အခန်း (၅၂၁-၅၂၂)

အခန်း။ ၅၂၁

အရှေ့ပင်လယ်ပြင်...

ရှူး...

ပင်လယ်လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်လာပြီး လှိုင်းလုံးကြီးများကို လှုံ့ဆော်ပေးလိုက်ရာ အဆုံးမဲ့သော ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် လှိုင်းဖြူလေးများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။

ပြာလွင်နေသော ပင်လယ်ပြင်ထက်တွင် လိပ်နှင့်တူသော ပင်လယ်သတ္တဝါ အမြောက်အမြားမှာ ပျော်မြူးစွာ ကူးခတ်နေကြသည်။ ဤပင်လယ်လိပ်သတ္တဝါ အများစုမှာ ခုနစ်မီတာမှ ရှစ်မီတာခန့်အထိ ရှည်လျားကြပြီး ရေပေါ်တွင် ပေါ်နေသော တောင်ကုန်းငယ်လေးများနှင့် တူလှသည်။ သူတို့၏ အင်အားမှာ အဆင့် ၅ သို့မဟုတ် အဆင့် ၆ ခန့် ရှိကြသည်။

သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နက်မှောင်သော အပြာရောင်ရှိပြီး ခြေလက်များ၊ ဦးခေါင်းနှင့် အမြီးတို့တွင် နုနယ်သော အပြာရောင် အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ ကျောကုန်းပေါ်ရှိ လိပ်ခွံများမှာလည်း တင်းကျပ်စွာ စီရီနေပြီး ပင်လယ်ပြာလိပ်များပေါ်တွင် မြှုပ်နှံထားသော အပြာရောင် ပုံဆောင်ခဲများအလား ထင်မှတ်ရသည်။

ဤအချက်ကပင် ထိုသတ္တဝါများကို ဖန်သားဖြင့် ထုဆစ်ထားသည့်အလား ကြည်လင်တောက်ပကာ ထူးခြားဆန်းပြားသော အလှတရားကို ပေးစွမ်းနေခြင်းပင်။

ဤပင်လယ်ပြာလိပ်များ စုဝေးနေကြပြီး အချို့မှာ ဖမ်းဆီးရမိထားသော ငါးများကို တရစပ် ဝါးမြိုနေကြကာ အနီးနားရှိ အခြားလိပ်များကလည်း လုယူရန် ကြိုးစားနေကြသည်။

အချို့မှာလည်း ပက်လက်လှန်ကာ ဝမ်းဗိုက်ပိုင်းကို နေပူစာလှုံရင်း ပျင်းရိစွာ အနားယူနေကြပြီးအချို့မှာမူ တစ်ကောင်နှင့်တစ်ကောင် အပြန်အလှန် တိုက်မိကြသဖြင့် ကျယ်လောင်သော အသံကြီးများ ထွက်ပေါ်နေတော့သည်။

ယခုအချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ပါက အပြာရောင် ပင်လယ်လိပ်အုပ်ကြီးမှာ သောင်းနှင့်ချီ၍ ထူထပ်စွာ ရှိနေပြီး ပင်လယ်ပြင်၏ အစိတ်အပိုင်းအတော်များများကို သိမ်းပိုက်ထားသည်။

နေရောင်အောက်တွင် ပင်လယ်ပြင်တစ်ခုလုံးမှာ စူးရှသော အပြာရောင် အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေတော့သည်။ နွေးထွေးသော နေရောင်ခြည်က ပင်လယ်ပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်နေပြီး သာယာကြည်နူးဖွယ် ပင်လယ်ရှုခင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးထားသည်။

ဝုန်း...

မမျှော်လင့်ဘဲ ထိုအချိန်တွင် မလှမ်းမကမ်း ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်အောက်မှ အမည်းနှင့် အဖြူရောင် ရောယှက်နေသော သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး ရေပန်းကြီးတစ်ခုနှင့်အတူ မြင့်မားသော လှိုင်းလုံးကြီးများကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

ထိုသတ္တဝါကြီးမှာ လိပ်အုပ်ကြီးဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာရာ ၎င်း၏ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ တားဆီး၍မရနိုင်ဘဲ လှိုင်းလုံးများကို အထပ်ထပ် ဖြတ်ကျော်လျက် အုန်းအုန်းကျွက်ကျွက် ဖြစ်သွားစေသည်။

