အခန်း (၇၁-၇၂)

အခန်း( ၇၁) ကျန်းကွေ့ဖန်း၏ ဓာတ်ပုံ

စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ သူက လုယူကာ ဖြန့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးက ရုတ်တရက် အေးခဲသွား၏။

"အစ်ကိုချန်... ဒါတွေ အားလုံးက ဘာတွေလဲဆိုတာ လာကြည့်ပါဦး..."

လဲ့ချန်က ယူကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်မှောင်များ ပို၍ တွန့်ချိုးသွားသည်။

၎င်းတို့အထဲတွင် အခြားပြည်နယ်များမှ ကောက်နှံကူပွန် အချို့နှင့်အတူ အရောင်လွင့်နေသော အဖြူအမည်း ဓာတ်ပုံ အနည်းငယ်လည်း ပါဝင်နေ၏။

သေချာကြည့်လိုက်သောအခါ ဓာတ်ပုံမှာ အတော်လေး ထူးခြားနေသည်။

၎င်းက လဲ့ချန် အိမ်သစ်၏ ပုံကြမ်းဖြစ်၏။ စက္ကူပေါ်ရှိ နေရာတစ်ခုကို အနီရောင်ဖြင့် ဝိုင်းထားပြီး ဘေးတွင် "ဖုန်းရွှေ ရှားဝေ့" ဟူသော စာလုံးများကို ကောက်ကောက်ကွေ့ကွေ့ ရေးသားထားသည်။

လဲ့ချန်က ကောက်နှံကူပွန်များကို အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် ရုတ်တရက် သရော်လိုက်၏။

"ဒါတွေက သာမန်ကောက်နှံကူပွန်တွေ မဟုတ်ဘူး... ဒီတံဆိပ်တုံးကိုကြည့်... ဒါတွေက စစ်သုံးကူပွန်တွေပဲ... လိုင်ကျားမင်... မင်းမှာ ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိနေတာ မဟုတ်လား..."

လိုင်ကျားမင်က သစ်ရွက်တစ်ရွက်ကဲ့သို့ တုန်ရီနေပြီး အတန်ကြာမှ ဗလုံးဗထွေးဖြင့် ထွက်လာ၏။

"ငါ... ငါ ဘာမှ မသိပါဘူး... ငါက... ငါက တစ်ယောက်ယောက်အတွက် ခိုင်းတာလုပ်ပေးရုံပါ..."

"ဘယ်သူ့အတွက် လုပ်ပေးနေတာလဲ..."

လဲ့အားကော်က သူ့ကို ကန်လိုက်သည်။

"သူခိုးက လူဟစ်တဲ့ ဇာတ်လမ်းကို ဆက်ကနေလို့ မရတော့ဘူးနော်..."

လိုင်ကျားမင်က ဖုန်းခနဲ ဒူးထောက်ချလိုက်၏။

"ဟင့်အင်း... ငါ့ကို မကန်ပါနဲ့... ငါ... အဲဒီလူက ငါ့ကို အများကြီးပေးတယ်... ဒါပေမဲ့ အသေးစိတ်ကို ငါ တကယ် မသိဘူး... သူက ငါ့ကို မေးခွင့် မပေးဘူး..."

သူတို့ နှစ်ယောက် ထပ်မမေးရသေးမီ လဲ့ချန်က ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်၍ တီးတိုး ပြောလိုက်သည်။

"လူကို အရင် ပြန်ခေါ်သွား... တခြားလူတွေကို အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေနဲ့..."

အားကော်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နှစ်ယောက်သား လိုင်ကျားမင်ကို တောင်အောက်သို့ ဆွဲခေါ်သွားကြ၏။

ထိုအချိန်တွင် ချီလန်က အိမ်၌ သူမ၏ အပ်ချုပ်ကိရိယာများကို သိမ်းဆည်းနေ၏။ ပြီးခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်က သူမ အလွန် အလုပ်များနေသဖြင့် အားလပ်ချိန် တစ်စက္ကန့်မျှပင် မရှိခဲ့ပေ။

အပ်ချုပ်သေတ္တာကို ခါ၍ ဖွင့်လိုက်သောအခါ မရင်းနှီးသော စာတိုလေး တစ်စောင် လွင့်ကျလာသည်။

ချီလန်က မျက်မှောင်ကြုတ်၍ ကိုယ်ကိုကိုင်းကာ စာတိုကို ကောက်ယူလိုက်ရာ စာထဲတွင် ဤသို့ ရေးသားထား၏။

"သတ္တုတွင်း မတော်တဆမှုရဲ့ အမှန်တရားကို သိချင်ရင် ဒီညသန်းခေါင်ယံ နွားတင်းကုပ်မှာ တွေ့ကြမယ်..."

