အခန်း (၃၂၉-၃၃၀)

အခန်း (၃၂၉) - မိစ္ဆာအကဲဖြတ်မှူးများ အသင်းအဖွဲ့

“လျန်လာဆန်း၊ မင်း ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီလောက်အထိ ဖြစ်လာရတာလဲ”

အကြီးအကဲကျိုးက မေးလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ထဲမှ ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ လျန်လာဆန်းအား တိုက်ကျွေးလိုက်သည်။

အကြီးအကဲကျိုး၏ ဆေးလုံးများမှာ အလွန် ထူးခြားလှသည်။ ပုံမှန်ဆေးလုံးများထက် ပိုကြီးပြီး အတွင်းထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခု လှုပ်ရှားနေသကဲ့သို့ ပင် ဖြစ်သည်။

ဆေးလုံးကို သောက်ပြီးနောက် လျန်လာဆန်းမှာ ပိုမိုကောင်းမွန်လာပုံရသည်။ သူသည် မိမိဘာသာ ထိုင်နိုင်သည်အထိ ဖြစ်လာသည်။

“အကြီးအကဲကျိုး... ကျုပ်အကွက်ချခံလိုက်ရတယ်... မိစ္ဆာအကဲဖြတ်မှူး အသင်းအဖွဲ့ဝင်တွေအနေနဲ့ ဒီအတိုင်း ထိုင်ကြည့်မနေသင့်ဘူး”

လျန်လာဆန်းက ခွန်အား အနည်းငယ် ပြန်ရလာပြီးနောက် သွားများကို ကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြော... အလျင်စလို မလုပ်နဲ့... မင်းရဲ့ သားရဲက ဘယ်မှာလဲ”

အကြီးအကဲကျိုးက မေးသည်။

“သေသွားပြီ... ကျုပ် အစားထိုး မှော်ပညာကို သုံးလိုက်မိလို့ ကံကောင်းပြီး လွတ်လာခဲ့တာ... အဲဒီ ထူးဆန်းတဲ့ မီးတောက်တွေကို ကျုပ်တားရဲက ခံပေးလိုက်ရလို့သာပဲ... မဟုတ်ရင်တော့ ကျုပ် ဒီနေရာကို အသက်ရှင်လျက် ပြန်ရောက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး”

လျန်လာဆန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် စိုးရိမ်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

ထို့နောက် လျန်လာဆန်းသည် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို အသေးစိတ် ရှင်းပြလေသည်။

“ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက်က မေပယ်မြို့ကို ဖြတ်သွားတုန်းက သွေးမျိုးဆက်ကောင်းတဲ့ ခြင်္သေ့သားရဲတစ်ကောင်နဲ့ တွေ့တယ်.. ကျုပ် ဘာမှ မလုပ်ဖို့ စိတ်ကူးထားပေမယ့် အဲဒီသားရဲအကြောင်း မေးမြန်းတဲ့အခါ ပိုင်ရှင်က အတော်လေး ထောင်လွှားနေတယ်... ဒါနဲ့ပဲ ကျုပ် သူ မသိအောင် ခြင်္သေ့ပေါ်မှာ သွေးသစ္စာပိုးကောင်ကို စိုက်ပျိုးလိုက်တယ်...”

လင်းကျင်း၏ အကြောင်းကို ပြောပြစဉ်မှာပင် အကြီးအကဲကျိုးမှာ ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို နားလည်သွားသည်။

“ယုတ္တိအရ ပြောရရင်တော့ သာမန်လူတွေက ငါတို့ရဲ့ သွေးသစ္စာပိုးကောင်တွေကို သတိမထားမိသင့်ဘူး... မင်းလည်း အဲဒီခြင်္သေ့ကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်ဖို့ နီးစပ်နေပြီးမှ အရေးကြီးတဲ့ အချိန်မှာ အားလုံး ပျက်စီးသွားတာလား”

အကြီးအကဲကျိုးက မေးသည်။

လျန်လာဆန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ဟုတ်ပါတယ်... ဒီမနက်မှာပဲ သွေးသစ္စာပိုးကောင်ကနေ ထူးဆန်းတဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို ခံစားလိုက်ရလို့ မှော်ပညာကို သုံးလိုက်မိတယ်... ဘာဖြစ်နေလဲဆိုတာ ကြည့်ချင်ရုံသက်သက်ပါ... ဒါပေမဲ့ ဘယ်ကမှန်းမသိတဲ့ မီးတွေ တောက်လောင်လာတယ်... ကျုပ်လည်း ကံကောင်းလို့ ကျုပ်သားရဲရဲ့ သွေးကိုသုံးပြီး စစ်ဆေးတဲ့ မှော်ပညာကို သုံးထားမိတာ.. အဲဒီမီးတွေက ကျုပ်သားရဲကို စတင် လောင်ကျွမ်းသွားပြီး ကျုပ် မငြိမ်းသတ်နိုင်ခဲ့ဘူး... တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ကျုပ်တောင် ထိခိုက်သွားခဲ့ရတယ်”

