အခန်း (၅၂၃-၅၂၄)

အခန်း။ ၅၂၃

ပင်လယ်ပြာလိပ်များ၏ အရေအတွက်မှာ အဆမတန် များပြားလှသဖြင့် အဆင့် ၆ ဇွန်ဘီရုပ်သေး နှစ်ထောင်ကျော်မျှဖြင့် ဝါးမြိုရန် မလုံလောက်ကြောင်း လုချွမ်း ရိပ်စားမိလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် စက္ကန့်ပိုင်းမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် အသင့်အနေအထားရှိနေသော ဇွန်ဘီဒီလှိုင်းကြီးအတွင်းမှ အဆင့် ၅ ဇွန်ဘီရုပ်သေး ပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ကိုပါ ဤသွေးစွန်းသော စားပွဲသောက်ပွဲကြီးသို့ ဆင့်ခေါ်လိုက်တော့သည်။

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ကမ်းခြေတစ်ခုလုံး၌ ဇွန်ဘီရုပ်သေးများမှာ လိပ်အလောင်းများပေါ်သို့ အုန်းအုန်းကျွက်ကျွက် တိုးဝှေ့တက်လာကြပြီး စွမ်းအင်များ ကိန်းအောင်းနေသည့် အသားစများကို အငမ်းမရ ဆွဲဖြတ်ဝါးမြိုကြသည်။

မူလက ကြည်လင်တောက်ပြောင်ခဲ့သော လိပ်ခွံများနှင့် အကြေးခွံများမှာလည်း သေဆုံးသွားပြီးနောက်တွင် အသက်မဲ့၍ အရောင်အဝါ မှိန်ဖျော့သွားကြရုံသာမက တိုက်ပွဲအတွင်း ရရှိခဲ့သော ဒဏ်ရာအက်ကြောင်းများကြောင့် စုတ်ပြတ်သတ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

လုချွမ်းသည် ဇွန်ဘီများ၏ ဝါးမြိုမှုကို ကြည့်ရှုရင်း ဝါးမြိုဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်းစွမ်းရည်ကို စဉ်ဆက်မပြတ် လှုံ့ဆော်ပေးနေခဲ့သည်။

ဇွန်ဘီရုပ်သေးတစ်ကောင်ချင်းစီ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ မှေးမှိန်သော အနီရောင်အလင်းတန်းများမှာ တဖြည်းဖြည်း စူးရှတောက်ပလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်ယံ၌ နီရဲနေသော နေမင်းအငယ်စားလေးများ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ထိန်ထိန်လင်းသွားတော့သည်။

မကြာမီမှာပင် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ဇွန်ဘီတစ်ကောင်ချင်းစီသည် သွေးရောင်လွှမ်းသော ပိုးအိမ်များအဖြစ် အသွင်ပြောင်းကာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်း တည်ဆောက်ပုံကို အကြီးစား ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများ စတင်ကြတော့သည်။

လုချွမ်းသည် ကောင်းကင်ထက်မှနေ၍ ထိုပိုးအိမ်များကို စိုက်ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်နေမိသည်။

"ဒီတစ်ခေါက် ပြောင်းလဲသွားမယ့် ပင်လယ်သတ္တဝါဇွန်ဘီတွေက ရေအောက်တိုက်ပွဲတွေမှာ အသားကျနိုင်ပါစေလို့ပဲ မျှော်လင့်ရမှာပဲ။ ငါတို့တွေ ပင်လယ်ထဲ ဆင်းလိုက်တာနဲ့ ရှေ့ကခရီးက တစ်လျှောက်လုံး လှိုင်းလေထန်နေတော့မှာ သေချာတယ်"

သူသည် ဝေးလံလှသော ပင်လယ်ပြင်ကြီးဆီသို့ မျှော်ကြည့်လိုက်သည်။ လှိုင်းတံပိုးများကြားတွင် အစွမ်းထက်သော ပင်လယ်သားရဲကြီးများ၏ ကျောကုန်းများမှာ ရံဖန်ရံခါ ပေါ်လာတတ်ပြီး ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် သားကောင်ကို အသည်းအသန် လိုက်လံဖမ်းဆီးနေကြသည်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ် မြင်ကွင်းတစ်ခုပင်။

