့်စင်သွားကြပြီး အဝေးမှသာ ရှောင်ရှားနေကြသည်။

သို့သော်လည်း အသိဉာဏ်ကင်းမဲ့ပြီး မိုက်မဲလှသော ဧရာမမိစ္ဆာအလောင်းကောင် အပိုင်းအစများမှာမူ ရီယွင်၏ထံသို့ ဒေါသတကြီး ခုန်အုပ်လာကြဆဲ ဖြစ်သည်။

ရီယွင်က တည်ငြိမ်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်၏။ ‘ကောင်းကင်ဘုံသုတ်သင်ခြင်း ပုံရိပ်ယောင်မျက်ဝန်း’ကို သုံးလိုက်ရာ ထိုပြတ်တောက်နေသော ခြေလက်များနှင့် အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများမှာ ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သူသည် အတွင်းသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်ကာစတွင်ပင် ရှေ့နား၌ မိစ္ဆာစွမ်းအင်များကို တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် ဖြတ်ကျော်နေကြသော ပုံရိပ်အချို့ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားမိသည်။

သူသည် သေချာကြည့်လိုက်သည့်အခါ မိစ္ဆာစွမ်းအင်များကြားတွင် တာအိုနယ်ပယ် အဆင့် ၁၀ ၏ ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူ သုံးဦး တစ်စုံတစ်ရာကို ရှာဖွေနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

‘တာအိုနယ်ပယ်လေးနဲ့တင် ဒီနေရာမှာ လာပြီး လေ့ကျင့်ဖို့ လုပ်နေကြတာ... တကယ့်ကို သတ္တိကောင်းကြတာပဲ...’

ရီယွင်က ခေါင်းကိုခါယမ်းကာ မတတ်သာဟန်ဖြင့် ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုကျင့်ကြံသူ သုံးဦးမှာ လောလောဆယ် အန္တရာယ်မရှိသေးသည်ကို သတိပြုမိသဖြင့် သူတို့၏ဘေးမှ လျင်မြန်စွာ ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့သည်။

“ငါ ခုနက တစ်ခုခု မြင်လိုက်သလားလို့... မင်းတို့ရော မြင်လိုက်ကြလား...”

အမျိုးသားနှစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ပါဝင်သော ထိုကျင့်ကြံသူ သုံးဦးအနက် သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးမှာ အံ့ဩတုန်လှုပ်နေသော မျက်နှာဖြင့် အရပ်မျက်နှာတစ်ခုသို့ စိုက်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

မိစ္ဆာစွမ်းအင်များကြားတွင် အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု လှစ်ခနဲ ဖြတ်သန်းသွားသည်ကို သူမ သေချာပေါက် မြင်လိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဘာမှ မမြင်ပါဘူး... မမ မျက်စိမှားတာ မဟုတ်ဘူးလား...”

အခြား သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

“ငါ မမှားနိုင်ပါဘူး... အဲ့ဒီအဖြူရောင်အလင်းက တော်တော်လေး မြန်မြန် ဖြတ်သွားတာ၊ လူပုံစံမျိုးတောင် ဖြစ်ပုံရတယ်...”

ချောမောသော ထိုအမျိုးသမီးက ပြန်လည် စဉ်းစားကာ ပြောလိုက်၏။

“ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ ချောက်နက်ထဲမှာ ဒီလောက်မြန်မြန် ပျံတာဟာ အဲ့ဒီ ထူးဆန်းတဲ့ ဧရာမမိစ္ဆာ အလောင်းကောင် အပိုင်းအစတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်သလို ဖြစ်လိမ့်မယ်... အဲ့ဒါက တကယ့်ကို အန္တရာယ်များတဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ...”

အနည်းငယ် အသက်ကြီးသော အခြားအမျိုးသားက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နေရာမျိုးသို့ တစ်စုံတစ်ယောက် လာလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်ချေ။

“ထားလိုက်ပါတော့... ငါတို့ ဆက်ပြီး ရှာကြစို့...”

