ထာဝရ
Vol. 77 Ch. 802
နောက်ထပ် ဆယ်ရက်ကျော် အချိန်ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြန်သည်။
ထန်ထျန်းက ဟုန်းမုန့်ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်ကို အနိုင်ယူပြီးနောက် အခြားသော ကမ္ဘာ့ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်များ၊ နေနတ်ဘုရား ခေါ်ဆောင်လာသည့် ဝူရှန့်ကျိကျွင်းများနှင့် ကျိကျွင်းများက ထန်ထျန်းနှင့် အရောင်းအဝယ်များ တဖွဲဖွဲ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။
ယခုအချိန်တွင် အစုလိုက်အပြုံလိုက် အရောင်းအဝယ်များအားလုံးမှာ အခြေခံအားဖြင့် ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ပြီး ကျန်ရှိနေသည်မှာ အသေးအမွှား အရောင်းအဝယ်အချို့သာဖြစ်၍ ထည့်တွက်နေစရာ မလိုတော့ပေ။
ကျိကျွင်း စာချုပ်ပေါင်း တစ်ရာကျော်မှာ ထန်ထျန်း၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ဤတွင် လက်ရှိ တည်ရှိနေသော အနန္တစကြာဝဠာ ၏ နယ်မြေအတော်များများမှာ ထန်ထျန်း၏ လက်ထဲသို့ တရားဝင် ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူက တစ်ကမ္ဘာလုံးကို ဝယ်ယူခြင်းဆိုသည့် သမိုင်းတွင် တစ်ခါမျှ မရှိဖူးသော လုပ်ရပ် ကို အမှန်တကယ် ပြီးမြောက်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။
၎င်းမှာ အခြားပုံစံတစ်မျိုးဖြင့် အနန္တစကြာဝဠာ ကို တစ်စည်းတစ်လုံးတည်း ဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်ခြင်းဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။
ဤကိစ္စ အတွင်း ထန်ထျန်း ရရှိခဲ့သော သုံးစွဲမှုအမှတ်များမှာ ရေတွက်၍မရနိုင်လောက်အောင် များပြားလွန်းလှသည်။
သူက သုံးစွဲမှုအမှတ်များကို မူလစွမ်းအားများအဖြစ် အဆက်မပြတ် လဲလှယ်ကာ ဂျင်ဂိုပင် အတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းပြီး သူ့၏ ခွန်အားကို ပြန်လည် မြှင့်တင်နေခဲ့သည်။
တိုးတက်မှု မှာလည်း သူ ခန့်မှန်းထားသည်ထက်ပင် ပို၍ ကောင်းမွန်နေသည်။
သူ၏ ခွန်အား တိုးလာသည်နှင့်အမျှ သုံးစွဲမှုအမှတ်များကို အသုံးပြုနိုင်သည့် အမြန်နှုန်းမှာလည်း လိုက်ပါ မြင့်တက်လာသည်။
မူလက နောက်မှရရှိသော အမှတ်များအပါအဝင် အားလုံးကို အသုံးပြုရန် အနည်းဆုံး လေးလခန့် ကြာမည်ဟု ခန့်မှန်းခဲ့သော်လည်း ယခုကြည့်ရသည်မှာ နှစ်လမပြည့်မီအချိန်အတွင်းမှာပင် ဤကိစ္စ ပြီးမြောက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။
ထို့ပြင် ခွန်အားတိုးတက်မှု မှာလည်း သူ နဂိုက စိတ်ကူးထားသည်ထက်ပင် သာလွန်နေသည်။
