တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးကို ခွာပြဲခြင်းနှင့် မဟာနေမင်း၏ပထမဆုံး ထွက်ပေါ်လာခြင်း ၂

စကားမဆုံးမီမှာပင် ရန်မင်လီ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်သောနှင်းခဲလွှာတစ်ခု ရုတ်တရက် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ထိုနောက်ကျိနေသော မျက်လုံးများသည် ချက်ချင်းပင်သိမ်းငှက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ စူးရှလာခဲ့၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်မှ သူက သူ၏အစစ်အမှန် သဘာဝအချို့ကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ကျဆင်းနေသောအသွင်အပြင်အောက်တွင် သူက အမှန်တကယ်ပင် ရတနာခုနစ်ပါးဗောဓိသတ္တကို လိုက်လံဖမ်းဆီးရန် ရဲရင့်သောကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် သက်ရှိတစ်ဦးဖြစ်ပေသည်။

သူ၏အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်နှင့်အမျှ ခန်းမထဲရှိ လူတိုင်းက သူတို့၏အသက်ရှူသံများကို ထိန်းထားလိုက်ကြပြီး သူတို့၏နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစေးများထွက်လာကြလေ၏။

"မင်းက နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးဌာနကို အခုမှ ဝင်လာတာဆိုတော့စည်းကမ်းတွေကို သိပ်မသိသေးဘူး။ မင်း တစ်ခုခု အမှားလုပ်ခဲ့ရင်တောင်မှ ငါ အပြစ်မတင်ပါဘူး"

"ငါကခေါင်းမာတဲ့လူတစ်ယောက်လည်း မဟုတ်ပါဘူး။စည်းကမ်းတွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း သင်ပေးလို့ရပါတယ်"

"ဒါပေမယ့် ငါတို့အသက်ကို ပေါင်းပြီး စွန့်စားနေရတဲ့နေရာမှာ တချို့လူတွေက အဖွဲ့တွေဖွဲ့ပြီး ကိုယ့်လူတွေကိုနေရာချထားတဲ့ အလုပ်တွေကို လုပ်နေကြတာက တကယ်ကို ရွံစရာကောင်းလွန်းတယ်"

ဤစကားသုံးခွန်း ထွက်ကျလာသည်နှင့် ခန်းမထဲရှိ လေထုမှာ ချက်ချင်းပင် အေးခဲသွားပြီး ရပ်တန့်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ရန်မင်လီသည် ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

ယန်လန်ထင်၏ရံဖန်ရံခါ အပြစ်အနာအဆာလေးများကို သူ သည်းခံနိုင်ပေသည်။ ၎င်းက ကြီးမားသော ရန်ပွဲတစ်ခုဆီသို့ ဦးတည်သွားစေကာ တစ်ဖက်လူက သူ၏ကိုယ်ပိုင်လမ်းအတိုင်း ဆက်သွားနေမည်ဆိုလျှင်ပင် သူတို့၏နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်သော ဆက်ဆံရေးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကာ တာဝန်ကို မျှဝေခံယူနိုင်ပေသည်။

သို့သော် အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်၍မရနိုင်လောက်အောင်ကြီးထွားလာစေခဲ့သော ဤမရိုးသားသည့် နည်းဗျူဟာများကိုမူ သူ လက်မခံနိုင်ပေ။

နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးဌာန ဆိုသည်မှာ မည်သို့သော နေရာမျိုးနည်း။

ဤနေရာတွင် အခြားသူများကို ဦးဆောင်ရန်၊ တစ်သားတည်းဖြစ်မှုကို ရှာဖွေပြီး ယန်လန်ထင်ကိုသာ နာခံသော အမည်ခံစစ်သူကြီးတစ်ဦးကို စီစဉ်ပေးခြင်းဖြင့် သူ မည်သည့်အရာကို ရရှိရန် ကြိုးပမ်းနေသနည်း။

အကယ်၍ ဤအစဉ်အလာကိုသာ သတ်မှတ်လိုက်မည်ဆိုလျှင် ပြင်ပပြဿနာများ မရှိလျှင်ပင် တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးက ကြီးမားသော ပရမ်းပတာဖြစ်မှုထဲသို့ သေချာပေါက်ကျရောက်သွားပေလိမ့်မည်။

"အခု တစ်ခါ ထပ်မေးမယ်"

ရန်မင်လီက လက်များကို အောက်သို့ချကာ မတ်တပ်ရပ်ရင်း သူ့ရှေ့ရှိ လူငယ်လေးကို စိုက်ကြည့်ကာအသံကိုရုတ်တရက်မြှင့်လိုက်သည်။

"ဘယ်သူ အမိန့်ပေးခဲ့တာလဲ"

"..."