ချောမောသော အမျိုးသမီးမှာ ခေါင်းကိုခါယမ်းကာ ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းသွားသည်။

သူတို့ သုံးဦးမှာ မိစ္ဆာစွမ်းအင်များကို ဖယ်ရှားရင်း ရှေးဟောင်းဧရာမမိစ္ဆာ အလောင်းကောင် အပိုင်းအစများ၏ အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်မှုကို သတိကြီးစွာ ထားကာ ရှေ့သို့ ဆက်သွားနေကြသည်။ သူတို့၏ ခရီးမှာ အလွန်ပင် ပင်ပန်းဆင်းရဲလှပေသည်။

ရီယွင်မှာမူ ဤ သာမန်လူသားကျင့်ကြံသူ သုံးဦးကို ဂရုမထားဘဲ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ ချောက်နက်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

သူ၏အရှိန်မှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှသဖြင့် အသက်ရှူရုံ အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် မိစ္ဆာစွမ်းအင်များ ထူထပ်လှသော ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ရီယွင်၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ တောက်ပလှသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသဖြင့် ထူထပ်လှသော မိစ္ဆာစွမ်းအင်များသည် သူရှိကြောင်း သိသည်နှင့် အဝေးသို့ ရှောင်ထွက်သွားကြသည်။

ရီယွင်သည် လက်များကို နောက်ပစ်လျက် ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းကို သေချာစွာ စူးစမ်းလိုက်ရာ ပေတစ်ထောင်နီးပါး မြင့်မားသော ရှေးဟောင်းဧရာမမိစ္ဆာတစ်ကောင် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

“နိုးထဖို့ အချိန်တန်ပြီ...”

ရီယွင်က လက်ညှိုးဖြင့် တစ်ချက် တောက်လိုက်ရာ အလင်းတန်းတစ်ခုမှာ ရှေးဟောင်းဧရာမမိစ္ဆာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

“ရှူး...”

ရှေးဟောင်းဧရာမမိစ္ဆာသည် ရုတ်တရက် နိုးလာပြီး ချက်ချင်းပင် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်သည်။

၎င်း၏ သွေးရောင်မျက်လုံးကြီးများမှာ ကြိတ်ဆုံကြီးများအလား ဧရာမကြီးမားလှပြီး ၎င်း၏ ဟင်းလင်းပွင့်နေသော ပါးစပ်ကြီးမှာ တောင်ငယ်တစ်လုံးကိုပင် ဝါးမြိုပစ်နိုင်မည့်အလား ထင်ရသည်။

ဤ ရှေးဟောင်းဧရာမမိစ္ဆာမှာ ထူထပ်လှသော အနက်ရောင်အမွှေးအမျှင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ဦးခေါင်းပေါ်တွင်လည်း အနက်ရောင်အလင်းများ ထွက်ပေါ်နေသည့် ဦးချိုရှည် နှစ်ချောင်း ရှိနေသည်။ ၎င်း၏ ကိုယ်မှ မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်နေပေသည်။

“ဘယ်သူက ငါ့ကို နှိုးရဲတာလဲ...”

ရှေးဟောင်းဧရာမမိစ္ဆာက ဒေါသတကြီး ဟောက်လိုက်ရာ မိစ္ဆာစွမ်းအင်များမှာ ဆူပွက်လာပြီး ပြင်းထန်လှသော အသံလှိုင်းများမှာ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

ရီယွင်၏ မျက်ဝန်းများမှ လက်ခနဲ တစ်ချက် ဝင်းလက်သွားသည့်အခါ ထိုအသံလှိုင်းများမှာ တစ်ခဏချင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ရှေးဟောင်းဧရာမမိစ္ဆာမှာ မှင်တက်မိသွားပြီး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွား၏။ ထိုအခါမှသာ မလှမ်းမကမ်းတွင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသော အဖြူရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားကို မြင်တွေ့လိုက်ရပေသည်။

ဤ အဖြူရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားသည် သူ့အား ပြင်းထန်လှသော ထိတ်လန့်မှုကို ခံစားရစေသည်။

“ဒီအမျိုးသမီးကို မင်း မှတ်မိလား...”

ရီယွင်က ဟင်းလင်းပြင်တွင် လက်ဖြင့် အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ နန်ကုန်းယွိ၏ ပုံရိပ်မှာ ချက်ချင်း ပေါ်လာခဲ့သည်။

“မင်းကို သတ်ပစ်မယ်...”

နန်ကုန်းယွိ၏ ပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် ရှေးဟောင်းဧရာမမိစ္ဆာသည် ရီယွင်ထံသို့ ချက်ချင်းပင် ခုန်အုပ်လာခဲ့သည်။ တောင်ငယ်တစ်လုံးအလား ကြီးမားသော ၎င်း၏လက်သီးကြီးမှာ လေထုကို ဖြတ်သန်းကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျဆင်းလာသည်။

ရီယွင်က လက်သီးကို မြှောက်ကာ အသာအယာပင် ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်၏။

အရွယ်အစားချင်း လုံးဝ မမျှတသော လက်သီးစွမ်းအင်နှစ်ခုမှာ ဟင်းလင်းပြင်၌ ထိတွေ့သွားကြသည်။

“ဘုန်း...”

