အခန်း (၅၂၉-၅၃၀)

အခန်း။ ၅၂၉

ပင်လယ်ပြင်သည် ရေနဂါးကြီး၏ နယ်မြေဖြစ်သည်နှင့်အညီ ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရရှိထားသည့်တိုင် ၎င်း၏အရှိန်မှာ အလွန်တရာ မြန်ဆန်လွန်းလှသည်။

ကောင်းကင်ယံ၌ ပျံသန်းထွက်ပြေးခြင်းဖြင့် အကွာအဝေးကို မခွာနိုင်တော့ကြောင်း သိရှိသွားပြီးနောက် ၎င်းသည် ပင်လယ်ရေအောက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ငုပ်ဆင်းကာ သမုဒ္ဒရာ၏ အကာအကွယ်ကို ယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လုချွမ်းနှင့် ကျိရုရွှယ်တို့မှာ ယခင်ကတည်းက ရေသူပုလဲများကို စားသုံးထားပြီးဖြစ်၍ ရေအောက်တွင် လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း ရှိနေကြသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ရှုပ်ထွေးလှသော ရေအောက်မြေမျက်နှာသွင်ပြင်တွင် ရေနဂါးကြီးကို အမှီလိုက်ရန်မှာ အတော်ပင် ခဲယဉ်းပေလိမ့်မည်။

မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ၍ မောင်းနှင်ထွက်ပြေးပြီးနောက်တွင်မူ လုချွမ်းနှင့် ကျိရုရွှယ်ကို အပြတ်ဖြတ်နိုင်ခြင်း မရှိသည့်အပြင် ဒဏ်ရာများမှာလည်း ပိုမိုဆိုးရွားလာသဖြင့် ရေနဂါးကြီးမှာ ထပ်မံထွက်ပြေးခြင်းကို လက်လျှော့လိုက်တော့သည်။

၎င်းသည် ထွက်ပြေးမည့်အစား လှည့်ပြန်လာကာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မျက်နှာထားဖြင့် လုချွမ်းကို အသေတိုက်ပွဲ ဆင်နွှဲရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ဝူး... "

ရေနဂါးကြီးသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ ၎င်း၏ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်ကြီးကြောင့် ပင်လယ်ကြမ်းပြင်တွင် မှောင်မိုက်သော လှိုင်းလုံးကြီးများ ထကြွလာတော့သည်။ ၎င်းသည် သွေးရောင်လွှမ်းနေသော ပါးစပ်ကြီးကို ဟကာ သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်ရင်း လုချွမ်းနှင့် ကျိရုရွှယ်ထံသို့ တိုးဝင်လာသည်။

၎င်း၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ ပင်လယ်ရေအောက်တွင် အနက်ရောင် ရေစီးကြောင်းများ ရစ်ပတ်လာပြီး ရေနဂါးကြီးကို ဝန်းရံထားတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် လုချွမ်းနှင့် ကျိရုရွှယ်တို့မှာလည်း လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး ချဉ်းကပ်လာသော ရေနဂါးကြီးကို မြင်သောအခါ အပေးအယူမျှစွာဖြင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

ကျိရုရွှယ်သည် သူမ၏ စိတ်အာရုံစွမ်းအင်များကို ပိုက်ကွန်အလွှာများအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ရေနဂါးကြီး၏ အရှိန်ကို အလျင်အမြန် တားဆီးလိုက်သည်။

ရေနဂါးကြီးမှာ စိတ်အာရုံပိုက်ကွန်များကို တိုက်မိကာ အဟုန်တန့်သွားသော်လည်း ၎င်း၏ ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဟုန်ကို အသုံးပြု၍ ပိုက်ကွန်များကို ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ဒုတိယမြောက် ပိုက်ကွန်၊ ထို့နောက် တတိယမြောက် ပိုက်ကွန်များမှာ ဆက်တိုက်ပေါ်ထွက်လာပြန်သည်။ အလွှာပေါင်းများစွာသော ပိုက်ကွန်များအောက်တွင် ရေနဂါးကြီးမှာ ရပ်တန့်သွားရပြီး စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာ ပိုက်ကွန်များကို ဒေါသတကြီး ကုတ်ခြစ်ဖျက်ဆီးနေတော့သည်။