၎င်းမှာ ဝေလငါးအရွယ်အစားရှိသော လူသတ်ဝေလငါးတစ်ကောင် ဖြစ်နေပြီး ၎င်း၏ ကျယ်ပြန့်သော ရေယက်များဖြင့် ပင်လယ်ပြင်ကို ရိုက်ခတ်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ် လှိုင်းလုံးကြီးများကို ထွက်ပေါ်စေသည်။

၎င်းသည် ချွန်ထက်သော သွားတန်းကြီးများရှိသည့် ပါးစပ်ကြီးကို ဟကာ လိပ်အုပ်ကြီးကို ကိုက်ခဲရန် ပြင်လိုက်တော့သည်။

"ဝူးးး... "

ထိုဧရာမ ဝေလငါးကြီးကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဆူညံသံမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသဖြင့် လိပ်အုပ်စုအတွင်းရှိ လိပ်ခေါင်းဆောင်မှာ အန္တရာယ်ကို အရင်ဆုံး သိရှိသွားပြီး သူ၏ အုပ်စုဝင်များကို ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်၍ သတိပေးလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် လိပ်အုပ်ကြီးတစ်ခုလုံး ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားတော့သည်။ ပြေးဝင်လာသော ဧရာမ ဝေလငါးကြီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ပင်လယ်ပြာလိပ် တစ်ကောင်ချင်းစီမှာ သဘာဝရန်သူနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့သကဲ့သို့ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

မကြာမီမှာပင် ပင်လယ်ပြာလိပ် အမြောက်အမြားမှာ သူတို့၏ ခြေလက်များကို အစွမ်းကုန် လှုပ်ရှားလျက် ကမ်းခြေဆီသို့ ဦးတည်ကာ ပျာပျာသလဲ ထွက်ပြေးကြတော့သည်။ ကမ်းခြေသို့ အရင်ဆုံး ရောက်ရှိသွားသော လိပ်ခေါင်းဆောင်သည် ပင်လယ်ပြင်တွင် ကျန်ရှိနေသေးသော သူ၏ အုပ်စုဝင်များကို အလောတကြီး အော်ဟစ်ကာ တိုက်တွန်းနေရှာသည်။

သို့သော်လည်း ပင်လယ်ပြာလိပ်များ၏ အရှိန်မှာ အလွန်ပင် နှေးကွေးလှသဖြင့် ဝေလငါးကြီးနှင့် ယှဉ်လျှင် ဆယ်ဆခန့် ကွာခြားနေသည်။ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ဝေလငါးကြီးသည် လိပ်အုပ်ကြီးအနားသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ လိပ်အများစုမှာ ကမ်းခြေသို့ မရောက်သေးဘဲ အဖမ်းခံရတော့မည့် အခြေအနေကို ကြည့်နေရရုံသာ ရှိတော့သည်။

ဘုန်း...

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဧရာမ ဝေလငါးကြီး၏ ပါးစပ်ကြီးမှာ ဟပွင့်သွားပြီး အရာရာကို ဝါးမြိုရန် ပြင်လိုက်ရာ ပင်လယ်လှိုင်းများမှာ အဆုံးမဲ့ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ပင်လယ်ပြာလိပ် ဆယ်ဂဏန်းခန့်မှာ ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်ရင်း ဝေလငါး၏ ပါးစပ်အတွင်းမှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရလေတော့သည်။

ခရွမ်း...

ဝေလငါးကြီး၏ မေးရိုးများ ပိတ်ချလိုက်သည်နှင့်အမျှ ၎င်း၏ပါးစပ်အတွင်းမှ တကျွတ်ကျွတ်ဝါးသံများမှာ စူးစူးရှရှနှင့် ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဝါးမြိုခြင်းခံလိုက်ရသော ပင်လယ်ပြာလိပ်များ၏ မာကျောလှသော အခွံများသည် ဝေလငါး၏ ပါးစပ်အတွင်းရှိ စိပ်စိပ်စီနေသော သွားတန်းကြီးများ၏ ဖိကြိတ်မှုအောက်တွင် အစိပ်စိပ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားရပြီး ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် သွေးများစွာမှာ ပါးစပ်အတွင်း၌ ပွင့်ထွက်သွားတော့သည်။

