အခန်း (၃၄၁-၃၄၂)
Vol. 18 Ch. 341-342
အခန်း (၃၄၁) - မီးလျှံများနှင့် ပြာမှုန်များ
အကယ်၍ ထိုသို့သာဆိုလျှင် သူ၏ခမည်းတော်သည်ပင် အဆင့် (၅) သားရဲအကဲဖြတ်မှူးတစ်ဦးကို အမိန့်ပေးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ဟဲဗင်လီစပိုင်ရယ်နိုင်ငံတွင် အဆင့် (၅) သားရဲအကဲဖြတ်မှူးဆိုသည်မှာ သူတို့၏ အကြီးမားဆုံးသော 'အရင်းအမြစ်' ပင် ဖြစ်သည်။ ထီးနန်းကို ဆက်ခံရန် ရည်ရွယ်ထားသော မင်းသားများအတွက် အဆင့် (၅) သားရဲအကဲဖြတ်မှူးတစ်ဦး၏ ထောက်ခံမှုကို ရရှိထားခြင်းမှာ အလွန်ကြီးမားသော အားသာချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
သူတို့နိုင်ငံတွင် ဆိုရိုးစကားတစ်ခု ရှိပေသည်။
'ငါးကွင်းပိုင်ရှင်က နိုင်ငံကို အုပ်စိုးသည်'
အဆင့် (၅) သားရဲအကဲဖြတ်မှူးတစ်ဦးသည် နယ်မြေချဲ့ထွင်ရန် ကြိုးပမ်းနေသော အိမ်နီးချင်း အဆင့်မြင့်နိုင်ငံများကိုပင် ဟန့်တားနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ လူတစ်ယောက်တည်းက နိုင်ငံတစ်ခုလုံးကို ထောက်ပံ့ပေးနိုင်သည်ဆိုပါက ထိုသူသည် မည်မျှအထိ ဩဇာအာဏာကြီးမားမည်ကို ခန့်မှန်းကြည့်ရန် မခက်ခဲပေ။
အကယ်၍ ဤ 'ပြတိုက်မှူး' မှာ အဆင့် (၅) မဟုတ်သည့်တိုင် အနည်းဆုံး အဆင့် (၄) သားရဲအကဲဖြတ်မှူးတစ်ဦး ဖြစ်ရမည်ဖြစ်ရာ သူသည် မိတ်ဆွေဖွဲ့ရန် ထိုက်တန်သူတစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။
သူ၏အတွေးများ လွင့်ပျံ့နေစဉ်မှာပင် ပြတိုက်မှူး၏ အသံကို ဖုန်းစီချန်း ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည်။
"အဆင့် (၄) ကျန့်သားရဲ၊ မီးဓာတ်..."
လင်းကျင်းသည် ဖုန်းစီချန်း၏ သားရဲအချက်အလက်များကို စာရင်းတစ်ခုမှ ဖတ်နေသကဲ့သို့ ထုတ်ဖော်ပြောကြားလိုက်ရာ မင်းသားမှာ အံ့အားသင့်သွားရသည်။
ဤလူသည် ဤမျှအထိ မည်သို့သိနေရသနည်း။
၎င်းမှာ လူသားတစ်ဦးအနေဖြင့် အမှန်တကယ် ဖြစ်နိုင်ပါသလော။
သူတွေ့ဖူးသမျှ သားရဲအကဲဖြတ်မှူးများထဲတွင် သူ၏သားရဲအကြောင်း ကြိုတင်သတင်းအချက်အလက် ရရှိထားခြင်းမရှိဘဲ ဤမျှအထိ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးမျှ မရှိခဲ့ဖူးချေ။
ဖုန်းစီချန်းမှာ တစ်ဖန် ပြန်လည်သံသယဝင်လာမိပြန်သည်။
သို့သော်လည်း သေချာစဉ်းစားကြည့်ပြန်လျှင် ၎င်းမှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။
ပြတိုက်မှူး ပေးလိုက်သော အချက်အလက်များမှာ အလွန်ပင် အသေးစိတ်လှပြီး သူကိုယ်တိုင်ပင် မသိရှိသေးသော အချက်အလက်အချို့ပင် ပါဝင်နေသေးသည်။ ဥပမာအားဖြင့် သူ၏သားရဲမှာ ငယ်စဉ်က လျှပ်စီးအပစ်ခံခဲ့ရဖူးပြီး ထိုဖြစ်ရပ်ကြောင့် ဖုံးကွယ်နေသော ရောဂါဝေဒနာတစ်ခု ကျန်ရှိနေခဲ့သည်ဟူသော အချက်ပင်။
သူပြောသမျှ အချက်အလက်တိုင်းမှာ လုံးဝတိကျမှန်ကန်နေသဖြင့် ဤလူမှာ ပါးစပ်ထဲရှိရာ လျှောက်ပြောနေခြင်းမဟုတ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။
လင်းကျင်းသည် ကျန့်သားရဲ၏ ဦးခေါင်းကို ပုတ်ပေးလိုက်ပြီးနောက် ၎င်း၏ဦးချိုကို ထိတွေ့လိုက်သည်။
"အလားအလာကောင်းတယ်၊ ပါရမီလည်း ပါတာပဲ... လက်ရှိ အခြေအနေအရဆိုရင် နောက်နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ အဆင့် (၅) ကို ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနိုင်မယ့် ဖြစ်နိုင်ချေရှိတယ်"
ထို့နောက် လင်းကျင်းက ဆိုလိုက်၏။
"ပြန်ဝင်တော့"
ထိုသားရဲမှာ ချက်ချင်းပင် မီးလျှံလုံးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဖုန်းစီချန်းထံသို့ စီးဝင်သွားတော့သည်။
