ရှင်းမိသားစုဌာနေသို့

ရှင်းချန်မှာ အကြောက်လွန်ပြီး မျက်နှာမှာ သွေးမရှိသကဲ့သို့ ဖြူဖျော့နေပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လျက် အသည်းအသန် အသနားခံနေလေတော့သည်။

"ယုတာ... ငါ တောင်းပန်ပါတယ်၊ ငါတို့ သခင်နဲ့ အစေခံအဖြစ် အတူဖြတ်သန်းခဲ့တဲ့ နှစ်တွေကို ထောက်ထားပြီး ငါ့ကို မသတ်ပါနဲ့"

ယုတာက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"သခင်နဲ့ အစေခံ ဟုတ်လား၊ ငါတို့ကြားမှာ ဘယ်တုန်းက အဲဒီလို သံယောဇဉ်မျိုး ရှိခဲ့လို့လဲ။ ငါက မင်းခိုင်းဖတ် ခွေးတစ်ကောင်သက်သက်ပဲ၊ မင်း လိုချင်တဲ့အချိန် ခေါ်ခိုင်းပြီး မလိုတော့ရင် အဖတ်မလုပ်ဘဲ နှင်ထုတ်ခဲ့တာလေ။ မင်း ငါ့ကို ဘယ်တုန်းကများ အလေးအနက်ထား ဆက်ဆံခဲ့ဖူးလို့လဲ"

ရှင်းချန်က အတင်းအကျပ် ဆက်ပြောနေသည်။

"မင်းက လေလွင့်ကျင့်ကြံသူပဲလေ၊ အဆင့်အတန်း နိမ့်သလို အရည်အချင်းကလည်း သာမန်ပဲ။ ငါက သနားလို့သာ မင်းကို ငါ့ဘေးမှာ ထားပေးခဲ့တာ၊ အခြေတည်ဆေးလုံးတွေနဲ့ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းတွေတောင် ထောက်ပံ့ပေးခဲ့သေးတယ်။ ဒါတွေသာ မရှိရင် မင်းလိုလူ အခြတည်အဆင့် ရောက်ဖို့ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

"ငါ မင်းဆီမှာ အစေခံလုပ်ပေးခဲ့တာ အနှစ် ၂၀ ရှိပြီ၊ အဲဒီကျေးဇူးတွေကို ငါ ဆပ်ပြီးခဲ့တာ ကြာလှပြီ"

"ယုတာ... ငါ တောင်းပန်ပါတယ်။ မင်း လိုချင်တာ အကုန်ပေးမယ်... ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ၊ ဝိညာဉ်ရတနာတွေ၊ ပစ္စည်းတွေ၊ ဆေးလုံးတွေ၊ ကျင့်စဉ်တွေ... ရှင်းမိသားစုက ငါ့ကိုပေးထားတာ အကုန်လုံး မင်းကို ပေးပါ့မယ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကို မသတ်ပါနဲ့"

ရှင်းချန်သည် ယုတာ၏ ခြေရင်းအထိ တွားသွားကာ သနားစဖွယ် အသနားခံနေသည်။

သို့သော် ယုတာက အလေးမထားဘဲ စုချန်းကို ကန်ထုတ်လိုက်သည်။ သူသည် ရှင်းချန်ကို မည်သို့ လွှတ်ပေးနိုင်မည်နည်း။ ရှင်းချန်၏ ဘေးတွင် အနှစ် ၂၀ ကျော် ဖြတ်သန်းခဲ့ရသဖြင့် ထိုသူ၏ စရိုက်အမှန်ကို သူ ကောင်းကောင်း သိထားသည်။ ရှင်းချန်မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဟုတ်ကြီး ထင်နေသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ အလွန် ပေါ့ဆဆနိုင်ပြီး စိတ်သဘောထား သေးသိမ်သူ ဖြစ်သည်။

ဒီလှိုင်းသားရဲက စတုဂံမိစ္ဆာချုပ်နှောင်ဝင်္ကပါကို ဖောက်ထွက်သွားချိန်တွင် ရှင်းချန်ကို ပစ်ပယ်ကာ ထွက်ပြေးခဲ့ကတည်းက သူ၏ ဆုတ်လမ်းမှာ ပိတ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ရှင်းချန်၏ လက်စားချေတတ်သော စရိုက်အရ သူ့ကို အသက်ရှင်လျက် ပြန်လွှတ်ပေးလိုက်ခြင်းမှာ အဆုံးမဲ့ လိုက်လံသတ်ဖြတ်မှုများကို ဖိတ်ခေါ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ငါ့ရဲ့ သိစိတ်ပင်လယ်ကို ဖွင့်ပေးမယ်၊ မင်း ငါ့ကို ဝိညာဉ်ချုပ်နှောင်ကျိန်စာ တိုက်လိုက်ပါ၊ ငါ မင်းကို ထာဝရ နာခံပါ့မယ်"

"ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကို မသတ်ပါနဲ့၊ မသတ်ပါနဲ့"

"ငါ မသေချင်သေးဘူး"

"အမေ... အမေ ဘယ်မှာလဲ။ သားကို လာကယ်ပါဦး..."

