အခန်း (၃၆၅-၃၆၆)
Vol. 37 Ch. 365-366
အခန်း။ ၃၆၅
“တောက် သူ့ကို သွားသတ်ကြစမ်း”
အနီးအနားရှိ အလောင်းထိန်းချုပ်ရေးဂိုဏ်း တပည့်တစ်ဦးမှာ ဒေါသအလွန်ထွက်သွားပြီး သူ၏ သံအလောင်း ကို တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
ထိုသံအလောင်းမှာ တစ်ကိုယ်လုံး မည်းနက်နေပြီး ဓားနှင့်မီးဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိရုံသာမက အနည်းဆုံး ပေါင်ချိန် ၃၀,၀၀၀ ခန့်ရှိသော ခွန်အားဖြင့် မြင်းမျက်နှာနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူကို ပြင်းထန်သော လက်သီးချက်ဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။
ဝူး
လေထုကို ခွဲထွက်သွားသော စူးရှသည့်အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
သို့သော် မြင်းမျက်နှာနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူမှာ ရှောင်တိမ်းခြင်း လုံးဝမရှိဘဲ လက်သီးချင်း တည့်တည့်ပြန်ထိုးလိုက်ရာ သံအလောင်းမှာ အနောက်သို့ ခြေလှမ်းအတော်များများ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ရသည်။
ဒိုင်း ဒိုင်း ဒိုင်း
သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ရတနာအလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေပြီး လူသားပုံသဏ္ဌာန် မှော်ကိရိယာတစ်ခုအလား ဖြစ်နေသည်။ သူ၏အရှိန်၊ လှုပ်ရှားမှုနှင့် တုံ့ပြန်မှုများမှာ သံအလောင်းထက် များစွာ သာလွန်နေသည်။
သံအလောင်းမှာ သူ၏ရှေ့တွင် လူသားသဲအိတ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အရိုက်ခံနေရုံမှတစ်ပါး ပြန်လည်တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။
အမွှေးတိုင်တစ်တိုင် မကုန်ခင် အချိန်အတွင်းမှာပင် ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက်များကြောင့် သံအလောင်း၏ ရင်ဘတ်မှာ ချိုင့်ဝင်သွားပြီး ခြေထောက်များ ကျိုးကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် တုန်ရီလျက် လဲကျသွားတော့သည်။
သေဆုံးသွားခြင်း မရှိသေးသော်လည်း လက်ရှိတိုက်ပွဲတွင်မူ ဆက်လက်ပါဝင်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။
မြင်းမျက်နှာနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူ၏ ပုံရိပ်မှာ ရိပ်ခနဲဖြစ်သွားပြီး သံအလောင်း၏ အရှင်သခင်ရှေ့သို့ မြှားတစ်စင်းထက်ပင် မြန်သောနှုန်းဖြင့် ရောက်ရှိသွားသည်။
ဂျိန်း
သူ၏လက်သီးမှ တောက်ပသော အဖြူရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုတပည့်၏ဦးခေါင်းကို ပစ်မှတ်မထားဘဲ ရမ်းသန်းထုရိုက်လိုက်သည်။
၎င်းသည် အလျင်အမြန် ကာကွယ်ထားသော မီးခိုးရောင် အလင်းဒိုင်းကို ရိုက်ခွဲလိုက်ပြီး ထိုတပည့်၏ ဦးခေါင်းကို ရင်ဘတ်ထဲအထိ ရောက်သွားအောင် ချေမှုန်းပစ်လိုက်ရာ မြင်ရသူအပေါင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။
သွေးများမှာ မြင်းမျက်နှာနှင့် ကျင့်ကြံသူအပေါ်သို့ စင်သွားသော်လည်း သူက သွေးဆာနေသောအမူအရာဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို လျက်ကာ ရယ်မောလိုက်ပြီး “ညံ့လိုက်တာ တကယ်ကို ညံ့လွန်းတယ်။ ဘာမှ စိတ်လှုပ်ရှားစရာ မကောင်းဘူး”
“သေစမ်း”
အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုမှာ မြင်းမျက်နှာနှင့် ကျင့်ကြံသူ၏ မျက်နှာဆီသို့ ဦးတည်ပျံသန်းလာသော်လည်း သူက လက်သီးနှစ်ဖက်ကို ယှက်၍ ကာကွယ်လိုက်ရာ မီးပွားများ လွင့်စင်သွားသော်လည်း ဖောက်ထွက်နိုင်ခြင်း မရှိဘဲ လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့်ပင် ရိုက်ထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
မြင်းမျက်နှာနှင့် ကျင့်ကြံသူသည် ပျံသန်းဓားပိုင်ရှင်ထံသို့ တားဆီး၍မရသော အရှိန်ဖြင့် ချဉ်းကပ်သွားသည်။
ပထမလက်သီးချက်မှာ သူ့ကို တားဆီးထားသော သံအလောင်းကို လွင့်ထွက်သွားစေပြီး ဒုတိယလက်သီးချက်မှာမူ ထိုသူ၏ ရင်ဘတ်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိမှန်ကာ တစ်ခုလုံး ချိုင့်ဝင်သွားစေတော့သည်။
“ညံ့လိုက်တာ တကယ်ကို ညံ့လွန်းတယ်။ မင်းတို့ ဒီထက်ပိုပြီး ကြိုးစားလို့ မရကြတော့ဘူးလား” သူသည် မောက်မာစွာ ရယ်မောရင်း အသက်မဲ့သွားသော ပျံသန်းဓားပိုင်ရှင်၏ အလောင်းကို အသာအယာ လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။
“ဆွေဟောက်”
အဝေး မဟုတ်သော နေရာမှ အလောင်းထိန်းချုပ်ရေးဂိုဏ်း အမျိုးသမီးတပည့်တစ်ဦးမှာ ပျံသန်းဓားပိုင်ရှင်၏ ဆိုးရွားသော သေဆုံးမှုကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဝမ်းနည်းကြေကွဲစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
သူမ၏ စိတ်အာရုံမှာ ယိုင်နဲ့သွားသဖြင့် ပုတ်သင်ညိုသားရဲကြီးမှာ အခွင့်ကောင်းယူ၍ အနားသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ခြေသည်းတစ်ချက်ဖြင့်ပင် သူမကို အသားဖတ်ဖြစ်အောင် ရိုက်ချေပစ်လိုက်တော့သည်။
