အခန်း (၁၀၇၉-၁၀၈၀)
Vol. 91 Ch. 1079-1080
အခန်း ၁၀၇၉ - ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်မှ အသိပေးချက်အသစ် ထုတ်ပြန်ခြင်းနှင့် ထိုးစစ်ကို အားကောင်းစေခြင်း
ရှောင်းယီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ အမှန်စင်စစ် ဤကျင့်စဉ်မှာ မသေမျိုးမျိုးနွယ်ထံမှ လာခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းအတွင်း၌ မည်သည့် လျှို့ဝှက်ထောင်ချောက်များ ပါဝင်နေမည်ကို ယခုအချိန်တွင် မည်သူမျှ မသိနိုင်သေးပေ။
ထောင်ချောက်များ မရှိလျှင်ပင် မသေမျိုးမျိုးနွယ်၏ ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံခြင်းက လူတစ်ယောက်ကို မသေမျိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေနိုင်သလား ဆိုသည်မှာ ပြောရခက်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် မည်သူမျှ မျက်စိမှိတ်၍ မကျင့်ကြံသင့်ပေ။
“နေဦး... အဲ့ဒီကျင့်စဉ်ကို ငါ့ကိုပေးပါ။ ငါတစ်ချက်လောက် ကြည့်ချင်လို့။”
ရှောင်းယီက ပြောလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ။”
ကျန်းယွင်ထျန်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
ညစာစားပြီးနောက် ကျန်းယွင်ထျန်းသည် စစ်ဆေးမေးမြန်းမှု မှတ်တမ်းများနှင့် လုံခြုံရေးဗီဒီယို ဖိုင်အားလုံးကို ရှောင်းယီထံ အပ်နှံလိုက်သည်။
“ဒီဗီဒီယိုဖိုင်တွေက မိတ္တူမရှိဘူး။ အကုန်လုံး ဒီထဲမှာပဲ ရှိတယ်။”
ကျန်းယွင်ထျန်းက ထပ်ပြောလိုက်သည်။
ရှောင်းယီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အကုန်လုံးကို သူ၏ကွန်ပျူတာထဲသို့ ရွှေ့ထည့်လိုက်သည်။
စစ်ဆေးမေးမြန်းမှု မှတ်တမ်းများနှင့် ဗီဒီယိုဖိုင်များကို ကြည့်ရှုစစ်ဆေးပြီးနောက်တွင် စိတ်ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်မှာ ထူးထူးခြားခြား ထူးခြားမှုမျိုး မရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူဘေးဖယ်ထားလိုက်သည်။ မသေမျိုးနွယ်များအကြောင်း သူ၏နားလည်မှုမှာ မလုံလောက်သေးသဖြင့် သူတို့၏ကျင့်စဉ်များကို စမ်းသပ်ကျင့်ကြံရန် ရှောင်းယီ မဝံ့ရဲသေးပေ။
ထို့နောက် ရှောင်းယီသည် လူတိုင်း ဘာပြောနေကြသလဲဆိုသည်ကို သိရန် သူ၏လက်ကိုင်ဖုန်းမှ ဂရုချက်များကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။
“နောက်ထပ် ရက်သတ္တပတ်တစ်ခုရဲ့ နောက်ဆုံးနေ့ကို ရောက်လာပြန်ပြီပဲ။ ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်မှာ အသိပေးချက်အသစ်တွေ ပေါ်လာဦးမလား မသိဘူး။”
“ဟုတ်တယ်။ ငါလည်း သိချင်နေတာ။ ငါတို့ကို အရိပ်အမြွက်လေးတွေ ပိုပေးဖို့ မျှော်လင့်တယ်။ ဒီလိုမျိုး ခန့်မှန်းချက်တွေနဲ့ပဲ ရှင်သန်နေရတာက တကယ်ကို ပင်ပန်းလွန်းတယ်။”
“မင်း အိပ်မက်ယောင်နေတာပဲ။ ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်က အရိပ်အမြွက်ပေးမှာကို စောင့်နေမယ့်အစား သူဌေးဆီက အရိပ်အမြွက်ကို မျှော်ကိုးတာက ပိုပြီး လက်တွေ့ကျလိမ့်မယ်။”
“အတိအကျပဲ။ ဒီကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ဘယ်သူရှိနေမှန်းမှ မသိတာ။ သူက အသိပေးချက်တစ်ခုခု ပေးလာရင်တောင် ငါတို့ ယုံလို့ရပါ့မလား။”
“မင်းမှာ တခြားရွေးချယ်စရာ ရှိလို့လား။ မယုံရင် မင်း ပိုပြီးတောင် မြန်မြန်သေသွားနိုင်တယ်။”
“ဟူး... ဟုတ်ပါရဲ့။ ငါတို့ဘဝတွေက တကယ်ကို ခက်ခဲလွန်းပါတယ်။”
“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မသေမျိုးမျိုးနွယ်တွေကို ဘယ်လို အပြတ်ရှင်းရမလဲဆိုတဲ့ အကြံပြုချက်လေးတွေ ပေးရင်တော့ ကောင်းမှာပဲ။”