ဤပင်လယ်ပြင်အတွင်း၌ အဆင့် ၇ ရှိသော သားရဲကြီးများမှာပင် အနည်းဆုံး ငါးကောင်ခန့်ရှိနေပြီး အဆင့် ၅ နှင့် ၆ များမှာမူ ရေတွက်၍ပင် မရနိုင်တော့ချေ။

ဤအချက်ကပင် သမုဒ္ဒရာကြီး၏ အန္တရာယ်ကို သက်သေပြနေခြင်းဖြစ်ရာ ရေအောက်တွင် လှုပ်ရှားနိုင်သော စွမ်းရည်များ အပြည့်အဝရှိမှသာ ခရီးစဉ်ကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

လုချွမ်းတစ်ယောက် အတွေးနက်နေစဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် ထူးခြားသော ဝါးစားသံကြီးများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူ၏အတွေးစများ ပြတ်တောက်သွားခဲ့သည်။

"ဇွန်ဘီရုပ်သေးတွေ အားလုံးက ပိုးအိမ်ထဲမှာ အဆင့်ဆင့် ပြောင်းလဲနေကြတာပဲလေ။ ဒါဆို ဘာဖြစ်လို့ အသားတွေကို ဆွဲဖြတ်ပြီး ဝါးမြိုနေတဲ့ အသံတွေ ထွက်နေရတာလဲ"

သူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် အသံလာရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ ကမ်းခြေပေါ်တွင် အလောင်းများကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်နှင့် အားပါးတရ ဝါးမြိုနေသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ တခြားသူမဟုတ်ဘဲ ချီချီလေး၏ အချစ်တော် မျိုးဗီဇပြောင်း ဧရာမလိပ်ကြီးပင်။

ယခုအခါတွင် ချီချီလေး၏ ဂရုတစိုက် အစာကျွေးမှုကြောင့် ဤဧရာမလိပ်ကြီး၏ ခွန်အားမှာ အဆင့် ၆ ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ အဆင့် ၇ သားရဲအဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။

ဤကောင်ကြီးမှာ အတော်ပင် ရက်စက်လှပြီး သူနှင့် မျိုးနွယ်တူများကိုပင် ညှာတာမှုမရှိဘဲ တလုပ်ချင်း ဝါးမြိုနေခြင်းပင်။

ပင်လယ်ပြာလိပ်တစ်ကောင်၏ ထက်ဝက်ခန့်ကို ဝါးမြိုပြီးချိန်တွင် ဧရာမလိပ်ကြီးသည် သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေသော ဩဇာအာဏာပြည့်ဝသည့် အကြည့်တစ်စုံကို ခံစားလိုက်ရသည်။

၎င်း၏ အနက်ရောင်မျက်လုံးငယ်လေးများကို လှန်ကြည့်လိုက်သောအခါ နောက်တစ်ခဏတွင် ဧရာမလိပ်ကြီးမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး နေရာတင် တောင့်ခဲသွားတော့သည်။

လုချွမ်းသည် ဤအုပ်စုအတွင်း မည်မျှအဆင့်အတန်း မြင့်မားသည်ကို သူကောင်းကောင်း သိထားခြင်းကြောင့်ပင်။

ယခုအခါ အစာခိုးစားနေစဉ် လက်ပူးလက်ကြပ် အမိဖမ်းခံလိုက်ရသဖြင့် ဘယ်လိုအပြစ်ဒဏ်များ ခံရမလဲဟု တွေးတောရင်း ခြေကုန်လက်ပန်း ကျလာတော့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လုချွမ်းသည် ထိုအချိန်တွင် ပျံသန်းရောက်ရှိလာပြီး အပြစ်ပေးလိုသော အရိပ်အယောင်မရှိသည့် နူးညံ့သောအရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သောကြောင့် ဧရာမလိပ်ကြီးမှာ သက်ပြင်းချနိုင်သွားတော့သည်။

ထို့နောက် ၎င်းသည် ကိုယ်နေဟန်ထားကို ပြုပြင်ပြီး လုချွမ်းအား ရိုသေစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"စားစမ်းပါ... ကျန်တဲ့ အလောင်းတွေအားလုံး ကုန်အောင်စားလိုက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ"

လုချွမ်းသည် ဧရာမလိပ်ကြီး၏ ဦးခေါင်းအနီးသို့ ပျံသန်းသွားကာ ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ပုတ်ပေးရင်း ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