ရှင်းချန်သည် ဆက်တိုက် အသနားခံနေပြီး မကြာမီမှာပင် ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးတော့သည်။

ဒဏ်ရာရဟန် ဆောင်နေသော စုန့်ဝမ်မှာ ရှင်းချန်ကို ကြည့်ရင်း အလွန်တရာ အံ့အားသင့်နေသည်။ ရှင်းချန်မှာ ဤမျှအထိ သနားစဖွယ် ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားမိပေ။ အခြေတည် နှောင်းပိုင်းအဆင့်ရောက်နေသူ တစ်ယောက်မှာ ဤကဲ့သို့ ပြုမူနိုင်လိမ့်မည်ဟု အိပ်မက်ပင် မမက်ဖူးခဲ့ချေ။

စုန့်ဝမ် ရှင်းချန်ကို ပြောခဲ့သည်များမှာ တစ်ဝက်မှာ အမှန်ဖြစ်ပြီး တစ်ဝက်မှာ အလိမ်အညာများ ဖြစ်သည်။ အဖိုးကြီးချီမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဒီလှိုင်းသားရဲ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့သော်လည်း ထိုသားရဲမှာမူ စုန့်ဝမ်၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ စုန့်ဝမ်သည် အဖိုးကြီးချီ၏ ဝိညာဉ်ကို ရှာဖွေကြည့်ရှုခဲ့ပြီး အသုံးဝင်သော သတင်းအချက်အလက် အတော်များများကို ရရှိခဲ့သည်။

ပထမဦးစွာ၊ စုန့်ဝမ်သည် အဆုံးမဲ့ပင်လယ်အတွင်းရှိ ကျင့်ကြံခြင်း အင်အားစုများ၏ ပျံ့နှံ့ပုံကို ယေဘုယျအားဖြင့် နားလည်သွားသည်။ အဆုံးမဲ့ပင်လယ်ရှိ အကြီးဆုံး အင်အားစု ငါးခုမှာ မိသားစုကြီး သုံးခုနှင့် ဂိုဏ်းကြီး နှစ်ခု ဖြစ်သည်။ မိသားစု သုံးခုမှာ ရှင်းမိသားစု၊ ကျင်းမိသားစုနှင့် ချိုက်မိသားစုတို့ ဖြစ်ကြသည်။ ဂိုဏ်း နှစ်ခုမှာမူ အာချီဂိုဏ်းနှင့် ဝူကျိကျွန်းတို့ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုအထဲတွင် ချိုက်မိသားစုနှင့် ဝူကျိကျွန်းတို့မှာ နတ်ဆိုးအင်အားစုများ ဖြစ်ကြပြီး ကျန်သုံးခုမှာမူ လမ်းမှန်ဂိုဏ်းများ ဖြစ်ကြသည်။

အဆုံးမဲ့ပင်လယ်ရှိ လမ်းမှန်နှင့် နတ်ဆိုး အင်အားစုများသည် ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးပေါ်မှ အင်အားစုများကဲ့သို့ အပြန်အလှန် ရန်လိုခြင်း မရှိဘဲ နီးကပ်သော ဆက်ဆံရေးကို ထိန်းသိမ်းထားကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အဆုံးမဲ့ပင်လယ်ရှိ ရေပြင်ကျယ်ကြီးတွင် ရှိနေသော ဘုံရန်သူဖြစ်သည့် ပင်လယ်မိစ္ဆာသားရဲများကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာသားရဲများသည် အပြင်ပင်လယ်ပိုင်းတွင် နေထိုင်ကြသော်လည်း အတွင်းပင်လယ်ကို မကြာခဏ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လေ့ရှိပြီး ကျင့်ကြံသူများနှင့် သာမန်လူသားများကို သတ်ဖြတ်ကာ အရင်းအမြစ်များနှင့် ရှင်သန်ရာ နယ်မြေများကို လုယူကြသည်။ အထူးသဖြင့် ငှက်မိစ္ဆာများသည် ကောင်းကင်ယံတွင် အမြဲရှိမနေနိုင်ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်ရသည်။ သို့သော် အပြင်ပင်လယ်တွင် ကျွန်းများ နည်းပါးလှပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကြွယ်ဝသော ကျွန်းများမှာ ပို၍ပင် ရှားပါးလှရာ ငှက်မိစ္ဆာများ၏ မျိုးပွားမှုကို များစွာ အကန့်အသတ် ဖြစ်စေသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် အတွင်းပင်လယ်ကို ကျူးကျော်ကာ ကျွန်းများကို ပိုမို သိမ်းပိုက်လိုကြသည်။ မိစ္ဆာသားရဲများ၏ ဖိအားအောက်တွင် အင်အားစုကြီး ငါးခုနှင့် အခြားကျင့်ကြံခြင်းအုပ်စုများ၊ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ များစွာတို့သည် မိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ်စုကို တွန်းလှန်ရန်အတွက် ကြယ်ပင်လယ်မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်းထားကြသည်။