၎င်းမှာ ဖုန်းစီချန်းကို ပို၍ပင် ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့ပြီး သူ၏ရင်ခုန်သံမှာလည်း ဒိတ်ဒိတ်တုန်နေခဲ့သည်။ သူ၏သားရဲမှာ ဒေါသအလွန်ကြီးသူဖြစ်သဖြင့် ဖုန်းစီချန်းမှလွဲ၍ မည်သူ၏စကားကိုမျှ နားထောင်လေ့မရှိသောကြောင့်တည်း။
သူသိကျွမ်းသော အဆင့် (၄) သားရဲအကဲဖြတ်မှူးများ၏ စကားကိုပင် နားမထောင်ခဲ့ချေ။
သူ၏စိတ်ထဲတွင် 'ပြတိုက်မှူး' အပေါ် ထားရှိသော အထင်အမြင်မှာ တစ်ဖန် ထပ်မံ မြင့်တက်သွားခဲ့ပြန်သည်။
နံပါတ် (၁၁) ၏ သားရဲကို ထိတွေ့ပြီးနောက် လင်းကျင်းသည် နံပါတ် (၁၂) ထံသို့ လှည့်၍ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ရာ ထိုအမျိုးသမီးမှာ ကြောက်ရွံ့စိတ်ဖြင့် တုန်ရင်သွားခဲ့သည်။ သူမသည် ဗီဇအရ နောက်သို့ တစ်လှမ်းဆုတ်လိုက်၏။
ဧည့်ခန်းမသို့ စတင်ရောက်ရှိလာချိန်မှစ၍ ဤအမျိုးသမီးသည် တည်ငြိမ်မှုနှင့် အေးချမ်းမှုကိုသာ ပြသခဲ့သည်။ ဖုန်းစီချန်းက လူသတ်လိုသော အရှိန်အဝါများ ထုတ်လွှတ်နေချိန်မှာပင် သူမမှာ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ သူမ၏ စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှုမှာ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် သန်မာလှသည်။
သို့သော်လည်း ယခုအခိုက်အတန့်တွင်မူ သူမမှာ ပျာယာခတ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော လူတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏အရာအားလုံးမှာ ကျောက်ကျင့်ယန်ကို ထိတ်လန့်စေခဲ့သည်။
ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုး သူမ တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးခဲ့ပေ။
ကျောက်ကျင့်ယန်၏ နောက်ခံမှာ အတော်လေး ထူးခြားလှသည်။ တစ်ချိန်က သူမသည် ကြီးမားသော စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး လူအများ၏ လေးစားမှုကို ခံရသူတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။ သာမန်နိုင်ငံများမှာ သူမ၏ရှေ့တွင် ဖဲထုပ်ဖြင့် ဆောက်ထားသော အိမ်ငယ်လေးများကဲ့သို့ပင်။ သို့သော်လည်း 'အာခီးလီးစ်တွင်ပင် ဖနောင့်၌ အားနည်းချက်ရှိသည်' ဟူသော ဆိုရိုးအတိုင်းပင် သူမသည် သာမန်လူတစ်ဦးကို အကြိမ်ရှစ်ရာခန့် သေစေနိုင်သော ဆိုးရွားသည့် ဖြစ်ရပ်တစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ ကျောက်ကျင့်ယန်ကဲ့သို့သော သူပင်လျှင် ထိုဖြစ်ရပ်အတွက် ကြီးမားသော တန်ဖိုးတစ်ခု ပေးဆပ်ခဲ့ရ၏။
သူမ သေဆုံးမသွားခဲ့သော်လည်း သူမ၏ဘဝကို တစ်ဖန် ပြန်လည်ထူထောင်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ကြောင်း သူမ သိရှိထားသည်။
သူမ၏ အစီအစဉ်မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေရန် ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း သူမ ထိုသို့မလုပ်ဆောင်မီမှာပင် ဤနေရာသို့ ရုတ်တရက် အစုပ်ယူခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။
သေခါနီးဆဲဆဲလူတစ်ဦးအတွက်မူ ကြောက်ရွံ့စရာ ဘာမျှမကျန်တော့ပေ။ ခုနကပင် ဖုန်းစီချန်းက သူမကို သတ်လိုက်ရန်နှင့် သူမ၏ နောက်ဆုံးဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန် သူမ တိတ်တဆိတ် မျှော်လင့်နေခဲ့သေးသည်။
သို့သော်လည်း ဤဝိညာဉ်ခန်းမကြောင့် သူမ၏ စပ်စုလိုစိတ်မှာ နိုးကြားလာခဲ့ပြီး သူမ ကြားနေရသော အရာများ၏ ခိုင်လုံမှုကိုလည်း စဉ်းစားနေမိသည်။
အခြားဧည့်သည်များ ပြောဆိုနေကြသော ဤ 'ပြတိုက်မှူး' ဆိုသူ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ ကျောက်ကျင့်ယန်သည် သူတို့ပြောသမျှမှာ အမှန်တရားဖြစ်နိုင်ကြောင်း ခန့်မှန်းလိုက်မိသည်။
