လုံးဝ ဥဿုံ မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်း
Vol. 78 Ch. 819
ကျွင်းချန်ချင်း ပြောနေသည်မှာ အမှန်တရား ဟုတ်၊ မဟုတ်ကို ထန်ထျန်း မသိပေ။ ယခုအချိန်တွင် သူ၏ အတွေးများမှာ အလွန် ရှုပ်ထွေးနေပြီး တိကျသော ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခုကို မချနိုင်တော့ပေ။
သူ၏ လက်ရှိ ရပ်တည်မှုမှာပင် သူကိုယ်တိုင် မသေချာတော့ပေ။
ကမ္ဘာသစ် တစ်ခု ဖန်တီးရန်အတွက် လနှလုံးသား ၊ နေ နှလုံးသား၊ သဘာဝ မျိုးစေ့ ဆိုသည့် အရာသုံးခု လိုအပ်သေးသည်။
ထိုအထဲမှ နှစ်မျိုးမှာ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ရှိနေသည်။
"အမှန်တော့ ကမ္ဘာသစ် တစ်ခု ဖန်တီးဖို့အတွက် ငါ့မှာ အဲဒီလောက်ကြီးတဲ့ တွန်းအား မရှိပါဘူး၊ ငါက ထာဝရအဆင့်ကိုပဲ ရောက်ချင်တာ"
ကျွင်းချန်ချင်းက ဆက်ပြောသည်။ "ဒါကြောင့် ဒီရွေးချယ်ခွင့်ကို မင်းဆီ ငါ လွှဲပေးမယ်၊ မင်းဘာသာ မင်း ဆုံးဖြတ်ပါ"
"အကယ်၍ ကြောင်လေး ကို ဆက်ပြီး ရှင်သန်စေချင်တယ်ဆိုရင် အဲဒီအရာတွေကို ထုတ်ပေးလိုက်"
"အကယ်၍ စိုးရိမ်တာမျိုး ရှိရင်လည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး"
"ငါက ကြောင်လေး ရှိနေတဲ့ အဲဒီကမ္ဘာကို ရရင် ရပြီ"
ထန်ထျန်း ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။ "ဒါက အကြံအစည် တစ်ခုခု ရှိနေတယ်လို့ ငါ ဘာလို့ ခံစားနေရတာလဲ"
ကျွင်းချန်ချင်းက ခေါင်းအသာ ခါယမ်းလိုက်သည်။
"ငါ ပြောပြီးပြီလေ၊ မင်းမှာ စိုးရိမ်စိတ် ရှိနေရင် ထားလိုက်ပါ"
"မင်းဘာသာ မင်း ရွေးချယ်"
ထန်ထျန်း နောက်တစ်ကြိမ် တိတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။
ဤကိစ္စတွင် လျှို့ဝှက်အကြံအစည် မရှိသည်မှာ အမှန်ပင်။
အကယ်၍ ရှိခဲ့လျှင်လည်း ၎င်းမှာ ပေါ်တင်ကြီး လုပ်နေသော အကြံအစည် သာ ဖြစ်လိမ့်မည်။
သူက ကြောင်လေးကို အသက်ရှင် စေ ချင်သည်ဆိုလျှင် လ နှလုံးသား နှင့် သဘာဝ မျိုးစေ့ ကို ကျွင်းချန်ချင်းထံ သူ့ဘာသာ လိုလိုလားလား ပေးအပ်ရမည် ဖြစ်သည်။
ခဏအကြာတွင် ထန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။ "ကမ္ဘာသစ်က..."
