အခန်း (၃၁၁-၃၁၂)

အခန်း( ၃၁၁)သစ်သားမြားစစ်သည်

ဓာတ်ငါးပါးရုပ်သေး၏ ကိုယ်ထည်မှာ ခိုင်ခံ့လှသည်သာမက အပြင်ဘက်မှ မီးဖုတ်မြေစေးဖြင့် အထပ်ထပ်ကာရံထားရာ ၎င်း၏ ကာကွယ်နိုင်စွမ်းကို ပိုမိုမြင့်မားစေခဲ့ချေသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအားဆိုင်ရာ အသုံးအဆောင်များအနေဖြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများအပြင် အစီအရင်၏ သက်တမ်းကို ဆွဲဆန့်နိုင်ရန်အတွက် ဝိညာဉ်ဒီရေအစီအရင်ကိုလည်း ထည့်သွင်းထားသေး၏။

အတွင်းပိုင်းတွင်မူ ဝိညာဉ်အင်းကွက်များ ပါရှိသည့် ရှေးဟောင်းသစ်သားများကို စွမ်းအင်စီးဆင်းရာ လမ်းကြောင်းများအဖြစ် အသုံးပြုထားသဖြင့် အလွန်ပင် အဆင်ပြေချောမွေ့လှပေသည်။

အကယ်၍ ဓာတ်ငါးပါးရုပ်သေး၏ ထူးခြားချက်ကို ပြောရလျှင် ထူးခြားချက်မရှိခြင်းပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် အရာရာတွင် မျှတနေခြင်းပင်။

တိုက်စစ်၊ ခံစစ်၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် အလျင်နှုန်း စသည်တို့၌ အားလုံးမှာ တန်းတူရည်တူပင် ရှိနေပြီး သိသိသာသာ ထိုးထွက်နေသည့် အချက်ဟူ၍ မရှိချေ။

ဤသည်မှာ နင်းကျော့က ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထူးထူးခြားခြား အားသာချက်မရှိခြင်းကပင် သိသာထင်ရှားသည့် အားနည်းချက်ကို ပျောက်ကွယ်သွားစေသဖြင့် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ခံရနိုင်ခြေ နည်းပါးသွားရချေသည်။

ခန်းမဆောင်စမ်းသပ်မှု၏ ဒုတိယအဆင့်မှာ စတင်ကာရှိသေးရာ သူ၏ တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံများကို တတ်နိုင်သမျှ စုဆောင်းရန် လိုအပ်နေသေး၏။

ထို့ကြောင့်လည်း ဤသို့ အရာရာတွင် ဟန်ချက်ညီအောင် တည်ဆောက်ထားသည့် စက်မှုပစ္စည်းများမှာ မည်သူနှင့်မဆို ရင်ဆိုင်နိုင်ပြီး ကြာရှည်စွာ ခံနိုင်ရည်ရှိမည် ဖြစ်သည်။

နင်းကျော့သည် ဓာတ်ငါးပါးရုပ်သေး၏ သိုလှောင်နိုင်စွမ်းကို အပြည့်အဝ အသုံးချနိုင်ရန်အတွက် မီးလျှံဓာတ် ပါဝင်သည့် မီးကျည်များကို အလုံအလောက် ပြုလုပ်ထားလေသည်။ ထိုသို့ ပြုလုပ်ပြီးစီးချိန်တွင်မူ လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်စာ အချိန်မျှ ကျန်ရှိနေသေး၏။

အခြေအနေမှာ သူ ကြိုတင်စီစဉ်ထားသည်ထက်ပင် အနည်းငယ် ပို၍ အဆင်ပြေနေသည်ဟု ဆိုရမည်။

သူသည် ခေတ္တမျှ မျက်စိမှိတ်ကာ အနားယူပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်ကာ ကျန်ရှိနေသည့် အချိန်ကို အသုံးပြု၍ ဓာတ်ငါးပါးရုပ်သေးအား အစမှအဆုံး ပြန်လည်စစ်ဆေးလေသည်။

ထို့အပြင် ကြိုးများကို အသုံးပြုကာ ၎င်း၏ စွမ်းဆောင်ရည် အဆင့်ဆင့်ကိုလည်း စမ်းသပ်ကြည့်သေး၏။ ခေတ္တမျှ ထိန်းချုပ်စမ်းသပ်ပြီးနောက် အရာရာ အဆင်ပြေသည်ကို အတည်ပြုနိုင်သည်နှင့် စမ်းသပ်မှုများကို ရပ်တန့်လိုက်တော့သည်။

တိုက်ပွဲမစတင်မီ စမ်းသပ်မှုများ အလွန်အကျွံ မလုပ်သင့်ပေ။ အကြောင်းမှာ စက်မှုရုပ်သေးတစ်ခုသည် လှုပ်ရှားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ပွတ်တိုက်မှုများကြောင့် ပျက်စီးယိုယွင်းမှုများ စတင်လာနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လက်တွေ့စမ်းသပ်မှု ပြီးဆုံးသွားသော်လည်း နင်းကျော့၌ အချိန်အနည်းငယ် ကျန်ရှိနေသေးရာ စားပွဲပေါ်ရှိ စက်မှုပစ္စည်းပြုလုပ်သည့် ကိရိယာများကို တစ်ခုချင်း လိုက်လံစစ်ဆေးကြည့်သော်လည်း ထူးခြားသောအရာ မတွေ့ရချေ။

နောက်ဆုံးအချိန်ပိုင်းလေးသို့ ရောက်သောအခါ နင်းကျော့သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ အသက်ရှူနှုန်းကို ထိန်းညှိပြီး အချိန်ကုန်ဆုံးမည့် အခိုက်အတန့်ကို အေးအေးဆေးဆေး စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။

အချိန်ပြည့်သွားသည်နှင့် နင်းကျော့သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ ရှေ့တည့်တည့်ရှိ အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

သူ့ရှေ့တွင် ပြိုင်ဘက်ကို မြင်လိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုသူမှာ အရပ်ပုပု၊ ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦး၏ ဝတ်စုံကို ကျပ်ကျပ်ထုပ်ထုပ် ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကျဉ်းမြောင်းသော မျက်လုံးတစ်စုံသာ ဖော်ထားသည့် မျက်နှာဖုံးကို တပ်ဆင်ထားလေသည်။

နင်းကျော့သည် ထိုသူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ချက်ချင်းပင် မှတ်မိသွား၏။ "ဖုန်းဖေးတာပဲ၊ မြို့စားမင်းဂေဟာ ပြင်ဆင်ရေးအဖွဲ့ရဲ့ ထိပ်တန်းခေါင်းဆောင် သုံးယောက်ထဲက တစ်ယောက်ပေါ့"

ဖုန်းဖေးတာမှာ အနည်းငယ် ပျာယာခတ်နေဟန် ရှိသည်။ အချိန်ပြည့်သွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူသည် သူ၏ စက်မှုရုပ်သေးအတွက် မြားများကို ပြုလုပ်၍ မပြီးသေးချေ။ သို့သော်လည်း အချိန်စေ့သွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် တိုက်ပွဲကွင်းပြင်အတွင်းသို့ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ စက်မှုရုပ်သေးများကို ပို့ဆောင်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

နင်းကျော့သည် ပြိုင်ဘက်၏ စက်မှုရုပ်သေးကို အသေအချာ ကြည့်လိုက်၏။ အဝါရောင်နှင့် အစိမ်းရောင် ရောယှက်နေသည့် ထိုရုပ်သေးမှာ အရပ်ရှည်ရှည် ပါးပါးလျလျ ဖြစ်ပြီး လက်ထဲတွင် လေးရှည်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ ကျောပေါ်တွင် မြားတောင့်တစ်တောင့်နှင့် ခါးဘေးနှစ်ဖက်တွင်လည်း မြားတောင့်ငယ်လေးများကို ချိတ်ဆွဲထားလေသည်။

