လင်းရှောင်ဓားဂိုဏ်းမှ ဧည့်သည်များ ရောက်ရှိလာခြင်း
Vol. 7 Ch. 91
တောက်ပသော နေရောင်ခြည်က စိတ်နှလုံးကို နွေးထွေးစေသည်။ အန်းမူယောင်၏ စိတ်အခြေအနေမှာ အလွန်ပင် ကောင်းမွန်နေတော့၏။ ယခုအခါ သူမတွင် နောင်တရစရာ ဘာမှ မရှိတော့ပေ။ သူမသည် နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်ကာ ရှောင်လင်းအာအား ဖက်၍ အားရပါးရ ငိုကြွေးပစ်လိုက်ချင်စိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာသော်လည်း အတင်းအကြပ် မြိုသိပ်ထားလိုက်ရသည်။
“အစ်မ... မြင်ရဲ့လား.. ရှောင်လင်းအာလေး ပြန်ရောက်လာပြီ.. ရှောင်လင်းအာလေးရဲ့ ဘေးနားမှာ တစ်သက်လုံး မနေပေးနိုင်တာကတော့ တကယ်ပဲ နှမြောစရာပဲ”
သူမ လုပ်ရမည့် ကိစ္စများစွာ ကျန်ရှိနေသေးသည် မဟုတ်ပါလော။ ညဇီးကွက်ဘုရင် တစ်ယောက်တည်းကို ရင်ဆိုင်ရန်ပင် ကြီးမားသော အားထုတ်မှုများစွာ လိုအပ်လှ၏။ အကယ်၍ သူမသာ အချိန်အကြာကြီး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့မည်ဆိုလျှင် တစ်ဖက်လူက သေချာပေါက် ရိပ်မိသွားပေလိမ့်မည်။
အမှတ် (၁၂) ဂူစံအိမ်။
လီယွမ်သည် သူလာခဲ့သော လမ်းအတိုင်း ဝါးတောလေးအတွင်းသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
“အစ်ကိုယွမ်... ဟို သူရဲကောင်းမလေး ထွက်သွားပြီလား”
ဝါးတောလေးကို စောင့်ကြပ်နေသော ဝမ်ကျောက်ကျောက်သည် ထူးဆန်းသော ရနံ့တစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်၏။ မနေ့ညက ဒီကို ရောက်လာခဲ့သော သူရဲကောင်းမလေးမှာ မတော်တဆ ရောက်လာခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သူမ ကောင်းကောင်း သိထားသည်။
အစ်ကိုယွမ်နှင့် ထိုသူရဲကောင်းမလေးတို့ တစ်ညလုံး စကားပြောနေခဲ့ကြကြောင်း သူမ သိသော်လည်း စကားတစ်ခွန်းကိုမျှ မကြားခဲ့ရပေ။ မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော စွမ်းအင်နယ်ပယ်တစ်ခုက သူမ၏ အာရုံခံစားမှု အားလုံးကို ဖယ်ရှားပိတ်ဆို့ထားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။
“သူ ထွက်သွားပြီ”
လီယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။
“အဲဒီ သူရဲကောင်းမလေးက တကယ်ကို သဘောကောင်းတာပဲ.. အစ်ကိုယွမ်ကို နတ်ဆိုး တပိုင်း သူတော်စင် အဆင့် ရုပ်အလောင်း နှစ်ခုလုံးကို အလကား ပေးသွားတာပဲနော်”
ဝမ်ကျောက်ကျောက်က တိုးတိုးလေး ဆိုလိုက်၏။
“ရှောင်ကျောက်... ငါက အဲဒီ သူရဲကောင်းမလေးရဲ့ လှည့်စားတာကို ခံရမှာ စိုးရိမ်နေတာလား”
လီယွမ်က နောက်ပြောင်လိုက်၏။
“မဟုတ်... မဟုတ်ရပါဘူး”
ဝမ်ကျောက်ကျောက်မှာ မျက်နှာလေး နီမြန်းသွားပြီး ခေါင်းကို အဆက်မပြတ် ခါယမ်းနေရှာတော့၏။
