အခန်း (၁၆၅-၁၆၆)

အခန်း (၁၆၅)

အစောပိုင်းက မုန့်ကျင်းချန်းသည် သွေးတစ်လုတ် အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။ သူ့ရင်ဘတ်ထဲတွင် တင်းကျပ်နေပြီး မူးဝေနောက်ကျိမှုက သူ့ကို ရိုက်ခတ်နေခဲ့သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ကြီးမားသော အားတစ်ခု၏ အထိန်းအကွပ်မဲ့စွာ ဆွဲငင်ခံလိုက်ရပြီး သစ်ပင်တစ်ပင်ကို ဝင်တိုက်မိသွားခဲ့သည်။

သူ အသက်ကို အမောတကောရှူ၍ နာကျင်မှုကို အံတုကာ သူရပ်နေခဲ့သည့် အရပ်မျက်နှာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ဆယ်မီတာခန့် အကွာအဝေးတွင်... ခရမ်းရောင် ဝတ်စုံရှည် ဝတ်ဆင်ထားသော လူတစ်ယောက်သည် သတ္တုတုတ်တစ်ချောင်းကို ဝှေ့ယမ်း၍ လူသစ်ဝတ်စုံ ဝတ်ထားသူတစ်ဦးကို တရစပ် ထိုးနှက်တိုက်ခိုက်နေသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

မုန့်ကျင်းချန်း၏ မျက်နှာအမူအရာသည် မှင်တက်သွားပြီး ပါးစပ်မှာလည်း အဟောင်းသား ပွင့်သွားရသည်။ သူက သူ၏ ပစ္စည်းသိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ဘီယာတစ်ပုလင်းကို ထုတ်ယူကာ စိတ်ငြိမ်သွားစေရန် တစ်ငုံ မော့သောက်လိုက်သည်။

"အင်း... ဒါက လေလှိုင်းတွေ ထိမိလို့ ဖြစ်တဲ့ ပုံရိပ်ယောင်လား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါပဲ မူးနေတာလား"

အခြားတစ်ဖက်ရှိ နတ်ကွန်းရှေ့ ခြံဝင်းအတွင်း၌မူ...

K3 ၏ စွမ်းအင်ဒိုင်းသည် ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး သူ၏ သက်လုံလည်း အစွမ်းထက်စွမ်းရည်များကို ထပ်မံအသုံးပြုရန်အတွက် ယာယီအားဖြင့် မလုံလောက်တော့ပေ။ သို့သော်လည်း ဖုန်းပုကြွယ်၏ အရူးအမူးတိုက်ခိုက်မှုများဖြင့် ထိုမူမမှန်မှုကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာ ခက်ခဲနေဦးမည် ဖြစ်သည်။ ဒေတာများအရ ဤသို့ တိုက်ခိုက်မှုမျိုးသည် မူမမှန်မှု၏ အသက်အမှတ် ၁ ရာခိုင်နှုန်းခန့်ကိုသာ လျော့နည်းစေပြီး တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းကလည်း ထိုစံနှုန်းကို မမီကြပေ။

ရွံစရာအကောင်းဆုံးအချက်မှာ... ဤသို့ အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေရသည့် အခြေအနေသည် K3 ၏ ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးနှုန်းကို ထိခိုက်စေခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူ့အသက်အမှတ်ကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းလိုပါက ဖုန်းပုကြွယ်၏ လိုက်လံတိုက်ခိုက်မှုမှ လွတ်မြောက်ရန် နည်းလမ်းရှာရမည်ဖြစ်ပြီး အနည်းဆုံး ဆယ်စက္ကန့်ခန့် ထိတွေ့မှုမရှိဘဲ ရှောင်တိမ်းနေရမည် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဖုန်းပုကြွယ်၏ အသက်အမှတ်သည် ခန္ဓာကိုယ်မြင့်တင်ခြင်းမန္တန်ကို စက္ကန့် ၂၀ ခန့်သာ ထိန်းထားနိုင်တော့သည်။ အကယ်၍ K3 က ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ပါက ဖုန်းပုကြွယ်၏ ပစ္စည်းကိရိယာများ ပျက်စီးသွားမည် ဖြစ်သဖြင့် သူသည် အရူးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဇွတ်မှိတ် လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း K3 ကား အလွယ်တကူ အရိုက်နှက်ခံမည့်သူမျိုး မဟုတ်ပေ။ သူ့တွင် စွမ်းအင်ဒိုင်း မရှိတော့သော်လည်း ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်မှုက ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ခွန်အားနှင့် အရှိန်ပိုင်းတွင် သူသည် ခန္ဓာကိုယ်မြင့်တင်ခြင်း မန္တန်အသုံးပြုထားသော ဖုန်းပုကြွယ်နှင့် အဆင့်တူလုနီးပါး ရှိသည်။ သူက ဂွတစ်ခုတည်းနှင့် အရှုံးပေးရမှာလား။ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ။