မြားတောင့်များအတွင်း၌ မြားများစွာ ရှိနေသော်လည်း အပြည့်အစုံတော့ မဟုတ်ချေ။

မီးဖုတ်မြေစေးများဖြင့် အထပ်ထပ် ဖုံးအုပ်ထားသည့် ဓာတ်ငါးပါးရုပ်သေး၏ ထွားကျိုင်းသော ကိုယ်ထည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဖုန်းဖေးတာသည် သူ၏ သစ်သားမြားစစ်သည်ကို သူရှိရာဘက်သို့ ချက်ချင်းပင် ပြန်ဆွဲလိုက်တော့သည်။

ကွင်းအလယ်တွင် ရှိနေသော သစ်သားမြားစစ်သည်မှာ လျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်သွားပြီး ဓာတ်ငါးပါးရုပ်သေးနှင့် အလှမ်းဝေးရာသို့ ခပ်မြန်မြန်ပင် ခွာလိုက်လေသည်။

"ဒီအလျင်နှုန်းကတော့..." နင်းကျော့ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားမိ၏။

သစ်သားမြားစစ်သည်မှာ လေပြင်းကဲ့သို့ လျင်မြန်လှပြီး ပြိုင်ဘက်နှင့် အကွာအဝေးတစ်ခုကို လွယ်လွယ်ကူကူပင် ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

အလျင်နှုန်း၌ အားသာနေသည်မှာ သိသာလှပေသည်။

နင်းကျော့က ချက်ချင်းပင် အကဲခတ်လိုက်၏။ "သူ့ရဲ့ ပုံစံနဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို ကြည့်ရရင် ပြိုင်ဘက်က ဝိညာဉ်အင်းကွက်များ ပါရှိသည့် ရှေးဟောင်းသစ်သားတွေကို အဓိက သုံးထားတာပဲ။ လက်သီးရွှေနဲ့ မီးဖုတ်မြေစေးလို အလေးချိန်စီးတဲ့ ပစ္စည်းတွေကိုတော့ လုံးဝကို စွန့်လွှတ်ထားပုံရတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း သူ့ရဲ့ အလျင်နှုန်းက သိသိသာသာ ထူးခြားနေတာပဲ"

အကွာအဝေးတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် သစ်သားမြားစစ်သည်သည် ၎င်း၏ လေးကို အမြန်ဆွဲကာ ဓာတ်ငါးပါးရုပ်သေးထံသို့ မြားများဖြင့် စတင်ပစ်ခတ်လေတော့သည်။

ရှူး... ရှူး... ရှူး...

ပျံသန်းလာသော မြားအချို့မှာ ပေါက်ကွဲသွားသလို၊ အချို့မှာမူ ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်းရှိသော ရေခဲလှံများအဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားကြ၏။ အမှန်စင်စစ် ဖုန်းဖေးတာသည် မြားများပြုလုပ်ရာတွင် မီးလျှံဓာတ်နှင့် နှင်းပွင့်ရေစက်များကို အသုံးပြုထားခြင်း ဖြစ်သည်။

နင်းကျော့သည် ဓာတ်ငါးပါးရုပ်သေးကို ထိန်းချုပ်ကာ မြားဒဏ်များကို ခံယူရင်း ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းချင်း တိုးကပ်သွားလေသည်။ ကံကောင်းသည်မှာ သူသည် ခံစစ်ပိုင်းကို အထူးဂရုပြု ပြင်ဆင်ထားခြင်းပင်။

နှင်းပွင့်ရေစက် အားလုံးနီးပါးကို အစီအရင်များအဖြစ် အသုံးပြုထားပြီး ဓာတ်ငါးပါးရုပ်သေး၏ အတွင်းပိုင်း၌ သွေးကြောများသဖွယ် စီးဆင်းစေခဲ့သည်။ ထိုနှင်းပွင့်ရေစက်များမှာ အပြင်သို့ ပန်းထွက်လာကာ လျင်မြန်စွာပင် ဒိုင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် ခဲသွားပြီး ဓာတ်ငါးပါးရုပ်သေး၏ ကိုယ်ထည်တစ်ခုလုံးနီးပါးကို ကာကွယ်ပေးထားလေသည်။

မြားအများစုမှာ ဒိုင်းကို ထိမှန်သော်လည်း ထိရောက်မှု မရှိလှချေ။

ဖုန်းဖေးတာ၏ မျက်ဝန်းများအတွင်း အရိပ်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း သူသည် ထိတ်လန့်သွားခြင်း မရှိပေ။

သူသည် သစ်သားမြားစစ်သည်ကို ပုံဖော်ကတည်းက ဓာတ်ငါးပါးရုပ်သေးကဲ့သို့ သံတုံးသံခဲကြီးများကို မည်သို့ ကိုင်တွယ်ရမည်ကို ကြိုတင်တွေးဆထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ လက်ချောင်းများမှာ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားသွားပြီး သစ်သားမြားစစ်သည်အား ကျောပေါ်ရှိ မြားတောင့်ကြီးအတွင်းမှ မြားသုံးစင်ကို တစ်ပြိုင်နက် ဆွဲထုတ်ရန် ခိုင်းစေလိုက်၏။

သစ်သားမြားစစ်သည်သည် မြားသုံးစင်လုံးကို လေးကြိုးပေါ်တွင် တင်ကာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပစ်လွှတ်လိုက်လေတော့သည်။

ထိုမြားသုံးစင်မှာ ဓာတ်ငါးပါးရုပ်သေးကို တိုက်ရိုက်မထိမှန်ဘဲ ၎င်း၏ ခြေရင်းနားသို့ ကျရောက်သွားသည်။

ကွင်းပြင်၏ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် စိုက်ဝင်သွားသော မြားများမှာ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ဆူးပင်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ဓာတ်ငါးပါးရုပ်သေးထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံ့နှံ့လာ၏။

နင်းကျော့သည် သူ၏ လက်ကို အမြန်ပြန်ရုပ်ကာ ဓာတ်ငါးပါးရုပ်သေးကို နောက်သို့ အနည်းငယ် ဆုတ်ခွာစေလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ လက်ချောင်းများကို မြန်မြန်လှုပ်ရှားစေပြီး ဓာတ်ငါးပါးရုပ်သေးအား ၎င်း၏ ဝမ်းဗိုက်အတွင်းမှ မီးလျှံဓာတ် ပါဝင်သည့် မီးကျည်တစ်လုံးကို ထုတ်ယူရန် ညွှန်ကြားလိုက်၏။

သူသည် ထိုမီးကျည်များကို ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ အသံအကျယ်ကြီးဖြင့် ပေါက်ကွဲသွားလေသည်။ ဆူးပင်ချုံနွယ်များ ပျက်စီးသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် မည်းနက်နေသော အစွန်းအထွင်းများသာ ကျန်ရစ်တော့၏။

ဓာတ်ငါးပါးရုပ်သေးသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးကာ သစ်သားမြားစစ်သည်ထံသို့ ဆက်လက်တိုးကပ်သွားပြန်သည်။

ဖုန်းဖေးတာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားရချေပြီ။ သူ၏ တိုက်စစ်ဆင်မှုများမှာ ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေသော်လည်း အောင်ပွဲကို မဆုတ်ကိုင်နိုင်သေးချေ။

"အခုချိန်မှာတော့ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းက အချိန်ဆွဲပြီး တိုက်ခိုက်ရင်း အခွင့်အရေးကို စောင့်ဖို့ပဲ ရှိတော့တယ်"

"နင်းကျော့ရဲ့ စက်မှုရုပ်သေးက ပိုလေးလံတော့ လှုပ်ရှားတိုင်းမှာ ငါ့ရုပ်သေးထက် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပိုကုန်မှာပဲ။ အဲ့ဒီအပြင် သူ့ရဲ့ ဒိုင်းကလည်း ကြီးပြီး လေးလံလွန်းတယ်၊ အဲ့ဒီလောက်ကြီးတဲ့ ဒိုင်းကို ထိန်းထားဖို့ဆိုတာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အများကြီး သုံးရမှာပဲ"

