အခန်း (၃၄၉-၃၅၀)
Vol. 18 Ch. 349-350
အခန်း (၃၄၉) - အပြန်အလှန် တုံ့ပြန်ခြင်း
လင်းကျင်းသည် သားရဲများကို ရူးသွပ်သွားစေသည်မှာ မိစ္ဆာပညာဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားသဖြင့် ဓားသွားသွားကျားကို သတ်ဖြတ်ခြင်း မပြုဘဲ တားဆီးရုံသာ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
ကျားပိုင်ရှင်မှာမူ ကြောက်လန့်လွန်းသဖြင့် ချွေးများ ရွှဲနစ်နေပြီး စကားပင် မပြောနိုင်သေးချေ။ ဘာတွေဖြစ်ပျက်သွားသည်ကို သဘောပေါက်သွားကြသောအခါ ကျန်ရှိသူများမှာလည်း အလားတူပင် ထိတ်လန့်သွားကြရသည်။
ထို မိစ္ဆာအကဲဖြတ်မှူး လေးဦးပင်လျှင် မှင်သက်သွားခဲ့ကြ၏။
အထူးသဖြင့် ခရမ်းရွှေရောင် သရဖူဆောင်းထားသော ထိုအဖိုးအို၏ မျက်နှာမှာ အတော်လေး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
"အကြီးအကဲကျိုး... ဒီမှာ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ရှိနေတယ်"
"ငါ သိတယ်"
ထိုအဖိုးအိုသည် သူ၏ ရက်စက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။
"ဒီကျွမ်းကျင်သူက ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ်... ငါ့ရဲ့ ဒီတိုက်ကွက်ကိုတော့ သူ ခုခံနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မယုံဘူး"
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် အင်္ကျီလက်ထဲတွင် ဝှက်ထားသော လက်ဖြင့် မန္တန်တစ်ခုကို ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။
သူ၏ အင်္ကျီလက်ထဲမှ ခြင်အချို့ ချက်ချင်း ပျံထွက်လာပြီး ဤနေရာရှိ ကျန်ရှိသော သားရဲအချို့ထံသို့ သတိမပြုမိစေဘဲ ဦးတည်သွားတော့သည်။
ဤ 'ပျံလွှားခြင်'မန္တန်မှာ ထိုသားရဲများကို ရူးသွပ်စေသည့် သော့ချက်ပင် ဖြစ်သည်။
ပျံလွှားခြင်များကို ထူးခြားသော မိစ္ဆာပညာဖြင့် မွေးမြူထားခြင်းဖြစ်ပြီး တစ်ကောင်ချင်းစီမှာ အလွန် တန်ဖိုးကြီးလှသည်။ ဤခြင်များသည် သားရဲတစ်ကောင်၏ ပါးစပ်၊ နှာခေါင်း သို့မဟုတ် နားများမှတစ်ဆင့် တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး ၎င်းတို့၏ ဦးနှောက်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိကာ သားရဲကို သောင်းကျန်းလာစေရန် သို့မဟုတ် သခင်ကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် လှုံ့ဆော်နိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။
မိစ္ဆာအကဲဖြတ်ခြင်း ပညာရပ်တွင် ၎င်းကို အဆင့်မြင့် မန္တန်တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။
မိစ္ဆာအကဲဖြတ်မှူး အသင်းချုပ်၏ အဆင့်မြင့် အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်သော အကြီးအကဲကျိုးသည် လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်အတွင်း ဤမန္တန်ကို အသုံးပြုရာတွင် တစ်ခါမျှ မကျရှုံးခဲ့ဖူးချေ။ မည်သူမျှ သူ၏ လုပ်ရပ်ကို ကြိုတင် မြင်တွေ့ခြင်း သို့မဟုတ် ဖျက်ဆီးခြင်း မပြုနိုင်ခဲ့ဖူးပေ။ အကြီးအကဲကျိုး၏ ဝီရိယရှိမှုနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သူသည် တိုက်ပွဲတိုင်းတွင် အရှုံးမရှိဘဲ ရပ်တည်နိုင်ခဲ့သည်။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင်လည်း သူသည် အလားတူ ရလဒ်မျိုးကိုပင် မျှော်လင့်ထားခဲ့သည်။
သူတို့ ချောင်မိသားစုထံမှ လိုချင်သည့်အရာကို ရယူရာတွင် မည်သူမျှ တားဆီးနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
အကယ်၍ ချောင်မိသားစုကသာ အခြေအနေကို နားလည်မည်ဆိုလျှင် ထိုပစ္စည်းကို သူတို့လက်ထဲသို့ လွယ်လွယ်ကူကူ ထည့်ပေးပေလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း သူတို့က ငြင်းဆန်မည်ဆိုပါက ကျိုးအကြီးအကဲအနေဖြင့် အတင်းအကျပ် လုယူရန်သာ ရှိတော့သည်။
၎င်းမှာ မိစ္ဆာအကဲဖြတ်မှူးများ အလုပ်လုပ်ပုံပင်။ သူတို့ လိုချင်သည့်အရာကို ယုတ်မာသော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြု၍ ရယူတတ်ကြသည်။
