← Chapters

အခန်း (၁၂၇-၁၂၈)

Vol. 13 Ch. 127-128

အခန်း (၁၂၇-၁၂၈)

Vol. 13 Ch. 127-128

အခန်း ၁၂၇ - လက်သီးတစ်ချက်တည်းနှင့် ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး သွေးမိုးရွာစေခြင်း။ အကျိုးအမြတ်ကြီးမားသော သွေးပုံဆောင်ခဲ။

မည်သည့် ပြင်ဆင်မှု သို့မဟုတ် ဆန်းကြယ်သော တိုက်ကွက်မျိုးမှ မသုံးဘဲ လင်းချန် သည် လက်သီးတစ်ချက်ကိုသာ ရိုးရှင်းစွာ ထိုးချလိုက်တော့သည်။ သို့သော် ထိုလက်သီးတွင် ပါဝင်သော စွမ်းအားမှာ ကမ္ဘာမြေကိုပင် တုန်ခဲသွားစေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားစေတော့သည်။

“ရှူး...”

လေဟာနယ်မှာ ထိုစွမ်းအားကို မခံနိုင်တော့ဘဲ အက်ကွဲသွားကာ အဆုံးမဲ့သော အမှောင်ထုကြီး ပေါ်ထွက်လာသည်။ လင်းချန်၏ လက်သီးချက် ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ ငွေဖြူရောင် လက်သီးပုံရိပ်ကြီးတစ်ခု ချက်ချင်း စုစည်းလာပြီး ပေတစ်ထောင်ခန့်အထိ ကြီးမားလာသည်။ သို့သော် ဧရာမ သွေးရောင်သားရဲကြီးနှင့် ယှဉ်လျှင်မူ ထိုပေတစ်ထောင် လက်သီးပုံရိပ်မှာ အလွန်သေးငယ်နေပုံရ၏။

မိမိကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ စတင်တိုက်ခိုက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သွေးရောင်သားရဲကြီးမှာ ပို၍ ဒေါသထွက်သွားကာ ၎င်း၏ ထက်မြက်လှသော လက်သည်းကြီးများဖြင့် တန်ပြန်ရိုက်ချလိုက်သည်။

သားရဲဘုရင်ကို အမှုန့်ခြေခြင်း။

“ဒုန်း...”

အားလုံး၏ အကြည့်အောက်တွင် လက်သီးပုံရိပ်နှင့် သားရဲကြီး၏ လက်သည်းကြီးတို့ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံကာ နားကွဲမတတ် အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ လူတိုင်း မထင်မှတ်ထားဘဲ သေးငယ်သော လက်သီးပုံရိပ်မှာ ခဏမျှသာ တန့်သွားပြီးနောက် ရှေ့သို့ ဆက်လက် အရှိန်ပြင်းစွာ တိုးဝင်သွားကာ သားရဲကြီး၏ လက်သည်းများကို တစစီ ကွဲကြေသွားစေသည်။

“ဝုန်း...”

သားရဲကြီးမှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း မည်သို့မျှ တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်း မရှိမီမှာပင် လက်သီးပုံရိပ်မှာ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုးဝင်သွားကာ ဧရာမ သားရဲကြီးမှာ သွေးမှုန်များအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။ မိုင်ပေါင်း ထောင်ချီသော ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးတွင် သွေးမိုးများ တဖွဲဖွဲ ရွာကျလာလေသည်။

လင်းချန်သည် သူ၏ လက်သီးကို ပြန်ရုတ်ကာ မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

“ငါ့အစွမ်းရဲ့ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက် သုံးလိုက်တာတောင် များသွားပုံရတယ်။ နောက်တစ်ခါ ဒီလိုအကောင်ကြီးတွေနဲ့ တွေ့ရင် ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းပဲ သုံးတော့မယ်။”

သူက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ သွေးမှုန်များကြားမှ လူကြီးလက်သီးနှစ်ဆစာခန့်ရှိသော သတ်ဖြတ်ခြင်း သွေးပုံဆောင်ခဲကို ဆွဲယူလိုက်သည်။ ဤပုံဆောင်ခဲမှာ သာမန်ပုံဆောင်ခဲ ၄ ခု ၅ ခုစာလောက် တန်ဖိုးရှိပြီး သန့်စင်သော မူလစွမ်းအားများ ပိုမိုသိပ်သည်းစွာ ပါဝင်နေသဖြင့် လင်းချန်မှာ ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။

အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်ကိုးစားမှု။

အဝေးမှ ကစဉ့်ကလျားမြင့်မြတ်နယ်မြေ မှ ပါရမီရှင်များမှာ သွေးမိုးများအောက်တွင် ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် မှင်တက်နေကြသည်။

