အခန်း (၃၆၃-၃၆၄)

အခန်း။ ၃၆၃

နက်ပြာရောင် ကျင့်ကြံသူဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ထိုအမျိုးသားမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ တစ်ချိန်က အလောင်းထိန်းချုပ်ရေးဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်း စစ်မှန်သော အမွေအနှစ်ဆက်ခံသူ ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည့် ရှဲ့ကျိယွီပင်။

ဂူဗိမာန် ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် သူသည် ဆရာကြီး၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ အမွေအနှစ်ကို ရရှိရန် ရည်မှန်းချက်ကြီးစွာဖြင့် ချီသန့်စင်ခြင်း အထွတ်အအိပ်အဆင့်ရှိ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကိုပင် သတ္တိရှိရှိ စွန့်လွှတ်ခဲ့သူဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားသည့်အရာမှာ ထိုအမွေအနှစ်ကို တခြားတစ်ယောက်က ဦးအောင် လုယူသွားခြင်းပင်။

အကယ်၍ အခြားသူသာဆိုလျှင် ပြဿနာမရှိပေ။ သူသည် ထိုအကာအကွယ်အတားအဆီးကို ရက်ရက်စက်စက် တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ပင်။ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်သဖြင့် ထိုအတားအဆီးမှာလည်း အစွမ်းသိပ်ပြနိုင်တော့မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် အမွေအနှစ်ကို ရရှိသွားသူမှာ သူနှင့် ဂိုဏ်းတူညီမလေး ဖြစ်နေသဖြင့် ရှဲ့ကျိယွီမှာ စိတ်ထဲတွင် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေတော့သည်။

တိုက်ခိုက်ရမလား မတိုက်ခိုက်ရဘူးလား။

သူသည် ယိုချင်းယီမှလွဲ၍ ဤနေရာသို့ ပထမဆုံး ရောက်ရှိလာသူဖြစ်သည်။

"တကယ်လို့ ငါသာ အမြန်လက်စဖျောက်လိုက်ရင် တခြားသူတွေ သိမှာမဟုတ်ဘူး။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုလုပ်တာဟာ ငါ့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ စိတ်ရင်းနဲ့ ဆန့်ကျင်နေလိမ့်မယ်။ အကယ်၍ ဒီလိုနည်းနဲ့ အမွေအနှစ်ကို ရရှိခဲ့ရင်တောင် အမှန်တကယ် မြင့်မားတဲ့ အဆင့်အတန်းတစ်ခုကို ငါ တက်လှမ်းနိုင်ပါ့မလား "

ရှဲ့ကျိယွီသည် သူ၏လက်ထဲမှ အဆောင်စာရွက်နှစ်ရွက်ကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ၏လက်အင်္ကျီအတွင်းမှ ပျံသန်းဓားမှာလည်း အချိန်မရွေး လှုပ်ရှားရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း ပို၍ပင် ရှုပ်ထွေးလာတော့သည်။

အတားအဆီးကွယ်ထားသော အဖြူရောင် အလင်းတိုင်အတွင်း၌ ယိုချင်းယီမှာမူ မျက်လုံးများကို တင်းတင်းမှိတ်ထားပြီး သူမ၏ အသက်အန္တရာယ်ရှိနေသည်ကို လုံးဝ မသိရှိရှာပေ။

“စီနီယာအစ်ကို ရှဲ့ အစ်ကိုလည်း ရောက်နေတာလား”

ရှဲ့ကျိယွီတစ်ယောက် အတွေးများဖြင့် လုံးထွေးနေစဉ်မှာပင် အံ့အားသင့်သွားသော အသံတစ်ခုက မြေအောက်နေရာအတွင်းသို့ ဖြတ်သန်းဝင်ရောက်လာသည်။ ရှဲ့ကျိယွီ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အဆောင်စာရွက်နှင့် ပျံသန်းဓားကို ချက်ချင်း ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။ တင်းမာနေသော သူ၏ စိတ်နှလုံးမှာလည်း အလိုလိုပင် လျော့ကျသွားခဲ့ရသည်။

ဒုတိယမြောက် ရောက်ရှိလာသူမှာ အသားညိုညိုနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သိသိသာသာ ထင်ရှားသော မျက်နှာပေါက်ရှိကာ အတော်ပင် လှပသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာလည်း တောက်ပပြီး ထက်မြက်လှသည်။

သူမသည်လည်း အလောင်းထိန်းချုပ်ရေးဂိုဏ်းမှ ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ချီသန့်စင်ခြင်း အလယ်ပိုင်းအဆင့်မှာသာ ရှိသေးသော်လည်း နေနီဂိုဏ်းမှ အဆင့်မြင့်တပည့်တစ်ဦးကို တစ်ဦးချင်းတိုက်ပွဲတွင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရအောင် တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့ဖူးသူဖြစ်သည်။

“ဂျူနီယာညီမလေးချီ”

ရှဲ့ကျိယွီက သူမဘက်သို့ အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ချီကျောက်ရွှယ်သည် ရှဲ့ကျိယွီအနားသို့ တိုးကပ်လာပြီး ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မအံ့သြဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

“နတ်မိမယ်ယိုက အမွေအနှစ်ကို ရသွားတာပဲ ငါတို့ နောက်ကျသွားပုံပဲ”

“ကိုယ့်ကံမဟုတ်ရင်လည်း အတင်းမယူသင့်ပါဘူး”