သို့သော်လည်း အကြီးအကဲကျိုးသည် သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်သော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးနှင့် ဆုံတွေ့နေရသည်ကိုမူ မသိရှိသေးပေ။
လင်းကျင်းသည် မျောက်ဖြူလေးနှင့် အစောင့်ခေါင်းဆောင် ကျန်း၏ တောင်ခြင်္သေ့ထံသို့ တစ်စုံတစ်ခု ပျံသန်းလာသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သော်လည်း ထိုသားရဲနှစ်ကောင်စလုံးမှာမူ ဘာမျှ သိရှိပုံမရပေ။
သူသည် သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို ဖြန့်ကြက်ကာ သတိထားနေပြီးသား ဖြစ်သဖြင့် ရန်သူ၏ သိမ်မွေ့သော လှုပ်ရှားမှုများကို ထောက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူတို့လည်း ယခုအချိန်တွင် ဒုက္ခရောက်နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
ယခုတော့ သူ သိသွားပြီ။
လင်းကျင်းသည် သေးငယ်သော ခြင်နှစ်ကောင် ပျံသန်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လက်ချောင်းများကို အသာအယာ ခတ်ထုတ်လိုက်ရာ အပ်နှစ်စင်းမှာ ထိုခြင်များကို ထိုးဖောက်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် သေဆုံးသွားစေတော့သည်။ ဤအရာအားလုံးမှာ မည်သူမျှ သတိမထားမိနိုင်လောက်အောင်ပင် မြန်ဆန်လှပေသည်။
၎င်းမှာ ကျွမ်းကျင်သူများအကြား မြင်ကွင်းမရှိသော တိုက်ပွဲတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လင်းကျင်းသည် အခြားသော သားရဲများထံသို့လည်း ခြင်များ ပျံသန်းသွားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်ပြန်သည်။ သူ သတိပြုမိချိန်တွင် ထိုခြင်များမှာ သတ္တဝါများ၏ နှာခေါင်းနှင့် နားများအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီဖြစ်ရာ အချိန်နှောင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ လင်းကျင်းအနေဖြင့် ဤခြင်များသည် သားရဲများ သောင်းကျန်းလာခြင်းနှင့် ပတ်သက်နေမည်ကို သိရှိလိုက်သည်။
ခြင်များကို သတ်ရန် အချိန်မမီတော့သော်လည်း ပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန်အတွက် သားရဲများကို ကြိုတင်၍ မလှုပ်ရှားနိုင်အောင် ပြုလုပ်ထားရန်သာ လိုအပ်ကြောင်း သူ သိသည်။
မည်သူမျှ မသိလိုက်ဘဲ ပထမဆုံး တိုက်ပွဲမှာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
လင်းကျင်းမှာ အသာစီး ရသွားခဲ့၏။
အကြီးအကဲကျိုးသည် ခြင်တစ်ကောင် အသုံးပြုတိုင်း တစ်ကောင် လျော့သွားခြင်းဖြစ်ပြီး ဤပိုးကောင်များကို ပြန်လည် ရယူ၍ မရနိုင်ပေ။ တစ်ကြိမ်တည်းတွင် ခြင်ငါးကောင်၊ ခြောက်ကောင်ခန့် ဆုံးရှုံးလိုက်ရခြင်းအတွက် သူ စိတ်မကောင်းမဖြစ်ဟု ဆိုလျှင် လိမ်ရာကျပေလိမ့်မည်။
သူသည် မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်လျက် စားပွဲကို လက်ဖြင့် ရိုက်ကာ ထရပ်လိုက်တော့သည်။
မည်သူက လုပ်ဆောင်နေသည်ကို သူ မသိသော်လည်း ဤနေရာရှိ လူများထဲမှ တစ်ယောက်ယောက် ဖြစ်ရမည်မှာ သေချာလှသည်။
ထို့ကြောင့် အကြီးအကဲကျိုးသည် အခြားသူများကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများကို နှုတ်ဆက်လိုက်၏။
"ဒီကျွမ်းကျင်သူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ ကျုပ် သိချင်မိပါတယ်... အခြေအနေက ဒီလိုဖြစ်လာမှတော့ ဘာလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထုတ်မပြတာလဲ"
ယခုတိုင် ချောင်မိသားစုမှာ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို မသိရှိကြသေးပေ။ ဤဧည့်သည်မှာ အဘယ်ကြောင့် ရုတ်တရက် ထရပ်ပြီး ထူးဆန်းသော စကားများကို ပြောနေရသနည်း။
ချောင်ရှင်းက ထိုနေရာသို့ လှမ်းသွားရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ချောင်ဖေးဂုန်းက သူ့ကို ပြန်ဆွဲထားခဲ့သည်။
"အဖေ... ဘာလို့လဲ..."