လက်သီးတစ်ချက်တည်းလား။

နတ်ဘုရားနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်ရှိ သားရဲကြီးကို လင်းချန်က လက်သီးတစ်ချက်တည်းနှင့် အမှုန့်လုပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လင်းချန်၏ စွမ်းအားမှာ ဧကရာဇ်နယ်ပယ်သို့မဟုတ် မဟာဧကရာဇ်အဆင့်သို့ပင် ရောက်ရှိနေပြီလားဟု သူတို့ကို တွေးတောမိစေသည်။

လင်းထင်ထောင်းက ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေသော ကစဉ့်ကလျား ပါရမီရှင်တစ်ဦး၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

“မိတ်ဆွေတို့... မြေကျင်းပြဿနာကတော့ ပြီးသွားပါပြီ။ အရှင်သားက ခေါ်နေပြီဗျ။”

ကျိုးချီဟုခေါ်သော ကစဉ့်ကလျား ပါရမီရှင်မှာ ခါးသီးသော အပြုံးဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“အရင်က လင်းချန်အပေါ်မှာ ငါ အနည်းငယ် သံသယရှိခဲ့မိသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ငါ လုံးဝကို အရှုံးပေးပြီး ဝန်ခံလိုက်ပါပြီ။ သူက တကယ့်ကို ထူးခြားတဲ့ ပါရမီရှင်ပဲ။”

အခြား ပါရမီရှင်များကလည်း ထိုစကားကို အပြည့်အဝ ထောက်ခံကြသည်။ လင်းချန်၏ အံ့မခန်းစွမ်းဆောင်ချက်ကြောင့် သူတို့မှာ လင်းချန်အပေါ် အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်ကိုးစားသွားကြပြီး လင်းချန်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်မှန်သမျှမှာ အမြဲတမ်း မှန်ကန်နေမည်ဟုပင် ခံယူသွားကြတော့သည်။

အခန်း ၁၂၈ - ဝန်ခံခြင်းနှင့် ကစဉ့်ကလျား နတ်ဘုရားတောင်သို့ ဝင်ရောက်မည့် အခွင့်အရေးကို အတည်ပြုခြင်း။

ကစဉ့်ကလျား မြင့်မြတ်နယ်မြေမှ ပါရမီရှင်များသည် လေးနက်သော ရိုသေမှုများဖြင့် လင်းချန်ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာကြသည်။ သူတို့ထဲတွင် ပါရမီရှင် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ဇယားပေါ်မှ ထိပ်သီးများ ပါဝင်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သူတို့၏ မာန်မာနများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လင်းချန်အပေါ် အကြွင်းမဲ့ အထင်ကြီးလေးစားမှုများသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

လင်းချန်သည် သူရရှိထားသော သတ်ဖြတ်ခြင်း သွေးပုံဆောင်ခဲကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ရှေ့ရှိ ကစဉ့်ကလျား နတ်ဘုရားတောင် ကို မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကြည့်လိုက်သည်။

“ကစဉ့်ကလျားနယ်မြေ မိတ်ဆွေတို့... မင်းတို့ ဒီနေရာမှာ ဒီလောက်ကြာအောင် ရှိနေတာက ဒီနတ်ဘုရားတောင်ထဲကို ဝင်ဖို့အတွက်ပဲ မဟုတ်လား။”

လင်းချန်၏ စကားကြောင့် ကစဉ့်ကလျား ပါရမီရှင်များမှာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။ သူတို့ ဖုံးကွယ်ထားသော လျှို့ဝှက်ချက်ကို လင်းချန်က ရိပ်မိသွားပြီဖြစ်သည်။

ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖွင့်ဟခြင်း။

ကျိုးချီက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတက်ကာ အရိုအသေပေးလျက် ဝန်ခံလိုက်သည်။

“မှန်ပါတယ် အရှင်သား... ကျွန်တော်တို့ ဒီနေရာမှာ ရက်အတော်ကြာ ရှိနေခဲ့တာက ဒီတောင်ထဲက အမွေအနှစ်ကြောင့်ပါ။ ကျွန်တော်တို့ စူးစမ်းချက်တွေအရ ဒီတောင်ပေါ်မှာ မဟာဧကရာဇ် တစ်ဦးတည်းရဲ့ အမွေအနှစ်တင် မဟုတ်ဘဲ မဟာဧကရာဇ် အတော်များများရဲ့ အမွေအနှစ်တွေ ရှိနေနိုင်ပါတယ်။”