ရှေးဟောင်းဧရာမမိစ္ဆာ၏ လက်သီးမျက်နှာပြင်မှာ တစ်ခဏချင်းမှာပင် ကြေမွသွားပြီး ၎င်း၏ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားကြောင့် လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။ တောင်ထိပ်တစ်ခုကို တိုက်မိပြီးနောက်မှသာ ရှေးဟောင်းဧရာမမိစ္ဆာ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ရှေးဟောင်းဧရာမမိစ္ဆာမှာ ရူးသွပ်နေသည့်အလား ရီယွင်၏ထံသို့ မဆင်မခြင် ထပ်မံ ပြေးဝင်လာပြန်သည်။

ရီယွင်မှာ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားမိ၏။

ဘာကြောင့် ဤသတ္တဝါမှာ နန်ကုန်းယွိ၏ ပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရုံဖြင့် ဤမျှအထိ ရူးသွပ်သွားရသနည်း။

သူ၏ အတွေ့အကြုံအရ ရှေးဟောင်းဧရာမမိစ္ဆာများသည် ကြမ်းတမ်းသလောက် အလွန်ပင် ဉာဏ်များသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ပုံမှန်အခြေအနေအရ ၎င်းတို့မှာ ပြိုင်ဘက်ကို မယှဉ်နိုင်ကြောင်း သိသည်နှင့် မည်သည့်အခါမျှ ဤကဲ့သို့ မဆင်မခြင် တိုက်ခိုက်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ယခုမူ ဤရှေးဟောင်းဧရာမမိစ္ဆာမှာ အသိစိတ်များ ပျောက်ဆုံးနေပြီး လုံးဝ ရူးသွပ်နေပုံရပေသည်။

ထိုခဏ၌ ရီယွင်၏ ထူးဆန်းသော မျက်ဝန်းများအတွင်း ကြယ်တာရာ သင်္ကေတများ ဝင်းလက်သွားခဲ့သည်။ တစ်ခဏချင်းမှာပင် ရှေးဟောင်းဧရာမမိစ္ဆာမှာ ထိုနေရာ၌ပင် မလှုပ်မယှက် ရပ်တန့်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် မိန်းမောသွားတော့သည်။

ရီယွင်သည် ရှေးဟောင်းဧရာမမိစ္ဆာ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို စတင်ရှာဖွေလိုက်၏။ စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ရီယွင်၏ အမူအရာမှာ တည်ကြည်သွားခဲ့သည်။

ဤရှေးဟောင်းဧရာမမိစ္ဆာမှာ နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် ချင်ယောင်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းတို့တွင် အမှန်တကယ်ပင် ပါဝင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို ရှေးဟောင်းဧရာမမိစ္ဆာကို စေခိုင်းခဲ့သူမှာ နန်ကုန်းယွိပင် ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ တစ်ဦးကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နန်ကုန်းယွိက ဘာကြောင့် ဤကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်မျိုးကို လုပ်ခဲ့ရသနည်း။ သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်က အဘယ်နည်း။ ရီယွင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အတွေးထဲ နစ်မြောသွားမိသည်။

နန်ကုန်းယွိ သေဆုံးသွားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း သဲလွန်စများအားလုံးမှာ သူမဆီသို့ ဦးတည်နေပေသည်။ ဤအရာအားလုံးမှာ ယုတ္တိမရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေ၏။ ဤသည်က ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးကို ပိုမို ရှုပ်ထွေးသွားစေခဲ့သည်။

‘ချင်ယောင် ပြောတာ မှန်နေတာပဲ... နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို အမြဲတမ်း စီစဉ်ဖိနှိပ်နေခဲ့သော ကြီးမားပြီး လျှို့ဝှက်လှသည့် အင်အားစုတစ်ခု တကယ်ပဲ ရှိနေခဲ့တာပဲ...’

ထိုခဏ၌ ရီယွင်သည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းဆီသို့ အချိန်နောက်ပြန် လှည့်သွားလိုစိတ် ပေါ်လာမိသည်။ ထိုကဲ့သို့သော လျှို့ဝှက်ချက်များကို မည်သူက အကွက်ချ စီစဉ်ခဲ့သည်ကို သူ သိရှိလိုနေသည်။

ရီယွင်၏ မျက်ဝန်းများအတွင်း အလင်းတစ်ချက် လက်သွားခဲ့သည်။

ထာဝရနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် အင်အားချင်း တူညီသော ထို ရှေးဟောင်းဧရာမမိစ္ဆာမှာ ရုတ်တရက် မြူခိုးစိမ်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

