အခန်း (၅၄၇-၅၄၈)

အခန်း။ ၅၄၇

အချိန်ကာလမှာ တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး အရှိန်ပြင်းစွာ ပြေးလွှားနေသော မြင်းရိုင်းများကဲ့သို့ လျင်မြန်လှသည့် ဇွန်ဘီစစ်တပ်ကြီးမှာ ပြည်နယ်အစပ်များကို တစ်ဖန်ပြန်လည် ဖြတ်ကျော်ကာ ကျန်းပြည်နယ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် လုချွမ်းနှင့် ကျိရုရွှယ်တို့မှာ သူတို့၏အိမ်နှင့် မဝေးတော့ပေ။ ဇွန်ဘီစစ်တပ်ကြီးမှာလည်း မကြာမီမှာပင် ရှေ့သို့ ဆက်လက်တိုးဝင်လာခဲ့သည်။

"ချီချီ... ဖေဖေတို့တွေ ပြန်ရောက်ပြီဟေ့"

ရှေ့မှ ရင်းနှီးလှသော ကျန်းဟိုင်မြို့ပြဧရိယာကို ကြည့်ကာ လုချွမ်းက ပြုံး၍ သူ၏နောက်မှ ကျိရုရွှယ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ကျန်းဟိုင်မြို့မှာ လုချွမ်းအတွက် လက်ဖဝါးပေါ်ရှိ အရေးအကြောင်းများကဲ့သို့ပင် အလွန်ရင်းနှီးလှသော နေရာဖြစ်ပြီး သူ၏ အိပ်မက်များ စတင်ရာအရပ်လည်း ဖြစ်သည်။

"ကျန်းဟိုင်မြို့ကို ရောက်ပြီပေါ့"

ထိုအချိန်တွင် ပိုးကောင်အမြုတေများမှ စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူနေသော ကျိရုရွှယ်သည် သူမဖခင်၏ စကားကို ကြားသောအခါ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ရှေ့မှ မြို့တော်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ တောက်ပသွားခဲ့သည်။

"ခဏနေရင် ဖေဖေတို့တွေ ခြံဝင်းထဲကိုတောင် ဝင်ကြည့်လို့ရဦးမယ်"

လုချွမ်းက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"နေဦး ဖေဖေ... ဟိုရှေ့က... အဲဒါတွေက ပိုးကောင်မျိုးနွယ်စုတွေပဲ ကျန်းဟိုင်မြို့ထဲကိုလည်း ပိုးကောင်မျိုးနွယ်စုတွေ သိမ်းပိုက်လိုက်ကြပြီ ထင်တယ်"

ဤအချိန်တွင် နယ်လှည့်ကား၏ ရှေ့မှန်မှတစ်ဆင့် မြို့တွင်းဧရိယာသို့ လှမ်းကြည့်နေသော ကျိရုရွှယ်၏ မျက်နှာမှာ ပျက်သွားပြီး ရှေ့သို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။ လုချွမ်းလည်း ခေါင်းကို လှည့်၍ ရှေ့သို့ ကြည့်လိုက်ရာ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ မျက်မှောင်များမှာ တွန့်ချိုးသွားခဲ့ရသည်။

မူလက အလွန်တိတ်ဆိတ်နေသော မြို့ပြဧရိယာအတွင်းမှ ယခုအခါ စူးရှလှသော တောင်ပံခတ်သံများမှာ လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာနေသည်။ မြို့တွင်းမှနေ၍ အလွန်များပြားပြီး သိပ်သည်းလှသော ပိုးကောင်အုပ်ကြီးမှာ ကောင်းကင်ပေါ်သို့ တက်လာကြပြီး ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသော ပိုးကောင်တိမ်တိုက်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

ထိုပိုးကောင်အုပ်ကြီးမှာ ဇွန်ဘီစစ်တပ်၏ ရောက်ရှိလာမှုကို ရန်စခံရသည်ဟု ထင်မြင်ပုံရပြီး ဒေါသတကြီးဖြင့် တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာကြသည်။ ၎င်းမှာ အောက်သို့ စီးကျလာသော ရေတံခွန်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ရှိနေပြီး တဝီဝီမြည်သံများမှာလည်း မြန်ဆန်လှသည်။

