အခန်း (၂၃၉-၂၄၀)

အပိုင်း ၂၃၉

မိန့်ခွန်းပြောမည့် စင်မြင့်ထက်သို့ လှမ်းတက်လိုက်ချိန်တွင် ရှေ့၌ရှိနေသော လူပင်လယ်ကြီးကို ကြည့်ပြီး လင်းဖန် အနည်းငယ် မှင်တက်သွားမိသည်။

ယန်ဒါခန်းမဆောင်ကြီးက အဘယ်ကြောင့် ဤလူအုပ်ကြီးကို မဆံ့သနည်းဆိုသည်မှာ မဆန်းတော့ပေ။

အနည်းဆုံး လူဦးရေ သုံးသောင်းမှ ငါးသောင်းဝန်းကျင်အထိ ရှိနေပြီး ကျောင်းသားထက်ဝက်ကျော်မှာ ဤအားကစားကွင်းကြီးထဲ ရောက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျောင်းသားသစ်များသာမက စီနီယာများနှင့် ၎င်းတို့၏ မိသားစုဝင်များပါ ရောက်ရှိနေကြသဖြင့် ကျောင်းတော်ကြီးမှာ တစ်ရက်တာ ပိတ်ရက်ပေးထားရသည့်အလားပင်။

"ဒါဟာ ယောက်ျားတစ်ယောက် လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တဲ့ အလုပ်မျိုးပဲ"

လင်းဖန်၏ ရင်ထဲတွင် ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ ဘဝပထမဆုံး မိန့်ခွန်းအတွက် ဤမျှ များပြားလှသော ပရိသတ်ကြီး ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ တကယ် မထင်ထားခဲ့ပေ။ ဤသို့သော ကြိုဆိုမှုမျိုးမှာ နည်းပညာလောကမှ စီနီယာကြီးများဖြစ်သည့် မာယွန်းနှင့် လျူယွီတုန်တို့ ရရှိခဲ့သည့် ဂုဏ်ပြုမှုမျိုးနှင့် မခြားလှပေ။

လင်းဖန် နေရာယူလိုက်သည်နှင့် ဆူညံသံများ တဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ပါမောက္ခချုပ် လီဟဲနျန်က စင်ပေါ်သို့ တက်လာကာ ယခုပွဲ၏ ထူးခြားချက်ကို မိတ်ဆက်သည်။

"အဟမ်း..မင်းတို့ရဲ့ မျက်နှာတွေကို ကြည့်ရတာ ငါပြောတာကို သိပ်နားထောင်ချင်ပုံ မရဘူးနော်"

ပါမောက္ခချုပ်က စလိုက်ရာ တစ်ကွင်းလုံး ရယ်သံများနှင့် လက်ခုပ်သံများ လွှမ်းသွားတော့သည်။ လီဟဲနျန်သည် ကျောင်းသားများနှင့် ရင်းရင်းနှီးနှီး စကားပြောတတ်သဖြင့် ယန်ဒါတွင် အလွန် လူချစ်လူခင်များသူ ဖြစ်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါ ပြောစရာရှိတာလေးတော့ နည်းနည်းသည်းခံပြီး နားထောင်ပေးကြပါဦး။ ဒီနှစ်မှာ တစ်နိုင်ငံလုံးအတိုင်းအတာနဲ့ ကျောင်းဝင်ခွင့်ဖြေတဲ့သူ ၁၀ သန်းကျော်ရှိတဲ့ထဲကမှ မင်းတို့က ထိပ်သီးတွေအဖြစ် ဒီကို ရောက်လာကြတာ။ ဒါပေမဲ့ ဒါဟာ အဆုံးသတ်မဟုတ်ဘဲ အစပဲ ရှိပါသေးတယ်။ ဒီနေ့မှာ ငါတို့ ယန်ဒါကနေ ကမ္ဘာကျော် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်ကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်လာမယ့် ကျောင်းသားသစ် လင်းဖန်ကို ကြိုဆိုခွင့်ရတာ ဂုဏ်ယူမိပါတယ်။ မင်းတို့အားလုံးလည်း သူ့ဆီကနေ သင်ယူပြီး အနာဂတ်အတွက် ဒီနေ့ကစပြီး ကြိုးစားကြပါ"