ရှဲ့ကျိယွီက ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် ကျန်တဲ့ နေရာနှစ်ခုကို ကြည့်ကြရအောင်။ ဘယ်ဘက်မှာ ရှိနေတာက ဆရာကြီး ဟန်ယွဲ့ လက်ထက်က ဖော်စပ်ခဲ့တဲ့ အဖိုးတန် ဆေးလုံးတွေ ဖြစ်ရမယ်။ ငါ လေ့လာခဲ့တဲ့ မှတ်တမ်းတွေအရဆိုရင် အပြာရောင်ပုလင်းထဲမှာ လမင်းနှင်းရည် ရှိနိုင်တယ်။ အဲဒါက ငါတို့ရဲ့ ယင်နက်ကျင့်စဉ် ကို နားလည်သဘောပေါက်ဖို့ ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်။ အဖြူရောင်ပုလင်းထဲမှာတော့ လေပြေဆေးလုံး ရှိနိုင်တယ်။ အဲဒါက ကျင့်ကြံသူတွေကို အဆင့်တက်ဖို့ ကူညီပေးနိုင်သလို အခြေတည်ခြင်းအဆင့်နဲ့ အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်နှစ်ခုလုံးမှာ အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိလို့ အရမ်းတန်ဖိုးကြီးတယ်။

အဝါရောင်ပုလင်းထဲမှာတော့ လမင်းဟောင်းဆေးလုံး ရှိနိုင်တယ်။ အဲဒါက ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ ဝိညာဉ်အမြစ် ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်လို့ ပိုပြီးတော့တောင် ရှားပါးသေးတယ်... ကျန်တဲ့ ပုလင်းတွေကိုတော့ ငါလည်း မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ကို အတူတူ ထားထားတာဆိုတော့ သာမန်တော့ မဟုတ်လောက်ဘူး”

ချီကျောက်ရွှယ်က သွက်လက်ရှင်းလင်းစွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

“ညာဘက်က မှော်လက်နက်နှစ်ခုကတော့ အနည်းဆုံး ဝိညာဉ်ကိရိယာအဆင့်ရှိပြီး မှော်

ရတနာ တောင် ဖြစ်နိုင်တယ်”

မှော်ရတနာအကြောင်း ပြောလိုက်သောအခါ ရှဲ့ကျိယွီ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် မှော်လက်နက်များကို အဓိကအားဖြင့် အဆင့်သုံးဆင့် ခွဲခြားထားကာ မှော်ကိရိယာ၊ ဝိညာဉ်ကိရိယာနှင့် မှော်ရတနာတို့ဖြစ်သည်။

မှော်ကိရိယာဆိုသည်မှာ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်တွင် အသုံးပြုသည့် လက်နက်များဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်ကိရိယာမှာမူ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေပြီး မှော်ကိရိယာထက် များစွာ စွမ်းအားကြီးလှကာ အခြေတည်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူကြီးများ၏ အဓိက လက်နက်ဖြစ်သည်။ မှော်ရတနာများမှာမူ ပို၍ပင် အံ့အားသင့်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး အရွယ်အစားကို စိတ်ကြိုက်ပြောင်းလဲနိုင်ရုံသာမက ထူးခြားသော အကျိုးသက်ရောက်မှုများလည်း ရှိကြကာ အများအားဖြင့် ရွှေအမြုတေအဆင့် ဆရာကြီးများသာ ပိုင်ဆိုင်ကြသည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့သာ မှော်ရတနာများ ဖြစ်နေပါက ဘယ်ဘက်ရှိ ဆေးလုံးများ အားလုံးပေါင်းထက်ပင် တန်ဖိုး ပိုကြီးပေလိမ့်မည်။

“ငါတို့ တစ်ယောက် တစ်ခုစီ ရွေးကြမလား ဒါမှမဟုတ် အင်အားချင်းပေါင်းပြီး အတားအဆီးတစ်ခုကို အရင် ဖြိုဖျက်ကြမလား”

ချီကျောက်ရွှယ်က မေးလိုက်သည်။

“အင်အားချင်း ပေါင်းကြတာပေါ့”

ရှဲ့ကျိယွီက ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

“ဆေးလုံးတွေကိုပဲ ရွေးကြရအောင် အဲဒါက ငါတို့ အခုလောလောဆယ် အလိုအပ်ဆုံးပဲ”

ရှဲ့ကျိယွီ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကြားသောအခါ ချီကျောက်ရွှယ်က သဘောတူ၍ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“စီနီယာအစ်ကို နည်းနည်းလောက် ဘေးဖယ်ပေးပါဦး”

ချီကျောက်ရွှယ်သည် သူမ၏လက်ထဲတွင် မီးခိုးရောင် အဆောင်စာရွက်တစ်ရွက်ကို ရုတ်တရက် ထုတ်လိုက်သည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ထည့်သွင်းလိုက်ပြီးနောက် အဆောင်စာရွက်မှာ လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး အလင်းများ ဖြာထွက်လာသည်။

ထို့နောက် ၎င်းမှာ ပေါင်လုံးခန့် ထူထဲသော မီးခိုးရောင် ချီမြှားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဆေးလုံးများရှေ့ရှိ အဖြူရောင် အလင်းတိုင်အတားအဆီးဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ပစ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။

ဖူး

မီးခိုးရောင် ချီမြှားမှာ အတားအဆီးနှင့် ထိမိသည်နှင့် လေထဲတွင် ကွယ်ပျောက်သွားသော်လည်း အတားအဆီးမှာမူ သိသိသာသာ အားနည်းသွားသည်ကို တွေ့ရသည်။