ညဥ့်နက်ချိန်တွင် ရွာကော်မတီ၏ စပါးကျီ၌ မှိန်ပျပျ ရေနံဆီမီးခွက်တစ်လုံးသာ တဖျပ်ဖျပ် လင်းလက်နေပြီး လိုင်ကျားမင်၏ ချွေးများ ရွှဲနစ်နေသော မျက်နှာကို လင်းထိန်စေ၏။

လဲ့ချန်က သူ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်ကာ သူ၏ လက်ထဲရှိ စစ်သုံး ကောက်နှံကူပွန်များကို ကစားနေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများက ဓားများကဲ့သို့ စူးရှနေသည်။

"လိုင်ကျားမင်... မင်း အတော်လေး ရဲတင်းလာပြီပဲ... စစ်သုံး ကောက်နှံ ကူပွန်တွေကိုတောင် ထိရဲနေပြီ..."

လဲ့အားကော်က ဘေးတွင် ရပ်နေပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ ပုံစံထုတ်ထားသော စက္ကူလိပ်ကို ကိုင်ကာ လိုင်ကျားမင်၏ မျက်နှာကို ယခုချက်ချင်း ထိုးကြိတ်ပစ်ချင်နေ၏။

လိုင်ကျားမင်က ကြောက်လန့်တကြား တုန်ရီနေသည်။

"အားကော်... အစ်ကိုချန်... ဒီစစ်သုံး ကောက်နှံကူပွန်တွေက ဘာလဲဆိုတာ ငါ တကယ် မသိပါဘူး... အဲဒီလူက ငါ့ကိုခိုင်းရုံပါ... ဒီပစ္စည်းတွေကို သတ္တုတွင်းထဲ ထည့်ထားဖို့နဲ့ အဲဒီအတွက် ငါ့ကို ပိုက်ဆံနဲ့ သကြားလုံးတွေ ပေးမယ်လို့ပဲ ပြောတာ..."

"သကြားလုံး..."

လဲ့ချန်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်၏။

"ဘာသကြားလုံးလဲ... သစ်သီး သကြားလုံးလား... နို့သကြားလုံးလား... ဒါမှမဟုတ် ယုန်ဖြူ သကြားလုံးလား..."

လိုင်ကျားမင်က အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ယုန်ဖြူ သကြားလုံး... နှင်းလို ဖြူဖွေးပြီး အရမ်းချိုတာ..."

လဲ့ချန်က သရော်လိုက်၏။

"ယုန်ဖြူ သကြားလုံး အနည်းငယ်လေးအတွက်နဲ့ မင်းက သတ္တုတွင်းထဲ ပစ္စည်းတွေ သွားဝှက်ထားရဲတယ်ပေါ့... ငါတို့ကို အရူးလို့ ထင်နေတာလား..."

လိုင်ကျားမင်က ငိုယိုလိုက်သည်။

"ဟင့်အင်း... မဟုတ်ပါဘူး... အဲဒီလူက ငါ့ကို အများကြီးပေးတာ... သကြားလုံး အပြင် ငါ့ကို ငါးယွမ်တောင် ပေးသေးတယ်... ငါးယွမ်လေ... ငါ့အတွက် လဝက်စာလောက် စားစရာဝယ်ဖို့ လုံလောက်တယ်..."

"အဲဒီလူက ဘယ်သူလဲ... သူ့ကို ဘယ်မှာ တွေ့ခဲ့တာလဲ..."