ဤပြတိုက်မှူးသည် ဖုန်းစီချန်း၏ သားရဲကို မည်သည့်အားစိုက်ထုတ်မှုမျှမရှိဘဲ ယဉ်ပါးအောင် လုပ်နိုင်ပုံနှင့် သားရဲ၏ အချက်အလက်များကို အသေးစိတ် ပြောနိုင်ပုံကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ သူမ၏ သံသယများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ကျောက်ကျင့်ယန်၏ ခန့်မှန်းချက်အရ ဤ 'ပြတိုက်မှူး' မှာ သေချာပေါက် အဆင့် (၅) သားရဲအကဲဖြတ်မှူးတစ်ဦး ဖြစ်ရမည်။ ထိုလူသည် သက်ဆိုင်ရာ အကဲဖြတ်မှူးဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်မထားသည့်တိုင်အောင်ပင်။
အမှန်တကယ်တော့ စစ်မှန်သော ကျွမ်းကျင်သူများသည် လူအများက သတ်မှတ်ထားသော အကဲဖြတ်စနစ်အောက်တွင် သူတို့ကိုယ်သူတို့ အဆင့်အတန်းခွဲခြားခံရခြင်းကို မည်သည့်အခါမျှ ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်ပေ။
သို့သော်ငြားလည်း သူမသည် အဆင့် (၅) သားရဲအကဲဖြတ်မှူးများနှင့် တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးခဲ့သည်တော့ မဟုတ်ပေ။ သို့သော်လည်း အကြောင်းရင်းကို သူမကိုယ်တိုင်ပင် မသိဘဲ မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော ထိုလူ သူမထံသို့ လျှောက်လာချိန်တွင် ကျောက်ကျင့်ယန်မှာ မတော်တဆ ထိတ်လန့်သွားခဲ့မိခြင်း ဖြစ်သည်။
လက်တွေ့ဘဝမှာမူ လူတစ်ဦး၏ ဆန္ဒအတိုင်း အမြဲတမ်း ဖြစ်မလာတတ်သဖြင့် လင်းကျင်းသည် သူမ၏အနားသို့ မရပ်မနား လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။
"ရှင်... ဘာလုပ်မလို့လဲ"
ကျောက်ကျင့်ယန်က မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။
သေချာပေါက်ပင် သူမ ထိုသို့မေးရမည် ဖြစ်သည်။
ထိုလူက သားရဲများကို ထိတွေ့မည်ဟု ပြောခဲ့ပြီး ဖုန်းစီချန်း၏ သားရဲကိုလည်း ထိုအတိုင်း လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သူမ၏သားရဲကို ထိတွေ့ရန်မှာမူ မဖြစ်နိုင်ပေ။
ဤသည်မှာ ကျောက်ကျင့်ယန် မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းလည်း ဖြစ်သည်။ သူမ၏ သားရဲမှာ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။
မည်သူနှင့်ပင် ဖြစ်ပါစေ၊ အဖော်မွန်သားရဲတစ်ကောင် သေဆုံးသွားခြင်းမှာ အလွန်ကြီးမားသော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကျောက်ကျင့်ယန်အတွက်မူ ပို၍ပင် ဆိုးရွားလှ၏။ ၎င်းမှာ သူမ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော စိတ်ဒဏ်ရာများထဲမှ တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ကျောက်ကျင့်ယန်အတွက်မူ အကြီးမားဆုံးသော ဆုံးရှုံးမှုပင် ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် သူမ၏သားရဲမှာ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ ဤ 'ပြတိုက်မှူး' က မည်သို့ ထိတွေ့နိုင်မည်နည်း။
၎င်းမှာ သူမကို ကိုယ်ထိလက်ရောက် စော်ကားရန်အတွက် အကြောင်းပြချက်တစ်ခု မဟုတ်တန်ရာ။
ကျောက်ကျင့်ယန်၏ စိတ်ထဲတွင် ဗီဇအရ အဆိုးဆုံးသော အရာများကို တွေးတောနေမိတော့သည်။
လင်းကျင်းမှာမူ သူမ ဘာတွေတွေးနေသည်ကို လုံးဝ မသိရှိပေ။ စောစောကတည်းက သူသည် သူမအပေါ်၊ ပို၍တိကျစွာ ပြောရလျှင် သူမထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော ထူးခြားသည့် အရှိန်အဝါအပေါ် စပ်စုလိုစိတ် ဖြစ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤအမျိုးသမီးသည် သေချာပေါက် သားရဲသခင်ကျမ်းကို ကျင့်ကြံထားပြီး ဖြစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး တတိယကျမ်းအထိပင် ရောက်ရှိနေပုံရသည်။