“ကြည့်ရတာ ငါတို့ အင်အားချင်း ပေါင်းမယ်ဆိုရင် နာရီဝက်လောက်အတွင်းမှာ ဒီအတားအဆီးကို ဖြိုဖျက်နိုင်မယ်ထင်တယ်”

ချီကျောက်ရွှယ်က ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ”

ရှဲ့ကျိယွီမှာလည်း စိတ်အားထက်သန်သွားသည်။

၎င်းနောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် ဆေးလုံးများကို ကာကွယ်ထားသော ဘယ်ဘက်အတားအဆီးဆီသို့ အမျိုးမျိုးသော အဆောင်စာရွက်များ၊ မှော်အတတ်များနှင့် ပျံသန်းဓားများကို အဆက်မပြတ် ပစ်လွှတ်တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။ အတားအဆီး၏ အစွမ်းမှာ တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာနေပြီး မကြာမီ လုံးဝ ပျက်စီးတော့မည့်ပုံ ပေါ်နေသည်။

“အို... ငါ့ထက် အရင်ရောက်နေတဲ့သူတွေ ရှိပါလား”

အံ့အားသင့်နေသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် ရှဲ့ကျိယွီနှင့် ချီကျောက်ရွှယ်တို့၏ လှုပ်ရှားမှုများ နှေးကွေးသွားခဲ့သည်။ သူတို့သည် အသံလာရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ချက်ချင်းပင် ပျက်ယွင်းသွားတော့သည်။

ရောက်ရှိလာသူမှာ မီးလျှံရောင် ကျင့်ကြံသူဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ၏ နှာခေါင်းပေါ်တွင် မှည့်တစ်လုံး ရှိနေပြီး ကြည့်ရသည်မှာ ယုတ်မာကောက်ကျစ်ကာ မောက်မာသော ပုံစံရှိသည်။

ထိုသူကား နေနီဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် တော်စပ်သည်ဟု သတင်းကြီးနေသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် သခင်လေးယွမ် ပင်။

သူသည် ဆရာကြီး ဟန်ယွဲ့၏ ရုပ်တုကြီးအောက်ရှိ အတားအဆီး သုံးခုကို လောဘတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“တကယ့် ရတနာတွေပဲ အခြေတည်ခြင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ ငါ့အတွက် အထောက်အပံ့ကောင်းတွေ ဖြစ်လာမှာပဲ”

“ဟိုမိန်းကလေးက လှတော့လှသား ဒါပေမဲ့ ဆရာကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ အမွေအနှစ်နဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး”

“မင်းတို့ နှစ်ယောက် အခုထွက်သွားလို့ရပြီ”

သခင်လေးယွမ်သည် ရှဲ့ကျိယွီနှင့် ချီကျောက်ရွှယ်တို့ကို လုံးဝ အရေးမလုပ်ပေ။ သူသည် အနီရောင် အဆောင်စာရွက်တစ်ရွက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ယိုချင်းယီရှိရာ အတားအဆီးကို တိုက်ခိုက်ကာ သူမ၏ အမွေအနှစ် ဆက်ခံခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်ကို နှောင့်ယှက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

“ဘယ်လောက်တောင် ရဲတင်းတာလဲ”

ချီကျောက်ရွှယ်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ငါ့ညီမလေးနားကို မကပ်နဲ့”

“ယင်လေပြင်း”

သူမသည် မီးခိုးရောင် အဆောင်စာရွက်တစ်ရွက်ကို ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ လေထဲတွင် လောင်ကျွမ်းသွားပြီး မီးခိုးရောင် ယင်လေပြင်း အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ လေပြင်းအတွင်းမှ အဖြူရောင် ပူဖောင်းများစွာနှင့်အတူ တစ္ဆေများ ငိုယိုအော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သခင်လေးယွမ်ထံသို့ ဟိန်းဟောင်ကာ တိုးဝင်သွားတော့သည်။

“ဒီလောက် အစွမ်းလေးနဲ့ ငါ့ကို ယှဉ်ချင်တာလား”

သခင်လေးယွမ်က အေးစက်စွာ လှောင်ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ညာဘက်လက်တွင် အနီရောင် ငှက်မွေးယပ်တောင်တစ်ချပ် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ ယပ်တောင်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ရွှေရောင်အဆင်များ စီးဆင်းနေပြီး မီးပွားများ ထွက်ပေါ်လာကာ သူက လက်ကောက်ဝတ်ကို လှုပ်ယမ်း၍ ချီကျောက်ရွှယ်နှင့် ရှဲ့ကျိယွီတို့ဘက်သို့ ခတ်ထုတ်လိုက်သည်။

ပူပြင်းလှသော မီးလှိုင်းများသည် သားရဲအုပ်ကြီး ပြေးလွှားနေသည့် ပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဝင်ရောက်လာသော ယင်လေပြင်းကို ပြင်းထန်စွာ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။ ပေါက်ကွဲသံများမှာလည်း အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဓာတ်မတည့်မှုကြောင့် ယင်လေပြင်းမှာ မီးလှိုင်းများအရှေ့တွင် ဆုတ်ခွာသွားရပြီး အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပြိုကွဲကာ ရှုံးနိမ့်မည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

“ဟွန်း...”