လေးနက်စွာ ပြောကြားသွားသည်။

ပါမောက္ခချုပ်၏ မိန့်ခွန်းအပြီးတွင် လက်ခုပ်သံများမှာ မိုးခြိမ်းသံပမာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် ပါမောက္ခချုပ်က အံ့ဩစရာ သတင်းတစ်ခုကို ဆက်လက် ကြေညာလိုက်သည်။

"ပွဲမစခင် အားလုံးအတွက် သတင်းကောင်းတစ်ခု ရှိပါတယ်။ ကျောင်းသား လင်းဖန်ဟာ ကျောင်းအတွက် အမေရိကန်ဒေါ်လာ သန်း ၅၀၀ (ယွမ် ၃ ဘီလီယံခန့်) လှူဒါန်းခဲ့သလို၊ လုံထန်အုပ်စုကလည်း ထူးချွန်ပြီး ဆင်းရဲတဲ့ ကျောင်းသားတွေအတွက် ယွမ် ၁ ဘီလီယံတန်ဖိုးရှိတဲ့ ပညာသင်ဆု ရန်ပုံငွေကို တည်ထောင်ပေးခဲ့ပါတယ်။ အားလုံးပဲ လင်းဖန်နဲ့ လုံထနအုပ်စုကို အထူးပဲ ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်ကြရအောင်"

ထိုသတင်းကြောင့် အားကစားကွင်းကြီးတစ်ခုလုံး တုန်ဟည်းသွားတော့သည်။ ကျောင်းသားများမှာ အကြီးအကျယ် အားပေးကြပြီး အထူးသဖြင့် လင်းဖန်၏ ဒဿနိကဗေဒဌာနမှ ကျောင်းသားများမှာ "စီနီယာ လင်းဖန်က အမိုက်စားပဲ"၊ "စီနီယာကြီး... ကျွန်မ ရှင့်အတွက် ကလေးမွေးပေးချင်တယ်" စသဖြင့် ရယ်စရာမောစရာ အော်ဟစ်အားပေးမှုများပင် ပါဝင်လာခဲ့သည်။

လင်းဖန်သည် ဒေါ်လာ သန်း ၅၀၀ တန်ဖိုးရှိသော ချက်လက်မှတ်ကြီးကို ပါမောက္ခချုပ်ထံ လွှဲပြောင်းပေးအပ်လိုက်သည်။

ဤလှူဒါန်းမှုသည် Nobel Prize ရန်ပုံငွေကဲ့သို့ပင် အစဉ်အမြဲ လည်ပတ်နေမည့် ရန်ပုံငွေအဖြစ် ယန်ဒါအတွက် ရေရှည် အကျိုးပြုသွားမည် ဖြစ်သည်။

လှူဒါန်းမှု အခမ်းအနားအပြီးတွင် ပါမောက္ခချုပ်က

"ကဲ... အခုတော့ အဓိက အစီအစဉ် ရောက်ပါပြီ။ ကျောင်းသားသစ်တွေအတွက် လင်းဖန်ကို မိန့်ခွန်းပြောဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်"

ဟု ဆိုကာ စင်ပေါ်မှ ဆင်းသွားသည်။

လင်းဖန်သည် မိုက်ခရိုဖုန်းရှေ့သို့ တည်ငြိမ်စွာ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။ သူသည် လုံထန်အုပ်စု၏ ဝန်ထမ်းပေါင်း သောင်းချီရှိသော အစည်းအဝေးများကို ဦးဆောင်ဖူးသူဖြစ်သဖြင့် ဤကဲ့သို့ လူအုပ်ကြီးရှေ့တွင် စကားပြောရသည်ကို မကြောက်ရွံ့ပေ။

သူ၏ အကြည့်များက ရှေ့ရှိ လူအုပ်ကြီးကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လေးနက်သော အသံဖြင့် သူ၏ မိန့်ခွန်းကို စတင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်လေတော့သည်။

.....................................................