ထို့နောက် လျန်လာဆန်းက အကြီးအကဲကျိုးကို အရိုအသေပေးကာ ပြောသည်။

“အကြီးအကဲကျိုး.. တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျုပ်တို့ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပစ်မှတ်ထားနေတာကို စိုးရိမ်မိတယ်... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ကျုပ်တို့ရဲ့ သွေးသစ္စာပိုးကောင်တွေကို ဖျက်ဆီးနိုင်သူ မရှိခဲ့ဖူးဘူး”

“မင်း ပြောတာ မှန်တယ်... အစွမ်းထက်တဲ့သူ တစ်ယောက်ယောက် ပါဝင်ပတ်သက်နေတာ ဖြစ်ရမယ်... အနည်းဆုံးတော့ ငါလည်း အဲဒီလိုပဲ ယူဆတယ်”

အကြီးအကဲကျိုးက လျန်လာဆန်း၏ ပုခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။ ထိုသူ သတိမပြုမိမီမှာပင် အကြီးအကဲကျိုးမှာ လျန်လာဆန်း၏ အမှတ်အသားနေရာ သုံးနေရာကို အမြန်ပင် ဖိနှိပ်လိုက်သည်။ လျန်လာဆန်းမှာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ မခံမရပ်နိုင်သော အပူဓာတ်များကြောင့် မျက်နှာပျက်သွားသည်။

“သည်းခံလိုက်.... မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ မီးစွမ်းအင်တွေ ကျန်နေသေးတယ်... ဒီအတိုင်း ထားလိုက်ရင် မင်း နောက်ထပ် နှစ်ရက်တောင် နေရမှာ မဟုတ်ဘူး”

အကြီးအကဲကျိုး၏ စကားကြောင့် လျန်လာဆန်းမှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး အံကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ သည်းခံလိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် အကြီးအကဲကျိုးမှာ ဓားငယ်လေးကို ထုတ်ယူကာ လျန်လာဆန်း၏ မျက်ခုံးကြားကို လှီးဖြတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သွေးအချို့ကို ထုတ်ယူရန် မှော်ပညာကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

သွေးစက်များ ပြန့်ကျဲသွားပြီး လေထဲတွင် တောက်လောင်နေသည်။ ပြင်းထန်သော အပူဓာတ်ကြောင့် အကြီးအကဲကျိုးပင် သတိထား၍ နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ရသည်။ လျန်လာဆန်း၏ မျက်ခုံးမွှေးများနှင့် မုတ်ဆိတ်မွှေးများမှာ မီးလောင်ကျွမ်းသွားတော့သည်။

“ဒီမီးက အရမ်း အစွမ်းထက်တာပဲ”

အကြီးအကဲကျိုးက အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။ လျန်လာဆန်းမှာ နာကျင်စွာဖြင့် မျက်နှာကို ပွတ်သပ်နေ၏။

ဤသို့ဖြင့် လျန်လာဆန်းမှာ ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် ဖြစ်သွားတော့သည်။ ယခင်က ပညာတတ်လူငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ ရုပ်ရည်ရှိသော်လည်း မျက်ခုံးမွှေးနှင့် မုတ်ဆိတ်မွှေးများ မရှိတော့သဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရုပ်သွင်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

လျန်လာဆန်း ငိုညည်းနေစဉ် အကြီးအကဲကျိုးက ဆိုသည်။

“ဘာကို ငိုနေတာလဲ... ဒီမီးကို ငါ ဖယ်ရှားပေးဖို့ အချိန်မီ ပြန်ရောက်လာတာက မင်းရဲ့ ကံကောင်းခြင်းပဲ... အချိန်အနည်းငယ်လောက် နောက်ကျရင်တောင် ဟွာထိုပြန်ဝင်စားရင်တောင် မင်းကို မကယ်နိုင်တော့ဘူး”

ထို့နောက် လျန်လာဆန်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရုပ်သွင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အကြီးအကဲကျိုးက သတိပေးလိုက်သည်။

“မင်း လက်စားချေချင်နေတာ ငါ သိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ စနစ်တကျ စီစဉ်ဖို့ လိုအပ်တယ်... မင်း ပြောသလိုပဲ ငါတို့ရဲ့ ရန်သူက ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ဖြစ်နေတယ်... ဒီမီးမှော်ပညာက ငါတစ်ခါမှ မမြင်ဖူးတဲ့အရာပဲ”