လဲ့အားကော်က တင်းမာစွာ မေးလိုက်၏။

လိုင်ကျားမင်က အတန်ကြာ ဗလုံးဗထွေး ဖြစ်နေပြီးမှ နောက်ဆုံးတွင် စကားတစ်ခွန်း ညှစ်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။

"အဲဒါက... မြို့ကလာတဲ့လူ... မျိုးရိုးနာမည်က ချန် တဲ့... လူတိုင်းက သူ့ကို သူဌေးချန်လို့ ခေါ်ကြတယ်... သူက ဒီကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အခွင့်အလမ်းတွေ စုံစမ်းဖို့ လာတာလို့ ပြောတယ်... ငါက မြို့ပေါ်က ထောက်ပံ့ရေးနဲ့ ဈေးကွက်ရှာဖွေရေး သမဝါယမ အဝင်ဝမှာ သူ့ကို တွေ့ခဲ့တာ... သူက တောင်အနောက်ဘက်က သတ္တုတွင်းဟောင်း ဥမင်လှိုဏ်ခေါင်းတွေကို ငါ သိလားလို့ မေးတယ်..."

"အနောက်ဘက်တောင်က သတ္တုတွင်းဟောင်း..."

လဲ့ချန်နှင့် လဲ့အားကော်တို့ အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြ၏။ ဤသတ္တုတွင်းက စွန့်ပစ်ခံထားရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ တောယုန်များနှင့် လင်းနို့များမှလွဲ၍ မည်သူက ထိုနေရာသို့ သွားမည်နည်း။

"သူက သတ္တုတွင်းထဲမှာ ဝှက်ထားတဲ့ အရာတစ်ခု ရှိတယ်လို့ ပြောတယ်... သတ္တုတွင်းထဲမှာ ဝှက်ထားတာ..."

လိုင်ကျားမင်က သူ၏ မျက်လုံးများ ဟိုဟိုသည်သည် ပြေးလွှားရင်း ဗလုံးဗထွေး ပြောလိုက်၏။

"ဘာကို ဝှက်ထားတာလဲ..."

လဲ့အားကော်က သူ၏ ကော်လာကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။

"ဝှက်ထားတာ... ရွှေ မှတ်တမ်းအဟောင်းတွေ..."

လိုင်ကျားမင်မှာ အလွန်ထိတ်လန့်နေ၏။

"သူက အဲ့သတ္တုတွင်းမှာ အရင်က ရွှေ တွေ့ခဲ့ဖူးတယ်လို့ ပြောတယ်... မှတ်တမ်းတွေက ဂူထဲမှာ ဝှက်ထားတာတဲ့... သူက ငါ့ကို ဒီပစ္စည်းတွေကို အဲဒီမှာ ထားလိုက်ရင် တာဝန်ပြီးပြီလို့ ပြောတယ်..."

ရွှေမှတ်တမ်းအဟောင်း... လဲ့ချန်၏ ရင်ထဲတွင် ဒိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ ဤသတ္တုတွင်းဟောင်းတွင် အရင်က ရွှေ ထွက်ခဲ့ဖူးသည်မှာ မှန်သော်လည်း အထွက်နှုန်းမှာ အလွန်နည်းပါးလှပြီး သတ္တုတွင်း မတော်တဆမှု ဖြစ်ပြီးနောက် လုပ်ငန်းများ ရပ်ဆိုင်းသွားခဲ့၏။ ဤသူဌေးချန်က ရွှေကို လိုချင်နေခြင်းများ ဖြစ်နိုင်မည်လား။

"အားကော်... သွားကြမယ်..."

လဲ့ချန်က ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

"သတ္တုတွင်းကို..."

အနောက်ဘက်တောင်ပေါ်သို့ ညအမှောင်ထု ကျဆင်းလာပြီး သတ္တုတွင်း အဝင်ဝမှာ လုံးဝ မှောင်မည်းနေ၏။

လဲ့ချန်နှင့် လဲ့အားကော်တို့က လက်နှိပ်ဓာတ်မီးများကို ကိုင်ဆောင်ကာ အတွင်းသို့ သတိထား၍ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

"အစ်ကိုချန်... သူဌေးချန်က တကယ်ပဲ ရွှေ ရှာတွေ့သွားတာလား..."