“မင်းက အရွယ်ရောက်နေတဲ့ မိန်းကလေး တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီကို ကိုယ့်ခံစားချက်ကိုတောင် မဖုံးကွယ်နိုင်သေးဘူးပဲ.. လေ့ကျင့်ဖို့ အများကြီး လိုသေးတယ်”
လီယွမ်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်၏။
‘ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ’ ဝမ်ကျောက်ကျောက်သည် စိတ်ထဲမှသာ ကြိတ်ကာ ရေရွတ်ဝံ့တော့၏။
“အစ်ကိုယွမ် ရှေ့မှာမို့လို့သာ ခံစားချက်တွေကို ဖုံးကွယ်လို့ မရတာပါ.. တခြားလူတွေ ရှေ့မှာဆိုရင်တော့ ကျွန်မက လုံးဝ တည်ငြိမ်ပါတယ်”
“ကောင်းပြီလေ... အများကြီး တွေးမနေပါနဲ့တော့ မနေ့ညက အမှတ် (၁၂) ဂူစံအိမ်ကို ခိုလှုံဖို့ လာတဲ့သူ ဘယ်နှစ်ယောက်လောက် ရှိလဲ”
လီယွမ်က စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်၏။
“အခုလောလောဆယ်တော့ လူပေါင်း (၁၃၀၀) လောက် ရှိပါတယ်”
ဝမ်ကျောက်ကျောက်က ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်၏။
“ဒီလောက်တောင် များတာလား”
လီယွမ်မှာ အံ့အားသင့်သွားရတော့၏။
“အောင်ပွဲကို ကိုယ်စားပြုတဲ့ တိမ်ဖောက်မြှားကို ဖန်တာချွန်း ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ... အပြင်စည်း ဂူစံအိမ်အသီးသီးက ကူသခင်တွေက မနေ့ညကတည်းက တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ရောက်လာခဲ့ကြတာပါ”
ထိုစဉ် စာပို့ငှက်လေး တစ်ကောင်က ပျံသန်းရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
“စီနီယာအစ်ကို လီယွမ်... နဝမနန်းတော်ရဲ့ ဒုတိယနန်းတော်သခင်ဟာ အတွင်းစည်း တပည့်တစ်စုနဲ့အတူ ရောက်ရှိနေပါတယ်.. အစည်းအဝေးကို ကျေးဇူးပြုပြီး တက်ရောက်ပေးပါ”
“ဒုတိယနန်းတော်သခင် ဟုတ်လား”
လီယွမ်က အံ့ဩတကြီး မေးလိုက်၏။
“ရောက်လာတာ အတော်လေး မြန်သားပဲ”
သူသည် ရှောင်ကျောက်အား ခေါ်ကာ ပင်မတောင်ထိပ်ဆီသို့ ချက်ချင်းပင် ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ ပင်မတောင်ထိပ်တွင်မူ လူအုပ်ကြီးဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ချေပြီ.. လူအုပ်ကြီး၏ အလယ်ဗဟို၌ အဘိုးအို တစ်ဦးသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လျက် ထိုင်နေပြီး အတွင်းစည်း တပည့်များထံမှ အစီရင်ခံစာကို တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေသည်။
“ဒုတိယနန်းတော်သခင်... စာရင်းဇယားတွေ ထွက်လာပါပြီ”