"ငါ့ရဲ့ သစ်သားမြားစစ်သည်ကတော့ ဝိညာဉ်အင်းကွက်များ ပါရှိသည့် ရှေးဟောင်းသစ်သားတွေနဲ့ပဲ လုပ်ထားတာဆိုတော့ ပတ်ဝန်းကျင်က ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေကို ပိုပြီး ထိထိရောက်ရောက် စုပ်ယူနိုင်တယ်။ အတွင်းထဲမှာလည်း ဝိညာဉ်ဒီရေအစီအရင် ပါသေးတာဆိုတော့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား သုံးစွဲမှုအပိုင်းမှာ ငါက ပိုပြီး အသာစီးရမှာပဲ"

တိုက်ပွဲမှာ အခြေအနေတင်းမာနေဆဲပင်။ နင်းကျော့၏ ဓာတ်ငါးပါးရုပ်သေးက ဒိုင်းကို ရှေ့တန်းတင်ကာ တိုးကပ်လာပြီး ဖုန်းဖေးတာ၏ သစ်သားမြားစစ်သည်ကမူ အကွာအဝေးကို ထိန်းထားရင်း ဆက်တိုက် ပစ်ခတ်နေလေသည်။

အခြေအနေမှာ ရှင်းလင်းလှသည်၊ တစ်ဦးက တိုက်စစ်ဆင်နေပြီး နောက်တစ်ဦးက ခံစစ်ကို အခြေခံထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ကွင်းပြင်၏ အကျယ်အဝန်းမှာ ကန့်သတ်ချက် ရှိနေသဖြင့် နင်းကျော့သည် ထိုအချက်ကို အသုံးချကာ ဓာတ်ငါးပါးရုပ်သေး၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ဂရုတစိုက် စီစဉ်ရင်း အကွာအဝေးကို တဖြည်းဖြည်းချင်း လျှော့ချလိုက်၏။

ဖုန်းဖေးတာမှာလည်း အတွေ့အကြုံ မနည်းလှပေ၊ ကွင်းပြင်၏ ထောင့်ချိုးများကို အသုံးချကာ နေရာအဆက်မပြတ် လွှဲပြောင်းရင်း အမှားအယွင်းမရှိ လှုပ်ရှားနေလေသည်။

နင်းကျော့သည် တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့်ပင် ဓာတ်ငါးပါးရုပ်သေးအား စက်မှုပစ္စည်းများကို မကြာခဏ ပစ်လွှတ်ရန် ခိုင်းစေလိုက်၏။

ဤမီးကျည်များမှာ ပေါက်ကွဲအား ပြင်းထန်သဖြင့် သစ်သားမြားစစ်သည်အနေဖြင့် အဆက်မပြတ် လိမ့်ခြင်း၊ ခုန်ခြင်းများ ပြုလုပ်နေရရာ ၎င်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား သုံးစွဲမှုကို ပိုမိုမြင့်တက်စေခဲ့သည်။

သစ်သားမြားစစ်သည်က မြားများဖြင့် ပြန်လည်တုံ့ပြန်သော်လည်း နင်းကျော့၏ ရေဒိုင်းက အများစုကို တားဆီးထားနိုင်ခဲ့ချေသည်။ ကိုယ်ထည်ကို ထိမှန်သော မြားအနည်းငယ်မှာလည်း မီးဖုတ်မြေစေးများကြောင့် ထိရောက်မှု မရှိလှပေ။

ဖုန်းဖေးတာ၏ မျက်နှာမှာ တဖြည်းဖြည်း မှောင်ကျလာသည်။ သူ၏ မြားများ ကုန်ဆုံးတော့မည်ကို သတိပြုမိလိုက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။

၎င်းနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် နင်းကျော့၌မူ မီးလျှံဓာတ် ပါဝင်သည့် မီးကျည်များမှာ ကုန်နိုင်ဖွယ် မရှိသကဲ့သို့ပင်။ ဖုန်းဖေးတာအတွက်မူ စက်မှုပစ္စည်းများ ပြုလုပ်ရန် အချိန် မလုံလောက်ခဲ့သော်လည်း နင်းကျော့အတွက်မူ အချိန်မှာ အလျှံပယ် ရှိခဲ့သည်။

ထိုသို့ ပြင်ဆင်မှုအပိုင်း၌ အသာစီးရခဲ့ခြင်းမှာ ယခု တိုက်ပွဲကွင်းပြင်တွင် သိသိသာသာ ပေါ်လွင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအချက်ကို သိရှိသွားသောအခါ ဖုန်းဖေးတာသည် မြားပစ်ခတ်သည့် အကြိမ်ရေကို ချက်ချင်း လျှော့ချလိုက်ပြီး မြားတစ်စင်ချင်းစီကို ဂရုတစိုက် အသုံးပြုလေတော့သည်။

ဤအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် နင်းကျော့သည်လည်း ရေဒိုင်း၏ အရွယ်အစားကို ပုံမှန်ဒိုင်းအရွယ်သို့ ချက်ချင်း လျှော့ချလိုက်ရာ ကိုယ်ထည်တစ်ခုလုံးကို ကာကွယ်ထားမည့်အစား ထက်ဝက်ခန့်သာ ကာကွယ်ထားတော့၏။

"ဒီရေဒိုင်းက ပုံစံတစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘဲ ကျုံ့နိုင်၊ ချဲ့နိုင်တာပဲ" ဖုန်းဖေးတာမှာ ပို၍ပင် စိတ်ပျက်စရာ သတင်းကို လက်ခံလိုက်ရပြန်သည်။ ဒိုင်းအရွယ်အစား သေးငယ်သွားခြင်းက ဝိညာဉ်စွမ်းအား သုံးစွဲမှုကိုလည်း သဘာဝအတိုင်း လျော့နည်းသွားစေမည် ဖြစ်သည်။

ဖုန်းဖေးတာက တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားရင်း "ဒါတောင်မှ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား စုပ်ယူနိုင်စွမ်းက မင်းထက် အများကြီး သာနေတုန်းပဲ။ ဒီလို အချိန်ဆွဲတိုက်ပွဲမှာ ငါပဲ နောက်ဆုံး အောင်နိုင်သူ ဖြစ်ရမယ်" ဟု တွေးနေလိုက်သည်။

နင်းကျော့သည်လည်း လေးနက်သော အမူအရာ ရှိနေ၏။ ပြိုင်ဘက်၏ အားသာချက်မှာ မည်သည့်နေရာတွင် ရှိသည်ကို သူလည်း အကဲခတ်မိပြီးသား ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် နောက်ပိုင်းတွင် သူ ပစ်လွှတ်လိုက်သည့် မီးကျည်တိုင်းမှာ သူ၏ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားအားထုတ်မှုများ ပါဝင်နေတော့သည်။

အချိန်များ ကုန်ဆုံးလာသည်နှင့်အမျှ သစ်သားမြားစစ်သည်၏ အလတ်စား ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများမှာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး တိုက်ပွဲအစတွင် စုပ်ယူထားသော ပြင်ပဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့်သာ ဆက်လက် လှုပ်ရှားနေရတော့၏။

ခိုင်မာသော ဝိညာဉ်စွမ်းအား အထောက်အပံ့ မရှိတော့သဖြင့် ၎င်း၏ အလျင်နှုန်းမှာလည်း သိသိသာသာ လျော့ကျသွားရချေသည်။

သို့သော်လည်း နင်းကျော့၏ အခြေအနေမှာ ဖုန်းဖေးတာ ထင်မှတ်ထားသကဲ့သို့ ဆိုးရွားခြင်း မရှိပေ။ ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် ရုပ်သေး၏ အလတ်စား ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများမှာ ယခုအချိန်တွင် ကုန်ဆုံးနေရမည် ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၌ ဆယ်ပုံတစ်ပုံခန့် ကျန်ရှိနေသေး၏။