ဆိုလိုသည်မှာ အကြီးအကဲကျိုးမှာ လျန်လာဆန်းကို လက်လျှော့ရန် အကြံပေးနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ မိစ္ဆာအကဲဖြတ်မှူး အသင်းအဖွဲ့မှာ လျှို့ဝှက်စွာ လုပ်ဆောင်လေ့ရှိပြီး သူတို့၏ ကျင့်ဝတ်မှာ လူကောင်းများ၏ အထင်သေးခြင်းကို ခံရသည်။

ရိုးရှင်းစွာ ပြောရလျှင် ရန်သူမှာ သူတို့ အနိုင်ယူနိုင်မည့်သူ ဖြစ်ပါက အလျှော့ပေးမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် အနိုင်ယူရန် မလွယ်ကူပါက အခြေအနေအရ လက်လျှော့ခြင်းမှာ ပညာရှိသော လုပ်ရပ်ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ မလုပ်ဆောင်ပါက ယနေ့တိုင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

“မင်း ကျွန်းပေါ်မှာပဲ အနားယူပြီး ပြန်လည်သက်သာအောင် လုပ်ပါ... အပြင် မထွက်နဲ့.. မင်းရဲ့ သားရဲ သေသွားတာကတော့ ကံမကောင်းပေမယ့် ငါတို့ မိစ္ဆာအကဲဖြတ်မှူးတွေက တခြားသားရဲတွေနဲ့ သွေးသစ္စာ ချည်နှောင်နိုင်သေးတယ်... နောက်ကျောဘက်က သားရဲခြံထဲမှာ တစ်ကောင် လိုက်ယူပြီး ခွန်အား ပြန်ဖြည့်လိုက်... နောက်နှစ်ရက်နေရင် ကျူရိပ်မြို့မှာ အရေးကြီးတဲ့ ကုန်သွယ်ရေး အလုပ်တစ်ခု ရှိတယ်”

အကြီးအကဲကျိုး၏ လေသံမှာ သတိထားမှုများ ပါဝင်နေသည်။ လျန်လာဆန်းမှာ အကြီးအကဲကျိုး၏ အပြုအမူကို နားလည်သဖြင့် မေပယ်မြို့တွင် လက်စားချေရန် ကြိုးစားပါက အကြီးအကဲကျိုးမှာ သူ့ကို အပြစ်ပေးလိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

သူ ဒေါသကို မမြိုသိပ်နိုင်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ မည်မျှပင် ခက်ခဲပါစေ သည်းခံရမည် ဖြစ်သည်။

မဟုတ်ပါက အကျိုးဆက်များမှာ ဆိုးရွားပြီး အသက်ဆုံးရှုံးသည်အထိ ဖြစ်လာနိုင်သည်။

‘အဆင်ပြေပါတယ်၊ အခု လက်စားမချေနိုင်သေးတာက အနာဂတ်မှာ မချေနိုင်တော့ဘူးလို့ မဆိုလိုဘူး... မေပယ်မြို့က ဒီကောင်လေး ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ်၊ စောင့်ကြည့်နေလိုက်၊ မကြာခင် ငါ မင်းဆီ ပြန်လာခဲ့မယ်’

လျန်လာဆန်း တွေးလိုက်သည်။

“အကြီးအကဲကျိုး၊ ကျူရိပ်မြို့က ဒီအရေးကြီးတဲ့ ကုန်သွယ်ရေး အလုပ်က ဘာလဲ”

လျန်လာဆန်းက မေးလိုက်သည်။

အကြီးအကဲကျိုးမှာ ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်ပြီး စကားလုံး သုံးလုံးသာ ပြောလိုက်သည်။

“ကျောက်မျိုးနွယ်စု”

..........

အစောင့်အရှောက်ကျန်းမှာ မွန်းလွဲပိုင်းတွင်မှ ကျူရိပ်မြို့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သူ၏ တောင်ခြင်္သေ့ အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ပိုမိုသန်မာလာသဖြင့် ခရီးတစ်လျှောက်တွင် အနားယူခြင်း မရှိခဲ့သော်လည်း ပင်ပန်းမှု မရှိခဲ့ပေ။ သူသည် အဆင့် ၃ သားရဲတစ်ကောင် ရရှိခဲ့သဖြင့် သူ၏ ဘဝမှာ ပိုမိုကောင်းမွန်လာခဲ့သောကြောင့် ဝမ်းသာနေသည်။