"ဘာမှ မပြောနဲ့"
ချောင်ဖေးဂုန်းသည် အခြေအနေကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်လိုသည်။ လူတစ်ယောက် အသက်ကြီးလာလေ ပို၍ အကဲခတ် တော်လာလေဖြစ်ရာ ချောင်ဖေးဂုန်းသည် တစ်စုံတစ်ခု ထူးခြားနေသည်ကို သိရှိနေသည်။
ထို အဖိုးအို ဧည့်သည်မှာ သာမန်လူ မဟုတ်ကြောင်း သူ သိသည်။ ထိုကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော စကားများကို ပြောဆိုရခြင်းမှာ အကြောင်းရင်း တစ်ခုခု ရှိရမည်ဖြစ်သဖြင့် သူတို့အနေဖြင့် အခြေအနေကို အရင် စောင့်ကြည့်သင့်ပေသည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မည်သူက မိတ်ဆွေဖြစ်ပြီး မည်သူက ရန်သူဖြစ်သည်ကိုပင် သူတို့ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေရဆဲ ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။
ချောင်ဖေးဂုန်းမှာ လူအ မဟုတ်ပေ။ မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသူ အချို့သည် ဧည့်သည်များထဲတွင် ရောနှောဝင်ရောက်လာမည်ကို သူ ကြိုတင် ခန့်မှန်းထားခဲ့သည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က သူခိုးသည်လည်း ဤနေရာတွင် ရှိနေနိုင်ပေသည်။
သူတို့ထဲတွင် ဟန်ဆောင်ထားသူ တစ်ဦး ရှိနေရမည်။
အမှန်တကယ်ပင် ယခင်က မမြင်ဖူးသော မျက်နှာသစ် ငါးဦးထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန် မြင့်မားလှသည်။
တစ်ဖက်တွင် ရုတ်တရက် ထရပ်ကာ စကားပြောလိုက်သော ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အဖိုးအို အပါအဝင် လူလေးဦး ရှိသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ အစောင့်ခေါင်းဆောင် ကျန်း၏ ဘေးတွင် ထိုင်နေသော လူငယ်တစ်ဦး ရှိသည်။
ချောင်ဖေးဂုန်းသည် ထိုအုပ်စု နှစ်ခုလုံးကို သတိပြုမိထားပြီးဖြစ်ရာ သူတို့အကြားတွင် တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်ပျက်နေကြောင်း ခန့်မှန်းလိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများအား အသင့်ပြင်ထားရန် ညွှန်ကြားလိုက်၏။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မည်သည့်အုပ်စုဖြစ်ပါစေ သူတို့ ချောင်မိသားစုကို ပစ်မှတ်ထားသော ရန်သူမှန်သမျှကို ဖြေရှင်းရမည် မဟုတ်ပါလား။
လေထုမှာ တင်းမာလာခဲ့သည်။
ချောင်မိသားစု၏ သားရဲများနှင့် လက်အောက်ငယ်သားများစွာ စုဝေးလာကြသောအခါ အကြီးအကဲကျိုးက လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်၏။
"ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထုတ်မပြချင်ဘူးပေါ့... ဟွန်း... ကောင်းပြီလေ... ဒါဆိုရင် မင်း ဘယ်လောက်အထိ တောင့်ခံနိုင်မလဲ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့"
အကြီးအကဲကျိုးက တစ်ဖက်လူမှာ သူတို့အုပ်စုကို ကြောက်ရွံ့ပြီး သတ္တိမရှိ၍ ထွက်မလာခြင်းဟု ထင်မှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ်တော့ အကြီးအကဲကျိုးမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလွန်းနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သူ့အတွက်တော့ ချောင်မိသားစုမှာ သူ၏ ပါးစပ်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော အရသာရှိလှသည့် အသားတစ်စို့မျှသာ ဖြစ်သည်။
သူ လိုချင်သည့် အချိန်တွင် လိုချင်သလို စားပွဲတင်နိုင်ပေသည်။
မည်သူမျှ သူ့ကို တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ကျူရိပ်မြို့၏ မြို့စားအိမ်တော်ပင်လျှင် တားဆီးနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
သေချာသည်မှာ အကြီးအကဲကျိုးသည် ချောင်မိသားစုနှင့် ယခင် ကျူရိပ်မြို့ မြို့စားဟောင်းအကြားရှိ အာဃာတများကိုလည်း သိရှိထားသဖြင့် ချောင်မိသားစုအနေဖြင့် ဤကိစ္စကို အာဏာပိုင်များထံ သတင်းပို့လိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူ သေချာပေါက် သိနေသည်။