သူတို့ အနီးသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ လုချွမ်းသည် ထိုအနက်ရောင် ပိုးကောင်များကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုအနက်ရောင် ပိုးကောင်တစ်ကောင်ချင်းစီမှာ ဖရဲသီးတစ်လုံးခန့် အရွယ်အစားရှိပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနက်ရောင်သံမဏိများဖြင့် သွန်းလုပ်ထားသကဲ့သို့ပင် သတ္တုရောင် အနက်ရောင်အလင်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ ထို့အပြင် သူတို့တွင် ထက်မြက်လှသော ရှေ့လက်မများနှင့် ရှည်လျားသော မေးရိုးများလည်း ပါရှိကြသည်။

သိပ်သည်းလှသော အုပ်စုလိုက်ကြီးဖြင့် စုရုံးနေကြသော သူတို့မှာ ကြည့်ရသည်မှာ ပြည့်စုံလှသော သတ်ဖြတ်ရေးစက်ယန္တရားများကဲ့သို့ပင်။

တိုးဝင်လာသော ပိုးကောင်အုပ်ကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ လုချွမ်းနှင့် ကျိရုရွှယ်တို့သည် ကားထဲ၌ ဆက်မနေကြတော့ဘဲ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ပျံသန်းထွက်ခွာလိုက်ကြကာ ကောင်းကင်ယံ၌ ဘေးချင်းယှဉ်၍ ရပ်လိုက်ကြသည်။

"ဖေဖေ... ဟင်းလင်းပြင် တော်ဝင်မျိုးနွယ်တွေလည်း ပါနေသေးတယ်။ သတိထားဦးနော်... သူတို့ရဲ့ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်ရမယ်"

ကျိရုရွှယ်သည် အနက်ရောင် ပိုးကောင်အုပ်ကြီး၏ နောက်ကွယ်တွင် ပုန်းကွယ်နေသော ငွေရောင်အလင်းတန်းများကို လျင်မြန်စွာ သတိပြုမိလိုက်သည်။ ငွေရောင်ကိုယ်ထည် ချပ်ဝတ်များ ဝတ်ဆင်ထားသော ပုံရိပ်အချို့မှာ သူမ၏ အမြင်အာရုံအတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ကျိရုရွှယ်၏ သတိပေးချက် မပါဘဲလည်း လုချွမ်းသည် ထိုခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ပုံရိပ်များကို သတိထားမိပြီးသား ဖြစ်သည်။

အရေးမပါသော ရှုံးနိမ့်သူများသာ ဖြစ်သည်။ ဤဟင်းလင်းပြင် တော်ဝင်မျိုးနွယ်ဝင်များသည် အားမနည်းလှသော်လည်း သူ၏ အဆင့်မြင့် ဇွန်ဘီများရှေ့တွင်မူ လင်ဗန်းထဲက အစားအစာများကဲ့သို့ပင်။

ဝီ... ဝီ... ဝီ...

ဤအချိန်တွင် အနက်ရောင် ပိုးကောင်အုပ်ကြီးမှာ အနီးကပ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ လုချွမ်းတို့အဖွဲ့နှင့် အောက်ဘက်ရှိ ဇွန်ဘီစစ်တပ်ကြီးအပေါ်သို့ ခုန်အုပ်တော့မည့်ပုံစံ ရှိနေသည်။

ချက်ချင်းပင် လုချွမ်း၏နောက်မှ အဆင့်ရှစ် မီးလျှံဇွန်ဘီ နှစ်ကောင်မှာ စတင်လှုပ်ရှားလိုက်တော့သည်။ မီးလျှံဇွန်ဘီ နှစ်ကောင်မှာ မီးလျှံတန်းကြီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြပြီး ရှေ့ဆုံးသို့ ခုန်ဝင်သွားကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ထို့နောက် ထိုမီးလျှံဇွန်ဘီ နှစ်ကောင်မှာ တောက်လောင်နေသော မီးလျှံများကဲ့သို့ပင် အချင်းချင်း လျင်မြန်စွာ ပူးပေါင်းလိုက်ကြရာ အနီရောင် နေမင်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် အလွန်များပြားလှသော ဧရာမ မီးလုံးကြီးများမှာ အခမဲ့ပေးနေသကဲ့သို့ပင် ပိုးကောင်အုပ်ကြီးထံသို့ တစ်ဟုန်ထိုး ပစ်လွှတ်လိုက်ကြတော့သည်။

ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ထိုမီးလုံးကြီးများသည် ဒုံးကျည်များကဲ့သို့ အနက်ရောင် ပိုးကောင်အုပ်ကြီးအတွင်း၌ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ပြီး ပေါက်ကွဲမှု အချင်းမှာ ပေ ၁၅၀ ကျော်အထိ ရှိကာ စူးရှတောက်ပသော အလင်းတန်းများမှာလည်း အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဟုန်းဟုန်းတောက်လောင်နေသော မီးလျှံများအတွင်း၌ မာကျောသောအခွံရှိသည့် အနက်ရောင်ပိုးကောင်များပင် ပေါက်ကွဲထွက်ကုန်ကြပြီး အလောင်းများမှာ အဆက်မပြတ် ပြုတ်ကျလာနေသည်။

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသယောင်ရှိသော ပိုးကောင်အုပ်ကြီးမှာ ထက်ဝက်ခန့် သေဆုံး သို့မဟုတ် ဒဏ်ရာရရှိသွားကြသဖြင့် အတော်ပင် ကျဲပါးသွားခဲ့သည်။

ထိုပိုးကောင်များ၏နောက်ကွယ်တွင် ပုန်းကွယ်နေသော ဟင်းလင်းပြင်တော်ဝင်မျိုးနွယ်ဝင်များသည် မီးလျှံဇွန်ဘီများ၏ မီးလျှံများကြောင့် ထိတ်လန့်သွားကြပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်း နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။

မကြာမီမှာပင် အနက်ရောင်ပိုးကောင်အုပ်ကြီးမှာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီးနောက် ခြိမ်းခြောက်နေသော ဟင်းလင်းပြင်တော်ဝင်မျိုးနွယ်ဝင်များသည် တစ်စုတစ်ဝေးတည်း စုရုံးလာကြကာ ကောင်းကင်ယံ၌ လုချွမ်းနှင့် ကျိရုရွှယ်တို့ကို ရင်ဆိုင်လိုက်ကြသည်။

လုချွမ်းသည် သူ၏ရှေ့မှ ဟင်းလင်းပြင်တော်ဝင်မျိုးနွယ်ဝင်များကို သေချာကြည့်လိုက်ရာ အရေအတွက် နှစ်ရာခန့် ရှိနေသည်။ သူတို့အထဲတွင် အဆင့်ခုနစ်များမှာ အများဆုံးဖြစ်ပြီး အဆင့်ရှစ်မှာမူ သုံးကောင်ရှိသည်။

ပင်လယ်ပိုင်းပြည်နယ်တွင် တွေ့ခဲ့ရသူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် စုစုပေါင်းအရေအတွက်မှာ ပို၍များပြားသော်လည်း အဆင့်မြင့်တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားတွင်မူ ယခင်က အဆင့်ရှစ် ငါးကောင်ရှိခဲ့ရာမှ ယခု သုံးကောင်သာရှိသဖြင့် လျော့နည်းနေသည်ဟု ဆိုရမည်။

ကိ...

ဤအချိန်တွင် ရှေ့ဆုံးမှ အဆင့်ရှစ် တော်ဝင်မျိုးနွယ်ဝင် သုံးကောင်သည် အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်းလိုလို တယ်လီပို့လုပ်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ထိုအဆင့်ရှစ် သုံးကောင်မှာ လုချွမ်း၏ရှေ့၌ ပေါ်လာပြီး ဟင်းလင်းပြင်ဓားသွားများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဟင်းလင်းပြင်မုန်တိုင်းတစ်ခုကို ချက်ချင်းဖန်တီးကာ လုချွမ်းနှင့် ကျိရုရွှယ်တို့ထံသို့ တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

ငွေရောင်အလင်းတန်းများမှာ အလွန်စူးရှတောက်ပနေပြီး မုန်တိုင်းအတွင်း၌ လှိုင်းတံပိုးများကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် လက်ခနဲဖြစ်နေသည်။

၎င်းကိုမြင်သောအခါ ကျိရုရွှယ်၏အကြည့်များ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမသည် အချိန်ထိန်းချုပ်မှုစွမ်းရည်ကို လျင်မြန်စွာ အသုံးပြုလိုက်ရာ မမြင်ရသော စွမ်းအားတစ်ခုမှာ တစ်ဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်သွားသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ခြိမ်းခြောက်နေသော ဟင်းလင်းပြင်မုန်တိုင်းကြီးမှာ လေထုထဲ၌ မလှုပ်မယှက်ဘဲ အေးခဲသွားခဲ့ရရာ အလွန်တရာ တုန်လှုပ်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ထို့နောက် ကျိရုရွှယ်က သူမ၏လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ထိုအေးခဲနေသော ဟင်းလင်းပြင်ဓားသွားများသည် ပြင်းထန်လှသော စိတ်စွမ်းအားဖိအားအောက်တွင် အပိုင်းပိုင်းအစစ ကြေမွသွားခဲ့သည်။ ဟင်းလင်းပြင်မုန်တိုင်းတစ်ခုလုံးမှာ ကျိရုရွှယ်၏ စိတ်စွမ်းအားအောက်၌ ပျောက်ကွယ်သွားရုံမှလွဲ၍ ဘာမျှမတတ်နိုင်တော့ပေ။