သူ အမြန်ဆုံး ပြန်လာရသည့် တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းရင်းမှာ ကျောက်မျိုးနွယ်စုထံ ပစ္စည်း ပေးပို့မှု နောက်ကျသွားရသည့် အကြောင်းရင်းကို ရှင်းပြရန် ဖြစ်သည်။ အကဲဖြတ်မှူး လင်း၏ စီစဉ်မှုဖြစ်သဖြင့် အစောင့်အရှောက်ကျန်းမှာ ၎င်းကို အလွန် အလေးထားသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် လုံခြုံရေးရုံး သို့မဟုတ် အိမ်သို့ မဝင်ဘဲ ကျောက်မျိုးနွယ်စု အိမ်တော်သို့ တိုက်ရိုက် သွားလိုက်သည်။

ကျောက်မျိုးနွယ်စုမှာ ကျူရိပ်မြို့တွင် အကျော်ကြားဆုံး ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် သုံးဆက်မြောက် ကုန်သည်များ ဖြစ်ကြသဖြင့် ကျူရိပ်မြို့တွင် အကြီးဆုံး အိမ်ကြီးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ မြို့တွင်းရှိ လူတိုင်းမှာ ဤမျိုးနွယ်စုအကြောင်း သိရှိပြီး အများစုမှာ သူတို့၏ ကုန်သွယ်ရေး လုပ်ငန်းများအပေါ် မှီခိုနေကြရသည်။

သို့သော် ကျောက်မျိုးနွယ်စုအတွက် မုန်တိုင်းတစ်ခု ကျရောက်တော့မည် ဖြစ်သည်။

လက်ရှိ ကျောက်မျိုးနွယ်စု၏ ခေါင်းဆောင်မှာ ကျောက်ဖေးဂုံးဖြစ်သည်။ သူသည် စီးပွားရေးကို တိုးချဲ့သူ မဟုတ်သော်လည်း အမြတ်အစွန်း ရရှိရန်မှာ အတော်လေး ကျွမ်းကျင်သည်။ သူသည် ကျောက်မျိုးနွယ်စု၏ စီးပွားရေးကို နှစ်ပေါင်းများစွာ စနစ်တကျ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့သည်။ မြို့တွင်းရှိ လူအများအပြားမှာ သူတို့၏ ကြွယ်ဝမှုနှင့် စီးပွားရေးကို လေးစားကြသည်။

သို့သော် မည်သည့်မျိုးနွယ်စုမဆို ကိုယ်ပိုင် အခက်အခဲများ ရှိကြစမြဲ ဖြစ်သည်။

ကျောက်ဖေးဂုံးမှာလည်း ထိုသူများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

အတွင်းခန်းမ၌ ကျောက်ဖေးဂုံးမှာ နံရံတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော သူ၏ ဘိုးဘေးများ၏ ပုံတူများကို ငေးကြည့်ရင်း တိတ်ဆိတ်နေသည်။

သူ၏ နောက်တွင် ကျောက်မျိုးနွယ်စု၏ အဓိက အဖွဲ့ဝင်များ ရပ်နေကြသည်။ သူတို့တွင် သူ၏ ညီငယ်၊ ဦးလေးနှင့် မျိုးဆက်သစ် လူငယ်များ ပါဝင်သည်။

“မုန်တိုင်းတစ်ခု လာတော့မယ်”

ကျောက်ဖေးဂုံးက ဆိုလိုက်သည်။

အခြားသူများမှာလည်း စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေကြသည်။

မကြာသေးမီက ကျောက်မျိုးနွယ်စုမှာ လုယက်မှုတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ ကြီးမားသော မျိုးနွယ်စုများမှာ သူခိုးများကို ဆွဲဆောင်တတ်သည်မှာ ထုံးစံဖြစ်သော်လည်း ယခုတစ်ခါမှာမူ ကွဲပြားသည်။

ဤသူများမှာ သာမန် သူခိုးများ မဟုတ်ကြပေ။

သူတို့သည် ကျောက်မျိုးနွယ်စု၏ အချက်အခြာ ဖြစ်သော ဘိုးဘေးများ၏ အိမ်ဟောင်းကို ပစ်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျောက်မျိုးနွယ်စုဝင်များမှာ သူတို့၏ ဘိုးဘေးများ အိမ်တော်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ရှိသော ထိုအိမ်ငယ်လေးတွင် နေထိုင်ခဲ့ကြောင်း သိရှိကြသည်။ ယခု သူတို့ ပိုင်ဆိုင်ထားသော အိမ်ကြီးမှာ ထိုအိမ်ငယ်လေးမှ စတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အခန်း (၃၃၀) - ကျောက်မျိုးနွယ်စု၏ လျှို့ဝှက်ချက်