ပုတ်သင်ညိုသားရဲကြီး၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ မိစ္ဆာစစ်သူကြီးအဆင့်နီးပါး ရှိသဖြင့် ချီသန့်စင်ခြင်း အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေသည်။
သံအလောင်းများ မဆိုထားနှင့် ကြေးနီအလောင်း များပင်လျှင် ၎င်းကို ခုခံနိုင်ရန် ခက်ခဲလှသည်။
ထို့ပြင် လက်ရှိရှိနေသော အလောင်းထိန်းချုပ်ရေးဂိုဏ်း တပည့်များမှာ ချီသန့်စင်ခြင်း အလယ်ပိုင်းအဆင့်များသာ ဖြစ်ကြသဖြင့် ကြေးနီအလောင်းကို ဖော်စပ်နိုင်သူ လုံးဝမရှိသလောက်ပင်။ သူတို့သည် သားရဲကြီး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို မနည်း ခုခံနေကြရပြီး အချိန်မရွေး သေဆုံးသွားနိုင်သည့် အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေကြရသည်။
ထို့ထက်ပို၍ ဆိုးသည်မှာ ချီကျောက်ရွှယ်နှင့် ရှဲ့ကျိယွီတို့ကဲ့သို့ ထိပ်တန်းတပည့်များမှာလည်း ရှေ့တိုက်ပွဲတွင် ပုတ်သင်ညိုသားရဲကြီးကြောင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားကြသဖြင့် သူတို့၏ စွမ်းအားမှာ ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ ကျန်ရှိတော့ရာ အခြေအနေကို မပြောင်းလဲနိုင်ကြတော့ပေ။
စစ်မှန်သောသွေးဂိုဏ်းနှင့် နေနီဂိုဏ်းတို့၏ ပူးပေါင်းဝိုင်းရံမှုအောက်တွင် အလောင်းထိန်းချုပ်ရေးဂိုဏ်း တပည့်များသည် မကြုံစဖူး အကျပ်အတည်းနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီး တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး သေဆုံးကာ မြေအောက်ဂူဗိမာန်အတွင်း သွေးချင်းချင်းနီနေခဲ့သည်။ ထွက်ပြေးရန်မှာပင် သူတို့အတွက် အလှမ်းဝေးလှသော ဇိမ်ခံမှုတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သည်။
“ဒီလောက် နှစ်တွေအကြာကြီးမှာ ဒီအလောင်းကောင်တွေက ဘာမှ တိုးတက်မလာဘူးလို့ ငါ မထင်ထားမိဘူး”
စစ်မှန်သောသွေးဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သူ ရွှေရောင်ဦးခေါင်းစည်း ဝတ်ဆင်ထားသော ကန့်ယောင် က မထီမဲ့မြင် ပြုလျက် ပြောလိုက်သည်။
“ဒီနေ့ မင်းတို့ နေနီဂိုဏ်းသားတွေ မပါရင်တောင်မှ ဒီအသုံးမကျတဲ့ကောင်တွေကို ငါတို့ အကုန်ရှင်းပစ်နိုင်ပါတယ်”
“စစ်မှန်သောသွေးဂိုဏ်းသားတွေက အနီးကပ်တိုက်ပွဲမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ်ဆိုတာ ဘယ်သူက မသိဘဲ နေမှာလဲ”
သခင်လေးယွမ်သည် တစ်ဖက်လူ၏ ကြွားလုံးကို အလေးမထားဟန်ဖြင့် ပြုံးလျက် ပြန်ပြောလိုက်သည်။
သူသည် အတားအဆီးကို အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်နေကြသော သူ့ဂိုဏ်းသားများကို ကြည့်လိုက်ရာ အတားအဆီးမှာ အလွှာပါးလေးတစ်ခုသာ ကျန်တော့သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
ရောက်တော့မယ်။ မကြာခင် ရောက်တော့မယ်။
သခင်လေးယွမ်၏ ရင်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်မီးများ တောက်လောင်နေသည်။
သူသာ ဂိုဏ်းချုပ်၏ အမွေအနှစ်ကို ရရှိခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူ့တို့ ဘိုးဘွားများ ချမှတ်ခဲ့သော အခြေခံအုတ်မြစ်နှင့် ပေါင်းစပ်ကာ ယွမ်မိသားစုကို အဆင့်အတန်းသစ်တစ်ခုသို့ မြှင့်တင်နိုင်မည်မှာ သေချာလှသည်။
ဒိုင်း
ဦးခေါင်းခန့်ရှိသော မီးလုံးကြီးတစ်လုံးမှာ အတားအဆီးဆီသို့ ပျံသန်းသွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ထိုအတားအဆီးမှာ ပေါက်ကွဲမှုကို မခံနိုင်တော့ချေ။
ထိုသို့ဖြင့် ယိုချင်းယီမှာ မည်သည့်ကာကွယ်မှုမျှ မရှိတော့ဘဲ လူတိုင်း၏ လက်နက်များအောက်တွင် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။
“သေစမ်း”
ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မြင်းမျက်နှာနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူမှာ သူမထံသို့ ပထမဆုံး ပြေးဝင်သွားသည်။
သူ၏ညာဘက်လက်ကို လက်သည်းသဏ္ဌာန် ပြုလုပ်ကာ မျက်လုံးများ မှိတ်ထားသော ယိုချင်းယီ၏ လည်ပင်းကို ရက်စက်စွာ လှမ်းဆွဲလိုက်တော့သည်။
သူ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် ရက်စက်သောအမူအရာများ ပြည့်နှက်နေပြီး ဤလှပသော အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူ၏ လည်ပင်းကျိုးသွားကာ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဦးခေါင်း တခြားစီ ဖြစ်သွားသည်ကို မြင်ယောင်နေပုံပင်။
ထိုသို့တွေးတောရင်း မြင်းမျက်နှာနှင့် ကျင့်ကြံသူမှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။ သူသည် လှပသောအရာများကို သူ့လက်ဖြင့် ဖျက်ဆီးရသည်ကို အလွန်နှစ်သက်သူ ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် အလောင်းထိန်းချုပ်ရေးဂိုဏ်း တပည့်အားလုံးမှာလည်း ရန်သူနှစ်ဖွဲ့၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံထားရသဖြင့် ဤဂိုဏ်းတူညီမလေးကို ကူညီရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့ပေ။
ယိုချင်းယီ သေဆုံးတော့မည့်အချိန်မှာပင်
ဝူး...
