အခန်း (၅၄၉-၅၅၀)

အခန်း။ ၅၄၉

ကျိရုရွှယ်သည် ဗောဓိပင်အောက်၌ သန့်စင်သော ရတနာအလင်းတန်းများ၏ သန့်စင်ခြင်းကို ခံယူရင်း သူမ၏ ကျင့်စဉ်မှာ အဆင့်ရှစ် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။ နောက်ထပ်တစ်လှမ်းမှာမူ အဆင့်ကိုးသို့ တက်လှမ်းရန်သာ ကျန်တော့သည်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း ကျိရုရွှယ်က ထားရစ်ခဲ့သော လုချွမ်းသည် သူ၏ ဇွန်ဘီစစ်တပ်ကြီးကို ဦးဆောင်ကာ အခြေစိုက်စခန်းသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ပြန်ရောက်သည်နှင့် လုချွမ်းသည် လိုအပ်သော စီမံခန့်ခွဲမှုများကို စတင်လုပ်ဆောင်တော့သည်။ ကင်းလှည့်သင့်သည့်နေရာတွင် ကင်းလှည့်စေပြီး၊ အမဲလိုက်သင့်သည့်နေရာတွင် အမဲလိုက်

စေသည်။

လီမြစ်မြို့တော်အတွင်းသို့ မည်သည့်ပိုးကောင်မျိုးနွယ်နှင့် တခြားကမ္ဘာသားမျှ မသိမသာ ခိုးမဝင်နိုင်စေရန်အတွက် လုချွမ်းသည် ဇွန်ဘီအမြောက်အမြားကို နေရာအနှံ့ ဖြန့်ကြက်၍ ကင်းစောင့်စေလိုက်သည်။

၎င်းအပြင် အမဲလိုက်ရန်အတွက်လည်း အင်အားအချို့ကို ခွဲဝေပေးလိုက်သည်။ ခရီးမထွက်မီက ဇွန်ဘီမွေးမြူရေးစခန်းအားလုံးကို သူ ရှင်းလင်းခဲ့ဖူးရာ ယခု ပြန်ရောက်ချိန်တွင် ထိုစခန်းများကို ပြန်လည် ထူထောင်ရမည်ပင်။

ဇွန်ဘီမွေးမြူရေးစခန်းများအတွက် အရေးကြီးဆုံးမှာ အသားနှင့် သွေး အလုံအလောက်ရှိရန်ဖြစ်ရာ အကြီးအကျယ် အမဲလိုက်ခြင်းဖြင့်သာ မွေးမြူရေးစခန်းရှိ အစာကျွေးကန်များကို ပြန်လည် ဖြည့်တင်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ထို့နောက်တွင်မူ လုချွမ်းသည် ဗီလာသို့ အမြန်ပြန်လာကာ ပစ္စည်းအချို့ကို ကျွမ်းကျင်စွာ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ရရှိလာသော ရိက္ခာများကို စာရင်းပြုစုခြင်း သို့မဟုတ် အနားယူခြင်းများကို အလျင်မစလိုဘဲ သားရဲကျောက်များပါသော အိတ်ကို ဆွဲကာ သူ၏ အခန်းထဲသို့ ချက်ချင်းဝင်သွားတော့သည်။

လုချွမ်းသည် အိတ်ထဲမှ အဆင့်ရှစ် သားရဲကျောက် လေးလုံးကို ထုတ်ယူကာ မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ယခုအချိန်တွင် အဆင့်ရှစ် သားရဲကျောက်များ ရှားပါးခြင်းမရှိတော့ရာ ဤလေးလုံးကို ဝါးမျိုလိုက်ရုံဖြင့် သူသည် ဤကမ္ဘာ၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်သော အဆင့်ကိုးသို့ အသေအချာ တက်လှမ်းနိုင်တော့မည်ပင်။

အဆင့်ကိုး ကျင့်စဉ်ကို အခြေခံရရှိပြီးပါက သူသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် မည်သည့်နေရာသို့မဆို သွားလာနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး အဆင့်ကိုး ဇွန်ဘီများကိုလည်း အမြောက်အမြား ဖန်တီးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဇွန်ဘီဘုရင်ဖြစ်သော လုချွမ်းကိုယ်တိုင် အဆင့်ကိုးသို့ မရောက်ပါက သူ၏ ဇွန်ဘီများမှာလည်း အဆင့်ကိုးသို့ တက်လှမ်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း အဆင့်ကိုး ဇွန်ဘီအုပ်စုကြီးကို ရရှိရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။ အဆင့်ရှစ် သားရဲကျောက်များမှာ အလွန်ရှားပါးလွန်းလှသဖြင့် အဆင့်ကိုး ဇွန်ဘီများအတွက် လုံလောက်အောင် စုဆောင်းရန်မှာ လုချွမ်း၏ အမြင်တွင် မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