ဒုတိယအနေဖြင့်၊ စုန့်ဝမ်သည် ရှင်းချန်ဆိုသော လူအကြောင်းကို သိရှိသွားသည်။ ရှင်းချန်မှာ ထူးခြားသော မိသားစုနောက်ခံမှ လာသူဖြစ်ပြီး သတ္တမအဆင့် ဝိညာဉ်မြစ် ရှိသဖြင့် အရည်အချင်းမှာ မဆိုးလှပေ။ အရည်အချင်းရှိသူများ ပေါများသော ရှင်းမိသားစုတွင်ပင် ရှားပါးပါရမီရှင် မဟုတ်သော်လည်း ထိပ်သီးလူငယ်ထဲတွင် ပါဝင်သည်။ ရှင်းချန်၏ မွေးမိခင် ရှန်းယွဲ့မှာ သူ့ဖခင် ရှင်းမိသားစုခေါင်းဆောင် ရှင်းကောင်းဟန်၏ ကိုယ်လုပ်တော်များစွာထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။

ရှန်းယွဲ့မှာ လှပသူဖြစ်ပြီး လနှင့် ပန်းများပင် ရှက်သွေးဖြာရလောက်သော အလှတရားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူမမှာ သာမန်လူသားတစ်ဦး ဖြစ်နေသဖြင့် အင်အားကြီးသော မိသားစုနောက်ခံ မရှိရာ ရှင်းကောင်းဟန်၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို မရရှိခဲ့ပေ။ ရှင်းချန်တွင် သတ္တမအဆင့် ဝိညာဉ်အမြစ်ရှိကြောင်း သိရှိပြီးနောက် ရှန်းယွဲ့သည် သူမ၏သားကို ရှင်းမိသားစုတွင် အောင်မြင်မှုများ ရရှိစေကာ လူတို့ကြားတွင် နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်လာစေရန် မျှော်လင့်ချက် ကြီးကြီးမားမား ထားခဲ့သည်။ သား၏ အောင်မြင်မှုအပေါ် အမှီပြု၍ မိခင်တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူမ၏ အဆင့်အတန်းမှာလည်း မိသားစုအတွင်း တိုးတက်လာမည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် ရှန်းယွဲ့မှာ မူလက သေမျိုးလူသား ဂုဏ်သရေရှိ အမျိုးသမီးငယ်လေးတစ်ဦးသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ တစ်ခါက တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ရှင်းကောင်းဟန်၏ မျက်စိကျခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး ရှင်းမိသားစုထံ ခေါ်ဆောင်လာခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ သူမသည် ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ ရက်စက်မှုကို မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသလို နားလည်မှုလည်း နည်းပါးသည်။ သေမျိုးလူသား မိသားစုများ၏ ပြုစုပျိုးထောင်ပုံများမှာ ရှင်းချန်အတွက် တစ်ဖက်တွင် ကောင်းမွန်သော်လည်း အဆုံးတွင် သူ့ကို လမ်းမှားသို့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။ ရှင်းမိသားစု၏ များပြားလှသော အရင်းအမြစ်များ၏ ပံ့ပိုးမှုအောက်တွင် ရှင်းချန်၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်ခဲ့ပြီး အသက် ၄၀ မပြည့်ခင်မှာပင် အခြေတည် နှောင်းပိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ရှန်းယွဲ့၏ ဂရုစိုက်မှုအောက်တွင် ကြီးပြင်းခဲ့ရသဖြင့် စိတ်ဓာတ်မှာ အလွန်ပျော့ညံ့ပြီး ရင့်ကျက်မှု မရှိပေ။