ကျောက်မျိုးနွယ်စု၏ ဘိုးဘေးများ နေထိုင်ခဲ့ရာ အိမ်ဟောင်းမှာ ယခုအခါ ဘိုးဘေးများကို ပူဇော်ကန်တော့သည့် အထိမ်းအမှတ်ခန်းမ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုအိမ်ဟောင်းအတွင်းတွင် ကျောက်မျိုးနွယ်စု၏ အကြီးမားဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ပုန်းကွယ်နေသည်။

ဤလျှို့ဝှက်ချက်မှာ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာကျော်ကြာ၊ အနည်းဆုံး မျိုးဆက်လေးဆက်တိုင်အောင် လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤလျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖန်တီးခဲ့သော ဘိုးဘေးက နောက်မျိုးဆက်များ လိုက်နာရမည့် သင်ခန်းစာများကို ချမှတ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ကျောက်မျိုးနွယ်စု၏ ခေါင်းဆောင်များသာလျှင် ဤလျှို့ဝှက်ချက်၏ အသေးစိတ်ကို သိရှိကြပြီး ပြီးခဲ့သော မျိုးဆက်အချို့တွင်မူ နှုတ်ဖြင့်သာ လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့ကြသည်။ လက်ရှိ ခေါင်းဆောင်မှလွဲ၍ အခြားမည်သူမျှ မသိရှိကြပေ။

ဟုတ်ပါသည်၊ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ရှိကြောင်း သိခြင်းနှင့် လျှို့ဝှက်ချက်ကို ကိုယ်တိုင် သိခြင်းမှာ မတူညီပေ။ ကျောက်မျိုးနွယ်စု၏ အဓိက အဖွဲ့ဝင်များမှာ အိမ်ဟောင်းတွင် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ရှိကြောင်း သိရှိကြသော်လည်း ခေါင်းဆောင် ကျောက်ဖေးဂုံးသာလျှင် ၎င်း၏ အနှစ်သာရကို သိရှိသည်။

ထိုသူခိုးမှာ သူတို့၏ အိမ်ဟောင်းကို တိုက်ရိုက် ပစ်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ကံကောင်းစွာဖြင့် ကင်းလှည့်နေသော သားရဲတစ်ကောင်က မြင်တွေ့သွားသဖြင့် သူ၏ ကြိုးပမ်းမှုမှာ မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် ထိုသူခိုးမှာ ရက်စက်လှသည်။ သူသည် မိသားစုဝင်အချို့နှင့် သားရဲများကို မှော်ပညာဖြင့် ထိခိုက်စေရုံသာမက ပြန်လည် မဆုတ်ခွာမီ သတင်းစကားတစ်ခု ချန်ထားခဲ့သည်။

“မင်းတို့ တရားဥပဒေထံ သတင်းပို့ရဲမှာ မဟုတ်သလို ဒီအဖြစ်အပျက်ကိုလည်း ထုတ်ဖော်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါသိတယ်... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အသက်ချမ်းသာရာ ရချင်တယ်ဆိုရင် ငါးရက်အတွင်း အိမ်ဟောင်းထဲက ပစ္စည်းကို ပေးလိုက်ပါ... မဟုတ်ရင်တော့ မင်းတို့မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံး အမြစ်ပြတ်သွားလိမ့်မယ်”

ထိုသို့ ပြောဆိုပြီးနောက် သူ ထွက်ခွာသွားသည်။

သူ၏ ပြောစကားမှာ သာမန်လူတစ်ယောက်အတွက်မူ အဓိပ္ပါယ်မဲ့နေပေလိမ့်မည်။

သို့သော် အနည်းငယ် စဉ်းစားလိုက်သည်နှင့် ကျောက်ဖေးဂုံးမှာ ချွေးအေးများ ပျံလာခဲ့သည်။

အခြားသူများမှာ ဘာကို ဆိုလိုသည်ကို မသိကြသော်လည်း သူကမူ ကောင်းစွာ သိသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က တရားဥပဒေထံ သတင်းပို့ရန် အကြံပြုသော်လည်း ကျောက်ဖေဂုံးက တားဆီးလိုက်သည်။

ထိုသူခိုး စာထဲတွင် ရေးသားထားသကဲ့သို့ပင် သူတို့မှာ သတင်းပို့၍ မဖြစ်နိုင်ပေ။ အကြောင်းမှာ အခြားသော လျှို့ဝှက်ချက်များ ပါဝင်နေသောကြောင့်ပင်။ ကျောက်စိမ်းနဂါးနိုင်ငံတွင် မြို့စားများမှာ အာဏာကြီးမားပြီး ရာထူးများမှာလည်း မျိုးရိုးလိုက်ကြသည်။ ကျူရိပ်မြို့မှာလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင်။

လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်အချို့က ကျူရိပ်မြို့စားမှာ ကျောက်မျိုးနွယ်စုတွင် လျှို့ဝှက်ရတနာများ ရှိသည်ဟူသော ကောလဟာလများကို ကြားသိသွားခဲ့သည်။ သူသည် သူတို့၏ နေအိမ်သို့ ကိုယ်တိုင် လာရောက်ကာ ထိုရတနာကို ကြည့်ရှုလိုကြောင်း တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က ကျောက်ဖေးဂုံး၏ ဖခင်မှာ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်ပြီး မြို့စားကို လှည့်ဖြားကာ ပြန်လွှတ်လိုက်နိုင်သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ကျောက်မျိုးနွယ်စုတွင် လျှို့ဝှက်ရတနာ ရှိသည်ဟူသော ကောလဟာလများ ပျံ့နှံ့လာသည်။ ကျောက်မျိုးနွယ်စုမှာ ကျူရိပ်မြို့တွင် အကြီးဆုံး ဆေးဝါးဆိုင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် ထိုကောလဟာလမှာ သေလုမြောပါးလူများကို ပြန်လည် သက်သာလာစေနိုင်သော အံ့ဖွယ်ဆေးဝါး ပိုင်ဆိုင်ထားသည်ဟူ၍ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ထိုကောလဟာလများမှာ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသင့်သည်။

သို့သော် တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။

ကျူရိပ်မြို့စား၏ တရားဝင်ဇနီးမှာ မည်သည့် ဆရာဝန်နှင့်မျှ မပျောက်ကင်းသော ရောဂါဆိုးဖြင့် ခံစားရသည်။ ကောလဟာလကို ကြားသိသွားသော မြို့စားမှာ ကျောက်မျိုးနွယ်စုထံ ထပ်မံ လာရောက်ပြန်သည်။

ထိုစဉ်က မြို့စားမှာ သူတို့ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်ဟု ဆိုသော အံ့ဖွယ်ဆေးဝါးကို တောင်းဆိုခဲ့သည်။

မည်သည့်ဆေးဝါးမှ မပိုင်ဆိုင်သည့် ကျောက်မျိုးနွယ်စုမှာ ငြင်းဆန်လိုက်သည်။

သို့သော် မြို့စားမှာ စိတ်ခံစားမှုများ လွန်ကဲနေပြီး မယုံကြည်ဘဲ ကျောက်မျိုးနွယ်စုတွင် ဝှက်ထားသော ရတနာများ ရှိမရှိသာ ထပ်ခါတလဲလဲ မေးမြန်းနေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဘိုးဘေးများ၏ သင်ခန်းစာကို လိုက်နာရန်နှင့် ကျောက်မျိုးနွယ်စု၏ ရတနာမှာ ဆေးဝါး မဟုတ်ကြောင်း သိရှိထားသဖြင့် ကျောက်ဖေဂုံး၏ ဖခင်မှာ လိမ်ညာ၍ ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ထိုမြို့စား၏သားမှာ လက်ရှိ ကျူရိပ်မြို့စား ဖြစ်လာသည်။ ထိုအချိန်က ရောဂါဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့သူမှာ သူ၏ မိခင် ဖြစ်သဖြင့် ကျောက်မျိုးနွယ်စုမှာ ဤအဖြစ်အပျက်ကို တရားဥပဒေထံ သတင်းပို့၍ မဖြစ်နိုင်ပေ။

သူတို့မှာ ပြဿနာများကို ဖိတ်ခေါ်မိမည်ကို ကြောက်ရွံ့ကြသည်။

အကယ်၍ ထိုလိမ်ညာမှု ပေါ်သွားပါက လက်ရှိ မြို့စားမှာ သူတို့ကို လွယ်လွယ်ဖြင့် ခွင့်လွှတ်ပါမည်လော။

အဆုံးမှာတော့ သူသည် သူ၏ မိခင်ကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလော။

ထို့ကြောင့် ကျောက်ဖေးဂုံးမှာ စိုးရိမ်နေသည်။ သူသည် ဤကိစ္စကို ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရသာ ဖြေရှင်းရန် စီစဉ်ထားပြီး ၎င်းမှာ တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်မှု ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ပြီးခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူသည် အရည်အချင်းရှိသူများကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ပြီး လက်ရှိ မိသားစု၏ အင်အားမှာ မလုံလောက်မည်ကို စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။ အကယ်၍ ထိုသူခိုး ထပ်မံ ပေါ်လာပါက အနည်းငယ်တော့ ပြန်လည် ခုခံနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျောက်ဖေးဂုံးမှာ စိုးရိမ်နေဆဲပင်။ အရာအားလုံးမှာ ဤမျှ ရိုးရှင်းမည် မဟုတ်ဟု သူ၏ ခံစားချက်က ပြောနေသည်။