ထိုပွင့်ပွင့်လင်းလင်း သရော်နေသော စကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ယန်လန်ထင်၏ မျက်မှောင်များမှာ ပိုမိုတင်းမာသွားခဲ့၏။

သူသည် အေးစက်စွာဖြင့် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏အသက်ရှူသံမှာ သိသိသာသာ ပိုမိုမြန်ဆန်လာခဲ့သည်။

တစ်ခဏအကြာတွင် မျက်လွှာချထားသော လူအိုကြီးက သူ၏ရင်ထဲရှိ ဒေါသကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ယဲ့လန်ကိုသာ တစ်ချက်ကြည့်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

ယဲ့လန်က ရှန်းယီ၏အနောက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေရင်း စစ်သူကြီးယန်ကိုယ်တိုင်ပင် အခြေအနေ ဤမျှအထိကြီးထွားလာမည်ကို မျှော်လင့်ထားခဲ့မည်မဟုတ်ကြောင်း ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။

ယခုအခြေအနေမှာ ရိုးရှင်းပါသည်။ စစ်သူကြီးရန်က တာဝန်ယူမည်ဆိုလျှင် ယခင်ကတည်းက ဘေးဖယ်ခံထားရသော အကြီးအကဲက တောင်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်သူကြီးချုပ်အဖြစ်မှ အာဏာမဲ့သော "အာဏာပါးကွက်သား"တစ်ဦးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားနိုင်ချေရှိသည်။

သို့မဟုတ် ရှန်းယီက ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ထမ်းဆောင်ရပါလိမ့်မည်။

အကြီးအကဲ၏အဖြေမှာ ဖြောင့်မတ်ပေသည်။ သူက ဖြေရှင်းပေးမည်ဟုပြောခဲ့ပြီးဖြစ်သောကြောင့် သူက ၎င်းကို အဆုံးတိုင်အောင်ရှင်းပေးရန် ရည်ရွယ်ထားပေသည်။

ယဲ့လန်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ရှန်းယီ၏ အဝတ်အစားများကို ဆွဲရန် တိတ်ဆိတ်စွာ လက်လှမ်းလိုက်သည်။

သို့သော် သူမ၏လက်ကို ပြန်မရုပ်သိမ်းမီမှာပင် ခန်းမထဲတွင် ရှင်းလင်းသော အသံတစ်သံကို ထပ်မံကြားလိုက်ရသည်။

"စစ်သူကြီးကို ဖြေကြားရရင် ဘယ်သူမှ အမိန့်မပေးခဲ့ပါဘူး"

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် လူတိုင်းက အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ပုံရိပ်ဆီသို့ သူတို့၏ အံ့အားသင့်နေသော အကြည့်များကို လှည့်လိုက်ကြလေသည်။

"အဟွတ်"

လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ယခုလေးတင် ကိုင်ထားသော ယန်လန်ထင်ပင်လျှင် သီးသွားပြီး အံ့အားသင့်စွာဖြင့် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်လေ၏။

ဒါက ဘာလဲ

အကယ်၍ ဤလူငယ်လေးကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဖူးခြင်းသာမဟုတ်လျှင် ထိုစကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့်ပင် ယန်လန်ထင်က တစ်ဖက်လူအားနတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးဌာနအတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသော သူ၏ကိုယ်ပိုင်လူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်ဟု သံသယဝင်သွားပေလိမ့်မည်။

လူအုပ်ကြီး၏စောင့်ကြည့်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် ရှန်းယီက သူ၏ တည်ငြိမ်သော အမူအရာကို ထိန်းသိမ်းထားဆဲပင်။

သူ၏အနက်ရောင်မျက်လုံးများတွင် ရှောင်လွှဲလိုသော အရိပ်အယောင်မျှ မတွေ့ရပေ။

ယဲ့လန်က လူငယ်လေး၏ ဘေးတိုက်အသွင်အပြင်ကို ငေးကြည့်နေမိသည်။ သူမ၏ ခံစားချက်များမှာ ရှုပ်ထွေးနေသော်လည်း ရုတ်တရက် အနည်းငယ် ဝမ်းသာသွားကာ သူမ သူ့ကို တကယ်ပင် အထင်မလွဲခဲ့ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