ကျန်ရှိနေသော လိပ်အလောင်းများမှာ အဆင့် ၅ နှင့် ၆ များသာ ဖြစ်သဖြင့် လုချွမ်းအတွက် ထူးထူးခြားခြား တန်ဖိုးမရှိလှပေ။

ဧရာမလိပ်ကြီးက မစားလျှင်ပင် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ ဤအလောင်းများသည် ပင်လယ်သတ္တဝါဇွန်ဘီများအတွက် အပိုဆောင်း အစာများသာ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ယခုအခါ ဧရာမလိပ်ကြီးမှာ အဆင့်တက်ရန် အလွန်နီးကပ်နေပြီဖြစ်ရာ ဤလိပ်သားများကို စားသုံးခြင်းဖြင့် အဆင့် ၇ သားရဲအဖြစ်သို့ အလျင်အမြန် ကူးပြောင်းနိုင်ရန် လုချွမ်းက အခွင့်အရေး ပေးလိုက်ခြင်းပင်။

"ဝူ.... "

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဧရာမလိပ်ကြီးသည် ဝမ်းသာအားရ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ လုချွမ်းကို ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုပြီးနောက် သွေးရောင်လွှမ်းနေသော ၎င်း၏ ပါးစပ်ကြီးကို ဟကာ ပြန်စားသောက်တော့သည်။

"ဖေဖေ... ဘာဖြစ်လို့လဲဟင်"

ထိုအချိန်တွင် ကျိရုရွှယ်သည် ဤဘက်ရှိ အခြေအနေကို လှမ်းမြင်သဖြင့် ပျံသန်းလာကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး သမီးရဲ့... ချီချီလေးရဲ့ အချစ်တော်က အဆင့် ၇ ကို တက်တော့မှာမို့လို့။ အဲဒါ မြန်မြန်အဆင့်တက်သွားအောင် ဒီလိပ်သားတွေကို ကျွေးနေတာ"

လုချွမ်းက ဧရာမလိပ်ကြီး အစာစားနေသည်ကို ကြည့်ရင်း ပြုံးလျက် ရှင်းပြလိုက်သည်။ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျိရုရွှယ်လည်း သဘောပေါက်သွားပြီး ဧရာမလိပ်ကြီး၏ အရှိန်အဝါများ တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာသည်ကို ကြည့်ကာ သူမ၏မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာတော့သည်။

"ချီချီ... သူ့ကို ဒီမှာပဲ စောင့်ကြည့်ပေးထားဦး။ ဖေဖေ ဟိုဘက်က ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနေတဲ့ ဇွန်ဘီရုပ်သေးတွေကို သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်"

ခဏအကြာတွင် လုချွမ်းသည် ကျိရုရွှယ်ကို မှာကြားပြီးနောက် ပိုးအိမ်များရှိရာသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။ သူ ထိုသို့သွားရခြင်းမှာ ဇွန်ဘီရုပ်သေးအချို့၏ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုမှာ ပြီးဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

"ဂါးးး... "

ဗဟိုချက်ရှိ ပိုးအိမ်တစ်ခုသည် ကျယ်လောင်သော ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲပွင့်ထွက်သွားပြီး ပင်လယ်သတ္တဝါဇွန်ဘီတစ်ကောင်၏ အစစ်အမှန်ပုံသဏ္ဌာန် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

ထိုပင်လယ်သတ္တဝါဇွန်ဘီ၏ ခွန်အားမှာ အဆင့် ၆ ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး ပုံပန်းသဏ္ဌာန်မှာ ပင်လယ်ပြာလိပ်တစ်ကောင်နှင့် ထပ်တူနီးပါး တူညီလှသည်။

သို့သော်လည်း ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကိုးမီတာခန့်ရှိသဖြင့် ပင်လယ်ပြာလိပ်ထက် အနည်းငယ် ပိုမိုကြီးမားကာ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ မီးခိုးရောင်သန်းသော အနက်ရောင် ရှိနေသည်။ လိပ်ခွံမှာမူ အနက်ရောင် မာကျောသော အချပ်ပြားများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်းပင်။

