ရှန်းရွှီတောင်ထွတ်သခင် ၂

"ဘိုးဘေးဦးလေး..."

လျိုရွေ့ဖုန်းက ရုတ်တရက်စိုးရိမ်တကြီးဖြစ်သွားပြီး ရှေ့သို့ထိတ်လန့်တကြား တွားသွားသွားလိုက်လေသည်။ သူ၏အနစ်နာခံမှုများနှင့် နှစ်ပေါင်းများစွာကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့မှုများ အားလုံးက ကပ်ဘေးနှစ်ခုစာကွာခြားချက်လေးကြောင့် လုံးဝ လွှမ်းမိုးခံလိုက်ရပြီလားဟု တွေးမိလိုက်၏။

ဒီမသေမျိုးအဘိုးကြီးက နည်းနည်းလေးတောင်မှ ကိုယ်ချင်းစာတရား မရှိဘူးလားဟု တွေးတောမိလေသည်။

အဘိုးအိုက မကြားသကဲ့သို့ ရှေ့သို့ဆက်လျှောက်သွားခဲ့၏။

ထိုအချိန်တွင် သူ၏အနောက်မှ တိုးညှင်းသော ခေါ်သံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဘိုးဘေးဦးလေး"

တောင်ထွတ်သခင်များအနက်မှ သူ့ကိုယ်သူ အပထားပြီး ဤအသုံးအနှုန်းကို အသုံးပြုမည့် တစ်ဦးတည်းသောသူမှာ ယဲ့လန်သာရှိလေသည်။

...

အဘိုးအို၏ခြေလှမ်းများ နှေးကွေးသွားပြီး မျက်မှောင်ကျုံ့လိုက်၏။

သူ အမှန်တကယ်ပင် ဘာမှမပြောခဲ့သော်လည်း "ဒီအတိုင်း ထားလိုက်ပါ" ဟူသော စကား၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ အခြားတောင်ထွတ်များအနေဖြင့် ဆေးလုံးတောင်ထွတ်၏ကိစ္စရပ်များကို ဆက်လက် စီမံခန့်ခွဲမည်မဟုတ်ကြောင်းကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်လေသည်။

တောင်ထွတ်သခင် တစ်ဦးရှိနေပြီဖြစ်ပြီး ဆေးဖော်စပ်ခြင်းတွင် ပြဿနာမရှိတော့ရာ သဘာဝကျကျပင်အခြားသူများ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် မလိုအပ်တော့ချေ။

ဤမိန်းကလေးက မည်သည့်အရာများ ထပ်လုပ်ချင်နေတာလဲဟု သူ တွေးမိလေသည်။

တောင်ထွတ်ရှစ်ခုမှ မျိုးဆက်သစ်များအားလုံး၏ရှေ့တွင် သူမ၏ဦးလေးနှင့် ဂျူနီယာညီလေးကိုသာမက သူမ၏ကိုယ်ပိုင် ဘိုးဘေးဦးလေးကိုပါအရှက်ခွဲချင်နေတာများလားဟု တွေးတောမိလိုက်သည်။

"ဘာကိစ္စရှိသေးလို့လဲ"

အဘိုးအိုက ဖြည်းညှင်းစွာနောက်လှည့်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။

တောင်ထွတ်သခင် အချို့က ယဲ့လန်ထံသို့ ကြည့်လိုက်ကြရာ သူတို့၏မျက်လုံးများတွင် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်မှုအရိပ်အယောင်များရှိနေပြီး အားလုံးက အစ်ကိုကြီး၏မကျေနပ်မှုကို အာရုံခံမိကြလေ၏။

လန်အာအနေဖြင့် အရိပ်အကဲကို နားလည်သင့်ပေသည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှန်းယီက နောက်ဆုံးတွင် တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။

သူ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပေးရန် ကတိပေးထားသော ကိစ္စမှာ ယခုအခါပြီးစီးသွားပြီဖြစ်ရာ စာရင်းရှင်းရန် အချိန်ကျရောက်လာပြီဖြစ်လေသည်။

သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ ယဲ့လန်က သူ့ထံသို့ နောက်လှည့်ကြည့်လာပြီး သူမ၏မျက်ရည်ဝဲနေသော မျက်လုံးများတွင် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ခံစားချက်များပြည့်နှက်နေပါသည်။

သူမ ခေတ္တမျှစဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက်နှုတ်ခမ်းများတွင် တောက်ပသောအပြုံးတစ်ခုပေါ်လာလေသည်။

ယဲ့လန် သူမ၏အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တပည့်များ လူစုမခွဲရသေးမီမှာပင် မတ်မတ်ရပ်ကာ လက်ယှက်လိုက်လေ၏။

"ဆေးလုံးတောင်ထွတ်ဟာ ဆုတ်ယုတ်ကျဆင်းနေပြီး တပည့်နှစ်ယောက်ပဲကျန်ပါတော့တယ်။ ဒီနေ့ ယဲ့လန်ဟာ ဂျူနီယာမောင်လေးရှန်းကို တာအိုအနှစ်သာရရရှိဖို့ ကူညီပေးတဲ့ အနေနဲ့ ထိုက်ရွှီတာအိုနည်းစနစ်ကို လက်ဆင့်ကမ်းသင်ကြားပေးချင်ပါတယ်"

ထိုစကားလုံးများ အဆုံးတွင်။

တောင်ထွတ်သခင်များက နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့ကြပြီး လျိုရွေ့ဖုန်း၏မျက်နှာပေါ်တွင်သာမျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများ ထင်ဟပ်နေလေသည်။ ယဲ့လန် သူ့အတွက် မည်သည့်ထွက်ပေါက်ကိုမျှ ချန်မထားခဲ့ပေ။

ဤကောင်လေးက ထိုက်ရွှီတာအိုအနှစ်သာရကို ရရှိသွားမည်ဆိုပါက ဆက်ခံသူနေရာကို အတည်ပြုလိုက်ခြင်းနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူ အစီအရင်တောင်ထွတ်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာခက်ခဲကြမ်းတမ်းစွာ ယကျင့်ကြံအားထုတ်ခဲ့ရခြင်း၏အဓိပ္ပာယ်က ဘာဖြစ်သွားမည်နည်းဟု တွေးမိလေသည်။

"ကိုယ်ပိုင်အ‌တွင်းရေးကိစ္စတွေမှာ တခြားတောင်ထွတ်တွေဝင်ရောက်စွက်ဖက်ဖို့ မလိုပါဘူး"

အဘိုးအိုက ခေါင်းကိုအနည်းငယ်ညိတ်ပြလိုက်လေသည်။ ဆေးလုံးတောင်ထွတ်၏ယခင်တပည့်နှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်မည့် အနာဂတ် အောင်မြင်မှုများ ရှိလာနိုင်သော ဤကဲ့သို့သော ဆေးဖော်စပ်ခြင်း တာအို ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးက ရှန်းရွှီတောင်သို့ လာရောက်ခြင်းမှာ သေချာပေါက်တစ်စုံတစ်ရာကို ရှာဖွေလိုသောကြောင့်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သူက ထိုက်ရွှီတာအိုအနှစ်သာရကိုလိုချင်၍ လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ဤသည်က ရှန်းရွှီတောင်မှ တပည့်များကို မကျေမနပ်ဖြစ်စေမည် မဟုတ်ပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ဤတာအိုအနှစ်သာရမှတစ်ဆင့် ပါရမီရှင်မျိုးဆက်သစ်တစ်ဦးကို ရရှိလိုက်ခြင်းက ၎င်းတို့၏စိတ်များကို ပိုမို သက်သာရာရစေပါလိမ့်မည်။

"ဒါ့အပြင်"

ယဲ့လန်က လက်ယှက်ထားဆဲဖြစ်ပြီး ခေါင်းမော့ကာ သူမ၏ရွယ်တူများ အားလုံးကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက်မိမိကိုယ်ကို လှောင်ပြောင်သည့်ဟန်ဖြင့် ပြုံးလိုက်လေသည်။