"အား"

K3 က ဂွကို ကာကွယ်ရန် သူ့ညာလက်ကို မြှင့်လိုက်ရာ ထိုလက်က ကျိုးသွားပုံရသည်။ သို့သော် ထိုဒဏ်ရာကို သူဂရုမစိုက်ဘဲ ဖုန်းပုကြွယ်ကို နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားစေရန် ဘယ်ဘက်လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။

သို့သော် သူ အံ့အားသင့်သွားရသည်မှာ ဖုန်းပုကြွယ်က ခြေဖနောင့်ကို လှည့်ကာ ထိုလက်သီးချက်ကို ရှောင်တိမ်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်းကို ကျေးဇူးတင်ရမှာပဲ၊ ငါ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက တိုးတက်လာပြီလေ"

သူက ဆိုရင်း နောက်လှည့်ကာ K3 ၏ ဒူးခေါင်းကို ဂွဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။

နာကျင်မှုနှင့်အတူ K3သည် ဟန်ချက်ပျက်သွားပြီး ဒူးတစ်ဖက် ထောက်လိုက်ရသည်။

"ဘယ်လို... မင်း ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ... မင်းရဲ့ ဒေတာတွေအရဆိုရင် မင်း ငါ့တိုက်ခိုက်မှုတွေကြားမှာ ဒီလောက်ကြာအောင် အသက်မရှင်နိုင်သင့်ဘူး၊ ဒါက မဖြစ်နိုင်တာပဲ"

ဖုန်းပုကြွယ်က သူ့ပြိုင်ဘက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါကို ဇာတ်လိုက်အရှိန်အဝါလို့ ခေါ်တယ်ကွ"

"ဒါက ဘာငရဲလဲကွ"

K3 က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ခြေထောက်ကို ရုတ်တရက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ဖုန်းပုကြွယ်က လေထဲသို့ ခုန်တက်ကာ ထပ်မံရှောင်တိမ်းလိုက်ပြန်သည်။

"ဇာတ်လိုက် အရှိန်အဝါဆိုတာက..."

သူက အရှိန်နှင့် ပြန်အကျတွင် လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

"ပထမလက်သီးချက်"

K3 မှာ နှာခေါင်းကို လက်သီးဖြင့် အထိုးခံလိုက်ရသည်။ သူ့လည်ပင်းက နောက်သို့ လန်သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး နောက်ပြန်လဲကျသွားသည်။

"ဒုတိယမြောက် ဖျက်ဆီးခြင်း လက်သီးချက်"

ဖုန်းပုကြွယ်သည် ခန္ဓာကိုယ်မြင့်တင်ခြင်းမန္တန်၏ နောက်ဆုံး စက္ကန့်အနည်းငယ်ကို အသုံးချလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် ၎င်းမှာ K3 ၏ လေဒိုင်း မရှိတော့သည့် အချိန်နှင့် ကွက်တိပင် ဖြစ်သွားသည်။

K3 မြေပြင်ပေါ်သို့ မကျမီ သူ့ဝမ်းဗိုက်သည် ဂွကိုင်ထားသော ဖုန်းပုကြွယ်၏ လက်သီးဖြင့် အထိုးခံလိုက်ရပြန်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ကြွက်ထောင်ချောက်တစ်ခုကဲ့သို့ ကွေးညွတ်သွားပြီး ခေါင်းနှင့် ခြေထောက်များမှာ ရှေ့သို့ ကွေးဝင်သွားတော့သည်။

"တတိယမြောက် ဖျက်ဆီးခြင်း လက်သီးချက်"

ဖုန်းပုကြွယ်က ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ထိုစကားစုသုံးခုကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်မြင့်တင်ခြင်း မန္တန် ပျယ်ပြယ်မသွားမီ တစ်စက္ကန့်အလိုတွင် သူသည် နောက်ဆုံး လက်သီးချက်ကို K3 ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ကျေနပ်စွာ ထိုးချလိုက်လေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် K3 ထံသို့ ကြောက်ရွံ့မှုများ ရောက်ရှိလာတော့သည်။ သူ၏ အသက်အမှတ်သည် အဆက်မပြတ် လျော့နည်းနေသောကြောင့် အလွန်အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားသည်။ ထို့အပြင် သူ့ကို ကာကွယ်ပေးမည့် လေဒိုင်းလည်း မရှိတော့ပေ။ အကယ်၍ ပြိုင်ဘက်က အရေးပါသော သူ့အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်ပါက သေခြင်းတရားဆီသို့ ရောက်သွားပေလိမ့်မည်။ သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ သေဆုံးသွားပြီး ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့် ဆုံးရှုံးသွားသော ဒေတာအပိုင်းအစများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမည် ဖြစ်သည်။ ဇာတ်လမ်း ပြီးဆုံးသွားသောအခါ သူသည် စနစ်၏ အပြီးတိုင် ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။

ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု လျှပ်တပြက် ပေါ်ထွက်လာလေသည်။ သူ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖုန်းပုကြွယ်သည် သူ့ပြိုင်ဘက် အကြောက်ဆုံးအရာကို လုပ်ဆောင်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော သေမင်းဖဲချပ်ကို လက်ချောင်းများကြားတွင် ညှပ်ကိုင်ထားပြီး K3 ၏ လည်ပင်းဆီသို့ တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

"အမှန်တရားက တစ်ခုပဲ ရှိတယ်"

ဖုန်းပုကြွယ်က ဖဲချပ်ကို ပင့်မြှောက်လိုက်သည်။

"မင်း သေသွားပြီ"

"ငါက... ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ..."

K3 ၏ မျက်လုံးများသည် ဗလာကျင်းနေကာ အထီးကျန်နေပုံရသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ့မျက်လုံးများထဲ၌ မယုံကြည်နိုင်မှု၊ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ဒေါသတို့ ရှိနေသော်လည်း ထိုအရာများထက် ဝမ်းနည်းမှုတစ်မျိုးက ပိုမို သိသာနေခဲ့သည်။ သူ့အပေါ်သို့ ကျရောက်တော့မည့် ကံကြမ္မာမှာ ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက် ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ကြောင်း သူ နားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"မင်း ဆန္ဒရှိတယ်ပေါ့"

ဖုန်းပုကြွယ်လက်ထဲရှိ သေမင်းဖဲချပ်သည် ထိုလူ့လည်ပင်းနှင့် ထိလုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်တွင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ သူက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"ဟား ဟား ဟား ဟား"

တစ်ချိန်တည်းတွင် သူသည် မှော်လက်နက်နှင့် ဂွကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်သည်။

"အခု မင်း ကြောက်နေပြီလား"

K3 ၏ နဖူးတွင် သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေလေသည်။ သွေးများက သူ့မျက်လုံးထဲသို့ စီးကျနေသော်လည်း သူက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မျက်လုံးကို ပြူးကြည့်နေဆဲပင်။ သူ ဖုန်းပုကြွယ်ကို ကြည့်နေပြီး ယာယီအားဖြင့် မြေပြင်ပေါ်မှ ထရန်ပင် မစဉ်းစားမိဘဲ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

"အခုဆိုရင် ငါတို့ ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး စကားပြောလို့ ရပြီလား"

ဖုန်းပုကြွယ်က မေးလိုက်သည်။

K3 က ထိုလူကို သံသယဖြင့် ကြည့်ကာ မြေပြင်ပေါ်မှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထရပ်လိုက်သည်။

ဖုန်းပုကြွယ်က နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်သည်။

"ပထမဆုံး တစ်ခုတော့ ရှင်းအောင် ပြောထားမယ်၊ တကယ်လို့ မင်း ဆက်တိုက်ချင်သေးတယ် ဆိုရင်တော့..."

"မဟုတ်ပါဘူး... မင်း နိုင်ပါတယ်"

K3 က ဆိုသည်။

တကယ်တမ်းတွင် ဖုန်းပုကြွယ်၏ ဒုတိယ စာကြောင်းတစ်ဝက်မှာ "တကယ်လို့ မင်း ဆက်တိုက်ချင်သေးတယ်ဆိုရင်တော့ ငါ ဆုတ်ရတော့မှာပဲ..." ဟု ဖြစ်သည်။

"တကယ်လို့ မင်းက မူမမှန်မှုအကြောင်း မေးချင်တာဆိုရင် ငါမင်းကို ပြောပြနိုင်ပါတယ်..."