ကျိုးချီက ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးမှ ပို၍ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော သတင်းကို ဆက်ပြောသည်။

“ဒါ့အပြင်... မဟာဧကရာဇ်အဆင့်ထက် သာလွန်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်တွေ ချန်ထားခဲ့တဲ့ ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ်တွေလည်း ရှိနေနိုင်တယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ ယူဆထားပါတယ်။”

ဤစကားကြောင့် ရှေးဟောင်းလင်းမိသားစု မှ ပါရမီရှင်များမှာ အံ့သြမှင်တက်သွားကြသည်။ မဟာဧကရာဇ်အဆင့်ထက် သာလွန်သော ပုဂ္ဂိုလ်များ ကမ္ဘာဦးခေတ်တွင် တကယ်ပဲ ရှိခဲ့ပါသလား။ အကယ်၍ ရှိခဲ့လျှင် လွမ်က ထိုခေတ်တစ်ခေတ်လုံးကို မည်သို့ သုတ်သင်နိုင်ခဲ့ပါသနည်း။

အခွင့်အရေး သုံးနေရာ။

လင်းချန်သည် ထိုအမွေအနှစ်အပေါ် စိတ်ဝင်စားသွားသော်လည်း သူသည် မဟာမိတ်များ၏ အခွင့်အရေးကို အဓမ္မလုယူမည့်သူ မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူက ယဉ်ကျေးစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

“မိတ်ဆွေတို့... ငါတို့ဘက်က လူအနည်းငယ်လည်း အခွင့်အရေး ရှာဖွေဖို့ အတူတူ ဝင်မယ်ဆိုရင် မင်းတို့ သဘောထား ဘယ်လိုရှိမလဲ။”

ကျိုးချီက အလေးအနက် ပြန်ဖြေသည်။

“အရှင်သား... ကျွန်တော်တို့ ဒါကို ကြိုတင်စဉ်းစားထားပြီးသားပါ။ ဒီတောင်ဟာ ကျွန်တော်တို့ မြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ အထွတ်အမြတ်တောင် ဖြစ်ပေမဲ့ အရှင်သားရဲ့ အကူအညီမပါရင် ကျွန်တော်တို့ ဝင်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါကြောင့် အရှင်သား အပါအဝင် ရှေးဟောင်းလင်းမိသားစုက လူသုံးယောက် အတူတူ ဝင်ရောက်ခွင့်ပြုပါ့မယ်။ ဒါဟာ ကျွန်တော်တို့ဘက်က အပေးနိုင်ဆုံး အကန့်အသတ်ပါပဲ။”

လင်းချန်က နားလည်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် အင်အားသုံးကာ အားလုံးကို ခေါ်သွားနိုင်သော်လည်း မဟာမိတ်ကျင့်ဝတ်ကို စောင့်ထိန်းသောအားဖြင့် သဘောတူလိုက်သည်။

ရွေးချယ်မှုနှင့် တာဝန်ပေးချက်။

လင်းချန်သည် သူ၏ မိသားစုဝင်များကို ကြည့်လိုက်သည်။ ပါရမီရှင်များမှာ မိမိတို့ကိုယ်တိုင် ဝင်ချင်ကြသော်လည်း အကျိုးအမြတ် အများဆုံးရရန်အတွက် ပါရမီအကောင်းဆုံးသူများကို ဦးစားပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

လင်းချန်က ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး အမိန့်ထုတ်လိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် လင်းရှန်ဟဲနဲ့ လင်းထင်ထောင်း... မင်းတို့နှစ်ယောက် ငါနဲ့အတူလိုက်ခဲ့။ ကျန်တဲ့သူတွေကတော့ တခြားအင်အားစုတွေ ခိုးမဝင်နိုင်အောင် တောင်အပြင်ဘက်ကနေစောင့်ကြပ်ပေးကြ။”

“အရှင်သားရဲ့ အမိန့်တော်အတိုင်းပါ။”

ပါရမီရှင်များကညီညာစွာ ပြန်ဖြေကြသည်။

လင်းချန်၏ အကြည့်မှာ ကစဉ့်ကလျား နတ်ဘုရားတောင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ သူ၏ ရင်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေ၏။

မဟာဧကရာဇ်အထက် အဆင့်ဆိုရင်... ဒါဟာ ကောင်းကင်ဘုံဧကရာဇ် လား၊ ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်လား၊ မြင့်မြတ်ဧကရာဇ်လား၊ ဒါမှမဟုတ် နတ်ဘုရားဧကရာဇ်များလား။

All Chapters