သို့သော် အဆိုပါပိုက်ကွန်များမှာ ကျိရုရွှယ်၏ စိတ်အာရုံဖြင့် တည်ဆောက်ထားခြင်းဖြစ်၍ လွယ်လွယ်နှင့် စုတ်ပြဲမသွားဘဲ ရေနဂါးကြီးကို ပိုမိုဒေါသထွက်ကာ အရှက်ရစေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော လုချွမ်းသည် လက်သီးကို မြှောက်ကာ လေးကြိုးမှ လွှတ်လိုက်သော မြားတစ်စင်းအလား ရှေ့သို့ ထိုးထွက်လိုက်ပြီး ရေနဂါးကြီးနှင့် ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံလိုက်သည်။

"ဝူး... "

မထင်မှတ်ဘဲ အလစ်အငိုက် မိသွားသော ရေနဂါးကြီးမှာ ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက်ကို ခံလိုက်ရပြီး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရသည်။ ၎င်း၏ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ နောက်သို့ လန်ထွက်သွားပြီး မေးရိုးမှ သွေးများ အဆက်မပြတ် စီးကျလာတော့သည်။

ဒေါသအမျက်ချောင်းချောင်း ထွက်နေသော ရေနဂါးကြီးသည် လုချွမ်းကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ တစ်ဖန် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်လာပြန်သည်။

လုချွမ်းမှာ မပျက်စီးနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်၍ ရေနဂါးကြီးကို အနည်းငယ်မျှ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိပေ။ သူ့ထံသို့ ဦးတည်လာသော လက်သည်းများကို ကြည့်ကာ မျက်တောင်တစ်ချက် မခတ်ဘဲ သူ၏ လက်သီးများကိုသာ ပြန်လည်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...

နှစ်ဖက်စလုံးမှာ သူတို့၏ သန်မာလှသော ခန္ဓာကိုယ်များကို အားကိုး၍ ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက်တွေ့ကြရာ ပင်လယ်ကြမ်းပြင်တစ်ခုလုံးမှာ ငလျင်လှုပ်သကဲ့သို့ တုန်ခါနေပြီး သဲကျောက်များ လွင့်စင်ကာ ပင်လယ်ရေများမှာလည်း အလွန်တရာ နောက်ကျိသွားတော့သည်။

နဂါးသွေးနံ့ကြောင့် ရောက်ရှိလာကြသော ပင်လယ်သားရဲများသည် အဝေအမျှ ရနိုင်မလားဟု ချောင်းမြောင်းနေကြသော်လည်း ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ပွဲအရှိန်အဝါများကြောင့် ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် နောက်သို့ပင် လှည့်မကြည့်ဝံ့ဘဲ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ထွက်ပြေးကုန်ကြတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ၁၅ မိနစ်ခန့်အကြာ၌ ရေနဂါးကြီး၏ စူးရှလှသော အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ တိုက်ပွဲမှာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

မကြာမီမှာပင် ကျိရုရွှယ်သည် ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ အရင်ဆုံး ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် လုချွမ်းက နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာသည်။ သို့သော် လုချွမ်း၏ ညာဘက်လက်ထဲတွင် ရေနဂါးကြီး၏ ဦးချိုကို ကိုင်ထားပြီး ရေနဂါးအလောင်းကြီးကို ရေအောက်မှနေ၍ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆွဲထုတ်လာခဲ့သည်။

"ဖေဖေ...သမီးတို့ အမြန်ပြန်ရအောင်။ မဟုတ်ရင် အန်တီကျောက်လင်း စိုးရိမ်နေလိမ့်မယ်"

ရေနဂါးအလောင်းကို စစ်ဆေးနေသော လုချွမ်းကို ကြည့်ကာ ကျိရုရွှယ်က အလျင်အမြန် သတိပေးလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... သွားကြစို့"

လုချွမ်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရေနဂါးကြီးကို လိုက်လံဖမ်းဆီးခဲ့ခြင်းကြောင့် သူတို့သည် ကျောက်လင်းရှိရာနှင့် မိုင်ပေါင်းတစ်ထောင်ကျော် ဝေးကွာနေပြီဖြစ်သည်။ အဆုံးမရှိကျယ်ပြန့်လှပြီး အရပ်မျက်နှာ ခွဲခြားရန် ခက်ခဲလှသော ဤသမုဒ္ဒရာကြီးထဲတွင် သူ၏ လက်အောက်ခံများနှင့် စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ထားသော အာရုံသာမရှိပါက ပြန်လမ်းရှာရန် အမှန်တကယ်ပင် ခဲယဉ်းပေလိမ့်မည်။