"တစ်ကောင် နှစ်ကောင်လောက်အတွက်ဆိုရင်တော့ ဝါးမျိုတဲ့နည်းနဲ့ ဖြစ်နိုင်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အရေအတွက် များလာရင်တော့... အဲဒီလောက်များတဲ့ အဆင့် ၈ သားရဲတွေနဲ့ ဇွန်ဘီတွေကို ဘယ်နေရာမှာ သွားရှာရမှာလဲ"

ပင်လယ်ထဲတွင် အဆင့်ရှစ် သားရဲများ လုံလောက်စွာ ရှိကောင်းရှိနိုင်သော်လည်း သမုဒ္ဒရာမှာ ကျယ်ပြောနက်ရှိုင်းလွန်းလှရာ အဆင့်ရှစ် ပင်လယ်သားရဲများကို အမဲလိုက်ရန်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

သို့သော်လည်း လုချွမ်းတွင် အစီအစဉ် ရှိပြီးသားဖြစ်သည်။ အဆင့်ရှစ်သားရဲများကို အမဲလိုက်ရန် ခက်ခဲနေပါက တခြားကမ္ဘာသားများနှင့် ပိုးကောင်မျိုးနွယ်စုများကို အကြီးအကျယ် သတ်ဖြတ်ကာ ၎င်းတို့၏ အသားများကို အဆင့်တက်ရန် အရင်းအမြစ်အဖြစ် အသုံးပြုမည်ဖြစ်သည်။

အဆင့်ရှစ် ဇွန်ဘီများအားလုံးသည် ပိုးကောင်များနှင့် တခြားကမ္ဘာသားများကို လုံလောက်စွာ စားသုံးနိုင်သရွေ့ အဆင့်ကိုးသို့ တဖြည်းဖြည်း တက်လှမ်းနိုင်ရန် လုံလောက်သော စွမ်းအင်များကို စုဆောင်းနိုင်မည်မှာ အသေအချာပင်။ သို့သော်လည်း ဤနည်းလမ်းမှာ အချိန်အတော်အတန် ပေးရပေလိမ့်မည်။

"အရင်ဆုံး အဆင့်ကိုးကို တက်လှမ်းနိုင်ဖို့ပဲ အာရုံစိုက်ရမယ်…"

လုချွမ်းသည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်ပြီး လွန်လွန်ကျွံကျွံ တွေးတောနေခြင်းကို ရပ်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ဖဝါးပေါ်ရှိ သားရဲကျောက်ကို ကြည့်ကာ နောက်တစ်ခဏတွင် ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်၍ တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး မျိုချလိုက်တော့သည်။

ဝုန်း

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သားရဲကျောက် လေးလုံးမှာ လုချွမ်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သောင်းကျန်းနေသော မြစ်ရေများကဲ့သို့ပင် သူ၏ သွေးကြောများအတွင်း စီးဆင်းကာ နိယာမများကို အဆက်မပြတ် ရိုက်ခတ်နေတော့သည်။

ဤကြီးမားလှသော စွမ်းအင်များကို ခံစားမိလိုက်သောအခါ လုချွမ်းသည် အနည်းငယ်မျှ လျော့ရဲခြင်းမရှိဘဲ ချက်ချင်းပင် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်လိုက်ကာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်

အဆီအနှစ်များကို စုစည်း၍ ဤပြင်ပစွမ်းအင်များကို စတင် သန့်စင်တော့သည်။

အချိန်ကာလသည် တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ ထိုကြီးမားလှသော စွမ်းအင်များသည် ဝိညာဉ်အဆီအနှစ်အမျှင်တန်းကလေးများအဖြစ်သို့ တဖြည်းဖြည်း သန့်စင်သွားပြီး လုချွမ်း၏ မူလဝိညာဉ်စွမ်းအင်များနှင့် လျင်မြန်စွာ ပေါင်းစပ်သွားတော့သည်။

ဝိညာဉ်အဆီအနှစ်များ တိုးပွားလာသည်နှင့်အမျှ လုချွမ်း၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာလည်း လိုက်ပါမြင့်တက်လာပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ပိုမိုအားကောင်းမောင်းသန်လာခဲ့သည်။