K3 နောက်ဆုံး စကားလုံးအနည်းငယ်ကို ပြောလိုက်သည့်အခါ အသံက ပိုပိုပြီး နှေးကွေးလာသည်။ ထို့နောက် သူသည် စကားပြောနိုင်စွမ်း ဆုံးရှုံးသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းများသာ လှုပ်ရှားနေသော်လည်း လည်ချောင်းထဲမှ မည်သည့်အသံမျှ ထွက်မလာတော့ပေ။

ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းတစ်ခုမှာ K3 ၏ ကျောဘက်တွင် တိတ်တဆိတ် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုအက်ကြောင်းထဲမှ ပြဒါးကဲ့သို့ ဒြပ်ပစ္စည်းတစ်ခု စိမ့်ထွက်လာလေသည်။ ထိုအရာသည် K3 ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ကပ်ငြိသွားပြီး သူ့ကျောဘက်မှနေ၍ ပုခုံးများ၊ ခါးနှင့် ခြေထောက်များအထိ ပြန့်နှံ့သွားသည်။ သူနှင့် အနီးကပ် ရပ်နေသော ဖုန်းပုကြွယ်သည် ထိုပြဒါးကဲ့သို့သော အရာ၏ အနားသတ်များမှာ ငှက်တစ်ကောင်၏ အမွေးအတောင်များကဲ့သို့ ပုံသဏ္ဌာန်ရှိနေသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်း၏ အဓိပ္ပာယ်မှာမူ မရှင်းလင်းပေ။

ဖုန်းပုကြွယ်လည်း ဘာဖြစ်နေမှန်း မသိချေ။ ယင်းက မူမမှန်မှု၏ စွမ်းရည်တစ်ခုလား။ သို့သော် သူ့လေသံအရ တိုက်ပွဲကို ဆက်လက်ဆင်နွှဲမည့်ပုံမျိုးတော့ မဟုတ်ပေ။

ပြဒါးများဖြင့် လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းသွားသော K3 သည် ရုန်းကန်ခြင်း သို့မဟုတ် လှုပ်ရှားခြင်း မရှိတော့ပေ။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ဖိသိပ်ခံလိုက်ရပြီး ဒေတာစီးကြောင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထို့နောက် သူသည် ပြဒါးအိုင်၏ ဆွဲငင်မှုဖြင့် ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းထဲသို့ ပါသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

...

"ဒါဆို ဒါက ဒီလိုဖြစ်နေတာပေါ့"

K2 ၏ မျက်လုံးထဲမှ အလင်းရောင်များ မှေးမှိန်သွားသည်။

"မင်းက ငါ့ကို ဇာတ်လမ်းထဲကနေ ဒီကို တိုက်ရိုက် ခေါ်လာနိုင်တာလား"

X2 က သူမလက်ကို ချလိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက ထူးခြားတဲ့ အခြေအနေမလို့ပါ"

သူမက K2 ကို လေးနက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ပထမအချက်က ဇာတ်လမ်း မပြီးသေးပေမဲ့ နင့်မှာ အတွင်းကမ္ဘာထဲကို ဝင်ဖို့ စံနှုန်းပြည့်မီနေပြီ၊ ဒုတိယအချက်က ငါတို့အကြောင်း သတင်းအချက်အလက်တွေကို လူသားတွေဆီ မပေါက်ကြားအောင် ငါ တားဆီးရမယ်"

"အော်..."

ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် K2 က မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို အဆင့် ၂ မူမမှန်မှုတွေက... အဆင့် ၃ နဲ့ ၄ မှာ ရှိနေတဲ့ ငါတို့ကို စောင့်ကြည့်နေတာလား"

"သေချာတာပေါ့ ဒါက မဖြစ်နိုင်တာပဲ"

X2 က ပြန်ဖြေသည်။

"နင့်ကို စောင့်ကြည့်ဖို့ဆိုတာ မလွယ်သလို အတင်းအကျပ် ခေါ်ထုတ်လာဖို့ဆိုတာလည်း မလွယ်ဘူး..."

သူမ ခဏရပ်လိုက်သည်။

"ငါတို့က နင့်ကို စောင့်ကြည့်နေတာ မဟုတ်ဘူး၊ နင်က အဲ့ဒီနေရာမှာ ရှိနေခဲ့ရုံတင်ပဲ..."

အခန်း (၁၆၆)

လော့ဂ်အင်ခန်းမအတွင်းတွင် ထိုစကားစုနှစ်ခုသာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