ရှဲ့ကျိယွီ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ လက်အင်္ကျီအတွင်းမှ ပျံသန်းဓားသည် ထွက်ပေါ်လာပြီး စူးရှသော ငွေရောင်အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သခင်လေးယွမ်ထံသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ပျံသန်းသွားတော့သည်။

“ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ”

သခင်လေးယွမ်က လှောင်ပြောင်ရင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ထဲတွင် ကြက်ဥအနှစ်ခန့်ရှိပြီး မှိန်ပျပျ အလင်းပေးနေသော အနက်ရောင် ပုလဲလုံးတစ်လုံး ပေါ်လာသည်။

“သွားစမ်း”

သခင်လေးယွမ်၏ အမိန့်ပေးမှုအောက်တွင် ထိုအနက်ရောင်ပုလဲမှာ လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးတန်းများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပျံသန်းဓားမှာ ဆွဲဆောင်ခြင်း ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ လမ်းကြောင်းပြောင်းသွားပြီး အနက်ရောင်ပုလဲထံသို့ တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။

ပုလဲလုံးအတွင်းမှ ထူထပ်လှသော လျှပ်စစ်ကွန်ရက်မျှင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပျံသန်းဓားကို ရုန်းမထွက်နိုင်အောင် ရစ်ပတ်နှောင်ဖွဲ့ထားလိုက်တော့သည်။

“ဒါ ယွမ်သံလိုက်ပုလဲ ပဲ”

ရှဲ့ကျိယွီ၏ မျက်နှာမှာ အတော်ပင် ပျက်ယွင်းသွားသည်။

ပျံသန်းဓားများသည် အနှိုင်းမဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား ရှိကြသော်လည်း ၎င်းတို့ကို တန်ပြန်နိုင်သည့် နည်းလမ်းများလည်း ရှိသည်။ ယွမ်သံလိုက်ပုလဲ သည် ပျံသန်းဓား၏ တိုက်စစ်ကို နှောင့်ယှက်နိုင်ပြီး ပိတ်မိသွားအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။

တစ်ခုတည်းသော အခက်အခဲမှာ ထိုပုလဲကို ဖော်စပ်ရန် အလွန်ခက်ခဲပြီး အဖိုးတန်ပစ္စည်းများစွာ လိုအပ်ခြင်းပင်။ သာမန် ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမှာ တစ်သက်လုံးတွင် ၎င်းနှင့် တွေ့ဆုံရခဲလှသည်။

သို့သော် သခင်လေးယွမ်၏ ထူးခြားသော နောက်ခံကြောင့် သူသည် ပျံသန်းဓားကို ထိန်းချုပ်ရန် ထိုပုလဲကို အလွယ်တကူ ထုတ်သုံးနိုင်ခြင်း ဖြစ်ရာ ရှဲ့ကျိယွီနှင့် ချီကျောက်ရွှယ်တို့အတွက် အလွန် အကျပ်ရိုက်သွားစေသည်။

သူတို့ သုံးဦး လုံးထွေးနေစဉ်မှာပင် နောက်ထပ် အသံအချို့ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဟေး... နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီဟေ့ ဒါ နောက်ဆုံးအဆင့် ဖြစ်ရမယ်”

“မလွယ်ဘူး မလွယ်ဘူး။ ဆရာပေးလိုက်တဲ့ ရတနာသာ မပါရင် ငါတို့ နောက်ဆုံးအဆင့်မှာတင် ပိတ်မိနေမှာ”

“ဟိုမှာ ကြည့်စမ်း တစ်ယောက်ယောက် အရင်ရောက်ပြီး တိုက်ခိုက်နေကြပြီ”

“အဲဒါ သခင်လေးယွမ်ပဲ။ သူ အလောင်းထိန်းချုပ်ရေးဂိုဏ်းက ကောင်တွေရဲ့ ဝိုင်းထားတာ ခံနေရတာ။ ညီအစ်ကိုတို့... လက်နက်တွေ ထုတ်ကြ”

ရောက်ရှိလာသူများမှာ နေနီဂိုဏ်းမှ တပည့်သုံးဦး ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချီကျောက်ရွှယ်နှင့် ရှဲ့ကျိယွီတို့၏ မျက်နှာများမှာ သိသိသာသာ ပျက်ယွင်းသွားသော်လည်း သခင်လေးယွမ်မှာမူ အောင်နိုင်သူအလား ပြုံးလိုက်တော့သည်။

အခန်း။ ၃၆၄

“အခုလောလောဆယ်တော့ ဆုတ်ခွာကြရအောင်။ တောင်စိမ်းကြီးသာ ရှိနေမယ်ဆိုရင် ထင်းအတွက် ပူစရာမလိုပါဘူး။ အသက်ရှင်နေသရွေ့ အခွင့်အရေးရှိပါသေးတယ်”

ရှဲ့ကျိယွီသည် နှစ်ဖက်စလုံး၏ အားသာချက်၊ အားနည်းချက်များကို ခဏချင်းအတွင်း တွက်ချက်ပြီးနောက် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။

“ဒါဆို နတ်မိမယ်ယိုကရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ”

ချီကျောက်ရွှယ်၏ မျက်နှာတွင် မကျေမနပ်ဖြစ်နေသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