ဤသည်မှာ နင်းကျော့က ဓာတ်ငါးပါး အပြန်အလှန် အကျိုးပြုသည့် စနစ်ကို အသုံးပြုထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ရေဒိုင်းအတွက် ရေဓာတ်ကို အသုံးပြုခြင်း၊ မီးကျည်အတွက် မီးဓာတ်ကို အသုံးပြုခြင်းနှင့် ကိုယ်ထည်ကာကွယ်ရေးအတွက် မြေဓာတ်ကို အသုံးပြုခြင်းတို့မှာ တိုက်ရိုက်အသုံးပြုခြင်းထက် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကုန်ဆုံးမှုကို ပိုမိုသက်သာစေသည်။

ဓာတ်ငါးပါးရုပ်သေး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား သိုလှောင်မှုမှာ သစ်သားမြားစစ်သည်နှင့် တန်းတူ ရှိနေခဲ့ပြီး နောက်ကျကျန်ရစ်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

အောင်ပွဲ၏ ချိန်ခွင်လျှာမှာ ဤအခိုက်အတန့်၌ပင် စတင်၍ ယိမ်းယိုင်လာတော့သည်။

သစ်သားမြားစစ်သည်၏ လျော့ကျသွားသော အလျင်နှုန်းကြောင့် မီးလျှံဓာတ် ပါဝင်သည့် မီးကျည်များ၏ အဝေးတိုက်စစ်ဒဏ်ကို ပိုမိုခံစားလာရ၏။ ထိုပျက်စီးမှုများမှာ တဖြည်းဖြည်း စုပုံလာပြီး ဝိညာဉ်အင်းကွက်များကို ထိခိုက်စေကာ ပြင်ပဝိညာဉ်စွမ်းအား စုပ်ယူမှုကိုလည်း ပိုမိုခက်ခဲစေခဲ့ရာ အနာပေါ်တွင် ဆားဖြူးသကဲ့သို့ ဖြစ်နေတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင်မူ လေးလံစွာ လှုပ်ရှားနေသော ဓာတ်ငါးပါးရုပ်သေးသည် သိသိသာသာ အရှိန်ကျသွားသော သစ်သားမြားစစ်သည်ကို ထောင့်ပိတ်မိသွားစေသည်။ သူတို့နှစ်ဦး ရင်ဆိုင်တိုက်ပွဲ စတင်ကြလေပြီ။

သစ်သားမြားစစ်သည်၏ လက်သီးချက်များက ဓာတ်ငါးပါးရုပ်သေး၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ကျောက်လွှာအကာအကွယ်များကို အနည်းငယ် ကွာကျစေသော်လည်း ဓာတ်ငါးပါးရုပ်သေး၏ ပြင်းထန်သော လက်သီးချက်များမှာမူ သစ်သားမြားစစ်သည်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော ဒဏ်ရာများကိုသာ ကျန်ရစ်စေတော့သည်။

ကွာခြားချက်မှာ အလွန်ပင် သိသာလှချေသည်။

နောက်ဆုံးတွင်မူ ဓာတ်ငါးပါးရုပ်သေး၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် သစ်သားမြားစစ်သည်မှာ ကြေမွပျက်စီးကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘဲ ငြိမ်ကျသွားလေတော့သည်။

ဖုန်းဖေးတာမှာ ဤမြင်ကွင်းကို မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် ကြည့်နေမိပြီး လက်များမှာလည်း တုန်ယင်နေကာ သွေးကြောများမှာလည်း ငေါက်တောက် ထွက်နေတော့၏။

ရင်ဆိုင်တိုက်ပွဲအတွင်း သူ၏ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကို အစွမ်းကုန် အသုံးချခဲ့ရသည်။ သစ်သားမြားစစ်သည်မှာ အနီးကပ်တိုက်ပွဲ၌ အားနည်းလှသဖြင့် ထိုအခြေအနေကို ထိန်းထားနိုင်ရန်မှာ အဆမတန် ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ လက်ချောင်းများမှာ အလုပ်ရှုပ်လွန်းသဖြင့် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု လိမ်ယှက်ကုန်မတတ် ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်မူ ရှုံးနိမ့်ခြင်း၏ ခါးသီးသော အရသာကိုသာ ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

နင်းကျော့သည် သူ၏ ပထမဆုံး ပြိုင်ဘက်ကို အနိုင်ရရှိခဲ့ပြီး အကျိုးပြုမှု တံဆိပ်ပြား အနည်းငယ်ကို ရရှိခဲ့ချေသည်။ နောက်ထပ် သတင်းအချက်အလက်သစ်တစ်ခု ရောက်ရှိလာရာ သူ့အတွက် ကျင့်စဉ်ကျင့်ကြံရန် လက်ဖက်ရည်တစ်ဝက်စာမျှ အချိန်ကို ရရှိခဲ့လေသည်။

သူသည် ရင်ပြင်ဆီသို့ ပြန်လည် ပို့ဆောင်ခြင်း ခံလိုက်ရ၏။ တိုက်ပွဲကွင်းပြင်၏ အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေရင်း ကွင်းပြင်အားလုံးနီးပါးတွင် တိုက်ပွဲများ ဖြစ်ပွားနေသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်။

သူ ယခုလေးတင် ထွက်ခွာလာခဲ့သော ကွင်းပြင်မှာပင် ဝေဝါးနေပြီး အခြားသော ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးမှာ သူတို့၏ တိုက်ပွဲကို စတင်နေကြပြီ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

ရင်ပြင်ပေါ်တွင် လူနှစ်ဦးသာ ရှိနေ၏။ တစ်ဦးမှာ နင်းကျော့ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ဦးမှာ မြို့စားမင်းဂေဟာမှ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် မည်သည့် စကားစမြည်မျှ ပြောရန် မလိုချေ။

နင်းကျော့၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။ "ခန်းမဆောင်စမ်းသပ်မှုရဲ့ ပထမအဆင့် ပြီးသွားပြီး ဒုတိယအဆင့် မစခင်မှာပဲ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူ နောက်တစ်ယောက် တိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရပြန်ပြီ။ ဆိုလိုတာက ဒုတိယအဆင့်မှာ တကယ်တမ်း ပါဝင်နေတာက နှစ်ဆယ့်နှစ်ယောက်ပဲ ရှိတာပေါ့"

"ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာမှာ လူနှစ်ယောက်ပဲ ရှိနေတာဆိုတော့ ဒီနေရာလွတ်က ရှိနေတုန်းပဲ။ ဆိုလိုတာက ရှေ့လျှောက် စမ်းသပ်မှုတွေမှာ ငါက ဒီနေရာလွတ်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရနိုင်တာပဲ"

ကွင်းပြင်ပေါ်တွင် ရှိနေစဉ်က နင်းကျော့မှာ အောက်ဘက်ရှိ အခြေအနေများကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်ခဲ့သဖြင့်သာ ဖြစ်၏၊ သို့မဟုတ်ပါက သူသည် ဤအချက်ကို ကြိုတင်တွေးဆနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"သတင်းအရဆိုရင် လူတိုင်းက တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အနည်းဆုံး တစ်ကြိမ်စီ တိုက်ခိုက်ရမယ်။ လူတစ်ယောက် လျော့သွားပေမဲ့ နေရာလွတ်ကတော့ ရှိနေဆဲပဲ၊ ပထမအဆင့်တုန်းကလိုမျိုးပေါ့"

"ဒါကြောင့် အားလုံးပေါင်း နှစ်ဆယ့်သုံးယောက်လို့ပဲ သတ်မှတ်ရမှာပဲ"

နင်းကျော့သည် သူ၏ လက်ချောင်းများဖြင့် တွက်ချက်လိုက်၏။ "ဒါဆိုရင် စုစုပေါင်း တိုက်ပွဲပေါင်း နှစ်ရာ့ငါးဆယ့်သုံးပွဲ ရှိမယ်။ ကွင်းပြင် ဆယ်ခုမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်ကြမယ်ဆိုရင် အပွဲပေါင်း နှစ်ဆယ့်ငါးပွဲလောက် ကစားရမှာပဲ"