ထို့နောက်တွင်မူ လုချွမ်းနှင့် ကျိရုရွှယ်တို့သည် ရေနဂါးအလောင်းနှင့်အတူ ကောင်းကင်ယံ၌ စောင့်ဆိုင်းနေသော မီးလျှံဇွန်ဘီရုပ်သေး နှစ်ကောင်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ အလျင်အမြန် ပြန်လာခဲ့ကြတော့သည်။

"ဝိုး... လုချွမ်း ရှင်တကယ်ပဲ ဒီသားရဲကြီးကို အမိဖမ်းနိုင်ခဲ့တာလား"

မျိုးဗီဇပြောင်းလဲထားသော ဧရာမလိပ်ကြီး၏ ကျောပေါ်တွင် ထိုင်ရင်း လုချွမ်းနှင့် ကျိရုရွှယ်တို့၏ ဘေးကင်းမှုကို စိုးရိမ်နေသော ကျောက်လင်းမှာ ရေနဂါးအလောင်းကြီးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲကာ ပြန်လာသော လုချွမ်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်လိုက်မိတော့သည်။

ကျောက်လင်းသည် ဤအဆင့် ၈ ရေနဂါးကြီး၏ စွမ်းအားကို ကိုယ်တိုင် ခံစားခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။ လုချွမ်းနှင့် ချီချီတို့မှာလည်း အဆင့် ၈ ရှိသူများဖြစ်ကြောင်း သိထားသော်လည်း ဤပင်လယ်အရှင်သခင်ကို တကယ်တမ်း သုတ်သင်နိုင်ခဲ့သည်မှာ ယုံကြည်ရခက်စရာပင်။

"အင်း... ကျောက်လင်း မင်းလည်း နဂါးသား မစားဖူးသေးဘူး မဟုတ်လား။ ဒီညတော့ ငါတို့ နဂါးသားကို မြည်းစမ်းကြည့်ကြတာပေါ့"

လုချွမ်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်ပြီးနောက် ဇွန်ဘီဘုရင် စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ပင်လယ်ပြင်ထက်တွင် ကျယ်ဝန်းပြီး ထူထဲသော ရေခဲပြင်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ကာ ရေနဂါးအလောင်းကြီးကို ထိုရေခဲပြင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်ပစ်တင်လိုက်သည်။

"ရေနဂါးသားလား... ဒါဆိုရင်တော့ ဒီည ငါ တကယ့်ကို ရှားရှားပါးပါး စားကောင်းသောက်ဖွယ်ကို စားရတော့မှာပဲ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျောက်လင်း၏ မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားပြီး ရေခဲပြင်ပေါ်ရှိ မီတာတစ်ရာခန့် ရှည်လျားသော အလောင်းကြီးကို ကြည့်ကာ ရင်ထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

အဆင့် ၈ ရှိသော ရေနဂါးသားမှာ အလွန်တရာ ရှားပါးလှပြီး ရဖို့ခက်သည်။ တစ်သက်မှာ တစ်ခါသာ စားခွင့်ရမည့် အခွင့်အရေးဟုပင် သူမ တွက်ဆလိုက်မိသည်။

ထို့နောက် လုချွမ်းသည် အဆင့်မြင့် ဇွန်ဘီရုပ်သေးအချို့ကို စေခိုင်းကာ ရေခဲပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်စေပြီး ရေနဂါးအလောင်းကို ဖယ်ရှားရှင်းလင်းစေလိုက်သည်။

"ဖေဖေ... ရေနဂါးဦးချိုနဲ့ ခွာထုတ်ထားတဲ့ အကြေးခွံတွေကို သမီးကိုပေးပါ။ သမီးတို့ သုံးယောက်အတွက် ဝိညာဉ်လက်နက်အချို့ လုပ်ချင်လို့ပါ"

ဖြတ်တောက်ထားသော ရေနဂါးဦးချိုနှင့် ပုံနေသော အကြေးခွံကြီးများကို ကြည့်ကာ ကျိရုရွှယ်က တစ်ခုခုကို သတိရသွားဟန်ဖြင့် လုချွမ်းကို အလျင်အမြန် တောင်းဆို လိုက်သည်။

"ဝိညာဉ်လက်နက်လား... ကောင်းပြီလေ ချီချီ ယူလိုက်ပါ"

