နားနေဆောင်တွင် စစ်တုရင်ကစားခြင်း
Vol. 77 Ch. 810
ထန်ထျန်းက ကျွင်းချန်ချင်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ကျွင်းချန်ချင်းသည်လည်း ထန်ထျန်း ရောက်လာသည်ကို သဘာဝအတိုင်း သတိပြုမိသွားခဲ့သည်။
သို့သော် ထန်ထျန်း ရောက်လာခြင်းအပေါ် သူက အံ့ဩပုံမရဘဲ ထုံးစံအတိုင်းပင် တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်၏။
“မင်း ရောက်လာပြီပဲ”
ကျွင်းချန်ချင်း၏ တည်ငြိမ်သော အသံက အဝေးမှ တိုးညင်းစွာ လွင့်ပျံလာသည်။
ထန်ထျန်း ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သူ၏ အကြည့်ကို အမည်းနှင့် အဖြူစပ်ထားသော နားနေဆောင်လေးဆီသို့ ပို့လိုက်သည်။
၎င်းမှာ အချိန်မြစ်အတွင်းရှိ တစ်ခုတည်းသော ထူးခြားသည့် တည်ရှိမှုဖြစ်ပြီး ကျွင်းချန်ချင်းကလည်း ၎င်းအတွက်ကြောင့် ရောက်နေခြင်းမှာ သိသာလှပေသည်။
အကယ်၍ ထူးခြားဆန်းပြားသည့် အရာတစ်ခုခု ရှိနေသည်ဆိုပါက ဤနားနေဆောင်ပေါ်တွင်သာ ရှိနေပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ထန်ထျန်း သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက်တွင်မူ မည်သည့် ထူးခြားချက်ကိုမျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။
၎င်းမှာ နားနေဆောင်လေး တစ်ဆောင်မျှသာ ဖြစ်သည်။
၎င်းကို ထူးခြားသော ကုန်ကြမ်းတစ်ခုဖြင့် သန့်စင်ပြုလုပ်ထားသဖြင့်သာ ဤကဲ့သို့ ထူးခြားသည့် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ဘေးမသီရန်မခ တည်ရှိနေနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
သာမန် ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ ဤကုန်ကြမ်းမှာ အဆင့်မြင့်လှသော ကောင်းကင်ဘုံ ရတနာ တစ်ခုဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း ကျွင်းချန်ချင်း သို့မဟုတ် ထန်ထျန်းအတွက်မူ အလွန်ပင် ရိုးရှင်းလွန်းလှပြီး ကျွင်းချန်ချင်း၏ ခွန်အားကို တိုးတက်စေနိုင်သည့် ဖြစ်နိုင်ခြေ လုံးဝ မရှိပေ။
သို့ဆိုလျှင် ကျွင်းချန်ချင်းက ဤနေရာကို ဘာလာလုပ်သနည်း။
ထန်ထျန်းက စဉ်းစားပြီးနောက် တိုက်ရိုက်ပင် မေးလိုက်သည်။ “မင်း ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ”
ကျွင်းချန်ချင်းက ပြန်လည် ဖြေခဲ့သည်။ “ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ လာကြည့်ရုံ သက်သက်ပါပဲ”
ထန်ထျန်း ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးမှ “ဒီနားနေဆောင်မှာ ဘာထူးခြားတာ ရှိလို့လဲ”
ကျွင်းချန်ချင်းက လှည့်ကြည့်လာပြီး ထန်ထျန်းကို ခဏမျှ စိုက်ကြည့်နေသည်။ ထို့နောက် ဖြေးညှင်းစွာ စကားပြော လာ၏။ “မင်း သန်မာလာတယ်”
သို့သော် ထိုမျှသာ ပြောပြီးနောက် သူ၏ အကြည့်ကို နားနေဆောင်ဆီသို့ ပြန်ပို့လိုက်ပြန်သည်။ “ဒီနားနေဆောင်က ကမ္ဘာ့အရှင် ကိုယ်တိုင် ဒီမှာ ဆောက် ခဲ့တာ”
“အဲဒီတုန်းက သူက အရာအားလုံးကို ပြင်ဆင်ပြီး ထာဝရအဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်”
“ပြန်ရောက်လာပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ဒီနေရာမှာ ဒီနားနေဆောင်လေးကို ဆောက် ခဲ့တာပဲ”
ထန်ထျန်း မျက်ခုံးပင့်သွားရသည်။
ကမ္ဘာ့အရှင် ဆောက် ခဲ့တာလား။
ကျွင်းချန်ချင်း ဘာကြောင့် ဒီနေရာကို ရှာတွေ့ခဲ့သလဲဆိုတာ မဆန်းတော့ပေ။ ကမ္ဘာ့အရှင်ဟူသည် ရှေးယခင်ကတည်းက ထာဝရအဆင့်သို့ အနီးစပ်ဆုံး ရောက်ရှိခဲ့သည့် သက်ရှိတစ်ဦး မဟုတ်ပါလား။