လဲ့အားကော်က တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် မေးလိုက်၏။

ရွှေသည် မဟာဗျူဟာမြောက် အရင်းအမြစ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ယင်းကို ပုဂ္ဂလိက ရောင်းဝယ်ခြင်းသည် တရားမဝင်ပေ။

လဲ့ချန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ပြောရခက်တယ်... ဒီသတ္တုတွင်းဟောင်းထဲက မြေမျက်နှာသွင်ပြင်က ရှုပ်ထွေးတယ်... သတ္တုတွင်း မတော်တဆမှုဖြစ်ပြီးနောက်ပိုင်း နေရာတော်တော်များများ ပြိုကျကုန်ပြီ... ရွှေရှိရင်တောင် ရှာရခက်လိမ့်မယ်..."

"ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ ဘာဆက်ရှာနေသေးတာလဲ..."

လဲ့အားကော်က ခေါင်းကုတ်လိုက်၏။

"အရမ်းလည်း မှောင်ပြီး ခြောက်ခြားစရာကောင်းတယ်..."

"တခြား သဲလွန်စတွေ ရှိမရှိ ကြည့်ရအောင်..." လဲ့ချန်က ရပ်တန့်လိုက်သည်။

"အဲ့သူဌေးချန်က ရွှေမှတ်တမ်း အဟောင်းအကြောင်း သိနေမှတော့ သူက ဒီသတ္တုတွင်းအကြောင်း တစ်ခုခု သိနေရမယ်... သူ အတွင်းထဲတောင် ရောက်ပြီးနေလောက်ပြီ..."

သူတို့နှစ်ယောက်က လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက သတ္တုတွင်း အလုပ်သမားများ တူးဖော်ခဲ့သော လမ်းကြောင်းအတိုင်း လျှောက်သွားကြရာ သူတို့၏ ခြေလှမ်းများက မညီမညာ ဖြစ်နေ၏။

လေထုထဲတွင် စိုစွတ်သော မှိုနံ့များ ပြည့်နှက်နေပြီး လက်နှိပ်ဓာတ်မီးများမှ အလင်းတန်းများက ဂူနံရံများပေါ်တွင် တဖျပ်ဖျပ် လင်းလက်ကာ ပုံပျက်နေသော အရိပ်များကို ဖန်တီးနေသည်။

မြေအောက်မြစ်တစ်ခုသို့ ရောက်သောအခါ လဲ့ချန်က ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွား၏။

"အားကော်... ကြည့်စမ်း..."

သူက မြေပြင်ပေါ်ရှိ လတ်ဆတ်သော ခြေရာများကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"တစ်ယောက်ယောက် ဒီကို ရောက်နေခဲ့တယ်..."

လဲ့အားကော်က အနီးကပ် သွားကြည့်လိုက်ရာ သေချာပေါက်ပင် စိုစွတ်နေသော ရွှံ့ပေါ်တွင် ထင်ရှားသော ခြေရာအချို့ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ သူတို့၏ အရွယ်အစားနှင့် အနက်ကို ကြည့်ရသည်မှာ အရွယ်ရောက်ပြီးသော အမျိုးသားတစ်ဦး၏ ခြေရာများ ဖြစ်ရမည်။

"ဒီခြေရာတွေက... လိုင်ကျားမင်ရဲ့ ခြေရာတွေနဲ့ မတူဘူး..."

လဲ့အားကော်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

"လိုင်ကျားမင်က ကောက်ရိုးဖိနပ် စီးထားတာလေ... ဒါပေမဲ့ ဒီခြေရာတွေက ကြည့်ရတာ... သားရေဖိနပ်တွေနဲ့ တူတယ်..."