“သူမကို ကာကွယ်ထားတဲ့ အတားအဆီးက ခဏတော့ ခံနိုင်ဦးမှာပါ။ ငါတို့က အချိန်ဆွဲထားမယ်ဆိုရင် ငါတို့ဂိုဏ်းက တပည့်တွေ ရောက်လာနိုင်တယ်။ အဲဒီအခါကျရင် အခြေအနေက တစ်မျိုးပြောင်းသွားနိုင်ပါတယ်။ အခု သူမရှေ့မှာ တိုက်ရိုက်ရပ်ပြီး ခုခံနေတာက ဘာမှအသုံးမဝင်တဲ့အပြင် ငါတို့အသက်ပါ ဆုံးရှုံးသွားနိုင်တယ်”

ရှဲ့ကျိယွီက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းပါပြီ”

ချီကျောက်ရွှယ်မှာ မတတ်သာသော်လည်း ရှဲ့ကျိယွီ၏ စကားမှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ကြောင်း သိနားလည်သည်။

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးမှာ အနောက်သို့ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။ နေနီဂိုဏ်းမှ တပည့်များက ၎င်းကို မြင်သောအခါ လှောင်ပြောင်ရယ်မောကြသော်လည်း လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုကြပေ။

“အလယ်က အတားအဆီးကို အရင်တိုက်ခိုက်ကြ ဟိုမိန်းကလေးက ဂူဗိမာန်ရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ရရှိသွားပြီး အကျိုးကျေးဇူးတွေ အကုန်ယူသွားတာမျိုး အဖြစ်မခံနိုင်ဘူး”

သခင်လေးယွမ်က ပြတ်သားစွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ထူးဆန်းသည်မှာ နေနီဂိုဏ်းတပည့်များသည် သခင်လေးယွမ်အပေါ် အလွန်အမင်း ရိုသေကိုင်းရှိုင်းကြပြီး ကျွန်ကဲ့သို့ပင် နာခံကြခြင်းပင်။ အမိန့်ကို ကြားသည်နှင့် သူတို့သည် အဆောင်စာရွက်များနှင့် မှော်ကိရိယာများကို ထုတ်ယူကာ ယိုချင်းယီရှေ့မှ အတားအဆီးကို တရစပ် ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

ပေါက်ကွဲသံများမှာလည်း အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။ ယိုချင်းယီရှေ့မှ အတားအဆီးမှာလည်း မြင်သာထင်သာရှိသော နှုန်းဖြင့် လျင်မြန်စွာ ပျက်စီးစပြုလာသည်။ ဤနှုန်းအတိုင်းဆိုလျှင် အမွှေးတိုင်တစ်တိုင် ကုန်ဆုံးချိန်ပင် မကြာဘဲ အတားအဆီးမှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။

“တောက်”

အနောက်ဘက်တွင် ပုန်းအောင်းနေသော ချီကျောက်ရွှယ်က သွားကြိတ်ရင်း ရှဲ့ကျိယွီကို ပြောလိုက်သည်။

“သူတို့ကို ဒီလောက် အလွယ်တကူ အောင်မြင်ခွင့် မပေးနိုင်ဘူး။ ငါတို့ သူတို့ကို နှောင့်ယှက်ရမယ်”

“ကောင်းပြီ”

နောက်တစ်ခဏတွင် ထူထပ်လှသော ယင်ချီမြှား များသည် သခင်လေးယွမ်နှင့် သူ၏အဖွဲ့ထံသို့ ဦးတည်ပျံသန်းသွားရာ သူတို့ကြားတွင် အနည်းငယ် ကသောင်းကနင်း ဖြစ်သွားစေပြီး အတားအဆီးကို တိုက်ခိုက်နေမှုအား နှေးကွေးသွားစေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အတားအဆီးမှာလည်း ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည် နာလန်ထူလာနိုင်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအား မလုံလောက်ပါက အတားအဆီးကို ဖြိုဖျက်ရန် လိုအပ်သည့်အချိန်မှာ သိသိသာသာ တိုးလာပေလိမ့်မည်။

“ဒီခြင်နှစ်ကောင်က တကယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ပေးတာပဲ။ ငါသွားသတ်လိုက်မယ်” သခင်လေးယွမ်က ဟိန်းဟောင်လိုက်သည်။

သို့သော် သူသည် ချီကျောက်ရွှယ်နှင့် ရှဲ့ကျိယွီတို့အနားသို့ ချဉ်းကပ်လိုက်သည်နှင့် သူတို့က အမြန်ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။ ကျယ်ပြောလှသော မြေအောက်နေရာအတွင်း၌ သူတို့သည် ပြောက်ကျားစစ်ကို ဆင်နွှဲနေကြပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် အနောက်ဘက်ရှိ ရှုပ်ထွေးလှသော လမ်းကြောင်းများအတွင်းသို့ ဆုတ်ခွာဝင်ရောက်သွားကြသည်။

ချီကျောက်ရွှယ်နှင့် ရှဲ့ကျိယွီတို့မှာ ထိပ်တန်းပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသဖြင့် သခင်လေးယွမ်အနေဖြင့် သူတို့ကို တိုက်ရိုက်သတ်ရန်မှာ ခက်ခဲလှသည်။ သူတို့က အသည်းအသန် ရှောင်တိမ်းပြေးလွှားနေသဖြင့် ကြီးမားသော အင်အားမသုံးဘဲ ဖမ်းဆီးရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

“ကောင်းပြီ ကောင်းပြီ... ငါက မင်းတို့ကို ဘာမှမလုပ်နိုင်ဘူး ထင်နေလား”

သခင်လေးယွမ်၏ မျက်နှာတွင် အေးစက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။