သို့ဆိုလျှင် ဤနားနေဆောင်ထဲတွင် သူ ရှာမတွေ့သေးသည့် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုခု အမှန်တကယ် ရှိနေသလား။
ထန်ထျန်း၏ စိတ်ထဲမှ အတွေးကို သိနေသကဲ့သို့ ကျွင်းချန်ချင်းက သူ့ကို လက်ရိပ်ပြလိုက်သည်။
“မင်းလည်း လာကြည့် လေ”
“မင်းက ကမ္ဘာ့အရှင် ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ခဲ့တဲ့သူဆိုတော့ တစ်ခုခု ထူးခြားတာကို မြင်နိုင်မှာပါ”
ထန်ထျန်း မေးစေ့ကို ပွတ်လိုက်သည်။ အခြေအနေမှာ သူထင်ထားသကဲ့သို့ မဟုတ်ချေ။
ကျွင်းချန်ချင်းသည်လည်း ဤနားနေဆောင်က ဘာအတွက်လဲဆိုသည်ကို သိပုံမရပေ။
တစ်ဖက်လူက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဖိတ်ခေါ်နေသဖြင့် သူ ငြင်းပယ်ရန် အကြောင်းမရှိပေ။
ထို့အပြင် ကျွင်းချန်ချင်းက အစမှ အဆုံးအထိ သူ့အပေါ် ရန်လိုမှု တစ်စုံတစ်ရာ ပြသခြင်း မရှိချေ။ သူ၏ ခွန်အား တိုးတက်လာသည်ကို သိသော်လည်း ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
၎င်းမှာလည်း ပုံမှန်မဟုတ်သော အချက်တစ်ခုပင်။
“ကောင်းပြီ”
ထန်ထျန်း ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ လှမ်းလျှောက်သွားသည်။
ခြေလှမ်းအနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် နားနေဆောင်ထဲသို့ ရောက်သွားပြီး ကျွင်းချန်ချင်း၏ ဘေးတွင် ရပ်လိုက်သည်။
ကျွင်းချန်ချင်းက မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မပြုဘဲ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေရင်း ထန်ထျန်း ရောက်လာသည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။
သို့သော် ထန်ထျန်းမှာမူ သတိကို လုံးဝ မလျှော့ပေ။ ဤကဲ့သို့သော ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းသည့် လူမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင် မည်မျှပင် သတိကြီးစွာ ထားပါစေ၊ လွန်သည်ဟု မရှိပေ။
“ဒီနေရာက...”
“ထူးခြားတာ ဘာမှ မရှိသလိုပဲ”
ထန်ထျန်းက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူ၏ ယခင် ခန့်မှန်းချက်ကို ထပ်မံ အတည်ပြုလိုက်မိသည်။ ဤအမည်းနှင့် အဖြူရောင် နားနေဆောင်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ထူးခြားသည့် အချက် မရှိပေ။
ရိုးရှင်းသော အဆောက်အအုံ တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ချေသည်။
ထို့အပြင် လက်ရာမှာလည်း အလွန်ပင် ကြမ်းတမ်းလှပြီး သေမျိုး ကမ္ဘာမှ လက်သမားများ ဆောက်လုပ်ထားသည့်အရာနှင့် သိပ်မခြားနားလှပေ။
“ဒါကို ကြည့်ကြည့်ပါဦး”
ကျွင်းချန်ချင်းက နားနေဆောင်၏ အလယ်ဗဟိုကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။
ထန်ထျန်း၏ အကြည့်က အလယ်ရှိ ကျောက်စားပွဲလေးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။
ကျောက်စားပွဲမှာလည်း အဆင့်မြင့် ကုန်ကြမ်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး အမည်းနှင့် အဖြူရောင် နယ်မြေအသီးသီးတွင် တူညီသော ကုန်ကြမ်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် ကျောက်ထိုင်ခုံ နှစ်လုံး ရှိနေသည်။
ကျောက်စားပွဲ အပေါ်တွင်မူ စစ်တုရင်ခုံ တစ်ခု ရှိနေ၏။
ပစ္စည်းအားလုံးမှာ ထူးခြားမှု မရှိပေ။
တစ်ခုတည်းသော ထူးခြားချက်မှာ ထိုစစ်တုရင်ခုံပေါ်တွင် အဖြူရောင် အစေ့များသာ ရှိနေပြီး အမည်းရောင် အစေ့ တစ်စေ့မျှပင် မရှိခြင်း ဖြစ်သည်။
အဖြူရောင် အစေ့များ၏ အခင်းအကျင်းကို ကြည့်ပြီး ထန်ထျန်း နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်မိသည်။