အဆင့်ရှစ် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော လုချွမ်းသည် အဆင့်ကိုး အတားအဆီး၏ ခိုင်မာမှုကို ပထမဦးဆုံးအကြိမ် အာရုံခံမိလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ကြေးနီတံတိုင်း၊ သံမဏိခံတပ်ကြီးများကဲ့သို့ပင်။ သူ ကြိုးစားကြည့်သော်လည်း လက်ရှိ သူ၏ ဝိညာဉ်အဆီအနှစ်များမှာ ထိုအတားအဆီးကို အနည်းငယ်မျှပင် မလှုပ်ခါနိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ခဏတာမျှ လုချွမ်း၏ မျက်နှာထားမှာ တည်ကြည်လေးနက်သွားပြီး စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရိုက်ခတ်မှု အတော်အတန် ခံလိုက်ရသည်။

သို့သော်လည်း လုချွမ်းသည် ဤမျှနှင့် အရှုံးပေးမည့်သူ မဟုတ်ပေ။ သူသည် စိတ်ကိုပြန်လည်စုစည်းကာ ပိုမိုပေါများလာသော ဝိညာဉ်အဆီအနှစ်များကို စုစည်း၍ ထိုနယ်ပယ်အတားအဆီးကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

ဝုန်း….

ရုတ်တရက် လုချွမ်းသည် သူ၏ဦးခေါင်းကို လေးလံလှသော တူကြီးတစ်လက်ဖြင့် အထုခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရပြီး တစ်ကိုယ်လုံး လျှပ်စီးအပစ်ခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကာ နားကွဲမတတ် ဟိန်းသံကြီးမှာ သူ၏ စိတ်ထဲ၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ထိုမြည်ဟည်းသံများ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ လုချွမ်းမှာ ခေါင်းမူးနောက်သွားပြီး သူ၏ ဦးခေါင်းနှင့် ခန္ဓာကိုယ်မှာ သီးခြားစီ ကွဲထွက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုဒဏ်ကို ခံနိုင်ရန် လုချွမ်းသည် ခေါင်းကို ခါယမ်းကာ သတိမြဲနေစေရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ထိုမျှအထိ လုပ်ဆောင်ခဲ့ပါသော်လည်း အတားအဆီးမှာ မလှုပ်မယှက် ရှိနေဆဲပင်။ လုချွမ်းသည် အံတင်းတင်းကြိတ်ကာ လက်မလျှော့ဘဲ ဆက်လက် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။

အကြိမ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် လုချွမ်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဆက်တိုက် တုန်ခါနေပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှာလည်း စူးအောင့်သော နာကျင်မှုကို ခံစားနေရသည်။ အထူးသဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ၏ အဆက်မပြတ် ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် သူ၏ သွေးကြောများမှာ ဒဏ်ရာရရှိလာပြီး အနည်းငယ် စုတ်ပြဲမှုများပင် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထို့အပြင် အတားအဆီးကို တိုက်ခိုက်နေသည့် လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စွမ်းအင်များသည် လုချွမ်းထံသို့ တဖြည်းဖြည်း ဆွဲယူစုစည်းလာပုံပင်။ မကြာမီမှာပင် ထိုစုပ်ယူထားသော စွမ်းအင်များသည် လုချွမ်း၏ ကိုယ်ပိုင်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ သူ၏ သွေးကြောများအတွင်းရှိ ဖိအားကို ပိုမိုမြင့်တက်စေခဲ့သည်။

ဤအခြေအနေအတွက် လုချွမ်းတွင် ဖြေရှင်းနည်း တစ်ခုသာ ရှိသည် ၎င်းမှာ အဆင့်ကိုးသို့ အမြန်ဆုံး တက်လှမ်းရန်ပင်။ အတားအဆီးကို ထိုးဖောက်နိုင်သည်နှင့် ထိုသောင်းကျန်းနေသော ဝိညာဉ်အဆီအနှစ်များသည် အဟန့်အတားမရှိ စီးဆင်းသွားမည်ဖြစ်ပြီး သွေးကြောများပေါ်ရှိ ဖိအားမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားမည်ဖြစ်သည်။

ထိုသို့တွေးကာ လုချွမ်းသည် အံတင်းတင်းကြိတ်ပြီး ဝိညာဉ်အဆီအနှစ်များကို စဉ်ဆက်မပြတ် စုစည်း၍ အတားအဆီးကို နောက်ဆုံးအကြိမ် အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

ဝုန်း... ဝုန်း...