"ဟိန်း... "

အကြိမ်ကြိမ် ဝါးစားပြီးနောက် အရသာရှိလှသော အသားများကို ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ နောက်ဆုံးတွင် မြိုချလိုက်ပြီးနောက် ဧရာမ ဝေလငါးကြီးသည် ပျော်ရွှင်သော အသံကို ပြုလိုက်ကာ ၎င်း၏ကျယ်ပြန့်သော ရေယက်များဖြင့် ပင်လယ်ပြင်ကို ရိုက်ခတ်ပြီး လှိုင်းလုံးများကို ထွက်ပေါ်စေသည်။

ဝေလငါး ဝါးမြိုသွားသော ပင်လယ်ပြာလိပ်များမှာ လိပ်အုပ်ကြီးတစ်ခုလုံးနှင့် ယှဉ်လျှင် အလွန်နည်းပါးသော ပမာဏသာ ဖြစ်သည်။

ကျန်ရှိသော ပင်လယ်ပြာလိပ်များမှာမူ ကမ်းခြေပေါ်သို့ အောင်မြင်စွာ ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့ကြပြီး ပင်လယ်ပြင်ထဲရှိ ဧရာမ ဝေလငါးကြီးကို သူတို့၏ အပြာရောင်မျက်လုံးများဖြင့် ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ကာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးသော အသံများ ပြုနေကြတော့သည်။

ရုတ်တရက်...

ဝုန်း...

"ဝူး... "

သားကောင်ကို စားသောက်ပြီးသွားသော ဧရာမ ဝေလငါးကြီးသည် ညင်သာသော အသံပြုလျက် ၎င်း၏ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို လှုပ်ခါကာ ပင်လယ်ထဲသို့ ငုပ်လျှိုးရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်၊ ပင်လယ်ရေအောက်မှ ဧရာမ အရိပ်မည်းကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ရေမျက်နှာပြင်အောက်တွင် ပုန်းကွယ်နေသော ဤအရိပ်မည်းကြီးမှာ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် ကြီးမားလှပြီး ဧရာမ ဝေလငါးကြီး တစ်ကောင်လုံးကိုပင် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ထိုအရိပ်ကြီးမှာ ရေမျက်နှာပြင်ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တက်လာနေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပင်လယ်လှိုင်းများမှာ ပွက်ပွက်ဆူလာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရေမျက်နှာပြင်မှာလည်း ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ တုန်ခါလာကာ လှိုင်းဝိုင်းများမှာ အတွင်းနှင့် အပြင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

ထိုအရိပ်ကြီးမှာ ရေမျက်နှာပြင်နှင့် ပိုမိုနီးကပ်လာပြီ ဖြစ်သည်။

ဝေလငါးကြီးသည် သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် သေဘေးအန္တရာယ် ကျရောက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ဂနာမငြိမ်သော အော်ဟစ်သံကို ပြုလိုက်ကာ သူ၏ ဧရာမရေယက်များကို ခါယမ်းပြီး ပင်လယ်ထဲသို့ အပြင်းအထန် ငုပ်လျှိုးရန် ကြိုးစားတော့သည်။

ဘုန်း...

မမျှော်လင့်ဘဲ နောက်တစ်ခဏတွင် ဧရာမ ဝိုင်းစက်နေသော ရေတံတိုင်းကြီးမှာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပန်းထွက်သွားပြီးနောက် ချောက်ကမ္ဘာကြီးသဖွယ် ဟနေသော ပါးစပ်ကြီးတစ်ခုမှာ ပင်လယ်ရေပြင်မှ တဟုန်ထိုး တက်လာကာ ရေများစွာနှင့်အတူ အလယ်တွင်ရှိသော ဧရာမ ဝေလငါးကြီးကိုပါ ဝါးမြိုပစ်လိုက်တော့သည်။

