အခန်း (၂၂၇-၂၂၈)

အခန်း (၂၂၇) ဝန်ကြီးချုပ် ယွင်ခွန်း

နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ တော်ဝင်ဈာပနအခမ်းအနားကို ခုနစ်ရက်တိုင်တိုင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားစွာ ကျင်းပခဲ့ကြ၏။

မြို့တော်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေလျက် တစ်နိုင်ငံလုံးမှာလည်း ကြီးမားလှသော ပူဆွေးသောကလှိုင်းတံပိုးအောက်တွင် နစ်မွန်းနေခဲ့သည်။ ကွယ်လွန်သွားရှာပြီဖြစ်သော ဧကရာဇ်၏ ရုပ်အလောင်းကိုမူ ကနဦးနတ်ဆိုးဧကရာဇ်မှလွဲ၍ အခြားသော ဧကရာဇ်အဆက်ဆက် ကိန်းဝပ်တော်မူရာ ဂူဗိမာန်တောင်ကြားဆီသို့ ပင့်ဆောင်သွားကြပြီး အလယ်ဗဟိုတည့်တည့်၌ ခမ်းနားစွာ မြှုပ်နှံသင်္ဂြိုဟ်ကြ၏။

မြွေနက်ဘုရင်အား အကျိုးအကြောင်း ရှင်းပြပြီးနောက် ပိုင်ချူးရန်သည် စုရှန်ရွှယ်နှင့်အတူ နတ်ဆိုးမြို့တော်ဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် မြို့တော်၏ အမြင့်ဆုံး အဆောက်အအုံထိပ်တွင် နေရာယူလျက် ဧရာမခေါင်းတလားကြီးကို မြို့ပြင်သို့ သယ်ဆောင်သွားသည့် အဆုံးအစမရှိသော ဈာပနပို့ဆောင်ရေး ယာဉ်တန်းကြီးကို အပေါ်စီးမှ စောင့်ကြည့်နေ၏။

အတန်ကြာ ငေးကြည့်နေပြီးနောက် စုရှန်ရွှယ်က တိုးညှင်းစွာ ပြောလာသည်။ "ကြည့်ရတာ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်က ပြည်သူတွေရဲ့ နှလုံးသားကို သိမ်းပိုက်နိုင်တဲ့ ကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်းလေးတွေ ရှိခဲ့ပုံပဲ။ မြို့တော်ထဲက နတ်ဆိုးအများစုက ဟန်ဆောင်နေတာမဟုတ်ဘဲ တကယ်ကို ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေကြတာ။"

ထိုစကားကြောင့် ပိုင်ချူးရန် အနည်းငယ် ဆွံ့အသွားရ၏။ "မင်းရဲ့ သွေးသားဆွေမျိုးတစ်ယောက် သေဆုံးသွားလို့ အရမ်းတွေ ဝမ်းနည်းကြေကွဲနေမယ်လို့တောင် ငါ ထင်နေခဲ့တာ။ ဒီလောက်ကြာအောင် ကြည့်နေတာ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနေတာလား။"

စုရှန်ရွှယ်က သူ့ကို မျက်စောင်းတစ်ချက် ထိုးလာသည်။ "ကျွန်မက သွေးအေးပြီး မျက်ရည်မရှိတဲ့ နတ်ဆိုးမလေ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မကို ဒီမြင်ကွင်းမျိုး လာပြဖို့ ရှင် စဉ်းစားပေးတဲ့အတွက်တော့ တကယ် ဝမ်းသာမိပါတယ်။ ကျေးဇူးပဲနော်။"

"အင်း"

ပိုင်ချူးရန်က ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "မင်းမှာလည်း ကျေးဇူးသိတတ်တဲ့စိတ်လေးတော့ ရှိသေးသားပဲ။"

စုရှန်ရွှယ်သည် သူမ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ကျဆင်းနေသော ဆံနွယ်စလေးကို လက်ဖြင့် လိမ်ဆွဲရင်း ခပ်တိုးတိုးလေး ပြောသည်။ "ဒီလို ရှုထောင့်ကနေ ကြည့်မယ်ဆိုရင် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်က တော်တော်လေး စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့တဲ့သူပဲ။ သူက အချိန်အခါမဟုတ်ဘဲ မွေးဖွားလာပြီး နင်နဲ့ လာတိုးနေလို့သာပေါ့၊ မဟုတ်ရင် သူလည်း ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ အောင်မြင်မှုတစ်ခုခုကို ရကောင်းရနိုင်တယ်။ ဒီလိုလူမျိုးက မသေခင်မှာ သေချာပေါက် တစ်ခုခုတော့ ချန်ထားရစ်ခဲ့မှာပဲ။ ဟိုးမှာ သူ့ရဲ့ ခေါင်းတလားကို သယ်ဆောင်သွားတဲ့ တော်ဝင်အစောင့်အရှောက်တွေနဲ့၊ ဒီအခမ်းအနားကြီးကို ဦးဆောင်ကျင်းပပေးနေတဲ့ ဝန်ကြီးချုပ်တွေကို ကြည့်လိုက်။"