“ဒါက စမ်းသပ်မှုရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်နေမှာပေါ့။ သူတို့သာ မင်းကို လာပြောပြရင် ဒီစမ်းသပ်မှုက အာနိသင်မရှိတော့ဘူးလေ။”
“ဒီလိုသာ ဆက်သွားနေရင်တော့ ဒါက အင်အားပြုန်းတီးတဲ့ စစ်ပွဲပဲ ဖြစ်နေမှာ။ စမ်းသပ်မှုမပြီးခင် ငါတို့ဆီမှာ အရင်းအမြစ်တွေ ကုန်သွားရင် အကုန်လုံး သွားပြီပဲ။”
“အဲ့ဒါကြောင့် မင်းရဲ့ကျွန်းအကျယ်အဝန်းကို တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန် ချဲ့ထွင်ရမှာပေါ့။ ကျွန်းကြီးလေလေ အရင်းအမြစ်တွေက ပိုပြီး ထွက်လာလေလေပဲ။”
“ဟူး... စိတ်ကတော့ ရှိပါတယ်၊ လူက မနိုင်တာ။ အခုချိန်မှာ အုတ်မြစ်ကျောက်တွေ အားလုံးက စစ်ရေးကိစ္စတွေထဲကိုပဲ ပုံအောနေရတာ။ လက်နက်နဲ့ ခဲယမ်းတောင် မလုံလောက်ချင်ဘူး။ ကျွန်းကြီးလာရင်လည်း အစောင့်အရှောက်က လိုဦးမှာလေ။ အရမ်းကျယ်တဲ့ ဧရိယာကို ငါတို့ မကာကွယ်နိုင်ဘူး။”
“ဒါက လမ်းပိတ်နေသလိုပဲ။ တစ်ယောက်ယောက်က ဒီဂိမ်းကို မြန်မြန်အနိုင်ယူပြီး ဒီကမ္ဘာကြီးကို အဆုံးသတ်ပေးနိုင်ရင် ကောင်းမှာပဲ။”
ရှောင်းယီ ရောင်းချပေးထားသည့် ကာဘိုင်ရိုင်ဖယ်များက ဤအသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများအတွက် ခံစစ်ဖိအားကို တော်တော်လေး လျှော့ချပေးနိုင်ခဲ့ပုံရသည်။ မဟုတ်လျှင် သူတို့အနေဖြင့် ဤစမ်းသပ်မှုကို မည်သို့အဆုံးသတ်ရမည်ဆိုသည်ကို စဉ်းစားရန် အချိန်ရလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။
ဂရုအတွင်း ဆွေးနွေးနေကြစဉ် အချိန်မှာ သန်းခေါင်ယံသို့ တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။
“တွေ့လား...ဘာအသိပေးချက်မှ ပေါ်မလာဘူးလို့ ငါပြောသားပဲ။ စောင့်ရတာ အလကားပဲ။”
“ငါတော့ မစောင့်ဘူး။ အခု ယီရန်ကင်း သူဌေးရဲ့ အပန်းဖြေဟိုတယ်မှာ ရောက်နေတာ။ အသိပေးချက်မရှိတော့လည်း သွားအိပ်တော့မယ်။”
“ထားလိုက်တော့...အိပ်ချိန်ရောက်ပြီ။ အသိပေးချက်မှ မရှိတာ။ ငါ့ရှေ့က မသေမျိုးတွေကိုပဲ ဖြည်းဖြည်းချင်း ကိုင်တွယ်ရတော့မှာပဲ။”
ဆွေးနွေးမှုများ ငြိမ်ကျသွားခါနီးအချိန်မှာပင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ကို ကြည့်ကြဦး။ အသိပေးချက် ပေါ်လာပြီ။”
လူတိုင်း သူတို့၏ ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်များကို ချက်ချင်း ကြည့်လိုက်ကြ၏။ အမှန်ပင် စခရင်ပေါ်တွင် အသိပေးချက်တစ်ခု ပေါ်နေလေပြီဖြစ်သည်။
“မင်းတို့ ငါ့ကို တကယ်ပဲ အံ့သြစေခဲ့တယ်။ ၁၀၅ ရက်အတွင်းမှာ မင်းတို့က ဒီအတိုင်းအတာအထိ တိုးတက်လာခဲ့ကြတယ်ပေါ့။ မဆိုးဘူး၊ တကယ်ကို မဆိုးဘူး။”
“အရင်တုန်းကဆိုရင် ဒီလိုမျိုး တိုးတက်လာဖို့ အနည်းဆုံး ဆယ်နှစ်လောက် ကြာခဲ့တယ်။ အခု တစ်လောကလုံးရဲ့ တိုးတက်မှုကို ဘယ်သူက အရှိန်မြှင့်ပေးခဲ့တာလဲဆိုတာ ငါ သေချာ ကြည့်ကြည့်ရဦးမယ်။”
၎င်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှောင်းယီ၏ ရင်မှာ ဒိန်းခနဲ ဖြစ်သွား၏။ ဤအချိန်တွင် သူသည် မည်သူမှ မမြင်နိုင်ရန် ကိုယ်ပျောက်အတတ်သာ ရှိစေချင်တော့သည်။
“ရှောင်းယီ... မဆိုးဘူးပဲ။ ဒီလောက်အထိ ကောင်းကောင်း တိုးတက်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် မင်းကို ဆုလာဘ်အနေနဲ့ မေးခွန်းတစ်ခု မေးခွင့်ပြုမယ်။”
ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်က သူ၏အမည်ကို တိုက်ရိုက် ခေါ်ယူလိုက်ခြင်းပင်။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူအားလုံး ထိုအမည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဂရုများအတွင်း ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားကြတော့သည်။
“ရှောင်းယီလား။ ဒါက ယီရန်ကင်း သူဌေးရဲ့ နာမည်အရင်းလား။”
“သိသာနေတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား။”
“ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ရဲ့ အမည်တပ်ခေါ်ခြင်းကို ခံရတယ်ဆိုတော့... သူက တကယ်ကို ထူးချွန်တဲ့သူပဲ။”
“ငါကတော့ သူဌေးက အရမ်းထင်ပေါ်ချင်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ ထင်တယ်။ စကားပုံရှိတယ်လေ ‘သစ်ပင်ကြီးလေ လေတိုက်ခံရလေ’ ဆိုတာမျိုး။ ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ရဲ့ နောက်ကွယ်ကလူက ဒီလောက်အစွမ်းထက်တဲ့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူမျိုး ရှိနေတာကို ခွင့်မပြုရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။”
“ဟာ... အဲ့ဒီလိုတော့ ဖြစ်လို့မရဘူးလေ။ အခုချိန်မှာ ငါတို့က သူဌေးကို အားကိုးပြီး အသက်ဆက်နေရတာ။ သူဌေးသာမရှိရင် မသေမျိုးမျိုးနွယ်တွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို လုံးဝ ခုခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”
“အဲဒီလောက်အထိတော့ ဖြစ်မှာမဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်က သူဌေးကို မေးခွန်းမေးခွင့်ပေးတယ်ဆိုကတည်းက သူ့ကို အသိအမှတ်ပြုထားလို့ပဲ မဟုတ်လား။”
“သူဌေး ဘာမေးမလဲဆိုတာ ငါတကယ် သိချင်နေပြီ။”
“ဟုတ်တယ်။ ဒီနေရာကနေ ဘယ်လိုထွက်သွားရမလဲဆိုတာကို မေးရင် အကောင်းဆုံးပဲ။”
“မသေမျိုးမျိုးနွယ်တွေကို ဘယ်လိုကိုင်တွယ်ရမလဲဆိုတာ မေးတာက ပိုပြီး လက်တွေ့ကျမယ်လို့ ငါခံစားရတယ်။”
“မေးခွန်းတစ်ခုတည်းက နည်းလွန်းတယ်။ နောက်ထပ် မေးခွန်းအချို့ ထပ်မေးခွင့်မရှိဘူးလား။”
“ဒါက ဈေးဆစ်လို့ရတဲ့အရာ မဟုတ်ဘူးကွ။”
ဆွေးနွေးမှုများကြားတွင် ရှောင်းယီက ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝင်ပြောကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။
“ဒီကမ္ဘာကနေ ထွက်ခွာနိုင်ဖို့အတွက် ဘာစည်းကမ်းချက်တွေ လိုအပ်လဲ။”
“ပထမအချက်က ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင် တစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားရမယ်။ ဒုတိယအချက်က လူတိုင်းရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာကြံ့ခိုင်မှုက SSS အဆင့်ကို ရောက်ရှိရမယ်။ ကျန်တဲ့ စည်းကမ်းချက်တွေကတော့ မဖြစ်မနေ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့အနေနဲ့ ပိုပြီး တိုးတက်အောင် လုပ်ထားမယ်ဆိုရင် ဒီကမ္ဘာကနေ ထွက်ခွာတဲ့အခါမှာ အားသာချက်တွေ ပိုရှိလိမ့်မယ်။”
ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ပေါ်ရှိ ထိုအဖြေကို မြင်လိုက်သောအခါ ရှောင်းယီ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။
“လူတိုင်းရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာက SSS အဆင့် ရောက်ဖို့ တကယ်လိုအပ်တာပဲ။”
“ကောင်းပြီ... မေးခွန်းကို ဖြေပြီးပြီ။ လူတိုင်းက ဒီလောက်အထိ ကောင်းကောင်း တိုးတက်နေကြပြီဆိုတော့ မသေမျိုးမျိုးနွယ်တွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို နည်းနည်းလောက် ထပ်တိုးပေးဖို့ လိုအပ်လာပြီ။ ဒီထက်ပိုပြီး ပြင်းထန်တဲ့ ထိုးစစ်တွေကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ပြင်ဆင်ထားကြပါ။”
နောက်ဆုံးစာကြောင်း ပေါ်လာပြီးနောက် ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်က ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားတော့သည်။
“သေစမ်း... ဒါက ဘာဖြစ်တာလဲ။ ငါတို့ ကောင်းကောင်း တိုးတက်လာလို့ ဆုပေးရမယ့်အစား ရန်သူ့တိုက်စစ်ကို ဘာလို့ ပိုအားကောင်းအောင် လုပ်ရတာလဲ။”
“ဟုတ်ပါ့။ ဒါက ဘယ်လို ယုတ္တိမျိုးလဲ။”