"ဒါက စမ်းသပ်မှုရဲ့ ပထမဆုံး အပိုင်းပဲ ရှိသေးတာ။ နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ် ပြောပြချက်အရဆိုရင် ဒုတိယအဆင့်မှာ အနည်းဆုံး သုံးကြိမ်လောက် ဖြစ်လာနိုင်သေးတယ်။ တစ်ပွဲနဲ့တစ်ပွဲကြား နားချိန်တွေကိုပါ ထည့်တွက်မယ်ဆိုရင် ဒုတိယအဆင့် စမ်းသပ်မှုတွေရဲ့ စုစုပေါင်း ကြာမြင့်ချိန်ကတော့ အနည်းဆုံး ဆယ်ရက်ကျော်လောက် ကြာနိုင်တာပဲ"

အခန်း(၃၁၂)

နင်းကျော့သည် ခန်းမဆောင်စမ်းသပ်မှုအတွက် အချိန်ကို တွက်ချက်နေရင်း တစ်ဖက်တွင်လည်း ပြိုင်ပွဲကွင်းအသီးသီးကို အာရုံစိုက်ကြည့်ရှုနေမိသည်။

မကြာမီပင် သူသည် ထူးခြားသော အခွင့်အရေးတစ်ခု လက်ဝယ်ရှိနေကြောင်း သတိပြုမိသွား၏။

သူသည် ပြိုင်ပွဲစင်မြင့်တစ်ခု၏ အောက်တွင် ရပ်နေရုံမျှဖြင့် စင်မြင့်ဆယ်ခုရှိ ကျင့်ကြံသူအယောက်နှစ်ဆယ်၏ တိုက်ပွဲများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အကဲခတ်နိုင်ပေသည်။

ကျင့်ကြံသူများသည် မိမိတို့၏ အရည်အချင်းများကို အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်ပြသနေကြပြီး အချိန်တိုအတွင်း အမျိုးမျိုးသော စိတ်ကူးစိတ်သန်းများဖြင့် စက်မှုရုပ်သေးများကို ဖန်တီးထားကြသည်မှာ အံ့မခန်းပင်။

ထိုအထဲတွင် အသံအကျယ်ဆုံးနှင့် အစွမ်းအထက်ဆုံးမှာ ကျူးရွှမ်းကျိ ဖန်တီးထားသော စက်မှုရုပ်သေးဖြစ်သည်မှာ ယုံမှားဖွယ်မရှိပေ။

ထိုရုပ်သေး၏ နဖူးတွင် အနီရောင်ခေါင်းပေါင်းတစ်ခု စည်းနှောင်ထားသဖြင့် နင်းကျော့က စိတ်ထဲတွင် 'နီပုဆိုးတပ်မတော်' ဟု အမည်ပေးထားလိုက်သည်။

စစ်ဆေးကြည့်ရာတွင် နီပုဆိုးတပ်မတော်ကို အဓိကအားဖြင့် မီးလျှံဓာတ်များကို အသုံးပြု၍ တည်ဆောက်ထားပြီး အလွန်အမင်း ပြင်းထန်သော မီးလျှံတိုက်ခိုက်မှုများကို ပြုလုပ်နိုင်ကြောင်း သိသာလှသည်။

ကျူးရွှမ်းကျိသည် ရုပ်သေး၏ ကိုယ်ထည်ကို တည်ဆောက်ရာတွင် မီးဖုတ်မြေစေးကို အသုံးပြုထားပြီး အပြင်ဘက်မှ လက်သီးရွှေများဖြင့် သံချပ်ကာသဖွယ် ဖုံးအုပ်ထားချေသည်။

"နီပုဆိုးတပ်မတော်ရဲ့ အတွင်းထဲမှာ သိုလှောင်မှုအစီအရင် အကောင်းစားကြီး ပါရမယ်၊ သူအသုံးပြုနေတဲ့ မီးလျှံဓာတ် ပမာဏက များလွန်းတယ်" ဟု နင်းကျော့ တွေးမိသည်။

မီးလျှံဓာတ်များ လောင်ကျွမ်းမှုကြောင့် ပြင်းထန်သော မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး နီပုဆိုးတပ်မတော်၏ အတွင်းပိုင်း၌ ထိုမီးတောက်များကို အလွှာလိုက် ဖိသိပ်ထားရာ ပျစ်ခဲနေသော အခြေအနေသို့ပင် ရောက်ရှိနေ၏။

နီပုဆိုးတပ်မတော်၏ ပါးစပ်၊ နှာခေါင်းနှင့် လက်ဖဝါးများမှ မီးတောက်များ အဆက်မပြတ် မှုတ်ထုတ်နေပြီး မီးနဂါးများနှင့် မီးတံတိုင်းများကို ဖြစ်ပေါ်စေကာ ပြိုင်ပွဲကွင်းတစ်ခုလုံးကို မီးပင်လယ်အဖြစ် ဖန်တီးလိုက်ရာ ရန်သူအား မီးတောက်များကြားတွင် အမြဲမပြတ် လောင်မြိုက်စေတော့သည်။

နီပုဆိုးတပ်မတော်သည် မီးလျှံများကြားတွင် ပိုမိုအားကောင်းလာသော်လည်း ၎င်း၏ ရန်သူများမှာမူ ကပ်ဘေးနှင့် ကြုံတွေ့နေရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေရရှာသည်။

စင်မြင့်ဆယ်ခုလုံးကို အကဲခတ်ကြည့်ရာတွင် မည်သည့်ကျင့်ကြံသူ၏ စက်မှုလက်နက်မျှ ထိုကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော မီးလျှံတိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်မရှိကြောင်း နင်းကျော့ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

သူ၏ ဓာတ်ငါးပါးရုပ်သေးပင်လျှင် ချွင်းချက်မဟုတ်ပေ။

"ဒါကို ယှဉ်နိုင်မယ့်သူဆိုလို့ ကျန်းဟွာရဲ့ စက်မှုရုပ်သေးပဲ ရှိနိုင်လိမ့်မယ်"

နင်းကျော့က ထိုရုပ်သေးကို စိတ်ထဲတွင် 'ဝဇီရကိုယ်ရံတော်' ဟု အမည်ပေးထား၏။

နင်းကျော့ ဆက်လက်အကဲခတ်ကြည့်သောအခါ ထိုမီးလျှံတိုက်ခိုက်မှုများကို ခုခံနိုင်စွမ်းရှိသည်မှာ ဝဇီရကိုယ်ရံတော်သာ ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။

ကျန်းဟွာကိုယ်တိုင်က ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများကို လွယ်ကူစွာ အရည်ပျော်စေနိုင်သည့် ပင်ကိုပါရမီ ရှိသူဖြစ်သည်။

သူသည် လက်သီးရွှေနှင့် မီးဖုတ်မြေစေးကို ပေါင်းစပ်ကာ ကုန်ကြမ်းအသစ်တစ်ခု ဖန်တီးပြီး ၎င်းကို အဓိကထားကာ ခိုင်ခံ့တောင့်တင်းသော ရုပ်သေးတစ်ရုပ်ကို တည်ဆောက်ထားခြင်းဖြစ်မည်ဟု နင်းကျော့ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

ယင်း၏ မည်းနက်ပြီး ရွှေရောင်သန်းနေသော သံမဏိသံချပ်ကာမှာ မီးခိုးရောင်အလင်းတန်းများ ဖျော့တော့စွာ ထွက်ပေါ်နေပြီး ရုပ်သေးတစ်ရုပ်လုံးကို လွှမ်းခြုံထားသည်။

အဆစ်အမျက်များကိုမူ ဝိညာဉ်အင်းကွက်များ ပါရှိသည့် ရှေးဟောင်းသစ်သားများဖြင့် ပြုလုပ်ထား၏။

နင်းကျော့၏ မဟာဗျူဟာကဲ့သို့ပင် နှင်းပွင့်ရေစက်များကို အသုံးပြုထားသော်လည်း ကျန်းဟွာကမူ ထိုရေစက်များထဲတွင် ရေခဲဓာတ်ဆိုင်ရာနှင့် ကုသရေးအစီအရင်များကို ထည့်သွင်းထားသဖြင့် ဝဇီရကိုယ်ရံတော်၏ ဒဏ်ရာများကို ပြန်လည်ပြုပြင်ပေးနိုင်သည်။