လဲ့ချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ရာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် သံသယများ ပိုမို ပြည့်နှက်သွားသည်။

ဤသူဌေးချန်က အတိအကျ ဘယ်သူလဲ။ တောင်ပေါ်ရှိ ဤစွန့်ပစ်သတ္တုတွင်းသို့ သူ လာရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ။

ထိုအချိန်မှာပင် လဲ့ချန်၏ လက်နှိပ်ဓာတ်မီး အလင်းတန်းက မြေအောက်မြစ်၏ မြစ်ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ဖြတ်ပြေးသွားရာ မြစ်ကြမ်းပြင်ရှိ သဲနှင့် ကျောက်စရစ်ခဲများကြားတွင် တလက်လက် တောက်ပနေသော ရွှေရောင် အလင်းစက်များကို သူ ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်၏။

သူက အလျင်အမြန် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်၍ သဲနှင့် ကျောက်စရစ်များကို ဖယ်ရှားရန် သူ၏ လက်များကို အသုံးပြုလိုက်ရာ အောက်တွင် ရွှေရောင်အလင်းများ ပိုမို ပေါ်ထွက်လာသည်။

"အဲဒါ ရွှေမှုန်တွေပဲ..."

လဲ့အားကော်က အံ့အားသင့်စွာ အာမေဍိတ်သံ ထွက်သွား၏။

"တကယ်ပဲ ရွှေရှိနေတာပဲ..."

လဲ့ချန်က ရွှေမှုန်များကို သေချာစွာ လေ့လာကြည့်လိုက်ရာ အမှုန်များက နှိုင်းယှဉ်ချက်အားဖြင့် ကြီးမားပြီး စုစည်းနေကာ သဘာဝအတိုင်း အနည်ထိုင်နေခြင်းနှင့် မတူဘဲ လူလုပ်ဖြူးထားခြင်းနှင့် ပိုတူကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်သည်။

သူက မြစ်ကြမ်းပြင်မှ ရွှေမှုန်များကို သတိထား၍ စုဆောင်းကာ သန့်ရှင်းသော လက်ကိုင်ပဝါ တစ်ထည်ဖြင့် ထုပ်ပိုးလိုက်၏။

ဤရွှေမှုန်များ ပေါ်လာခြင်းက အရာရာကို ပို၍ ရှုပ်ထွေးသွားစေသည်။

သူက ဘေးရှိ လဲ့အားကော်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ လဲ့အားကော်၏ မျက်လုံးများက အရောင်လက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

"အစ်ကိုချန်... ကျွန်တော်တို့ ယခု ချမ်းသာပြီ..."

လဲ့အားကော်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သူ၏ လက်များကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့..."

လဲ့ချန်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်၏။

"ချမ်းသာရမှာလား... ဒီရွှေမှုန်တွေက ဇာစ်မြစ် မသေချာဘူး... မင်း ပြဿနာထဲ ဝင်ပါရင် အကြီးအကျယ် ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်..."

လဲ့အားကော်က ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ရယ်မောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က ဒီအတိုင်း ပြောကြည့်တာပါ... ပြောကြည့်တာပါ..."

သူတို့နှစ်ယောက်က သတ္တုတွင်းကို သေချာစွာ ထပ်မံ စစ်ဆေးကြည့်သော်လည်း အခြား သဲလွန်စများကို မတွေ့ရသဖြင့် လာရာလမ်းအတိုင်း ပြန်ခဲ့ကြ၏။

သတ္တုတွင်းမှ ထွက်လာပြီးနောက် လဲ့ချန်က ရွှေမှုန်များကို မည်သို့ ကိုင်တွယ်ရမည်ကို တွေးတောနေသည်။

*ငါ ဒါကို ကိုယ့်ဘာသာတော့ သေချာပေါက် သိမ်းထားလို့ မရဘူး... ဒါပေမဲ့ အပ်လိုက်မယ်ဆိုရင်လည်း ရှင်းပြဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်…*

အကြိမ်ကြိမ် တွေးတောပြီးနောက် သူက ကျောက်ချန်ဟယ်ကို သွားရှာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

ကျောက်ချန်ဟယ်က အသိပညာကြွယ်ဝပြီး အတွေ့အကြုံများသူ ဖြစ်သည်။ သူက ဤလှည့်ကွက်ကို သေချာပေါက် ဖောက်ထွင်း မြင်နိုင်လိမ့်မည်။

ထိုအချိန်တွင် ချီလန်က နွားတင်းကုပ်ဆီသို့ လျှောက်သွားရင်း သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများက လေးလံနေ၏။

သူမကို အဲဒီလို နေရာမျိုးဆီ ဘယ်သူကများ ဖိတ်ခေါ်ရတာလဲ...