ခြေလက်များတွင်မူ အကြေးခွံများ လုံးဝမရှိတော့ဘဲ ဖောင်းကြွနေသော ကြွက်သားများဖြင့် အစားထိုးထားသည်။ ခြေသည်းများမှာ ဇွန်ဘီရုပ်သေးတို့၏ လက္ခဏာရပ်များကို ဆက်ခံထားသဖြင့် ပိုမိုရှည်လျားကာ ထက်မြက်သည်။

အထူးခြားဆုံးအပိုင်းမှာ ဦးခေါင်းပင်။ ယခုအခါ ဤပင်လယ်သတ္တဝါဇွန်ဘီ၏ ဦးခေါင်းမှာ အမွေးအမျှင် ကင်းစင်နေပြီး ဇွန်ဘီအသွင် အပြည့်အဝ ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် ကူးစက်ခံထားရသော လိပ်ပုံသဏ္ဌာန် သားရဲတစ်ကောင်နှင့်တူပြီး နီရဲသောမျက်လုံးများမှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများဖြင့် တောက်လောင်နေကာ မျက်နှာမှာလည်း အေးစက်ကာ ခက်ထန်နေသည်။

ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...

၎င်း၏နောက်တွင် ကျန်ရှိနေသော ပင်လယ်သတ္တဝါဇွန်ဘီများမှာလည်း သူတို့၏ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုများကို အသီးသီး အပြီးသတ်လိုက်ကြသည်။ အသစ်ပြောင်းလဲလာသော ဇွန်ဘီရုပ်သေးများမှာ သူတို့၏ မူလကိုယ်ထည်များထံမှ ကွဲပြားသော စွမ်းရည်များကို ဆက်ခံရရှိထားသည်ကို ခံစားမိသဖြင့် လုချွမ်းမှာ ကျေနပ်သော အမူအရာ ပေါ်လာတော့သည်။

ရေစွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းအပြင် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဧရာမပုံစံ ပြောင်းလဲနိုင်ခြင်း၊ လေပေါ်တွင် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်ခြင်း၊ အဆိပ်စွမ်းအားနှင့် အလွန်အမင်း မြန်ဆန်သော အရှိန်အဟုန် အစရှိသည့် စွမ်းရည်အမျိုးမျိုးမှာ ပင်လယ်ပြင်၏ ပြောင်းလဲနေသော အခြေအနေများကို တုံ့ပြန်ရန် လုံလောက်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီးနှင့်အတူ မျိုးဗီဇပြောင်း ဧရာမလိပ်ကြီးသည် အဆင့် ၆ ရှိသော ပင်လယ်ပြာလိပ် အလောင်းငါးလောင်းကို ဝါးမြိုပြီးနောက် အောင်မြင်စွာ အဆင့်တက်သွားခဲ့သည်။

အောင်မြင်စွာ အဆင့်တက်သွားသော ဧရာမလိပ်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်အလျားမှာ မီတာတစ်ရာအထိ ရှိလာပြီး ကိုးမီတာခန့် မြင့်မားသဖြင့် တောင်ကုန်းငယ်တစ်ခုနှင့်ပင် ဆင်တူနေတော့သည်။

အခန်း။ ၅၂၄

လုချွမ်း နောက်သို့လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ တောင်ကုန်းငယ်တစ်ခုအလား ထွားကြိုင်းထည်ဝါနေသည့် မျိုးဗီဇပြောင်းဧရာမလိပ်ကြီးကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားရသည်။

အဆင့် ၇ သို့ ကူးပြောင်းသွားပြီးနောက် ဤလိပ်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဤမျှအထိ သိသိသာသာ ကြီးမားလာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ၎င်းမှာ လေမှုတ်သွင်းလိုက်သော မိုးပျံပူဖောင်းတစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ပွတက်လာသည့်အလားပင်။

"တော်တယ်... လိပ်ကလေး"

ထိုအချိန်တွင် ကျိရုရွှယ်သည်လည်း အဆမတန် ကြီးမားသွားသော ဧရာမလိပ်ကြီးကို ကြည့်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ချီးကျူးလိုက်သည်။

"ဟိန်း... "

ယခုအခါ ပျံသန်းနိုင်စွမ်းပါ ရရှိသွားပြီဖြစ်သော ဧရာမလိပ်ကြီးမှာလည်း အလွန်ဝမ်းမြောက်နေပုံရပြီး သခင်မလေး၏ ချီးကျူးစကားကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်လိုက်တော့သည်။

"အမလေး... အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်လေးတောင် အဆင့် ၇ ကို ရောက်သွားပြီပဲ..."