အဖိုးကြီးချီမှာမူ ရှင်းမိသားစုမှ ရှင်းချန်အတွက် ချထားပေးသော ကိုယ်ရံတော်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ရှင်းချန် သေဆုံးသွားပါက သူလည်း ကြာရှည် အသက်ရှင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့်လည်း အဖိုးကြီးချီက ရှင်းချန်ကို ကာကွယ်ရန် သူ့အသက်ကိုပင် ရင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တတိယအနေဖြင့်၊ စုန့်ဝမ်သည် ရှင်းချန် ဒီလှိုင်းသားရဲကို အမဲလိုက်ရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် မြေကမ္ဘာဝိညာဉ်ဆေး၏ အသုံးဝင်ပုံကို သိရှိသွားသည်။ ရှင်းမိသားစုတွင် ဝိညာဥ်ထိုးဖောက်နည်းစနစ်ဟု ခေါ်သော သီးသန့် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်တစ်ခု ရှိသည်။ ၎င်းမှာ စိတ်ဝိညာဉ် တိုက်ခိုက်မှု နည်းစနစ်တစ်မျိုး ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကျင့်ကြံသူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို မမြင်နိုင်သော ဓားတစ်လက်အဖြစ် စုစည်းကာ ပြိုင်ဘက်၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို တိုက်ခိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤနည်းစနစ်ကို လေ့ကျင့်ရန်အတွက် မြေကမ္ဘာဝိညာဉ်ဆေး၏ အကူအညီ လိုအပ်သည်။ ဒီလှိုင်းသားရဲ၏ အသားနှင့် ဝိညာဉ်တို့မှာ မြေကမ္ဘာဝိညာဉ်ဆေး ဖော်စပ်ရန်အတွက် အဓိက ပါဝင်ပစ္စည်းများ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် ဒီလှိုင်းသားရဲများသည် အလွန်ရှားပါးပြီး အများစုမှာ အပြင်ပင်လယ်တွင် နေထိုင်ကြသဖြင့် ရှာဖွေရန် ခက်ခဲသည်။ ရှင်းချန်သည် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများကို ငှားရမ်းရန် ငွေမတတ်နိုင်သလို အပြင်ပင်လယ်ထဲသို့လည်း နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မဝင်ရဲပေ။ သူသည် ဒီလှိုင်းသားရဲနှင့် ပတ်သက်သော သတင်းများကို လိုက်လံရှာဖွေခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် အတွင်းပင်လယ်၏ အစပ်တွင် တစ်ကောင်ရှိနေကြောင်း သိရှိသွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဟုတ်ကြီး ထင်နေသော ဤလူမှာ အဖိုးကြီးချီ၏ သတိပေးချက်များကို လျစ်လျူရှုကာ ဒီလှိုင်းသားရဲကို အမဲလိုက်ရန် ဇွတ်အတင်း လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

စုန့်ဝမ်သည် ဝိညာဥ်ထိုးဖောက်နည်းစနစ်ကို အတော်ပင် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ ၎င်းနည်းစနစ်တွင် အဆင့်သုံးဆင့်ရှိပြီး အခြေတည်အဆင့်၊ ရွှေအမြုတေအဆင့်နှင့် ဝိညာဥ်သန္ဓေအဆင့်တို့နှင့် အသီးသီး သက်ဆိုင်ကြသည်။ ရှင်းချန် လက်ထဲတွင် ထိုလျှို့ဝှက်နည်းစနစ် မရှိပေ။ ဒီလှိုင်းသားရဲကို အမဲလိုက်ပြီး မိသားစုထံ ပေးအပ်ကာ မြေကမ္ဘာဝိညာဉ်ဆေး ဖော်စပ်ခြင်းမှာ မိသားစုဝင်များအတွက် စမ်းသပ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ ထိုစမ်းသပ်ချက်ကို အောင်မြင်သူသာ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်၏ ပထမအဆင့်ကို ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် စုန့်ဝမ်သည် ရှင်းချန်ပေါ်တွင် ထားခဲ့သော ဝိညာဉ်အမှတ်အသားနောက်သို့ လိုက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှင်းချန်၏ အနားသို့ ကပ်နိုင်ရန်နှင့် နောင်အနာဂတ်အတွက် စီစဉ်နိုင်ရန် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရဟန် ဆောင်ခဲ့သည်။ ယုတာ ပေါ်လာခြင်းမှာမူ စုန့်ဝမ်၏ မျှော်လင့်ချက်ထက် ကျော်လွန်နေသော်လည်း ၎င်းမှာ ရှင်းချန်၏ ယုံကြည်မှုကို ရရှိရန်အတွက် အခွင့်ကောင်းတစ်ခု ဖြစ်သွားစေသည်။