ထိတ်လန့်နေသော ဝေလငါးကြီးမှာ နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်ရင်း ချောက်ကမ္ဘာသဖွယ် ပါးစပ်ကြီးအတွင်းမှ လွတ်မြောက်ရန် ရုန်းကန်သော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် ထိုပါးစပ်ကြီးမှာ လျင်မြန်စွာ ပိတ်ကျသွားတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်၌ ပေတစ်ရာခန့် ရှည်လျားကာ ကျွန်းငယ်လေးတစ်ခုနှင့်တူသော ဧရာမ ဝေလငါးနက်ကြီးတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် သားကောင်ကို ဖမ်းယူလိုက်ခြင်းကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်မှာ ရေပေါ်သို့ ပျံတက်သွားပြီးနောက် ရေထဲသို့ ပြန်လည်ကျဆင်းသွားရာ မြင့်မားလှသော လှိုင်းလုံးကြီးများ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

ထို့နောက် မီတာအနည်းငယ် မြင့်သော ထိုလှိုင်းလုံးကြီးများသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ရိုက်ခတ်သွားပြီး ပင်လယ်ပြင်တစ်ခုလုံးကို ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားစေသည်။

ဆက်လက်၍ ဝေလငါးကြီးကို ဝါးမြိုလိုက်သော ဧရာမ ဝေလငါးနက်ကြီးသည် နားကွဲမတတ် ဝေလငါးသံကို ပြုလိုက်ကာ ၎င်း၏ ဧရာမအမြီးကြီးကို ခါယမ်းလျက် ပင်လယ်နက်ပိုင်းဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ငုပ်လျှိုးသွားတော့သည်။

ကမ်းခြေပေါ်တွင် ပုန်းကွယ်နေကြသော ပင်လယ်ပြာလိပ်များသည် ဝေလငါးနက်ကြီး ပျောက်ကွယ်သွားရာ လမ်းကြောင်းကို ကြည့်ရင်း သူတို့၏မျက်ဝန်းများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေကြရာ လောလောဆယ်တွင် ပင်လယ်ထဲသို့ ပြန်ဆင်းရန် စိတ်ကူးပင် ရှိပုံမရတော့ပေ။

ဝုန်း...

ထိုအချိန်မှာပင် ဇွန်ဘီတပ်မတော်ကြီးသည် ကမ်းခြေသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး အဆုံးမဲ့သော ကမ်းရိုးတန်းတစ်လျှောက်ကို ထူထပ်စွာ သိမ်းပိုက်လိုက်တော့သည်။

ထို့နောက် လုချွမ်းသည် ကျိရုရွှယ်နှင့် ကျောက်လင်းတို့ကို ဦးဆောင်ကာ ကားပေါ်မှ ဆင်းလာပြီး ဇွန်ဘီတပ်မတော်ကြီး၏ ရှေ့ဆုံးသို့ တဖြည်းဖြည်း လျှောက်လာခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် ပင်လယ်ပြာလိပ်အုပ်ကြီးသည် ကမ်းခြေကို သိမ်းပိုက်ထားပြီး စုပြုံနေကြသဖြင့် ကမ်းရိုးတန်းတစ်ခုလုံးမှာ အပြာရောင်ပင်လယ်ကြီးသဖွယ် ဖြစ်နေတော့သည်။

"ဒီလိပ်တွေက ဘာလို့ ဒီမှာ လာစုနေကြတာလဲ"

လုချွမ်းက ရှေ့သို့ ကြည့်ရင်း ကမ်းခြေတစ်လျှောက် စုပြုံနေသော ပင်လယ်ပြာလိပ်များကို မြင်သောအခါ ဇဝေဇဝါဖြစ်လျက် မေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ဤပင်လယ်ပြာလိပ်များ၏ အင်အားကို ခံစားကြည့်ရာ အဆင့် ၇ ရှိသော လိပ်ခေါင်းဆောင်တစ်ကောင်မှလွဲ၍ အများစုမှာ အဆင့် ၅ နှင့် ၆ များသာ ဖြစ်ကြသဖြင့် ထည့်တွက်စရာပင် မလိုကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

"လိပ်တွေ အများကြီးပါလား"

လုချွမ်း၏ဘေးတွင် ရပ်နေသော ကျောက်လင်းကလည်း ထူထပ်လှသော ပင်လယ်ပြာလိပ်များကို ကြည့်ကာ အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဖေဖေ... ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးတွေက ကျွန်းငယ်လေးတစ်ကျွန်းပေါ်မှာ ရှိတာ။ အဲဒီကိုသွားဖို့ သမီးတို့တွေ ပင်လယ်ထဲ ဆင်းရလိမ့်မယ်။ အဲဒီတော့ လမ်းပိတ်နေတဲ့ ဒီလိပ်တွေကို အရင်