ယနေ့ခေတ် ကမ္ဘာကြီးတွင် သားရဲသခင် စတုတ္ထကျမ်းကို ကျင့်ကြံထားသော လင်းကျင်းမှလွဲလျှင် တတိယကျမ်းမှာ လူအများစုအတွက် အမြင့်ဆုံးသော ကန့်သတ်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။
ဤကျင့်စဉ်ကို သင်ယူထားသူများသည် သူတို့၏သားရဲများ၏ အရှိန်အဝါကို သယ်ဆောင်ထားလေ့ရှိကြပြီး ထိုအရာမှတစ်ဆင့် သားရဲ၏ အခြေအနေကို ခန့်မှန်းနိုင်ပေသည်။ လင်းကျင်းသည် သူ၏ပြတိုက်မှူးမျက်နှာဖုံးမှတစ်ဆင့် ထိုအမျိုးသမီး၏နောက်ကွယ်တွင် တစ်စုံတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
ပြာမှုန်များ။
ထိုအမျိုးသမီး၏ နောက်ကွယ်တွင် ပြာမှုန်များ လွင့်ပျံ့နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သာမန်လူတစ်ဦးမှာမူ ၎င်းကို မည်သည့်အခါမျှ မြင်တွေ့နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ရဲ့ယွီကျိုးကဲ့သို့သော ကျွမ်းကျင်သူများပင်လျှင် မြင်နိုင်မည်မဟုတ်ချေ။ သို့သော် လင်းကျင်းမှာ သာမန်လူတစ်ဦး မဟုတ်ပေ။
သူတို့သည် ဧည့်ခန်းမအတွင်း ရောက်ရှိနေခြင်းဖြစ်ပြီး ဤနေရာမှာ လင်းကျင်း၏ အာရုံခံစားနိုင်စွမ်းကို မြှင့်တင်ပေးထားသည်။ ပြတိုက်မှူးမျက်နှာဖုံးက ပေးစွမ်းသော စွမ်းအားများအပြင် လင်းကျင်းသည် အခြားသူများ မမြင်နိုင်သော အရာများကို မြင်တွေ့နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။
ဤပြာမှုန်များမှာ ထိုအချက်ကို သက်သေပြနေ၏။
ထို့ကြောင့် လင်းကျင်းသည် ပြာမှုန်များ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ရှိနေသော နေရာသို့ လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။
"အရှက်မရှိလိုက်တာ"
လင်းကျင်း သူမထံသို့ လက်လှမ်းလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ကျောက်ကျင့်ယန်က သူ၏လက်ကို ရိုက်ထုတ်ရန် ပြင်လိုက်၏။ သူမသည် သူမ၏သားရဲကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသော်လည်း သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းရည်များမှာမူ မဆိုးလှပေ။ သို့သော်လည်း သူမ၏ ပြိုင်ဘက်မှာ လင်းကျင်း ဖြစ်နေသည်မှာ ကံဆိုးလှပေသည်။
သူမကို ကိုင်တွယ်ရန်အတွက် အပ်တစ်ချောင်းသာ လိုအပ်သည်။
အပ်ဖြင့် ထိုးကာ သူမကို မလှုပ်ရှားနိုင်အောင် လုပ်လိုက်ရာ ကျောက်ကျင့်ယန်မှာ သူမ၏ လည်ပင်းတွင် တစ်စုံတစ်ခု စူးခနဲ ဖြစ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် သူမကိုယ်သူမ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ကြောင်း သိလိုက်ရချိန်တွင် ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစိမ့်သွားခဲ့ရ၏။
ဤအမျိုးသမီးမှာ သားရဲတစ်ကောင် မဟုတ်သဖြင့် လင်းကျင်း၏ သားရဲများကို ခြောက်လှန့်နိုင်သော စွမ်းရည်မှာ သူမအပေါ် သက်ရောက်မှု မရှိပေ။ သို့သော်ငြားလည်း လူသားတစ်ဦးကို မေ့မြောသွားအောင် သို့မဟုတ် မလှုပ်ရှားနိုင်အောင် လုပ်ရန်အတွက် လင်းကျင်းတွင် နည်းလမ်းများစွာ ရှိပေသေးသည်။
လင်းကျင်းသည် ထိုပြာပုံကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီးနောက် ဖုံးကွယ်နေသော အခြေအနေမှ အတင်းအဓမ္မ ဆွဲထုတ်လိုက်တော့သည်။
၎င်းမှာ တိတ်ဆိတ်သော လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခု မဟုတ်ခဲ့ပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် လင်းကျင်း၏ လက်ထဲတွင် လောင်ကျွမ်းနေသော ပြာပုံတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်ကို လူတိုင်းက အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေကြရသည်။ ၎င်းမှာ ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲတော့မည့် မီးသွေးခဲ တစ်ဆုပ်စာကို ကိုင်ထားရသကဲ့သို့ပင်။