“တကယ်ကို ညံ့ဖျင်းတဲ့ ကစားကွက်ပဲ”
သူက စစ်တုရင်ပညာကို အလွန်အမင်း ကျွမ်းကျင်သူ မဟုတ်သော်လည်း အပေါ်ယံကြည့်ရုံဖြင့် ဤအဖြူရောင် အစေ့များမှာ စနစ်တကျ မရှိလှဘဲ အကွက်တိုင်းမှာ ဟာကွက်များ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်နိုင်သည်။ ကလေးတစ်ယောက် စည်းကမ်းမရှိ ချထားသကဲ့သို့ပင်။
အကယ်၍ အစမှ စတင်ကစားမည်ဆိုပါက စစ်တုရင် အနည်းငယ် ကစားတတ်သူ မည်သူမဆို အမည်းရောင် အစေ့ဖြင့် အလွယ်တကူ အနိုင်ရနိုင်ပေသည်။
သို့သော် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျွင်းချန်ချင်းက ခပ်အေးအေး ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလာသည်။ “အဖြူရောင် အစေ့တွေက ကမ္ဘာ့အရှင် ချခဲ့တဲ့ အကွက်တွေပဲ”
ထန်ထျန်း မှင်တက်သွားရသည်။
“အာ မဟုတ်လောက်ဘူးနော်”
“ကမ္ဘာ့အရှင်ရဲ့ စစ်တုရင်စွမ်းရည်က ဒီလောက်အထိ ညံ့ဖျင်းစရာ အကြောင်း မရှိဘူးလေ”
ကျွင်းချန်ချင်းက ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။
“ကမ္ဘာ့အရှင်က ရှေးယခင်ကတည်းက တစ်ဦးတည်းသော ပညာရှင် ပဲ၊ လောကီပညာရပ် အားလုံးကို နှံ့စပ်ကျွမ်းကျင်သူဆိုတော့ စစ်တုရင်ပညာကလည်း နတ်ဘုရားအဆင့်မှာ ရှိပြီးသားပဲ”
“ဒါပေမဲ့ ဒါက သူ ကိုယ်တိုင် ချခဲ့တာ အမှန်ပဲ”
“ပြီးတော့... ဒါက သူ နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းတိတိ ကစားခဲ့ပြီးနောက် ထွက်ပေါ်လာတဲ့ နောက်ဆုံးရလဒ်ပဲ”
ထန်ထျန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။
ကမ္ဘာ့အရှင်က ဤနားနေဆောင်အောက်တွင် နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းတိတိ စစ်တုရင် ကစားခဲ့သည်လား။
သူက ဘယ်သူနဲ့ ကစားခဲ့တာလဲ။
ထန်ထျန်းက သူ၏ သိလိုစိတ်ကို မေးမြန်းလိုက်သည်။
သို့သော် ကျွင်းချန်ချင်းက ထပ်မံ၍ ခေါင်းခါပြပြန်သည်။
“မသိဘူး”
“ဘယ်သူမှ မသိဘူး”
“ဒါပေမဲ့ ငါ သိတာ တစ်ခုကတော့ အဲဒီ နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းအတွင်းမှာ ကမ္ဘာ့အရှင်က တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ အနိုင်မရခဲ့ဘူး ဆိုတာပဲ”
ကျွင်းချန်ချင်းက ဖြေးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
ထန်ထျန်း ထပ်မံ၍ မှင်တက်သွားရပြန်သည်။
နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းတိုင်တိုင်၊ ၎င်းမှာ ကမ္ဘာ့အရှင် ထာဝရအဆင့်ကို ကြိုးစားပြီးနောက်ပိုင်း မဟုတ်ပါလား။ ထိုအချိန်မှာ သူ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေချိန် ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် သူ၏ ရှေ့၌ ထိုင်ပြီး သူ့ကို နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းတိုင်တိုင် ရှုံးနိမ့်အောင် လုပ်နိုင်သူက မည်သူနည်း။
“ဒါဆိုရင် တစ်ဖက်လူက အစစ်အမှန် ထာဝရအဆင့် လား”
“မဟုတ်ရင် အဲဒီအချိန်က ကမ္ဘာ့အရှင်ကို ဘယ်သူက အနိုင်ယူနိုင်မှာလဲ”
“အဲဒီတုန်းက သူက ထာဝရအဆင့်နဲ့ အနီးစပ်ဆုံး ဖြစ်နေပြီ မဟုတ်လား”
ထန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။
ကျွင်းချန်ချင်းက ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်သည်။
“ဘယ်သူက ပြောလဲ၊ ကမ္ဘာ့အရှင်က အဲဒီတုန်းက ထာဝရအဆင့်နဲ့ နီးစပ်ရုံပဲ ရှိသေးတယ်လို့”
ထို့နောက် သူက ခပ်အေးအေး ဆက်ပြောလာသည်။ “ဖန်ဆင်းခြင်း အဖိုးတန် ရတနာ ငါးခုကို အနိုင်ယူပြီး အနန္တစကြာဝဠာ ကို ဖျက်ဆီး ကာ ကမ္ဘာ့မူလ နယ်မြေ ကို ရရှိပြီးတဲ့နောက်မှာ...”