“ယုတ္တိအကြောင်း အခုလောလောဆယ် မမေးနဲ့ဦး။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ သက်သက်သာသာ နေခဲ့ရတာ တစ်ဝက်တောင် မရှိသေးဘူး။ အခုကစပြီး ငါတို့တွေ ပြန်ပြီး အလုပ်ရှုပ်ကြတော့မယ် ထင်တယ်။”
“ဟုတ်တယ်။ ငါတို့ ကာဘိုင်ရိုင်ဖယ်တွေ ရရုံပဲရှိသေးတယ်။ မသေမျိုးတွေရဲ့ ထိုးစစ်က အားကောင်းလာတော့မယ်တဲ့။ ဟူး... ခက်ခဲလိုက်တာ။”
“မင်းတို့ကော သူဌေး ဘာမေးခွန်းမေးခဲ့လဲဆိုတာ မသိချင်ကြဘူးလား။”
“သိချင်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ သူဌေးက ငါတို့ကို ပြောပြချင်ရင် ကျိန်းသေပေါက် ပြောပြလိမ့်မယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်။”
“မှန်တယ်။ သူဌေးက ဘာမှမပြောသေးဘူးဆိုရင် ပြောပြဖို့ အဆင်မပြေသေးတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။”
၎င်းကို မြင်သောအခါ ရှောင်းယီက ဝင်ပြောလိုက်သည်။
“ငါ မင်းတို့ကို အခု ပြောပြနိုင်တာကတော့ ဒီကမ္ဘာကနေ ထွက်ခွာဖို့အတွက် လိုအပ်တဲ့ အခြေအနေတွေထဲက တစ်ခုက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူအားလုံးရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာအဆင့်က SSS အဆင့်ကို ရောက်ရမယ် ဆိုတာပဲ။”
“သူဌေးက ငါတို့ရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာအဆင့်ကို မြှင့်ဖို့ အမြဲတစေ အားပေးနေတာ အံ့သြစရာ မရှိတော့ဘူး။ သူ ဒါကို ကြိုပြီး ရိပ်မိနေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။”
“ကျိန်းသေတာပေါ့။ ဒီတစ်ခါတော့ သူဌေးက ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ဆီကနေ အပြည့်အဝ အတည်ပြုချက် ရလိုက်တာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။”
“ဒါဆို ဘာပြောစရာ ရှိသေးလဲ။ မြန်မြန် အဆင့်မြှင့်ကြတော့လေ။ မနှောင့်နှေးကြနဲ့။ အကယ်၍ လူတိုင်းက မနက်ဖြန်မနက်မှာ SSS အဆင့်ဖြစ်သွားမယ်ဆိုရင် ငါတို့ ဒီမသေမျိုးမျိုးတွေနဲ့ ဆက်ပြီး ရင်ဆိုင်နေစရာ မလိုတော့ဘူး။”
“ဟုတ်တယ်။ လူတိုင်း SSS အဆင့် မြန်မြန်ရောက်လေ၊ ငါတို့ ဒီမသေမျိုးမျိုးတွေနဲ့ တိုက်နေရတာ မြန်မြန်ပြီးလေပဲ။”
“လခွီးထဲမှ... မင်းက အဆင့်မြှင့်ရတာ လွယ်တယ် ထင်နေလား။ ငါ အဆင့်မြင့်အစားအစာတွေ စားနေတာ ကြာလှပြီ။ အခုထိ A အဆင့်မှာပဲ ရှိသေးတယ်။ လုံးဝ တက်မလာဘူး။”
“ဒါဆိုရင် သွားတိုက်ခိုက်လေ။ တိုက်ခိုက်တာကလည်း အဆင့်တိုးစေတယ်လို့ သူဌေး ပြောဖူးတယ် မဟုတ်လား။”
“ငါတို့ အခု တိုက်နေရတာ မလုံလောက်သေးဘူးလို့ မင်းပြောချင်တာလား။”
အခန်း ၁၀၈၀ - ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင် မဖြစ်မနေလိုအပ်ခြင်းနှင့် စနိုက်ပါရိုင်ဖယ်
ရှောင်းယီသည် ဂရုထဲမှ ဆွေးနွေးမှုများကို လုံးဝအရေးမစိုက်ဘဲ ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်၏ အဖြေထဲတွင်ပါသော ဤကမ္ဘာမှ ထွက်ခွာရန် ပထမဆုံးစည်းကမ်းချက်ကိုသာ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စဉ်းစားနေမိသည်။
ပထမအချက်မှာ ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင် တစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားရမည်ဖြစ်ပြီး ထို့နောက်တွင် အဖွဲ့ဝင်အားလုံး SSS အဆင့်သို့ရောက်ရှိရမည် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင် မရှိသူများ ဤကမ္ဘာမှ ထွက်ခွာနိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်ဟု ဆိုလိုခြင်းလော။
ထိုသို့တွေးမိသည်နှင့် ရှောင်းယီ၏ မျက်မှောင်မှာ ပို၍ပင် ကြုတ်ဝင်သွားတော့သည်။ လက်ရှိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ၏ အခြေအနေမှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူအရေအတွက်က ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင် အရေအတွက်ထက် ပိုများနေခြင်းပင်။