ကျိရုရွှယ်က ဝိညာဉ်လက်နက်များ ပြုလုပ်တော့မည်ဟု ကြားလိုက်ရသဖြင့် လုချွမ်းသည် ချက်ချင်းပင် စိတ်ဝင်တစားရှိသွားပြီး တိုက်ရိုက် ခွင့်ပြုလိုက်သည်။

ယခင်က ချီချီသည် သူ့ကို ဝိညာဉ်လက်နက်များအကြောင်း ပြောပြဖူးသည်။ ၎င်းတို့မှာ အဆင့်မြင့်ကုန်ကြမ်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး ထူးခြားသော စွမ်းအားများရှိသည့် အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများ ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုကို ကိုယ်၌ ဆောင်ထားခြင်းဖြင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို အနည်းဆုံး ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် တိုးမြင့်စေနိုင်သည်။

ခွင့်ပြုချက်ရသည်နှင့် ကျိရုရွှယ်သည် သူမ၏ စိတ်အာရုံစွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ အကြေးခွံပုံနှင့် ရေနဂါးဦးချိုကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး လက်နက်သွန်းလုပ်ရန် ပြင်ဆင်ရန်အတွက် လိပ်ကြီး၏ ကျောပေါ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ လုချွမ်းသည်လည်း ဝိညာဉ်လက်နက်များကို စိတ်ဝင်စားသဖြင့် သူမနောက်သို့ လိုက်ပါသွားတော့သည်။

ကျောက်လင်းမှာမူ ဝိညာဉ်လက်နက်ဆိုသည်မှာ ဘာမှန်းမသိသော်လည်း လုချွမ်းနှင့် ကျိရုရွှယ်တို့ ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ရေခဲပြင်ပေါ်တွင် တစ်ယောက်တည်း မကျန်ရစ်ခဲ့ဘဲ ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့နိုင်ရန် နောက်မှ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

လိပ်ကြီး၏ ကျောပေါ်တွင် ကျိရုရွှယ်သည် တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ ဖန်သားပြင်ကဲ့သို့ တောက်ပသော မီးလျှံများကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

ထိုမီးလျှံများဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် ပုံသွင်းပြီးနောက်တွင်မူ ကြီးမားလှသော အနက်ရောင်သန်းသည့် အစိမ်းရောင်ဦးချိုမှာ အရွယ်အစား သေးငယ်သွားကာ နှစ်မီတာခန့်သာ ရှည်လျားတော့သည်။ ၎င်းမှာ လူတစ်ယောက်၏ လက်မောင်းခန့် ထူထဲပြီး ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ကြည်လင်တောက်ပနေသည်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း အချပ်ကြီးများအလား ရှိနေသော အနက်ရောင်အကြေးခွံများမှာလည်း မီးဖြင့် ပုံသွင်းပြီးနောက် လက်ဖဝါးခန့်သာ ရှိတော့ကာ မှင်ရောင်သန်းသော ဖန်သားတုံးလေးများအလား တဖိတ်ဖိတ် တောက်ပနေတော့သည်။

ရှေ့မှ ကုန်ကြမ်းနှစ်မျိုးကို စိုက်ကြည့်ရင်း ကျိရုရွှယ်သည် သူမ၏ဘေးရှိ ဖေဖေနှင့် ကျောက်လင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကာ ချက်ချင်းပင် စိတ်ကူးတစ်ခု ရသွားသည်။

ဖေဖေက အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရတာကို ကြိုက်တာဆိုတော့ ဒီရေနဂါးဦးချိုကို စစ်ဓားတစ်လက်အဖြစ် သွန်းလုပ်ပေးမယ်။

ဒီရေနဂါးအကြေးခွံတွေကလည်း အများကြီးဆိုတော့ သူတို့ သုံးယောက်လုံးအတွက် ရေနဂါးသံချပ်ကာတွေ လုပ်ပေးဖို့ အကွက်ပဲ။

ယနေ့ အဆင့် ၈ ရေနဂါးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ခြင်းက ရှေ့ဆက်မည့်ခရီးမှာ အန္တရာယ်များလှကြောင်း ပြသနေသည်။ ရေနဂါးသံချပ်ကာသာ ရှိပါက သာမန်အဆင့် ၈ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ ကာကွယ်ရေးကို ဖောက်ထွင်းနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဤရေနဂါးသံချပ်ကာမှာ လက်ရှိတွင် အဆင့် ၇ သာ ရှိသေးသော ကျောက်လင်းအတွက် အလွန်အရေးပါသော ကာကွယ်မှုဖြစ်ပြီး အဆင့် ၈ ပင်လယ်သားရဲများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခေတ္တခဏ ခုခံထားနိုင်စေမည်ပင်။