“ဒီတစ်ကြိမ် နတ်ဆိုးတွေရဲ့ ညဘက် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်မှုအတွင်းမှာ ဂူစံအိမ် (၃၆) ခု ထိခိုက်ခဲ့ပြီး ဂူစံအိမ် (၁၅) ခုကတော့ လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့ပါတယ်.. အဲဒီဂူစံအိမ်တွေက တပည့်တွေ တစ်ယောက်မှ အသက်မရှင်နိုင်ခဲ့ပါဘူး.. အဲဒါတွေကတော့ အမှတ် (၃)၊ အမှတ် (၇) နဲ့ အမှတ် (၉) ဂူစံအိမ်တွေ ဖြစ်ပါတယ်”
“ကျန်ရှိနေတဲ့ ဂူစံအိမ် (၂၁) ခု ထဲမှာတော့... အမှတ် (၁) ဂူစံအိမ်မှာ လူ (၅၀၇) ယောက်၊ အမှတ် (၂) ဂူစံအိမ်မှာ လူ (၄၁၀) ယောက် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ပါတယ်”
“အသေအပျောက် လုံးဝ မရှိခဲ့တဲ့ အမှတ် (၁၂) ဂူစံအိမ် ကလွဲရင်... ကျန်တဲ့ ဂူစံအိမ်တွေ အားလုံးက လူဦးရေ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော် ဆုံးရှုံးခဲ့ရပါတယ်”
အစီရင်ခံစာကို ဖတ်ပြနေစဉ်မှာပင် လူအုပ်ကြီးထဲမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်၏။
“စီနီယာအစ်ကို လီယွမ် ရောက်လာပြီဟေ့”
“တကယ်ပဲ စီနီယာအစ်ကို လီယွမ် ရောက်လာပြီ”
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အကြည့်များအားလုံးက တောင်တက်လမ်း၏ အဆုံးသတ်ဆီသို့ စုပြုံကျရောက်သွားခဲ့လေရာ ထိုနေရာတွင် လီယွမ်နှင့် ဝမ်ကျောက်ကျောက်တို့မှာ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာနေကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ လူတိုင်းက အလိုအလျောက်ပင် လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြတော့၏။ မနေ့ညက တိုက်ပွဲသည် သူတို့၏ မျက်စိရှေ့မှောက်တွင် လီယွမ်၏ ဒဏ္ဍာရီလာ အဆင့်အတန်းကို အခိုင်အမာ တည်ဆောက်ပေးနိုင်ခဲ့ပြီး ကူသိုင်းပညာရပ်အပေါ် သူ၏ ပြီးပြည့်စုံလုနီးပါး ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်မှုများကို ပြသနိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။
“စီနီယာအစ်ကို လီယွမ်... မင်္ဂလာပါ.. စီနီယာအစ်မ ရှောင်ကျောက်... မင်္ဂလာပါ”
လူအုပ်ကြီးကို ဖြတ်သန်းသွားစဉ် တပည့်များက သူတို့အား လှိုက်လှဲစွာ နှုတ်ဆက်ကြသည်။ လီယွမ်မှာမူ အေးဆေးတည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဝမ်ကျောက်ကျောက်မှာကား မျက်နှာပန်းပွင့်သွားရတော့၏။ ထင်ရှားကျော်ကြားသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး တစ်ဦး၏ ဘေးနားရှိ တောက်ပသော အရန်လူ တစ်ယောက် ဖြစ်ရခြင်း၏ အရသာမှာ ဤကဲ့သို့ပင်လော။ သူမသည် အနည်းငယ် နေရခက်နေသော်လည်း တစ်ဖက်တွင်လည်း ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေမိသည်။
“တပည့် လီယွမ်... ဦးလေးကို အရိုအသေ ပေးပါတယ်”