ထိုမီးသွေးပုံမှာ အလွန်ပူပြင်းလှပြီး ပြာမှုန်များနှင့် မီးခိုးများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေပုံမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ပေးစွမ်းနေတော့သည်။
အခန်း (၃၄၂) - ဥတစ်လုံး
၎င်းမှာ သေချာပေါက် မှင်သက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ဟယ်ချန်း၊ ရဲ့ယွီကျိုး သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်ကလေးငယ်မိခင် အပါအဝင် ရောက်ရှိနေသူတိုင်းမှာ အံ့ဩမှင်သက်နေကြရသည်။ သူတို့မှာ အလွန်ပင် ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားကြသဖြင့် ဘာတွေဖြစ်ပျက်သွားသည်ကိုပင် လုံးဝ နားမလည်နိုင်တော့ပေ။
ကျောက်ကျင့်ယန်မှာမူ မျက်လုံးအပြူးသား ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူမသည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားသဖြင့် စကားပင် မပြောနိုင်တော့ချေ။
လင်းကျင်းသည် သူ၏လက်ထဲရှိ ပြာမှုန်များထံမှ စွမ်းအားများကို အာရုံခံနေ၏။ ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် ဤပြာပုံကို သူ မြင်တွေ့နိုင်သော်လည်း ၎င်းမှာ ဘာလဲဆိုသည်ကိုမူ သူ မသိရှိပေ။ ၎င်းကို မြင်မြင်ချင်း လှမ်းကိုင်လိုက်ရခြင်းမှာလည်း ကိုယ်ထိလက်ရောက် ထိတွေ့ကြည့်မှသာ ၎င်းမှာ အဘယ်အရာဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိနိုင်မည် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။
ယခုမူ သူ သိလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။
မျက်နှာဖုံးအောက်တွင် လင်းကျင်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အမူအရာကို ပြသနေ၏။
နံပါတ် (၁၁) ဧည့်သည်၏ သားရဲမှာ အလွန်ရှားပါးပြီး စွမ်းအားကြီးမားသဖြင့် သူ့ကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သော်လည်း နံပါတ် (၁၂) ဧည့်သည်၏ သားရဲနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်မူ ဘာမျှမဟုတ်တော့ပေ။
'ဖီးနစ်တစ်ကောင်လား'
လင်းကျင်း အံ့အားသင့်သွားမိသည်။
သူ သိရှိထားသရွေ့ ဖီးနစ်များကို 'မြင့်မြတ်သော သားရဲများ' ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။ ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ရှားပါးသားရဲများစွာကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သော်လည်း ဖီးနစ်တစ်ကောင်ကို မြင်တွေ့ရခြင်းမှာမူ ဤသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ၎င်းမှာ 'သေဆုံးနေသော' ဖီးနစ်တစ်ကောင် ဖြစ်နေ၏။
လူတစ်ယောက် သေဆုံးသွားလျှင် သူတို့၏ သက်စောင့်အားအင်များမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတတ်သည်။ သားရဲများအတွက်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သော်လည်း ဤပြာမှုန်များမှာမူ သူတို့၏သခင်နောက်ကွယ်တွင် အဘယ်ကြောင့် ပုန်းကွယ်နေရသနည်း။
သာမန်အခြေအနေမျိုးတွင်မူ သေဆုံးသွားသော သားရဲတစ်ကောင်၏ အရှိန်အဝါမှာ လွန်ခဲ့သော အချိန်အတော်ကြာကတည်းက ပျောက်ကွယ်သွားသင့်ပြီ ဖြစ်သည်။
ပို၍ ထူးခြားသည်မှာ သူသည် ၎င်းကို မိမိလက်ဖြင့် ကိုင်တွယ်နိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ပူပြင်းလှသော ပြာမှုန်များကို စိုက်ကြည့်ရင်း လင်းကျင်း အလေးအနက် စဉ်းစားနေမိ၏။
သူ မမေးသော်လည်း ဤအမျိုးသမီး အဘယ်ကြောင့် ဤမျှအထိ မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေရသနည်းဆိုသည်ကို လင်းကျင်း သိလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော ရှားပါးသားရဲတစ်ကောင် သေဆုံးသွားသည်ကို မည်သူမျှ ဝမ်းသာနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