အခန်း (၇၂)

အစိုးရမိုင်းတွင်း

ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား...

ထိုထက်ပို၍ သူမ ဆက်မတွေးဝံ့တော့ဘဲ သမီးဖြစ်သူ ရှောင်ရှောင်ကို လဲ့ချင်းထံ အလျင်စလို အပ်နှံခဲ့ပြီးနောက် အိမ်ပြင်သို့ ကမန်းကတန်း ပြေးထွက်သွားတော့၏။

နွားတင်းကုပ်ဆီမှ စူးရှသော မှိုနံ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချီလန်က သူမ၏ နှာခေါင်းကို အုပ်လိုက်ပြီး မှိန်ဖျော့ဖျော့ လရောင်အောက်တွင် ခါးကိုင်းကိုင်း ပုံရိပ်တစ်ခုကို ဝိုးတဝါး မြင်လိုက်ရ၏။

"ဘယ်သူလဲ..."

ချီလန်က ချီတုံချတုံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ထိုသူက ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်ကြည့်လာပြီး လရောင်အောက်တွင် ချီလန်က သူမ၏ မျက်နှာကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရ၏။

*အဒေါ်ဝူးပဲ... ဟိုရူးနေတဲ့ အဒေါ်ဝူး…*

အဒေါ်ဝူးက ငယ်စဉ်က ရွာတွင် အလှဆုံး မိန်းကလေးတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သူမ၏ ခင်ပွန်းဖြစ်သူမှာ သတ္တုတွင်း မတော်တဆမှုတစ်ခုတွင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး သူမ၌ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့၏။ သူမက တစ်နေကုန် ရွာထဲတွင် လျှောက်သွားကာ အမှိုက်ကောက်၍ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပြုနေသူဖြစ်သည်။

၁၉၆၀ ပြည့်လွန်နှစ်များ၌ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အခြေအနေများက ကန့်သတ်ချက်များရှိနေပြီး စိတ်ကျန်းမာရေး ပြဿနာများကို လျစ်လျူရှုထားလေ့ ရှိကြသည်။ အဒေါ်ဝူးကဲ့သို့သော ရူးသွပ်နေသူများမှာ အဆန်းတကြယ် မဟုတ်ပေ။

လူအများစုက ဤသည်ကို သရဲပူးခြင်း သို့မဟုတ် ဘိုးဘေးများ၏ ကုသိုလ်ကံ မလုံလောက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ကြပြီး သူတို့၏ အခြေအနေကို အမှန်တကယ် ဂရုစိုက်သူ နည်းပါးလှ၏။

"လန်... လန်..."

အဒေါ်ဝူးက နားလည်၍ မရအောင် ရေရွတ်နေပြီး သူမ၏ ညှိုးနွမ်းနေသော လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ချီလန်ထံသို့ တစ်စုံတစ်ခု ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ချီလန်က တစ်ခဏမျှ ချီတုံချတုံ ဖြစ်သွားသော်လည်း လက်ခံယူလိုက်၏။

၎င်းက သံချေးတက်နေသော အိတ်ဆောင်နာရီ အဟောင်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး မျက်နှာပြင် ကွဲအက်နေကာ အတွင်းတွင် ဝါကြန့်နေသော ဓာတ်ပုံတစ်ပုံကို မြင်တွေ့ရသည်။

ဓာတ်ပုံထဲမှ အမျိုးသမီးက အလွန် ငယ်ရွယ်ပြီး အပြစ်ကင်းစင်ကာ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဆွေးမြေ့မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေ၏။ ၎င်းက ကျန်းကွေ့ဖန်းပင် ဖြစ်သည်။

ချီလန်၏ ရင်ထဲတွင် ဒိန်းခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ခြေဖဝါးမှသည် ခေါင်းအထိ အေးစက်သွားတော့၏။

သူမက အိတ်ဆောင်နာရီကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး နှုတ်ခမ်းများ တုန်ယင်လျက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါ... ဒါက..."

အဒေါ်ဝူးက ငေးမောစွာ ပြုံးနေပြီး မည်သူမျှ နားမလည်နိုင်သော စကားများကို ဆက်လက် ရေရွတ်နေခဲ့၏။

...