လီယွမ်သည် နဝမနန်းတော်၏ အတွင်းစည်းသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် သွားရောက်ခဲ့စဉ်က ဤချီယန် ဆိုသော ဒုတိယနန်းတော်သခင်ကို တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသည်။ သူသည် အချိန်အတော်ကြာကတည်းက နာမည်ကျော်ကြားခဲ့သူ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး လီယွမ်၏ ဆရာ ယွီဟန်ချွမ်း ထက်ပင် အသက်ပိုကြီးလှ၏။
“အရိုအသေပေးစရာ မလိုပါဘူး”
ချီယန်က လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရင်း ဆိုလိုက်၏။
“မင်းရဲ့ အခြေအနေတွေကို ငါ ကြားပြီးပြီ.. ဂျူနီယာညီလေး ယွီရဲ့ အကဲဖြတ်မှုက တကယ်ကို ပြောင်မြောက်တာပဲ”
“အဆင့် (၆) ကူသခင် တစ်ယောက်ရဲ့ အစွမ်းနဲ့ အဆင့် (၇) နတ်ဆိုးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ရုံတင် မကဘူး... တပိုင်း သူတော်စင် အဆင့် နယ်ပယ်ကိုပါ အကြောက်အလန့်မရှိ ရင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့တာက တကယ့်ကို ထူးခြားတဲ့ ပါရမီနဲ့ ချီးကျူးစရာကောင်းတဲ့ သတ္တိပဲ”
“မဆိုးဘူး... တကယ် မဆိုးဘူး”
ချီယန်၏ မျက်လုံးများအတွင်း၌ ချီးကျူးလေးစားမှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့ချေပြီ.. ဤကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်နိုင်ရန်မှာ မည်မျှအထိ ခက်ခဲကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိထားသည်။ ပင်မကူကောင်၏ အလားအလာကို အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်နိုင်ပြီး လက်အောက်ခံ ကူကောင်များကိုပါ ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးချနိုင်မှသာလျှင် ဤကဲ့သို့သော အံ့မခန်း မှတ်တမ်းမျိုးကို ရယူနိုင်မည် မဟုတ်ပါလော။ နဝမနန်းတော်တွင် ဤအဆင့်အထိ ရောက်ရှိလာနိုင်သော လူငယ် ကူသခင်မျိုး မပေါ်ထွက်ခဲ့သည်မှာ အချိန်အတော်ကြာခဲ့ပြီ ဖြစ်တော့၏။
“ဦးလေး... ချီးကျူးတာ များသွားပါပြီ”
လီယွမ်က လက်သီးဆုပ်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်၏။
“ငါ ဒီကို ရောက်လာတာ ဂိုဏ်းရဲ့ အမိန့်အရ ကိစ္စနှစ်ခုကို ပြောဖို့ပဲ”
ချီယန်က လေးနက်သော အသံဖြင့် ဆိုလိုက်၏။
“ပထမအချက်ကတော့... အပြင်စည်းက အမှတ် (၁၂) ဂူစံအိမ်တွေဟာ နတ်ဆိုးတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို အကြိမ်ကြိမ် ခံခဲ့ရပြီး ဖြစ်သလို... အခုလို စစ်မီးတောက်လောင်နေတဲ့ အချိန်မှာ ငြိမ်းချမ်းတဲ့ အချိန်က ဗျူဟာတွေက အသုံးမဝင်တော့ဘူး”
“ဂိုဏ်းတော်က နန်းတော်တစ်ခုစီအောက်မှာရှိတဲ့ ဂူစံအိမ်တွေကို ပေါင်းစည်းပြီး ဒေသကြီး နှစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်”