ဤရက်ပိုင်းအတွင်း သူ သိသိသာသာ ခံစားနေရသည်မှာ သူ၏ ခွန်အားက လူသားဧကရာဇ်နန်းတော်တွင် ဝိုင်းတိုက်စဉ်က ကျွင်းချန်ချင်း၏ ခွန်အားကို အလျင်အမြန် ကျော်တက်သွားခဲ့ပြီး မည်သူမျှ မသိနိုင်သော နယ်ပယ်တစ်ခုဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဦးတည်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ရှိသမျှ သုံးစွဲမှုအမှတ်များအားလုံးကို အကုန်အသုံးပြုပြီးသွားပါက သူ၏ ခွန်အားမှာ မည်မျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆင့်သို့ ရောက်သွားမည်ကို ထန်ထျန်းကိုယ်တိုင်ပင် မသိနိုင်တော့ပေ။
အထွတ်အထိပ် ရောက်နေသည့် ကျွင်းချန်ချင်းလား
သို့မဟုတ် အထွတ်အထိပ် ရောက်နေသည့် ကမ္ဘာ့အရှင်လား
အဆုံးအဖြတ်ပေးမည့် စံနှုန်းမရှိသဖြင့် ထန်ထျန်း အတိအကျ မခန့်မှန်းနိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့နှင့် သိပ်ကွာခြားမည် မဟုတ်ဟု တွေးမိသည်။
အကယ်၍ ထိုအချိန်ကျမှ ကျွင်းချန်ချင်း ရောက်လာမည်ဆိုပါက သူ့ကို ထိုနေရာ၌ပင် လက်ရဖမ်းဆီးနိုင်ရန် ထန်ထျန်းတွင် လုံလောက်သော ယုံကြည်ချက် ရှိနေသည်။
အရာအားလုံးမှာ ကောင်းမွန်သော လမ်းကြောင်းအတိုင်း ဆက်တိုက် ဖြစ်နေခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း မကောင်းသော သတင်းအချို့လည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အရေးကြီးဆုံးတစ်ခုမှာ တွင်းနက် ၏ ချဲ့ထွင်မှုနှုန်းမှာ သိသိသာသာ တိုးလာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
“နောက်ထပ် ကမ္ဘာတစ်ခု ထပ်ပြီး ဝါးမြိုခံလိုက်ရပြန်ပြီ”
လုံကျိုကျိုးက ထန်ထျန်း၏ ရှေ့တွင် ထိုင်ကာ အသံလေးလေးပင်ပင်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ဒါနဲ့ဆိုရင် ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း ဝါးမြိုခံလိုက်ရတဲ့ ကမ္ဘာပေါင်း တစ်ရာ့လေးဆယ့်သုံးခု ရှိသွားပြီ”
သူ၏ လေသံမှာ အလွန် တည်ကြည်နေသည်။
တွင်းနက်ဆိုသည်မှာ ကျွင်းချန်ချင်း၏ အကြီးမားဆုံး လက်နက်ဖြစ်ပြီး ၎င်း ရုတ်တရက် အားကောင်းလာခြင်းမှာ ထိုလက်နက်ကြီးကို အပြည့်အဝ အသက်သွင်းလိုက်ပြီဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျွင်းချန်ချင်း၏ ခွန်အားမှာလည်း အလွန် ကြောက်စရာကောင်းသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မြင့်တက်နေသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။
နှစ်ဖက်စလုံးမှာ အချိန်နှင့်အမျှ ပြေးလွှားနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
“အဲဒီထဲက သက်ရှိတွေကို ပြောင်းရွှေ့ပြီးပြီလား”
ထန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။
လုံကျိုကျိုးက ခေါင်းငြိမ့်ကာ “ပြောင်းလို့ရသမျှ ပြောင်းပြီးပါပြီ။ ငါ တို့ ကမ္ဘာအားလုံးကို စောင့်ကြည့်နေပါတယ်၊ အထူးသဖြင့် အန္တရာယ်များတဲ့ ကမ္ဘာတွေကိုပေါ့”
“ကမ္ဘာကြီး ပြိုကွဲတော့မယ့် လက္ခဏာပြတာနဲ့ သက်ရှိတွေကို ကမ္ဘာကြီး ထဲကို ချက်ချင်း ပြောင်းရွှေ့ပေးနေတာပါ"
" ဒါပေမဲ့...”