နားကွဲမတတ် မြည်ဟည်းသံကြီးမှာ သူ၏ စိတ်ထဲ၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး လုချွမ်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ အဆက်မပြတ် တုန်ခါနေကာ ခန္ဓာကိုယ်အပြင်ဘက်သို့ သွေးများ စိမ့်ထွက်လာသည်အထိ အခြေအနေမှာ အလွန်စိုးရိမ်စရာ ကောင်းလာခဲ့သည်။

လုချွမ်းသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများကို ရှောင်လွှဲ၍မရမှန်း သိသဖြင့် သတ္တိရှိရှိနှင့် နယ်ပယ်အတားအဆီးကို ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေခဲ့သည်။

မကြာမီမှာပင် နေဝင်ရိုးရီ အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဝုန်း...

ရုတ်တရက် နယ်ပယ်အတားအဆီးမှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသဖြင့် လုချွမ်း၏ ရင်ထဲ၌ ဝမ်းသာသွားကာ ဝိညာဉ်အဆီအနှစ်များကို စုစည်း၍ ထပ်မံ တိုက်ခိုက်လိုက်ပြန်သည်။ အကြိမ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် အတားအဆီးမှာ လှုပ်ခါလာပြီး တဖြည်းဖြည်း အရည်ပျော်စပြုလာခဲ့သည်။

ဝုန်း

နောက်တစ်ခဏတွင်မူ နယ်ပယ်အတားအဆီးမှာ ကျိုးပေါက်သွားသော ဆည်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဝိညာဉ်အဆီအနှစ်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် နောက်ဆုံး၌ ပွင့်ထွက်သွားတော့သည်။ ဝိညာဉ်အဆီအနှစ်များသည် အဟန့်အတားမရှိဘဲ သွေးကြောများအတွင်း လျင်မြန်စွာ လှည့်ပတ်စီးဆင်းသွားပြီး သွေးကြောများပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများမှာလည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ၏ လည်ပတ်မှုကြောင့် တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ကုသသွားခဲ့သည်။

လုချွမ်း အဆင့်ကိုးသို့ ထိုးဖောက်အောင်မြင်လိုက်သည့် တစ်ခဏမှာပင် ကောင်းကင်ယံကြီးမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ကြီးမားလှသော စွမ်းအင်များသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပြန်လည် စီးဝင်လာခဲ့ရာ ဝိညာဉ်အဆီအနှစ် ပမာဏမှာ မျက်ဝါးထင်ထင်ပင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းလှသော အဆင့်ကိုး အရှိန်အဝါတစ်ခုမှာ လုချွမ်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ဘာမျှ တားဆီး၍မရနိုင်လောက်အောင် လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

"အဆင့်ကိုး နောက်ဆုံးတော့ ငါ အဆင့်ကိုးကို ထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့ပြီ"

လုချွမ်းသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ရာ မျက်ဝန်းအစုံ၌ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ တောက်ပနေသည်။

အခန်း။ ၅၅၀

လုချွမ်းနှင့် ကျိရုရွှယ်တို့ လီမြစ်အခြေစိုက်စခန်းသို့ ပြန်ရောက်၍ ကျင့်စဉ်အဆင့်များ အသီးသီးတိုးတက်နေချိန်တွင် စောစောကပင် ထွက်ခွာသွားခဲ့သော ကျောက်လင်းသည်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ချောင်ယန်အခြေစိုက်စခန်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

အဝေးမှ မြင်နေရသော အခြေစိုက်စခန်း၏ ပုံရိပ်ကိုကြည့်ကာ အနည်းငယ် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ကျောက်လင်းမှာ ရင်ထဲ၌ ဝမ်းသာသွားပြီး ခြေလှမ်းများကို အရှိန်မြှင့်လိုက်မိသည်။ ခရီးတစ်လျှောက်တွင် စိန်ခေါ်မှုများစွာရှိခဲ့ပြီး တခြားကမ္ဘာသား မျိုးနွယ်စုများစွာ ပေါ်ထွက်လာခြင်းကြောင့် သူမသည် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ၎င်းတို့နှင့် အကြိမ်ကြိမ် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံခဲ့ကာ တိုက်ပွဲများစွာ ဆင်နွှဲခဲ့ရသည်။