ထိုစဉ် ကျီရှန်းက ရုတ်တရက် ဝင်ပြော၏။ "အဲဒါ ယွင်ခွန်းပဲ။ ရှေးဟောင်းခေတ်ကတည်းက ရှင်သန်ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ ရှားပါးသားရဲမျိုးနွယ်။ နတ်ဆိုးလောကမှာ ဒီလို သွေးမျိုးဆက် ရှင်သန်ကျန်ရစ်နေသေးလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး။"

"ယွင်ခွန်းလား"

ပိုင်ချူးရန်သည် ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်းများထဲတွင် တွေ့ဖူးခဲ့သော သားရဲကြီးတစ်ကောင်ကို ရုတ်တရက် သတိရသွားပြီး မေး၏။ "ခန္ဓာကိုယ်အရှည် မိုင်ထောင်ချီရှိပြီး တစ်ခါ ကိုယ်လုံးလှည့်လိုက်တာနဲ့ ဧရာမလှိုင်းလုံးကြီးတွေ ဖြစ်ပေါ်လာစေတတ်တဲ့ သန့်စင်တဲ့ငါးမျိုးကို ပြောတာလား။"

"အဲဒါက ခွန်းလေ။ နတ်ဘုရားတွေနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ ဒဏ္ဍာရီလာ သားရဲကြီးပဲ"

ကျိရှန်းက ပြန်လည်ရှင်းပြသည်။ "ဒါပေမဲ့ ဒီ ယွင်ခွန်းက ခွန်းလောက် မကြီးမားဘူး မသန်စွမ်းဘူးဆိုပေမယ့် သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်တချို့ကိုတော့ အမွေဆက်ခံထားတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ အဲဒီ ဝန်ကြီးချုပ်က မင်း ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသမျှ နတ်ဆိုးဘုရင်တွေထက် အများကြီး ပိုအစွမ်းထက်တယ်။ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေပြီ။ ပြီးတော့ သူက သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားကို တမင်သက်သက် ဖိနှိပ်ဖုံးကွယ်ထားပုံပဲ။"

ပိုင်ချူးရန်၏ အကြည့်က ဝန်ကြီးချုပ် ယွင်ခွန်း ပျောက်ကွယ်သွားရာ လမ်းကြောင်းဆီသို့ ရောက်သွား၏။ "မင်းပြောပုံအရဆို တော်ဝင်မိသားစု သိမ်းဆည်းထားတဲ့ နတ်ဆိုးဧကရာဇ် ဂူဗိမာန်ရဲ့ မြေပုံအပိုင်းအစ ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာကို သူ သိနိုင်မလား။"

"နင် ဘာလုပ်ချင်လို့လဲ။"

စုရှန်ရွှယ်က သတိထားကာ မေးသည်။ "ငါ ကြိုပြီး သတိပေးထားမယ်နော်။ ဒီလိုလူမျိုးကို အင်အားသုံးပြီး သွားခြိမ်းခြောက်လို့ မရဘူး။ အဲ့တာက အကျိုးသက်ရောက်မှု ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားပြီး သူက မြေပုံကို ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာမျိုးတောင် ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။"

"ငါ သိတာပေါ့။"

ပိုင်ချူးရန်က နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို ကွေးညွတ်လျက် ပြုံး၏။ "ဒါကြောင့်မို့ သူ ငါနဲ့ မဖြစ်မနေ အပေးအယူလုပ်ရမယ့် အခြေအနေမျိုးရောက်အောင် တွန်းပို့နိုင်မယ့် နည်းလမ်းတစ်ခုကို ရှာရမှာပေါ့။ မြွေနက်ဘုရင်က အာဏာကို သိမ်းပိုက်ချင်နေတာ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် လွယ်ပါ့မလဲ။ ဒီကောင်လေးက ငါ့အကြောင်းကို နည်းနည်းလေးမှ နားမလည်သေးဘူးပဲ။ ငါက ကလေးတစ်သိုက်ရဲ့ အာဏာလုပွဲနောက်ကို လိုက်ပြီး အသုံးချခံမယ့်သူ မဟုတ်ဘူး။"