မုန်တိုင်းကို ဟန့်တားလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ အခွင့်အရေးကို စောင့်နေသော လုချွမ်းက ချက်ချင်းလှုပ်ရှားလိုက်သည်။

ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...

နောက်တစ်ခဏတွင် လုချွမ်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရွှေရောင်အလင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝရဇိန်လက်နက်ကဲ့သို့ ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်သော ပုံစံဖြင့် ရွှေရောင်လျှပ်စီးတစ်ခုကဲ့သို့ တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားသည်။

ဘုန်း

မကြာမီမှာပင် ရှေ့ဆုံးမှ အဆင့်ရှစ် တော်ဝင်မျိုးနွယ်ဝင် သုံးကောင်မှာ လုချွမ်း၏ လက်သီးချက်များကြောင့် လွင့်စင်သွားကြပြီး ဒဏ်ရာများမှာ ပုပ်ပွကာ ပါးစပ်မှ သွေးများပန်းထွက်လျက် အဆက်မပြတ် အော်ဟစ်နေကြသည်။

မလျှော့ပေးသော ထိုတော်ဝင်မျိုးနွယ်ဝင် သုံးကောင်မှာ ဟိန်းဟောက်ကာ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်လာကြသည်။ လုချွမ်းကလည်း အားနာမနေဘဲ သူ၏သံမဏိလက်သီးများကို တစ်ဖန် ပြန်လည်လွှဲယမ်းလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်ရှိနေသော အဆင့်ခုနစ် တော်ဝင်မျိုးနွယ်ဝင်များသည်လည်း ကောင်းကင်ယံ၌ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားရင်း လုချွမ်း၏ အဆင့်မြင့်ဇွန်ဘီများနှင့် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...

ကောင်းကင်ယံ၌ တိုက်ပွဲမှာ အရှိန်ပြင်းထန်နေပြီး နားကွဲမတတ် အသံကြီးများမှာ ကောင်းကင်ကို အပေါက်ဖောက်တော့မည့်အတိုင်း အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသည်။

ကိ...

နောက်ထပ် စူးရှလှသော အော်သံတစ်ခုနှင့်အတူ အဆင့်ရှစ် တော်ဝင်မျိုးနွယ်ဝင်တစ်ကောင်မှာ လုချွမ်း၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက် ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။ မကြာမီမှာပင် ကျန်ရှိသော အဆင့်ရှစ် နှစ်ကောင်မှာလည်း တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် အသတ်ခံလိုက်ရသည်။

အခြားအဆင့်ခုနစ် တော်ဝင်မျိုးနွယ်ဝင်များသည်လည်း အဆင့်မြင့်ဇွန်ဘီများစွာ၏ ဝိုင်းရံမှုအောက်တွင် လျင်မြန်စွာ သေဆုံး သို့မဟုတ် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိသွားကြသည်။

မြေပြင်ပေါ်ရှိ ပိုးကောင်အလောင်းများကို ကြည့်ကာ တစ်စုံတစ်ရာ ထိခိုက်မှုမရှိသော လုချွမ်းသည် စိတ်အမိန့်ဖြင့် ဇွန်ဘီများစွာကို စေလွှတ်လိုက်ရာ ၎င်းတို့မှာ အလျင်အမြန် ပြေးတက်သွားပြီး ပိုးကောင်အလောင်းများကို ဝါးမျိုလိုက်ကြသည်။

ထိုတော်ဝင်မျိုးနွယ်ဝင်များ၏ ပိုးကောင်အမြုတေများကိုမူ ဤလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း ဇွန်ဘီများက တူးဖော်ပေးခဲ့ကြသည်။

"ချီချီ... ဒီပိုးကောင်အမြုတေတွေကို ယူထားလိုက်"

လုချွမ်းသည် အိတ်ထဲမှ အမြုတေအားလုံးကို ကျိရုရွှယ်ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဖေဖေ"