တစ္ဆေများ ငိုယိုသံကဲ့သို့သော အသံတစ်ခုမှာ အဝေးမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပို၍ပြတ်သားလာတော့သည်။
မြင်းမျက်နှာနှင့် ကျင့်ကြံသူသည် သူ၏ ဦးရေပြားတစ်ခုလုံး ထုံကျင်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်း၍ အဖြူရောင်လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခု လိမ့်တက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး ထိုလှိုင်းလုံးများကြားတွင် မီးခိုးဖြူရောင် ပုဆိန်တစ်လက်မှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လည်ပတ်ကာ သူရှိရာသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာနေသည်။
သူသည် ဘာမှစဉ်းစားမနေတော့ဘဲ ဘေးသို့ ဝူး ခနဲ ခုန်ရှောင်လိုက်ရာ သူရှိခဲ့သော နေရာတွင် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။ ထိုအရှိန်မှာ သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်လှပြီး သူ၏ အသက်အန္တရာယ်ကြောင့် အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးလိုက်ခြင်းပင်။
မြင်းမျက်နှာနှင့် ကျင့်ကြံသူက စိတ်ထဲတွင် ကျေနပ်နေစဉ်မှာပင် မီးခိုးဖြူရောင် ပုဆိန်မှာ လေထဲတွင် လမ်းကြောင်းကို ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး သူ့ထံသို့ ရူးသွပ်စွာ ဆက်လက်ပိုင်းဖြတ်လာတော့သည်။
“တောက် ဖယ်စမ်း”
မြင်းမျက်နှာနှင့် ကျင့်ကြံသူက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောင်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို အလျင်အမြန် စုစည်းလိုက်ရာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ထူးခြားသော အစိမ်းရောင် ဝံပုလွေအရိပ်
တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ထို့နောက် သူ၏လက်သီးမှာ တောက်ပသော ရတနာအလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ရှေးဟောင်း သင်္ကေတစာသားများပင် ပေါ်ထွက်လာကာ ပုဆိန်ဆီသို့ ရက်ရက်စက်စက် ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။
ငါ့လက်သီးက အဆင့်လတ် မှော်ကိရိယာထက်တောင် ပိုမာသေးတယ်။ ပြီးတော့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနဲ့လည်း အားဖြည့်ထားတာ... သာမန်ပုဆိန်တစ်လက်ကို ငါက ဘာလို့ ကြောက်နေရမှာလဲ။
မြင်းမျက်နှာနှင့် ကျင့်ကြံသူက စိတ်ထဲတွင် ယုတ်မာစွာ တွေးတောနေသော်လည်း နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသော ဒီရေလှိုင်းကြီးအလား ပြိုင်ဘက်ကင်းသည့် ကြီးမားသော ခွန်အားများ စီးဝင်လာသည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ရတနာအလင်းတန်းမှာ အလွယ်တကူ အပိုင်းပိုင်းပြတ်သွားပြီးနောက် လက်သီးတွင် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရကာ ကရက် ဟူသော အသံနှင့်အတူ အတွင်းရှိ အရိုးများမှာလည်း ကြေမွသွားတော့သည်။
“အား”
မြင်းမျက်နှာနှင့် ကျင့်ကြံသူမှာ ရင်နင့်ဖွယ်ကောင်းသော အော်ဟစ်သံကြီးကို လွှတ်လိုက်မိသည်။ သူ၏ လက်ဖဝါးတစ်ဝက်မှာ ပုဆိန်ကြောင့် အတင်းအဓမ္မ အပိုင်းပိုင်းပြတ်သွားပြီး လက်မောင်းတစ်ဝက်အထိပါ ပိုင်းဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသဖြင့် သွေးများမှာ နေရာအနှံ့ စင်သွားကာ သူ၏မျက်နှာမှာလည်း နာကျင်မှုကြောင့် အလွန်အမင်း ရှုံ့မဲ့သွားတော့သည်။
ဝူး ဝူး ဝူး
ပုဆိန်သည် သူ၏လက်မောင်းကို ပိုင်းဖြတ်ပြီးနောက် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး အနောက်ဘက်သို့ ပြန်လည် ဝဲပျံလာသည်။ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားနေရသော မြင်းမျက်နှာနှင့် ကျင့်ကြံသူမှာ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရတော့ဘဲ ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် သူ့ထံသို့ ပိုမိုနီးကပ်လာသော ပုဆိန်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေမိတော့သည်။
ဖျတ်
ပုဆိန်မှာ သူ၏လည်ပင်းကို ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် ခေါင်းမှာ ကောင်းကင်ယံသို့ လွင့်ပျံသွားတော့သည်။
ဤတိုက်ပွဲအတွင်း အပြန်အလှန် လှုပ်ရှားမှုများစွာ ရှိခဲ့သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် အသက်ရှူနှစ်ကြိမ်စာ အချိန်ပင် မကြာလိုက်ချေ။
ထို့နောက်တွင် သုံးပေခန့်ရှည်သော သွေးရောင်အရိပ်တစ်ခုမှာ ခေါင်းမပါသော အလောင်းပေါ်သို့ ခုန်အုပ်လိုက်သည်။ ၎င်းပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် အရွယ်အစားမှာ ငါးပေအထိ ကြီးမားလာခဲ့သည်။
မြင်းမျက်နှာနှင့် ကျင့်ကြံသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာမူ ခြောက်ကပ်သွားပြီး အလောင်းခြောက်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သွားတော့သည်။