သို့သော် ယန် နှင့် ယဲ့ တို့မှလွဲ၍ အခြားသူများ၏ အမူအရာများမှာ ထိုမျှကြည့်ကောင်းမနေခဲ့ပေ။ စစ်သူကြီးရန်၏ မျက်လုံးများကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ဝံ့သောလူငယ်လေးကြောင့် အံ့အားသင့်သွားကြပြီး သူတို့၏ အတွေးများမှာ တွေဝေသွားကြသည်။

သူတို့၏သံသယများသည် ရန်မင်လီ တွေးတောနေသည်များနှင့် တိုက်ဆိုင်စွာ တူညီနေခဲ့၏။

"ကောင်းတယ် တော်တော်ကောင်းတယ်"

အချိန်ကြာမြင့်စွာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ရန်မင်လီက နောက်ဆုံးတွင် သူ၏အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ မှိတ်လိုက်ရာ ပိုမိုလေးလံသောအိုမင်းရင့်ရော်မှုများက သူ့ကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ကုစားလို့မရတော့ဘူး"

၎င်းသည် သူတို့၏အုပ်စုများထဲသို့ ဦးဆောင်ခေါ်သွင်းခံရခြင်းကဲ့သို့ ရိုးရှင်းသောအရာ မဟုတ်တော့ပေ။

လူငယ်လေး၏ထူးချွန်သော စွမ်းဆောင်ရည်ကို အကဲဖြတ်ရလျှင် သူက ယန်လန်ထင်မှ သစ္စာရှိသောနောက်လိုက်တစ်ဦးအဖြစ် ဂရုတစိုက်ပြုစုပျိုးထောင်ထားသူ တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

သူက တိတ်ဆိတ်စွာ လှည့်ထွက်သွားပြီး လူတိုင်းရှေ့တွင် စားပွဲပေါ်ရှိ မြေပုံကို ရုတ်တရက် ဆွဲယူကာလက်ထဲတွင် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်လေသည်။

နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ရန်မင်လီ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လျစ်လျူရှုမှုများသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

"ငါတို့ လမ်းခွဲကြတာပေါ့၊မင်းလူတွေကို ခေါ်ပြီး သွားတော့။ဒီအချိန်ကစပြီး ငါတို့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ဝင်မစွက်ဖက်ကြေးပဲ"

ထိုသို့ပြောရင်း သူက မြေပုံ၏အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်၏။

မဟာတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီး၏စီရင်စု နှစ်ဆယ့်ခုနစ်ခုအနက်ဆုတ်ဖြဲလိုက်သော အပိုင်းတွင် ကျန်းယန်အပါအဝင်စီရင်စု ကိုးခု ပါဝင်နေသည်။

ညှိနှိုင်းရန်အခွင့်အရေးမရှိတော့ဘဲ ရန်မင်လီက ဆုတ်ဖြဲထားသော အပိုင်းကို ယန်လန်ထင်၏ခြေရင်းသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်ချလိုက်လေသည်။

ငါတို့ရဲ့ ခံယူချက်တွေက အတူညီတော့ဘူးဆိုတော့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ထပ်ပြီး ရွံရှာမနေကြတာ ကောင်းပါတယ်။

ယန်လန်ထင် သူ့ရဲ့ခွေးမျက်လုံးတွေကို ဖွင့်ပြီး ဘယ်သူက မှန်လဲဆိုတာ ကြည့်ပါစေ။ နောက်ပိုင်း ပြဿနာတစ်ခုခုတက်လာတဲ့အခါ ငါ့ဆီ လာပြီး မငိုနဲ့ပေါ့။

မြေပုံမြေကြီးပေါ်သို့ ကျသွားသော အခိုက်အတန့်တွင် လူတိုင်း၏မျက်နှာများမှာ ဖြူလျော့သွားကြ၏။

"ဟက်"