ကျိရုရွှယ်က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် လက်ခံလိုက်သည်။

"ကဲ... ဖေဖေတို့တွေ ခရီးဆက်ကြရအောင်"

မကြာမီမှာပင် ဇွန်ဘီစစ်တပ်ကြီးသည် လီမြစ်မြို့တော်ဆီသို့ ဦးတည်ကာ တစ်ဖန်ပြန်လည် ချီတက်သွားသည်။

အခန်း။ ၅၄၈

အချိန်ကာလသည် တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး ပေါင်းပင်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော ခြံဝင်းကြီးကို ဖြတ်ကျော်ကြည့်ရှုပြီးနောက် လုချွမ်းနှင့် ကျိရုရွှယ်တို့သည် လီမြစ်အခြေစိုက်စခန်းဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

လီမြစ်ကမ်းပါးသို့ ချဉ်းကပ်လာချိန်တွင် လုချွမ်း ထိန်းချုပ်ထားသော ဇွန်ဘီစစ်တပ်ကြီးမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

ကျယ်ပြောလှသော လီမြစ်ကြီးက ဇွန်ဘီစစ်တပ်အတွက် အတားအဆီးဖြစ်နေ၍ မဟုတ်ဘဲ၊ တခြားကမ္ဘာသား အသားစိမ်း အမြောက်အမြားကို ဝါးမျိုခဲ့ပြီးနောက် လုချွမ်း၏ လက်အောက်ရှိ အဆင့်ခုနစ် ဇွန်ဘီအချို့မှာ အဆင့်ရှစ်သို့ စတင်ကူးပြောင်းနေပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

"ကောင်းတယ်... အရမ်းကောင်းတယ် ဒါဆိုရင် ငါ့လက်အောက်က အဆင့်ရှစ် ဇွန်ဘီတွေက ဆယ်ကောင်ပြည့်တော့မယ်"

ဇွန်ဘီစစ်တပ်အတွင်း၌ မသေနိုင်သူ ၁ ၊ ရေထိန်းချုပ်သူ ၁ နှင့် အခြားဇွန်ဘီများ အဆင့်ရှစ်သို့ တက်လှမ်းနေကြသည်ကို ကြည့်ကာ လုချွမ်းမှာ အလွန်ပင် ကျေနပ်အားရနေပြီး မျက်နှာထက်တွင်လည်း တောက်ပသော အပြုံးများ လွှမ်းခြုံနေသည်။

အဆင့်ရှစ် ဇွန်ဘီဆိုသည်မှာ အလွန်ရှားပါးလှပြီး ယခုအချိန်အထိပင်လျှင် ဖီးနစ်ငှက်၏ အမွေးအတောင်နှင့် နဂါးချိုကဲ့သို့ အလွန်တရာ တန်ဖိုးကြီးမားလှသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် တွေ့ခဲ့ရသော တခြားကမ္ဘာသား ပိုးကောင်မျိုးနွယ်စုများထဲ၌ အဆင့်ရှစ်အထိ ရောက်ရှိသူမှာ အားလုံးပေါင်းလိုက်လျှင်ပင် ဆယ်ကောင်ထက် မပိုပေ။

၎င်းကို တွေးမိသောအခါ လုချွမ်းသည် ကောင်းကင်ဝါးမျိုအိုးထဲမှ အိတ်တစ်အိတ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ထိုအထဲရှိ အဆင့်ရှစ် သားရဲကျောက် ခြောက်လုံးကို ကြည့်ကာ စဉ်းစားခန်း ဝင်နေမိသည်။

ဤအဆင့်ရှစ် သားရဲကျောက်များကို အရှေ့ပင်လယ်ရှိ ပင်လယ်သားရဲများကို အပြန်ပြန်အလှန်လှန် အမဲလိုက်ရာမှ စုဆောင်းရရှိခဲ့ခြင်းပင်။ ဤသားရဲကျောက်များဖြင့် သူကိုယ်တိုင် အဆင့်ကိုးသို့ တက်လှမ်းရန် စဉ်းစား၍ရပြီ ဖြစ်သည်။

"အခြေစိုက်စခန်း ပြန်ရောက်တာနဲ့ အဆင့်တက်တဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်ကို စတော့မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ဟင်းလင်းပြင် တော်ဝင်မျိုးနွယ်တွေ အုပ်စုလိုက်ကြီး လာရင်တောင် ငါ ကြောက်စရာ မလိုတော့ဘူး"