"ကျွန်မက ဒီတောင်ထွတ်သခင်နေရာနဲ့ မထိုက်တန်ဘူးလို့ ရှင်တို့အားလုံးထင်နေကြမှန်း ကျွန်မ သိပါတယ်၊ပြီးတော့ အဲဒါကလည်း အမှန်ပါပဲ။ ဒီနေ့ ကျွန်မ ဒီနေရာကနေ နုတ်ထွက်ပြီးနေရာရော ထိုက်ရွှီတာအိုနည်းစနစ်ကိုပါ ဂျူနီယာမောင်လေးရှန်းဆီ လွှဲပြောင်းပေးအပ်လိုက်ပါမယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမက နောက်ဆုံးတွင် လက်များကိုချလိုက်ပြီး မည်သူ၏တုံ့ပြန်မှုကိုမျှ မစောင့်ဆိုင်းတော့ဘဲ တောင်ပေါ်မှခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်ထွက်သွားလေတော့သည်။

...

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ အခြားသူများကို မဆိုထားနှင့် အဘိုးအိုပင်လျှင် အနည်းငယ်မှင်တက်သွားခဲ့၏။

သူတို့က ယဲ့လန် ထွက်ခွာသွားသောလမ်းကြောင်းကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြလေသည်။

"ဒီကောင်မလေး"

တာအိုဆရာမကျင်းရွှီက တိုးညှင်းစွာသက်ပြင်းချလိုက်လေ၏။ ရှန်းရွှီတောင်က သူမကို ဤကဲ့သို့ ဆက်ဆံခဲ့သဖြင့် သူမ၏နှလုံးသားထဲတွင် သဘာဝကျကျပင်နာကြည်းချက်အချို့ရှိနေမည် ဖြစ်သော်လည်း ဤသို့ဖြစ်နေသည့်တိုင် သူမက အပြင်ဘက်တွင် အထီးကျန်စွာလှည့်လည်သွားလာနေရင်း ဂိုဏ်းအတွက် သင့်လျော်သော ဆက်ခံသူ တစ်ဦးကို ရှာဖွေပေးခဲ့လေသည်။

အထူးသဖြင့် ရွေ့ဖုန်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါက ဤဆက်ခံသူမှာ ပို၍ပင်တန်ဖိုးရှိပုံရသည်။

ဤကဲ့သို့လွတ်လပ်ပေါ့ပါးစွာ ထွက်ခွာသွားခြင်းကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူမ ထိုဂုဏ်သတင်းနှင့် အကျိုးအမြတ်များကို မည်သည့်အခါကမျှ နှလုံးသားထဲ မထားခဲ့ကြောင်း ရှင်းလင်းလှပေသည်။

ကွင်းပြင်ထဲတွင် ခေတ္တမျှတိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်

နောက်တစ်ခဏတွင် အကြည့်အားလုံးနီးပါးသည် တောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ အရပ်ရှည်ရှည် ပုံရိပ်ဆီသို့ ရေလှိုင်းများအလား စုပြုံကျရောက်လာကြ၏။

...

ရှန်းယီ တိတ်ဆိတ်စွာရပ်နေရင်း ရုတ်တရက် ခေါင်းကိုက်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

...

ဆေးလုံးတောင်ထွတ်၊ ခြံဝင်းငယ်လေး

ဆေးဖော်စပ်ခြင်းကိစ္စမှာ အလှည့်အပြောင်းများ ရှိခဲ့သော်လည်း ကျေးဇူးတင်စရာကောင်းသည်မှာ ၎င်းသည် အဆုံးသတ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်လေသည်။

လက်ဖက်ရည်ငဲ့ပေးနေစဉ် ယဲ့ကျင်းက စားပွဲတွင် ထိုင်နေသော လူငယ်လေးကိုခိုးကြည့်နေမိလေသည်။

သူမရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကိုကြည့်ရင်း ယခင်က မြင်ဖူးသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေ၏။

နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးဌာနသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ရက်အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် သူက နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးအရာရှိအဖြစ် ရာထူးတိုးခံခဲ့ရလေသည်။ ရှန်းရွှီတောင်သို့ တစ်ခေါက် သွားရောက်လည်ပတ်ပြီးနောက် သူက တောင်ထွတ်သခင် တစ်ပိုင်း ဖြစ်လာခဲ့လေပြီ။

တစ်ပိုင်းသာ ဖြစ်ရခြင်း၏အကြောင်းရင်းမှာ ဤကိစ္စကို သူမ၏အစ်မက ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း အစ်ကိုရှန်းမှာမူ ထိုက်ရွှီတာအိုအနှစ်သာရကို အမှန်တကယ်မရရှိသေးသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

ဤဖြစ်ရပ်များက အခြားသူများထံတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့မည်ဆိုပါက အလွန်တရာထူးဆန်းနေမည် ဖြစ်သော်လည်း ရှန်းယီအတွက်မူ ပုံမှန်လိုပင်ဖြစ်နေလေ၏။

"တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဒါကို ငါ့ဘာသာငါဆုံးဖြတ်လိုက်တာပါ"

ယဲ့လန်က သူမ၏လက်ဖက်ရည်ကို သောက်လိုက်ရင်းခေါင်းမော့ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ နင့်ခရီးစဉ်ရဲ့ရည်ရွယ်ချက်က ဘွဲ့အမည် တစ်ခုရှာဖို့ဆိုမှတော့ နည်းနည်းပိုပြီး စိတ်ချရတဲ့ တစ်ခုကိုရယူဖို့ ဒီအခွင့်အရေးကို ဘာလို့ အသုံးမချရမှာလဲ"

ရှန်းရွှီတောင်၏တောင်ထွတ်သခင် တစ်ဦး ဖြစ်ခြင်းဟူသော ဤဘွဲ့အမည်က ကောင်းကင်ဘုံတွင်ဖြစ်စေ သေမျိုးလောကတွင်ဖြစ်စေ လူအများစုကို ဟန့်တားရန်လုံလောက်ပါလိမ့်မည်။

သူတို့ကိုအန္တရာယ်ပြုလိုသူ မည်သူမဆို ထိုအဆင့်သုံး တာ့လော်မသေမျိုးအရှင်ရှိနေခြင်းကို ထည့်သွင်းမစဉ်းစားဘဲ မနေနိုင်ကြချေ။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

တစ်ဖက်လူ၏ရည်ရွယ်ချက်ကောင်းကို ရှန်းယီ ရှင်းလင်းစွာ သိရှိသော်လည်း သူ စိုးရိမ်နေသည်မှာ... ထိုဘေးဒုက္ခပင်။

အပြင်လူတစ်ဦးအနေဖြင့် တပည့်ဟူသော ဘွဲ့အမည်ဖြင့်လာရောက်ပြီး ဤအတိုင်းပြန်လည်ထွက်ခွာသွားခြင်းက တစ်မျိုးဖြစ်သော်လည်း ဆေးလုံးတောင်ထွတ်၏တောင်ထွတ်သခင်ဖြစ်လာခြင်းကမူ လုံးဝ မတူညီသော သဘောတရားတစ်ခု ဖြစ်လေ၏။

အကယ်၍အတိတ်က ပြဿနာများပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာပါက သူက ပစ်မှတ်ဖြစ်လာမည် မဟုတ်ပါလော။

"နင်..."