အကယ်၍ ချောင်မိသားစုအနေဖြင့် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အင်အားကိုသာ အားကိုးရမည်ဆိုပါက သူတို့တွင် အဆင့် (၃) သားရဲ အနည်းငယ်သာ ရှိကြသည်။ သူတို့အားလုံးကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာ အလွန်ပင် လွယ်ကူလှပေသည်။
ဤတွင် အကြီးအကဲကျိုးက အမိန့်ပေးလိုက်၏။
"တိုက်ခိုက်ကြ"
နောက်တစ်ခဏတွင် သူနှင့်အတူ ပါလာသော ကျန်ရှိသူ သုံးဦးမှာ ထရပ်လိုက်ကြတော့သည်။ ကြွက်ကြီး ပါလာသော လူငယ်သည် မန္တန်တစ်ခုကို ရွတ်ဆိုလိုက်ရာ အိမ်မွေးကြောင်ထက် ပိုကြီးသော သူ၏ သားရဲမှာ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း နွားတစ်ကောင်ထက်ပင် ပိုမို ကြီးမားလာခဲ့သည်။ ရုပ်ဆိုးလှသော မျက်နှာသွင်ပြင်၊ ထက်မြက်လှသော ခြေသည်းများနှင့် သွားများဖြင့် ထိုကြွက်ကြီးမှာ ရှေ့သို့ ခုန်တက်သွားပြီး ချောင်မိသားစု၏ သားရဲတစ်ကောင်ကို ကိုက်သတ်လိုက်တော့သည်။
"အဲဒါ သူခိုးပဲ"
ချောင်ဖေးဂုန်းက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူ၏ ရန်သူများမှာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ချောင်မိသားစု၏ သားရဲများသည် စနစ်တကျပင် ရှေ့သို့ တက်လှမ်း တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။ သို့သော်လည်း ထိုခဏတွင် အကြီးအကဲကျိုး၏ နောက်မှ ဆံပင်မရှိသော ရက်စက်ပုံရသည့် လူသည် သူ၏ ပုခုံးပေါ်မှ လင်းနို့ကြီးကို ပုတ်လိုက်၏။ လင်းနို့ကြီးမှာ ပျံတက်သွားပြီး စူးရှစွာ ဟစ်အော်လိုက်ရာ စားပွဲပေါ်ရှိ ကြွေထည် ပစ္စည်းများမှာ ကွဲကြေသွားခဲ့ရသည်။ လူတိုင်းမှာ သူတို့၏ နားများကို ချက်ချင်း ပိတ်လိုက်ကြရသော်လည်း လူအများအပြားမှာ ထိုရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ထိခိုက်သွားခဲ့ကြရသည်။ အချို့မှာ ခေါင်းမူးလာကြပြီး အားနည်းသူများမှာမူ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကြတော့သည်။
ချောင်မိသားစု၏ သားရဲ အများစုမှာလည်း ထိုတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် မှင်သက်သွားခဲ့ကြ၏။ အထူးသဖြင့် အဆင့် (၂) သားရဲများသည် တိုက်ပွဲအတွင်းမှ ချက်ချင်းပင် အရှုံးပေးလိုက်ကြရသည်။
"ဟားဟား... ဒီ စူးရှလင်းနို့က တကယ်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းတာပဲ"
မျက်ခုံးမွှေးမရှိသော လူက ထိုရလဒ်ကို ကျေနပ်သဖြင့် အကျယ်ကြီး ရယ်မောလိုက်သည်။
ဤသို့ဖြင့် ချောင်မိသားစု၏ အဆင့် (၃) သားရဲ သုံးကောင်သာ တိုက်ပွဲအတွင်း ကျန်ရှိတော့သည်။ သို့သော်လည်း သူတို့၏ သခင်များသည် ပြင်းထန်သော ခေါင်းကိုက်ဝေဒနာကို ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်သဖြင့် သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်မှာ အလွန်အမင်း ကန့်သတ်ခံထားရတော့သည်။
အကြီးအကဲကျိုးက သူ၏လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ မည်းနက်သော သွေးများမှာ အဆင့် (၃) သားရဲ သုံးကောင်အပေါ်သို့ စင်ထွက်သွားခဲ့သည်။ ခဏအတွင်းမှာပင် ထိုမည်းနက်သော သွေးများက သူတို့၏ အရေပြားနှင့် အမွှေးအမျှင်များကို တိုက်စားသွားသဖြင့် ထိုသားရဲများမှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လာကြပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အနက်ရောင် အဖတ်များ ကပ်ညှိနေတော့သည်။
အခန်း (၃၅၀) - သူက အကဲဖြတ်မှူးလင်းကိုး
ထိုတိုက်ခိုက်မှုအပြီးတွင် ချောင်မိသားစု၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ အကြီးအကျယ် ကျဆင်းသွားခဲ့ရသည်။ မူလက အဆင့် (၃) အဆင့်ရှိသော သူတို့၏အင်အားမှာ ယခုအခါ ဒဏ်ရာရနေသော သားရဲများကြောင့် အဆင့် (၂) သားရဲ နှစ်ကောင်စာခန့်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။