အရင်တုန်းက မသေမျိုးမျိုးကျွန်းသည် မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ ကျွန်းခွဲများသို့ ချဉ်းကပ်လာစဉ်က ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်တိုင် ၈ ခု ရရှိခဲ့သော်လည်း လူအများစုမှာ အဆင်ပြေစေရန်အတွက် ၎င်းတို့ကို ရိုက်ခွဲဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ကြသည်။
အမှန်စင်စစ် ၎င်းတို့ကို ဖျက်ဆီးပစ်ခြင်းက အလုပ်ရှုပ်သက်သာစေသည် မဟုတ်ပါလော။
ထိုသို့လုပ်ခြင်းဖြင့် ရှောင်းယီထံမှ ပိုးသတ်ဆေးတောင်းစရာ မလိုဘဲ ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင် အစားခံရမည့် ဘေးမှ ကင်းဝေးစေသလို ကျွန်းပေါ်တွင် မသေမျိုးမျိုးနွယ်များ အဆက်မပြတ် ပေါ်ပေါက်လာမှုကိုလည်း တားဆီးပေးနိုင်ပေသည်။
ယခုပြန်စဉ်းစားကြည့်မှ ထိုကျွန်းအထိမ်းအမှတ်တိုင်များသည် ကမ္ဘာ့စည်းမျဉ်းများ သို့မဟုတ် နောက်ကွယ်ကလူက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများအတွက် ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်များ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးသည့် နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်ပုံရသည်။
သို့သော် ရလဒ်အနေဖြင့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများက ၎င်းတို့ကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ခွဲပစ်ခဲ့ကြ၏။ အကယ်၍ နောက်ကွယ်ကလူသာ ဤအကြောင်းကို သိသွားလျှင် သူ၏နှလုံးသားပါ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားပေလိမ့်မည်။
“ဒါဆိုရင် အသက်ရှင်သူအချို့က ဒီကမ္ဘာကနေ ထွက်ခွာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ဆိုလိုတာလား။”
ရှောင်းယီက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တစ်ဦးတည်း ရေရွတ်လိုက်သည်။
အခြားမဟာမိတ်အဖွဲ့များကို ထားလိုက်လျှင်ပင် ယီရန်ပင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့တစ်ခုတည်းမှာတင် ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်များ အတော်လေး လိုအပ်နေသေးသည်။ ယီရန်ပင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့တွင် ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင် ၆၂၆ ခု ရှိသော်လည်း အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူမှာ ၁၀၂၃ ဦး ရှိနေသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ လူပေါင်း ၄၀၀ နီးပါးမှာ ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင် ခွဲတမ်းရရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
“ငါ ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်တွေ ပိုရှာဖို့ လိုအပ်နေသေးတယ်။”
ရှောင်းယီက သက်ပြင်းချရင်း တွေးလိုက်မိသည်။
အရင်အခြေအနေများအရ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများအနေဖြင့် ပိုင်ရှင်မဲ့ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်များကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် ဖြစ်နိုင်သေးသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ယခင်အသုတ်က အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ ချန်ထားခဲ့သောအရာများ သို့မဟုတ် မသေမျိုးမျိုးနွယ်များ၏ အစားခံလိုက်ရသောအရာများ စသည်ဖြင့် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိုသို့သော ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်များမှာလည်း အများကြီးရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း ရှောင်းယီက သိနေသဖြင့် မတတ်သာဘဲ သက်ပြင်းချမိပြန်သည်။