အကယ်၍ ဒဏ်ရာမှာ ကြီးမားလွန်းပါက ရေစက်အချို့မှာ သီးခြားစီကွဲထွက်သွားပြီး ရေခဲအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဒဏ်ရာကို ခေတ္တဖြည့်ဆည်းပေးလိုက်သည်။

ဤကဲ့သို့ ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်စွမ်းကြောင့် ရန်သူများက ဒဏ်ရာဟောင်းကို ဦးတည်တိုက်ခိုက်ခြင်းမှ ရရှိမည့် ပျက်စီးမှုကို ထိရောက်စွာ လျှော့ချပေးနိုင်သည်။

ဝဇီရကိုယ်ရံတော်၏ ကာကွယ်ရေးမှာ အလွန်တရာ တောင့်တင်းလှသဖြင့် ပြိုင်ဘက်၏ တိုက်ခိုက်မှုများ မည်မျှပင် ပြင်းထန်စေကာမူ မလှုပ်မယှက် ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ရည် ရှိပေသည်။

နင်းကျော့သည် နင်းကျိုဖန်ရှိရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ ခန့်မှန်းချက်အရ စင်မြင့်ဆယ်ခုပေါ်ရှိ ရုပ်သေးအယောက်နှစ်ဆယ်ကျော်ထဲတွင် သုံးရုပ်သာလျှင် ဓာတ်ငါးပါးရုပ်သေးထက် သိသိသာသာ သာလွန်နေချေသည်။

နီပုဆိုးတပ်မတော်နှင့် ဝဇီရကိုယ်ရံတော်အပြင် ကျန်တစ်ရုပ်မှာ နင်းကျိုဖန်၏ 'နှင်းစေတမန်' ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုစက်မှုရုပ်သေးကို ရေခဲတုံးများဖြင့်သာ သီးသန့်တည်ဆောက်ထားပြီး နှင်းပွင့်များဖြင့် ထူထပ်စွာ ဖုံးအုပ်ထားသည်။

နင်းကျိုဖန်သည် နှင်းပွင့်ရေစက်များကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် အသုံးပြုထားသည်မှာ သိသာလှသည်။

သူသည် ထိုရေစက်များကို ရေခဲအဖြစ် အေးခဲစေပြီးနောက် သူအကျွမ်းကျင်ဆုံးဖြစ်သော ရေခဲပန်းပု စက်မှုပညာရပ်နယ်ပယ်အတွင်းသို့ ချက်ချင်းဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

အသုံးပြုနိုင်သော ရေစက်ပမာဏမှာ ကန့်သတ်ချက်ရှိသဖြင့် နင်းကျိုဖန်၏ နှင်းစေတမန်မှာ အတော်အတန် သေးငယ်လှ၏။

ယင်း၏ ကိုယ်ထည်ပေါ်တွင် သစ်သားနှင့် ရွှေရောင်အဆစ်အမျက်များ၊ သံချပ်ကာများကို တွေ့မြင်နိုင်သည်။

နင်းကျိုဖန်၏ လက်ရာမှာ ချီးကျူးဖွယ်ရာပင်ဖြစ်ပြီး ထိုအဆစ်အမျက်များနှင့် သံချပ်ကာများမှာ ကျစ်လျစ်သေသပ်ပြီး လှပတင့်တယ်ကာ မျက်စိပသာဒ ဖြစ်စေသည်။

နှင်းစေတမန်သည် နှင်းအစီအရင်များကို ထုတ်လွှတ်နိုင်ပြီး အအေးဓာတ်များ ပျံ့နှံ့လာသည်နှင့်အမျှ ရန်သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ နှေးကွေးသွားကာ နောက်ဆုံးတွင် အဆစ်အမျက်များနှင့် အရေးကြီးသော အစိတ်အပိုင်းများမှာ အေးခဲသွားရတော့သည်။

"ဒီသုံးယောက်နဲ့သာ ထိပ်တိုက်တွေ့ရင် ငါ့ရဲ့ ဓာတ်ငါးပါးရုပ်သေး ရှုံးဖို့က ရာခိုင်နှုန်း တော်တော်များတယ်"

"ကျန်းဟွာနဲ့ဆိုရင်တော့ အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေး အနည်းငယ် ရှိနိုင်သေးပေမဲ့ ကျူးရွှမ်းကျိနဲ့ နင်းကျိုဖန်ကိုတော့ ယှဉ်ဖို့ မျှော်လင့်ချက် မရှိသလောက်ပဲ"

နင်းကျော့သည် ၎င်းတို့ကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရင်း မိမိကိုယ်မိမိလည်း ကောင်းစွာ ဆင်ခြင်သုံးသပ်နေမိသည်။

ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူအားလုံးသည် မသေမျိုးနန်းတော်၏ ကန့်သတ်ချက်ကြောင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ခြင်းအဆင့်သို့ လျှော့ချခံထားရသော်လည်း ထိန်းချုပ်မှုပညာ၊ တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံ၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာတို့တွင် သိသာထင်ရှားသော အားသာချက်များ ရှိနေကြသည်။

ထို့ပြင် ကျန်ရှိနေသော အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်နှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများကိုလည်း လျှော့တွက်၍မရပေ။ အနည်းငယ်မျှ ပေါ့ဆလိုက်ရုံဖြင့် အရှုံးနှင့် ရင်ဆိုင်ရနိုင်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤလူများသည် မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်မှ အသိအမှတ်ပြုခြင်းခံရပြီး နန်းတော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သူများ ဖြစ်ကြရာ စက်မှုပညာရပ်တွင် ၎င်းတို့၏ ကျွမ်းကျင်မှုမှာ ဧကန်အမှန် ထူးချွန်ကြသည်သာ ဖြစ်၏။

"ဒါနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရင် မုန့်ချုံရဲ့ စက်မှုပညာက အနိမ့်ဆုံး ဖြစ်လိမ့်မယ် မဟုတ်လား"

နင်းကျော့၏ အကြည့်မှာ ပြိုင်ပွဲကွင်းတစ်ခုဆီသို့ အလိုလို ရောက်ရှိသွားသည်။

မုန့်ချုံ ဖန်တီးထားသော စက်မှုရုပ်သေးမှာ အလွန်ပင် အခြေခံကျပြီး တည်ဆောက်ပုံမှာလည်း ရိုးရှင်းလှသည်။ သို့သော် သူ၌ ထိုသို့သော ရုပ်သေးနှစ်ရုပ် ရှိနေသည်လေ။

ထိုစဉ် သူ၏ပြိုင်ဘက်ဖြစ်သော စက်မှုရုပ်သေးတစ်ရုပ်တည်းသာ ရှိသည့် ကျင့်ကြံသူသည် မုန့်ချုံကို မြင်သည်နှင့် လက်နက်ချ အရှုံးပေးသွားတော့သည်။

"ဒီလူက အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ထားတဲ့ လွတ်လပ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပဲ"

"မြို့စားမင်းဂေဟာက သူတို့ရဲ့ ဩဇာအာဏာနဲ့ သေသေချာချာ စီစဉ်ပြီးတော့ ဒီလူနဲ့ တိတ်တဆိတ် သဘောတူညီမှု လုပ်ထားတာများလား" ဟု နင်းကျော့ တွေးတောနေမိသည်။

ပြိုင်ပွဲကွင်းဆယ်ခုပေါ်တွင် ထူးခြားသော ဝိသေသများ အသီးသီးရှိကြပြီး မတူညီသော ကျင့်စဉ်များကို အလေးပေးထားသည့် စက်မှုရုပ်သေး အယောက်နှစ်ဆယ်ကျော် ရှိနေသည်။

ဥပမာအားဖြင့် နင်းကျိုဖန်၏ စက်မှုရုပ်သေးမှာ ပန်းပုပညာကို အဓိကထားပြီး ကျန်းဟွာ၏ ဝဇီရကိုယ်ရံတော်မှာမူ မူလသန့်စင်ရတနာ ပြုလုပ်သည့် ပညာရပ်များစွာ ပါဝင်နေသည်။