မလှမ်းမကမ်းတွင်ရှိသော ကျောက်လင်းမှာမူ ဧရာမလိပ်ကြီးထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါများကို ခံစားမိသောအခါ ရုတ်တရက် စိုးရိမ်စိတ်များ ဝင်လာတော့သည်။

"ချီချီလေးရဲ့ အချစ်တော်တောင် ငါနဲ့ အဆင့်တူလုနီးပါး ဖြစ်လာပြီဆိုတော့ ငါ့အနေနဲ့ အဆင့် ၈ ကို အမြန်ဆုံး မတက်နိုင်ဘူးဆိုရင် ငါ့ရဲ့မျက်နှာကို ဘယ်နားသွားထားရတော့မှာလဲ"

ထိုအချိန်တွင် လုချွမ်းသည် ကျိရုရွှယ်ရှိရာသို့ အမြန်ပျံသန်းလာခဲ့သည်။

"ဖေဖေ... ဟိုဘက်မှာ အားလုံးပြီးပြီလား"

ကျိရုရွှယ်က လုချွမ်းကို လှမ်းမေးရင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ လိပ်ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော ပင်လယ်သတ္တဝါဇွန်ဘီများကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားတော့သည်။

ဤပင်လယ်သတ္တဝါဇွန်ဘီများသည် ဧရာမလိပ်ကြီးနှင့် ယှဉ်လျှင် အရွယ်အစား သိသိသာသာ ကွာခြားသော်လည်း ဇွန်ဘီအုပ်စုကြီးကို သယ်ဆောင်ရန်အတွက်မူ လုံလောက်သည်။

"အင်း... အားလုံးပြီးပြီ။ ဒီပင်လယ်သတ္တဝါဇွန်ဘီတွေရပြီဆိုတော့ တို့တွေရဲ့ ပင်လယ်ခရီးစဉ်က အများကြီး ပိုအဆင်ပြေသွားမှာပါ။ နေ့လယ်စာစားပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း ခရီးဆက်ကြမယ်"

လုချွမ်းက ခေါင်းညိတ်လျက် ပျံသန်းလာသော ကျောက်လင်းကို ကြည့်ကာ အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက်တွင်မူ စိုးရိမ်စိတ်ဝင်နေသော ကျောက်လင်းသည် ကျိရုရွှယ်ထံသို့ ပျံသန်းသွားပြီး ဧရာမလိပ်ကြီး၏ အရွယ်အစား ပြောင်းလဲမှုကို အံ့ဩတကြီး ပြောဆိုကာ စကားစမြည် အနည်းငယ် ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် ကျိရုရွှယ်ကို ခေါ်ဆောင်၍ ယာဉ်တန်းရှိရာသို့ အမြန်ပြန်သွားကာ ကျိရုရွှယ်ထံမှ စွမ်းအင်ဆေးရည် သုံးပုဒ်ကို တောင်းယူပြီး ပြင်းထန်သော လေ့ကျင့်မှုအတွင်းသို့ စိတ်နှစ်မြှုပ်လိုက်တော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လုချွမ်းသည် သူ၏ ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို စေခိုင်း၍ စစ်တလင်းကို ရှင်းလင်းစေကာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကျန်ရှိနေသော လိပ်အလောင်းများကို အကုန်အစင် ဝါးမြိုစေလိုက်သည်။

အားလုံးပြီးစီးသွားသောအခါ လုချွမ်းသည် အသားကင်စင်ကို ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် လှီးဖြတ်ထားသော လိပ်သားများနှင့် ကျန်ရှိနေသော နဂါးသားများကို သံတူရွင်းများတွင် သီ၍ ကင်လေတော့သည်။

၎င်းနှင့်အတူ လုချွမ်းသည် ဂျုံမှုန့်တစ်အိတ်ကို ထုတ်ယူကာ မုန့်သားများကို နယ်ဖတ်ပြီး အသားကင်စင်ပေါ်ရှိ ပူနွေးနေသော သံပြားပေါ်တွင် မုန့်ချပ်များကိုပါ ပြုလုပ်လိုက်သည်။