"ယုတာ... ရှင်းချန်က ရှင်းမိသားစုရဲ့ အဖိုးတန်သားတစ်ယောက်ပဲ။ သူက မင်းကို ဝိညာဉ်ချုပ်နှောင်ကျိန်စာ တိုက်ခွင့်ပေးပြီး ထာဝရ နာခံမယ်ဆိုရင် သူ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးလိုက်ပါ။ ဒါမှ မင်း သူ့ဆီကနေ အကျိုးအမြတ်တွေ အမြဲရနေမှာ။ သူ့ကို သတ်ပြီး သိုလှောင်လက်စွပ်ကို လုလိုက်မယ်ဆိုရင် ဒါက အကျိုးအမြတ်နည်းတယ်" ဟု စုန့်ဝမ်က ပြောလိုက်သည်။

ယုတာက စုန့်ဝမ်ကို စိုက်ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငမိုက်သားပဲ၊ ဝိညာဉ်ချုပ်နှောင်ကျိန်စာလေးတစ်ခုတည်းနဲ့ ရှင်းမိသားစု မျိုးဆက်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်မယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား။ မင်း စုမိသားစုကို အထင်သေးလွန်းနေပြီ။ ကျိန်စာမိနေတာကို ရှင်းမိသားစုက သိသွားတာနဲ့၊ သူတို့က အခြေတည်အဆင့် လူတစ်ယောက်ရဲ့ အသက်ကို ဂရုစိုက်လိမ့်မယ် ထင်လို့လား။ သူတို့က အဲဒီကျိန်စာကနေတစ်ဆင့် ကျိန်စာတိုက်တဲ့သူကို လိုက်ရှာပြီး သတ်ပစ်လိမ့်မယ်။ ဝေ့တင်း... ငါ မင်းကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးမယ်။ ရှင်းချန်ကို သတ်လိုက်၊ ဒါဆို မင်းကို အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားခွင့်ပေးမယ်"

"ယုတာ... မင်း ငါ့ကို လိမ်လို့ရမယ် ထင်နေတာလား။ ရှင်းချန်ကို လုပ်ကြံတဲ့ကိစ္စ ဖုံးကွယ်ဖို့အတွက် ငါ့ကို ဘယ်လိုလုပ် အသက်ရှင်လျက် လွှတ်ပေးမှာလဲ"

ယုတာက ရယ်မောရင်း "မင်းက တော်တော်တော့ ပါးနပ်သားပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ ရှင်းချန်လို အမှိုက်နောက်ကို လိုက်ဖို့ ရွေးချယ်လိုက်တာက မင်းရဲ့ အမြင်မရှိမှုပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စုန့်ဝမ်သည် ယုတာ၏ စကားတွင် ပါမသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ရှင်းချန်က စုန့်ဝမ်ကို ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ စုန့်ဝမ် သူ့ကို မသတ်သရွေ့၊ ယုတာက ကိုယ်တိုင် မသတ်ရဲပေ။ သူ့အတွက် မျှော်လင့်ချက် ရှိနေသေးသည်။

ယုတာသည် သဲသောင်ပြင်ပေါ်ရှိ စုန့်ဝမ်နှင့် စုချန်းကို အထင်အမြင်သေးစွာဖြင့် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

"သခင်လေးရှင်း... ဝေ့တင်းက မင်းကို မသတ်ရုံနဲ့ ငါ ဘာမှမလုပ်နိုင်ဘူးလို့ မထင်လိုက်နဲ့။ အဆိုးဆုံးကတော့ ငါ အပင်ပန်းခံပြီး ဒုတိယအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်ရဲ့ ဂူကို လိုက်ရှာရမှာပေါ့။ မင်းကို အဲဒီဂူထဲ ပစ်ထည့်လိုက်တာနဲ့ မင်းသေတာက ငါနဲ့ ဘာမှမဆိုင်တော့ဘူးလေ"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ယုတာသည် အောင်နိုင်သူကဲ့သို့ တဟားဟား ရယ်မောလိုက်တော့သည်။

ရှင်းချန်၏ ရင်ထဲတွင် ခုနလေးတင် ပေါ်ပေါက်လာသော မျှော်လင့်ချက်အလင်းတန်းမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားရပြန်သည်။

"ဝေ့တင်း... မင်းက ရှင်းချန်ကို မသတ်ချင်ဘူးဆိုတော့လည်း မင်း အခုပဲ သေလိုက်တော့"

ယုတာသည် ဓားရှည်တစ်လက်ကို ထုတ်ကာ စုန့်ဝမ်ကို ထိုးစိုက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ဓားပင် မရွယ်ရသေး၊ ခြေထောက်တွင် စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ယုတာ ကြောင်သွားပြီး သူ၏ ခြေထောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည့် ခဏအတွင်းမှာပင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဝင်းခနဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအလင်းတန်းမှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ အလွန်မြန်ဆန်လှသည်။