"ဘယ်လို ပုံစံမျိုး ဖြစ်မှာလဲ"
ကျွင်းချန်ချင်းက ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ "ငါလည်း မသိဘူး"
"ဘယ်သူမှ ဒီလိုမျိုး မစမ်းသပ်ဖူးဘူးလေ"
"တကယ် အောင်မြင်မလား ဆိုတာတောင် မသိနိုင်တဲ့ ကိစ္စပဲ"
"ဒါပေမဲ့ အရာအားလုံး စုံလင်သွားပြီဆိုရင်တော့ ငါ အဲဒီကမ္ဘာကို အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် ကြိုးစားပြီး တည်ဆောက်ပေးမှာပါ"
ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ထပ်မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆို အခုရှိနေတဲ့ ကမ္ဘာကြီးကော"
ကျွင်းချန်ချင်းက ခနဲ့ ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။
"ထာဝရ လမ်းစဉ်အတွက် သူ့ကို လိုအပ်တယ်"
အဖြေက ရှင်းနေပါသည်။
ကျွင်းချန်ချင်း ထာဝရအဆင့်သို့ တက်လှမ်းမည့် နည်းလမ်းမှာ တစ်ကမ္ဘာလုံးကို ဝါးမြိုပစ်ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ အသုံးချမည့် ပစ္စည်း မှာ ထိုသေစေနိုင်သော လက်နက်ကြီးပင် ဖြစ်သည်။
လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း သန်းချီကတည်းက သူသည် အရာအားလုံးကို ပြင်ဆင်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
"ဒါပေမဲ့ သက်ရှိတချို့တော့ အသက်ရှင်နိုင်ဦးမှာပါ"
ကျွင်းချန်ချင်းက ဆက်ပြောသည်။ "အဲဒီအချိန်ကျရင် ကမ္ဘာသစ်က သက်ရှိ ဘယ်လောက်ကို လက်ခံနိုင်မလဲဆိုတာ ကြည့်ရမှာပေါ့"
"ငါက စံနှုန်းတစ်ခု သတ်မှတ်ပေးမယ်၊ အရည်အချင်း ပြည့်မီတဲ့ သက်ရှိတွေကိုပဲ ကမ္ဘာသစ်ထဲ ပေးဝင်မယ်"
ထန်ထျန်း ဘာမှ မပြောတော့ပေ။
စကြာဝဠာကြီးမှာ အလွန်ပင် ကျယ်ပြောလှသည်။
ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုက လက်ခံနိုင်မည့် သက်ရှိဦးရေမှာ အလွန်ပင် နည်းပါးလှသည်။
အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ကြီးထွားနေပြီဖြစ်သော ဂျင်ဂိုကမ္ဘာ ပင်လျှင် စကြာဝဠာထဲက သက်ရှိများ၏ ဘီလီယံ တစ်သန်း ပုံ တစ်ပုံကိုပင် ဆံ့လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
အခုမှ စတင်မွေးဖွားမည့် ကမ္ဘာသစ်ဆိုလျှင် ပို၍ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။
ခြုံငုံကြည့်ရမည်ဆိုလျှင် ဤလုပ်ရပ်မှာ ကမ္ဘာကြီးကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်ခြင်းနှင့် အနှစ်သာရအားဖြင့် သိပ်မကွာခြားလှပေ။
"ဒီကိစ္စက မလောပါဘူး၊ မင်း သေချာ စဉ်းစားပါ"
"ရွေးချယ်ဖို့ အချိန်ရောက်လာပြီဆိုရင် ငါ မင်းကို လာရှာမယ်"
ကျွင်းချန်ချင်းက ပြောလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ခုနကကဲ့သို့ပင် တားဆီး၍ မရသော ဖန်ဆင်းရှင် နတ်စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်ကာ ထန်ထျန်း၏ ပိတ်ဆို့မှုကို ဖျက်ဆီးလိုက်သည်။
ထန်ထျန်းလည်း ဆက်ပြီး မတားနေတော့ပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုသို့လုပ်ခြင်းမှာ ဘာအဓိပ္ပာယ်မှ ရှိတော့မည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
"သွားရအောင်၊ ကြောင်လေး "
ကျွင်းချန်ချင်းက အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။
ကြောင်လေးမှာ မျက်ရည်များ မရပ်မနား ကျဆင်းနေဆဲ ဖြစ်ကာ ထန်ထျန်းကို ကြည့်နေသည့် သူ၏ အကြည့်များမှာ အဆုံးမဲ့သော အားငယ်မှု၊ အကူအညီမဲ့မှုနှင့် ဝမ်းနည်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။
"ထန်ထျန်း..."
"တကယ်ကို တောင်းပန်ပါတယ်..."