အခန်း။ ၅၃၀

ကျိရုရွှယ်သည် ဦးစွာပြင်ဆင်ထားသော ရေနဂါးအကြေးခွံများကို ဘေးသို့ခေတ္တချထားလိုက်ပြီးနောက် ရေနဂါးဦးချိုကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန်အတွက်သာ အာရုံစိုက်လိုက်တော့သည်။

သူမ၏ စိတ်အကြံဖြင့် နှစ်မီတာရှည်သော ရေနဂါးဦးချိုကို ရှေ့သို့ ဆွဲယူလိုက်သည်။

စောစောက ဖန်သားပြင်ကဲ့သို့ တောက်ပသော မီးလျှံများမှာ တစ်ဖန်ပြန်လည် တောက်လောင်လာပြီး ရေနဂါးဦးချိုတစ်ခုလုံးကို လျင်မြန်စွာ လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

ထိုမီးလျှံများက ရေနဂါးဦးချိုကို အဆက်မပြတ် လောင်မြိုက်စေရာ ပတ်ဝန်းကျင် အပူချိန်မှာလည်း ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာပြီး အပူလှိုင်းများမှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ရိုက်ခတ်သွားသည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ အနက်ရောင်သန်းသော အစိမ်းရောင် ရေနဂါးဦးချိုမှာ အရည်ပျော်လာပြီး စိတ်အာရုံစွမ်းအင်၏ အကူအညီဖြင့် ပုံစံတဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာသည်။ မကြာမီမှာပင် စစ်ဓားတစ်လက်၏ အကြမ်းထည်ပုံစံ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

သို့သော်လည်း ကျိရုရွှယ်သည် မီးလျှံများကို ရုပ်သိမ်းခြင်းမရှိဘဲ ရေနဂါးဦးချိုကို မူလပုံစံအတိုင်း ပြန်မဖြစ်သွားစေရန် ဆက်လက်လောင်မြိုက်စေခဲ့သည်။

သူမရှေ့ရှိ ပုံပေါ်လုနီးပါးဖြစ်နေသော အစိမ်းရောင်စစ်ဓားကို စိုက်ကြည့်ရင်း ကျိရုရွှယ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူမ၏ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရများကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး စိတ်အာရုံစွမ်းအင်၏ အကူအညီဖြင့် ဓားသွားပေါ်တွင် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆက်နွှယ်နေသော ထူးဆန်းသည့် လျှို့ဝှက်သင်္ကေတများကို စတင်ထွင်းထုတော့သည်။

အစိမ်းရောင်သင်္ကေတတစ်ခုချင်းစီ လင်းလက်လာသည်နှင့်အမျှ သူမရှေ့ရှိ စစ်ဓားမှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါမှာလည်း ပိုမိုအားကောင်းလာပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ပိုင်းဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိသည့် ထူးကဲသော စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းလာတော့သည်။

ဘေးနားတွင် စောင့်ကြပ်နေကြသော လုချွမ်းနှင့် ကျောက်လင်းတို့မှာလည်း တုန်ခါနေသော စစ်ဓားကို ကြည့်ကာ သင်္ကေတများ ထွင်းထုနေသည့် ကျိရုရွှယ်ကို အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေရန် အသက်ပင် ပြင်းပြင်းမရှူရဲဘဲ ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

ဝီ... ဝီ... ဝီ...

နောက်ဆုံးသင်္ကေတကို ထွင်းထုပြီးသွားချိန်တွင် မျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံး၌ သင်္ကေတများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော စစ်ဓားမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာပြီး တဝီဝီမြည်သံများ ဆက်တိုက်

ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ဓားသွားပေါ်ရှိ သင်္ကေတတစ်ခုချင်းစီမှာလည်း ဟိုမှသည်မှ ကူးလူးလှုပ်ရှားနေကြပြီး တောက်ပသော အစိမ်းရောင် ဓားအလင်းတန်းများမှာ ဓားသွားထက်တွင် တဖျတ်ဖျတ် လက်နေတော့သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ဧရာမသမုဒ္ဒရာကြီး၏ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုမှာ စစ်ဓားကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး လှိုင်းတံပိုးများကြားမှ ရေနဂါးကြီး၏ ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ ရေမျက်နှာပြင်ကို ခွဲထွက်လာကာ ခပ်တိုးတိုး ဟိန်းဟောက်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ထိုထူးခြားသော ဖြစ်ရပ်များအတွင်းမှာပင် ဓားသွားပေါ်ရှိ သင်္ကေတများသည် ဓား၏အတွင်းပိုင်းသို့ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားကြသည်။ ထိုပုံရိပ်ယောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင်မူ စစ်ဓားမှာ လေထဲတွင် လွင့်မျောနေပြီး ၎င်း၏မျက်နှာပြင်မှ အစိမ်းရောင် ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများမှာ အေးချမ်းစွာ တောက်ပနေတော့သည်။

"ဟူး... နောက်ဆုံးတော့ အောင်မြင်သွားပြီ"

သူမရှေ့တွင် လွင့်မျောနေသော စစ်ဓားကို ကြည့်ကာ ကျိရုရွှယ်မှာ သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်သည်။ ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခု သွန်းလုပ်ရာတွင် အခက်ခဲဆုံးအပိုင်းမှာ သင်္ကေတများ ထွင်းထုခြင်းပင်။ အမှားတစ်ခုတည်းနှင့်ပင် အစကနေ ပြန်စရနိုင်သောကြောင့်ပင်။

ကျိရုရွှယ်သည် လက်ကိုလှမ်းလိုက်ကာ ထိုဝိညာဉ်လက်နက်ကို သူမ၏လက်ထဲသို့ ခေါ်ယူလိုက်သည်။ ဤဝိညာဉ်လက်နက်မှာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ကြည်လင်နေပြီး ခုနစ်ပေကျော် ရှည်လျားကာ ၎င်း၏မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ရေနဂါးပုံစံ အမှတ်အသားတစ်ခု ပါရှိသည်။ ရေနဂါး၏ မျက်လုံးများမှာ အသက်ဝင်နေဟန်ရှိပြီး အလင်းတန်းများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသည်။

"ဖေဖေ... ဒါကတော့ နဂါးဦးချို ပင်လယ်ခွဲစစ်ဓားပါ။ နောင်ဆိုရင် ဖေဖေက ဒီဓားကိုသုံးပြီး ရန်သူတွေကို တိုက်ခိုက်လို့ရပါပြီ။ အားစိုက်ရမှု သက်သာပြီး အစွမ်းကတော့ နှစ်ဆ ပိုထွက်လာမှာပါ"

သူမကိုယ်တိုင် အမည်ပေးထားသော ဝိညာဉ်လက်နက်ကို ကျိရုရွှယ်က လုချွမ်းထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ချစ်ရတဲ့ ငါ့သမီးလေး ချီချီ... တကယ်ကို ပင်ပန်းသွားပါပြီ"

သူ့ရှေ့မှ ဝိညာဉ်စစ်ဓားကို ကြည့်ရင်း လုချွမ်း၏ မျက်လုံးများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ဝင်းလက်နေသည်။ သူသည် အားရပါးရ ရယ်မောရင်း ၎င်းကို လက်ခံလိုက်သည်။

ဓားကို ကိုင်လိုက်သည်နှင့် လုချွမ်းသည် ဤစစ်ဓား၏ ထူးခြားသော သဘာဝကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းကို စိတ်အလိုအတိုင်း အသုံးပြုနိုင်ရုံသာမက သူ၏ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရများမှာလည်း မသိစိတ်အရ စစ်ဓားဆီသို့ စီးဝင်သွားရာ ဓားမှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်သော အရှိန်အဝါကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ဘေးမှ စောင့်ကြည့်နေသော ကျောက်လင်းမှာလည်း အားကျမနာဖြစ်ကာ ကျိရုရွှယ်ကို လှမ်းကြည့်ပြီး "ဟဲဟဲ... ချီချီ အန်တီ့အတွက်ရော အန်တီ့အတွက်ရော တစ်ခုခု ပါသေးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"အန်တီကျောက်လင်း မပူပါနဲ့။ ဒီရေနဂါးအကြေးခွံတွေကို သုံးပြီး သမီးတို့ သုံးယောက်လုံးအတွက် ရေနဂါးသံချပ်ကာသုံးစုံ လုပ်ပေးဖို့ စီစဉ်ထားပါတယ်။ ဖေဖေ၊ သမီးနဲ့ အန်တီ... တစ်ယောက်တစ်စုံစီပေါ့"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျိရုရွှယ်က ပြုံးလျက် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