ဤမုန့်ချပ်များကို ချီချီလေးတို့ အသားကင်နှင့် ပတ်၍ စားနိုင်ရန် ရည်ရွယ်ခြင်းပင်။

နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင် နေ့လယ်စာ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီဖြစ်ရာ လုချွမ်းက ကျောက်လင်းနှင့် အခြားသူများကို ခေါ်လိုက်သည်။

သို့သော် အစာမစားမီ လုချွမ်းသည် ဆလတ်စေ့အချို့ကို မြေကွက်လပ်တစ်ခုပေါ်တွင် ဖြန့်ကြဲလိုက်ပြီး ချီချီလေးအား အချိန်စွမ်းအားအသုံးပြု၍ အလျင်အမြန် စိုက်ပျိုးစေလိုက်သည်။

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် လတ်ဆတ်၍ အရည်ရွှမ်းပြီး သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သည့် ဆလတ်ပင် ဆယ်ပင်ကျော်ကို ရရှိလာတော့သည်။

သူတို့ သုံးယောက်သား ဆလတ်ရွက်များကို တစ်ရွက်ချင်း ခွာယူကာ မုန့်ချပ်များပေါ်တွင် တရှဲရှဲနှင့် ကျက်နေသော အသားကင်များကို တင်၍ အားပါးတရ မြိန်ရည်ယှက်ရည် စားသောက်ကြသည်။

ပင်လယ်ပြာလိပ်သား၏ အရသာမှာ လုချွမ်းကို အမှန်ပင် အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ ကင်ပြီးနောက်တွင် မွှေးကြိုင်သောရနံ့သာမက ပင်လယ်စာတို့၏ ထူးခြားသော လတ်ဆတ်မှုမျိုးကိုပါ ခံစားရစေသဖြင့် လုချွမ်းမှာ နောက်ထပ် အသားကင် အတော်များများကို မြိန်ရည်ယှက်ရည် စားသုံးမိသွားသည်။

အချိန်အနည်းငယ်ကြာ၍ စားသောက်ပြီးနောက် ခဏတဖြုတ် အနားယူပြီးသည်နှင့် လုချွမ်းနှင့် အခြားသူများက ခရီးစတင်ရန် ပြင်ဆင်ကြတော့သည်။

ရှေ့တွင် အဆုံးအစမရှိအောင် များပြားလှသော ဇွန်ဘီဒီလှိုင်းကြီးကို ကြည့်ရင်း လုချွမ်းက စိတ်အမိန့်ပေးလိုက်ရာ အဆင့်မြင့်ဇွန်ဘီရုပ်သေးများသည် ဒီလှိုင်းကြီးအတွင်းမှ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် အလျင်အမြန် ထွက်ပေါ်လာကြပြီး အသင့်စောင့်ဆိုင်းနေသော ပင်လယ်သတ္တဝါဇွန်ဘီများပေါ်သို့ တက်ရောက်လိုက်ကြသည်။

မကြာမီမှာပင် ဇွန်ဘီဒီလှိုင်းအတွင်းရှိ အဆင့် ၇၊ အဆင့် ၆ နှင့် အဆင့် ၅ ရှိသော အဆင့်မြင့်ဇွန်ဘီရုပ်သေးအားလုံးနီးပါးမှာ ပင်လယ်သတ္တဝါဇွန်ဘီများ၏ လိပ်ခွံများပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

ကျန်ရှိနေသော ဇွန်ဘီတပ်မတော်မှာမူ အပြင်ပန်းကြည့်လျှင် အားကောင်းမောင်းသန် ရှိနေဆဲဟု ထင်ရသော်လည်း အမှန်စင်စစ်မှာမူ အနှစ်သာရကင်းမဲ့သွားပြီး အင်အားများစွာ လျော့နည်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ဟန်ပြအင်အားသက်သက်သာ ဖြစ်တော့သည်။

လုချွမ်းသည် ကျန်ရှိနေသော ဇွန်ဘီအုပ်စုကို သူ၏ယာဉ်တန်းအား စောင့်ရှောက်ရန် ဤနေရာ၌ပင် ချန်ထားခဲ့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး သူပြန်လာသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းနေရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။

ဤဇွန်ဘီတပ်မတော်မှာ သူ၏ အင်အားအခြေခံပင်ဖြစ်သဖြင့် လုချွမ်းက အလွန်အလေးထားကာ အဆင့် ၇ ရှိသော ဇွန်ဘီရုပ်သေး ငါးကောင်ကိုပါ အမာခံအင်အားအဖြစ် အထူးတလည် ချန်ထားရစ်ခဲ့သည်။

ဝေါကနဲ မြည်ဟည်းသံကြီးနှင့်အတူ...