ယဲ့လန် သူ၏အတွေးများကိုသိသွားပုံရပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်နှာပေါ်တွင် အကူအညီမဲ့မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"တစ်ခါတစ်လေကျရင် နင်က တော်တော်လေး ဝင်စွက်ဖက်ချင်တဲ့ပုံပေါက်ပြီး တခြားအချိန်တွေမှာကျတော့ အရမ်း သတိကြီးပြီးပါးနပ်တဲ့ ပုံပေါ်တယ်၊ တကယ်ကို နားလည်ရခက်တာပဲ"

"အဓိကကတော့ ရနိုင်တဲ့အကျိုးအမြတ်တွေက အန္တရာယ်တွေထက်ပိုများလား ဆိုတဲ့အပေါ်မှာ မူတည်ပါတယ်"

ရှန်းယီသည် အချို့သောကိစ္စရပ်များတွင် အတော်လေး ရိုးသားလေသည်။ အမှန်တကယ်ပင် သူက ယဲ့လန်အတွက် အလကားကူညီခဲ့ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ထိုတာအိုအနှစ်သာရကို ဆွတ်ခူးရရှိရန် သေချာပေါက်အခွင့်အရေး ရှိသောကြောင့်သာ ဖြစ်လေသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ အဲဒီ ဘေးဒုက္ခကြီးက လောလောဆယ် နင်နဲ့မဆိုင်ပါဘူး။ တကယ်တမ်းနင်နဲ့ ဆိုင်လာမယ့်အချိန်ကျရင် တစ်ခုခုကို ဖုံးကွယ်ဖို့ ဒီဘွဲ့အမည်ကို နင်လိုအပ်မှာတောင် မဟုတ်လောက်တော့ပါဘူး၊ အဲဒီအချိန်ကျရင် နင် ဒီတိုင်း ထွက်သွားလို့ ရပါပြီ"

ယဲ့လန်က ဤအကြောင်းကို ပြောလိုက်ချိန်တွင် သူမ၏အကြည့်များသည် တောင်ထွတ်ရှစ်ခု ဝန်းရံထားသော ရှန်းရွှီတောင်ဆီသို့ အလိုအလျောက် ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။

ရှန်းယီက သူမ၏အကြည့်ကို ဖမ်းမိလိုက်ပြီး သူ၏ ခန့်မှန်းချက်များမှာ အမှန်တရားနှင့် များစွာ ကွာခြားမှု မရှိကြောင်း အတည်ပြုလိုက်ကာ နှလုံးသားထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် ထိုအကြောင်းအရာကို လျင်မြန်စွာထားလိုက်လေသည်။

ဤရန်ငြိုးမှာ သူ ဝင်ရောက်ပတ်သက်နိုင်သော အရာမျိုး မဟုတ်ပေ။

"ပစ္စည်း"

သူက လက်ကို တိုက်ရိုက်ဆန့်တန်းလိုက်၏။

ယဲ့လန် လျင်မြန်စွာအကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ကျင့်စဉ်နည်းစနစ်တစ်ခု ပါဝင်သော အဝတ်ဖြင့် ထုပ်ထားသည့် အထုပ်တစ်ခုကို ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။

သူမရှေ့ရှိ လူငယ်လေးက ထိုက်ရွှီ တာအိုနည်းစနစ်ကို လှန်လှောဖတ်ရှုနေသည်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေရင်း သူမ၏မျက်လုံးများမှာ တဖြည်းဖြည်းငေးမောလာခဲ့သည်။

သူမ၏ဆရာ ထွက်ခွာသွားကတည်းက ဤကဲ့သို့ ဂရုစိုက်ခံရသည်ဟု ခံစားရခြင်းမှာ အလွန် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။ မိမိဘာသာ မည်သည့်အရာကိုမျှ စိတ်ပူစရာမလိုတော့ဘဲ သူ့နောက်မှ လိုက်နေရုံဖြင့် အရာအားလုံး အောင်မြင်နိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

"ရှီး"

ယဲ့လန်က ဤအံ့အားသင့်ဖွယ်ခံစားချက်မှ သူမ၏ စိတ်ကို ပြန်လည်ရုန်းထွက်ရန်လက်ချောင်းထိပ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကိုက်လိုက်လေသည်။