ယုတာမှာ မည်သို့မျှ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ထိုအလင်းတန်းမှာ သူ့ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွက်သွားသည်။ ယုတာသည် နာကျင်သောအမူအရာဖြင့် သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ဖိထားလိုက်ပြီး မျက်နှာမှာ တဖြည်းဖြည်း ဖြူလျော့လာသည်။ ရင်ဘတ်ကို ဖိထားသော လက်ချောင်းများကြားမှ သွေးများ စီးကျလာသည်။ သို့သော် ထိုသွေးများမှာ ပုံမှန်အတိုင်း ရဲရဲနီမနေဘဲ မင်ရည်ကဲ့သို့ မည်းနက်ပြီး ပျစ်ချွဲနေသည်။

ယုတာသည် မျက်လုံးပြူးလျက် တုန်ရီနေသော လက်ဖြင့် စုန့်ဝမ်ကို ညွှန်ပြကာ မယုံကြည်နိုင်မှုနှင့် တုန်လှုပ်မှုများ မျက်နှာပေါ်တွင် အထင်အသား ပေါ်နေသည်။

"မင်း... မင်း..."

"ဘုန်း"

ယုတာ လဲကျသွားပြီး ပြူးကျယ်နေသော မျက်လုံးများမှာ တဖြည်းဖြည်း အရောင်မှိန်သွားတော့သည်။ သူသည် မျက်လုံးမပိတ်နိုင်ဘဲ သေဆုံးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် ဖြစ်ပျက်သွားသော အပြောင်းအလဲကြောင့် ရှင်းချန်မှာ ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် ကြောင်အသွားပြီး ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဖြစ်နေသည်။

"အဟွတ်... အဟွတ်..."

စုန့်ဝမ်သည် ချောင်းအနည်းငယ် ဆိုးလိုက်ပြီး လှုပ်ရှားမှုကြောင့် အတွင်းဒဏ်ရာများ ပိုမိုဆိုးဝါးသွားသည့်အလား သွေးများစွာ အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။ စုန့်ဝမ် မြေပြင်ပေါ်တွင် အားနည်းစွာ လဲလျောင်းနေပြီး လက်ထဲမှ အနက်ရောင် သေတ္တာလေးတစ်ခု လျောကျသွားသည်။ ထိုသေတ္တာတွင် သေးငယ်သော အပ်ပေါက်ကလေးတစ်ခု ရှိပြီး ယုတာ၏ ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွက်သွားသော အေးစက်သည့် အလင်းတန်းမှာ ထိုအပေါက်မှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ လျှို့ဝှက်လက်နက် သေတ္တာတစ်ခုဖြစ်ပြီး ပစ်လွှတ်လိုက်သော အပ်တွင် ပြင်းထန်သော အဆိပ်များ လိမ်းကျံထားသည်။ ထိုအပ်မှာ အစွမ်းအလွန်ကြီးမားခြင်း မရှိဘဲ အလွယ်တကူ တားဆီးနိုင်သော်လည်း စုန့်ဝမ်သည် သဲထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော ကူပိုးကောင်ကို အသုံးပြု၍ ယုတာ၏ ခြေထောက်ကို တိုက်ခိုက်ခိုင်းကာ အာရုံလွှဲခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှင်းချန်မှာမူ ဤသည်ကို မသိဘဲ စုန့်ဝမ်က လျှို့ဝှက်လက်နက်ဖြင့် ပစ်ခတ်သတ်ဖြတ်လိုက်သည်ဟုသာ ထင်မြင်သွားသည်။

ခဏမျှ ကြောင်အသွားပြီးနောက် ရှင်းချန်၏ မျက်လုံးထဲတွင် သေဘေးမှ လွတ်မြောက်သွားသည့်အတွက် ဝမ်းသာမှုများ ပေါ်လာသည်။ "ဝေ့တင်း... မင်း ယုတာကို သတ်လိုက်ပြီ"

စုန့်ဝမ်က အားနည်းသောအသံဖြင့် "ဟုတ်ကဲ့ပါ... သခင်လေးရှင်း" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ရှင်းချန် အလွန်ဝမ်းသာသွားပြီး "ကောင်းတယ်... ကောင်းတယ်..." ဟု မအော်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"သခင်လေးရှင်း... အသံတိုးတိုးလုပ်ပါ၊ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်လုံး ဒဏ်ရာရထားတာပါ။ တခြားကျင့်ကြံသူတွေ ဒါမှမဟုတ် မိစ္ဆာသားရဲတွေ ရောက်လာရင် ကျွန်တော်တို့ ကိုင်တွယ်ရ ခက်ပါလိမ့်မယ်" ဟု စုန့်ဝမ်က သတိပေးလိုက်သည်။

ရှင်းချန် ချက်ချင်း ငြိမ်ကျသွားပြီး တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