လုချွမ်း၏ အကြည့်များမှာ ခိုင်မာနေပြီး ချက်ချင်းပင် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။ ဟင်းလင်းပြင် တော်ဝင်မျိုးနွယ်ဝင် တစ်ဦးချင်းစီ၏ အင်အားမှာ အလွန်ကြီးမားရာ အကယ်၍ သူတို့ ထောင်နှင့်ချီ၍ ရောက်လာပါက လုချွမ်း၏ ဇွန်ဘီစစ်တပ်အနေဖြင့် အကုန်အစင် သုတ်သင်နိုင်ပါ့မလားဆိုသည်မှာ သံသယဖြစ်စရာပင်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဟင်းလင်းပြင် တော်ဝင်မျိုးနွယ်များထဲ၌ အဆင့်ရှစ် ရောက်ရှိသူ အချိုးအစားမှာ အလွန်မြင့်မားပြီး အကောင်တစ်ရာတွင် သုံးလေးကောင်မှာ အဆင့်ရှစ်သို့ ရောက်ရှိနေတတ်ရာ တစ်ကောင်ချင်းစီမှာ အလွန်ကိုင်တွယ်ရ ခက်ခဲလှသည်။

အထူးသဖြင့် အဆင့်ရှစ် တော်ဝင်မျိုးနွယ်ဝင် အရေအတွက် များပြားနေပါက လူအင်အားသုံး တိုက်ခိုက်သည့် နည်းဗျူဟာဖြင့် ရင်ဆိုင်ရန်မှာ မလွယ်ကူပေ။ လုချွမ်းကိုယ်တိုင် အဆင့်ကိုးသို့ တက်လှမ်းနိုင်မှသာ ဤတော်ဝင်မျိုးနွယ်စုများကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုနိုင်မည်ပင်။

ထိုစဉ် ကျိရုရွှယ်သည် ရှေ့ဘက်မှ ပြန်ရောက်လာပြီး သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသော ရေထိန်းချုပ်သူ ၁ နှင့် အခြားဇွန်ဘီများကို ကြည့်ကာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။ "ဖေဖေ... ဖေဖေ့ရဲ့ ဇွန်ဘီတွေ အဆင့်ရှစ်ကို တက်လှမ်းနိုင်တာ ဂုဏ်ယူပါတယ်"

"ဒါနဲ့... တံတားလည်း ဆောက်ပြီးပြီ။ သမီးတို့တွေ အခု ဖြတ်သွားလို့ရပြီ"

ထိုသို့ပြောရင်း ကျိရုရွှယ်က မြစ်မျက်နှာပြင်ဆီသို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

ရှေ့ဘက် မြစ်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ကျိရုရွှယ်၏ စိတ်စွမ်းအားဖြင့် ဖန်တီးထားသော ကျယ်ပြန့်လှသည့် ကျောက်တံတားကြီးမှာ တောင်မှ မြောက်သို့ သွယ်တန်းနေသည်။ လုချွမ်းက ထိုတံတားကို ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"သွားကြတာပေါ့ တံတားကို ဖြတ်လိုက်တာနဲ့ ဖေဖေတို့တွေ အိမ်ရောက်ပြီ"

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးမှာ နယ်လှည့်ကားပေါ်သို့ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး တက်လိုက်ကြပြီး ဇွန်ဘီစစ်တပ်ကြီး၏ နောက်မှနေ၍ ကျောက်တံတားကို ဖြတ်ကာ တစ်ဖက်ကမ်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

တစ်ဖက်ကမ်းနှင့် မဝေးလှသော နေရာတွင် ယခင် လီမြစ်မြို့တွင်းဧရိယာ ရှိသော်လည်း ထိုနေရာရှိ ဇွန်ဘီများကို လုချွမ်းက စုပ်ယူခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ သေခြင်းတရားကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်ခြောက်ကပ်နေသည်။

လုချွမ်းမှာ မြို့တွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် ဆန္ဒမရှိဘဲ ဇွန်ဘီစစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ကာ အခြေစိုက်စခန်းဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ချီတက်သွားသည်။ မကြာမီမှာပင် မြင့်မားလှသော မြို့ရိုးကြီးများရှိသည့် အခြေစိုက်စခန်းကို အဝေးမှ လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။

ဟိန်း...