ရှန်းရွှီတောင် တပည့်ဆိုသည့် အဆင့်အတန်းအပြင် သူမက နတ်ဘုရားမင်းဆက်၏နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးဌာနမှ စစ်သူကြီးတစ်ဦးလည်း ဖြစ်လေသည်။ အကယ်၍ သူမသာ အခြားသူများကို မှီခိုနေမည်ဆိုပါက သူမ မည်ကဲ့သို့သေသွားမှန်းတောင် သိမည်မဟုတ်ကြောင်း တွေးလိုက်လေသည်။

"ဒါကို ကျွန်တော့်ကို ရှင်းပြပါဦး"

ရှန်းယီ ခေါင်းမော့လာပြီး ကျင့်စဉ်နည်းစနစ်နှစ်ခုကို ပြန်ပေးလိုက်သည်။

[အဆင့်ခြောက် - လွတ်လပ်သောဘဝဖန်တီးခြင်း လက်စွဲ - မစတင်ရသေး]

[အဆင့်ငါး - ထိုက်ရွှီတာအိုနည်းစနစ် - မစတင်ရသေး]

ယဲ့လန်က သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းမှာ အဆင့်ခုနစ် အစစ်အမှန်မသေမျိုးသာ ရှိသေးပြီး ပုံမှန်မဟုတ်သည့် နည်းလမ်းတစ်ခုကို ကျင့်ကြံနေကြောင်း သိရှိထားလေသည်။

ထို့ကြောင့် သူမက ဗောဓိဂိုဏ်း၏ လောကခရီးသည်နည်းလမ်းထက် မနိမ့်ကျသော ရှန်းရွှီတောင်၏ဂိုဏ်းအဆက်ဆက်မှတစ်ဆင့် အမွေဆက်ခံလာသည့် ကောင်းကင်ဘုံမသေမျိုး နည်းစနစ်ကို အထူးပြင်ဆင်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

"ဟင်"

ယဲ့လန်သည် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ သူမရှေ့ရှိ ကျင့်စဉ်နည်းစနစ်နှစ်ခုကြောင့် အတန်ငယ် အံ့အားသင့်သွားလေ၏။

သူမ၏စိတ်ထဲတွင် ရှန်းယီက အမှန်တကယ်ပင် ဘဝတစ်သက်တာတွင် တစ်ကြိမ်သာကြုံတွေ့နိုင်သော ကျင့်ကြံခြင်းပါရမီရှင် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏ဇာစ်မြစ်ကြောင့်သာ တိုးတက်မှု နှေးကွေးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်လေသည်။

သူ၏ထိုးထွင်းသိမြင်မှုဖြင့် သူမ၏အကူအညီကို လိုအပ်နေသေးလိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

...

ယဲ့ကျင်းက အခန်းထဲမှ ခြေဖျားထောက်ကာ ထွက်သွားပြီး ၎င်းတို့အနောက်မှ တံခါးကို တိတ်ဆိတ် ပိတ်ခဲ့သည်။

ထိုသို့ဖြင့် သုံးရက်ဆိုသည့် အချိန်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေ၏။

ထိုနှစ်ဦးက အိမ်ထဲမှခြေတစ်လှမ်းမျှ မထွက်ခဲ့ကြဘဲခြံဝင်းငယ်လေး အတွင်းရှိ အစီအရင်သည် အစ်မဖြစ်သူတာအိုအကြောင်းသင်ကြားပေးနေသည့် အသံကိုဖုံးကွယ်ပေးထားသည်။

ဤတာအိုသင်ကြားမှုအတွင်း ကျင့်စဉ်နည်းစနစ်များကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းအပြင် ပိုမို အရေးကြီးသည်မှာ ရှန်းယီလိုအပ်နေသော အသိပညာများကို နောက်ဆုံးတွင် ဖြည့်ဆည်းနိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။

"တာအိုအနှစ်သာရနဲ့ အနှစ်သာရအဆင့် နှစ်ခုစလုံးက ကပ်ဘေးအရေအတွက်အပေါ် မူတည်ပြီး ကွဲပြားပါတယ်။ဥပမာ ကျားနဂါးဆိုရင် ကပ်ဘေး ရှစ်ဆယ့်တစ်ခုပါဝင်ပြီး ထိုက်ရွှီတာအိုအနှစ်သာရကတော့ ကပ်ဘေးတစ်ရာ့ကိုးဆယ့်သုံးခု လိုအပ်ပါတယ်။"

