အခန်း (၁၁၃-၁၁၄)

အခန်း ၁၁၃ - ချီရှားတောင်။မဟာဧကရာဇ် ပေလော့၏ အမွေအနှစ်စမ်းသပ်မှုပထမအဆင့်။ ကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်ခြင်း။

လင်းချန် သည် သွေးရောင်ပုံဆောင်ခဲလေးကို ကိုင်ကြည့်ရင်း အလွန်ပင် သဘောကျနေမိသည်။ ဤပုံဆောင်ခဲတွင် အလွန်သန့်စင်သော သတ်ဖြတ်ခြင်းမူလစွမ်းအားများ ပါဝင်သောကြောင့် ၎င်းကို သတ်ဖြတ်ခြင်း သွေးပုံဆောင်ခဲဟု သူအမည်ပေးလိုက်သည်။

ဤပုံဆောင်ခဲများသာ အလုံအလောက်ရှိပါက သူ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် ဖျက်ဆီးခြင်းဆိုင်ရာ အသိဉာဏ်များကို နက်နဲသောအမှန်တရားအဆင့်အထိ အလျင်အမြန် မြှင့်တင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ စိတ်ထဲ၌ အကြံသစ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင်ရှိ သွေးရောင်သားရဲကြီးများကို လိုက်လံအမဲလိုက်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုသို့မလုပ်ဆောင်မီ အခြားအမွေအနှစ်တောင်များကို ရှာဖွေရန်မှာ သူ၏ အဓိကတာဝန်ဖြစ်သည်။ လင်းချန်သည် ထျန်းတင်းတောင်နှင့် အလားတူထင်ရှားသော မိုင်ပေါင်းသောင်းချီဝေးသည့် ချီရှားတောင်ဆီသို့ ဝိညာဉ်တစ်ခုကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ဦးတည်ထွက်ခွာခဲ့သည်။

ချီရှားတောင်သို့ ရောက်ရှိခြင်း။

ချီရှားတောင်သည် လက်ချောင်းသုံးချောင်း ထောင်ထားသည့်ပုံသဏ္ဌာန်ရှိပြီး ယခင်က ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ အလွန်ပေါများသဖြင့် ကျော်ကြားခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ သွေးရောင်လွှမ်းကာ သတ်ဖြတ်ခြင်းအငွေ့အသက်များသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

လင်းချန် တောင်၏ အပိုင်းအခြားအတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်မြင်ကွင်းမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အခြားပါရမီရှင်တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ထိုနေရာသို့ ရောက်မနေသေးပေ။

ထိုစဉ် ကောင်းကင်ယံထက်မှ ခန့်ညားသော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

“ကျူးကျော်သူ... ဒါဟာ မဟာဧကရာဇ် ပေလော့ ရဲ့ အမွေအနှစ်တောင်ထိပ်ပဲ။ မင်း စမ်းသပ်မှုကို ခံယူမှာလား။”

လင်းချန်က မဆိုင်းမတွပင်”ကျွန်တော် ခံယူပါ့မယ်။”

ထိုအခါသူ၏ရှေ့တွင် အနက်ရောင် ဟင်းလင်းပြင်ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး လင်းချန်သည်လည်း အမွေအနှစ်စမ်းသပ်မှုနယ်မြေအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

ပထမအဆင့် - ကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်ခြင်း။

ဥမင်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ လင်းချန်သည် ပိတ်မှောင်နေသော ကမ္ဘာတစ်ခုထဲသို့ ရောက်သွားသည်။ ဘာမှမရှိဘဲ အမှောင်ထုသာ ဖုံးလွှမ်းနေသဖြင့် သူ ခဏမျှ ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားသည်။ ထိုစဉ် အသံကြီး ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသည်။

“စမ်းသပ်မှုခံယူသူ... ပထမအဆင့်ကတော့ ကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်ခြင်း ပဲ။ မင်းအနေနဲ့ ဒီအမှောင်ထုရဲ့ အားနည်းချက်ကို ရှာဖွေပြီး ကမ္ဘာကြီးကို ရိုက်ခွဲပစ်ရမယ်။”

လင်းချန် အံ့သြသွားသည်။ ဤမျှ ရိုးရှင်းသလား။ သူထင်ထားသည်မှာ ဧကရာဇ်အမွေအနှစ်အတွက် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲများ ဆင်နွှဲရမည်ဟု ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤစမ်းသပ်မှုမှာ သူ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းနှစ်မွှာမျက်ဝန်း ပိုင်ရှင်အတွက်ဆိုလျှင် စာအုပ်ဖွင့်ဖြေရသကဲ့သို့ပင် လွယ်ကူလှသည်။

သူ၏ နှစ်မွှာမျက်ဝန်းမှာ တိုက်ခိုက်ရန်သာမက အရာရာ၏ အားနည်းချက်များကို မြင်နိုင်စွမ်းရှိသည်။ လင်းချန်သည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထားကာ မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်။

“ဝုန်း”

သူ၏ မျက်လုံးမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အမှောင်ထုတစ်ခုလုံးကို ထိုးဖောက်မြင်လိုက်ရသည်။ ဟင်းလင်းပြင်၏ တည်ဆောက်ပုံနှင့် လျှို့ဝှက်ချက်အားလုံးမှာ သူ၏ရှေ့တွင် အထင်းသား ပေါ်လာတော့သည်။

ခဏအကြာတွင် လင်းချန် ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် အမှောင်ဟင်းလင်းပြင်၏ အားနည်းဆုံးသော နေရာကို အတိအကျ ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

“ရှာတွေ့ပြီ။”