“မင်း ဘယ်လိုတောင် လုပ်ရဲရတာလဲ”
စစ်မှန်သောသွေးဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင် ကန့်ယောင်သည် သူ့၏ ရဲဘော်သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး အလောင်းမှာလည်း မည်သည့် မိစ္ဆာအတတ်ဖြင့် စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရသည်ကို မြင်သောအခါ ဒေါသကြောင့် ဆံပင်များပင် ထောင်ထသွားတော့သည်။
သူသည် အပေါ်သို့ မြင့်မားစွာ ခုန်တက်လိုက်ပြီး လေထဲရှိ ပုဆိန်ကို လက်သီးဖြင့် ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။
သို့သော် ပုဆိန်၏ ပစ္စည်းမှာ အလွန်ထူးခြားလှသဖြင့် ကန့်ယောင်၏ ပြင်းထန်သော လက်သီးချက်အောက်တွင် တစ်စုံတစ်ရာ ပျက်စီးခြင်းမရှိဘဲ မှောင်မိုက်သော နေရာအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော လူတစ်ဦး၏ လက်ထဲသို့ အလျင်အမြန် ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသည်။
ထိုသူမှာ အသက်နှစ်ဆယ်အရွယ်ခန့် ရှိပြီး မီးခိုးရောင် ကျင့်ကြံသူဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ မျက်ခုံးထူထူ၊ ချောမောသော မျက်နှာနှင့် စူးရှသော မျက်ဝန်းများ ရှိကာ သူ၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူအများမှာ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
“အလောင်းထိန်းချုပ်ရေးဂိုဏ်းရဲ့ အပြင်စည်းတပည့်လား ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ”
“သူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါအရဆိုရင် ချီသန့်စင်ခြင်း တတိယအဆင့်မှာပဲ ရှိသေးတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူရဲ့ သွေးသားခွန်အားက အရမ်းပြင်းထန်နေတယ်။ သူက ကိုယ်ခံပညာ ကျွမ်းကျင်သူပဲ”
“ကိုယ်ခံပညာ ဘယ်လောက်ပဲ တော်တော် သူက သာမန်လူတစ်ယောက်ပဲလေ။ စစ်မှန်သောသွေးဂိုဏ်းက ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူကို ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ”
“ဒါပေမဲ့ သူ အခုလေးတင်ပဲ စစ်မှန်သောသွေးဂိုဏ်းသားကို သတ်လိုက်တာလေ”
လူအများ ဆွေးနွေးနေကြစဉ်မှာပင် ပိယောင်ယောင်သည် လုံယီ၏ဘေးတွင် ပေါ်လာသည်။ လုံခြုံမှုမရှိဘဲ မျက်လုံးမှိတ်ထားသော ယိုချင်းယီကို ကြည့်ရင်း သူမ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် စိုးရိမ်ရိပ်များ ပေါ်လာသည်။
“မင်း ချင်းယီကို သွားကာကွယ်ပေးထားလိုက်။ သတ်ဖြတ်တဲ့အလုပ်ကို ငါပဲ လုပ်မယ်”
လုံယီသည် ပိယောင်ယောင်၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီးနောက် ယိုချင်းယီ၏ ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။
ပိယောင်ယောင်၏ လက်ထဲတွင် လက်ဖဝါးခန့်ရှိသော ပန်းရောင်ထီးကလေးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် သူတို့နှစ်ဦး၏ အပေါ်တွင် ဝဲပျံကာ တဖြည်းဖြည်း ကြီးမားလာပြီး သူတို့ရှိရာ နေရာတစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လေးလံလှသော ပန်းရောင် ဝိညာဉ်ကြိုးမျှင်များမှာ အပေါ်မှ ကျဆင်းလာပြီး သူတို့ရှိရာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရှုပ်ထွေးစွာ ဝန်းရံကာကွယ်လိုက်တော့သည်။
“ဒါ ဝိညာဉ်ကိရိယာပဲ။ ဒီမိန်းကလေးရဲ့ အဆင့်အတန်းက မရိုးရှင်းဘူး”
တစ်ဦးက အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“သူမက ချီသန့်စင်ခြင်း အလယ်ပိုင်းအဆင့်ပဲ ရှိသေးတာ။ ဒီကိရိယာကို သုံးရင် ကြာကြာခံမှာ မဟုတ်ဘူး”
အခြားတစ်ဦးက ပိယောင်ယောင်၏ အားနည်းချက်ကို ထောက်ပြလိုက်သည်။
ပိယောင်ယောင်က ယိုချင်းယီကို ကောင်းစွာ ကာကွယ်ပေးထားသဖြင့် လုံယီမှာ စိုးရိမ်စရာမရှိဘဲ လှုပ်ရှားနိုင်သွားသည်။ သူသည် အနီးဆုံးရှိ နေနီဂိုဏ်းတပည့်ထံသို့ ရုတ်တရက် ပြေးဝင်သွားပြီး သဲအိတ်ခန့်ကြီးသော လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။
ထိုတပည့်မှာ လုံယီ၏ အရှိန်မှာ ဤမျှမြန်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားသဖြင့် အငိုက်မိသွားသည်။ သူသည် အသည်းအသန်ပင် ဂျင်ဂန်းအဆောင်စာရွက်ကို ထုတ်ယူကာ ရွှေရောင်အလင်းဒိုင်းတစ်ခု ဖန်တီး၍ သူ့ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်လိုက်သည်။
ဝုန်း
ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်မြင့်ပိုင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အပြည့်အဝ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်သော မန္တန်ဒိုင်းမှာ လုံယီ၏ရှေ့တွင်မူ ဖန်သားပြင်ကဲ့သို့ နုနယ်လှပြီး လက်သီးတစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် ကြေမွသွားတော့သည်။ လက်သီးမှာ ဆက်လက် စီးဝင်သွားပြီး ထိုတပည့်ကို အသားဖတ်ဖြစ်အောင် ထုရိုက်ပစ်လိုက်သည်။