အရှင်ယန်က တစ်ခဏမျှတွေဝေသွားသော်လည်း ချေပလိုသောရည်ရွယ်ချက်ကို မပြသခဲ့ပေ။

ရွှံ့ရုပ်လေးတစ်ရုပ်တွင်ပင် ဒေါသထွက်စရာ အကြောင်းတရား သုံးချက်ရှိပါသေးသည်။

ဤကဲ့သို့အသရေဖျက်ခံရပြီး အပြစ်ရှိကြောင်းယူဆခံရမှတော့ထပ်ပြောနေလျှင်လည်း အဓိပ္ပါယ်မရှိတော့ပေ။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ယနေ့ဖြစ်ရပ်က အစပျိုးပေးတဲ့ အရာတစ်ခုသက်သက်ပါ။

မဟာနန်တိုက်ကြီးကို အတူတကွ ပူးတွဲအုပ်ချုပ်လာခဲ့တဲ့ ဒီရှည်လျားတဲ့ နှစ်ကာလတွေအတွင်းမှာ သူတို့သုံးဦးကြားက ပဋိပက္ခတွေဟာပြုပြင်လို့မရနိုင်တဲ့အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရောက်ရှိနေခဲ့ပါပြီ။

အရှင်ရန် စကားပြောသောအခါ သူ၏အကြည့်သည် ရှန်းယီနှင့် ယဲ့လန်တို့အပေါ်သို့ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး သူတို့ကို ယန်၏လူများ အဖြစ် ရှင်းလင်းစွာ ဆက်ဆံကာ သဘာဝကျစွာပင် မည်သည့် ကောင်းမွန်သော အမူအရာကိုမျှမပြသခဲ့ပေ။

သို့သော် သူတို့ လမ်းခွဲနေကြပြီဖြစ်သောကြောင့် အမည်ခံစစ်သူကြီးကိုးဦးအနက်တစ်ဦးကို အခြားတစ်ဖက်မှနောက်ပိုင်းတွင် ဤပြဿနာကို ပြန်လည်မဆွေးနွေးစေရန် တားဆီးရန်အတွက် သဘာဝကျစွာပင် စေလွှတ်ရမည်ဖြစ်သည်။

အရှင်ယန်က တွေဝေမနေဘဲ မတ်တပ်ရပ်ကာ လူအုပ်ကြီးဆီသို့ လက်လှမ်းလိုက်၏။

အမည်ခံစစ်သူကြီးများအားလုံးက ရှောင်ရှားရန် အလျင်အမြန် လူစုကွဲသွားကြသည်။

သောက်ကျိုးနည်း ခွဲကွာတယ်လို့တော့ခေါ်တာပဲ၊ ဒါပေမယ့် စစ်သူကြီးဖုန်းနှင့် စစ်သူကြီးရန်တို့မှာ ဘာပဋိပက္ခမှ မရှိဘူးလေ။

အကယ်လို့ သူဆီသာအရွေးခံရမယ်ဆိုရင် တစ်ဖက်မှာ ပဉ္စမအဆင့်အလယ်အလတ်အဆင့် ယဲ့လန်တစ်ယောက်တည်းနဲ့ အင်အားအတိမ်အနက်ကိုမသိရတဲ့ လူငယ်လေးတစ်ယောက်ပဲ ရှိတာမလို့ အဲဒါက သူ့ကို တကယ်ပဲချစ်ခင်သူမဲ့တဲ့ မိဘမဲ့ကလေးတစ်ယောက်လိုဖြစ်သွားစေလိမ့်မယ်။

"ပုန်းမနေနဲ့၊ မင်း"

အရှင်ယန်က စူးစိုက်ကြည့်ကာ တောင့်တင်းခိုင်မာသောလူဝကြီးကို လက်ညိုးထိုးလိုက်သည်။

"မလုပ်ပါနဲ့အရှင်ယန်ရယ်၊ အရှင်က ကျွန်တော့်ရဲ့ ဖခင်အရင်းအချာလိုပါပဲ၊ ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်တော့်ကို လွှတ်ပေးပါ..."