လင်းကျင်းသည် ပြတိုက်အတွင်းရှိ 'ဖီးနစ်' ၏ ဖော်ပြချက်ကို ဖတ်ကြည့်နေ၏။ သေချာသည်မှာ ပြတိုက်တွင် ပြသထားသော ထိုသားရဲ၏ ခန့်ညားထည်ဝါသော ပုံသဏ္ဌာန်မှာ လင်းကျင်း စိတ်ကူးထားသည်နှင့် အနည်းငယ် ကွဲပြားနေသည်။
သို့သော်လည်း ၎င်းမှာ လုံလောက်လှပေသည်။ မီးလျှံအမွှေးအတောင်များဖြင့် အလွန်ပင် ခန့်ညားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှရာ လင်းကျင်း တွေ့ကြုံခဲ့ဖူးသော ရွှေကျီးကန်းနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူနေ၏။ အစပိုင်းတွင် လင်းကျင်းသည် ဖီးနစ်မှာ ရွှေကျီးကန်းထက် ပိုမိုသန်မာလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း ပြတိုက်ရှိ သူတို့၏ အချက်အလက်များကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ဖီးနစ်မှာ ကြီးမားသော စွမ်းအားရှိသော်လည်း ရွှေကျီးကန်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်မူ အဝေးကြီး လိုနေသေးကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
လင်းကျင်းသည် ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးထပ်တွင် သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ရွှေကျီးကန်းကြီးကို ဗီဇအရ ပြန်လည် သတိရသွားမိ၏။ ထိုရွှေကျီးကန်းကြီး ကောင်းကင်ယံ၌ ပျံသန်းနေချိန်တွင် မည်သည့်သားရဲမျှ ၎င်း၏လမ်းကြောင်းကို ဖြတ်ကျော်ရဲခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် ၎င်း၏ အရှိန်အဝါမှာ အနှိုင်းမဲ့လှပေသည်။
သို့သော်လည်း ဤဖီးနစ်မှာလည်း မဆိုးလှပေ။ ၎င်းမှာ မသေဆုံးမီက အဆင့် (၅) အထိ ရောက်ရှိခဲ့သူဖြစ်ရာ ၎င်းမှာပင် အလွန် အံ့ဩစရာကောင်းလှပေသည်။
ဤအတွေးများမှာ လင်းကျင်း၏ စိတ်ထဲတွင် လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဧည့်ခန်းမအတွင်းရှိ လူများမှာမူ 'ပြတိုက်မှူး' ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကြောင့် မှင်သက်နေကြရသည်။ ကျောက်ကျင့်ယန်ပင်လျှင် နှုတ်ဆိတ်နေခဲ့၏။ သူမသည် ထိတ်လန့်နေရုံသာမက ပြင်းထန်သော စပ်စုလိုစိတ်ကိုလည်း ခံစားနေရသည်။
လင်းကျင်းသည် ပြာမှုန်များကို သူ၏လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားစဉ် မီးခဲလေးများမှာ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်းသတ်သွားတော့မည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ပြတိုက်၏ ဖော်ပြချက်အရ အကယ်၍ တောက်လောင်နေသော မီးခဲလေးများ ရှိနေသေးပါက သေဆုံးသွားသော ဖီးနစ်တစ်ကောင်မှာ နိဗာန တစ်ဖန် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းမှတစ်ဆင့် ပြန်လည် နိုးထလာနိုင်ပေသည်။
သို့သော်လည်း ဤကမ္ဘာတွင် နိဗာနဟူသော အရာမျိုး မရှိပေ။ သူ၏လက်ထဲရှိ ပြာမှုန်များကို ကြည့်ရင်း လင်းကျင်းက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။
"ငါတို့ ဒီနေရာမှာ ဆုံတွေ့ကြတာက ကံတရားကြောင့်ပါပဲ... မင်း ဒီလိုမျိုး သေဆုံးသွားတာကို ငါ ဒီအတိုင်း ကြည့်မနေနိုင်ဘူး... ထားလိုက်ပါတော့... ဒါက ငါ့အတွက် သိပ်ပြီး အားစိုက်ထုတ်စရာ မလိုပါဘူး... မင်းကို နိဗာနဝင်ဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခု ငါ ပေးလိုက်မယ်"
လင်းကျင်း၏ စကားလုံးများမှာ ထိုပြာမှုန်များကို ရည်ညွှန်းပြောဆိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။
