အခန်း (၁၁၁-၁၁၂)
Vol. 12 Ch. 111-112
အခန်း ၁၁၁ - ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင်တွင် လက်မှတ်ထိုးဝင်ခြင်း၊ မွေးရာပါဧကရာဇ်လက်နက် ကစဉ့်ကလျားခေါင်းလောင်းနှင့် မဟာဧကရာဇ်ထျန်းဝူ၏ အမွေအနှစ်တောင်ထိပ်။
ထျန်းတင်းတောင်သည် အဆုံးမရှိ မြင့်မားလှပြီး တိမ်တိုက်များကြား တိုးဝင်ပျောက်ကွယ်နေသည်။ အောက်ခြေမြေပြင်နှင့်မတူဘဲ သွေးရောင်လွှမ်းသော ဤတောင်ပေါ်တွင် အရိုးစုများမရှိဘဲ ထူးဆန်းသော ကျောက်ဆောင်များနှင့် ကြမ်းတမ်းသော လမ်းကလေးများသာ ရှိသည်။
လင်းချန် နှင့် အခြားပါရမီရှင်များ တောင်ဧရိယာအတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည်နှင့် တောင်ထိပ်ထံမှ ခန့်ညားထည်ဝါသော အသံကြီးတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ဤနေရာသည် မဟာဧကရာဇ်ထျန်းဝူ ၏ အမွေအနှစ်တောင်ထိပ် ဖြစ်သည်။ သင်တို့သည် အမွေအနှစ်စမ်းသပ်မှုကို ခံယူရန် လာကြခြင်းလော။"
ထိုအသံကြောင့် အားလုံး မှင်သက်သွားကြသည်။ ထျန်းတင်းတောင်သည် မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ အမွေအနှစ် တည်ရှိရာနေရာ ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူတို့ လုံးဝမထင်ထားခဲ့ကြပေ။ လင်းချန်က သူ၏ ပါရမီရှင်များကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။
"ငါတို့ ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ရှာတွေ့ပြီထင်တယ်။ နာမည်ကြီးတဲ့ တောင်တိုင်းမှာ အမွေအနှစ်တွေ ရှိနေတာလားဆိုတာတော့ ငါတို့ ထပ်ပြီး အတည်ပြုရဦးမယ်။"
လင်းချန်၏ စွန့်လွှတ်မှုနှင့် ပါရမီရှင်များ၏ ကတိကဝတ်။
လင်းရှန်းဟဲ၊လင်းထင်ထောင်းနှင့် အခြားသူများ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ပြင်းပြသော လိုလားချက်များကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လင်းချန်က သူသည် ဤစမ်းသပ်မှုတွင် ပါဝင်မည်မဟုတ်ကြောင်းနှင့် သူတို့အားလုံးကိုသာ အခွင့်အရေးပေးမည်ဖြစ်ကြောင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
"မင်းတို့အားလုံး စိတ်ဝင်စားနေမှတော့ အမွေအနှစ်စမ်းသပ်မှုကို လက်ခံလိုက်ကြပါ။ ဘယ်သူရမလဲဆိုတာကတော့ ကိုယ့်အရည်အချင်းပေါ်ပဲ မူတည်တယ်။ ငါကတော့ တခြားတောင်တွေကို သွားပြီး စူးစမ်းဦးမယ်။"
လင်းမျိုးနွယ်စု ပါရမီရှင်များမှာ အလွန်ပင် စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားကြသည်။ ဧကရာဇ်အမွေအနှစ်ဆိုသည်မှာ ရှာဖွေရခက်ခဲလှသော ရတနာဖြစ်သော်လည်း နတ်ဘုရားသားတော်က သူတို့အတွက် စွန့်လွှတ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ လင်းချန်က မျက်နှာကို တည်ကြည်စေကာ မှာကြားလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ တစ်ခုတော့ရှိတယ်။ မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက်မှ စမ်းသပ်မှု မအောင်မြင်ဘူးဆိုတဲ့ သတင်းမျိုးတော့ ငါ မကြားချင်ဘူးနော်။"
ပါရမီရှင်အားလုံးက တညီတညွတ်တည်း ကတိပြုလိုက်ကြသည်။
"နတ်ဘုရားသားတော် စိတ်ချပါ။ ကျွန်တော်တို့ အရှင်မင်းသားကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ပါဘူး။"
စနစ်တွင် လက်မှတ်ထိုးဝင်ခြင်းနှင့် ကစဉ့်ကလျားခေါင်းလောင်း။
