ထိုက်ချန်နှင့် ထပ်မံ တိုက်ခိုက် ခြင်း
Vol. 77 Ch. 804
ဟုန်းမုန့် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်က စိတ်တိုတတ်သူဖြစ်ရာ ထိုက်ချန်ကျိကျွင်းနှင့် စကားအများကြီး ပြောမနေတော့ဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် ပြေးတက်သွားတော့သည်။
ယခင်က လူသားဧကရာဇ်နန်းတော်ကို ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်စဉ်ကလည်း သူသည် ထိုက်ချန်ကျိကျွင်းကို ရင်ဆိုင်ရသည့် အဓိကလူ ဖြစ်ခဲ့ဖူးသဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးမှာ ပြိုင်ဘက်ဟောင်းများဟု ဆိုနိုင်သည်။
သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ အခြားသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ မရှိတော့သဖြင့် သူက လက်ရဲဇက်ရဲ တိုက်ခိုက်နိုင်ပြီဖြစ်သည်။
ကောင်းကင်ယံသို့ ရောက်သည်နှင့် ဟုန်းမုန့် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လက်သီးချက်က ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားကာ ရှေ့ရှိ ထိုက်ချန်ကျိကျွင်းဆီသို့ ဝုန်းခနဲ ပြေးဝင်သွားသည်။
၎င်းမှာ သူ၏ ဒေါသဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည့် တိုက်ကွက်ဖြစ်သဖြင့် လူသားဧကရာဇ်နန်းတော်တုန်းကထက် ပို၍ အစွမ်းထက်လှသည်။ ထိုက်ချန်ကျိကျွင်းမှာ ယခုအခါ ဧကရာဇ်နန်းတော်၏ အားဖြည့်ကူညီမှု မရှိတော့သဖြင့် ပုံမှန်ဆိုလျှင် ဤလက်သီးချက်ကို အလွယ်တကူ လက်ခံနိုင်ရန် ခဲယဉ်းလှပြီး အကောင်းဆုံးဖြစ်ခဲ့လျှင်ပင် အင်အားချင်း မျှနေရုံသာ ရှိပေလိမ့်မည်။
သို့သော်လည်း ထိုက်ချန်ကျိကျွင်းမှာ ဤတိုက်ကွက်ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အလွန်အေးဆေးနေပြီး သူ၏ လက်ကြီးကို အသာအယာသာ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။
“ဘုန်း”
ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲသံကြီးက ထျန်းတိကျင့်ကြံရေးကွင်းပြင် ကောင်းကင်ယံတွင် ဟိန်းထွက်သွားသည်။
ပြင်းထန် လှသော စွမ်းအားများက အရူးအမူး သောင်းကျန်းနေသဖြင့် မဟာပျက်သုဉ်းမြို့ဟောင်း တစ်ခုလုံးမှာပင် အဆက်မပြတ် တုန်ခါနေတော့သည်။ ထိပ်တန်းပညာရှင်များ၏ တိုက်ပွဲမှာ တိုက်ကွက်တိုင်းတွင် ဤမျှအထိ အစွမ်းထက် လှသည်။
သို့သော် ခဏအကြာတွင် ထိုနေရာရှိ လူအားလုံး၏ မျက်နှာမှာ အလွန်တည်ကြည်သွားကြသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုက်ချန်ကျိကျွင်းက ဟုန်းမုန့် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်၏ ဒေါသတကြီး ထိုးနှက်ချက်ကို အလွန်ပေါ့ပါးလွယ်ကူသော ပုံစံဖြင့် လက်ခံလိုက်နိုင်သောကြောင့်ပင်။
“ဟုန်းမုန့် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်ရဲ့ ခွန်အားက နာမည်ကြီးတဲ့အတိုင်းပါပဲ”
“ကြည့်ရတာ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက် ဧကရာဇ်နန်းတော်မှာတုန်းက မင်း အစွမ်းကုန် မထုတ်ခဲ့ဘူးထင်တယ်”
ထိုက်ချန်ကျိကျွင်းက အေးစက်စက် ပြုံး ကာ ပြောလိုက်သည်။
၎င်းမှာ စီနီယာတစ်ဦးက ဂျူနီယာတစ်ဦးကို သင်ခန်းစာပေးနေသကဲ့သို့ အထက်စီးဆန်လှသည်။
သူ၏ ခွန်အားက အဆမတန် တိုးတက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် သူနှင့် မသက်ဆိုင်သကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော အော်ရာ တစ်ခု ကိန်းအောင်းနေသည်။
ဟုန်းမုန့် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်လည်း ဤအချက်ကို သတိထားမိသဖြင့် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်သည်။
“အဲဒါဆို ခုနက ငါ အစွမ်းကုန် ထုတ်လိုက်တယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား”