အပိုင်း ၂၄၀

အားကစားကွင်းကြီးအတွင်း လက်ခုပ်သံများ တိတ်ဆိတ်သွားချိန်တွင် လင်းဖန်သည် စင်မြင့်အလယ်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာသည်။ မီဒီယာသတင်းထောက်များကလည်း ဤသမိုင်းဝင်အခိုက်အတန့်ကို အင်တာနက်ထက်တွင် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့် (Live) ပြသနေကြပြီဖြစ်သည်။

"အားလုံးပဲ မင်္ဂလာပါ၊ ကျွန်တော်ကတော့ နှာခေါင်းတစ်ဖက်၊ မျက်လုံးနှစ်လုံးနဲ့ လူသားတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ လင်းဖန်ပါပဲ"

သူ၏ ပထမဆုံးစကားကြောင့် ကွင်းလုံးကျွတ် ရယ်မောသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကမ္ဘာကျော် ကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခု၏ ဥက္ကဋ္ဌမှာ ဤမျှ ဟာသဉာဏ်ရွှင်လိမ့်မည်ဟု မည်သူကမျှ ထင်မထားခဲ့ပေ။

"ဒီနေ့မတိုင်ခင်အထိ ကျွန်တော်ဟာ ခင်ဗျားတို့လိုပဲ စင်ပေါ်တက်ပြီး စကားမပြောဖူးတဲ့သူတစ်ယောက်ပါ။ စင်ပေါ်မှာ တည်တည်ကြည်ကြည်နဲ့ မိန့်ခွန်းပြောဖို့ စိတ်ကူးယဉ်ဖူးပေမဲ့၊ တကယ်တမ်း စင်ပေါ်ရောက်လာတဲ့အခါမှာတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ 'ပထမဆုံးအကြိမ်' ဆိုတာကြီးက ပျောက်ဆုံးသွားပါပြီ"

ရယ်သံများ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ လင်းဖန်က လက်ကိုမြှောက်၍ အသံတိတ်ရန် အချက်ပြလိုက်ရာ တစ်ကွင်းလုံး ငြိမ်ကျသွားတော့သည်။ သူ၏ ဟန်ပန်မှာ အတွေ့အကြုံရင့်သူတစ်ဦးပမာ သဘာဝကျလှသည်။

"ခုနက ပါမောက္ခချုပ်ကြီး ပြောသွားတာ ကြားလိုက်ပါတယ်။ ခင်ဗျားတို့ကို နောက်ထပ် 'လင်းဖန်' တစ်ယောက် ဖြစ်လာစေချင်တယ်တဲ့။ ကျွန်တော့်ဘက်ကတော့ ပြောချင်တာက နောက်ထပ် လင်းဖန်တစ်ယောက် မဖြစ်ပါနဲ့။ ခင်ဗျားတို့ဟာ ကိုယ်ပိုင်အရည်အချင်းရှိတဲ့ ခင်ဗျားတို့ကိုယ်တိုင်ပဲ ဖြစ်ပါစေ။ ပါမောက္ခချုပ်က ခင်ဗျားတို့ကို လင်းဖန်ဖြစ်ခိုင်းတာက တကယ်တော့ သူက ကျွန်တော့်လို ကျောင်းကို ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး လှူစေချင်လို့ပါ"

ထိုစကားကြောင့် ပါမောက္ခချုပ် လီဟဲနျန်ကိုယ်တိုင်ပင် အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်ရသည်။