သူက သက်ပြင်းတစ်ချက် ခပ်ဖွဖွချကာ “ကမ္ဘာကြီးရဲ့ အခြေအနေကလည်း သိပ်မကောင်းဘူး"
" ချောက်နက် အက်ကြောင်းတွေက ပိုပိုများလာတယ်။ ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားရင် အနှေးနဲ့အမြန် ပြိုကွဲပျက်စီးသွားမှာပဲ”
ထန်ထျန်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ကျွင်းချန်ချင်းကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် လူတိုင်းမှာ တက်ကြွနေသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း လက်တွေ့တွင် အမြဲတမ်း ခုခံကာကွယ်ရသည့် အခြေအနေ၌သာ ရှိနေသည်။
အထူးသဖြင့် ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော လက်နက်ကြီးနှင့် ပတ်သက်၍ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့သော်လည်း ယခုထိ မည်သည့်သဲလွန်စမျှ မရသေးပေ။
၎င်းမှာ လက်တွေ့လောကထဲတွင် မရှိသယောင် ထင်ရသော်လည်း လက်တွေ့လောကအပေါ် အချိန်တိုင်း ရိုက်ခတ်မှုများ ပေးနေသည့် တစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့် တူနေသည်။
“သေချာ ဂရုစိုက် စောင့်ကြည့်ပေးပါ”
ထန်ထျန်းက ပြောလိုက်သည်။ “လက္ခဏာပြတာနဲ့ ချက်ချင်း လှုပ်ရှားပြီး သက်ရှိတွေကို ကမ္ဘာကြီးထဲ ပြောင်းရွှေ့ပါ"
" ဒါက အခုချိန်မှာ ငါ တို့ လုပ်နိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော အရာပဲ”
ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးရှိ သက်ရှိများကို ပြောင်းရွှေ့ခြင်းမှာ အလွန် ကြီးမားသော ကိစ္စ တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ကံကောင်းသည်မှာ ယခုအခါ ဝူရှန့်ကျိကျွင်းများနှင့် ကျိကျွင်းများ အားလုံး စည်းလုံးနေကြပြီး ဤအထွတ်အထိပ် ပုဂ္ဂိုလ်များ ဝိုင်းဝန်းလုပ်ဆောင်ကြသဖြင့် ဤကိစ္စကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် အရေးအကြီးဆုံးမှာ ထန်ထျန်းနှင့် ကျွင်းချန်ချင်းတို့၏ နောက်လာမည့် တိုက်ပွဲပင် ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ထန်ထျန်း နိုင်ပါက အရာအားလုံးမှာ ပြန်လည် ကုစားနိုင်သည့် အခွင့်အရေး ရှိသည်။
အကယ်၍ ထန်ထျန်း ရှုံးနိမ့်သွားပါက အရာအားလုံးမှာ အဓိပ္ပာယ်မဲ့သွားပေလိမ့်မည်။
“ငါ သိပါတယ်”
လုံကျိုကျိုးက ပြော၏ ။ “ငါ တို့ အန္တရာယ်အဆင့်အလိုက် ကမ္ဘာအားလုံးကို အဆင့်ခွဲထားတယ်"
"အခြေအနေ မကောင်းတဲ့ ကမ္ဘာတွေကိုတော့ အထူး စောင့်ကြည့်နေတယ်"
" ဒါပေမဲ့ အခု ငါ တို့ စိုးရိမ်တာက...”
သူက နောက်တစ်ကြိမ် သက်ပြင်းချပြန်သည်။ “အဲဒီလို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ လက်နက်ကြီး ရှိနေတော့ ကျွင်းချန်ချင်းက မဟာပျက်သုဉ်း မြို့ဟောင်းကို မလာတော့ဘဲ နေမလားလို့ စိုးရိမ်မိတယ်"
" ဒီလက်နက်နဲ့တင် သူက အနန္တစကြာဝဠာ တစ်ခုလုံးကို ဝါးမြိုပစ်လို့ ရနေတာပဲလေ”
ထိုစဉ် တစ်ချိန်လုံး တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေသော နေနတ်ဘုရားက ဝင်ပြောလိုက်သည်။ “မဖြစ်နိုင်ဘူး”
“ကျွင်းချန်ချင်းက မဟာပျက်သုဉ်း မြို့ဟောင်းကို သေချာပေါက် လာလိမ့်မယ်။ ဒါက သူ ကျော်သွားလို့ မရတဲ့ နေရာပဲ”
သူ၏ အသံမှာ အလွန် သေချာ လှသည်။
သို့သော် သူ၏ မျက်နှာမှာ သိပ်မကောင်းလှဘဲ အင်အားကုန်ခမ်းနေသည့် ပုံစံပေါက်နေသည်။