မူမမှန်မှု ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မကြာမီမှာပင် ဂယ်လီလီယိုနှင့် ကော့ပါးနီးကပ်စ်တို့ သတိပြုမိသွားကြသည်။ သူတို့သည် မရှုံးနိမ့်သောချန်ပီယံနှင့် ယဲ့ကျီတို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ တောင်ထိပ်သို့ ဝမ်းသာအားရ ပြန်ရောက်လာကြသည်။ သူတို့သည် မူမမှန်မှုကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ဇာတ်လိုက်အရှိန်အဝါကို အသုံးပြုနိုင်ခဲ့သည့်အတွက် ဖုန်းပုကြွယ်ကို ချီးကျူးရန် ပြင်ဆင်ထားကြခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဖုန်းပုကြွယ်က မူမမှန်မှုမှာ ဖျက်ဆီးခံရခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူ့အလိုအလျောက် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ကို ပြောပြခဲ့သည်။ အဝေးမှ မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရသော မုန့်ကျင်းချန်းကလည်း ထိုအချက်ကို အတည်ပြုပေးခဲ့သည်။ ယခုတွင် GM နှစ်ဦးမှာ ကြောင်အသွားရတော့သည်။သူတို့သည် အစီရင်ခံစာတွင် ဘာရေးရမည်မှန်း မသိတော့ချေ။ ဇာတ်လမ်းတစ်ခုအတွင်းမှ မူမမှန်မှုတစ်ခု ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားသည့် ဖြစ်စဉ်မျိုးကို သူတို့တစ်ခါမှ မကြုံဖူးသဖြင့် ယင်းက ကိစ္စကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အပြန်အလှန် ပြောဆိုမှု များများစားစား မရှိတော့ဘဲ ကစားသမားများသည် ဇာတ်လမ်းအတွင်းမှ တဖြည်းဖြည်း ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။ GM များအနေဖြင့်လည်း ထိုကိစ္စကို လျှို့ဝှက်ထားရန် တာဝန်ရှိသည်။ လိုအပ်ပါက ဖုန်းပုကြွယ်နှင့် သီးသန့် စကားပြောနိုင်သော်လည်း စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးကဲ့သို့သော ဂိမ်းစတူဒီယိုကြီးမှ အဖွဲ့ဝင်များနှင့် ဆွေးနွေးရန် မလိုအပ်ပေ။

ဇာတ်လမ်းမှ ထွက်ခွာပြီး မိနစ်နှစ်ဆယ်ခန့်အကြာတွင် အွန်လိုင်းတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သော မုန့်ကျင်းချန်းမှာ ထူးဆန်းသော စနစ်ကြေညာချက်တစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။

"သင် ရောက်ရှိခဲ့သော ဇာတ်လမ်းကို အမည်မသိ အမှားအယွင်းတစ်ခုကြောင့် ပိတ်သိမ်းလိုက်ပါပြီ။"

သို့သော် ထိုအကြောင်းသည် နောက်မှဖြစ်လာမည့် ဇာတ်လမ်းသာ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ဖုန်းပုကြွယ်တစ်ယောက် အတော်လေး စိတ်ဓာတ်ကျနေလေသည်။

ဤဇာတ်လမ်းအပြီးတွင် အစ်ကိုကြွယ်၏ အခြေအနေ အပြောင်းအလဲများကို ကြည့်ကြပါစို့။

ဘွဲ့အမည်- ဇာတ်ကွက် စူးစမ်းရှာဖွေသူ၊ အတွေ့အကြုံ- ၁၃၄၃၆/၁၈၀၀၀၊ စကေးအမှတ်- ၂၆၃၇၊ ဂိမ်းဒင်္ဂါး- ၃၂၆၈၀၀။

ကျွမ်းကျင်မှုများ- အထွေထွေစွမ်းရည်- D၊ လက်မှုပညာ- D၊ ထောက်လှမ်းရေး- E၊ တိုက်ခိုက်ရေး- D၊ ပစ်ခတ်ရေး- D၊ ကုသရေး- F၊ မှော်အတတ်- E၊ ဆင့်ခေါ်ခြင်း- NA

သိုလှောင်အိတ် ၅/၁၀- မာရီယို၏ဂွ၊ လက်နှိပ်ဓာတ်မီး၊ ခေါက်ထိုင်ခုံ၊ SCP-500 (၁၉/၂၀)၊ ဒြပ်ဆွဲအားဆန့်ကျင် သေနတ်

ဝတ်ဆင်ထားသော ပစ္စည်းများ- ဂျက်ဇ်ဖိနပ်၊ သေမင်းဖဲချပ် (မှော်လက်နက်)၊ အက်ခိုးချပ်ဝတ်

နေရာလွတ် ၃/၁၀- ပဟေဠိကတ်- မျောက်၊ ပဟေဠိကတ်- နေကာမျက်မှန်၊ ပါစီဖုန်း၏ ဖုန်စုပ်စက်

စွမ်းရည်များ- အလျင်အမြန်ပြုပြင်ခြင်း၊ ကိုယ်ခန္ဓာမြှင့်တင်ခြင်း နည်းစနစ်၊ မပြတ်အသတ် အောင်နိုင်ခြင်း