"တော်သေးတာပေါ့... တော်သေးတာပေါ့။ ငါ့တူမလေး ချီချီကတော့ အန်တီ့ကို မေ့မှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ အန်တီသိသားပဲ"

ကျောက်လင်းသည် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားပြီး ရေနဂါးသံချပ်ကာ၏ ပုံစံမှာ ဘယ်လိုရှိမလဲဟု စတင်စိတ်ကူးယဉ်နေတော့သည်။

ကျိရုရွှယ်သည် ခေတ္တမျှ အနားယူလိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရများ အပြည့်အဝ ပြန်လည်ပြည့်ဝလာသောအခါ ရေနဂါးသံချပ်ကာကို စတင်သွန်းလုပ်ပြန်သည်။

သို့သော် လုချွမ်းမှာမူ ထိုနေရာတွင် ဆက်လက်စောင့်ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ နဂါးဦးချို ပင်လယ်ခွဲစစ်ဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်လက်နက်ကို လက်ဝယ်ရရှိထားပြီဖြစ်ရာ ၎င်း၏စွမ်းပကားကို စမ်းသပ်ရန် သူ အတော်ပင် စိတ်စောနေမိသည်။

လုချွမ်းသည် စစ်ဓားကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင်ဆုပ်ကိုင်ကာ ပင်လယ်သားရဲ ဇွန်ဘီရုပ်သေးတပ်မတော်၏ ရှေ့ဆုံးသို့ ပျံသန်းသွားပြီး အဆုံးမဲ့ကျယ်ပြောလှသော ရှေ့မှပင်လယ်ပြင်ကြီးကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် လုချွမ်းသည် သူ၏ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရများကို စစ်ဓားအတွင်းသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပို့လွှတ်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဓားသွားတစ်ခုလုံးမှ စူးရှတောက်ပသော အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

လုချွမ်းက စစ်ဓားကို မြှောက်ကာ ရှေ့သို့ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သောအခါ ရေပြင်ကို ခွဲထွက်လာသော ရေနဂါးပုံရိပ်ယောင်မှာ တစ်ဖန်ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာသည်။ လူးလွန့်နေသော လှိုင်းတံပိုးများကြားတွင် အစိမ်းရောင် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုမှာ ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်ကို ဖြတ်သန်းသွားတော့သည်။

တဂျိန်းဂျိန်း မြည်သံကြီးနှင့်အတူ သူ့ရှေ့မှ ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်မှာ မျက်စိဖြင့်မမြင်နိုင်သော လက်ကြီးများဖြင့် အတင်းအဓမ္မ ဆွဲဖြဲခြင်းခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ချက်ချင်းပင် နှစ်ခြမ်းကွဲသွားတော့သည်။

ဤဓားချက်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အက်ကြောင်းမှာ ပင်လယ်ရေအောက် ပေသုံးရာကျော်အထိ နက်ရှိုင်းပြီး ပေပေါင်းထောင်ချီ၍ ရှည်လျားလှရာ ဓားတစ်ချက်တည်းနှင့် ပင်လယ်ကို ခွဲပစ်လိုက်သည့် ဧရာမ ကမ်းပါးကြီးတစ်ခုအလား ထင်မှတ်ရသည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရနှင့် စစ်ဓားအကြား ဆက်သွယ်မှုကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီးနောက် လုချွမ်းသည် ရှေ့မှ ဓားရာကြီးကို ကြည့်ကာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားတော့သည်။

ထို့နောက် လုချွမ်းသည် ဤစွမ်းအားကို ပိုမိုစမ်းသပ်ရန်အတွက် သက်ရှိသတ္တဝါတစ်ကောင်ကို ရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး ပင်လယ်သားရဲ ဇွန်ဘီရုပ်သေး တစ်ရာကျော်ကို ရေအောက်သို့ စေလွှတ်ကာ အနီးနားရှိ ရေပြင်တွင် သင့်တော်သော ပင်လယ်သားရဲတစ်ကောင်ကို ရှာခိုင်းလိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် ဇွန်ဘီရုပ်သေးအချို့သည် ပင်လယ်ကြမ်းပြင်ရှိ ဂူတစ်ခုအတွင်း၌ သင့်တော်သော သားရဲတစ်ကောင်ကို တွေ့ရှိသွားကြပြီး ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ရောက်အောင် ဝိုင်းဝန်းမောင်းထုတ်လိုက်ကြသည်။