"ကပ်ဘေးအရေအတွက်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တွေကြားက ကွာခြားချက်တွေကို နားလည်နိုင်ပါတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ ထိုက်ရွှီတာအိုအနှစ်သာရကို ကျင့်ကြံတဲ့သူက ကျားနဂါးအာဟတ်ကို သေချာပေါက် အနိုင်ရလိမ့်မယ်လို့ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး။ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တွေကြားက အပြန်အလှန် ကန့်သတ်ချက်တွေ အပြင် စတုတ္ထအဆင့်သို့သွားရာလမ်းကြောင်းပေါ်မှာ ကပ်ဘေးစွမ်းအားတွေကို ပိုပြီးသယ်ဆောင်နိုင်ပါတယ်။"

"ကပ်ဘေးတစ်ထောင်တာအိုအနှစ်သာရက စတုတ္ထအဆင့်အတွက် အနိမ့်ဆုံး သတ်မှတ်ချက်ပဲ။"

"ဒါပေမဲ့ ကပ်ဘေးစွမ်းအားအလုံအလောက် ရှိနေရုံနဲ့ လမ်းကြောင်းက အတားအဆီးကင်းမဲ့သွားမယ်လို့ ဆိုလိုတာမဟုတ်ဘူး။"

"တာအိုဆိုတာက လမ်းကြောင်းဖြစ်ပြီး ကပ်ဘေးစွမ်းအားက အုတ်ခဲတွေဖြစ်တယ်။ ခမ်းနားတဲ့ လမ်းတစ်လမ်းကိုခင်းကျင်းနိုင်ပေမဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လမ်းကြောင်းကို မရှာတွေ့ဘူးဆိုရင် အုတ်ခဲတွေက ဘာမှအသုံးမဝင်ပါဘူး။"

"ဒီနှစ်တွေအတွင်း သေမျိုးလောကမှာ ကိစ္စတွေ လုပ်ဆောင်နေရင်းနဲ့ ငါ နောက်ဆုံးမှာ ကပ်ဘေး ခြောက်ရာကျော်အထိ အသုံးပြုနိုင်ခဲ့ပြီ။ ဒါပေမဲ့ ငါ လမ်းပျောက်နေပြီး စစ်မှန်တဲ့လမ်းကြောင်းကို မရှာတွေ့နိုင်ဘူးဆိုတာ ငါ သိလိုက်ရတယ်။ လက်ထဲမှာ ကပ်ဘေးစွမ်းအားရှိနေရင်တောင်မှ ငါ ဒီထက်ပိုပြီး ဆက်မသယ်ဆောင်နိုင်တော့ဘူး။"

...

ရှန်းယီ တိတ်ဆိတ်စွာနားထောင်နေသော်လည်း သူ၏စိတ်ထဲတွင် သရုပ်ဖော်တွက်ချက်မှုများကတော့ မည်သည့်အခါမျှ ရပ်တန့်မသွားခဲ့ချေ။

စဉ်းစားကြည့်ပါ၊ သူ့အတွက် ကျားနဂါးအနှစ်သာရအဆင့်က အဆုံးမရှိသောတွင်းနက်ကြီး တစ်ခုလို ဖြစ်နေသော်လည်း ယခုအချိန်အထိ သူက ကပ်ဘေးတစ်ရာ့ခြောက်ဆယ်ကျော်လေးသာ သုံးစွဲရသေးလေ၏။ ၎င်းမှာ ထိုက်ရွှီတာအိုအနှစ်သာရကို ဆွတ်ခူးရန်လိုအပ်သော ကုန်ကျစရိတ်ထက်ပင် နည်းပါးနေသေးလေသည်။

ထိုကွာဟချက်ကို ဖြည့်ဆည်းရန် နတ်ဆိုးမည်မျှ လိုအပ်မည်နည်း ဟု တွေးတောမိလေသည်။