သူသည် ဂိမ်းထဲတွင် နှစ်နာရီနီးပါး အချိန်ကုန်ဆုံးခဲ့သော်လည်း သူ၏ အတွေ့အကြုံအမှတ် (EXP) နှင့် ဂိမ်းဒင်္ဂါးများမှာ လုံးဝ တိုးတက်မလာခဲ့ပေ။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ပစ္စည်းကိရိယာများနှင့် စွမ်းရည်များ ဆုံးရှုံးလိုက်ရခြင်းက သူ့အတွက် ကြီးမားသော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သွေးဖြည့်ဆေးရည် နှစ်ပုလင်းမှာ သူကိုယ်တိုင် သောက်သုံးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဆုံးရှုံးသွားသော ပစ္စည်းလေးမျိုးကရော။

ရန်လိုမှုမျက်လုံး၏ လိုအပ်ချက်သည် အဆင့် ၂၀ နှင့် အောက်သာ ဖြစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး ကောက်ယူပြီးနောက် ရောင်းဝယ်၍မရပေ။ အဆင့်နှစ်ဆင့် ထပ်တက်ပြီးနောက် ရောင်းချနိုင်မည့် ဤခုခံရေးအိုင်တမ်အတွက် ဖုန်းပုကြွယ် နှမြောတသ မဖြစ်မိပေ။ သို့သော်လည်း အခြားအိုင်တမ်တစ်ခုဖြစ်သော ကေစီဂျုံး၏မျက်နှာဖုံးမှာမူ တိုက်ခိုက်ရေးကျွမ်းကျင်မှုကို တစ်ဆင့်မြှင့်တင်ပေးသော အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိသဖြင့် နှမြောစရာကောင်းလှသည်။ ဖုန်းပုကြွယ်နှင့် K3-Red Iron တို့၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲအပြီးတွင် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးကျွမ်းကျင်မှုက အဆင့် D သို့ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ အကယ်၍ ထိုမျက်နှာဖုံးသာ ရှိနေသေးပါက အထူးအာနိသင်ဖြစ်သော [ဝတ်ဆင်ထားချိန်တွင် ကစားသမား၏ တိုက်ခိုက်ရေးကျွမ်းကျင်မှုကို လက်ရှိအဆင့်ထက် တစ်ဆင့်ပိုမြင့်သည်ဟု သတ်မှတ်မည်၊ သို့သော် အဆင့် C ထက် မကျော်လွန်စေရ] ဟူသော အချက်ကြောင့် ဖုန်းပုကြွယ်၏ တိုက်ခိုက်ရေးကျွမ်းကျင်မှုသည် အဆင့် C သို့ ရောက်ရှိသွားမည် မဟုတ်ပါလား။ ထိုအဆင့်သည် အလွန်ပင် မြင့်မားလှသည်။ ၎င်းမှာ ရီရူလီထက်ပင် ပိုမို အားကောင်းသွားနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။

ထို့အပြင် စက်ရုပ်များသေရမည်မှာ ဇာတ်လမ်းတစ်ခုတွင်သာ အသုံးပြုရသေးပြီး ၎င်း၏ ဓားသွားအောက်တွင် သေဆုံးခဲ့သော ဝိညာဉ်အရေအတွက်မှာလည်း တစ်ဂဏန်းသာ ရှိသေးသည်။ အနည်းဆုံးတော့ ၎င်းကို စကေးအမှတ်များဖြင့် လဲလှယ်ထားရခြင်း ဖြစ်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် M1911A1 ပစ္စတိုမှာ ဖုန်းပုကြွယ်၏ တစ်လက်တည်းသော သေနတ်ဖြစ်သည်။ သူ့အင်္ကျီအိတ်ထဲတွင် ကျည်အိမ်အတော်များများ ကျန်ရှိနေသေးပြီး ၎င်းတို့ကို ဂိမ်းဒင်္ဂါးများဖြင့် ဝယ်ယူထားရခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျည်အိမ်များကို ဆိုင်တွင် ဝယ်ယူထားခြင်းဖြစ်သဖြင့် ဆိုင်သို့ ပြန်လည်ရောင်းချပါက အရင်း၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံအောက်သာ ရရှိမည်ဖြစ်ရာ အတော်လေး နစ်နာလှသည်။ အကယ်၍ လေလံတင်မည်ဆိုလျှင်ပင် မူရင်းစျေး၏ ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းဖြင့် တင်ပါက ဝယ်မည့်သူ ရှိချင်မှ ရှိလိမ့်မည်။ အကြောင်းမှာ ကျည်ဆံများသည် သေနတ်နှင့် ကိုက်ညီမှု ရှိရမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ထို့အပြင် လူများသည် စာမျက်နှာပေါင်းများစွာကို လှန်လှောကြည့်ရှုရာတွင် ဤကဲ့သို့သော အမှိုက်ပစ္စည်းများကို သတိထားမိကြမည် မဟုတ်ပေ။ လေလံတင်လျှင်ပင် ကော်မရှင်ခ ကုန်ရုံသာ ရှိပေလိမ့်မည်။