ထိုနည်းပညာဆိုင်ရာ ထူးခြားချက်များသည် နောက်ဆက်တွဲ ခန်းမဆောင်စမ်းသပ်မှုများတွင်လည်း ဆက်လက် ပါဝင်နေဦးမည်ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း စက်မှုရုပ်သေးများ၏ ဒီဇိုင်းများသည် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးချင်းစီ၏ စရိုက်လက္ခဏာများကို ပေါ်လွင်စေသည်။

ဥပမာ ကျူးရွှမ်းကျိသည် မကောင်းမှုကို မုန်းတီးသူပီပီ တိုက်ပွဲတွင် အမြဲတစေ မုဆိုးတစ်ဦးကဲ့သို့ တိုက်စစ်ဆင်သည့် အနေအထားတွင်သာ ရှိနေတတ်သည်။

ဤသတင်းအချက်အလက်များသည် အလွန်တရာ အဖိုးတန်လှပေသည်။

"အစ်ကိုစွန်း၊ အခြေအနေကတော့ နည်းနည်း အန္တရာယ်များလာပြီ" ဟု နင်းကျော့က သူ၏ စိုးရိမ်မှုကို ထုတ်ဖော်ပြောလိုက်သည်။

စွန်းလင်ထုံသည် ကျမ်းစာများကို ကြိုးစားလေ့လာထားသော်လည်း စက်မှုပညာရပ်တွင်မူ ထူးခြားသော ပါရမီ မရှိရှာပေ။ သို့သော် ကျင့်ကြံသူ အများစုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါကမူ သူသည် ထူးချွန်သူတစ်ဦး ဖြစ်ပါသေးသည်။

သို့သော် ယခုကဲ့သို့ မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်၏ စမ်းသပ်မှုများတွင် ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်နေရချိန်တွင်မူ သူ၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ အခြားသော စက်မှုကျင့်ကြံသူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အားနည်းနေသည်မှာ သိသာလှသည်။

"ကျွန်တော်ကတော့ ဓာတ်ငါးပါးရုပ်သေးကိုပဲ ဆက်သုံးသွားမယ်"

"ဒီလို မျှတတဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ရှိတဲ့ စက်မှုရုပ်သေးမျိုးက တိုက်ပွဲမှာ ခန့်မှန်းရခက်တတ်တယ်၊ ဒါကြောင့်ပဲ ရန်သူတွေနဲ့ ကြည့်ရှုသူတွေက လျှော့တွက်ကြလိမ့်မယ်"

"ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ အရည်အချင်းကို ဖုံးကွယ်ထားမယ့် မဟာဗျူဟာအတွက် အများကြီး အထောက်အကူ ဖြစ်စေမှာပါ"

နင်းကျော့သည် မိမိကိုယ်မိမိအတွက်မူ မစိုးရိမ်ပေ၊ အထူးသဖြင့် နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်ထံမှ မေးခွန်းများကို ကြိုတင်သိရှိထားသဖြင့် သူ၏ အရည်အချင်းအပေါ် ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိနေသည်။

သို့သော် သူသည် စွန်းလင်ထုံအတွက် စိုးရိမ်နေမိသည်။

အကယ်၍ 'နင်းကျော့' အမည်ဖြင့် ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်နေသော စွန်းလင်ထုံသာ ဤအဆင့်တွင် ပြုတ်သွားခဲ့ပါက 'ဝင်ရောက်ခွင့် စံနှုန်း' မှာ နင်းကျော့ကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေကြောင်း လူအများက သိရှိသွားကြပေလိမ့်မည်။

နန်းတော်စမ်းသပ်မှု၏ ပထမအဆင့်မှာ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေဆဲဖြစ်သည်။

နင်းကျော့သည် နောက်ပိုင်းတွင် စင်မြင့်ပေါ်သို့ အကြိမ်အနည်းငယ် ထပ်မံတက်ရောက်ခဲ့ရပြီး ကျူးရွှမ်းကျိနှင့် နင်းကျိုဖန်တို့နှင့် ဆုံတွေ့ရသောအခါတွင်မူ တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ချက်ချင်းပင် အရှုံးပေးလိုက်သည်။

ဤကဲ့သို့ အရှုံးပေးခြင်းမျိုးမှာ သူတစ်ဦးတည်းတင် မဟုတ်ဘဲ ခဏခဏ ဖြစ်ပွားလေ့ရှိရာ ပြိုင်ပွဲတစ်ခုလုံး၏ အချိန်ကို သိသိသာသာ တိုတောင်းသွားစေခဲ့သည်။

နေ့တစ်နေ့ မကုန်ဆုံးမီမှာပင် နန်းတော်စမ်းသပ်မှု ဒုတိယအဆင့်၏ ပထမမေးခွန်းမှာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ပွဲစဉ်တစ်ခုနှင့်တစ်ခုကြားတွင် အနားယူချိန်များ ရှိသော်လည်း တိုက်ပွဲတိုင်းမှာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စရာ ကောင်းလှသဖြင့် နင်းကျော့ သက်ပြင်းအရှည်ကြီး တစ်ချက်ချလိုက်မိသည်။

ယင်းမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား၊ စိတ်ဓာတ်နှင့် ဇွဲလုံ့လတို့ကို များစွာ စိန်ခေါ်နေခြင်းပင်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ နေရာပြောင်းအစီအရင်မှတစ်ဆင့် လူတိုင်းသည် မိမိတို့၏ မူလနေရာများသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်ရောက်သွားနိုင်ကြသည်။

မကြာမီမှာပင် နင်းကျော့သည် အခေါ်ခံလိုက်ရ၏။

နင်းကျိုဖန်က သူ့ကို ကျေနပ်အားရစွာ ကြိုဆိုရင်း "ကျော့လေး၊ မင်းကို ငါ စောင့်ကြည့်နေတာကွ" ဟု ဆိုသည်။

"တိုက်ပွဲတိုင်းက မင်းအတွက် ခက်ခဲတဲ့ စမ်းသပ်မှုတွေ ဖြစ်နေပေမဲ့ မင်းကတော့ စိတ်ဓာတ်မကျဘဲ ဇွဲနပဲနဲ့ တိုက်ပွဲဝင်ပြီး အနိုင်ရအောင် ကြိုးစားနိုင်ခဲ့တယ်"

"ဒါက ကောင်းတဲ့လက္ခဏာပဲ၊ မင်းက တကယ်ကို နင်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ သွေးပါတဲ့ မြောက်ပိုင်းသား စစ်သည်တော်တစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်ဓာတ်မျိုး ရှိတာပဲ"

နင်းကျော့သည် ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ သူ၏ သစ္စာရှိမှုကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ပြီးနောက် နင်းကျိုဖန်အား ဆုလာဘ်တစ်ခု ပေးရန် အရှက်မရှိ တောင်းဆိုလိုက်လေသည်။

နင်းကျိုဖန်သည်လည်း နင်းကျော့၏ အသားထူသော စရိုက်ကို စတင်ယဉ်ပါးလာပြီ ဖြစ်သည်။ ယနေ့တိုက်ပွဲတွင် ကျူးရွှမ်းကျိတစ်ဦးတည်းကိုသာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့သဖြင့် စိတ်ကြည်လင်နေသော သူသည် ရွှေအမြုတေအဆင့်ရှိ စက်မှုမျောက်တစ်ရုပ်ကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

ဤစက်မှုမျောက်မှာ ယခင်က နင်းကျော့က နင်းကျိုဖန်အား ခေတ္တငှားရမ်းပေးခဲ့သော အရာပင်ဖြစ်သည်။

"နန်းတော်စမ်းသပ်မှု ဒုတိယအဆင့်မှာ ဒါကို သုံးဖို့ အကြောင်းမဖန်လာဘူးလို့ ငါ မထင်ထားမိဘူး"

"ဒါကို မင်းဆီ ပြန်ပေးလိုက်မယ်"