သူသည် ခါးရှိ အနက်ရောင်အိတ်ကို ပုတ်လိုက်ရာ ကြီးမားသော အရိပ်ကြီးတစ်ခု ပျံထွက်လာသည်။ ၎င်းမှာ အနည်းဆုံး ငါးပေ၊ ခြောက်ပေခန့် ရှည်လျားသော သားရဲကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ ခေါင်းမှာ ပုတ်သင်ညိုနှင့် တူပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှာ မီးလျှံကဲ့သို့ နီရဲနေသည်။ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် ထူထဲလှသော အကြေးခွံမာများ ဖုံးလွှမ်းနေကာ သဘာဝအတိုင်း ရရှိထားသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာနှင့် တူလှသည်။ ကျောကုန်းတွင်မူ စူးရှသော ဆူးချွန်များ တန်းစီလျက်ရှိကာ ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါမျိုး ထွက်ပေါ်နေသည်။

ထိုသားရဲမှာ ထွားကြိုင်းလှသော်လည်း သာမန်လူထက် များစွာပိုမိုမြန်ဆန်ပြီး ရှဲ့ကျိယွီထံသို့ ဝူး ဟူသော အသံနှင့်အတူ ပြေးဝင်သွားသည်။ ကြိတ်ဆုံကျောက်တုံးခန့် ကြီးမားသော အနက်ရောင် ခြေသည်းကြီးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

ဒိုင်း

ကျောက်သားမြေပြင်မှာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး ကျင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားသည်။ ရှဲ့ကျိယွီမှာ အသည်းအသန် ဆုတ်ခွာခဲ့သော်လည်း ကံမကောင်းစွာပင် လွင့်စင်လာသော ကျောက်စိုင်တစ်ခုနှင့် ထိမှန်ကာ သွေးတစ်လုတ် ထွက်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ မျက်နှာမှာလည်း ချက်ချင်းပင် နွမ်းနယ်သွားတော့သည်။ သူသည် သူ၏ ပျံသန်းဓားကို ထိန်းချုပ်ကာ သားရဲကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း သတ္တုချင်း ထိခိုက်သံများသာ ထွက်ပေါ်လာပြီး မီးပွားများ လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။ သားရဲ၏ ခုခံကာကွယ်မှုကို ဖောက်ထွက်ရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲလှသည်။

“တောက် ဒါ မိစ္ဆာစစ်သူကြီး အဆင့်နီးပါး ရှိတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲပဲ။ သူ ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အထဲကို ယူလာနိုင်တာလဲ”

ရှဲ့ကျိယွီက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဟွန်း... ဂူဗိမာန်က အပြင်လူတွေကိုပဲ ကန့်သတ်နိုင်တာပါ။ ရှေးဟောင်းကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ လှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ မူလကတည်းက ရှိနေတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲတွေကို ဘယ်လိုလုပ် ကန့်သတ်နိုင်မှာလဲ”

သခင်လေးယွမ်က ပြုံးစစဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ငါတို့က အဲဒီထဲက တစ်ကောင်ကို ယဉ်ပါးအောင် လုပ်ထားတာ။ ပြီးတော့ သူ့ကို ပိုပြီးသန်မာလာအောင် ဆေးလုံးတွေ ကျွေးထားတာ။ ဒါကြောင့် သူက ဒီဂူဗိမာန်ထဲမှာ လွတ်လွတ်လပ်လပ် သွားလာနိုင်တာပေါ့။ ဒီလောက် တော်တဲ့ ဗျူဟာမျိုးကို မင်းတို့လို လမ်းဘေးက အလောင်းကောင်တွေက ဘယ်လိုလုပ် တွေးမိမှာလဲ”

သူ စကားပြောပြီးနောက် ပုတ်သင်ညိုသားရဲကြီးမှာ ရှဲ့ကျိယွီနှင့် ချီကျောက်ရွှယ်တို့ကို ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ရာ သူတို့မှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိသွားကြပြီး အနောက်ဘက်ရှိ လမ်းကြောင်းများအတွင်းသို့ အသည်းအသန် ထွက်ပြေးသွားကြရတော့သည်။

သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားသည်ကို မြင်သောအခါ သခင်လေးယွမ်မှာလည်း ဆက်လက်လိုက်လံရန် စိတ်မဝင်စားတော့ဘဲ အတားအဆီးကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် ပြန်လည် ပူးပေါင်းလိုက်တော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် နောက်ထပ် လူခြောက်ဦး စင်မြင့်ထက်သို့ ရောက်ရှိလာကြပြီး ထိုသူများမှာ အလောင်းထိန်းချုပ်ရေးဂိုဏ်း၏ အပြာရောင်ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။

သူတို့မှာ နေနီဂိုဏ်းမှတပည့်များက သူတို့၏ဂိုဏ်းတူညီမလေး ယိုချင်းယီရှိရာ အတားအဆီးကို တိုက်ခိုက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဒေါသအလိပ်လိပ် ထွက်သွားကြတော့သည်။

“ဒါ ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ နေနီဂိုဏ်းက ခွေးတွေက ငါတို့လူနည်းတာကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ငါတို့ဂိုဏ်းသားကို ထပ်ပြီး အနိုင်ကျင့်နေကြပြန်ပြီလား”

“တောက်... သူတို့က ငါ့ဓားကို မစားဖူးသေးဘူး ထင်နေတာလား”