ပါရမီရှင်များ စမ်းသပ်မှုနယ်မြေထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် လင်းချန်သည် တောင်အပြင်ဘက်သို့ ပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။ ယခုမှာမူ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စကို လုပ်ဆောင်ရန် အချိန်တန်ပြီဖြစ်သည်။
"စနစ် ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင်မှာ လက်မှတ်ထိုးဝင်မယ်။"
"လက်မှတ်ထိုးဝင်ခြင်းအောင်မြင်ပါသည်။ ဂုဏ်ယူပါသည် အိမ်ရှင် သင်သည် မွေးရာပါဧကရာဇ်လက်နက် ဖြစ်သော ကစဉ့်ကလျားခေါင်းလောင်းကို ရရှိပါသည်။"
လင်းချန်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ကြေးညိုရောင် ခေါင်းလောင်းကြီးတစ်လုံး လေထုထဲ၌ ပေါ်လာသည်။ ထိုခေါင်းလောင်းပေါ်တွင် ကမ္ဘာလောကရှိ သက်ရှိအားလုံး၊ ကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ ပန်း၊ ငှက်၊ ငါး၊ ပိုးမွှား အစရှိသည်တို့ကို ထွင်းထုထားပြီး အလွန်ပင် ခန့်ညားလှသည်။
ဤ ကစဉ့်ကလျားခေါင်းလောင်းသည် သူ၏ ဖရိုဖရဲ နတ်ဘုရား-မိစ္ဆာ ခန္ဓာကိုယ် နှင့် အထူးပင် လိုက်ဖက်လှသည်။ ၎င်းသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအား သာမက စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား ဖြင့်ပါ အသက်သွင်းနိုင်သဖြင့် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ပင်လယ် ကို အကာအကွယ်ပေးမည့် အစွမ်းထက် အကာအကွယ်ပစ္စည်းလည်း ဖြစ်ပေသည်။
"အခုဆိုရင် ငါ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကို တိုက်ခိုက်မယ့်သူတွေကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဘူး။"
လင်းချန်ကကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် ခေါင်းလောင်းကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် အခြားတောင်များတွင် မည်သို့သော အမွေအနှစ်များ ရှိနေဦးမလဲဆိုသည်ကို ဆက်လက်စူးစမ်းရန် ထွက်ခွာခဲ့လေတော့သည်။
အခန်း ၁၁၂ - ချိုင့်ဝှမ်းကြီးအတွင်းမှ သွေးရောင်လွှမ်းသော သားရဲကြီးနှင့် သတ်ဖြတ်ခြင်း သွေးပုံဆောင်ခဲ။
လင်းချန် သည် သွေးရောင်လွှမ်းသော ကောင်းကင်ယံထက်တွင် တောင်ထိပ်တစ်ခုပြီးတစ်ခုသို့ လျင်မြန်စွာ ကူးသန်းနေသည်။ တောင်ထိပ်ပေါင်း ရာချီကို စစ်ဆေးပြီးနောက်တွင် သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။
“တောင်တိုင်းမှာ အမွေအနှစ်ရှိတာ မဟုတ်ဘူးပဲ။ ထျန်းတင်းတောင်လိုမျိုး အရမ်းကို နာမည်ကြီးပြီး ထင်ရှားတဲ့ တောင်တွေမှာပဲ မဟာဧကရာဇ်တွေရဲ့ အမွေအနှစ်တွေ ရှိနိုင်တာပဲ။”
သူသည် နောက်ထပ် အမွေအနှစ်ရှိနိုင်မည့် နေရာကို စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် အလွန်တရာ ယုတ်မာညစ်ထရော်သော။သွေးဆာနေသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို အဝေးမှ အာရုံရလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ သူတစ်ခါမျှ မခံစားဖူးသည့် အရှိန်အဝါမျိုးဖြစ်သည်။ ဤရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင်တွင် အမွေအနှစ်များအပြင် အခြားအရာများလည်း ရှိနေသေးသည်လော။ လင်းချန်သည် ချက်ချင်းပင် ထိုအရှိန်အဝါရှိရာသို့ ဦးတည်ပျံသန်းသွားတော့သည်။
ချိုင့်ဝှမ်းကြီးနှင့် သွေးရောင်သားရဲကြီး။