"ဖေဖေ... သမီးတို့ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီ"

ထိုအချိန်တွင် မြေပြင်ထက်မှ တဂျိန်းဂျိန်းမြည်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး မျိုးဗီဇပြောင်းဧရာမလိပ်ကြီး၏ ကျောပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ကျိရုရွှယ်က မလှမ်းမကမ်းရှိ လုချွမ်းကို လှမ်း၍ လက်ဝေ့ယမ်းပြနေသည်။

ကျိရုရွှယ်၏ ဘေးတွင် ကျောက်လင်းရှိနေပြီး သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင်မူ ဤပင်လယ်ခရီးစဉ်အတွက် သူတို့ယူဆောင်သွားလိုသော ထုပ်ပိုးထားသည့် ပစ္စည်းအထုပ်အပိုးကြီး အများအပြား ရှိနေသည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လုချွမ်းသည် လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားပြီး ကျိရုရွှယ်၏ ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

"သွားကြစို့"

ဝေါကနဲ မြည်ဟည်းသံကြီးနှင့်အတူ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် မြေကမ္ဘာတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီး တောင်တန်းကြီးများ ရွေ့လျားသွားသကဲ့သို့ ထောင်ပေါင်းများစွာသော ပင်လယ်သတ္တဝါဇွန်ဘီများသည် ပင်လယ်ပြင်ဆီသို့ ဦးတည်ချီတက်သွားကြရာ ကြီးမားသော လှုပ်ခတ်မှုကြီး ဖြစ်ပေါ်သွားတော့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်မှာလည်း လှိုင်းတံပိုးများ တလိပ်လိပ် တက်လာပြီး ရေဖွေးဖွေးများမှာ နေရာအနှံ့ စင်ထွက်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် တောင်ကုန်းငယ်များသဖွယ် ထွားကြိုင်းလှသော ပင်လယ်သတ္တဝါဇွန်ဘီများသည် ပြိုင်ပွဲဝင် လှေပေါင်းရာချီသကဲ့သို့ လှိုင်းတံပိုးများကို ဖြတ်ကျော်လျက် သမုဒ္ဒရာ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးဆီသို့ ခန့်ညားထည်ဝါစွာ ဦးတည်သွားကြတော့သည်။

ပင်လယ်ပြင်အတွင်းသို့ ပထမဆုံး မိုင်တစ်ရာခန့် ရောက်ရှိချိန်အထိ အဖွဲ့သည် ပင်လယ်သားရဲများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အနည်းငယ်သာ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ ၎င်းမှာ ကမ်းခြေနှင့် နီးကပ်နေသေးခြင်းနှင့် ဤနေရာရှိ ပင်လယ်သားရဲများမှာ အတော်အတန် အင်အားနည်းနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်

ဟန်တူသည်။

လုချွမ်းတို့၏ အတိုင်းအဆမရှိသော ပင်လယ်သတ္တဝါတပ်မတော်ကြီးကို မြင်သောအခါ မည်သည့်သားရဲမျှ လမ်းပိတ်ရပ်ရန် မဝံ့ရဲကြပေ။

လုချွမ်းနှင့် အခြားသူများမှာမူ မျိုးဗီဇပြောင်းဧရာမလိပ်ကြီး၏ ကျောပေါ်တွင် ထိုင်နေကြပြီး ပတ်ပတ်လည်တွင် ပင်လယ်ပြာလိပ်ဇွန်ဘီ အမြောက်အမြားက အဖွဲ့၏ ဗဟိုချက်တွင် လုံခြုံစွာ ဝန်းရံစောင့်ရှောက်ထားသည်။

မည်သည့် ပင်လယ်သားရဲမျှ ဤနေရာသို့ မချဉ်းကပ်နိုင်ဘဲ ချဉ်းကပ်ရန် ကြိုးစားသူမှန်သမျှမှာလည်း ပင်လယ်သတ္တဝါဇွန်ဘီများ၏ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်မှုကို ခံရပြီး အစာအဖြစ်သို့သာ ပြောင်းလဲသွားကြရသည်။