"ဝေ့တင်း... ငါတို့ ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ"

"ပထမဆုံးအနေနဲ့ ယုတာရဲ့ အလောင်းကို ဘယ်သူမှ မတွေ့အောင် ဖုံးကွယ်ရမယ်။ ပြီးရင် ဒဏ်ရာတွေ ကုသဖို့ သီးခြားနေရာတစ်ခု ရှာရပါမယ်"

"သခင်လေးရှင်း... သခင်လေးက လှုပ်ရှားနိုင်သေးတာဆိုတော့ ယုတာရဲ့ အလောင်းကို သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲ ထည့်ထားလိုက်ပါ၊ ပြီးရင် ကျွန်တော့်ကို ကျွန်းရဲ့ အတွင်းဘက်အထိ တွဲခေါ်သွားပေးပါဦး"

…

နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင် ရှင်းချန်၏ ဒဏ်ရာများ သက်သာသွားသည်။ စုန့်ဝမ်သည်လည်း ဒဏ်ရာရဟန်ဆောင်ရာမှ ပြန်လည်သက်သာလာခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် ဖန်ကျူးကျွန်းစုဆီသို့ ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။ ဖန်ကျူးကျွန်းစုမှာ ရှင်းမိသားစု၏ အဓိက အခြေစိုက်စခန်းဖြစ်ပြီး မိုင်ပေါင်း တစ်သိန်းကျော် ကျယ်ဝန်းသည်။ ရှင်းမိသားစုတွင် အဖွဲ့ဝင်များစွာ ရှိသော်လည်း ဤမျှ ကျယ်ဝန်းသော ကျွန်းကြီးတစ်ခုလုံးကို အပြည့်အဝ မသိမ်းပိုက်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် ကျွန်းပေါ်တွင် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ များစွာရှိသလို ဝေးလံသော နေရာများတွင် သာမန်လူသားများပင် နေထိုင်ကြသည်။

ဖန်ကျူးကျွန်းစုမှာ အလွန်ဝေးကွာသဖြင့် သူတို့နှစ်ဦး လပေါင်းများစွာ ပျံသန်းပြီးမှ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ သူတို့သည် ကျွန်းစုပေါ်တွင် အကြီးဆုံးနှင့် ကျင့်ကြံသူ အများဆုံး စုဝေးရာဖြစ်သော ဖန်မြို့တော်သိူ့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။ ရှင်းမိသားစု၏ ဗဟိုဌာနချုပ်မှာ ထိုမြို့တော်တွင် ရှိသည်။ ရှင်းမိသားစုတွင် ကျင့်ကြံသူပေါင်း သိန်းချီရှိသဖြင့် အရင်းအမြစ် လိုအပ်ချက်မှာ အလွန်ကြီးမားလှရာ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ များစွာကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဖန်မြို့တော်မှာ ကြီးမားသော ဈေးကွက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဖန်မြို့တော်ကို တောင်ဘက်နှင့် မြောက်ဘက်ဟူ၍ နှစ်ပိုင်း ခွဲခြားထားသည်။ မြောက်ဘက်မြို့မှာ ရှင်းမိသားစု၏ အခြေစိုက်စခန်းဖြစ်ပြီး မြင့်မားသော မြို့ရိုးများနှင့် တားမြစ်အစီအရင်များဖြင့် ဝန်းရံထားရာ ခွင့်ပြုချက်မပါဘဲ ပြင်ပလူများ ဝင်ရောက်ခွင့် မရှိပေ။ တောင်ဘက်မြို့ကိုမူ တောင်ဘက်ရပ်ကွက်ဟု ခေါ်ပြီး မြို့ရိုးများ မရှိဘဲ ကြီးမားသော ဈေးကြီးတစ်ခုနှင့် တူသည်။

စုန့်ဝမ်နှင့် ရှင်းချန်တို့ တောင်ဘက်မြို့နှင့် မိုင်အနည်းငယ် အကွာသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး လေထဲတွင် ရပ်လျက် စိုးရိမ်တကြီး မျှော်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ ဆောင်းဦးလကဲ့သို့ လှပပြီး အသားအရေမှာ နှင်းထက် ဖြူဖွေးနေသည်။ နှာတံမှာ စင်းနေပြီး နှုတ်ခမ်းလွှာများမှာလည်း နီမြန်းနေသည်။ တောက်ပသော ဖီးနစ်မျက်ဝန်းတစ်စုံနှင့် မျက်ဝန်းထောင့်ရှိ အရေးအကြောင်းလေးများမှာ ရေလှိုင်းလေးများအလား ထူးခြားသော ရင့်ကျက်သည့် အလှတရားကို ပေးစွမ်းနေသည်။ သူမ၏ ဆံပင်ကို မြင့်မြင့်ထုံးထားသဖြင့် ကျော့ရှင်းသော လည်တိုင်မှာ ထင်ရှားနေသည်။