သွေးရောင်အရိပ်မှာ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုအသားဖတ်များကို သွေးခြောက်များ ဖြစ်သွားအောင် စုပ်ယူပစ်လိုက်တော့သည်။
အခန်း။ ၃၆၆
လူနှစ်ဦးကို ဆက်တိုက်အနိုင်ယူပြီးနောက် လုံယီ၏ အခြေအနေပြဘုတ်တွင် အကြောင်းကြားချက်များ အဆက်မပြတ် ဝင်းခနဲ ပေါ်နေခဲ့သည်။
သူသည် ထိုအရာများကို စစ်ဆေးရန် စိတ်မပါသေးပေ။ ရှေ့မှ ရန်သူအားလုံးကို သတ်ဖြတ်ပြီးမှသာ အေးအေးဆေးဆေး ပြန်ကြည့်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားသည်။
“စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းသားပဲ။ ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ ကိုယ်ခံပညာရှင်မျိုးကို ငါပထမဆုံးမြင်ဖူးတာပဲ”
စစ်မှန်သောသွေးဂိုဏ်းမှ ခေါင်းဆောင် ကန့်ယောင်သည် ရှေ့သို့တစ်လှမ်းတိုးလာပြီး လုံယီကို အထက်စီးမှ ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ ကိုယ်ခံပညာရှင်ဆိုတာ ကိုယ်ခံပညာရှင်ပါပဲ။ အသိပညာမရှိတဲ့ လူပြိန်းတွေပဲ။ ငါတို့လို ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အစွမ်းကို မင်းတို့ ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မှာလဲ”
“ဟား”
ကန့်ယောင်က ဒေါသတကြီး ဟောက်လိုက်ရာ သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးမှ အဖြူရောင် ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။
တစ်ပိုင်းတစ်စ ကြည်လင်နေသော ရှေးဟောင်းစာလုံးများသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ စီးထွက်လာပြီး နဖူးပြင်ပေါ်တွင် ဝဲပျံနေကြသည်။ တစ်ပေခန့်မြင့်သော အနက်ရောင်မျောက်ဝံရိပ်တစ်ခုသည် သူ၏ဦးခေါင်းအနောက်ဘက်မှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
ဖျောက်
ကန့်ယောင်က လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်ရုံမျှဖြင့် လေထုပေါက်ကွဲသံမှာ စူးရှစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
“သွေးသားခန္ဓာကိုယ်ပဲရှိတဲ့ ကိုယ်ခံပညာရှင်လေး... မင်းရဲ့ပညာတွေ ဘယ်လောက်ပဲတော်တော် ငါ့လက်သီးတစ်ချက်ထိတာနဲ့ မင်း သေရင်သေ မသေရင် ဒုက္ခိတဖြစ်သွားမှာပဲ”
“ငါ့ရဲ့တစ်ကိုယ်လုံးကို ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေနဲ့ သန့်စင်ထားပြီး လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်တွေနဲ့ သွန်းလုပ်ထားတာ။ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ မာကျောမှုက အဆင့်မြင့် မှော်ကိရိယာတစ်ခုနဲ့ ညီမျှနေပြီ။ မင်း ငါ့ကို ဘယ်လိုများ ဖြိုခွဲမှာလဲ”
ကန့်ယောင်သည် မောက်မာမှု အပြည့်ဖြင့် လုံယီထံသို့ တားဆီး၍မရသော အရှိန်အဝါဖြင့် လျှောက်လှမ်းသွားသည်။
“စီနီယာအစ်ကို ကန့်ယောင်က ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်မြင့်ပိုင်းကို မရောက်သေးပေမဲ့ ငါတို့ဂိုဏ်းက စီနီယာအစ်ကို အများစုတောင် သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ဘူး။ သူက ဒီအဆင့်အတန်းမှာဆိုရင် ပြိုင်ဘက်ကင်းပဲ”
သခင်လေးယွမ်၏ဘေးမှ စစ်မှန်သောသွေးဂိုဏ်းသားတစ်ဦးက ကန့်ယောင်ကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်နေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ရှင်းပြနေသည်။
“အဲဒါ အကောင်းဆုံးပဲ”
သခင်လေးယွမ်က ပြုံးလိုက်သည်။ ကန့်ယောင် ပိုသန်မာလေလေ သူ၏အကျိုးစီးပွားအတွက် ပိုကောင်းလေလေဖြစ်သည်။
သူနှင့် ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကိုအချို့သည် ပျံသန်းဓားများနှင့် အဆောင်စာရွက်များကို အသုံးပြုကာ ပိယောင်ယောင်၏ ခုခံကာကွယ်ရေး ဝိညာဉ်ကိရိယာကို အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။
ပိယောင်ယောင်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ ရေလိုစီးထွက်နေပြီး သူမ၏မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်လာကာ မကြာမီမှာပင် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန်အတွက် ချီစုပ်ယူခြင်းဆေးလုံး တစ်လုံးကို ထုတ်စားလိုက်ရသည်။
ကံကောင်းသည်မှာ နေနီဂိုဏ်းနှင့် စစ်မှန်သောသွေးဂိုဏ်းတို့၏ အဓိကအင်အားစုများကို အလောင်းထိန်းချုပ်ရေးဂိုဏ်းတပည့်များက ဆွဲထားနိုင်ခြင်းပင်။ သို့မဟုတ်ပါက ဝိညာဉ်ကိရိယာ ရှိသော်လည်း သူမ အချိန်အကြာကြီး ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ပေ။
တိုက်ပွဲကွင်းပြင်အတွင်း၌မူ
“ငါ့အတွက် သေစမ်း”
ကန့်ယောင်သည် လုံယီထံသို့ ရောက်သည်နှင့် ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်လျက် ပြင်းထန်သော လက်သီးချက်ဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည်။
သူ၏လက်သီးမှ ထူထဲသော ဝိညာဉ်အလင်းများ ထွက်ပေါ်နေပြီး လုံယီကို မှော်ကိရိယာတစ်ခုနှင့် တိုက်ခိုက်သကဲ့သို့ပင်။