မကြာမီမှာပင် လင်းချန်သည် ဧရာမ ချိုင့်ဝှမ်းကြီးတစ်ခု၏ အထက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ထိုချိုင့်ဝှမ်းမှာ နက်မှောင်နေပြီး နတ်ဘုရားတောင်ကြီးတစ်လုံးကို အမြစ်ပါမကျန် နှုတ်ယူသွားသည့်အလား ကြီးမားလှသည်။ ထိုစဉ် ချိုင့်ဝှမ်းနက်အတွင်းမှ ဟိန်းဟောက်သံကြီးနှင့်အတူ သွေးရောင်လွှမ်းသော သားရဲကြီးတစ်ကောင် ခုန်ထွက်လာခဲ့သည်။
ထိုသားရဲကြီးမှာ ကျားတစ်ကောင်နှင့် တူပြီး မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ရှည်လျားကာ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ ၎င်း၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ လင်းချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထိုသားရဲကြီးရှေ့တွင် ဖုန်မှုန့်လေးတစ်ခုကဲ့သို့ သေးငယ်လွန်းလှသည်။
“ဒီကောင်ကြီးက နတ်ဘုရားအဆင့်နား ရောက်နေတာပဲ။”
လင်းချန်ကသုံးသပ်လိုက်သည်။ သူ၏ အမြင်တွင် ဤသားရဲမှာ အရေးမပါသော်လည်း အခြားပါရမီရှင်များအတွက်မူ ဤသည်မှာ အကြီးမားဆုံးသော ဘေးအန္တရာယ်ပင် ဖြစ်သည်။
“ဘေးအန္တရာယ်ကြားမှာမှ ရတနာကို ရှာရမှာဆိုတာ ဒါကို ပြောတာပဲ။”
သားရဲကြီးကို နှိမ်နင်းခြင်းနှင့် သတ်ဖြတ်ခြင်း သွေးပုံဆောင်ခဲ။
သားရဲကြီးသည် လင်းချန်ကို မြင်သည်နှင့် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဟိန်းဟောက်ပြီး သူ၏ ဧရာမလက်သည်းကြီးဖြင့် ကုတ်ဆွဲလိုက်သည်။ လေဟာနယ်ကြီးမှာ အဝတ်စုတ်တစ်ခုကဲ့သို့ လွယ်လွယ်ကူကူပင် ပြဲအက်သွားတော့သည်။
လင်းချန်က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီး။
“ကောင်းပြီလေ။မင်းက ဘာကောင်လဲဆိုတာ ငါသေချာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့။”
လက်ဖဝါးကိုမြှောက်လိုက်သည်။ ဖရိုဖရဲ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး သားရဲကြီးကို လေထုထဲ၌ပင် မလှုပ်နိုင်အောင် ချုပ်နှောင်လိုက်သည်။
သူသည် သားရဲကြီးကို အနီးကပ် စစ်ဆေးကြည့်ရာ ၎င်းမှာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်နှင့် သွေးဆာမှုတို့မှ ပေါင်းစုဖြစ်ပေါ်လာသည့် အသိဉာဏ်မဲ့ သတ္တဝါတစ်ကောင်သာ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိသွားသည်။ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ထပ်မံထုတ်လွှတ်ကာ သားရဲကြီးကို အမှုန့်ဖြစ်အောင် ချေမှုန်းလိုက်သည်။
သားရဲကြီး ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ လက်သီးဆုပ်ခန့်ရှိသော သွေးရောင်ပုံဆောင်ခဲ လေးတစ်ခုသာ လေထဲတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
“မိစ္ဆာကို သတ်လိုက်တော့ ပစ္စည်းတစ်ခု ကျလာတာလား။”
လင်းချန်သည် ထိုပုံဆောင်ခဲကို လက်ထဲသို့ ဆွဲယူကြည့်လိုက်ရာ အံ့သြသွားတော့သည်။
“ဒါက သန့်စင်တဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းမူလစွမ်းအားတွေနဲ့ စုစည်းထားတာပဲ။ ဒီသားရဲကြီးက လုံးဝ အသုံးမကျတာတော့ မဟုတ်ဘူးပဲ။”
ဤပုံဆောင်ခဲဖြင့် သူယခင်က တစ်ပိုင်းတစ်စသာ နားလည်ခဲ့သည့် သတ်ဖြတ်ခြင်း အသိဉာဏ် နှင့် ဖျက်ဆီးခြင်း အသိဉာဏ် နယ်ပယ်များကို အပြည့်အဝ တတ်မြောက်နိုင်တော့မည်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် နိယာမ များ၏ စွမ်းအားကို နားလည်သဘောပေါက်ရာတွင်လည်း ကြီးမားသော တိုးတက်မှုများ ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။