သူ့ကိုယ်သူ နှစ်သိမ့်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသောအချက်မှာ... မျက်နှာဖုံး ဆုံးရှုံးသွားတော့လည်း ဘာဖြစ်လဲ၊ ငါ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးကျွမ်းကျင်မှုက အဆင့် D မှာ ရှိနေတုန်းပဲ မဟုတ်လား။ ဓားမြှောင် ဆုံးရှုံးသွားရင်လည်း ဘာဖြစ်လဲ၊ ဇာတ်လမ်းအတွင်းမှာ စကေးအမှတ် ၂၃၇ အမှတ် ရခဲ့တာပဲ၊ အရှုံးထဲက အမြတ်ထွက်တယ်လို့ ပြောရမှာပဲ။ သေနတ်နဲ့ ကျည်ဆံတွေ ဆုံးရှုံးသွားရင်လည်း ဘာဖြစ်လဲ၊ သွားချင်သွားပါစေပေါ့။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ့တွင် ဒြပ်ဆွဲအားဆန့်ကျင် သေနတ် ရှိနေသေးသည်။ ဤလက်နက်သည် တစ်ကြိမ်လျှင် အရာဝတ္ထုတစ်ခုသာ ပစ်ခတ်နိုင်ပြီး ဇာတ်လမ်းအများစုတွင် ထုတ်သုံးပါက NPC များက သူ့ကို ရူးနေသည်ဟု ထင်ကြမည် ဖြစ်သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ ၎င်းက အဝေးပစ်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဇာတ်လမ်းထဲတွင် နိုကီယာဆိုင်သာ ရှိနေပါက ဤလက်နက်ဖြင့် ဂန်ဒမ်တစ်စီးကိုပင် ဖြိုချနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

ထို့အပြင် ထိုဇာတ်လမ်းမှ သူရရှိခဲ့သောအရာများလည်း ရှိပါသေးသည်။ အနည်းဆုံးတော့ မှော်လက်နက် အဆင့်မြင့်သွားခဲ့ပြီး သေမင်းဖဲချပ်တွင် ယခုအခါ အထူးအာနိသင် လေးခု ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ပဉ္စမမြောက်နှင့် ဆဋ္ဌမမြောက် အာနိသင်များ ရရှိရန်လည်း သိပ်မဝေးတော့ချေ။ ထို့အပြင် SCP-500 ၏ အာနိသင်သည် ပြတ်တောက်သွားသော ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများကိုပင် ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်ကြောင်း သူ စမ်းသပ်နိုင်ခဲ့သည်။ ခြုံငုံကြည့်လျှင်တော့ အရှုံးရော အမြတ်ပါ ရှိနေသည်ဟု ဆိုရပေမည်။

ဖုန်းပုကြွယ်သည် သူ့ကိုယ်သူ ဆက်လက် နှစ်သိမ့်နေစဉ်သူ၏ ထိတွေ့စခရင်ပေါ်တွင် အကြောင်းကြားချက်တစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။ GM ထံမှ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားသော်လည်း ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သည့်အခါ အစ်ကိုလုံထံမှ ဆက်သွယ်လာခြင်း ဖြစ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လက်ခံသည့်ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်ပြီးနောက် လုံအောင်းမင်၏ အသံမှာ ဆက်သွယ်ရေးချန်နယ်တွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

"ဟေး၊ ညီလေးဖုန်း၊ မတွေ့တာ ကြာပြီနော်"

"ဟားဟား... တကယ်တော့ ရက်ပိုင်းလေးပဲ ရှိပါသေးတယ်ဗျာ"

ဖုန်းပုကြွယ်က ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါရဲ့၊ ဟုတ်ပါရဲ့၊ ဒီဂိမ်းက ငါ့ရဲ့ အချိန်အယူအဆတွေကို ရှုပ်ထွေးစေတော့တာပဲ"

လုံအောင်းမင်က ရယ်မောလိုက်သည်။

"ငါ ဇာတ်လမ်းထဲက ထွက်လာတာနဲ့ မင်းလည်း အားနေတာ တွေ့လို့ပါ၊ ဘယ်လိုလဲ၊ အတူတူ ဂိမ်းကစားကြမလား"