ရုတ်တရက် သူ ပြဿနာတစ်ခုကို သတိပြုမိသွားခဲ့သည်။ ယခင်အသုတ်က အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် အဘယ်ကြောင့် ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်များကို ချန်ထားခဲ့ကြသနည်း။
“အရင်အသုတ်က အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေရဲ့ အခြေအနေက အခု ငါတို့နဲ့ လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေတာလား။ ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်တွေ အများကြီးရှိပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေက နည်းနေတာမျိုးလား။”
ရှောင်းယီက တွေးတောလိုက်မိသည်။ လက်ရှိတွင် ၎င်းတို့ကို အဘယ်ကြောင့် ချန်ထားခဲ့သနည်းဆိုသည်ကို ရှင်းပြရန် ဤနည်းလမ်းတစ်ခုသာ ရှိပုံရသည်။
ရှောင်းယီ ခေါင်းကို ပွတ်လိုက်မိ၏။ မေးခွန်းတစ်ခုတည်းနှင့် သူ၏ရင်ထဲမှ သံသယအားလုံးကို မဖြေရှင်းနိုင်ပေ။ သူလုပ်နိုင်သည်မှာ အစွမ်းကုန် တိုးတက်အောင်လုပ်ပြီး နောက်ကွယ်ကလူနှင့် စကားပြောခွင့်ရမည့် အခွင့်အရေးကို ကြိုးစားအရယူရန်သာ ဖြစ်ပုံရသည်။
“စနစ်... လက်မှတ်ထိုးဝင်မယ်။”
သန်းခေါင်ကျော်သွားပြီဖြစ်သဖြင့် ရှောင်းယီသည် အရင်ဆုံး လက်မှတ်ထိုးဝင်လိုက်သည်။
[လက်မှတ်ထိုးဝင်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်။ ရရှိသောဆုလာဘ်- ဘားရက်တ်စနိုက်ပါရိုင်ဖယ် ပုံစံခွက် (SSS အဆင့်) ၁။]
“နောက်ထပ် သေနတ်တစ်လက် ပေါ်လာပြန်ပြီပဲ။”
ရှောင်းယီက အံ့သြတကြီး ပြောလိုက်ပြီးနောက် သူ၏လက်ကိုင်ဖုန်းကို ဘေးသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။
“မနက်ဖြန်ကျရင် အစ်ကိုကျန်းတော့ ထပ်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေဦးတော့မှာပဲ။”
တိုက်ခိုက်ရေးရူးသွပ်သူတစ်ဦးဖြစ်သည့် ကျန်းယွင်ထျန်းကို အစိတ်လှုပ်ရှားစေဆုံးအရာမှာ ရှောင်းယီထံမှ ပိုကောင်းသော၊ ပိုသစ်သော လက်နက်များ ရရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ထိုညတွင် မဟာမိတ်အဖွဲ့အားလုံးသည် မသေမျိုးမျိုးနွယ်များ၏ ထိုးစစ်မှာ သိသိသာသာ အားကောင်းလာသည်ကို ခံစားလိုက်ကြရ၏။ ရှောင်ယီ ပေးထားသည့် ကာဘိုင်ရိုင်ဖယ်များကြောင့် လျှော့ချထားခဲ့သည့် ခံစစ်အင်အားစုများကို ရှေ့တန်းသို့ ပြန်လည်ခေါ်ယူကာ ခံစစ်ကြောင်းများကို ဖြည့်တင်းခဲ့ကြရသည်။
ယီရန်ပင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ပင်လျှင် အသုံးမပြုဘဲ ထားခဲ့သည့် အပေါ့စားစက်သေနတ်များကို ထိုညတွင် စတင်အသုံးပြုခဲ့ရသည်။ မသေမျိုးမျိုစနွယ်များ၏ ထိုးစစ်မှာ ပြင်းထန်လှသော်လည်း အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် ကာဘိုင်ရိုင်ဖယ်များကို အားကိုးကာ ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ခဲ့ကြ၏။ ထိုလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း မည်မျှပင် ခက်ခဲပင်ပန်းခဲ့ကြသည်မှာတော့ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။
နောက်တစ်နေ့မနက်တွင် ရှောင်းယီသည် သူ၏မနက်ခင်းကျင့်ကြံခြင်းကို အဆုံးသတ်ပြီးနောက် မနက်စာစားရန် အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာခဲ့လိုက်သည်။ ထမင်းစားပွဲပေါ်ရှိ လေထုမှာ တစ်စုံတစ်ရာကြောင်း လေးလံနေသယောင် ရှိနေသည်။
“ဘာဖြစ်နေကြတာလဲ။”
ရှောင်းယီက မေးလိုက်သည်။ မည်သူမျှ ဝင်မဖြေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းယွင်ထျန်းကသာ မတတ်သာဘဲ ပြောလိုက်ရသည်။