သူ၏ နောက်တွင် သူ၏သား ကျောက်ရှင်းရပ်နေသည်။ ငယ်ရွယ်ပြီး သန်မာသော သူ၏သားက ဖခင်၏ စိုးရိမ်နေသော မျက်နှာကို မြင်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“အဖေ... ကျွန်တော်တို့ ကျောက်မျိုးနွယ်စုက ငါးဆက်မြောက်အထိ အောင်မြင်လာခဲ့တာပါ... ဘယ်လို အခက်အခဲတွေကို မကြုံခဲ့ဖူးလို့လဲ... လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်တုန်းက ကျွန်တော့် ဘိုးဘေးဆိုရင် သူခိုးသုံးဆယ်ကျော်ကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ခဲ့တာပါ... ကျူရိပ်မြို့က လူတိုင်း ကျွန်တော်တို့ကို သိကြပြီး ဘယ်သူမှ မထိရဲကြဘူး... ကျွန်တော်က အောင်မြင်တဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးသမား မဟုတ်ပေမဲ့ အဲဒီသူခိုး ထပ်ပေါ်လာရင် ကျွန်တော် သူ့ကို ရှင်းထုတ်လိုက်မယ်... ကျောက်မျိုးနွယ်စုကို အလွယ်တကူ မထိရဲကြောင်း ပြသလိုက်မယ်”

ကျောက်မျိုးနွယ်စု၏ လူငယ်များမှာ အခက်အခဲများကို ရင်ဆိုင်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေကြသည်။ သို့သော် သူတို့မှာ အတွေ့အကြုံ မရှိသဖြင့် ကြောက်စိတ်မရှိသော နွားငယ်လေးများကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

“ဒါက ဒီလောက် ရိုးရှင်းတာ မဟုတ်ဘူး”

ကျောက်ဖေးဂုံး မပြောခင်မှာပင် သူ၏ ဒုတိယမြောက်ဦးလေးက ဝင်ပြောသည်။

အသက်အရွယ်အပိုင်းအခြားအရ ကျောက်ရှင်းမှာ သူ့ကို ဒုတိယမြောက် အဘိုးဟု ခေါ်ဆိုသင့်သည်။

ကျောက်ဖေးဂုံးက သဘောတူ ခေါင်းညိတ်သည်။

“ရှင်းအာ၊ မင်းရဲ့ ဒုတိယမြောက် အဘိုး ပြောတာ မှန်တယ်... ဒါက ဒီလောက် ရိုးရှင်းတာ မဟုတ်ဘူး... သူ ငါတို့ရဲ့ အိမ်ဟောင်းကို အလွယ်တကူ သိနိုင်တာကတင် ထူးဆန်းနေပြီ... ပြီးတော့...”

ကျောက်ဖေးဂုံးမှာ စကားဆက်မပြောတော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမှလွဲ၍ မည်သူမျှ မသိသော အရာများ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် သူ၏ ဖခင်နှင့် ယခင်မြို့စားအကြား ဖြစ်ပွားခဲ့သော သေးငယ်သည့် ပဋိပက္ခပင် ဖြစ်သည်။

ကျောက်မျိုးနွယ်စုမှာ တရားဥပဒေထံ သတင်းပို့ရန် သတ္တိမရှိကြောင်း ကြေညာနိုင်ခြင်းမှာ လုံလောက်သော ရှင်းပြချက်ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအချက်က သူ့ကို စိုးရိမ်စေသည်။

ထိုသူခိုးမှာ ကြိုတင် ပြင်ဆင်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် တစ်ယောက်တည်း ပေါ်လာလိမ့်မည် မဟုတ်ကြောင်း ကျောက်ဖေးဂုံး သေချာနေသည်။ ငါးရက်အတွင်း အကြောင်းကြားရန် ပြောဆိုခဲ့ခြင်းမှာ သူတို့အတွက် အင်အားဖြည့်တင်းရန် အချိန်ရှိမည်ကို သိရှိထားခြင်း ဖြစ်ပေမည်။ ထင်ရှားသော မျိုးနွယ်စု၏ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ကျောက်ဖေးဂုံးမှာ အနည်းဆုံး ထိုမျှလောက် အတွေ့အကြုံ ရှိသည်။

သို့သော် ကျောက်ဖေးဂုံးမှာ ပဋိပက္ခကို ကြောက်ရွံ့သော သူတော့ မဟုတ်ပေ။ စိုးရိမ်နေသော်လည်း လက်လျှော့ရန် အစီအစဉ် မရှိပါ။