"နင့်မှာ အကြံအစည်ရှိနေပြီလား။"

စုရှန်ရွှယ် မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။

"အကြံအစည်တစ်ခုတော့ ရှိတယ်။"

အခန်း (၂၂၈) ဝန်ကြီးချုပ် ယွင်ခွန်း [၁]

ပိုင်ချူးရန်က ခေါင်းညိတ်ပြ၏။ "ပြန်ရောက်မှပဲ မင်းကို အသေးစိတ် ပြောပြတော့မယ်။ အခု လောလောဆယ် နတ်ဆိုးမြို့တော်ထဲမှာ လမ်းလျှောက်ထွက်ချင်သေးလား ဒါမှမဟုတ် ဒီအတိုင်း ပြန်ကြမလား။"

"ဖြေရခက်လိုက်တာ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရောက်တုန်းလေး လမ်းလျှောက်ထွက်ရမှာပေါ့။"

ဤမျှ ကောင်းမွန်သော အခွင့်အရေးကို စုရှန်ရွှယ်က မည်သို့လျှင် လက်လွတ်ခံနိုင်မည်နည်း။

"ဒါဆိုလည်း ဆင်းကြတာပေါ့။"

ပိုင်ချူးရန်သည် ဤမြင့်မားလှသော အဆောက်အအုံပေါ်မှနေ၍ မြို့တော်ထဲသို့ ခုန်ချရန် ဟန်ပြင်၏။ ထိုအရာကိုမြင်သောအခါ စုရှန်ရွှယ်က အလျင်စလို လှမ်းဆွဲဖမ်းထားလိုက်၏။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ။"

"နင်က လူသားတစ်ယောက်လေ။ နတ်ဆိုးမြို့တော်ထဲမှာ ဒီလောက်ကြီး မျက်နှာပြောင်တိုက်ပြီး ပေါ်လာရဲတယ်ပေါ့ ဟုတ်လား။"

စုရှန်ရွှယ်သည် ထူးဆန်းသော ပစ္စည်းအစိတ်အပိုင်းအချို့ကို ထုတ်ယူလာသည်။

"ငါ နင့်ကို မိတ်ကပ်လိမ်းပြီး ရုပ်ဖျက်ပေးမယ်။ ပြီးမှ သွားကြမယ်။"

နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ ခေါင်းတလားကြီး မြို့ပြင်သို့ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့်အမျှ နတ်ဆိုးမြို့တော်၏ လမ်းမများပေါ်တွင် အသက်ဝင်လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ် တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်စတင်လာ၏။ နတ်ဆိုးဝန်ကြီးချုပ်က တစ်မြို့လုံးအနေဖြင့် သုံးရက်တိုင်တိုင် ဝမ်းနည်းပူဆွေးသည့်အနေဖြင့် ဈေးဆိုင်များ ပိတ်ထားရန် အမိန့်ထုတ်ပြန်ထားသော်လည်း မြို့တော်ရှိ စားသောက်ဆိုင်များနှင့် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်အချို့မှာမူ မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ဖွင့်လှစ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့အနေဖြင့် ဧကရာဇ် သေဆုံးမှုအတွက် အမှန်တကယ် ဝမ်းနည်းနေကြလျှင်ပင် လက်တွေ့ဘဝတွင် ဆက်လက် ရှင်သန်ရဦးမည်သာဖြစ်၏။ သုံးရက်တိုင်တိုင် ဈေးများ မဖွင့်ပါက မြို့တွင်းရှိ ဒေသခံအများအပြားမှာ စားနပ်ရိက္ခာ ပြတ်လပ်မှုများနှင့် ရင်ဆိုင်လာရမည်ဖြစ်ရာ လမ်းမပေါ်ရှိ စားသောက်ဆိုင်များတွင် သွားရောက်စားသောက်ကြရပေမည်။

ထို့ကြောင့် ဈာပနယာဉ်တန်းကြီး မြို့တော်မှ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် လမ်းမများပေါ်တွင် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်များ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သွားလာလှုပ်ရှားလာကြ၏။

ထိုစဉ် တူးမြောင်းအနီးရှိ မြို့တော်လမ်းမဘေးတွင် နတ်ဆိုးနှစ်ဦးသည် မြစ်ကမ်းပါးတစ်လျှောက် ယှဉ်တွဲလမ်းလျှောက်လာကြရာ မရေမတွက်နိုင်သော လူများစွာ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဖမ်းစားထားသည်။