မိစ္ဆာအကဲဖြတ်မှူး လေးဦးအနေဖြင့် သူတို့၏စွမ်းရည်များကို ထုတ်ဖော်ပြသပြီး ချောင်မိသားစုနှင့် ဧည့်သည်များကို ဖိနှိပ်ရန်မှာ ခဏလေးသာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။
အစောပိုင်းက ပြောခဲ့သလိုပင် ဤမိစ္ဆာအကဲဖြတ်မှူးများသည် လျှို့ဝှက်သော မန္တန်များကို အသုံးပြုလေ့ရှိပြီး ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်လေ့ မရှိကြပေ။ သူတို့၏ အကြီးမားဆုံး အားကိုးရာမှာ ယုတ်မာသော လှည့်ကွက်များသာ ဖြစ်သည်။
အစပိုင်းတွင် ချောင်မိသားစုသည် လူအင်အားဖြင့် ရန်သူကို အနိုင်ယူရန် ကျွမ်းကျင်သူများစွာကို စုဝေးခဲ့သော်လည်း မိစ္ဆာအကဲဖြတ်မှူးများ၏ ယုတ်မာသော လှည့်ကွက်အချို့ကြောင့် ဧည့်သည်အများစုမှာ ကြောက်လန့်ပြီး ထွက်ပြေးသွားကြသည်။ ချောင်မိသားစု၏ အင်အား နည်းပါးသွားချိန်တွင် ဤမိစ္ဆာအကဲဖြတ်မှူးများသည် အောင်ပွဲရရှိရန်အတွက် အားအကောင်းဆုံး သားရဲများကို တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ တိုက်ကွက်များဖြင့် အစွမ်းချော့ပစ်ခဲ့ကြသည်။
ချောင်မိသားစုမှာ ချက်ချင်းပင် ကျရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့၏။ အကယ်၍ အရေးကြီးသော အချိန်တွင် အစောင့်ခေါင်းဆောင် ကျန်းသာ သူ၏သားရဲကို ကြွက်ကြီးအား ခုခံတိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်မပေးခဲ့လျှင် ချောင်မိသားစုဝင်တစ်ဦးမှာ သေဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။
"တောင်ခြင်္သေ့လေးတစ်ကောင်က ငါ့လမ်းကို ပိတ်ရဲတယ်ပေါ့"
အကြီးအကဲကျိုးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏ အင်္ကျီလက်များမှာ အသားထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခု ကြီးထွားလာသလိုမျိုး ဖောင်းကြွလာခဲ့၏။ သူ၏ အင်္ကျီလက်ကို ဆွဲတင်လိုက်သောအခါ အဆိပ်ရှိသော ပိုးမွှားအုပ်ကြီးမှာ ရန်သူထံသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားတော့သည်။ ကင်းခြေများ၊ ကင်းမြီးကောက်များနှင့် အခြားသော အမည်မသိ ပိုးကောင်ပေါင်း ဒါဇင်များစွာကို မြင်တွေ့ရသည်မှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလှပေသည်။
ရာနှင့်ချီသော အဆိပ်ရှိပိုးကောင်များက တောင်ခြင်္သေ့ထံသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားသဖြင့် အစောင့်ခေါင်းဆောင် ကျန်းမှာ မျက်နှာတွင် သွေးမရှိတော့လောက်အောင် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရသည်။ သူ၏ တောင်ခြင်္သေ့မှာ အစွမ်းထက်သော အဆင့် (၃) သားရဲဖြစ်သော်လည်း ထိုအဆိပ်ရှိ ပိုးကောင်များကို ကိုင်တွယ်ရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။ တစ်ချက် အကိုက်ခံရရုံဖြင့် သူ၏သားရဲမှာ အတော်လေး အားနည်းသွားနိုင်ပေသည်။
သို့သော်လည်း သူသည် သူ၏သားရဲကို ယခုအချိန်တွင် ပြန်မခေါ်နိုင်ပေ၊ အကယ်၍ သူ ပြန်ခေါ်လိုက်ပါက ထိုချောင်မိသားစုဝင်မှာ ဤတိုက်ခိုက်မှုဒဏ်မှ လွတ်မြောက်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်သောကြောင့်တည်း။
အစောင့်ခေါင်းဆောင် ကျန်းသည် သစ္စာရှိပြီး တရားမျှတသော လူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် ရှုံးနိမ့်မည့် တိုက်ပွဲကို တိုက်ခိုက်နေရမှန်း သိသော်လည်း သွားကို ကြိတ်ကာ ဆက်လက် တောင့်ခံနေခဲ့သည်။
တောင်ခြင်္သေ့မှာ မြေဓာတ်အမျိုးအစား ဖြစ်သဖြင့် သူသည် ကာကွယ်ရေးစွမ်းအား မြင့်မားစေရန်အတွက် ခန္ဓာကိုယ်ကို ရွှံ့လွှာတစ်ခုဖြင့် လွှမ်းခြုံထားလိုက်၏။ သို့သော်လည်း ထိုအဆိပ်ရှိ ပိုးကောင်များ၏ အကိုက်အခဲကို သူ ခံနိုင်ရည် ရှိပါ့မလားဆိုသည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် ရှိနေသည်။