အခန်း ၁၁၄ - လက်ဖဝါးတစ်ချက် အောက်ဝယ် သားရဲဒီရေလှိုင်းကြီး ချေမှုန်းခံရခြင်း။

လင်းချန် ၏ နှစ်မွှာမျက်ဝန်းအစွမ်းဖြင့် အမှောင်ဟင်းလင်းပြင်၏ အားနည်းချက်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း အက်ကြောင်းအချို့သာ ပေါ်လာပြီး လုံးဝပျက်စီးသွားခြင်း မရှိပေ။ ဤသည်မှာ ပထမအဆင့် ကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်ခြင်း၏ ခက်ခဲမှုကို ပြသနေခြင်းဖြစ်သည်။ သာမန်ပါရမီရှင်တစ်ဦးဆိုလျှင် ဤနေရာတွင်ပင် ရူးသွပ်သွားနိုင်သော်လည်း လင်းချန်အတွက်မူ သူ၏ အစွမ်း ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းကိုပင် အသုံးမရသေးချေ။

သူသည် ငွေဖြူရောင် ဖရိုဖရဲ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ စုစည်းကာ ဧရာမလက်ဖဝါးကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးပြီး ထိုအားနည်းချက်ရှိရာသို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။

"ဝုန်း... ဂုန်း... ဗုံး"

ဟင်းလင်းပြင်ကြီး ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီးနောက် လင်းချန်သည် ကျယ်ပြောလှသော မြေပြန့်လွင်ပြင်ကြီးတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုနေရာတွင် သွေးရောင်လွှမ်းခြင်း သို့မဟုတ် သတ်ဖြတ်ခြင်းအငွေ့အသက်များ မရှိဘဲ ပုံမှန်ကမ္ဘာတစ်ခုကဲ့သို့ ငြိမ်သက်နေသည်။

ဒုတိယအဆင့် - သတ်ဖြတ်ခြင်း။

ခန့်ညားသော အသံကြီးက ဒုတိယအဆင့်ကို ကြေညာလိုက်သည်။

"ဂုဏ်ယူပါတယ်... ဒုတိယအဆင့်ကတော့ သတ်ဖြတ်ခြင်းပဲ။ ဒီလွင်ပြင်မှာ ပေါ်လာသမျှ သက်ရှိအားလုံးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ရင် မင်း အောင်မြင်မယ်။"

ထိုစဉ် ဝေးကွာသော နေရာမှ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အမျိုးအနွယ်ပေါင်းစုံမှ သားရဲကြီးများသည် ဒီရေလှိုင်းများအလား အုပ်စုလိုက် ပြေးဝင်လာကြသည်။ ၎င်းတို့ထဲတွင် အားနည်းဆုံးမှာ ကောင်းကင်ဘုံထိနယ်ပယ်ဖြစ်ပြီး အများစုမှာ နတ်ဘုရားနယ်ပယ် အဆင့်များဖြစ်ကြသည်။

လင်းချန်သည် ထိုသားရဲအုပ်ကြီးကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

"မင်းတို့က သေချင်ဇောနဲ့ လာနေကြတာဆိုတော့လည်း ငါက မင်းတို့ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးရတာပေါ့။"

သားရဲကြီးများ နီးကပ်လာသောအခါ လင်းချန်သည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး သူ၏ သေးငယ်သော လက်ဖဝါးလေးကို အောက်သို့ ဖိချလိုက်သည်။ သို့သော် ထိုလက်ဖဝါးလေးမှ နေမင်းကိုပင် ဖုံးလွှမ်းနိုင်သော ဧရာမ လက်ဖဝါးပုံရိပ်ကြီး ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"ဖရိုဖရဲ လက်ဖဝါး။"

ထိုလက်ဖဝါးကြီး၏ ဖိအားကြောင့် သားရဲများအားလုံး မလှုပ်နိုင်ဘဲ အေးခဲသွားကြသည်။ ခဏအကြာတွင် ဖုန်မှုန့်များ ကြား၌ သားရဲတစ်ကောင်တစ်မြီးမျှ မကျန်တော့ဘဲ မြေပြင်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော လက်ချောင်းရာ ချိုင့်ခွက်ကြီး ၅ ခုသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။ သားရဲအားလုံးမှာ ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးစမ်းသပ်မှု - မဟာဧကရာဇ် ပေလော့နှင့် ရင်ဆိုင်ခြင်း။

အသံကြီးက နောက်ဆုံးအဆင့်ကို ကြေညာလိုက်ပြန်သည်။

"နောက်ဆုံးအဆင့်ကတော့ မဟာဧကရာဇ် ပေလော့ နဲ့ တိုက်ခိုက်ရမှာ ဖြစ်တယ်။ ဧကရာဇ်ရဲ့ လက်ကွက်ပေါင်း ၁၀၀ ကို ခံနိုင်ရည်ရှိရင် မင်း အောင်မြင်ပြီ။"

မဟာဧကရာဇ်နှင့် တိုက်ခိုက်ရမည်ဟူသော စကားကြောင့် လင်းချန်၏ မျက်နှာတွင် ထူးဆန်းသော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။ ဤသည်မှာ ကစဉ့်ကလျား မဟာဧကရာဇ်ပေးခဲ့သော စမ်းသပ်မှုနှင့် ဆင်တူသည်။ အကယ်၍ တူညီသော ကျင့်စဉ်အဆင့်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ရမည်ဆိုလျှင်။

လင်းချန်က ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။

"လက်ကွက် ၁၀၀ တောင် လိုလို့လား။လက်ကွက် ၁၀ ကွက်အတွင်းမှာ ငါ သူ့ကို မနိုင်ဘူးဆိုရင် ငါ့အရှုံးလို့ပဲ သတ်မှတ်လိုက်တော့။"