အမြန်ဆုံးပြန်ရောက်နိုင်ရန်အတွက် ကျောက်လင်းသည် တခြားကမ္ဘာသားများ၏ ပိတ်ဆို့မှုများကို အကြိမ်ကြိမ် ထိုးဖောက်ကျော်ဖြတ်ခဲ့ရသည်။

"ဟူး... နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရောက်ပြီ။ ဒီတစ်ခေါက် ခရီးမှာ တွေ့ခဲ့ရတဲ့ တခြားကမ္ဘာသား အရေအတွက်က မနည်းဘူး။ တိုက်ပွဲတွေကို အချိန်ဆွဲမနေဘဲ ရှောင်ထွက်မလာခဲ့ရင် ငါ ပြန်ရောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

သူမ တွေ့ကြုံခဲ့ရသည်များကို ပြန်တွေးမိပြီး ကျောက်လင်းမှာ ယခုထက်တိုင် ကြောက်စိတ်မပြယ်သေးပေ။

တခြားကမ္ဘာသား အရေအတွက်က ဘာလို့ဒီလောက်အထိ ရုတ်တရက် တိုးလာရတာလဲဟုလည်း သူမ တွေးတောနေမိသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် တခြားကမ္ဘာသားမျိုးနွယ်နှင့် ငါးကြိမ်တိုင်တိုင် ထိပ်တိုက်တွေ့ခဲ့ပြီး ထိုအထဲတွင် အဆင့်ခုနစ်များစွာ ပါဝင်သည့်အပြင် အဆင့်ရှစ် တစ်ကောင်နှင့်ပင် တိုးခဲ့သေးသည်။ ကျောက်လင်းသည် အဆင့်ခုနစ်များကိုမူ သူမ၏ စွမ်းရည်ဖြင့် တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်နိုင်

သော်လည်း အဆင့်ရှစ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါတွင်မူ အင်အားချင်း မမျှတခဲ့ပေ။

အကယ်၍ သူမသာ အန္တရာယ်ကို ကြိုတင်ရိပ်မိပြီး အချိန်မီ ထွက်ပြေးမလာခဲ့ပါက ထိုအင်အားကြီးလှသော အဆင့်ရှစ် ပုတ်သင်ညိုလူသား၏ လက်ချက်ဖြင့် အသက်ပျောက်သွားနိုင်ခဲ့သည်။

ဒိုင်း... ဒိုင်း... ဒိုင်း...

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ အခြေစိုက်စခန်းနှင့် နီးကပ်လာသောအခါ ကျောက်လင်း တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း အာရုံခံမိလိုက်သည်။ ရှေ့ရှိ အခြေစိုက်စခန်းဘက်မှ သိပ်သည်းလှသော သေနတ်သံများမှာ သူမ၏ နားထဲသို့ ခပ်သဲ့သဲ့ ရောက်ရှိလာပြီး ဟိန်းဟောက်သံများ၊ ဆဲဆိုသံများနှင့်လည်း ရောထွေးနေသည်။

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ ဒါမှမဟုတ်..."

ကျောက်လင်းသည် ဦးစွာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီးနောက် ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကို ရုတ်တရက် တွေးမိသွားရာ သူမ၏ မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ ပျက်သွားခဲ့သည်။ ဤမြင်ကွင်းမှာ တခြားကမ္ဘာသားများ အခြေစိုက်စခန်းကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်နေသည်နှင့် အလွန်တူနေသည်။

အခြေစိုက်စခန်းက အန္တရာယ်နဲ့ ရင်ဆိုင်နေရပြီ။

ဤအတွေးမှာ ကျောက်လင်း၏ စိတ်ထဲ၌ မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှသည်။

"မဖြစ်ဘူး... ငါ မြန်မြန်ပြန်သွားမှဖြစ်မယ်။ တခြားကမ္ဘာသားတွေကို အခြေစိုက်စခန်းထဲ အဝင်မခံနိုင်ဘူး"

ဝူး...

ရင်ထဲ၌ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ကျောက်လင်းသည် သူမ၏ အရှိန်ကို အစွမ်းကုန်မြှင့်တင်ကာ အခြေစိုက်စခန်းရှိရာသို့ အသည်းအသန် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။ ကျောက်လင်းသည် ခရီးတွင်စေရန်အတွက် သူမ၏ ဝိညာဉ်အဆီအနှစ်ကုန်ဆုံးမှုကိုပင် ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ အရှိန်ပြင်းစွာ သွားလာခဲ့ရာ မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ချောင်ယန်အခြေစိုက်စခန်းနှင့် မီတာတစ်ထောင်အကွာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဒိုင်း... ဒိုင်း... ဒိုင်း...