သူ၏ အသံမှာ အက်ကွဲနေသည်။
ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော ကြောင်လေးကို ကြည့်ကာ ထန်ထျန်းက ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်သည်။
"ရပါတယ်"
"ဒါ မင်းအပြစ် မဟုတ်ဘူး"
"အခြေအနေတွေ ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် ငါတို့က သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်နေတုန်းပဲ"
"မင်းကို ပြန်လာနိုင်အောင် ငါ နည်းလမ်းရှာမှာပါ"
ကြောင်လေးမှာ ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးနေဆဲ ဖြစ်ကာ မျက်ရည်များကြောင့် သူ၏ အမွှေးများမှာ စိုရွှဲပြီး ပေရေနေတော့သည်။
ထိုစဉ် စိမ်းပြာရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ပျံ့နှံ့လာပြီး ကြောင်လေးကို ဝန်းရံလိုက်သည်။
၎င်းမှာ ကြေးနီ ဒယ်ဆောက် အိုး၏ စွမ်းအားပင် ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် ကျွင်းချန်ချင်းနှင့် ကြောင်လေးတို့၏ ပုံရိပ်မှာ တဖြည်းဖြည်း မှိန်ဖျော့သွားတော့သည်။
"ခဏလေး"
သူတို့ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့မည့် အချိန်တွင် ထန်ထျန်းက လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။
ကျွင်းချန်ချင်းက လှည့်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ဘာကိစ္စ ရှိသေးလို့လဲ"
ထန်ထျန်း ခဏစဉ်းစားပြီး မေးလိုက်သည်။ "ကမ္ဘာ့အရှင်ရဲ့ ရပ်တည်မှုက တကယ်ပဲ ဘယ်လိုမျိုးလဲဆိုတာ ငါ သိချင်တယ်"
"သူကလည်း သဘာဝမိခင်လိုပဲ စကြာဝဠာကြီးရဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်မှာ ရပ်နေတာလား"
ဒါဟာ ထန်ထျန်း သိချင်နေတဲ့ ကိစ္စဖြစ်သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကမ္ဘာ့အရှင်၏ ရပ်တည်မှုမှာ သူကိုယ်တိုင်နှင့် တိုက်ရိုက် ပတ်သက်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ကျွင်းချန်ချင်းက ထိုမေးခွန်းကို တိုက်ရိုက် မဖြေဘဲ ဖြည်းည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။ "ကမ္ဘာ့အရှင်မှာ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အကြံအစည် ရှိတယ်"
"ငါတို့ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်တွေ့ကြဦးမှာပါ"
"အဲဒီအချိန်ကျရင် အရာအားလုံးကို ငါ မင်းကို ပြောပြမယ်"
ပြောပြီးနောက် သူ၏ ပုံရိပ်မှာ ဆက်လက် မှိန်ဖျော့သွားသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ကြောင်လေးနှင့်အတူ ထန်ထျန်း၏ ရှေ့မှ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
အချိန်မြစ် တစ်ခုလုံးတွင် ထန်ထျန်း တစ်ဦးတည်းသာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ အထီးကျန်စွာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။
ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသော ဤအပြောင်းအလဲမှာ သူ့ကို အကြီးအကျယ် အထိနာစေခဲ့သည်။
ကြောင်လေး အမြဲတမ်း စောင့်နေခဲ့သော လူမှာ ကျွင်းချန်ချင်း ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။
ကမ္ဘာကြီး၏ သဘာဝမိခင် တစ်ယောက်ကပင် ကမ္ဘာကြီးကို သစ္စာဖောက်လိမ့်မည်ဟုလည်း မထင်ခဲ့ပေ။
နောက်ပြီး ကမ္ဘာ့အရှင်
သူ၏ အကြံအစည်များ၊ သူ၏ စီစဉ်မှုများမှာ အမှန်တကယ်က ဘာတွေလဲ။
ယခုအချိန်တွင် သူကိုယ်တိုင်ကော မည်သည့် ရပ်တည်မှုတွင် ရှိနေရမည်နည်း။
မလှမ်းမကမ်းတွင် ငြိမ်သက်စွာ ရှိနေသော စစ်တုရင် ကစားသည့် နားနေဆောင် လေးကို ကြည့်ရင်း ထန်ထျန်းမှာ အချိန်အတော်ကြာ အတွေးထဲ နစ်မြုပ်နေတော့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထျန်းတိ ကျင့်ကြံခြင်းကွင်းပြင် ၌
ဤအပြောင်းအလဲမှာ ထန်ထျန်းကိုသာမက ကျင့်ကြံခြင်းကွင်းပြင်ထဲရှိ ကျိကျွင်း အားလုံးကိုပါ မှင်တက်သွားစေခဲ့သည်။
ကျွင်းချန်ချင်းနှင့် ထန်ထျန်းတို့ ဘာတွေ ပြောခဲ့ကြသည်ကို မကြားရသော်လည်း ထိုဖြူဖွေးသော ကြောင်လေးမှာ သဘာဝမိခင်၏ နတ်ဘုရားအချစ်တော် ကြောင်လေး ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိကြသည်။
သို့သော် ကြောင်လေး က ကျွင်းချန်ချင်းထံသို့ လိုလိုလားလား ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။
ဒီနေရာမှာ ရှိနေတဲ့ သူတွေ အားလုံးက ထိပ်တန်း ပုဂ္ဂိုလ် တွေ ဖြစ်ကြရာ ဒီပတ်သက်မှုကို အလွယ်တကူ ခွဲခြားသိမြင်နိုင်ကြသည်။
ကြောင်လေး က ကျွင်းချန်ချင်းထံသို့ သွားလိုက်ခြင်းမှာ ဤကမ္ဘာကြီးကို သစ္စာဖောက်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
သူက သစ္စာဖောက်လိုက်ပြီ ဆိုကတည်းက သဘာဝမိခင်မှာလည်း သစ္စာဖောက်လိုက်ပြီ ဆိုသည့် သဘောပင်။
ဒါဆိုလျှင် သဘာဝမိခင်နှင့် ဆက်ဆံရေး နက်ရှိုင်းလှသော၊ သူမနှင့်အတူ ကမ္ဘာကြီးမှ ထွက်သွားသော ကမ္ဘာ့အရှင်မှာလည်း သစ္စာဖောက်ဖြစ်နေဖို့ ရာခိုင်နှုန်း အလွန်ပင် မြင့်မားနေသည်။
အကယ်၍ ကမ္ဘာ့အရှင် ကိုယ်တိုင်က သစ္စာဖောက်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူတို့ အားကိုးတကြီး မျှော်လင့်နေရသော၊ တစ်ဦးတည်းသော မျှော်လင့်ချက်ဟု သတ်မှတ်ထားသော ထန်ထျန်းမှာကော မည်သည့်ဘက်က ဖြစ်သွားမည်နည်း။
မျှော်လင့်ချက်...