မှတ်ဉာဏ်များကို ဖတ်ပြီးသွားပြီဖြစ်ရာ ဤရှေးဟောင်းဧရာမမိစ္ဆာကို ဆက်လက် ရှင်သန်ခွင့်ပေးရန် အကြောင်းမရှိတော့ပေ။

ထို့နောက် ရီယွင်သည် အခြားသော အရပ်မျက်နှာများဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ ချောက်နက်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာရှိ တောင်တန်းများအတွင်း၌ ရှေးဟောင်းဧရာမမိစ္ဆာ အချို့မှာ အမြဲတမ်း အိပ်ပျော်နေတတ်ကြသည်။

ဤရှေးဟောင်းဧရာမမိစ္ဆာများသည် လူသားကျင့်ကြံသူများထက် များစွာ ပိုမိုရှည်လျားသော သက်တမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။ အထူးသဖြင့် ထူထပ်လှသော မိစ္ဆာစွမ်းအင်များ၏ ပံ့ပိုးမှုကြောင့် ၎င်းတို့မှာ အလွန်ပင် အသက်ရှည်ကြသည်။

ရီယွင်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ရင်းနှီးသော ရှေးဟောင်းဧရာမမိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းက ရီယွင်သည် ထိုရှေးဟောင်းဧရာမမိစ္ဆာနှင့် တိုက်ပွဲကြီးတစ်ပွဲ ဆင်နွှဲခဲ့ဖူးသည်။ သေချာပေါက်ပင် သူက ထိုတိုက်ပွဲတွင် အနိုင်ရခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ထိုစဉ်က ရီယွင်သည် ဤရှေးဟောင်းဧရာမမိစ္ဆာကို သတ်ဖြတ်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်း ကြာပြီးနောက်တွင် ဤရှေးဟောင်းဧရာမမိစ္ဆာမှာ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အသက်ရှင်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း လောလောဆယ်တွင်တော့ အိပ်ပျော်နေပေသည်။

ရီယွင်သည် လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ ချောက်နက်အတွင်း၌ သူသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ရန် သူ၏ နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်များကို အသုံးမပြုခဲ့ချေ။

ကောင်းကင်ဘုံသံမဏိတိုင် တစ်ဆယ့်ရှစ်တိုင်မှာ ဆန်းကြယ်လှသော မှော်သင်္ကေတများဖြင့် ထွင်းထုထားပြီး ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ ချောက်နက်ကို ချုပ်နှောင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤနေရာရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ အလွန်ပင် တည်ငြိမ်လှပေသည်။ ရီယွင်သည် နဂါးပြောင်းပြန်ကျင့်စဉ်ကို အသုံးမပြုဘဲ သူ၏ ဘိုးဘေးနဂါးခန္ဓာကိုယ်ကိုသာ အသုံးပြုမည်ဆိုပါက ဤနေရာရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကို အတင်းအကျပ် ဖြိုခွဲရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ရီယွင်အတွက်တော့ ထိုသို့လုပ်ရန် မလိုအပ်ပေ။ ပျံသန်းသွားမည်ဆိုပါကလည်း အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ်မျှသာ ကြာမြင့်မည် ဖြစ်သည်။

ရီယွင်သည် ယခုတစ်ကြိမ် ထွက်ခွာပြီးနောက်တွင် ထိုကောင်းကင်ဘုံသံမဏိတိုင် တစ်ဆယ့်ရှစ်တိုင်အကြောင်းကို သေချာစွာ လေ့လာရန် စီစဉ်ထားသည်။

လူ့ဘုံနတ်ဘုရားနယ်မြေမှ သူ၏ အတွေ့အကြုံများအရ ရီယွင်မှာ သဲလွန်စအချို့ ရရှိထားခဲ့သည်။ ထိုကောင်းကင်ဘုံသံမဏိတိုင် တစ်ဆယ့်ရှစ်တိုင်ကို နတ်ဘုရားနယ်မြေမှ အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဦးက ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရီယွင်သည် ကမ်းပါးစွန်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ၎င်း၏အောက်ဘက်တွင် ဧရာမ အနက်ရောင် ရှေးဟောင်းဧရာမမိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင် ရှိနေပေသည်။

ထိုအနက်ရောင် ရှေးဟောင်းဧရာမမိစ္ဆာ၏ ပုခုံးပေါ်တွင် ကြီးမားလှသော ဓားဒဏ်ရာတစ်ခုကို မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

ဤသည်မှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းက ရီယွင် ချန်ထားခဲ့သော ဒဏ်ရာအမှတ်အသား ဖြစ်ပြီး ယနေ့တိုင် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မရှိသေးပေ။

အခန်း ၁၆၂ ပြီးပါပြီ။