ပြက်လုံးတစ်ခုပင်။ စာရွက်တစ်ရွက်ကြောင့် သူတို့မိသားစု၏ အမွေပစ္စည်းနှင့် ဝှက်ထားသော ရတနာကို ပေးအပ်ရမည်လော။ အဓိပ္ပါယ် မရှိပေ။ ကျောက်ဖေးဂုံး မည်မျှပင် အင်အားနည်းနေပါစေ သူသည် ထိုမျှအထိ အရှက်ရဖွယ် ဖြစ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

အမှန်စင်စစ် သူသည် အခြားသော အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိထားနှင့်ပြီး ဖြစ်သည်။

ကျောက်မျိုးနွယ်စုမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်များအတွင်း တိုးချဲ့ခြင်း မရှိသော်လည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသော အင်အားများကို စုစည်းရာတွင် အံ့သြဖွယ် ကောင်းလှသည်။ ကျူရိပ်မြို့အတွင်း၌ သူတို့ကို လေးစားသော မိတ်ဖက်များသာမက မြို့ပြင်တွင်လည်း ထောက်ပံ့သူများ ရှိသည်။

ကျောက်မျိုးနွယ်စုမှာ မြို့တော်ရှိ တော်ဝင်အရာရှိတစ်ဦးနှင့် နက်ရှိုင်းသော ဆက်ဆံရေး ရှိပြီး နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း သူတို့၏ ချစ်ကြည်ရေးကို ထိန်းသိမ်းရန် ရှားပါးသော ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းများကို ပေးပို့လေ့ရှိသည်။

သို့သော် အလားအလာရှိသော အင်အားကြီး ရန်သူကို ကာကွယ်ရန် ကျောက်မျိုးနွယ်စုသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းများကို မြို့တော်သို့ ပေးပို့ရန် ကျူရိပ်မြို့ရှိ ‘ဂျီအန်း လုံခြုံရေး ဝန်ဆောင်မှု’ကို တာဝန်ပေးအပ်ခဲ့သည်။

ဂျီအန်း လုံခြုံရေး ဝန်ဆောင်မှုမှာ ကာလကြာရှည် တည်ရှိခဲ့သော အဖွဲ့အစည်း ဖြစ်သည်။ ယခင်က ကျောက်ဖေးဂုံး၏ ဖခင်မှာ ထိုအဖွဲ့အစည်းနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခဲ့သဖြင့် သူတို့မှာ ယုံကြည်ရသော မိတ်ဖက်များ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ဂျီအန်း လုံခြုံရေးမှ အစောင့်အရှောက်ကျန်းမှာ တွေ့ဆုံရန် တောင်းဆိုနေကြောင်း သတင်းပို့လာသည်။

“ဟမ်”

ကျောက်ဖေးဂုံးမှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။

ယုတ္တိအရ အစောင့်အရှောက်ကျန်းနှင့် သူ၏အဖွဲ့မှာ ယခုအချိန်တွင် မြို့တော်သို့ သွားရောက်နေရမည် ဖြစ်သည်။ သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီရောက်နေရသနည်း။

“မင်း မှန်ကန်တဲ့သူကို တွေ့ခဲ့တာ ဟုတ်ရဲ့လား”

ကျောက်ဖေးဂုံးက အစေခံကို မျက်မှောင်ကြုတ်ကြည့်လိုက်သည်။ အစေခံမှာ အမြန်ပြန်ပြောသည်။

“သခင်ကြီး သေချာပါတယ်... ကျွန်တော် အစောင့်အရှောက်ကျန်းကို အကြိမ်ကြိမ် တွေ့ဖူးတာမို့ သူ့ကို အသေအချာ မှတ်မိပါတယ်”

“သူ့ကို ဝင်လာခိုင်းလိုက်”

ကျောက်ဖေးဂုံးက အခြားသူများကို ဧည့်ခန်းမသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ ရောက်ရှိချိန်တွင် အစောင့်အရှောက်ကျန်းမှာ စောင့်ဆိုင်းနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ကျောက်ဖေးဂုံးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အစောင့်အရှောက်ကျန်းမှာ ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်သည်။

"သခင်ကြီးကျောက်... မင်္ဂလာပါ"

“အစောင့်အရှောက်ကျန်း... မင်း... မင်း ဘာလို့ ပြန်ရောက်လာတာလဲ”

ကျောက်ဖေးဂုံးက နားမလည်စွာ မေးလိုက်သည်။

သူ စကားပြောနေစဉ် အစောင့်အရှောက်ကျန်းမှာ တောက်ပနေသည်ကို သတိပြုမိသည်။ သူ၏ ဘေးရှိ တောင်ခြင်္သေ့မှာလည်း အထူးပင် အားမာန်ပြည့်ဝနေပုံရသည်။