သူသည် သူ၏လက်ကို ဆုပ်ညှစ်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လင်းကျင်း၏ လက်သီးအတွင်းမှ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော မီးလျှံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်သော မီးလျှံများ ဖြစ်သဖြင့် အခြားသူများမှာ နောက်သို့ တစ်လှမ်းစီ ဆုတ်လိုက်ကြရ၏။
တောက်ပစွာ တောက်လောင်နေသော ထိုမီးလျှံများမှာ သူတို့ကို ထိတ်လန့်စေခဲ့သည်။ အပူဒဏ်ကြောင့် သေဆုံးသွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် မည်သူမျှ ထိုမီးလျှံနှင့် တိုက်ရိုက်ထိတွေ့ရန် မဝံ့ရဲကြပေ။ သို့သော်လည်း ပြတိုက်မှူးမှာမူ လုံးဝ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိဘဲ ၎င်းကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲပင်။ ထို့နောက် သူတို့သည် ထူးဆန်းသော အက်ကွဲသံများကို ကြားလိုက်ရပြီး အက်ကွဲသံတစ်ခုစီတိုင်းတွင် မီးပွားများ လွင့်စင်လာကာ အပူရှိန်နှင့် မီးခိုးများမှာလည်း ပိုမို ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း မီးခိုးများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မရှိပေ။ ၎င်းတို့မှာ အထက်တွင် ဝဲပျံနေပြီး တိမ်တိုက်မည်းကြီး တစ်ခုသဖွယ် အလွှာလိုက် စုစည်းနေတော့သည်။ ပို၍ ထူးခြားသည်မှာ ထိုမီးခိုးတိမ်တိုက်မှာ ကိုယ်ပိုင်အသိဉာဏ် ရှိနေပုံရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
"စုစည်းစမ်း"
လင်းကျင်းက အော်ဟစ်လိုက်ရင်း သူ၏ အားကို မြှင့်တင်လိုက်သည်။
သူသည် ဓမ္မခန္ဓာ၏ မီးစွမ်းအားကို အသုံးပြုနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ပြတိုက်မှူးမျက်နှာဖုံးထံမှ စွမ်းအားကို ငှားရမ်းခြင်းဖြင့် ဓမ္မခန္ဓာ၏ မီးစွမ်းအားမှာ တစ်ဆမက တိုးပွားလာခဲ့ပြီး ထိုမီးလျှံများကို အသုံးပြုကာ ပြာမှုန်များကို စုစည်းပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။
လင်းကျင်း၏ အမိန့်ပေးမှုအောက်တွင် သူ၏လက်ထဲရှိ ပြာမှုန်များမှာ သူ၏မီးစွမ်းအားမှ ပေးသော ဖိအားကြောင့် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု စုစည်းလာတော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လင်းကျင်း၏ အထက်ရှိ ထူထပ်သော မီးခိုးအလွှာများမှာလည်း အောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် စီးဆင်းလာပြီး စုစည်းနေသော ပြာပုံအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။
ဤကဲ့သို့သော ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းမျိုးကို သူတို့တစ်ခါမျှ မမြင်တွေ့ခဲ့ဖူးချေ။
"တကယ့်ကို ထူးခြားဆန်းပြားလှပေတယ်"
ရဲ့ယွီကျိုးက ချီးကျူးလိုက်၏။ ကျန်ရှိသော ဧည့်သည်များမှာလည်း ထိုနည်းတူပင် အံ့ဩနေကြရသည်။ အကယ်၍ ဤကဲ့သို့သော စွမ်းရည်မျိုးကို သူတို့ကို အဆင့်ဆင့် သင်ကြားပေးလျှင်ပင် သူတို့ လုပ်ဆောင်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
ဟယ်ချန်း၏ မျက်လုံးများမှာမူ ကြယ်လေးများပမာ တောက်ပနေခဲ့သည်။
"ပြတိုက်မှူးက အဲဒီပြာပုံကို သူရဲ့ ထူးကဲတဲ့ စွမ်းအားတွေနဲ့ စုစည်းပေးနေတာပဲ... ဒါပေမဲ့ ဘာအတွက်လဲ"
ကျီးကန်းနက်မှာမူ ပြတိုက်မှူး၏ လက်ထဲတွင် တောက်လောင်နေသော အရာကို ပို၍ စိတ်ဝင်စားနေ၏။
၎င်းကို မီးလျှံများက ပတ်ရစ်ထားသော်လည်း ထိုအရာ၏ အနှစ်သာရမှာ အရည်ပျော်နေသော သံရည်များကဲ့သို့ တောက်ပနေခဲ့သည်။
၎င်းမှာ အခြားသူများလည်း သိချင်နေသော မေးခွန်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