“သေစမ်း”
သူက ဒေါသတကြီး ဟောက်လိုက်ရာ မူလကပင် မြင့်မားလှသော သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကြီးထွားလာတော့သည်။
မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်တိုင်အောင် မြင့်မားသော ဘီလူးကြီးတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ကြွက်သားများမှာ ကျောက်သားများကဲ့သို့ ထောင်ထနေပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအားများ လှည့်ပတ်နေကာ အသက်ရှူလိုက်တိုင်း ကြယ်မြစ် များ လင်းလက်သွားပြီး နေနှင့်လကို ဝါးမြိုနိုင်သည့်အလား ထင်ရသည်။
၎င်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့် တူလှသည်။
ထန်ထျန်း၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားသည်။ ဤအရာမှာ ဟုန်းမုန့် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်၏ မူလကိုယ်ထည် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
မူလကိုယ်ထည်ကို ဖော်ထုတ်ပြီးနောက်တွင် ဟုန်းမုန့် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်၏ အော်ရာ မှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး အထွတ်အထိပ်ရောက်နေသည့် နေနတ်ဘုရားနှင့်ပင် ရင်ဘောင်တန်းနိုင်လုနီးပါး ဖြစ်လာသည်။
သူက နောက်တစ်ကြိမ် ဟောက်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ ထိုက်ချန်ကျိကျွင်းဆီသို့ ပြေးဝင်သွားပြန်သည်။
သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် လူတိုင်း မမျှော်လင့်ထားသည့်အရာမှာ ထိုက်ချန်ကျိကျွင်းက ကိုယ်တိုင်ပင် တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုတော့ဘဲ သူ၏ နောက်ကွယ်မှ ဝူရှန့်ကျိကျွင်း လေးဦးက ရှေ့သို့ လှမ်းထွက်လာခြင်းဖြစ်သည်။
သူတို့၏ ကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း ထိုက်ချန်ကျိကျွင်းနှင့် ဆင်တူသော ထူးဆန်းသည့် အော်ရာ များ ပတ်နွယ်နေသည်။
ဟုန်းမုန့် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်၏ ရူးသွပ်လှသော တိုက်စစ်ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် သူတို့က မျက်နှာမပျက်ဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ကြသည်။
“ဘုန်း”
နောက်ထပ် ကမ္ဘာပျက်မတတ် ပေါက်ကွဲသံကြီး ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြီး နှစ်ဖက်စလုံးမှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း တိုက်ကွက်ပေါင်း ထောင်ချီ၍ အပြန်အလှန် ဖလှယ် လိုက်ကြသည်။
ဤဝူရှန့်ကျိကျွင်း လေးဦး၏ မူလခွန်အားအရဆိုလျှင် ဟုန်းမုန့် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်ကို မည်သို့မျှ ယှဉ်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။
သို့သော် ထိုထူးဆန်းသော အော်ရာ များ၏ ကူညီမှုကြောင့် သူတို့၏ ခွန်အားမှာလည်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်လာခဲ့ရာ ဟုန်းမုန့် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်၏ မူလကိုယ်ထည်ကို အလွယ်တကူပင် ခုခံနိုင်ခဲ့ပြီး မကြာမီမှာပင် အသာစီးရလာတော့သည်။
ဤအခြေအနေက နေနတ်ဘုရားကို မျက်မှောင်ကြုတ်သွားစေသည်။
မူလက ဟုန်းမုန့် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်ကိုသာ ဤကျွင်းချန်ချင်း၏ ခွေးသူတောင်းစားများကို ဖမ်းဆီးခိုင်းရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း ယခုကြည့်ရသည်မှာ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။
“တိုက်ကြ”
“သူတို့ကို အမြန်ဆုံး ဖမ်းဆီးကြ”