သူမသည် ခရမ်းရင့်ရောင် ဂါဝန်ရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ပန်းပွင့်ဒီဇိုင်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားရာ လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေသည်မှာ နတ်သမီးတစ်ပါးနှင့်ပင် တူသည်။ ခါးတွင် ရွှေရောင်ခါးပတ်ကို ပတ်ထားသဖြင့် သူမ၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မှာ ပို၍ ထင်ရှားနေသည်။ ဤအမျိုးသမီးမှာ ရှင်းချန်၏မိခင် ရှန်းယွဲ့ပင် ဖြစ်သည်။ သူမ၏ အရည်အချင်းမှာ မထူးခြားလှဘဲ ရှင်းမိသားစု၏ အရင်းအမြစ်များစွာဖြင့် အနှစ် ၄၀ ကျော် ကျင့်ကြံခဲ့သော်လည်း အခြေတည်အဆင့် အစောပိုင်းသို့သာ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ သာမန်လူတစ်ယောက်အတွက် အောင်မြင်မှုဖြစ်သော်လည်း ကျင့်ကြံခြင်း မိသားစုကြီးတစ်ခုအတွက်မူ သာမန်သာ ဖြစ်သည်။

ရှန်းယွဲ့၏ နောက်တွင် ချီစုစည်းအဆင့် အစေခံမလေး နှစ်ယောက် ရှိပြီး သူတို့သုံးဦးမှာ လှေပျံတစ်စင်းပေါ်တွင် ရပ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမ၏ မျက်ခုံးများမှာ အနည်းငယ် တွန့်နေပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ရှိနေသည်။ ဤဝမ်းနည်းရိပ်လေးမှာ သူမအား ပို၍ နုနယ်လှပစေသဖြင့် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ အမျိုးသားများစွာ၏ ငေးကြည့်ခြင်းကို ခံနေရသည်။

"အမေ" ရှင်းချန်က အဝေးမှ လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

ထိုအသံကို ကြားသောအခါ ရှန်းယွဲ့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ဝမ်းသာမျက်ရည်များ ဝဲလာတော့သည်။ သူမသည် လှေပျံကို စုချန်းထံသို့ အလျင်အမြန် မောင်းနှင်လိုက်သည်။

"ချန်းအာ..."

ရှန်းယွဲ့သည် ရှင်းချန်၏ လက်များကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ သူမ၏ အသံမှာ တုန်ရီနေပြီး ရှိုက်သံလေးပင် ပါဝင်နေသည်။ ဖန်မြို့တော်သို့ မရောက်မီ စုချန်းသည် သတင်းပို့ကျောက်စိမ်းပြားကို အသုံးပြု၍ သူ ဘေးကင်းကြောင်း ရှန်းယွဲ့ထံ အကြောင်းကြားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သူမ၏သား အပြင်ထွက်သွားပြီး ကြာမြင့်စွာ ပြန်မလာသဖြင့် ရှန်းယွဲ့မှာ အလွန်စိုးရိမ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သားဖြစ်သူထံမှ သတင်းရပြီးနောက် အလွန်တွေ့ချင်နေသဖြင့် မြို့ပြင်သို့ ထွက်၍ စောင့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှန်းယွဲ့သည် ရှင်းချန်ကို ခေါင်းမှ ခြေဖျားအထိ အစအဆုံး စစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီး ဒဏ်ရာမရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးမှ စိတ်အေးသွားတော့သည်။ "ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ပြန်လာနိုင်ရင် ပြီးတာပါပဲ" ဟု သူမက ချစ်ခင်ကြင်နာစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ရှင်းချန်အား အခြေတည်အဆင့် နှောင်းပိုင်းကျင့်ကြံသူ မဟုတ်ဘဲ ကြက်လေးတစ်ကောင်ကိုပင် မသတ်နိုင်သော စာသင်သားလေးတစ်ယောက်အလား မြင်နေခြင်းပင် ဖြစ်ပါတော့သည်။

……

အသိပေးချက်

အပတ်စဥ် စနေနေ့တိုင်း စာစဥ်သစ် ထွက်ပါမည်။

စာစဥ်တစ်အုပ်လျှင် ၁၀ ခန်း၊ စာလုံးရေ words 8500-9000, Characters 100,000 – 120,000 ပါဝင်မည်။

လစဥ် (၆)အုပ် ထွက်ပါမည်။ ထွက်ရက် ၄/၅ ရက် ရှိပါက (၆)အုပ်ပြည့်ရန် ပေါင်းထုတ်ပါမည်။