“ငါတို့ နဝမနန်းတော်ရဲ့ ဂူစံအိမ်တွေကို ပြန်လည် တည်ဆောက်တဲ့နေရာမှာ အမှတ် (၁၂) ဂူစံအိမ်နဲ့ အမှတ် (၄၄) ဂူစံအိမ်တို့ကို ဗဟိုချက်အဖြစ် ထားရှိသွားမယ်.. အဲဒီလို အရင်းအမြစ်တွေကို တစ်စုတစ်စည်းတည်း စုစည်းထားနိုင်မှသာ နတ်ဆိုးတွေကို ခုခံဖို့နဲ့ ပါရမီရှင်တွေကို ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့ ပိုပြီး လွယ်ကူမှာ ဖြစ်တယ်”
“လီယွမ်... မင်းက အမှတ် (၁၂) ဂူစံအိမ်ရဲ့ နန်းတော်သခင်အသစ်အဖြစ် တာဝန်ယူလိုက်ရင် ဘယ်လိုလဲ”
လက်ရှိ အခြေအနေကို ကြည့်မည်ဆိုပါက ဤနေရာတွင် ရပ်နေကြသော လူများအားလုံးထဲတွင် ချီယန်မှလွဲ၍ လီယွမ် တစ်ဦးတည်းသာလျှင် ဂူစံအိမ်သခင်အသစ် ရာထူးကို ရယူနိုင်လောက်သည့် ဂုဏ်သတင်း ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလော။
“တပည့်က စီမံခန့်ခွဲမှုပိုင်းမှာ အားနည်းပါတယ်.. ကူကောင်တွေကို သန့်စင်ဖို့လောက်ကိုပဲ စိတ်ဝင်စားတာပါ”
လီယွမ်မှာ သဘာဝကျကျပင် ဆန္ဒမရှိလှပေ။ အသေးအဖွဲ ကိစ္စရပ်များစွာကို စီမံခန့်ခွဲနေရခြင်းမှာ အချိန်ဖြုန်းခြင်းသာ ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလော။ သူသည် တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ဆိုလိုက်၏။
“ကျွန်တော့်ရဲ့ ဂျူနီယာညီမလေး ဝမ်ကျောက်ကျောက်ကို တာဝန်ယူခိုင်းလိုက်ရင်ရော... ဘယ်လိုနေမလဲ”
“ရှင်”
ဝမ်ကျောက်ကျောက်မှာ အတော်လေး လန့်ဖြန့်သွားပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် လက်ညှိုးထိုးကာ မေးလိုက်၏။
“ဂူစံအိမ်သခင် ဖြစ်ရမယ်.. ကျွန်မကလား”
လီယွမ်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်၏။
“ရှောင်ကျောက်... မင်းက အတွေ့အကြုံ နည်းသေးတယ်.. ဒါက မင်းနဲ့ အသင့်တော်ဆုံး အခွင့်အရေးပဲ”
ထို့နောက် သူသည် သူမ၏ နားနားသို့ ကပ်ကာ တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောလိုက်၏။
“အခုချိန်ကစပြီး တချို့ကိစ္စတွေက မင်းကိုပဲ ယုံကြည်လို့ ရတော့မှာမို့လို့ပါ.. တခြားလူဆိုရင် အဆင်မပြေဘူး”
“အင်း... ကောင်းပါပြီလေ”
လီယွမ် ထိုသို့ ပြောလိုက်ပြီးနောက်တွင် ဝမ်ကျောက်ကျောက်မှာ စိတ်အားထက်သန်သွားရတော့၏။ နောင်တစ်ချိန်တွင် အစ်ကိုယွမ်ကို သေချာပေါက် ကူညီရမည်ဟု တွေးတောမိကာ သူမသည် ဘာမှ ထပ်မစဉ်းစားတော့ဘဲ ချက်ချင်းပင် သဘောတူလိုက်လေတော့သည်။
“ကောင်းပြီလေ”
ချီယန်ကလည်း ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပေ။ လီယွမ်၏ ဂုဏ်သတင်းက နောက်ခံ ပေးထားမည်ဆိုလျှင် ဝမ်ကျောက်ကျောက် အနေဖြင့်လည်း ဤတာဝန်ကို ကောင်းစွာ ထမ်းဆောင်နိုင်လိမ့်မည်သာ။
“ဒုတိယ အချက်ကတော့...”
သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအများကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရင်း ဆိုလိုက်၏။
“ဒီကိစ္စက မင်းတို့နဲ့ ဘာမှ မသက်ဆိုင်တဲ့အတွက်... အားလုံး ထွက်သွားလို့ ရပါပြီ”
မကြာမီမှာပင် လူအုပ်ကြီးမှာ လူစုခွဲ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ စောစောလေးကမှ လူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သော ပင်မတောင်ထိပ်တွင် ယခုအခါ လက်ချိုးရေလို့ ရလောက်သည့် လူအနည်းငယ်သာ ကျန်ရစ်တော့၏။
ချီယန်နှင့် လီယွမ်တို့မှလွဲ၍ အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားပြီး ကျောတွင် ဓားရှည် လွယ်ထားသော လူသုံးဦး ရှိနေသည်။ သူတို့၏ ဝတ်စုံများပေါ်တွင် လှိုင်းထနေသော တိမ်တိုက်များနှင့် ပင်လယ်များ၏ ပုံစံများကို ချည်ထိုးထားပြီး အလွန်ပင် သေသပ်လှပကာ ထူးခြားလှသော အငွေ့အသက်များကို ပေးစွမ်းနေတော့၏။ လီယွမ်သည် ဤကဲ့သို့သော ပုံစံမျိုးကို ဓားနတ်သမီး၏ ဝတ်စုံပေါ်တွင် မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသဖြင့် ထိုသူသုံးဦး၏ အမှတ်အသားမှာ ထင်ရှားနေခဲ့ချေပြီ။
“လီယွမ်... ငါ မိတ်ဆက်ပေးပါရစေ”
ချီယန်က ဆိုလိုက်၏။
“ဒီသုံးယောက်က အလယ်ပိုင်းဒေသမှာ ရှိတဲ့ လင်းရှောင်ဓားဂိုဏ်းက မိတ်ဆွေတွေပဲ ဖြစ်တယ်.. မင်းလည်း ကြားဖူးမှာပါ... ‘မိုးထိအောင် မြင့်မားတဲ့ တောင်ထွတ်တစ်ခု၊ ခမ်းနားကြီးကျယ်တဲ့ စံအိမ်တစ်ခု၊ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဂိုဏ်းကြီးနှစ်ခုနဲ့၊ လောကီနယ်ပယ်ထဲကို ဝင်ရောက်ပြီး သေမျိုး ကမ္ဘာကို ဖြတ်တောက်နိုင်တဲ့ တောင်တန်းသုံးခု’ ဆိုတဲ့ အကြောင်းကိုလေ”
“လင်းရှောင်ဓားဂိုဏ်းဟာ အဲဒီ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဂိုဏ်းကြီးနှစ်ခုထဲက တစ်ခုပဲ ”
“သူတို့ ဒီကို ရောက်လာတာက ‘ဓားနတ်သမီး’ ရဲ့ ရုပ်အလောင်း ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ ကိစ္စကို စုံစမ်းဖို့အတွက်ပဲ.. မင်းရဲ့ စီနီယာအစ်မကြီး နင်ဟုန်ယွီက မင်းကို ပြောပြပြီးလောက်ပါပြီ”
ချီယန်၏ နောက်ကွယ်တွင် ရပ်နေသော လူသုံးဦးသည် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး လီယွမ်အား အရိုအသေပေးလိုက်ကြသည်။
“လင်းရှောင်ဓားဂိုဏ်းရဲ့ (၁၃၁) ဆက်မြောက် တပည့်... ရွှမ်းယွမ်ပါ”
“ဝူချင်းယင်းပါ”
“ကျိုးဝူပင်းပါ”
“စီနီယာအစ်ကို လီယွမ်ကို အရိုအသေ ပေးပါတယ်”
လင်းရှောင်ဓားဂိုဏ်းမှ ထိုသုံးဦးမှာ အလွန်ပင် ငယ်ရွယ်နုပျိုပြီး ခွန်အားများ ပြည့်ဝနေပုံ ရသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ ဂိုဏ်း၏ ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး ဓားသိုင်းပညာတွင် အလွန် ထူးချွန်ကြသူများ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ လီယွမ်ကလည်း လက်သီးဆုပ်ကာ ပြန်လည် အရိုအသေပေးလိုက်၏။
“ဓားနတ်သမီး ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး... ကျွန်တော့်ကို သိချင်တာ ရှိရင် လွတ်လွတ်လပ်လပ် မေးနိုင်ပါတယ်.. ကျွန်တော် သိသလောက် အကောင်းဆုံး ဖြေကြားပေးပါ့မယ်”