မီးခိုးများနှင့် ပြာမှုန်များအားလုံး ပြတိုက်မှူး၏ လက်ဖဝါးအတွင်းသို့ စုပ်ယူခံလိုက်ရပြီးနောက်တွင်မူ မီးလျှံများမှာ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်းသတ်သွားပြီး ထိုနေရာတွင် တစ်စုံတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
လူတိုင်းမှာ ပိုမိုနီးကပ်စွာ မြင်တွေ့နိုင်ရန် ဗီဇအရ ရှေ့သို့ နှစ်လှမ်းစီ တိုးလိုက်ကြ၏။ ယခုအခါ ပြတိုက်မှူး၏ လက်ထဲတွင် ဥတစ်လုံး ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ အတော်လေး ကြီးမားလှပြီး ငန်းဥထက် တစ်ဆခန့် ပိုကြီးပေသည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းမှာ မည်မျှပင် ကြီးမားနေပါစေ ဥတစ်လုံးမျှသာ ဖြစ်ပေသေးသည်။ မီးလျှံများအတွင်းမှ မွေးဖွားလာသော ဥတစ်လုံးပင်။
ဤဥမှာ ဘာလဲဆိုသည်ကို မည်သူမျှ မသိရှိကြပေ။ အနီးကပ်ဆုံးတွင် ရပ်နေသော ကျောက်ကျင့်ယန်ပင်လျှင် မသိရှိသော်လည်း သူမသည် စိတ်ထဲမှ မှန်းဆကြည့်လိုက်မိ၏။ သူမ၏ မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်မှုနှင့်အတူ မျှော်လင့်ချက်အရိပ်အယောင်များလည်း ယှဉ်တွဲ၍ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
"ရော့... ဒါကို ယူထားလိုက်"
လင်းကျင်းက ဥကို ကမ်းပေးလိုက်ရာ ကျောက်ကျင့်ယန်သည် ထိတ်လန့်နေသော မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ လှမ်းယူလိုက်သည်။
'ဖီးနစ်နန်းတော်'၏ ကြီးမြတ်သော တပ်မှူးကြီးမှာ ဤမျှအထိ ပျာယာခတ်သွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူ ထင်ထားမည်နည်း။ လင်းကျင်းက ထိုဥကို သာမန်ကာလျှံကာ ကိုင်တွယ်ခဲ့ပုံနှင့် သူမက အလေးအနက်ထား ဂရုစိုက်ပုံမှာ သိသိသာသာ ကွဲပြားနေသဖြင့် မြင်ရသည်မှာ အတော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှပေသည်။
သူမကို အရေးမစိုက်ဘဲ လင်းကျင်းမှာမူ ယခုအခါ အတော်လေး ကျေနပ်နေ၏။ သူသည် ဖီးနစ်အား နိဗာနဝင်ရန် ကိုယ်ထည်တစ်ခု စုစည်းပေးနိုင်ရန်အတွက် ရှောင်ဟော့၏ ဓမ္မခန္ဓာမှ မီးလျှံများကို ငှားရမ်း အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုဥမှာ 'ကိုယ်ထည်' ပင် ဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ လင်းကျင်းအတွက်လည်း အကျိုးရှိခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ဖီးနစ်၏ မီးလျှံအချို့ကို စုပ်ယူနိုင်ခဲ့သဖြင့် ရှောင်ဟော့၏ ဓမ္မခန္ဓာကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ခဲ့ပြီး လင်းကျင်း၏ နဂါးမီးလျှံကိုလည်း ပြန်လည် ဖြည့်တင်းပေးနိုင်ခဲ့သောကြောင့်တည်း။
ခြုံငုံပြောရလျှင် နှစ်ဦးနှစ်ဖက်လုံးအတွက် အကျိုးရှိသော အခြေအနေပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း အခြားတစ်ယောက်အနေဖြင့် ၎င်းမှတစ်ဆင့် အကျိုးကျေးဇူး ခံစားရမလားဆိုသည်မှာမူ ကံတရားပေါ်တွင်သာ မူတည်ပေလိမ့်မည်။ 'နိဗာနဝင် ကိုယ်ထည်' ကို စုစည်းခြင်းမှာ လင်းကျင်းအနေဖြင့် ပြတိုက်၏ အကဲဖြတ်မှု ရလဒ်များအတိုင်း လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး သူသည် အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်ခဲ့သည်မှာ မှန်သော်လည်း...
ဤဥမှာ အမှန်တကယ် ပေါက်ဖွားလာမလား၊ သေဆုံးသွားသော ဖီးနစ်မှာ အမှန်တကယ် နိဗာနဝင် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကို ရရှိနိုင်မလားဆိုသည်မှာမူ မသိနိုင်သေးပေ။ ၎င်းမှာ အနှစ်မပါသော ဥအပုပ်တစ်လုံး ဖြစ်လာနိုင်သည့် ဖြစ်နိုင်ချေလည်း ရှိနေသေးသည်။
သေချာပေါက်ပင် လင်းကျင်းမှာ ထိုအချက်ကို ယခုအချိန်တွင် ထုတ်ပြောလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ၊ ထို့အပြင် ထိုအမျိုးသမီးကလည်း ၎င်းနှင့် ပတ်သက်၍ မမေးမြန်းခဲ့ပေ။