ထိုခဏတွင်ပင် မီးတောက်အစုအဝေးတစ်ခု လွင့်ပျံလာခဲ့သည်။ အစပိုင်းတွင် သေးငယ်သော မီးပွားလေးတစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း မြေပြင်နှင့် ပျံသန်းနေသော ပိုးကောင်များနှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် မီးတောက်မှာ ပြင်းထန်သော မီးတောက်ကြီးအဖြစ် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရာနှင့်ချီသော အဆိပ်ရှိ ပိုးကောင်များမှာ ပြာကျသွားခဲ့ပြီး ဘာမျှမကျန်တော့ဘဲ အနက်ရောင် အမှုန်အမွှားများသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။
အကြီးအကဲကျိုးသည် စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။ ထိုအဆိပ်ရှိ ပိုးကောင်များကို သူ၏ နှလုံးသွေးဖြင့် မွေးမြူထားခြင်းဖြစ်ပြီး ဤမျှအထိ စုဆောင်းရန်မှာ အတော်လေး ကြိုးစားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ ဤမျှ ရုတ်တရက် မီးလောင်ပျက်စီးသွားသည်ကို သူ လုံးဝ လက်မခံနိုင်ပေ။
"ဘယ်သူလဲ... အခုချက်ချင်း ထွက်ခဲ့စမ်း"
အကြီးအကဲကျိုးမှာ ဒေါသများ လွှမ်းမိုးနေတော့သည်။
ဤအဆိပ်ရှိ ပိုးကောင်များအားလုံးကို မွေးမြူရန် သူ ဆယ်နှစ်ခန့် အချိန်ပေးခဲ့ရသည်။ ဆယ်နှစ်စာ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများမှာ အလဟဿ ဖြစ်သွားခဲ့ရသဖြင့် အကြီးအကဲကျိုးကဲ့သို့ ရက်စက်သော လူတစ်ယောက်အတွက် စိတ်ရှည်နိုင်စွမ်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"ငါတို့ ချောင်မိသားစုကို သွေးချောင်းစီးအောင် လုပ်မယ်... လူတိုင်းကို သတ်မယ်... ဘယ်သူ့ကိုမှ မချန်ဘူး... ကလေးနဲ့ လူအိုတွေကိုတောင် မချန်ဘူး"
အကြီးအကဲကျိုးက မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်လျက် ဟိန်းဟောက်လိုက်တော့သည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် သူသည် ယခုတိုင် အေးအေးဆေးဆေး ထိုင်နေသော လူထံသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။
သူ၏ အလိုလိုသိစိတ်က မှန်ကန်လျှင် ဤမီးတောက်များမှာ ထိုလူထံမှ လာခြင်းပင် ဖြစ်ရမည်။
"ပိုးမွှားဘုရင်... ထွက်ခဲ့စမ်း"
အကြီးအကဲကျိုးမှာ မောက်မာသော်လည်း ရန်သူကို လျှော့မတွက်ပေ၊ အထူးသဖြင့် ထိုထူးဆန်းသော မီးတောက် တိုက်ကွက်ကို မြင်တွေ့ပြီးနောက်တွင် ဖြစ်သည်။ ထိုမီးတောက်များ၏ စွမ်းအားမှာ ရင်းနှီးနေသလို ရှိသော်လည်း အကြီးအကဲကျိုးမှာမူ ချက်ချင်း အမှတ်မရသေးပေ။
ထို့ကြောင့် သူသည် ဤအကြိမ်တွင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်သားရဲကို ထုတ်ယူကာ ထပ်မံ တိုက်ခိုက်ဖို့ပြင်လိုက်သည်။
အကြီးအကဲကျိုး၏ အင်္ကျီလက်အောက်မှ ကျောတွင်ပန်းပွင့်အကွက်များပါရှိသော ကင်းခြေများကြီးတစ်ကောင် တွားသွား၍ ထွက်လာခဲ့သည်။ ဤကင်းခြေများ၏ အရွယ်အစားမှာ ကြီးမားလှသဖြင့် ၎င်းမှာ စပါးအုံးမြွေတစ်ကောင်နှင့်ပင် တူနေတော့သည်။ ၎င်း၏ အစွယ်များပေါ်တွင် မြရောင် အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေပြီး ၎င်းမှာ မည်မျှ အဆိပ်ပြင်းကြောင်း ပြသနေသည်။
၎င်းမှာ အကြီးအကဲကျိုး၏ သားရဲဖြစ်သော အဆင့် (၄) ကျောပန်းပွင့် အဆိပ်ကင်းခြေများပင် ဖြစ်သည်။
အဆင့် (၄) သားရဲ ဖြစ်သော်လည်း အကြီးအကဲကျိုး၏ သားရဲမှာ တိုက်ခိုက်ရေးတွင် ကျွမ်းကျင်သူ မဟုတ်ပေ။ ပိုးမွှားတို့၏ ဘုရင်ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းသည် အခြားသော အဆိပ်ရှိ ပိုးမွှားများကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းနှင့် မွေးမြူနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ အကြီးအကဲကျိုးအနေဖြင့် ပျံလွှားခြင်များကို အသုံးပြုကာ ရန်သူ၏ သားရဲများကို ရူးသွပ်သွားအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်းနှင့် အစောပိုင်းက ပိုးကောင်အုပ်ကြီးကို လွှတ်နိုင်ခြင်းမှာ ဤကင်းခြေများ၏ ကြိုးပမ်းမှုကြောင့် ဖြစ်ပြီး အကြီးအကဲကျိုး၏ ကျွမ်းကျင်မှုကြောင့် မဟုတ်ပေ။