ရှင်းရလိမ့်မယ်နော်"

ကျိရုရွှယ်က သတိပေးလိုက်သည်။

အခန်း။ ၅၂၂

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လုချွမ်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤပင်လယ်ပြာလိပ်များ၏ အင်အားမှာ ထူးခြားမှုမရှိသဖြင့် ကိုင်တွယ်ရသည်မှာ အလွန်လွယ်ကူပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်တွင် ပင်လယ်ပြာလိပ်အုပ်ကြီးသည်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ ရောက်ရှိလာသော ဧည့်သည်များဖြစ်သည့် လုချွမ်းတို့အဖွဲ့ကို သတိပြုမိသွားကြသည်။ ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် ထိုလိပ်များမှာ ခြောက်လှန့်ခံလိုက်ရသော ငှက်အုပ်များပမာ ပျာပျာသလဲ လှည့်ကြည့်လာကြပြီး လုချွမ်း၊ ကျိရုရွှယ်၊ ကျောက်လင်းနှင့် ဇွန်ဘီတပ်မတော်ကြီးကို သတိကြီးစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြတော့သည်။

"ဟိန်း... "

ထို့နောက် ပင်လယ်ပြာလိပ်ခေါင်းဆောင်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ ရှေ့သို့တိုးလာပြီး လုချွမ်းတို့အဖွဲ့ထံသို့ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ သတိပေးချက်တစ်ခု ထုတ်ပြန်လိုက်ခြင်းပင်။

"ဖေဖေ... ဒီကောင်က သမီးတို့ကို အခုချက်ချင်း ထွက်သွားခိုင်းနေတာ"

ကျိရုရွှယ်က လိပ်ခေါင်းဆောင်ကို တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဟက်... တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ။ ဖေဖေတို့တွေ ပင်လယ်ထဲထွက်ဖို့ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးအတွက် ပင်လယ်သတ္တဝါ ဇွန်ဘီအုပ်စုတစ်စု လိုနေတာနဲ့ အတော်ပဲ"

လုချွမ်းက ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ဤပင်လယ်ပြာလိပ်များကို သေမိန့်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်ပြီးသား ဖြစ်သည်။

ဇွန်ဘီတပ်မတော်ကြီးအတွင်းရှိ အဆင့်မြင့် ပျံသန်းနိုင်သော ဇွန်ဘီအချို့မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော ဇွန်ဘီရုပ်သေး အများစုမှာ ပင်လယ်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်စွမ်း မရှိကြပေ။

မူလက လုချွမ်းသည် သတ်ဖြတ်ရရှိသော ပင်လယ်သတ္တဝါ အလောင်းများကို ဝါးမြိုဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်းဖြင့် ပင်လယ်သတ္တဝါဇွန်ဘီများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အရှေ့ပင်လယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် စီစဉ်ထားခြင်းပင်။

ယခုမူ ဤပင်လယ်ပြာလိပ်များက သူ့တံခါးဝသို့ အလိုအလျောက် ရောက်ရှိလာကြခြင်းပင်။

"ဝါးးး... "

လုချွမ်းတို့အဖွဲ့မှာ အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ မလှုပ်မယှက် ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ လိပ်ခေါင်းဆောင်သည် ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လျက် တစ်ကိုယ်လုံးမှ သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်တော့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လိပ်ခေါင်းဆောင်၏ အမိန့်အရ လိပ်အုပ်စုအတွင်းရှိ လိပ်တစ်ကောင်ချင်းစီထံမှ တောက်ပသော အပြာရောင်အလင်းတန်းများ ပွင့်ထွက်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် အရွယ်အစားမျိုးစုံရှိသော ရေတိုင်ကီကြီးများအလား ရေစင်တိုင်များသည် ထိုလိပ်များ၏ ကျောကုန်းပေါ်မှ ထိုးထွက်လာတော့သည်။

ရှူး... ရှူး... ရှူး...