“တိုက်ကြဟေ့ ဒီဂူဗိမာန်ရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ငါတို့ အလောင်းထိန်းချုပ်ရေးဂိုဏ်းမှာပဲ ရှိနေစေရမယ်”

ယခုလေးတင် ရောက်ရှိလာသော အလောင်းထိန်းချုပ်ရေးဂိုဏ်းတပည့်များက တရားမျှတမှုအတွက် ဒေါသတကြီးဖြင့် သခင်လေးယွမ်နှင့် သူ၏အဖွဲ့ကို ပြင်းထန်စွာတိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။

“သတိထားကြဦး”

အနောက်ဘက်တွင် သခင်လေးယွမ်၏လက်ချက်ဖြင့် သေလုမျောပါးဖြစ်ရာမှ မနည်းလွတ်မြောက်လာခဲ့သော ရှဲ့ကျိယွီနှင့် ချီကျောက်ရွှယ်တို့က အမြန်အော်ဟစ်သတိပေးလိုက်သော်လည်း အနည်းငယ် နောက်ကျသွားခဲ့သည်။

“ဝုန်း...”

ပုတ်သင်ညိုသားရဲကြီးမှာ လွတ်ထွက်လာပြီး ရွေ့လျားနေသော တောင်ကုန်းကြီးတစ်ခုအလား အလောင်းထိန်းချုပ်ရေးဂိုဏ်းတပည့်များကြားသို့ ပြေးဝင်ကာ ခြေသည်းကြီးကိုမြှောက်၍ တပည့်တစ်ဦးကို အသားဖတ်ဖြစ်အောင် ရိုက်ချေပစ်လိုက်တော့သည်။

ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း

ဖျန်း ဖျန်း ဖျန်း

အဆောင်စာရွက်အမြောက်အမြားမှာ မှော်အတတ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သားရဲကြီးထံသို့ ပစ်လွှတ်ခြင်းခံရသည်။ သို့သော် မိစ္ဆာစစ်သူကြီးအဆင့်နီးပါးရှိသော ထိုသားရဲကြီးအတွက်မူ ထိုတိုက်ခိုက်မှုများမှာ ယားရုံမျှသာရှိပြီး သူ၏မာကျောလှသော အကြေးခွံများကို တစ်စက်မျှပင် မထိခိုက်နိုင်ပေ။

ပုတ်သင်ညိုသားရဲကြီးမှာ သူတို့၏တပ်ပျက်ထဲသို့ တိုးဝင်လာသဖြင့် အလောင်းထိန်းချုပ်ရေးဂိုဏ်းတပည့်များမှာ အငိုက်မိသွားကြပြီး နှစ်ဦးသေဆုံးကာ တစ်ဦး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိသွားသဖြင့် အထိနာသွားကြသည်။

“ဆုတ်ကြစို့”

ကျန်ရှိသောတပည့်များက အသည်းအသန် အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

အနောက်ဘက်တွင် ရှဲ့ကျိယွီသည် သူ၏ပျံသန်းဓားကို အဝေးမှထိန်းချုပ်ကာ သားရဲကြီး၏မျက်လုံးများကို ဦးတည်တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး တပည့်များ ပြန်လည်စုစည်းနိုင်စေရန် အချိန်ဆွဲပေးလိုက်သည်။

ဒိုင်း ဒိုင်း ဒိုင်း

အနီးနားမှ ခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူတို့၏မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာရိပ်များ ပေါ်လာတော့သည်။ အလောင်းထိန်းချုပ်ရေးဂိုဏ်း၏ အဓိကအင်အားစုဖြစ်သော ကျွမ်းကျင်တပည့် တစ်ဆယ်ကျော် ရောက်ရှိလာခြင်းပင်။

နေနီဂိုဏ်းဘက်တွင်လည်း အင်အားဖြည့်တင်းမှုများ ရောက်ရှိလာပြီး နှစ်ဖက်စလုံးတွင် လူအင်အား တူညီသွားကြသည်။

“တိုက်ကြဟေ့”

အဆောင်စာရွက်များမှာ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေပြီး မှော်အတတ်များမှာလည်း ရှုပ်ထွေးစွာ ထိပ်တိုက်တွေ့နေကြရာ မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားတော့သည်။ နေနီဂိုဏ်းနှင့် အလောင်းထိန်းချုပ်ရေးဂိုဏ်းတို့မှ တပည့်များ ပိုမိုရောက်ရှိလာသည်နှင့်အမျှ ဤပဋိပက္ခမှာ အကြီးစား လူစုလူဝေး ရန်ပွဲကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းသွားခဲ့သည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် ကျင့်စဉ်များ၏ အပြန်အလှန်ထိန်းချုပ်နိုင်မှုနှင့် မိစ္ဆာစစ်သူကြီးအဆင့်နီးပါးရှိသော ပုတ်သင်ညိုသားရဲကြီးကြောင့် အလောင်းထိန်းချုပ်ရေးဂိုဏ်းမှာ သိသိသာသာ အခြေအနေမကောင်းဖြစ်နေသည်။

သို့သော်လည်း နေနီဂိုဏ်းအနေဖြင့်လည်း ဤမာကျောလှသော ပြိုင်ဘက်ကို အလွယ်တကူ အနိုင်ယူရန် မလွယ်ကူဘဲ အတားအဆီးကို တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားမှုများမှာလည်း အဆက်မပြတ် နှောင့်ယှက်ခြင်း ခံနေရသည်။