လုံယီ၏ အမူအရာမှာ မပြောင်းလဲဘဲ သာမန်လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့်သာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ သူ၏လက်သီးမျက်နှာပြင်မှာ ရွှေရောင်အလွှာတစ်ခု ဖုံးအုပ်ထားသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး မှိန်ဖျော့သော သတ္တုရောင်များ တောက်ပနေသည်။
ချလွမ်း
ကြီးမားသော ခွန်အားနှစ်ခု ထိပ်တိုက်တွေ့သွားရာ နားကွဲလုမတတ် အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး လေထဲတွင် အဖြူရောင် မီးပွားများ လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ဦး ထိတွေ့မိသော နေရာမှ လေလှိုင်းတစ်ခုမှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ပြန့်ထွက်သွားတော့သည်။
တုတ် တုတ် တုတ်
လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားရသည်မှာ ကန့်ယောင်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားရှိသော်လည်း ဤခွန်အားချင်း ယှဉ်ပြိုင်မှုတွင် သူက အရေးနိမ့်သွားခြင်းပင်။
သူသည် သူ့ကိုယ်သူ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ အနောက်သို့ ဆယ်လှမ်းကျော် ဆုတ်ခွာသွားရပြီး ခြေလှမ်းတိုင်းမှာ ကျောက်သားမြေပြင်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော ကျင်းကြီးများ ဖြစ်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
“ဘာ...”
ကန့်ယောင်ကိုယ်တိုင်သာမက စစ်မှန်သောသွေးဂိုဏ်းသားများပါ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြသည်။ ကန့်ယောင်ကို စစ်မှန်သောသွေးဂိုဏ်း၏ ရာစုနှစ်တစ်ခုအတွင်း တစ်ယောက်သာ ပေါ်ထွက်ဖူးသည့် ပါရမီရှင်ဟု သတ်မှတ်ထားကြသည်။
သူသည် ချီသန့်စင်ခြင်း အလယ်ပိုင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသော်လည်း သူ၏ကျင့်ကြံမှုမှာ အဆင့်မြင့်ပိုင်း ကျင့်ကြံသူများထက် မနိမ့်ကျပေ။
“မဖြစ်နိုင်ဘူး”
ကန့်ယောင်မှာ ဒေါသကြောင့် ဆံပင်များ ထောင်ထသွားတော့သည်။ ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦး၏ လက်အောက်တွင် အရေးနိမ့်ရခြင်းမှာ သူ့အတွက် အကြီးမားဆုံးသော အရှက်တကွဲ ဖြစ်မှုပင်။
“မိစ္ဆာမျောက်ဝံ အသွင်ပြောင်းခြင်း”
ကန့်ယောင်၏ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောင်သံနှင့်အတူ သူ၏ဦးခေါင်းနောက်မှ အနက်ရောင်မျောက်ဝံရိပ်မှာ မီးလျှံတစ်ခု တောက်လောင်လာသကဲ့သို့ အကြီးအကျယ် ကျယ်ပြန့်လာသည်။ ၎င်းသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အဖြူရောင် ဝိညာဉ်အလင်းများကို ပိုမိုထူထဲစေပြီး ဖြူဖျော့ဖျော့မှ နို့နှစ်ရောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကာ သူ၏ရုပ်သွင်အစစ်ကိုပင် မမြင်ရတော့ပေ။
“ငါ့ရဲ့ နှစ်ဆအားဖြည့်ထားတဲ့ မိစ္ဆာမျောက်ဝံ အသွင်ပြောင်းခြင်းအောက်မှာ သေရတာကို မင်း ဂုဏ်ယူသင့်တယ်”
ကန့်ယောင်သည် ထူထဲသော အဖြူရောင်အလင်းတန်းများကြားမှ စစ်နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား လုံယီထံသို့ လျှောက်လှမ်းလာသည်။ သူသည် လက်သီးကို မြင့်မားစွာ မြှောက်လိုက်ပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ခွန်အား၊ ပြတ်သားသော စိတ်ဓာတ်တို့ဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်ရာ
ဝုန်း
သူသည် လုံယီ၏ လက်သီးတစ်ချက်ကြောင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြားပြားဝပ် ကျသွားတော့သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများပင် မြေပြင်ကြီး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
“တောက် ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး... ငါ့ရဲ့ လက်ရှိခွန်အားက အနည်းဆုံး ပေါင်ချိန် ခုနစ်သောင်း၊ ရှစ်သောင်းလောက် ရှိတာ။ ငါ့ဂိုဏ်းက အဆင့်မြင့်ပိုင်း ကျင့်ကြံသူတွေထဲမှာတောင် ငါက ရှားပါးတဲ့ ထိပ်တန်းလူပဲ”
ကန့်ယောင်သည် မကျေမနပ် ဟိန်းဟောင်ရင်း ပြန်ထလာကာ လုံယီကို ဆက်လက်တိုက်ခိုက်သည်။
ဝုန်း
ချက်ချင်းပင် သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည် ရိုက်ချခြင်း ခံလိုက်ရပြီး မျက်နှာမှာလည်း ဖူးရောင်သွားတော့သည်။
ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း
ကန့်ယောင်မှာ ဇွဲနပဲဖြင့် ပြန်ထသော်လည်း အကြိမ်ကြိမ် ပြန်လည် ရိုက်နှက်ခံနေရသည်။ ခုနစ်ကြိမ်၊ ရှစ်ကြိမ်ခန့် ဆက်တိုက် ဖြစ်ပွားပြီးနောက် သူ နောက်ဆုံးတွင် လက်လျှော့လိုက်သည်။
“မင်း ငါ့ကို သတ်လို့မရဘူး ငါ့တစ်ကိုယ်လုံးက အဆင့်မြင့် မှော်ကိရိယာပဲ မင်းရဲ့ သွေးသားခွန်အားက ဘယ်လောက်အထိ အထွတ်အထိပ်မှာ ရှိနေနိုင်ဦးမလဲဆိုတာ ငါကြည့်ချင်သေးတယ်။ ငါ့အတွက် အခွင့်အရေး တစ်ချက်လေး ရတာနဲ့...”