"ဒါက နောက်တာပါ။ တကယ်တော့ ကျွန်တော် ပြောချင်တာက ကိုယ့်လမ်းကိုယ်လျှောက်ကြဖို့ပါ။ လူနဲ့ တိရစ္ဆာန်ကြားက အဓိကကွာခြားချက်က 'ရွေးချယ်ခွင့်' ရှိတာပါပဲ။ ခင်ဗျားတို့ ကျောင်းသားသစ်တွေဟာ ပျားအုံထဲက ပျားတွေနဲ့ တူပါတယ်။ ခင်ဗျားတို့ဟာ အလုပ်သမားပျား ဖြစ်မလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဘုရင်မပျား ဖြစ်မလားဆိုတာ ရွေးချယ်နိုင်ပါတယ်။ ဘယ်လမ်းကမှ အဆိုးဆုံးမဟုတ်သလို ဘယ်လမ်းကမှလည်း လမ်းဆုံးမဟုတ်ပါဘူး။ ကိုယ်တိုင်သာ စိတ်ပါလက်ပါ ရှိမယ်ဆိုရင် လမ်းတိုင်းဟာ အကောင်းဆုံးလမ်းတွေပါပဲ"

သူ၏ ငါးမိနစ်စာ မိန့်ခွန်းတိုလေးမှာ ရိုးရှင်းသော်လည်း ထိရောက်လှသည်။ သူသည် အခြေခံပညာကျောင်းသားဘဝမှသည် တစ်နိုင်ငံလုံး အမှတ်အများဆုံး လူရည်ချွန်ဖြစ်လာပုံ၊ ထို့နောက် နည်းပညာလောကထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ လုံထန် အုပ်စုကို တည်ထောင်ခဲ့ပုံတို့ကို နမူနာပေး၍ 'ရွေးချယ်မှု' နှင့် 'ဇွဲလုံ့လ' ၏ အရေးပါပုံကို သက်သေပြသွားခဲ့သည်။

"စိတ်မရှိပါနဲ့၊ ကျွန်တော် နည်းနည်းတော့ ကြွားလုံးထုတ်မိသွားပြီ ထင်တယ်"

လင်းဖန်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်ရာ တစ်ကွင်းလုံး လက်ခုပ်သံများဖြင့် ထပ်မံတုန်ဟည်းသွားတော့သည်။

မိန့်ခွန်းအပြီးတွင် ကျောင်းသားများ၏ မေးခွန်းများကို ဖြေကြားသည့် အစီအစဉ်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ကျောင်းသားမောင်မယ်သစ်လွင်ပွဲမှာ တစ်နာရီခန့် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး၊ လင်းဖန်သည် ညီငယ်၊ ညီမငယ်များ၏ အနာဂတ်အပေါ် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများနှင့် မေးခွန်းများကို စိတ်ရှည်လက်ရှည် ဖြေကြားပေးခဲ့သည်။

ညနေ ၄ နာရီခွဲအချိန်တွင် အခမ်းအနား ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။ လင်းဖန် စင်ပေါ်မှ ဆင်းလာသည်နှင့် သတင်းထောက်များ ဝိုင်းအုံလာကြတော့သည်။

"ဥက္ကဠလလင်းဖန်... လုံထန်အုပ်စုရဲ့ ရှေ့လုပ်ငန်းစဉ်တွေက ဘာတွေလဲ"

"နိုင်ငံခြားမှာ ဌာနခွဲတွေ ဖွင့်တာက ပိတ်ဆို့အရေးယူမှုတွေကို ရှောင်ရှားဖို့လား"

"လုံထန်ရဲ့ နောက်ထပ် ထွက်ပေါ်လာမယ့် ထုတ်ကုန်က ဘာဖြစ်မလဲ"

မေးခွန်းပေါင်းစုံကို သတင်းထောက်များက အော်ဟစ်မေးမြန်းနေကြသော်လည်း လင်းဖန်၏ သက်တော်စောင့်များက အနားသို့ ကပ်မလာနိုင်အောင် တားဆီးထားကြသည်။

"အားလုံးကို တောင်းပန်ပါတယ်။ ဒီမေးခွန်းတွေကို အခုလောလောဆယ် ကျွန်တော် မဖြေနိုင်သေးပါဘူး။ အဖြေတွေကိုတော့ အနာဂတ်ရဲ့ တစ်နေ့နေ့မှာ ခင်ဗျားတို့ သိကြရမှာပါ"

လင်းဖန်က ယဉ်ကျေးစွာ တုံ့ပြန်ပြီးနောက် လူအုပ်ကြားမှ ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။

...........................................................