ဝူရှန်းက ခါးသီးသောမျက်နှာဖြင့်မြေပုံကို မည်သို့ခွဲဝေထားသည်ကိုပင် မကြည့်ရတော့ဘဲ နတ်ဆိုးကပ်ဘေးများကို လတ်တလောမှ ခံစားခဲ့ရသော စီရင်စုသုံးခုထဲဝင်လိုက်ရသည်။

၎င်းတို့တွင် ဟယ်တောင်တန်းအပါအဝင် မတော်တဆမှု အများဆုံးဖြစ်ပွားလေ့ရှိသော နေရာများအားလုံး ပါဝင်နေလေသည်။

လူငယ်ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးနှင့် ပေါင်းလိုက်ရင် သူ အသက်ရှင်နိုင်ပါ့မည်လောလို့ တွေးမိလိုက်သည်။

သို့သော် သူ စကားမဆုံးမီမှာပင် မမြင်ရသော လက်တစ်ဖက်မှသူ့ကို လူအုပ်ထဲမှ တိုက်ရိုက် ဆွဲထုတ်ကာ ခန်းမထဲမှ ပစ်ထုတ်လိုက်လေသည်။

"ဒါ ဘယ်လို အခြေအနေကြီးလဲ"

ဝူရှန်းက ဝမ်းနည်းကြေကွဲနေသော အမူအရာဖြင့် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး အရှင်ယန်မှ လူငယ်နှစ်ဦးနှင့်အတူထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ဝမ်းနည်းမှုမှာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသွားခဲ့သည်။

"ဒါက စတုတ္ထအဆင့်အထိ ကျင့်ကြံခြင်းရှိတဲ့ စစ်သူကြီး ဝူရှန်းပါ"

ယဲ့လန်က ရှန်းယီကို အတိုချုပ်မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

ယခင်က ဤမိန်းကလေးက မုန့်ရှို့ဝမ်နှင့် အခြားသူများရှေ့တွင် ပြဿနာတိုင်းကို ပြန်လည်အစီရင်ခံရုံဖြင့် ဖြေရှင်းပေးနိုင်သော အရည်အချင်းရှိသည့် မသေမျိုးအကြီးအကဲတစ်ဦးနှင့် တူနေခဲ့ပြီး ဆူပူကြိမ်းမောင်းခံရမည်ဆိုလျှင်ပင် ပြဿနာများက အမြဲတမ်း ပြေလည်သွားလေ့ရှိ၏။

သို့သော် ဤကဲ့သို့ကြီးမားသော ပြဿနာနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ယဲ့လန်၏မျက်လုံးများထဲတွင်လည်း တွေဝေမှုအချို့ကိုပြသနေခဲ့သည်။

စကားအနည်းငယ်ပြောရုံဖြင့် သုံးပိုင်းကွဲသွားသော မဟာတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီး။

၎င်းသည်မှာ ကလေးဆန်သော ခံစားချက်ကိုပင် ပေးစွမ်းနေခဲ့သည်။

သို့သော် အရှင်ယန် ဤဘေးဘက်ခန်းမထဲမှ ထွက်လာသည်နှင့် ၎င်းမှာ ပြီးပြည့်စုံသော အဆုံးသတ်တစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့လေပြီ။

"အရှင်ယန်၊ကျေးဇူးပြုပြီး ပြန်စဉ်းစားပေးပါ။ အဲလိုမှမဟုတ်ရင်လည်းပြန်သွားပြီး တောင်းပန်လိုက်ကြရအောင်ပါ"

ဝူရှန်းက အတင်းပြုံးပြကာရှေ့သို့ တိုးလာပြီး အဘိုးကြီးအား တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

"ဒါက အရှင်အနည်းငယ်ရင့်သွားလို့ပါ။ အရှင်ရန်က စေတနာနဲ့ ပြောတာပါ၊ သူက မဟာတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးကို တကယ်ကြီး ပရမ်းပတာဖြစ်သွားတာကို မမြင်ချင်လို့ပါ။ ခေါင်းလေးငုံ့ပြီး နောက်တစ်ခါ ပိုသတိထားလိုက်ပါ၊ ငါတို့အားလုံး အဆင်ပြေအောင် နေကြရအောင်..."

"..."