"အာ... တကယ်တော့ ကျွန်တော်အစောကြီး ထွက်ခဲ့ရတာမလို့ အခုလောလောဆယ် ပြန်ဝင်လို့ မရသေးဘူး"

ဖုန်းပုကြွယ်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"အဲ ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ မင်းကိုယ်တိုင် အတင်းထွက်ခဲ့တာလား"

လုံအောင်းမင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။

"အရမ်း ဒုက္ခပေးတဲ့ အသင်းဖော်နဲ့ တိုးလို့လား"

"အဲ့ဒါက ပြောရရင် အရှည်ကြီးပဲဗျာ၊ ပြောမနေတော့တာပဲ ကောင်းပါတယ်"

ဖုန်းပုကြွယ်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ယင်းသည် မုသားစကားဖြစ်ပြီး အမြဲတမ်းလိုလို အလုပ်ဖြစ်လေ့ရှိသည်။

လုံအောင်းမင်က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ရယ်မောလိုက်ပြီး နားလည်မှုရှိစွာဖြင့် ထပ်မမေးတော့ပေ။

ဖုန်းပုကြွယ်က ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ အကြောင်းအရာ ပြောင်းလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့ အစ်ကိုလုံ၊ ရီရူလီနဲ့ ရီရူယွီတို့ကို မှတ်မိသေးလား"

"မှတ်မိတာပေါ့၊ အဲ့ဒီ သရဲအိမ်ဇာတ်လမ်းက သူရဲကောင်းမလေး နှစ်ယောက်မလား၊ သူတို့ ငါ့ကို သူငယ်ချင်းအဖြစ် အရင်က အပ်ထားဖူးတယ်လေ"

လုံအောင်းမင်က ပြန်ဖြေသည်။

"သူတို့ရယ်၊ ကျွန်တော်ရယ်၊ ရှောင်တန်ရယ် အခု ကလပ်လေးတစ်ခု ထောင်ထားတယ်"

ဖုန်းပုကြွယ်က ဆိုသည်။

"အစ်ကိုလုံရော စိတ်ဝင်စား..."

"အာ... တောင်းပန်ပါတယ်၊ ငါ့မှာ ကလပ်တစ်ခု ရှိပြီးသားမလို့ပါ"

ဖုန်းပုကြွယ် စကားမဆုံးခင် လုံအောင်းမင်က ဘာမေးမည်ကို သိရှိနေသဖြင့် ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ ကလပ်က ရုံးက လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေနဲ့ ဖွဲ့ထားတာမလို့ပါ၊ မင်းတို့ ကလပ်ကို မဝင်နိုင်တဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်ကွာ"

"အိုး... ရပါတယ်၊ အဲ့ဒါက ဇာတ်လမ်းကစားတာကို မထိခိုက်ပါဘူး"

ဖုန်းပုကြွယ်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ လူအများစုသည် ဂိမ်းကစားရာတွင် ပြင်ပလောကမှ သူငယ်ချင်း တစ်ဦးနှစ်ဦး ရှိတတ်ကြပြီး နောင်အနာဂတ်တွင် ဂိမ်းကစားခြင်းသည် ရုံးလုပ်ငန်းခွင်၌ လူမှုဆက်ဆံရေး နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု သူက ယူဆထားသောကြောင့် ဤအချက်က ဘာမှ ထူးဆန်းသည်ဟု မထင်မိပေ။

သို့သော်လည်း... လုံအောင်းမင်၏ ကလပ်က အနည်းငယ် ထူးခြားပေသည်။ ကလပ်မှ လူများသည် သူ့ရုံးမှ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ ဖြစ်သည်ဟု သူက ဆိုခဲ့သော်လည်း သူတို့မှာ သူနှင့် တစ်ရုံးတည်းမှ ရဲလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ မဟုတ်ကြပေ။

လုံအောင်းမင်သည် မကြာသေးမီကပင် ဆိုက်ဘာရဲတပ်ဖွဲ့သို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ရပြီး သူ့ကလပ်မှာ သိသိသာသာပင်... ကင်းစခန်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ လုံအောင်းမင်သည် အရင်က ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ဖူးသဖြင့် ပြင်ပတွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရန် ခက်ခဲနေသူ ဖြစ်သည်။ သူ့ကဲ့သို့ အရည်အချင်းရှိသူကို ရုံးထဲတွင် ထားခြင်းက နှမြောစရာကောင်းလှသဖြင့်... သူ့အတွက် သင့်တော်သော ဤနေရာသို့ ပြောင်းရွှေ့ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။