သူမ၏ ရှေ့မှောက်တွင် အလွန်တရာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခုမှာ ဖြစ်ပွားနေသည်။ သေနတ်သံများမှာ နားကွဲမတတ် မြည်ဟည်းနေပြီး စူးရှလှသော အော်သံများမှာလည်း ဟိန်းထွက်နေသည်။

သွေးရောင်ရှိသော ပိုးကောင်မျိုးနွယ်စု အမြောက်အမြားမှာ အခြေစိုက်စခန်း၏ မြင့်မားလှသော မြို့ရိုးကာကွယ်ရေးများကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်နေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် မြို့ရိုးများပေါ်သို့ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ တရဟော ပျံသန်းဝင်ရောက်ကာ အခြေစိုက်စခန်းကို ကျူးကျော်ရန် ကြိုးစားနေကြသည်။

ဤသွေးရောင် ပိုးကောင်များသည် ဘက်စကက်ဘောလုံးခန့် အရွယ်အစားရှိပြီး နီရဲတောက်ပြောင်သော ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပိုးတောင်မာများနှင့် ဆင်တူသည်။ သူတို့၏ ကိုယ်ထည်မှာ ဆူးချွန်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ကြီးမားထက်မြက်လှသော မေးရိုးများ ပါရှိကြသည်။ ကျောပေါ်ရှိ အတောင်ပံများကို အရှိန်ပြင်းစွာ ခတ်ထုတ်ခြင်းဖြင့် ကောင်းကင်ယံ၌ လျင်မြန်ဖြတ်လတ်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်ကြသည်။

ထိုသွေးရောင် ပိုးကောင်များ၏ အရေအတွက်မှာ မနည်းလှဘဲ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်အထိ သိပ်သည်းလှပြီး သူတို့ထွက်ပေါ်စေသော အသံမှာလည်း အလွန်ကျယ်လောင်လှသည်။

သွေးရောင် ပိုးကောင်များ၏ အကြောက်အလန့်မဲ့စွာ ကျူးကျော်လာမှုကို ချောင်ယန်အခြေစိုက်စခန်းကလည်း လုံးဝ အလျှော့မပေးဘဲ တုံ့ပြန်နေသည်။ သူတို့မှာ လက်နက်ခဲယမ်းများကို အခမဲ့ပေးနေသကဲ့သို့ပင် ပိုးကောင်များထံသို့ မနားမနေ ပစ်ခတ်နေကြသည်။ အခြေစိုက်စခန်း၏ ပြင်းထန်လှသော တိုက်ခိုက်မှုများအောက်တွင် သွေးရောင် ပိုးကောင်အမြောက်အမြားမှာ အတုံးအရုံး သေဆုံးကုန်ကြသည်။

ဤကဲ့သို့ လက်နက်ခဲယမ်းများကို အလဟဿ ပစ်ခတ်နေခြင်းမှာ အကျိုးဆက်မရှိဘဲ မနေပေ။ အနည်းဆုံးအားဖြင့် အခြေစိုက်စခန်းရှိ ခဲယမ်းရိက္ခာများမှာ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးနေပြီဖြစ်သည်။

ဤအချက်ကို အခြေစိုက်စခန်းကလည်း သတိမထားမိဘဲ မနေပါ။ သို့သော်လည်း အကယ်၍ အခြေစိုက်စခန်းသာ ပိုးကောင်များ၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားပါက ခဲယမ်းရိက္ခာ မည်မျှပင် ကျန်ရှိနေပါစေ အသုံးမဝင်တော့သည်ကို အခြေစိုက်စခန်း ခေါင်းဆောင်က ကောင်းစွာ နားလည်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် ရှိသမျှကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသုံးပြုရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အကယ်၍ ဤသို့ခုခံခြင်းဖြင့် ပိုးကောင်မျိုးနွယ်စုများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ဟန့်တားနိုင်ခဲ့ပါက ခဲယမ်းမီးကျောက် ပြတ်လပ်သွားလျှင်ပင် အခြေစိုက်စခန်းအနေဖြင့် ဧကရာဇ်မြို့တော်ထံမှ စစ်ကူတောင်းခံနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ နောက်ဆုံးတွင် တခြားကမ္ဘာသားများ၏ ကျူးကျော်မှုကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့လျှင်ပင် အစွမ်းကုန် ပစ်ခတ်လိုက်ခြင်းဖြင့် သူတို့ နောက်ဆုံးမသေဆုံးမီ ရှေ့မှ ပိုးကောင်အုပ်ကြီးကို ပြင်းထန်သော အထိနာမှုများ ပေးစွမ်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