နေနတ်ဘုရားက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် စောင့်ဆိုင်းနေရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော ဟုန်းမန်ကျိကျွင်း၊ ချီလင်မိန်းကလေးနှင့် အခြားသူများမှာ ချက်ချင်းပင် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်ကာ တိုက်ပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြတော့သည်။
ဝူရှန့်ကျိကျွင်း ဆယ်ဂဏန်းကျော်နှင့် ကမ္ဘာ့ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်များက ကောင်းကင်ယံတွင် တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ကြသည်။
ယခုတစ်ကြိမ် တိုက်ပွဲတွင် လူတိုင်းက သူတို့၏ အစွမ်းရှိသမျှကို ထုတ်သုံးကြသဖြင့် လူသားဧကရာဇ်နန်းတော် တိုက်ပွဲထက်ပင် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို ပြင်းထန်လှသည်။
လူတိုင်းက သူတို့၏ အကောင်းဆုံး ကျင့်စဉ် များကို ထုတ်သုံးနေကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤတိုက်ပွဲက နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲ ဖြစ်နိုင်ခြေများကြောင်း လူတိုင်း နားလည်ထားသောကြောင့်ပင်။
အကယ်၍ ရန်သူကို အနိုင်မယူ နိုင်ခဲ့ပါက သူတို့ စောင့်ရှောက်နေသော အနာဂတ်မှာလည်း အပြီးအပိုင် ဇာတ်သိမ်းသွားပေလိမ့်မည်။
ကြောက်မက်ဖွယ် ပေါက်ကွဲသံများမှာ အဆက်မပြတ် ဟိန်းထွက်နေပြီး တိုက်ပွဲ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုများက အောက်ရှိ မဟာပျက်သုဉ်းမြို့ဟောင်းဆီသို့ ရိုက်ခတ်နေသည်။ တိုက်ပွဲတွင် မပါဝင်သော အခြားကျိကျွင်းများက မြို့ဟောင်းကြီး ပျက်စီးမသွားစေရန် ကြီးမားသော ကာကွယ်ရေး အကာအကွယ်တစ်ခုကို စွမ်းအားချင်း ပေါင်းစပ်ကာ ဝိုင်းဝန်း ထိန်းထားကြရသည်။
ဝူရှန့်ကျိကျွင်းများနှင့် ကမ္ဘာ့ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်များစွာ၏ စုပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် တိုက်ပွဲ၏ အခြေအနေမှာ နောက်ဆုံးတွင် ယိမ်းယိုင်လာတော့သည်။
ထိုက်ချန်ကျိကျွင်းနှင့် ကျန်ဝူရှန့်ကျိကျွင်း လေးဦးမှာ ယခင်ကထက် အဆပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းမျှ ပို၍ အစွမ်းထက်လာသော်လည်း ဤမျှများပြားလှသော ထိပ်တန်းပညာရှင်များ၏ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်မှုကိုတော့ ကြာရှည် မခုခံနိုင်ပေ။
သို့သော် အောက်တွင် ကြည့်နေသော လူများ၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် တည်ကြည်လာသည်။
ထိုက်ချန်ကျိကျွင်းတို့ပင်လျှင် ဤမျှအထိ အစွမ်းထက်လာသည်ဆိုလျှင် ကျွင်းချန်ချင်းကကော
သူ၏ ခွန်အားမှာ မည်မျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆင့်သို့ ရောက်နေမည်နည်း။
ကပ်ဘေးရိပ်သိမ်းသူ ထန်ထျန်း... တကယ်ပဲ အဲဒီ ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်နေတဲ့လူကို အနိုင်ယူနိုင်ပါ့မလား
လူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်နေသော်လည်း ယခုအခြေအနေမှာ သူတို့ကဲ့သို့ ကျိကျွင်းများ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နိုင်သည့် အခြေအနေ မဟုတ်တော့ပေ။
သူတို့ လုပ်နိုင်သည်မှာ ဤနောက်ဆုံးတိုက်ပွဲတွင် သူတို့ဘက်မှ နိုင်ပါစေကြောင်း ရင်ထဲမှ ဆုတောင်းနေရုံသာ ရှိသည်။
ကံကောင်းသည်မှာ ထိုက်ချန်ကျိကျွင်းတို့မှာ လုံးဝ အရေးနိမ့်နေသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
သွေးရောင်ဓားရှည်ကြီးက ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး ချီလင်မိန်းကလေးမှာလည်း မူလကိုယ်ထည်ကို ဖော်ထုတ်လိုက်ရာ သူမ၏ တိုက်ကွက်တိုင်းက ထိုက်ချန်ကျိကျွင်းကို အတော်လေး ဒုက္ခပေးနေသည်။