ကောင်းကင်ယံ၌ ပစ်လွှတ်လိုက်သော လက်နက်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သောင်းနှင့်ချီသော ရေစင်တိုင်များသည် ကောင်းကင်ယံကို လွှမ်းခြုံကာ လုချွမ်းတို့အဖွဲ့နှင့် ဇွန်ဘီတပ်မတော်ကြီးဆီသို့ ကောင်းကင်ယံမှ ပစ်လွှတ်လိုက်သော ဒုံးကျည်များအလား ကျဆင်းလာတော့သည်။

ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ကျိရုရွှယ်၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်လေးနက်သွားပြီး လက်တစ်ဖက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကျယ်ပြန့်သော စိတ်စွမ်းအင်မြစ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ရေစင်တိုင်များ၏ ရှေ့တွင် မာကျောလှသော အကာအကွယ်တံတိုင်းကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...

အင်အားပြင်းလှသော ရေစင်တိုင်များသည် စိတ်စွမ်းအင်မြစ်ကြီးနှင့် ရိုက်မိကာ အစိပ်စိပ်အမွှာမွှာ ပြိုကွဲသွားတော့သည်။ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် စိတ်စွမ်းအင်မြစ်ကြီး၏ အောက်ဘက် ဧရိယာမှာ ရေတံခွန်ဂူကြီးတစ်ခုပမာ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ပြိုကွဲသွားသော ရေစင်တိုင်များမှ ထွက်ပေါ်လာသော အပြာရောင်ရေများသည် မြစ်ကြီးပေါ်မှ အောက်သို့ တဟုန်ထိုး စီးဆင်းသွားကြသည်။

မကြာမီမှာပင် ဝင်ရောက်လာသော အပြာရောင်ရေစင်တိုင် အားလုံး ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသော်လည်း ကျိရုရွှယ်၏ စိတ်စွမ်းအင်မြစ်မှာမူ မည်သည့်ထိခိုက်မှုမျှမရှိဘဲ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

ကျိရုရွှယ်၏ စိတ်စွမ်းအင်မြစ်သည် မရေမတွက်နိုင်သော စိတ်စွမ်းအင်အပ်များအဖြစ် လျင်မြန်စွာ ကွဲထွက်သွားပြီး ပင်လယ်ပြာလိပ်အုပ်ကြီးဆီသို့ ဦးတည်၍ ပစ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။

ရှူး... ရှူး... ရှူး...

အငိုက်မိသွားသော ပင်လယ်ပြာလိပ် အမြောက်အမြားမှာ အပစ်ခံလိုက်ရသည်။

ဒိုင်း... ဒိုင်း... ဒိုင်း...

စိတ်စွမ်းအင်အပ်များသည် ပင်လယ်ပြာလိပ်များ၏ မာကျောလှသော အခွံများကို ထိုးဖောက်ကာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားပြီး ၎င်းတို့၏ အသက်စွမ်းအားများကို ချေမှုန်းပစ်လိုက်ရာ သွေးများမှာလည်း ပန်းထွက်လာတော့သည်။

"အား... အား... "

ရှေ့သို့ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်နေသော ပင်လယ်ပြာလိပ်များမှာ ရုတ်တရက် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး တောင်ကုန်းငယ်လေးများနှင့်တူသော သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးများမှာ ရပ်တန့်သွားကာ အသက်စွမ်းအားများမှာလည်း လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သို့သော်လည်း သူတို့၏ အမျိုးအနွယ်များစွာ အစုလိုက်အပြုံလိုက် သေဆုံးသွားခြင်းက ကျန်ရှိနေသော ပင်လယ်ပြာလိပ်များကို ကြောက်ရွံ့သွားအောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။ ထိုအစား ၎င်းတို့ထဲမှ အများအပြားကို ပိုမိုရူးသွပ်သွားစေသည်။

ရှေ့ဆုံးမှ ပင်လယ်ပြာလိပ်ခေါင်းဆောင်သည် ကောင်းကင်ယံသို့ မော့၍ ရှည်လျားစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ တောက်ပသော အပြာရောင်အလင်းတန်းများက သူ့ကို လျင်မြန်စွာ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ကိုးတောင် ၉ မိတာခန့် မြင့်သော ဧရာမလိပ်ကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းသည် ဒေါသတဟုန်ဟုန် တောက်လောင်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် လုချွမ်းတို့အဖွဲ့ရှိရာသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာတော့သည်။

ဝုန်း...