အကြီးအကဲကျိုးသည် သူ၏သားရဲကို အပြင်သို့ ထုတ်ယူလေ့ မရှိသော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေခြင်းမှာ သိသာလှပေသည်။
အစောပိုင်းက မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းသွားသောအခါ မျက်ခုံးမွှေးမရှိသော လူမှာ ရုတ်တရက် မျက်နှာ ဖြူလျော်သွားခဲ့သည်။ အကြီးအကဲကျိုးမှာမူ ဤမီးတောက်များကို မည်သည့်အချိန်တွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးကြောင်း အမှတ်မရသော်လည်း ဤလူမှာမူ မှတ်မိနေသည်။
သူ၏ ဆံပင်နှင့် မျက်ခုံးမွှေးများကို လောင်ကျွမ်းသွားစေသည်မှာ ဤထူးခြားသော မီးတောက်ပင် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူ၏ သားရဲမှာလည်း မီးလောင်၍ သေဆုံးသွားသည်ကို သူ ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရဖူးသည်။ ထိုအမှတ်တရမှာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ယခုတိုင် လတ်ဆတ်နေဆဲဖြစ်သဖြင့် သူ လုံးဝ မေ့မရနိုင်ပေ။
သူသည် သတိပြန်ဝင်လာပြီးနောက် ယခုတိုင် ထိုင်နေဆဲဖြစ်သော လင်းကျင်းအား လက်ညှိုးထိုးကာ အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။
"သူပဲ... ငါ့သားရဲကို မီးလောင်သေအောင် လုပ်ခဲ့တဲ့လူက သူပဲ"
အကြီးအကဲကျိုးသည် ၎င်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါမှ ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်နှာတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။
အခြားသော မိစ္ဆာအကဲဖြတ်မှူးများကလည်း လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။
ယခုအခါ ချောင်မိသားစုနှင့် အသုံးမကျသော ဧည့်သည်များသည် သူတို့၏ ရန်သူ မဟုတ်တော့ပေ။ ဤနေရာတွင် သူတို့ကို တားဆီးနိုင်သော တစ်ဦးတည်းသော လူမှာ ဤမီးတောက်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သော လူသားပင် ဖြစ်သည်။
"ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ... ဟန်လုပ်နေတာပဲ... သူ့ကို ကိုက်သတ်စမ်း"
ကြွက်ပိုင်ရှင်က သူ၏ သားရဲကို လင်းကျင်းထံသို့ တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်ပေးရင်း သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုသော ဆန္ဒကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။
"အကဲဖြတ်မှူးလင်း... သတိထားပါ"
အစောင့်ခေါင်းဆောင် ကျန်းက ချက်ချင်းပင် သတိပေးလိုက်၏။
ထိုအချိန်တွင်မှ ချောင်မိသားစုသည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားမှုကို သတိပြုမိလိုက်ကြတော့သည်။
"အကဲဖြတ်မှူးလင်း ဟုတ်လား"
"လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က အစောင့်ခေါင်းဆောင် ကျန်း ပြောခဲ့တဲ့ လူများလား... ငါတို့ရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို လုယူခဲ့တဲ့လူလေ"
"သူကလွဲရင် တခြား ဘယ်သူ ရှိဦးမှာလဲ... သူ ဖြစ်ဖို့က သေချာသလောက်ပဲ"
ချောင်ဖေးဂုန်းသည် လင်းကျင်းအား ပိုမို အသေးစိတ် အကဲခတ်ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်သွားခဲ့ရသည်။ သူသည် ထိုလူကို အစောပိုင်းကတည်းက သတိပြုမိသော်လည်း သူက အစောင့်ခေါင်းဆောင် ကျန်း ပြောဖူးသော မေပယ်မြို့မှ အကဲဖြတ်မှူးလင်း ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။
ထိုအချိန်တွင် ကြွက်ကြီးမှာ ခုန်အုပ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