ဟုန်းမန်ကျိကျွင်းမှာလည်း ပို၍ ရူးသွပ်လာကာ ပုံမှန်ထက် ပိုမိုအားကောင်းသော စွမ်းအားများကို ထုတ်သုံးနေပြီး အသက်ကိုပင် ပုံအောထားသည့်အလား ရှိနေသည်။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ဝူချန်းကျိကျွင်းမှာလည်း နောက်ဆုံးတွင် စစ်မြေပြင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ လနတ်သမီးကိစ္စကြောင့် သူမက အမြဲတမ်း သံသယဝင်ခံခဲ့ရပြီး ပြီးခဲ့သည့်တစ်ခေါက် ဧကရာဇ်နန်းတော်ကို ဝိုင်းတိုက်စဉ်ကလည်း သူမ မပါဝင်နိုင်ခဲ့ပေ။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူမသည်လည်း သူမ၏ အစွမ်းရှိသမျှကို ထုတ်သုံးနေပြီး ဟုန်းမန်ကျိကျွင်းထက်ပင် ပို၍ ကြမ်းတမ်းလှသည်။ သူမက ရန်သူ ဝူရှန့်ကျိကျွင်း တစ်ဦးကို တစ်ကိုယ်တည်း တားဆီးကာ ဖိနှိပ်တိုက်ခိုက်နေသည်။
ထိပ်တန်းပညာရှင်များ၏ တိုက်ပွဲမှာ အလွန်ပြင်းထန်သလို အလွန်လည်း မြန်ဆန်လှသည်။
မကြာမီမှာပင် ထိုက်ချန်ကျိကျွင်းတို့မှာ သေလမ်းဆီသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။ အကယ်၍ ကျွင်းချန်ချင်းသာ ယခုအချိန်တွင် ထွက်မလာခဲ့ပါက သူတို့ငါးဦးမှာ ယနေ့တွင် ထွက်ပြေးနိုင်ရန်ပင် အခွင့်အရေး ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။
“ဘုန်း”
သွေးရောင်ဓားရှည်ကြီးက ဟင်းလင်းပြင်ကို ထပ်မံ ထိုးဖောက်သွားပြီး ထိုက်ချန်ကျိကျွင်း၏ ပုခုံးကို အားပါပါ ခုတ်လိုက်သည်။
သူ့ကိုယ်ပေါ်ရှိ ထူးဆန်းသော အော်ရာ များက ထိုဓားချက်ကို ကာကွယ်ပေးလိုက်သဖြင့် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာရရှိခြင်းမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်သွားသည်။
သို့သော် အချိန်အတော်ကြာ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ထူးဆန်းသော အော်ရာ များမှာ သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားခဲ့ပြီး သူ၏ အော်ရာ မှာလည်း အဆက်မပြတ် အားနည်းလာနေသည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူက ခပ်ဖွဖွ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။
“ဘာလို့လဲ”
“မင်းတို့ ဘယ်လောက်ပဲ အသေအလဲ ခုခံပါစေ၊ အားလုံးက အချည်းနှီးပဲ”
“မဟာကောင်းကင်အရှင်ရဲ့ စွမ်းအားဆိုတာ မင်းတို့ စိတ်ကူးတောင် မယဉ်နိုင်တဲ့ တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်နေပြီ”
သူက ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်သည်။
သို့သော် သူ့ကို ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်မှာ ပိုမို ပြင်းထန်လှသော တိုက်ခိုက်မှုများသာ ဖြစ်ပြီး သွေးရောင်ဓားရှည်ကြီးမှာ သူ၏ ဦးခေါင်းထက်သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ရောက်ရှိလာပြန်သည်။
ထိုက်ချန်ကျိကျွင်းက ခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းလိုက်သည်။
“အဲဒါဆိုရင်လည်း ကောင်းပြီလေ”
“မဟာကောင်းကင်အရှင်က ဘယ်လို အဆင့်အထိ ရောက်နေပြီလဲဆိုတာ မင်းတို့ကို ပြလိုက်ရတာပေါ့”
ပြောပြီးသည်နှင့် သူက ခုခံမှုအားလုံးကို ရုတ်တရက် စွန့်လွှတ်လိုက်သည်။
ဦးခေါင်းဆီသို့ ကျဆင်းလာသော သွေးရောင်ဓားရှည်ကြီးကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် သူက လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်လိုက်သည်။
သူ၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် စိမ်းပြာရောင် တိုကင် လေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
တိုကင် ၏ အလယ်တွင် “မဟာကောင်းကင်အရှင်” ဟူသော စာလုံးကြီး နှစ်လုံးကိုသာ ရေးထွင်းထားလေသည်။