"ဟင်း... ဒီနေ့တော့ ငါကျောက်လင်းက မင်းနဲ့ အပြတ်အသတ် ယှဉ်ပြိုင်ပြီး မင်းရဲ့ လိပ်ခွံကြီးကို ရိုက်ခွဲပစ်မယ်"

ကျောက်လင်းက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူမ၏ တိုက်ပွဲဝင်ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ ရှေ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ အပြာရောင် ဓားအရှိန်အဝါ အလင်းတန်းကြီးမှာ ကောင်းကင်ကို ခွဲ၍ ဧရာမလိပ်ကြီးထံသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျောက်လင်းကိုယ်တိုင်လည်း ကောင်းကင်ယံသို့ မြင့်မားစွာ ပျံတက်သွားပြီး ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်လျက် ပင်လယ်ပြာလိပ်ကြီးထံသို့ အပြာရောင် လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုအလား တိုးဝင်သွားတော့သည်။

ဘုန်း...

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင်၊ တိုးဝင်လာသော ထူထပ်လှသည့် ပင်လယ်ပြာလိပ်အုပ်ကြီးကို ကြည့်ရင်း လုချွမ်း၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

သူ၏ စိတ်ကူးတစ်ခုဖြင့် ဇွန်ဘီတပ်မတော်ကြီးမှာ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလာပြီး ပင်လယ်ပြာလိပ်အုပ်ကြီးနှင့် ထိပ်တိုက် တိုးတိုက်မိကြတော့သည်။

ပင်လယ်ပြာလိပ်အုပ်ကြီးမှာ သောင်းနှင့်ချီ၍ ရှိနေသော်လည်း အဆုံးမဲ့လှသော လုချွမ်း၏ ဇွန်ဘီတပ်မတော်ကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါတွင်မူ သူတို့၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ ပုရွက်ဆိတ်က ဆင်ကို တိုက်သကဲ့သို့အင်အားချင်း မမျှတလှပေ။

ဒိုင်း...

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကျောက်လင်း၏ အပြာရောင်ဓားအရှိန်အဝါသည် အသွင်ပြောင်းထားသော ဧရာမလိပ်ခွံကြီးကို ထိမှန်သွားပြီး ထူထဲလှသော ထိုအခွံပေါ်တွင် ထင်ရှားလှသော အက်ကြောင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားစေသည်။

ထိုအက်ကြောင်းမှာ လည်ပင်းနောက်ဘက်မှစ၍ လိပ်ခွံ၏ အလယ်အထိ ရှည်လျားသွားခဲ့သည်။ ရှေ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တက်လာသော လိပ်ခေါင်းဆောင်မှာလည်း ခေတ္တမျှ တန့်သွားရသည်။

သို့သော်လည်း အပြာရောင်အလင်းတန်းများ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်လာပြီးနောက် လိပ်ခွံပေါ်ရှိ အက်ကြောင်းမှာ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်စေ့သွားခဲ့သည်။

"ဟိန်း... "

ဒေါသထွက်နေသော လိပ်ခေါင်းဆောင်သည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူ၏ကျောကုန်းပေါ်ရှိ လှိုင်းလုံးကြီးများမှာ ဝရုန်းသုန်းကား ဖြစ်ကုန်သည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် ရေပြင်ကို ခွဲထွက်လာသော အသံများနှင့်အတူ လူလေးယောက်ဖက်စာခန့် ထူထဲလှသော ရေစင်တိုင်များသည် လှိုင်းလုံးများကြားမှ ပေါ်ထွက်လာပြီး လျင်မြန်သော ရေမြွေကြီးများအလား ပျံသန်းနေသော ကျောက်လင်းထံသို့ ဦးတည်၍ ပစ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။

"ဟင်း... "

ကျောက်လင်း၏ အကြည့်များမှာ စူးရှသွားပြီး သူမ၏ သွက်လက်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးပြု၍ ရှောင်တိမ်းလိုက်ကာ ရေမြွေကြီးများကို ရှောင်ရှားပြီးနောက် သူမ၏ အရှိန်အဝါကို အထွတ်အထိပ်သို့ ပေါက်ကွဲစေလိုက်သည်။

"ဟား... "

နောက်တစ်ခဏတွင် ကျောက်လင်းသည် အပြာရောင်အလင်းတန်းများကြားမှ အော်ဟစ်

လိုက်ပြီး တိုက်ပွဲဝင်ဓားကို အဆက်မပြတ် ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ အပြာရောင်ဓားအရှိန်အဝါ ကိုးခုမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အောက်သို့ ကျဆင်းလာသော အပြာရောင် အလင်းကန့်လန့်ကာကြီးတစ်ခုအလား ဖြစ်သွားတော့သည်။

ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...