"ဝူး... "

ဧရာမ ရေဘဝဲ ခရမ်းကြီးတစ်ကောင်မှာ ဇွန်ဘီရုပ်သေးများ၏ လိုက်လံတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်နေတော့သည်။ ၎င်း၏ ထူထဲလှသော လက်တံကြီးများမှာ ရေမျက်နှာပြင်ကို ရိုက်ခတ်နေပြီး ဇွန်ဘီရုပ်သေးများ၏ အခွံများကို အဆက်မပြတ် ထိုးနှက်နေသည်။

ထိုသို့သော အန္တရာယ်မရှိသည့် တိုက်ခိုက်မှုများကို ဇွန်ဘီရုပ်သေးများက တုံ့ပြန်ခြင်းမပြုဘဲ ၎င်းထွက်ပြေးမသွားနိုင်ရန် ရေမျက်နှာပြင်ထက်တွင်သာ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ထားကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် သတင်းရရှိပြီးဖြစ်သော လုချွမ်းမှာလည်း လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာတော့သည်။

"ဝူး... "

လုချွမ်းကို မြင်သည်နှင့် ထိုရေဘဝဲခရမ်းကြီးမှာ သူ့ကို အဓိကလက်သည်ဟု မှတ်ယူသွားဟန်ဖြင့် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ လက်တံအားလုံးဖြင့် လုချွမ်းထံသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရိုက်ပုတ်လိုက်တော့သည်။

၎င်းကို မြင်သောအခါ လုချွမ်းက အေးဆေးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ့ထံသို့ ဦးတည်လာသော လက်တံများကို စစ်ဓားဖြင့် အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းကာ ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။

ရှပ်...

အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုမှာ အစအနပင် မကျန်အောင် လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားသည်။ လက်တံကြီးများမှာ လေထဲတွင်ပင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြတ်တောက်ကာ ကျဆင်းသွားတော့သည်။ ပြတ်သွားသော နေရာများမှာ မှန်သားပြင်ကဲ့သို့ပင် ချောမွေ့နေသည်။

လက်တံများ ဆုံးရှုံးသွားသော နာကျင်မှုကြောင့် ရေဘဝဲခရမ်းကြီးမှာ ရူးသွပ်သွားတော့သည်။ ၎င်းသည် ဒဏ်ရာများရနေသည့်ကြားမှ ဝိုင်းရံထားသော ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို အတင်းအဓမ္မ ထိုးဖောက်ကာ လုချွမ်းထံသို့ ပြေးဝင်လာတော့သည်။

၎င်းကို ကြည့်ရင်း လုချွမ်းက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး စစ်ဓားကို မြင့်မားစွာ မြှောက်ကာ ရေဘဝဲကြီးအပေါ်သို့ ခုတ်ပိုင်းချလိုက်သည်။

ဘုန်း...

တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးမှာ အစိမ်းရောင်အလင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။ အရာအားလုံးကို ပိုင်းဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိသော ဓားအရှိန်အဝါတစ်ခုမှာ ရေဘဝဲခရမ်းကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။

အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာသော ရေဘဝဲကြီးမှာ အော်ဟစ်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နှစ်ခြမ်းကွဲသွားတော့သည်။ ၎င်း၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများနှင့်အတူ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်း နှစ်ခုမှာ ပင်လယ်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ နစ်မြုပ်သွားလေတော့သည်။

"ဟားဟား... ဒီအဆင့် ၇ သားရဲကတော့ ငါ့စစ်ဓားရှေ့မှာ ဘာမှမဟုတ်တဲ့ သတ္တဝါလေးတစ်ကောင်လိုပါပဲ လုံးဝကို ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိတာ။ အဆင့် ၈ သားရဲတစ်ကောင်လောက်နဲ့ တွေ့မှသာ ငါ့စစ်ဓားရဲ့ အစွမ်းအစကို တကယ့်ကို စမ်းသပ်နိုင်မှာပဲ"

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း လုချွမ်းသည် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ကာ အလွန်ပင် ကျေနပ်အားရနေတော့သည်။