အခြေစိုက်စခန်းအတွင်း၌ ဗီဒီယိုမှတ်တမ်းများမှတစ်ဆင့် မြင့်မားလှသော မြို့ရိုးများပေါ်သို့ ပိုးကောင်မျိုးနွယ်စုများက အကြောက်အလန့်မရှိ တရဟော တိုးဝင်တိုက်ခိုက်နေသည်ကို ကြည့်ကာ အခြေစိုက်စခန်း ခေါင်းဆောင်၏ မျက်နှာမှာ မှောင်မှောင်မည်းမည်း ဖြစ်နေသည်။

အခြေစိုက်စခန်းမှာ အတော်အတန် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဤပိုးကောင်မျိုးနွယ်စုများကို တိုက်ခိုက်ရန်မှာမူ ရုန်းကန်နေရဆဲပင်။

အစည်းအဝေးခန်းမအတွင်းရှိ အဆင့်မြင့်အရာရှိတိုင်းမှာလည်း စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် မျက်နှာပျက်နေကြသည်။ ကုန်ဆုံးနိုင်ခြင်းမရှိသော ပိုးကောင်အမြောက်အမြားမှာ အခြေစိုက်စခန်းကို လုံးဝ ဝိုင်းရံထားပြီးဖြစ်သည်။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ဦးက ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားပါက ထိုပိုးကောင်များ၏ လိုက်လံတိုက်ခိုက်မှုကို ခံရမည်ဖြစ်ပြီး အရိုးပင်မကျန်အောင် ဝါးမျိုခံရပေလိမ့်မည်။

၎င်းမှာ အဆင့်မြင့်အရာရှိများအတွက် ထွက်ပြေးစရာ လမ်းမရှိတော့ဘဲ ဆုတ်ခွါခြင်းက သေခြင်းတရားနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုနေသည်။ သူတို့၏ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်မှာ မြို့ရိုးမြင့်ကြီးပေါ်ရှိ စစ်သည်တော်များက ပိုးကောင်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အောင်မြင်စွာ တွန်းလှန်နိုင်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

"အို... စစ်နတ်ဘုရားသာ ဒီမှာရှိရင် ဘယ်လောက်ကောင်းမလဲ။ သူ ဘယ်တော့မှ ပြန်လာမှာပါလိမ့်..."

ဤအချိန်တွင် အရာရှိတစ်ဦးက သူတို့၏ အမြဲတမ်းအကာအကွယ်ဖြစ်ပေးခဲ့သော စစ်နတ်ဘုရားကို သတိရတမ်းတမိသွားသည်။

အကယ်၍ စစ်နတ်ဘုရားသာ ရှိနေပါက ပိုးကောင်မျိုးနွယ်စုများ ကျူးကျော်လာလျှင်ပင် အခြေစိုက်စခန်း၏ လုံခြုံရေးမှာ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ စိတ်ချရမည်ဖြစ်ပြီး အနည်းဆုံးတော့ မြို့ရိုးကျိုးပေါက်မည့် အန္တရာယ်ကို လျှော့ချနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

၎င်းကို ကြားသောအခါ အခြေစိုက်စခန်း ခေါင်းဆောင်သည်လည်း မျက်မှောင်ကို အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်မိသည်။

စစ်နတ်ဘုရား ထွက်သွားကတည်းက ပျောက်ချက်သားကောင်းနေပြီး သူမ ဘယ်ရောက်နေမှန်းလည်း ဘယ်သူမှ မသိကြဘူး...

"သတ်ကြဟေ့"

ဒိုင်း... ဒိုင်း... ဒိုင်း...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြို့ရိုးအပြင်ဘက်၌ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သတ်ဖြတ်မှုများမှာ ရပ်တန့်မည့် အရိပ်အယောင် မရှိသေးပေ။

ပိုးကောင်မျိုးနွယ်စုများ၏ အကြောက်အလန့်ကင်းမဲ့သော တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် အခြေစိုက်စခန်း၏ ကာကွယ်ရေးမှာ နောက်ဆုံးတွင် ယိုင်နဲ့လာခဲ့ပြီး ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူများနှင့် စစ်သည်တော် အမြောက်အမြားမှာ ပိုးကောင်များ၏ လက်ချက်ဖြင့် ကျဆုံးကုန်ကြရာ ကာကွယ်ရေးတန်းတစ်ခုလုံးမှာ ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

ဝုန်း….