ထိုစဉ် အဝေးမှနေ၍ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် မြေပြင်မှာလည်း အနည်းငယ် တုန်ခါသွားခဲ့သည်။ ခရမ်းရောင် ပုံရိပ်ကြီးတစ်ခုမှာ အသားလုံးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဇွန်ဘီစစ်တပ်ဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ အခြေစိုက်စခန်းကို စောင့်ရှောက်ရန် တာဝန်ပေးအပ်ခြင်း ခံထားရသော မိုးကြိုးဟိန်းသံပင်။ ကျိရုရွှယ် ပြန်လာသည်ကို သူတို့ကြားက ပတ်သက်မှုမှတစ်ဆင့် ခံစားသိရှိလိုက်ရသဖြင့် မိုးကြိုးဟိန်းသံမှာ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ကြိုဆိုရန် ပြေးထွက်လာခြင်းပင်။

လုချွမ်းနှင့် ကျိရုရွှယ်တို့သည် ထိုလှုပ်ရှားမှုကို ချက်ချင်းပင် သတိပြုမိလိုက်ကြသည်။

"ဒီကောင်က ဘယ်သူမှ အစာမကျွေးဘဲနဲ့တောင် လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လကထက် ပိုဝလာသလိုပဲ"

မြေပြင်ပေါ်တွင် လိမ့်လာသော အသားလုံးကြီးနှင့်တူသည့် မိုးကြိုးဟိန်းသံကို ကြည့်ရင်း လုချွမ်းက မတတ်သာသလို ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။ မိုးကြိုးဟိန်းသံသည် ဤမျှအရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကြီးထွားလာရန် ဝက်စာများများ စားထားသလားဟုပင် သူ တွေးတောမိသည်။

"မိုးကြိုးဟိန်းသံပဲ"

ကျိရုရွှယ်သည် ချဉ်းကပ်လာသော မိုးကြိုးဟိန်းသံကို မြင်သောအခါ ပြုံးလိုက်ပြီး ကားပေါ်မှ အလျင်အမြန် ခုန်ဆင်းကာ ၎င်းထံသို့ ပြေးသွားတော့သည်။

"ဟဲဟဲ... ဝတုတ်လေး ငါ့ကို လာကြိုဖို့ စိတ်ကူးရှိသားပဲ"

ကျိရုရွှယ်သည် မိုးကြိုးဟိန်းသံရှိရာသို့ ပျံသန်းသွားပြီး ၎င်း၏ ဦးခေါင်းကြီးကို လက်ဖြင့် ချစ်ခင်စွာ ပွတ်သပ်ရင်း ကျေနပ်အားရစွာ ပြောလိုက်သည်။

ဝူးးဝူ…..

သူမ၏ သခင်ကို ပြန်တွေ့ရသဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော မိုးကြိုးဟိန်းသံသည် ကျိရုရွှယ်၏ လက်ဖဝါးကို ချစ်ခင်ယုယစွာဖြင့် တိုးဝှေ့နေတော့သည်။ ၎င်းကိုမြင်သောအခါ ကျိရုရွှယ်ကလည်း လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မိုးကြိုးဟိန်းသံ၏ အမွေးပွပွ ဦးခေါင်းကြီးကို ဖက်ထားလိုက်သည်။

"ဖေဖေ... သမီး ဒီကောင်လေးနဲ့ အရင်ပြန်နှင့်မယ်နော်"

ထို့နောက် မိုးကြိုးဟိန်းသံ၏ ကျောပေါ်တွင် ထိုင်လျက် ကျိရုရွှယ်က လုချွမ်းကို လှည့်၍ လက်ပြလိုက်သည်။ သူမ စကားပြောပြီးသည်နှင့် မိုးကြိုးဟိန်းသံက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ သခင်မကို တင်ဆောင်ကာ အခြေစိုက်စခန်းဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လာခဲ့သည်။

ယခုအခါ အဆင့်ခုနစ် နယ်ပယ်အတွင်းသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော မိုးကြိုးဟိန်းသံသည် အလွန်ပင် လျင်မြန်လှရာ မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ကျိရုရွှယ်နှင့်အတူ လီမြစ်အခြေစိုက်စခန်း၏ အဝင်ဝသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ကျိရုရွှယ်သည် ယခင် ဗီလာအိမ်ဟောင်းသို့ ချက်ချင်းမပြန်သေးဘဲ သူမ၏ ဦးခေါင်းပေါ်ရှိ ဗောဓိပင်သရဖူကို အသာအယာ ပုတ်လိုက်ပြီး ဤဗောဓိပင်အတွက် အိမ်တစ်လုံး အရင်ရှာပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဗောဓိပင်သည် သက်မဲ့သရဖူပုံစံအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်သော်လည်း ထိုအခြေအနေတွင် ဗောဓိပင်၏ ကြီးထွားမှုမှာ လုံးဝ ရပ်တန့်သွားကာ အသိဉာဏ်ပွင့်လင်းစေသည့် အာနိသင်လည်း မရှိတော့ပေ။