"ပြီးတော့ အထဲမှာရှိတဲ့ စက်မှုအစိတ်အပိုင်း အားလုံးကိုလည်း မင်းကိုပဲ ပေးလိုက်မယ်"

"အဲဒီအစိတ်အပိုင်းတွေထဲက သစ်သားနဲ့လုပ်ထားတဲ့ အဝိုင်းပုံစံ သတိပေးခေါင်းအုံးက အခု မင်းရဲ့ အခြေအနေနဲ့ အတော်လေး ကိုက်ညီလိမ့်မယ်"

"ဒါကိုသုံးပြီး မင်းကို နေ့ရောညပါ စောင့်ရှောက်ခိုင်းထားလိုက်ဦး"

"နန်းတော်စမ်းသပ်မှု ဒုတိယအဆင့်ရဲ့ ပထမမေးခွန်းက ပြီးသွားပြီဆိုတော့ ရှေ့ဆက်မယ့် ကျင့်ကြံသူတိုင်းရဲ့ အခြေအနေက ပိုပြီး အန္တရာယ်များလာလိမ့်မယ်။ ဘာပဲပြောပြော ဒါက မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်ခွင့်အတွက် ပြိုင်ဆိုင်နေကြတာ မဟုတ်လား"

နင်းကျော့သည် သူငှားပေးလိုက်ခါစဖြစ်သော စက်မှုမျောက်မှာ မိမိလက်ထဲသို့ ယခုကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားမိပေ။

သူသည် နင်းကျိုဖန်အား အထူးပင် ကျေးဇူးတင်ရှိကြောင်း ပြောကြားလိုက်သည်။

စက်မှုမျောက်ကို ပြန်လည်ရရှိပြီးနောက် သူသည် ပြင်ပသံချပ်ကာကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ အထဲတွင် သေသေသပ်သပ် စီစဉ်ထားသော ရေခဲပန်းပု စက်မှုယန္တရားများကို တွေ့ရှိရသည်။

ထိုအထဲတွင် နင်းကျိုဖန် ပြောခဲ့သော သစ်သားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် အဝိုင်းပုံစံ သတိပေးခေါင်းအုံးမှာ အထူးတလည် ရှိနေ၏။

နင်းကျော့သည် ၎င်းကို အတန်ကြာ လေ့လာကြည့်ရာ ယင်း၏ နက်နဲမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

နင်းကျိုဖန်မှာ ရွှေအမြုတေအဆင့် ဖြစ်သဖြင့် စက်မှုလက်နက်များအပေါ် သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုမှာ နင်းကျော့ထက် များစွာသာလွန်လှသည်။

ထိုအစိတ်အပိုင်းများ၏ ဖန်တီးပုံစနစ်များမှာ နင်းကျော့ လက်လှမ်းမမီနိုင်သော အဆင့်တွင် ရှိနေပေသည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် အစီအရင် ထပ်မံပေါ်ပေါက်လာပြီး လူတိုင်းသည် ဒုတိယမေးခွန်းအတွက် ပြိုင်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်သို့ တစ်ဖန် တက်ရောက်ကြပြန်သည်။

ဒုတိယမေးခွန်း၏ ပါဝင်မှုမှာ ယခင်အတိုင်း ဓာတ်ငါးပါး ကုန်ကြမ်းပစ္စည်း ငါးမျိုးနှင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးပင် ဖြစ်သည်။

ပထမမေးခွန်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဓာတ်ငါးပါး ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ခြင်းအဆင့်တွင်ပင် ရှိနေသေးသော်လည်း ပမာဏမှာမူ ယခင်ကကဲ့သို့ များများစားစား မဟုတ်တော့ပေ။

ထို့ကြောင့် ကျင့်ကြံသူအများအပြားမှာ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်း မလုံလောက်မှုကြောင့် ယခင်က စီစဉ်ထားသော ဒီဇိုင်းများကို မဖော်ဆောင်နိုင်တော့ဘဲ အခက်တွေ့နေကြရသည်။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးပင်လျှင် အလယ်အလတ်အဆင့် မဟုတ်တော့ဘဲ အောက်ခြေအဆင့်သာ ဖြစ်နေတော့သည်။ ထို့ကြောင့် ကျင့်ကြံသူအားလုံးသည် အနည်းဆုံး ဝိညာဉ်ဒီရေ အစီအရင် တစ်ခုကို မဖြစ်မနေ ထည့်သွင်းတည်ဆောက်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

ဒုတိယမေးခွန်း၏ ခက်ခဲမှုမှာ ပထမမေးခွန်းထက် သိသိသာသာ မြင့်တက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

နင်းကျော့၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ ပုံမှန်သာ ရှိသော်လည်း စွန်းလင်ထုံနှင့် အခြားသူများမှာမူ အရှုံးနှင့်သာ ရင်ဆိုင်နေရသည်။

ဤအခြေအနေမှာ အတော်လေး စိုးရိမ်စရာ ကောင်းလှသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ နင်းကျိုဖန်က ယခင်က ရွှေအမြုတေအဆင့်ရှိ စက်မှုမျောက်ကို ပြန်ပေးထားခြင်းပင်။

ဒုတိယမေးခွန်း ပြီးဆုံးသွားသော ထိုနေ့ညနေမှာပင် နင်းကျော့သည် ဒဏ်ရာပြင်းထန်သူများ ကုသဆောင်သို့သွား၍ စွန်းလင်ထုံနှင့် တိတ်တဆိတ် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

သူသည် စွန်းလင်ထုံ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ယွမ်တာရှန့်၏ ဝိညာဉ်သဘာဝကို ပြန်လည်ခေါ်ယူလိုက်ပြီး ရွှေသွေးတိုက်ပွဲဝင်မျောက်၏ ကိုယ်ထည်အတွင်းသို့ ပြန်လည်ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ထို 'ရွှေသွေးတိုက်ပွဲဝင်မျောက် - တာရှန့်' ကို စွန်းလင်ထုံ အသုံးပြုနိုင်ရန်အတွက် လွှဲပြောင်းပေးလိုက်လေသည်။

ထိုနေရာတွင်ရှိနေသော ယန်ချန်ယွီသည်လည်း သူတို့၏ အစီအစဉ်ကို သိရှိသွားပြီး 'ရွှေသွေးတိုက်ပွဲဝင်မျောက် - တာရှန့်' ကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်လျက် "ဒီစက်မှုယန္တရားက စမ်းသပ်မှုအဆင့်တွေကနေ ရလာတာလို့ ပြောချင်တာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် နန်းတော်စမ်းသပ်မှု ဒုတိယအဆင့်ရဲ့ သတ်မှတ်ချက်တွေအရ ငါတို့က တိုက်ပွဲတိုင်းမှာ စက်မှုရုပ်သေးတွေကို အပင်ပန်းခံ တည်ဆောက်နေစရာမလိုဘဲ ဒါကို တိုက်ရိုက် သုံးလို့ရတာပေါ့"

စွန်းလင်ထုံက မျက်လုံးပြူးကာ "ဘာလို့ အဲဒီလို ထင်ရတာလဲ၊ စက်မှုရုပ်သေးတွေကိုတော့ ဆက်ပြီး သန့်စင်နေရဦးမှာပဲလေ။ အဲဒါမှ ငါတို့က မုန့်ချုံလိုမျိုး တိုက်ပွဲမှာ ရုပ်သေးနှစ်ရုပ်နဲ့ တိုက်လို့ရမှာ မဟုတ်လား" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ယန်ချန်ယွီ၏ မျက်နှာမှာ အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားပြီး "ဟုတ်သားပဲ၊ အဲဒီလိုလည်း ရှိသေးတာပဲ" ဟု ဆိုရှာသည်။

ထို့ကြောင့် ပြိုင်ပွဲ၏ တတိယမြောက်နေ့တွင် စွန်းလင်ထုံသည် 'ရွှေသွေးတိုက်ပွဲဝင်မျောက် - တာရှန့်' ကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြုလိုက်ရာ လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်သွားစေတော့သည်။