ရှေ့မှ လျှောက်လာသူမှာ စက္ကူထီးလေးကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အလွန်လှပသည့် အမျိုးသမီးနတ်ဆိုးတစ်ဦးဖြစ်သည်။ ထိုအမျိုးသမီးတွင် နက်မှောင်သော ဆံကေသာ၊ ကျော့ရှင်းသော နားထင်စပ်နှင့် လခြမ်းကွေးမျက်ခုံးလေးများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူပင်။ သူမ၏ ကိုယ်နေဟန်ထားမှာ ရွှံ့နွံများကြားမှ ဖူးပွင့်လာသော်လည်း မစွန်းထင်းသော ကြာပန်းတစ်ပွင့်အလား ဖြူစင်သန့်ရှင်းနေပုံပေါ်၏။ သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမထံမှ ထူးဆန်းသော သွေးဆောင်ဖြားယောင်းမှုတစ်မျိုး ယိုဖိတ်နေကာ အမျိုးသားများ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးသော ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်ရမ္မက်ကို လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

သူမ၏ မျက်နှာအောက်ပိုင်းတစ်ဝက်ကို မျက်နှာဖုံးပုဝါပါးလေးဖြင့် လွှမ်းခြုံထားလျက် မြစ်ကမ်းပါးတစ်လျှောက် လျှောက်လှမ်းလာခဲ့၏။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နတ်ဆိုးထီးများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လှုပ်လှုပ်ရွရွ ဖြစ်သွားကြသော်လည်း ဤအမျိုးသမီး နတ်ဆိုး၏ နားရွက်နောက်ကွယ်တွင် ပေါ်ထွက်နေသော အဖြူရောင် နဂါးအကြေးခွံများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ ညစ်ညမ်းသော အတွေးများကို ချက်ချင်းပင် ရုပ်သိမ်းပစ်မိ၏။

သွေးမျိုးဆက်ဟူသည် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုများအကြား ကျော်လွှား၍မရနိုင်သော ကွာဟချက်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး နဂါးသွေးမျိုးဆက်ရှိသော နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုများမှာ အဆင့်အမြင့်ဆုံးသော အထက်တန်းလွှာများ ဖြစ်ကြသည်။ ဤကဲ့သို့သော နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုများကို သူတို့လို သာမန်အောက်ခြေ နတ်ဆိုးများက ရန်စစော်ကားရန် မဝံ့ရဲကြချေ။

ဤလှပသော နတ်ဆိုးမလေး၏ အနောက်တွင်မူ အဖြူရောင်ဆံပင်နှင့် အဖြူရောင် မျက်ခုံးမွှေးများရှိသော နတ်ဆိုးထတစ်ဦးက လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ သူ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ အမှတ်အသားများကို ကြည့်ရသရွေ့ ဤသူမှာ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် အတော်အသင့်မြင့်မားပြီး သွေးမျိုးဆက် သန့်စင်သော ကျားနတ်ဆိုးတစ်ကောင် ဖြစ်နိုင်သည်။ သူက ဤနတ်ဆိုးမလေး၏ နောက်လိုက် သို့မဟုတ် အစောင့်အရှောက် ဖြစ်ပုံရ၏။

ဤနတ်ဆိုးနှစ်ဦးမှာ သဘာဝကျကျပင် ရုပ်ဖျက်ထားကြသော စုရှန်ရွှယ်နှင့် ပိုင်ချူးရန်တို့ပင်ဖြစ်သည်။ စုရှန်ရွှယ်အတွက်ကမူ အဆင်ပြေလှသည်။ သူမကိုယ်တိုင်က နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ သွေးသားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်ရာ သူမခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ နတ်ဆိုးသွေးများ၏ လက္ခဏာများကို အနည်းငယ် လှုံ့ဆော်ဖော်ပြလိုက်ရုံဖြင့် အဆင့်မြင့်နတ်ဆိုးတစ်ဦးအသွင်သို့ အလွယ်တကူ ပြောင်းလဲပစ်နိုင်၏။

ပိုင်ချူးရန်အတွက်ကမူ အတော်လေး ပြဿနာတက်ခဲ့ရသည်။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် မှော်အတတ်ခုခံနိုင်စွမ်းက အလွန်မြင့်မားလွန်း၏။ စုရှန်ရွှယ်က သူ၏အပေါ်သို့ သုံးပေးသော ပုံပန်းသွင်ပြင်ပြောင်းလဲခြင်းပညာရပ်မှာ အရာမထင်ခဲ့ချေ။ ထိုပညာရပ်ကို ကိုယ်တိုင်ဖော်ထုတ်ရန်အတွက်လည်း သူ၏ကိုယ်တွင်း၌ မူလစွမ်းအင်မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် အချိန်အတော်ကြာ လုံးပန်းပြီးနောက်တွင် စုရှန်ရွှယ်သည် သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ဆေးရောင်အနည်းငယ် ခြယ်သပေးကာ ကျားနတ်ဆိုးတစ်ကောင်အဖြစ် ဟန်ဆောင်စေရန်သာ လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်ခဲ့တော့သည်။

သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် တစ်ခုခု ကပ်နေသလို ခံစားရခြင်းက လူကို အလွန်ပင် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့၏။ သူ ခြေနှစ်လှမ်းလှမ်းတိုင်း လက်ကို မြှောက်ကာ ဆေးခြယ်ထားသော အစွန်းများကို သတိတရဖြင့် ကုတ်ဖဲ့နေမိသည်။

"ဆေးတွေ မကွာသွားအောင် သတိထားဦ။"

စုရှန်ရွှယ်က စိတ်ပျက်စွာပြောသည်။ "ရှင် ရုပ်ဖျက်ထားတာတွေ ပျက်သွားရင် ပတ်ဝန်းကျင်က နတ်ဆိုးတွေ ဝိုင်းတိုက်တာ ခံရလိမ့်မယ်။"

"ငါက သူတို့ကို ကြောက်နေရမှာလား။"

ပိုင်ချူးရန်က အရှုံးမပေးချင်သော်လည်း သူ၏လက်ကိုမူ အောက်သို့ ပြန်ချထားလိုက်၏။

ဤကောင်မလေးနှင့်အတူ လမ်းလျှောက်ထွက်ရသည်မှာ ရှားရှားပါးပါး အခွင့်အရေးပင် ဖြစ်သည်။ တိုက်ပွဲတစ်ခုခုကြောင့် အစီအစဉ် ပျက်သွားခဲ့လျှင် စုရှန်ရွှယ်က သူ့ကို အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ စိတ်ဆိုးနေမည်မှာ သေချာလှ၏။

"ဒါပေမဲ့ ဒီမြို့ထဲမှာ လူသားမျိုးနွယ်ဆိုလို့ တကယ်ပဲ တစ်ယောက်မှ မရှိဘူးလား။"

ပိုင်ချူးရန်သည် စုရှန်ရွှယ်၏ နောက်မှလိုက်ကာ သူမလက်ထဲမှ ထီးကို ယူ၍ သူမခေါင်းပေါ်သို့ မိုးပေးထားလိုက်ရင်း မေးသည်။

"တချို့တော့ ရှိမှာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့အများစုက ဒီကို စီးပွားရေးလုပ်ဖို့ ယာယီလာကြတာလေ။ ဒီမှာ အကြာကြီး နေမှာ မဟုတ်ဘူး။"

စုရှန်ရွှယ်က အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြန်ဖြေ၏။

"ဒီမြို့ထဲက အဆင့်မြင့် နတ်ဆိုးတွေက အောက်ခြေအဆင့် နတ်ဆိုးတွေကိုတောင် အမျိုးတူလို့ မသတ်မှတ်ကြဘူး။ နည်းလမ်းပေါင်းစုံနဲ့ အမြတ်ထုတ် အနိုင်ကျင့်ကြတာ။ လူသားတွေကိုဆိုရင်တော့ ပြောနေစရာတောင် မလိုတော့ဘူး။"

"ဆိုလိုတာက ဒီနေရာမှာ ဘာတွေဖြစ်နေမှန်း နားမလည်တဲ့ လူသားတစ်ယောက်သာ ရောက်နေပြီး ပြဿနာသေးသေးလေး တစ်ခုတက်ခဲ့ရင်တောင် သူက ဒီမြို့ထဲကနေ ဘယ်လိုမှ အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးပေါ့ ဟုတ်လား။"

"အဲ့လိုမျိုးပဲ။"

စုရှန်ရွှယ်၏ စကားသံအဆုံးတွင် လေထုမှာ ရုတ်ခြည်း တင်းမာသွားခဲ့၏။ တိုက်ဆိုင်စွာပင် သူတို့နှစ်ဦး စကားပြော၍ ဆုံးကာရှိသေး တစ်ဖက်လမ်းကျဉ်းလေးဆီမှ အထိတ်တလန့် အော်ဟစ်သံကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ကယ်ကြပါဦး။ လာကြပါဦး။ လူသားတစ်ယောက်က လမ်းမပေါ်မှာ လူသတ်နေတယ်ဗျို့"

ထိုအသံကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး အပ်ကျသံကြားရလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာ အန္တရာယ်ငွေ့သက်များ လမ်းမထက်တွင် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွား၏။