လင်းကျင်းမှာမူ ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှု လုံးဝ မရှိပေ။
အဆင့် (၃) အနက်ရောင်ကြွက်ကြီးကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် လင်းကျင်းအနေဖြင့် ကိုယ်တိုင် အရေးယူဆောင်ရွက်ရန်ပင် မလိုပေ။ သူ၏နောက်မှ မျောက်ဖြူလေးသည် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်လာခဲ့ပြီး ဆယ်ပေခန့် မြင့်မားလာသည်အထိ အရွယ်အစား ကြီးမားလာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူသည် ထွားကျိုင်းသော မျောက်ဖြူကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ သူ၏ အစစ်အမှန် ရုပ်သွင်ပင် မဟုတ်သေးပေ။ အကယ်၍ သူ၏ မူလအရွယ်အစားသို့သာ ပြန်ပြောင်းလိုက်မည်ဆိုပါက သူသည် အနည်းဆုံး ပေသုံးဆယ်ခန့် မြင့်မားမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ ဤနေရာတစ်ခုလုံးကို ပြားချပ်သွားအောင် နင်းခြေရန် လုံလောက်လှပေသည်။
သို့သော်လည်း ဤအရွယ်အစားမှာပင် လုံလောက်စွာ ခြောက်လှန့်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။ မျောက်ဖြူကြီးသည် သူ၏ လက်သီးကို မြှောက်ကာ ပြေးဝင်လာသော ကြွက်ကြီးကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။ သူတို့ခြေအောက်ရှိ မြေပြင်မှာ တုန်ခါသွားခဲ့ပြီး ကြွက်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမှာ ထိုတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ချိုင့်ဝင်သွားခဲ့ရသည်။
သို့သော် ၎င်းမှာ အဆင့် (၃) ဖြစ်သဖြင့် ကြွက်ကြီးမှာ ချက်ချင်း မသေဆုံးသေးသောကြောင့် မျောက်ဖြူကြီးက နောက်ထပ် အချက်အနည်းငယ် ထပ်မံ ထိုးနှက်လိုက်၏။
သူတို့ ပြန်ကြည့်လိုက်သောအခါ ကြွက်ကြီးမှာ အသားစိုင်များအဖြစ် ကြေမွသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ ခေါင်းမှာလည်း ဘယ်ရောက်သွားမှန်းပင် မသိရတော့ပေ။ မြေပြင်တွင်လည်း ကျင်းတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး အနီးအနားရှိ စားပွဲနှင့် ထိုင်ခုံများမှာလည်း ပျက်စီးကုန်တော့သည်။ အနီးအနားရှိ ကျောက်တံတိုင်းများပေါ်တွင်ပင် အက်ကြောင်းများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။
မျောက်ဖြူကြီး၏ စွမ်းအားကို ယခုအခါ လူတိုင်း မြင်တွေ့လိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။
မြို့တော်တွင် ရှိစဉ်က လင်းကျင်းသည် မျောက်ဖြူကြီး၏ လက်သီးမှာ မည်မျှ စွမ်းအားကြီးကြောင်း သိရှိထားသဖြင့် မျောက်ဖြူကြီးအား ထိုကဏ္ဍတွင် ပိုမို ကျွမ်းကျင်လာစေရန် လေ့ကျင့်ပေးခဲ့သည်။ ယခုအခါ မျောက်ဖြူကြီး၏ လက်သီးချက် တစ်ချက်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားနိုင်သော သားရဲမှာ အနည်းငယ်မျှသာ ရှိတော့သည်။
ဤ အနက်ရောင် ကြွက်ကြီးလည်း အပါအဝင် ဖြစ်သည်။
အစောပိုင်းက လူများကို ခြောက်လှန့်နေခဲ့သော်လည်း မျောက်ဖြူကြီးက ၎င်းထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို ကြမ်းတမ်းစွာဖြင့် နှိမ်နင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရောက်ရှိနေသူတိုင်းမှာ မှင်သက်သွားခဲ့ကြရသည်။
၎င်းမှာ အလွန်ပင် စွမ်းအားကြီးလှသဖြင့် မိစ္ဆာအကဲဖြတ်မှူးများပင်လျှင် မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်နေတော့သည်။
သူတို့သည်လည်း သားရဲအကဲဖြတ်မှူးများ ဖြစ်ကြသဖြင့် မျောက်ဖြူကြီးမှာ အလွန်ဆုံးရှိလျှင် အဆင့် (၃) သာ ဖြစ်ကြောင်း မြင်နိုင်ကြသည်။ သို့သော်လည်း သူ အစောပိုင်းက ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သော စွမ်းအားမှာ အဆင့် (၃) သားရဲတစ်ကောင် ပိုင်ဆိုင်သင့်သော စွမ်းအားထက် သိသိသာသာ ပိုမို သာလွန်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။