“မနေ့က ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်က အသိပေးချက်နဲ့ ညနှောင်းပိုင်းမှာဖြစ်ခဲ့တဲ့ မသေမျိုးမျိုးနွယ်တွေရဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ထိုးစစ်ကြောင့် လူတိုင်း နည်းနည်း စိုးရိမ်နေကြတာပါ။”
“ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ ကောင်းတဲ့ဘက်ကပဲ ကြည့်ကြစမ်းပါ။”
ရှောင်းယီက သူတို့ကို နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။
“မနေ့က ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ရဲ့ အသိပေးချက်အရ နောက်ကွယ်ကလူက ငါတို့ကို အသက်ရှင်စေချင်သေးတယ်ဆိုတာကို အတိအကျ ပြနေတာပဲ။”
လူတိုင်းက ရှောင်းယီကို နားမလည်နိုင်သလို ကြည့်လိုက်ကြသည်။
“သူတို့က ငါတို့ကို အသက်ရှင်စေချင်စိတ် မရှိဘူးဆိုရင် ဒါတွေကို လာပြောနေမှာ မဟုတ်ဘူး။ စဉ်းစားကြည့်လေ...အသိပေးချက်သာ မရှိခဲ့ရင် ညနှောင်းပိုင်းမှာ မဟာမိတ်အဖွဲ့ ဘယ်နှဖွဲ့လောက် ကျရှုံးသွားမလဲ။”
ရှောင်းယီက ပြုံးကာ ဆိုလိုက်သည်။ လူတိုင်းက ခေါင်းတငြိတ်ငြိတ် လုပ်လိုက်မိကြသည်။
အကယ်၍ ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်က အသိပေးချက် မပေးခဲ့ဘဲ မသေမျိုးမျိုးနွယ်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုက ရုတ်တရက် အားကောင်းလာခဲ့မည်ဆိုလျှင် မဟာမိတ်အဖွဲ့ အတော်များများ ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ကြမညခ မဟုတ်ပေ။
“ဒါ့အပြင် ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်တိုင်ဆီကနေ ရှင်းလင်းတဲ့ ညွှန်ကြားချက်ကိုလည်း ငါ ရခဲ့တယ်။ ငါတို့ ဒီကမ္ဘာကနေ ထွက်သွားချင်တယ်ဆိုရင် လူတိုင်း SSS အဆင့်ကို ရောက်ဖို့ လိုတယ်။”
ရှောင်းယီက သူ၏နို့ခွက်ကို မြှောက်ကာ တစ်ငုံသောက်ပြီးနောက် ဆက်ပြောလိုက်သည်။
ရှောင်းယီ ထိုအကြောင်းအရာကို စပြောလိုက်သည်နှင့် အန်းယွဲ့က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဆိုလိုက်သည်။
“ကျွန်းပိုင်ရှင်... ဒါကတော့ ငါတို့ အရင်ကတည်းက ခန့်မှန်းထားတာပဲလေ။ တခြားမေးခွန်းတွေ မေးသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဥပမာ ငါတို့ကို ဘာလို့ ဒီကို ခေါ်လာတာလဲ။ ဒါမှမဟုတ် သူတို့က ဘယ်သူတွေလဲ ဆိုတာမျိုးပေါ့။”
ကျန်ရှိနေသူများကလည်း ထောက်ခံသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤကဲ့သို့ မေးခွန်းမေးခွင့်ရခြင်းမှာ အလွန်ရှားပါးလှရာ ရှောင်းယီအနေဖြင့် ဤမေးခွန်းမျိုးလောက်သာ မေးခြင်းမှာ အနည်းငယ် နှမြောစရာကောင်းနေသည် မဟုတ်ပါလော။
ရှောင်းယီက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။
“ခင်ဗျားတို့ပြောတဲ့ မေးခွန်းတွေကို အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ကျုပ် စဉ်းစားခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါတွေကို မမေးဖို့ ချက်ချင်းပဲ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။”
လူတိုင်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့ကြသည်။
“ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲ့ဒီအရာတွေက လွန်ခဲ့ပြီးပြီဖြစ်ပြီးတော့ ကျုပ်တို့နဲ့ အလှမ်းဝေးလွန်းနေလို့ပဲ။ ကျုပ်တို့က လက်ရှိမှာ ကောင်းကောင်းအသက်ရှင်နေဖို့ပဲ လိုတယ်။”
ရှောင်းယီက ဆက်ပြောလိုက်သည်။
“လူအများစုက အတိတ်မှာပဲ နစ်မွန်းနေတတ်ကြတယ်။ ဒါမှမဟုတ် အနာဂတ်ကို အရမ်းတွေးပူနေတတ်ကြလို့ သူတို့ရဲ့ လက်ရှိအလုပ်တွေကို ထိခိုက်ကုန်ကြတာ။ အရင်ဆုံး ကျုပ်တို့ ဒီကမ္ဘာကနေ ထွက်ခွာနိုင်မှသာ နောက်ထပ် ရှေ့ဆက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလား။”
ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရလျှင် ယခုအချိန်၌ ‘ပစ္စုပ္ပန်မှာ ရှင်သန်ပါ၊ ပစ္စုပ္ပန်မှာ ကောင်းကောင်းနေပါ၊ ပစ္စုပ္ပန်မှာ အကောင်းဆုံးလုပ်ပါ’ ဟူသည့်စကားအတိုင်း လုပ်ဆောင်ကြရမည်ဖြစ်သည်။
အတိတ်ဆိုတာ ဘယ်လောက်ပဲ တွေးနေနေ ပြောင်းလဲလို့မရပါချေ။ အနည်းဆုံးတော့ ယခုအချိန်မှာပေါ့။ အနာဂတ်ဆိုသည်မှာလည်း စိတ်ကူးယဉ်မှုသက်သက်ပင်။ သင်တွေးနေသည့် အနာဂတ်က တကယ်ရောက်လာမလားဆိုသည်ကို မည်သူမှ မသိနိုင်ချေ။
လူတိုင်း နားလည်သွားကြ၏။ ယွမ်နွန်က ခေါင်းခါကာ ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်းပိုင်ရှင်က ဒီလောက်ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ဒီလောက်အထိ အတွေးအခေါ်ပိုင်းမှာ ရင့်ကျက်နေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ငါတောင် ရှက်မိပါတယ်။”
ရှောင်းယီက ပြုံးလိုက်သည်။
“တကယ်တော့ အဲ့ဒီမေးခွန်းတွေကို မေးခဲ့ရင်တောင် တစ်ဖက်လူက ကျိန်းသေပေါက် ဖြေလိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ဘူး။ ဒါကြောင့် ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲ မမေးခဲ့တာပါ။ အချိန်တန်ရင်တော့ သူတို့ ငါတို့ကို လာပြောပြမှာပါပဲ။”
လူတိုင်းက တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။
“တကယ်တော့ မနေ့က မေးခွန်းရဲ့ အဖြေထဲမှာ ငါ ဂရုထဲမှာ ချန်ထားခဲ့တဲ့ နောက်ထပ် အခြေအနေတစ်ခု ရှိသေးတယ်။”
ရှောင်းယီက အနည်းငယ်စဉ်းစားပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည်။
“ဒီကမ္ဘာကနေ ထွက်ခွာဖို့ အခြေအနေလား။ နောက်ထပ် ဘာရှိသေးလို့လဲ။”
အန်းယွဲ့က အလျင်စလို မေးလိုက်၏။
“ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင် တစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားရမယ်ဆိုတာက အခြေခံလိုအပ်ချက်ပဲ။”
ရှောင်းယီက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ၎င်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူတိုင်း မှင်တက်သွားကြ၏။
“ဆိုလိုတာက ဒီကမ္ဘာကနေ ထွက်သွားဖို့ ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင် တစ်ခုရှိမှ ရမယ်ပေါ့။ ဒါဆိုရင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေ အများကြီး ထွက်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးပေါ့။”
အန်းယွဲ့သည် ယီရန်ပင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့အတွင်းရှိ ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင် အရေအတွက်နှင့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အရေအတွက်ကို အလွန်ရှင်းလင်းစွာ သိထားသူဖြစ်သည်။
ရှောင်းယီက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
“ဒါကြောင့်လည်း ကျုပ် ဒီစည်းကမ်းချက်ကို ထုတ်မပြောခဲ့တာ။ အကယ်၍ ဒါကို လူသိရှင်ကြား ကြေညာလိုက်မယ်ဆိုရင် လူတချို့က သူတို့ကိုယ်တိုင် မထွက်သွားနိုင်မှာစိုးလို့ တခြားသူတွေကိုပါ ဆွဲချဖို့အတွက် သူတို့ရဲ့ အဆင့်ကို တမင်မမြှင့်ဘဲ နေကြလိမ့်မယ်။”
ငါမထွက်သွားရရင် ဘယ်သူမှ မထွက်ရဘူး ဆိုသည့် သဘောမျိုးပင်။
အန်းယွဲ့က ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“မှန်ပါတယ်။ ဒီကိစ္စကိုတော့ ငါတို့အချင်းချင်းပဲ သိထားကြတာ ပိုကောင်းမယ်။”
အန်းရန်နှင့် တခြားသူများကလည်း ချက်ချင်းပင် ဆွေးနွေးလာခဲ့ကြသည်။
“ဟူး... အစတုန်းက ငါတို့ ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်တွေ အများကြီး ရိုက်ခွဲပစ်ခဲ့မိတာပဲ။”