သူ၏စကားမှာ မဆုံးသေးခင်မှာပင် လုံယီက သူ၏မျက်နှာကို ခြေထောက်ဖြင့် နင်းချလိုက်ပြီး သူ၏ဦးခေါင်းကို မြေပြင်တွင် ကပ်ထားသဖြင့် သူ မလှုပ်နိုင်တော့ချေ။
ထို့နောက် လုံယီသည် လျှို့ဝှက်သံအနှစ် နှင့် ရွှေဓာတ်အနှစ် တို့ဖြင့် သွန်းလုပ်ထားသော မီးခိုးဖြူရောင် ပုဆိန်အသစ်ကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး ကန့်ယောင်၏ လည်ပင်းဆီသို့ လွှဲလိုက်တော့သည်။
“မင်း ငါ့ကို မသတ်နိုင်...”
ကန့်ယောင်က ဗလုံးဗထွေး ပြောလိုက်သည်။
သို့သော် မီးခိုးဖြူရောင် ပုဆိန်၏ အသွားတွင် အေးစက်ပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ပြည့်နှက်နေသော အဖြူရောင် အရှိန်အဝါတစ်လွှာ ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသည်ကို သူ မသတိထားမိလိုက်ပေ။ ထို့နောက်တွင် ပုဆိန်မှာ သူ၏လည်ပင်းကို အသာအယာ ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် ဦးခေါင်းမှာ လွင့်ထွက်သွားကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် အကြိမ်အနည်းငယ် ခုန်သွားတော့သည်။
လုံယီ၏ ပုဆိန်သည် အလွန်အဖိုးတန်လှသော ထိုက်ယီ ရွှေဓာတ်အနှစ်များဖြင့် သွန်းလုပ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ထည့်သွင်းလိုက်သောအခါ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရွှေဓာတ်ချီအရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်။
၎င်းနှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင် အဆင့်မြင့်ဆုံးသော မှော်ကိရိယာများပင်လျှင် တို့ဟူးကဲ့သို့ နုနယ်သွားတော့သည်။
ကန့်ယောင်ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် သွေးရောင်အရိပ်သည် ထိုအလောင်းပေါ်သို့ ဆက်လက်ခုန်အုပ်ကာ သွေးနှင့် အနှစ်သာရများကို စုပ်ယူပစ်လိုက်သည်။ ၎င်းပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် အရွယ်အစားမှာ ဆယ်ပေကျော်အထိ ကြီးမားလာခဲ့သည်။
ဤစစ်မှန်သောသွေးဂိုဏ်းမှ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူသည် သွေးရောင်အရိပ်အတွက် တောဝက်မိစ္ဆာ အကောင်တစ်ရာထက်မကသော အနှစ်သာရများကို ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သည်။
လုံယီသည် သခင်လေးယွမ်ရှိရာသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဦးတည်လိုက်သည်။
“သူ့ကိုတားကြစမ်း”
သခင်လေးယွမ်၏ မျက်နှာပျက်သွားပြီး လုံယီကို လျှော့တွက်ရန် မဝံ့တော့ပေ။
“ဝူး...”
ပုတ်သင်ညိုသားရဲကြီးသည် တိုက်ပွဲကွင်းပြင်မှ ထွက်ခွာလာပြီး လုံယီထံသို့ ခုန်အုပ်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ တောင်ကုန်းတစ်ခုကဲ့သို့ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်သော ဖိအားများ ထွက်ပေါ်နေပြီး မိစ္ဆာစစ်သူကြီးတစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါများမှာ လွှမ်းမိုးထားသည်။
၎င်းနှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင် လုံယီမှာ နုနယ်လွန်းလှသည်ဟု ထင်ရသည်။
သို့သော် ထိုနုနယ်လှသည်ဟု ထင်ရသော လုံယီမှာမူ အမူအရာတစ်ချက်မျှမပျက်ဘဲ သူ၏လက်ထဲမှ ပုဆိန်ကိုသာ မြှောက်လိုက်သည်။
“တောင်ဖြိုခွင်းခြင်း "
“နဂါးထိုးဖောက်ခြင်း "
ဝူး
ပေါင်ချိန် ၁၆၀,၀၀၀ ရှိသော ခွန်အားများ ပါဝင်သည့် ပုဆိန်ချက်မှာ လျှပ်စီးများ ဝင်းလက်လျက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဖြူဖွေးသော လေစီးကြောင်းများနှင့် အလွန်ထက်မြက်လှသော ရွှေဓာတ်အရှိန်အဝါများမှာလည်း ပါဝင်နေသည်။
“အား...”