ထို့နောက် မိုးကြိုးဟိန်းသံသည် ကျိရုရွှယ်ကို အခြေစိုက်စခန်း၏ နောက်ဘက်ရှိ မြေပြန့်ကျယ်ဝန်းသော နေရာသို့ တင်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ဤနေရာသည် ဗောဓိပင်ကို ပြန်လည်စိုက်ပျိုးရန် အကောင်းဆုံးနေရာ ဖြစ်သည်။

မကြာမီမှာပင် ကျိရုရွှယ်သည် လူလုပ်ကန်အနီးတွင် နေရာတစ်ခု ရှာတွေ့သွားပြီး မိုးကြိုးဟိန်းသံကို ရပ်တန့်စေလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမ၏ စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ မပျက်စီးနိုင်သော ဧရာမ လက်ဝါးကြီးတစ်ဖက်အဖြစ် ဖန်တီးကာ မြေပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ မြေပြင်တွင် ကြီးမားလှသော ကျင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ကျင်း၏ အရွယ်အစားမှာ သင့်တော်ပြီဟု အတည်ပြုပြီးနောက် ကျိရုရွှယ်သည် သက်မဲ့ပုံစံ ဖြစ်နေသော ဗောဓိပင်သရဖူကို စိတ်စွမ်းအားဖြင့် နှိုးဆွလိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဗောဓိပင်သရဖူထံမှ ရွှေရောင် ရတနာအလင်းတန်းများ စူးရှစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရွှေရောင်ဝိညာဉ်အမြစ်တစ်ခုအဖြစ် သူမ၏ မျက်စိရှေ့၌ ပေါ်လာတော့သည်။ ကျိရုရွှယ်သည် စိတ်အမိန့်ဖြင့် ဗောဓိပင်ကို ကျင်းအတွင်းသို့ အောင်မြင်စွာ ထည့်သွင်းလိုက်ပြီး စိတ်စွမ်းအားကို ထပ်မံအသုံးပြုကာ မြေပြန်ဖို့ပေးလိုက်သည်။

မြေကြီးနှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် ဗောဓိပင်၏ ညှိုးနွမ်းနေသော အရွက်များမှာ ချက်ချင်းပင် ရှင်သန်လန်းဆန်းလာပြီး ရွှေရောင်အလင်းတန်းများမှာ လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ အပြင်ဘက်သို့ ပြန့်ကားထွက်သွားသည်။

ထို့နောက် ကျိရုရွှယ်သည် ဗောဓိပင်အောက်တွင် စိတ်အားထက်သန်စွာ ထိုင်လိုက်ပြီး သန့်စင်သော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများကို ခံယူနေတော့သည်။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် သိပ်သည်းလှသော နိယာမစွမ်းအားများမှာ ကျိရုရွှယ်၏ ပတ်လည်တွင် စီးဆင်းလာပြီး သူမကို နိယာမတရားများ ဆင်ခြင်တွေးတောခြင်းအတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ နစ်မြုပ်သွားစေသည်။

ဤလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း ကျိရုရွှယ်သည် တစ်ဝက်တစ်ပျက် သတိလွတ်နေသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားကာ နိယာမစွမ်းအားများ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို နက်ရှိုင်းစွာ ခံယူနေရသည်။

သို့သော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျိရုရွှယ်၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှ စွမ်းအင်များမှာ တည်ငြိမ်စွာ မြင့်တက်လာပြီး သူမ၏ ကျင့်စဉ်မှာလည်း အလျင်အမြန် တိုးတက်လာရာ မကြာမီမှာပင် အဆင့်ရှစ်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ကျောက်တုံးကဲ့သို့ ခိုင်မာလှသော အဆင့်ကိုး အတားအဆီးကို အာရုံခံမိလိုက်သောအခါ ကျိရုရွှယ်သည် အတင်းအကြပ် ထိုးဖောက်ရန် မကြိုးစားတော့ဘဲ ရပ်တန့်လိုက်သည်။ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူတစ်ဦးအတွက် အဆင့်ကိုးသို့ တက်လှမ်းရန်မှာ လွယ်ကူမည် မဟုတ်ပေ။