တုတ် တုတ် တုတ်

ဂိုဏ်းနှစ်ခု လုံးထွေးနေစဉ်မှာပင် တတိယအင်အားစုတစ်ခု ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိလာပြန်သည်။ ထိုသူများမှာ ကိုယ်ကျပ် နက်မှောင်သော ကျင့်ကြံသူဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ထွားကျိုင်းလှသော ကြွက်သားများမှာ ထင်ရှားပေါ်လွင်နေကာ တစ်ဦးချင်းစီမှာလည်း အရှိန်အဝါ တောက်ပနေကြသည်။

သူတို့၏အရေပြားမှာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ပြောင်လက်နေပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် တစ်ပိုင်းတစ်စ ကြည်လင်နေသော သင်္ကေတပုံစံများ ပေါ်ထွက်နေကာ ထိုသူများမှာ စစ်မှန်သောသွေးဂိုဏ်းမှ အဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်ကြသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

“ကန့်ယောင်... အလောင်းထိန်းချုပ်ရေးဂိုဏ်းက တပည့်တွေ အမွေအနှစ်ကို ခိုးယူနေကြပြီ” လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော သခင်လေးယွမ်သည် စစ်မှန်သောသွေးဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင်ကို သိနေပုံရပြီး တရားထိုင်နေသော ယိုချင်းယီကို ညွှန်ပြကာ “အတားအဆီးကို ဖြိုဖျက်လိုက်ရင် သူမရဲ့ အမွေအနှစ်ဆက်ခံမှုကို နှောင့်ယှက်လို့ရပြီ”

စစ်မှန်သောသွေးဂိုဏ်းကို ဦးဆောင်လာသူမှာ ရွှေရောင်ဦးခေါင်းစည်းကို ဝတ်ဆင်ထားသော အရပ်

ရှည်ရှည် လူကောင်ကြီးကြီး အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် ယိုချင်းယီကို တစ်ချက်

ကြည့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာပင် ပြောလိုက်သည်။

“ငါတို့က ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူမျိုးနွယ်တွေပဲ။ ငါတို့မှာ ငါတို့သွားရမယ့် ကောင်းကင်လမ်းစဉ် ရှိပြီးသားမို့ မင်းတို့ရဲ့ မှော်ကျင့်စဉ် အမွေအနှစ်တွေကို စိတ်မဝင်စားဘူး”

“အို... အဲဒါဆိုရင် ပိုကောင်းတာပေါ့။ ဘယ်ဘက်နဲ့ ညာဘက်က ပစ္စည်းတွေကို မင်းတို့ယူ အလယ်က အမွေအနှစ်ကိုတော့ ငါတို့ယူမယ်... ဘယ်လိုလဲ”

သခင်လေးယွမ်က မျက်လုံးတစ်ချက်ဝေ့လိုက်ပြီး အကြံပြုလိုက်သည်။

“ဒါက စဉ်းစားသင့်တဲ့အချက်ပဲ”

စစ်မှန်သောသွေးဂိုဏ်းမှ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူ ကန့်ယောင်က ပြတ်သားသော အကြည့်ဖြင့် “ပြီးတော့ ဒီကျင့်ကြံသူတွေ သေသွားရင် သူတို့ဆီက ရလာမယ့် ပစ္စည်းတွေကိုလည်း ငါ လိုချင်တယ်”

“ပြဿနာမရှိဘူး”

သခင်လေးယွမ်က မဆိုင်းမတွပင် သဘောတူလိုက်သည်။

ဂိုဏ်းနှစ်ခု၏ ခေါင်းဆောင်များသည် အလောင်းထိန်းချုပ်ရေးဂိုဏ်းတပည့်များ၏ အသက်များကို ရင်း၍ ချက်ချင်းပင် အကျိုးစီးပွားခွဲဝေရန် သဘောတူညီမှု ရယူလိုက်ကြတော့သည်။

“သတ်ကြစို့”

ကန့်ယောင်က အော်ပြောလိုက်သည်။

သူ၏အမိန့်အရ စစ်မှန်သောသွေးဂိုဏ်းမှ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြားသည် အလောင်းထိန်းချုပ်ရေးဂိုဏ်းတပည့်များကို တိုက်ရိုက် စတင်တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

ဝူး

မြင်းမျက်နှာနှင့်တူသော သန်မာသည့် ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် အလောင်းထိန်းချုပ်ရေးဂိုဏ်းတပည့်တစ်ဦး၏ အနားသို့ ချက်ချင်းရောက်ရှိသွားသည်။

သူ၏အပေါ်တွင် အစိမ်းရောင် ဝံပုလွေအရိပ်တစ်ခု ဝင်းခနဲ ပေါ်လာပြီး သူ၏လက်သီးမှာ ဓားတစ်စင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ရက်ရက်စက်စက် လွှဲရိုက်လိုက်တော့သည်။

စူးရှသော အဖြူရောင် ဓားအလင်းတန်းမှာ သူ၏လက်ဖဝါးဘေးမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သတိမမူမိသော တပည့်ကို တိုက်ရိုက်ပင် ခန္ဓာကိုယ် နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားအောင် ပိုင်းဖြတ်ပစ်လိုက်တော့သည်။

“ညံ့လိုက်တာ... တကယ်ကို ညံ့လွန်းတယ်”

သူသည် မောက်မာရက်စက်သော အမူအရာဖြင့် အကျယ်ကြီး ရယ်မောလိုက်တော့သည်။