ပုတ်သင်ညိုသားရဲကြီးမှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရသည်။ ၎င်း၏ ကြိတ်ဆုံကျောက်ခန့် ကြီးမားသော ဘယ်ဘက်ခြေသည်းကြီးမှာ နှစ်ပိုင်းကွဲအက်သွားပြီး သွေးနီရောင်များမှာ အနီးနားရှိ မြေပြင်ကို ဆေးဆိုးသွားတော့သည်။
ဝူး
လုံယီသည် ဒုတိယမြောက် ပုဆိန်ချက်ကို ဆက်လက် လွှဲလိုက်ရာ သားရဲကြီး၏ ခြေသည်းကြီးတစ်ခုလုံး ပြတ်တောက်သွားတော့သည်။ သူသည် ထိုခြေသည်းကြီးကို အသာအယာ ဘေးသို့ ပစ်ထုတ်လိုက်ရာ နေနီဂိုဏ်းတပည့်များမှာ ထိတ်လန့်တကြား ရှောင်တိမ်းလိုက်ကြရသည်။
တတိယမြောက် ပုဆိန်ချက်မှာမူ သားရဲကြီး၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ခုနစ်ပေ၊ ရှစ်ပေခန့် ရှည်လျားသော ဒဏ်ရာကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားစေပြီး ကြေးခေါင်းလောင်းကဲ့သို့ မျက်လုံးတစ်ဖက်မှာလည်း ကွယ်သွားတော့သည်။
စတုတ္ထမြောက် ပုဆိန်ချက်က ထိုဒဏ်ရာကို ပိုမိုကျယ်ပြန့်သွားစေပြီး ဦးခေါင်းခွံတစ်ခုလုံးကို ပိုင်းဖြတ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားကာ သွေးများမှာ ရေပန်းကဲ့သို့ ပန်းထွက်လာတော့သည်။
ပဉ္စမမြောက် ပုဆိန်ချက်တွင်မူ သားရဲကြီး၏ မျက်ဝန်းထဲ၌ ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် ၎င်း၏အရှင်သခင်၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ လှည့်၍ ထွက်ပြေးတော့သည်။
လုံယီသည် သူ၏ညာဘက်လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ လက်ချောင်းထိပ်များတွင် အနီရောင်အလင်းများ တောက်ပလာသည်။
ရှုး ရှုး ရှုး ရှုး ရှုး
အနီရောင် စွမ်းအားအလင်းတန်း ငါးခုမှာ တပြိုင်နက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူတို့သည် သားရဲကြီး၏ ဦးခေါင်းပေါ်မှ ဒဏ်ရာအတွင်းသို့ ဖောက်ဝင်သွားပြီး အခြားတစ်ဖက်မှ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာကာ ရှေ့ရှိ ကျောက်နံရံကိုပင် နက်ရှိုင်းသော အပေါက်များ ဖြစ်သွားစေတော့သည်။
ဝုန်း
ပုတ်သင်ညိုသားရဲကြီး၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် မီးနီရောင် အဆောင်စာရွက်အမြောက်အမြားမှာ မီးငှက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လုံယီထံသို့ ပြေးဝင်လာသည်။ သို့သော် လုံယီ၏အရှိန်မှာ အလွန်ထူးကဲလှသဖြင့် သူ၏ပုံရိပ်မှာ ရိပ်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး မှော်အတတ်များကို ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့သာ ကျရောက်သွားစေသည်။
သူပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာချိန်တွင် သခင်လေးယွမ်၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိနေသည်။
ဝုန်း
အနီရောင် မီးလျှံတိုင်ကြီးတစ်ခုမှာ ကောင်းကင်ယံသို့ တိုးဝင်သွားပြီး လုံယီနှင့် သခင်လေးယွမ်ကို ဝါးမြိုလိုက်တော့သည်။ မီးလှိုင်းများမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို လောင်ကျွမ်းနေပြီး ပေတစ်ရာခန့် အကွာအဝေးမှပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပူရှိန်ကို ခံစားနေရသည်။
ဗဟိုချက်တွင်မူ ကျောက်သားများပင်လျှင် မြင့်မားသော အပူချိန်ကြောင့် မီးခိုးညိုရောင် အရည်များအဖြစ် အရည်ပျော်ကျကုန်သည်။
“ဒါ မြေကမ္ဘာမီးလျှံတိုင်ပဲ။ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်မှာ အားအကောင်းဆုံး မီးဓာတ်ကျင့်စဉ်ပဲ။ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေတောင် ဒါကို တည့်တည့်မရင်ဆိုင်ရဲဘူး...”
“မဖြစ်နိုင်ဘူး လုံယီ”
“ဂိုဏ်းတူညီလေး”
ပိယောင်ယောင်နှင့် အလောင်းထိန်းချုပ်ရေးဂိုဏ်း တပည့်များ၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်လာသည်။ သခင်လေးယွမ်က ဤမျှအထိ ပြတ်သားပြီး လုံယီနှင့်အတူ အသေခံမည့် နည်းလမ်းကို သုံးလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မထင်ထားခဲ့ကြချေ။
သို့သော် မကြာမီမှာပင် သူတို့ မှားယွင်းသွားကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
ပေပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးတွင် သခင်လေးယွမ်၏ ပုံရိပ် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာသည်။ သို့သော် သူ၏မျက်နှာမှာမူ အလွန်ဖြူလျော်နေခဲ့သည်။
“ဟားဟားဟား”
သခင်လေးယွမ်က ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး “တောသား ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ယောက်က အသေးစားနေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းမန္တန် ရဲ့ အစွမ်းကို ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မှာလဲ ဟားဟား... အာ...”
နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ရယ်သံမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။
ရွှေရောင်လူရိပ်တစ်ခုသည် မီးလျှံတိုင်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် လူ့ပြည်သို့ ဆင်းသက်လာသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား တစ်စုံတစ်ရာ ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ အမာရွတ်တစ်စက်မျှပင် မကျန်ခဲ့ပေ။
...