“ကမ္ဘာ့အရှင်က ကမ္ဘာက စွမ်းအားအားလုံးကို သူ့ကိုယ်ထဲ စုစည်းပြီး အဲဒီ ဒဏ္ဍာရီလာ အဆင့်ကို တကယ်ပဲ ခြေချနိုင်ခဲ့တာ”
ထန်ထျန်း ရုတ်တရက် ဆွံ့အသွားရသည်။
ယခင်က နေနတ်ဘုရား အပါအဝင် လူတိုင်း ပြောခဲ့ကြသည်မှာ ကမ္ဘာ့အရှင်က ထာဝရအဆင့်သို့ အလွန်နီးစပ်ခဲ့သည်၊ ခြေတစ်ဖက်ပင် လှမ်းထားနိုင်ခဲ့သည်၊ သို့သော် အမှန်တကယ် တက်လှမ်းနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ဟုသာ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုအခါ ကျွင်းချန်ချင်းက ကမ္ဘာ့အရှင်မှာ ထာဝရအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီဟု ပြောနေသည်။
ဘယ်သူ ပြောတာက အမှန်လဲ။
ထန်ထျန်း စဉ်းစားပြီးနောက် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ဒါပေမဲ့ အဲဒီနောက်ပိုင်း ကမ္ဘာ့အရှင်ရဲ့ အခြေအနေက သိပ်မကောင်းလှဘူးလို့ ကြားတယ်”
“စိတ်ဓာတ်ကျပြီး ကမ္ဘာ ကနေတောင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တာလေ”
“တကယ်လို့ သူသာ ထာဝရအဆင့်ကို တကယ် ရောက်ခဲ့ရင် ဒီလို ဖြစ်စရာ အကြောင်း မရှိဘူး မဟုတ်လား”
ဤအချက်မှာ အခြားသူများက ကမ္ဘာ့အရှင် ထာဝရအဆင့်သို့ မရောက်ခဲ့ဟု ယူဆရသည့် အဓိက အထောက်အထားပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ကျွင်းချန်ချင်းက ထပ်မံ ခေါင်းခါပြလိုက်ပြန်သည်။
“ကမ္ဘာ့အရှင်က တကယ် အောင်မြင်ခဲ့တယ်၊ ထာဝရအဆင့်ကို ရောက်ခဲ့တယ်၊ အဲဒါကြောင့်လည်း ငါက သူ့ခြေရာကို လိုက်ပြီး အခုအထိ လျှောက်လှမ်းနေတာပဲ”
“ဒါပေမဲ့ သူ အောင်မြင်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ထာဝရအဆင့်ကနေ လျင်မြန်စွာ ပြန်ဆင်းလာခဲ့တယ်”
“ပြန်ရောက်လာပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သူက ဒီမှာ စစ်တုရင် နားနေဆောင် ကို ဆောက်ပြီး အမည်မသိ တည်ရှိမှု တစ်ခုနဲ့ နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းတိုင်တိုင် ကစားခဲ့တယ်”
“ပြီးတော့ နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းလုံး ရှုံးခဲ့တယ်”
“အဲဒီနောက်မှာမှ သူက ထာဝရလမ်းစဉ်ကို လုံးဝ စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး မင်း ပြောသလို ပုံစံ ဖြစ်သွားတာပဲ”
ပြောရင်းနှင့် ကျွင်းချန်ချင်းက ထန်ထျန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ “ငါ ဒီကို လာတဲ့ အကြောင်းရင်းကလည်း အဲဒီတုန်းက ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့သလဲ ဆိုတာကို သိချင်လို့ပဲ”
“ကမ္ဘာ့အရှင်နဲ့ စစ်တုရင် ကစားခဲ့တာက ဘယ်လို တည်ရှိမှုမျိုးလဲ”
“ဘာအကြောင်းကြောင့် သူက ထာဝရကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ရတာလဲ၊ ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ်ရဲ့ အဆုံးသတ်ကို ဘာလို့ စွန့်ပစ်ခဲ့တာလဲ”
“ဘာလို့လဲဆိုတော့...”
“မကြာခင်မှာ ငါလည်းပဲ သူ့ရဲ့ ဒီလမ်းကို လျှောက်ရတော့မှာ မို့လို့ပဲ”
ကျွင်းချန်ချင်းက ဖြေးညှင်းစွာ ပြောလိုက်လေတော့သည်။