ထိုစဉ် အဝေးမှနေ၍ စူးရှတောက်ပသော အပြာရောင် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုမှာ တစ်ဟုန်ထိုး ရောက်ရှိလာပြီး ပိုးကောင်အုပ်ကြီးကို ထက်ပိုင်းဖြတ်ချလိုက်သည်။

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် သိပ်သည်းလှသော အုပ်စုကြီးမှာ အဝတ်စုတ်တစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရသည်။ သွေးရောင် ပိုးကောင်အမြောက်အမြားမှာ ထိုတိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် သေဆုံးကုန်ကြပြီး သွေးမိုးများအဖြစ် မြေပြင်သို့ ကြွေကျလာသည်။

"မင်းတို့လို တိရစ္ဆာန်စုတ်တွေ... သေကြစမ်း"

နောက်တစ်ခဏတွင် ဒေါသအပြည့်ဖြင့် ကျောက်လင်းသည် တိုက်ပွဲမြေပြင်သို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်လာပြီး သူမ၏ စစ်ဓားကို ဝှေ့ယမ်းကာ ပိုးကောင်အုပ်ကြီးကို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်တော့သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဆယ်ဂဏန်းခန့်ရှိသော ဓားစွမ်းအင်များမှာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပိုးကောင်အုပ်ကြီးကို အပိုင်းပိုင်း အစစဖြစ်အောင် ချေမှုန်းလိုက်ရာ သေဆုံးသွားသော သွေးရောင်ပိုးကောင် အရေအတွက်မှာ ရေတွက်၍ပင် မရနိုင်တော့ပေ။

ကျောက်လင်းကို ဝါးမျိုရန် ရှေ့သို့တိုးလာသော သွေးရောင်ပိုးကောင်များသည် သူမ၏ အနီးသို့ပင် မကပ်နိုင်မီ မီတာဆယ်နှင့်ချီ၍ ရှည်လျားသော ဓားစွမ်းအင်များကြောင့် ကြေမွကုန်ကြသည်။

ခဏအကြာတွင် အရှိန်ပြင်းထန်နေသော ပိုးကောင်အုပ်ကြီးမှာ ကျောက်လင်း၏ စစ်ဓားအောက်တွင် ကျဲပါးသွားခဲ့ပြီး သူတို့၏ တိုက်စစ်မှာလည်း သိသိသာသာ အားနည်းသွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် မြို့ရိုးမြင့်ပေါ်၌ အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်သွားကြသော ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူများနှင့် စစ်သည်တော်များသည် သူတို့အား ကူညီရန် ရောက်ရှိလာသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ သူတို့၏ ဂုဏ်သရေရှိ စစ်နတ်ဘုရားဖြစ်ကြောင်း မှတ်မိသွားကြသည်။

"စစ်နတ်ဘုရားမပါလား စစ်နတ်ဘုရားမ ပြန်ရောက်ပြီဟေ့"

"ဟားဟား... စစ်နတ်ဘုရားမ ပြန်လာပြီဆိုတော့ ငါတို့တွေ ဘာမှ ကြောက်စရာ မလိုတော့ဘူး"

"စစ်နတ်ဘုရားမ... နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရောက်လာပြီ..."

လူအုပ်ကြီးမှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကြပြီး မြို့ရိုးပေါ်၌ မနားတမ်း အောင်ဟစ် အားပေးနေကြသည်။

ဤအချိန်တွင် ကျောက်လင်းက နောက်ထပ် ဓားချက်အချို့ ထပ်မံဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ကျန်ရှိနေသော သွေးရောင်ပိုးကောင်များကို ရှင်းလင်းလိုက်ကာ လူတိုင်းကို စိတ်အေးစေရန် မြို့ရိုးဘက်သို့ လက်လှမ်းပြလိုက်သည်။

ထို့နောက် မြို့ရိုးပေါ်သို့ ပျံသန်းသွားရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ကျောက်လင်း၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် ပျက်သွားပြီး သူမ၏ အကြည့်များကို ဘယ်ဘက် ကောင်းကင်ယံဆီသို့ လွှဲလိုက်သည်။