အရှင်ယန်က ဝူရှန်းကို အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့်ပင် နှုတ်ဆိတ်သွားစေခဲ့၏။

ထို့နောက် သူက ယဲ့လန်ဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီလူအိုကြီးက စိတ်လိုက်မာပါလုပ်တယ်လို့ မင်းလည်း ထင်နေတာလား"

၎င်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ယဲ့လန်က သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကို တင်းတင်းစေ့ထားလိုက်ပြီး ပြန်ဖြေရန် အချိန်အနည်းငယ်ယူလိုက်ရသည်။ သူမက အခြေအနေ မည်သို့ရှိနေခဲ့သည်ကို အမှန်တကယ်ပင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အရှင်ယန်က ကူကယ်ရာမဲ့စွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ရှန်းယီ၏ပခုံးကို အမှန်တကယ်ပင် လှမ်းပုတ်လိုက်သည်။

"မင်း ဒီအဆင့်ရောက်အောင် ဘယ်လိုများ ကျင့်ကြံခဲ့တာလဲ။မင်းက သူတို့ထက် ဘာလို့ ဒီလောက်တောင်နောက်ကျနေရတာလဲ။ နာမည်ကြီး ဆရာတစ်ယောက်မရှိလို့လား"

ခွာပြဲခြင်းကိစ္စကို ဤလူငယ်လေး မျှော်လင့်ထားခဲ့မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဤနေရာရှိ လူတိုင်းအနက် ဤကလေးသာလျှင် သူ၏ရည်ရွယ်ချက်များကို နားလည်နိုင်ပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အရှင်ရန်မှ ထိုမြေပုံကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရှန်းယီတစ်ဦးတည်းကသာ စီရင်စုကိုးခုကို အလေးအနက် လေ့လာကြည့်ရှုနေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"..."

ရှန်းယီက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ကြည့်လိုက်၏။

အရှင်ယန်က စိတ်လိုက်မာပါ လုပ်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။

မျောက်နတ်ဆိုးကို ကွပ်မျက်နေစဉ်အတွင်း ရှန်းယီ၏အတွေးသာ မှန်ကန်မည်ဆိုလျှင် သူသည် နတ်ဘုရားမင်းဆက်တစ်ခုလုံး၏အသက်သွေးကြောကို လောင်းကြေးထပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ၎င်းတို့သာ နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးဌာန၏မူလပုံစံအတိုင်း ဆက်သွားနေမည်ဆိုလျှင် မဟာတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးက တစ်စစီဝါးမျိုခံရမည်မှာ သေချာသလောက်ပင်။

ထိုသို့သောအခြေအနေမျိုးတွင် ဤရှုပ်ထွေးနေသောပြဿနာများကို ဖြတ်တောက်ရန် လျင်မြန်သောဓားတစ်လက်လိုအပ်ပေသည်။

အရှင်ယန်က ထိုဓားတစ်လက် ဖြစ်ချင်ခဲ့၏။ အနည်းဆုံးတော့ မဟာတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးအတွက် အသက်ရှူပေါက်တစ်ခုအဖြစ် စီရင်စုကိုးခုကို ချန်ထားပေးရန်ဖြစ်သည်။

သေချာသည်မှာ ထိုနေ့၏ခန့်မှန်းချက်သာ မှားယွင်းခဲ့မည်ဆိုလျှင်။

ထို့အပြင် တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးတွင် မည်သည့် ပရမ်းပတာဖြစ်မှုမျှ ပေါ်ပေါက်မလာခဲ့လျှင်။

စီရင်စုကိုးခုကို စီမံခန့်ခွဲသော အမည်ခံစစ်သူကြီး သုံးဦးက သေချာပေါက်လုံလောက်သည်ထက် ပိုနေပေလိမ့်မည်။

အများဆုံးအားဖြင့် ၎င်းက ကျောက်စိမ်းရေကန်မသေမျိုးဂိုဏ်းမှ လက်တုံ့ပြန်မှုများကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန်သာဖြစ်ပြီး ဤလူအိုကြီးအနေဖြင့် အနည်းငယ်တော့ ခံနိုင်ရည်ရှိသင့်ပေသည်။

သေချာသည်မှာ သူ့ဘက်မှနေ၍ ကြည့်မည်ဆိုလျှင်။

ရှန်းယီက ချုပ်ချယ်ခံရခြင်းကို အမှန်တကယ် မနှစ်သက်သလို ယခုအခါတွင် သူက နတ်ဆိုးသက်တမ်းကို ယခင်ကထက်ပိုမိုလိုအပ်နေလေပြီဖြစ်၏။

နှိုင်းယှဉ်ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ဤအရှင်ယန်က စစ်သူကြီးရန်ထက် ကျောထောက်နောက်ခံအဖြစ် ရှိနေရန် ပိုမိုသင့်တော်ကြောင်းထင်ရှားလှပေသည်။