သို့သော်လည်း ကံကောင်းခြင်းများမှာ ကြာရှည်မခံခဲ့ပေ။ အဖွဲ့သည် သမုဒ္ဒရာအတွင်းသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ တိုက်ခိုက်မှုများကို ခပ်စိပ်စိပ်ရင်ဆိုင်လာရသည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ လုချွမ်းတို့၏ ပင်လယ်ခရီးစဉ်မှာ သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရသော ပင်လယ်သားရဲများစွာ၏ သွေးများဖြင့် နီရဲနေပြီး အဆင့် ၆ နှင့် အဆင့် ၇ ရှိသော သားရဲပေါင်းများစွာကို သုတ်သင်နိုင်ခဲ့သည်။

"ဖေဖေ... အဆင့် ၇ သားရဲတစ်ကောင် ထပ်လာပြန်ပြီ"

ထိုအချိန်တွင် လုချွမ်း၏ ဘေး၌ထိုင်နေသော ကျိရုရွှယ်မှာ တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိပုံရပြီး အလျင်အမြန် သတိပေးလိုက်သည်။

"ဝူ... "

ထို့နောက်တွင်မူ နက်ရှိုင်းလှသော ပင်လယ်ရေအောက်ထဲမှနေ၍ အဆင့် ၇ ခွန်အားရှိသော အစက်အပြောက်များပါသည့် ပြည်ကြီးငါးကြီးတစ်ကောင်သည် ရေမျက်နှာပြင်ကို ခွဲကာ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းသည် စူးရှသော ဟိန်းဟောက်သံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး မီတာငါးဆယ်ခန့်ရှိသော ၎င်း၏ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်ကြီးဖြင့် ပင်လယ်ပြင်တွင် သောင်းကျန်းနေတော့သည်။

ဝေါကနဲ မြည်ဟည်းသံကြီးနှင့်အတူ ထိုအစက်အပြောက်ပါ ပြည်ကြီးငါးသည် ပင်လယ်သတ္တဝါဇွန်ဘီများကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ စမ်းချောင်းသဖွယ် လက်တံများကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ မရှောင်တိမ်းနိုင်သော လိပ်ဇွန်ဘီ သုံးကောင်မှာ အလွယ်တကူပင် ရစ်ပတ်ဖမ်းဆီးခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ဆက်လက်၍ ၎င်းသည် လက်တံများကို ကျုံ့လိုက်ဆန့်လိုက် လုပ်ကာ ပင်လယ်သတ္တဝါဇွန်ဘီ ဆယ်ကောင်ခန့်ကို ပါးစပ်ထဲသို့ ထိုးထည့်၍ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဝါးမြိုပစ်လိုက်တော့သည်။

"ဟင်း... မင်း သေချင်နေပြီပဲ"

သူ၏ အဆင့် ၆ ပင်လယ်သတ္တဝါဇွန်ဘီ ဆယ်ဂဏန်းကျော် တစ်ပြိုင်နက် သေဆုံးသွားသည်ကို မျက်မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ လုချွမ်းသည် လူသတ်လိုသော အရှိန်အဝါများဖြင့် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ပင်လယ်သတ္တဝါဇွန်ဘီများကို ချက်ချင်း တုံ့ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

အပြင်ဘက်ဆုံး အလွှာတွင် ရှိနေသော ပင်လယ်သတ္တဝါဇွန်ဘီတစ်ကောင်မှာ လုချွမ်း၏ အခြားဇွန်ဘီများကို သယ်ဆောင်ရန် စီစဉ်ထားမှုတွင် မပါဝင်သဖြင့် သူ၏ အမိန့်အောက်တွင် အတော်ပင် လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်သည်။

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် လိပ်ဇွန်ဘီ အမြောက်အမြားသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ စုပြုံတိုးဝင်လာကြပြီး သူတို့၏ အမျိုးမျိုးသော စွမ်းရည်များကို အသုံးပြုလျက် ထိုအဆင့် ၇ အစက်အပြောက်ပါ ပြည်ကြီးငါးကို အတင်းအဓမ္မ ဆွဲဖြတ်သုတ်သင်ကာ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ဝါးမြိုပစ်လိုက်ကြသည်။