ဟားဟားဟား.....
ဘယ်မှာ မျှော်လင့်ချက် ရှိတော့မှာလဲ။
ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးကို ကြည့်လိုက်လျှင် အရာအားလုံးမှာ မှောင်မိုက်နေတော့သည်။
"ဟားဟားဟားဟားဟား..."
ရုတ်တရက်၊ ထျန်းတိ ယဇ်ပလ္လင် အထက်မှနေ၍ ကျယ်လောင်သော ရယ်သံကြီးတစ်ခုမှာ ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံး ပျံ့နှံ့သွားသည်။
"တကယ်ကို ရယ်စရာ ကောင်းတာပဲ"
"တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတာပဲ"
"လနတ်သမီး က သစ္စာဖောက်တယ်၊ သဘာဝမိခင် က သစ္စာဖောက်တယ်၊ ကမ္ဘာ့အရှင် ကလည်း သစ္စာဖောက်တယ်၊ တကယ်ကို ပျော်စရာ ကောင်းတယ်ဟေ့"
"သူတို့တွေဟာ တစ်ချိန်က ငါတို့ အယုံကြည်ရဆုံး လူတွေ ဖြစ်ခဲ့ကြတယ်၊ ဒီကမ္ဘာကြီးကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် ကြီးမားတဲ့ ကြိုးပမ်းမှုတွေနဲ့ ပေးဆပ်မှုတွေ လုပ်ခဲ့ကြတယ်"
"ဒါဆို ဘယ်သူက တကယ် သစ္စာဖောက်လိုက်တာလဲ"
"ထိုက်ချန် ဆိုတဲ့ အဘိုးကြီး ပြောတာ မှန်နေတာပဲ၊ သူတို့ကသာ မှန်ကန်နေပြီး ငါတို့က မှားယွင်းတဲ့ဘက်မှာ ရပ်နေခဲ့ကြတာ"
"ငါတို့တွေ အားလုံး ကစားခံလိုက်ရပြီ၊ ဟားဟားဟားဟား..."
"အားလုံးဟာ လူပြက်တွေပဲ လူပြက် တစ်အုပ်ကြီးပဲ"
"ငါလည်း လူပြက်ပဲ၊ လူတွေကို ပျော်အောင် ကပြရတဲ့ လူပြက် တစ်ယောက်ပဲ၊ အား..."
ဟုန်းမန်ကျိကျွင်းမှာ မျက်ရည်များ ပိုးပိုးပေါက်ပေါက် ကျဆင်းနေသော်လည်း ပုံမှန်မဟုတ်သော ရယ်သံကြီးကိုသာ အဆက်မပြတ် ထုတ်ဖော်နေတော့သည်။ သူ၏ ခြေလက်များကိုလည်း ရူးသွပ်စွာ လှုပ်ရှားနေမိသည်။
မျက်လုံးများမှာ နီရဲနေပြီး စိတ်အခြေအနေမှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူက တကယ်ပင် ပြေးလျက် ဝေးလံလှသော ကမ္ဘာဦး ဟင်းလင်းပြင် ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။
သို့သော် သူ၏ ရူးသွပ်လှသော ရယ်သံကြီးမှာ ကမ္ဘာမြေနှင့် ကောင်းကင်ကြားတွင် ဟိန်းထွက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
ထိုရယ်သံကြီး ပျံ့နှံ့သွားသည်နှင့်အမျှ ထျန်းတိ ကျင့်ကြံခြင်းကွင်းပြင် အတွင်းရှိ လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် ထူထပ်လှသော အမှောင်တိမ်တိုက်ကြီးများ ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။
အလင်းရောင် အစအနလေးကိုပင် ရှာမတွေ့နိုင်တော့ပေ။