လူသားဧကရာဇ်နန်းတော် တိုက်ပွဲပြီးကတည်းက တစ်လကျော် အချိန်ကုန်လွန်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ဤအတောအတွင်း နေနတ်ဘုရား၏ အသက်စွမ်းအားမှာ အဆက်မပြတ် ဆုံးရှုံးနေခဲ့ပြီး တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပို၍ ဆိုးရွားလာနေသည်။
ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားပါက မကြာမီ အချိန်အတွင်းမှာပင် နေနတ်ဘုရားက ကြယ်တာရာဘိုးဘေး နှင့် လနတ်သမီး တို့၏ ခြေရာအတိုင်း လိုက်ကာ ကမ္ဘာပေါ်မှ ပျောက်ကွယ်သွားပေလိမ့်မည်။
ထိုတိုက်ပွဲတွင် သူက အရာအားလုံးကို ပုံအောပြီး ပေးဆပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုအခါ ကျွင်းချန်ချင်းကို ရင်ဆိုင်ရန်မှာ အဓိက ပြဿနာဖြစ်သဖြင့် သူ၏ ကိစ္စကို နောက်မှသာ ပြောရပေမည်။
နေနတ်ဘုရား၏ သေချာလှ သော စကားကြောင့် လုံကျိုကျိုးက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။ “ဘာလို့လဲ”
“ခင်ဗျား အရင်က ပြောခဲ့တာက မဟာပျက်သုဉ်း မြို့ဟောင်းဟာ ကျွင်းချန်ချင်း အထွတ်အထိပ် ခွန်အားကို ပြန်ရဖို့အတွက် သွားရမယ့်နေရာလို့ ပြောခဲ့တယ်"
"ဒါပေမဲ့ အဲဒီ လက်နက်ကြီးနဲ့လည်း သူက သူ့ရဲ့ ခွန်အားကို အမြန် မြှင့်တင်နိုင်တာပဲ မဟုတ်ဘူးလား”
နေနတ်ဘုရားက ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“မဟုတ်ဘူး၊မင်း တို့ သူတို့ကြားက ပတ်သက်မှုကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိသေးဘူး”
“ကျွင်းချန်ချင်းရဲ့ နောက်ဆုံး ပန်းတိုင်က ဘာလဲ”
“ထာဝရ ပဲ”
“လက်နက်ကြီးက ကမ္ဘာတွေကို ဝါးမြိုပြီး ကျွင်းချန်ချင်းအတွက် စွမ်းအားတွေကို စုဆောင်းပေးနိုင်ပေမဲ့ သူ့ကို ဘယ်တော့မှ ထာဝရနယ်ပယ်ကို ရောက်အောင် မလုပ်ပေးနိုင်ဘူး”
“ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက ကမ္ဘာ့အရှင်ရဲ့ လမ်းစဉ်ကို လျှောက်နေလို့ပဲ”
“သူက အရင်ဆုံး ကမ္ဘာ့ဘိုးဘေး ကုန်းမြေ ဖြစ်တဲ့ မဟာပျက်သုဉ်း မြို့ဟောင်းကို ရရှိရမယ်၊ အဲဒီနောက်မှ လက်နက်ကြီးက ဝါးမြိုပြီး ပေးလာတဲ့ စွမ်းအားတွေကို သုံးပြီး အဲဒီ ဒဏ္ဍာရီလာ နယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းရမှာ”
“ဒီ အတိုင်းကို ဘယ်လိုမှ ပြောင်းပြန်လှန်လို့ မရဘူး”
“ဒါကြောင့် ကျွင်းချန်ချင်းက သေချာပေါက် လာမှာ”
သူက ထာဝရနယ်ပယ်၊ မဟာပျက်သုဉ်း မြို့ဟောင်း နှင့် လက်နက်ကြီး သုံးခုကြားမှ ဆက်နွှယ်မှုကို ရှင်းပြလိုက်သည်။
ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် လုံကျိုကျိုးက ထပ်မံ၍ “ဒါဆို အကယ်၍ပေါ့...”
“အကယ်၍ ကျွင်းချန်ချင်းက ရူးသွားပြီး မဟာပျက်သုဉ်း မြို့ဟောင်းကို ဂရုမစိုက်တော့ရင်ကော”
“ဒါမှမဟုတ် သူက မဟာပျက်သုဉ်း မြို့ဟောင်းကို မရနိုင်တော့ဘူးဆိုတာ သိသွားပြီး ဒေါသထွက်ပြီးတော့ လက်နက်ကြီးနဲ့ တစ်ကမ္ဘာလုံးကို ဝါးမြိုပစ်လိုက်ရင်ကော"
" အဲဒီအချိန်ကျရင် ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ”
ထန်ထျန်းက လက်ကာလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “အဲဒီလို ဖြစ်လာခဲ့ရင်...”
“တွင်းနက် က အနန္တစကြာဝဠာ ကို မဝါးမြိုခင်မှာ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် ကျွင်းချန်ချင်းကို သွားရှာလိုက်ပါ့မယ်”