ထိုအချိန်တွင် ထက်မြက်လှသော ဓားအရှိန်အဝါများသည် လိပ်ခေါင်းဆောင်၏ ဧရာမ ကိုယ်ပွားပုံရိပ်ကြီးကို အစီအရီ ထိမှန်သွားတော့သည်။

ဂွမ်း...

ပထမတစ်ချက် ထိမှန်မှုဖြင့် လိပ်ခွံပေါ်တွင် အက်ကြောင်းတစ်ခု ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။ ၎င်းနောက် ထိုနေရာကိုပင် ဒုတိယတစ်ချက်၊ တတိယတစ်ချက်... စသည်ဖြင့် ကိုးချက်မြောက်အထိ အဆက်မပြတ် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ဘုန်း...

တရစပ် တိုက်ခိုက်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ လိပ်ခေါင်းဆောင်၏ ကိုယ်ပွားပုံရိပ်ကြီးမှာ ပြန်လည်မပြင်ဆင်နိုင်တော့ဘဲ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ကျန်ရှိနေသော ဓားအရှိန်အဝါ လေးခုမှာ လိပ်ခေါင်းဆောင်၏ အစစ်အမှန် လိပ်ခွံပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်ကျရောက်သွားတော့သည်။

"ဟိန်း... "

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် လိပ်ခေါင်းဆောင်သည် ရင်ကွဲမတတ် အော်ဟစ်လိုက်ရသည်။ ၎င်း၏ လိပ်ခွံမှာ ဓားအရှိန်အဝါများအောက်တွင် ပွင့်ထွက်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်မှာလည်း ပြဲထွက်ကာ အသားစများ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရသွားသော လိပ်ခေါင်းဆောင်သည် ထိုနေရာ၌ပင် မိနစ်အနည်းငယ်မျှ ရုန်းကန်နေပြီးနောက် အင်အားအားလုံး ကုန်ခမ်းသွားကာ မလှုပ်မယှက် လဲကျသွားခဲ့ပြီး အသက်ပျောက်သွားတော့သည်။

ဘုန်း...

ကျောက်လင်းသည် သေချာစေရန်အတွက် အနားသို့ ချဉ်းကပ်ကာ နောက်ထပ် ဓားတစ်ချက် ထပ်မံခုတ်ချလိုက်ရာ လိပ်ခေါင်းဆောင်၏ ဦးခေါင်းမှာ အစိပ်စိပ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း ဇွန်ဘီတပ်မတော်ကြီး၏ အလွှမ်းမိုးနိုင်ဆုံးသော တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ပင်လယ်ပြာလိပ် အမြောက်အမြားမှာ အစုတ်စုတ်အပြတ်ပြတ် သေဆုံးကုန်ကြသည်။

ယခင်က အားကိုးခဲ့ရသော သူတို့၏ မာကျောသည့် အခွံများသည် စုပြုံတိုးဝင်လာသော ဇွန်ဘီရုပ်သေးများ၏ ရှေ့တွင် မည်သည့်အကာအကွယ်မျှ မပေးနိုင်တော့ပေ။

ဆယ်မိနစ်အကြာတွင် ပင်လယ်ထဲသို့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားသော လိပ်အနည်းငယ်မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသမျှမှာ ကမ်းခြေပေါ်တွင် သေဆုံးကုန်ကြသည်။

အပြာနုရောင် လိပ်သွေးများသည် မြောင်းငယ်လေးများအဖြစ် စီးဆင်းသွားပြီး ပင်လယ်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်၌ စုပုံနေသော ပင်လယ်ပြာလိပ် အလောင်းပုံကြီးများကို ကြည့်ရင်း လုချွမ်းက စိတ်ဖြင့် စေခိုင်းလိုက်ရာ အဆင့် ၆ ရှိသော ဇွန်ဘီရုပ်သေး တစ်သုတ်မှာ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုလိပ်အလောင်းများကို စတင် ဝါးမြိုကြတော့သည်။