လဲ့ချန်က လဲ့အားကော်ကို ခေါ်၍ ရွှေမှုန့်များကိုယူကာ မြို့ပေါ်သို့ အလျင်အမြန် ထွက်လာခဲ့သည်။

ကျောက်ချန်ဟယ်ကို ရှာတွေ့ပြီးနောက် သူ လာရသည့် အကြောင်းရင်းကို ရှင်းပြကာ ရွှေမှုန့်များကို ကမ်းပေးလိုက်၏။

ကျောက်ချန်ဟယ်က ရွှေမှုန့်များကို သေချာစွာ စစ်ဆေးလိုက်သည်။ သူက ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝပြီး ဤအရာများနှင့် ပတ်သက်၍ အတော်အသင့် နားလည်ထားသူ ဖြစ်၏။

"ရွှေမှုန့်အမှုန်တွေက အတော်လေး ကြီးပြီး အရောင်ကလည်း ရင့်တယ်... သဘာဝ ရွှေသတ္တုရိုင်းတွေနဲ့ မတူဘဲနဲ့ ပိုတူတာက..."

သူက စကားရပ်လိုက်ပြီး အံဆွဲထဲမှ မှန်ဘီလူးငယ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ သေချာစွာထပ်မံ စစ်ဆေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... ဒါက တရားမဝင် သန့်စင်ထားတဲ့ ရွှေပဲ... ပြီးတော့..."

သူက ခေါင်းမော့၍ လဲ့ချန်ကို စူးစိုက် ကြည့်လိုက်၏။

“ဒီရွှေမှုန့်ရဲ့ သန့်စင်မှု လုပ်ငန်းစဉ်က အတော်လေး ထူးခြားတယ်... ရှေးဟောင်းတွင်းထွက် သမိုင်းစာအုပ် တစ်အုပ်ထဲမှာ ငါ မြင်ဖူးတယ်... ဒါက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်ဆယ်က အစိုးရမိုင်းတွင်းတစ်ခုမှာ ပုဂ္ဂလိက သန့်စင်မှု လုပ်ခဲ့တဲ့ အမှတ်အသားပဲ..."

လဲ့ချန်မှာ လန့်ဖြတ်သွားသည်။

*အစိုးရ သတ္တုတွင်းတွေက သတ္တုတွေကို တရားမဝင် ကြိုချက်နေတာလား…*

ဤကိစ္စက သေးငယ်သောကိစ္စ မဟုတ်ချေ။

နိုင်ငံတော်က ရွှေထုတ်လုပ်မှုကို ထိန်းချုပ်ရန်အတွက် ပုဂ္ဂလိက တူးဖော်မှုနှင့် ကြိုချက်မှုများကို တင်းကြပ်စွာ တားမြစ်ထားပြီး ပြစ်မှု ကျူးလွန်ကြောင်း တွေ့ရှိပါက ပြင်းထန်စွာ အပြစ်ပေးခံရမည် ဖြစ်၏။

"ဘုရားရေ... ဒါက ဘယ်က ရလာတာလဲ..."

ကျောက်ချန်ဟယ်၏ မျက်လုံးများက ပန်းကန်ပြားများသဖွယ် ပြူးကျယ်သွားပြီး သူ၏ အသံမှာတုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူက တစ်သက်လုံး တစ်နိုင်ငံလုံး အနှံ့ ခရီးသွားခဲ့ဖူးသော်လည်း ဤကဲ့သို့ ပုဂ္ဂလိက သန့်စင်ထားသော ရွှေမျိုးကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။

လဲ့အားကော်က အလောတကြီး ဝင်ကြွားလိုက်၏။

"အစ်ကိုချန်က အနောက်ဘက်တောင်က သတ္တုတွင်းထဲမှာ တွေ့ခဲ့တာ... အံ့သြစရာ မကောင်းဘူးလား..."

သူက ရွှေမှုန့်များကို သူကိုယ်တိုင် တူးဖော်ခဲ့သည့်အလား ဝင့်ကြွားသော မျက်နှာပေးဖြင့် ရှိနေသည်။

လဲ့ချန်က ခေါင်းထဲ ပေါ်လာသမျှ လျှောက်ပြောတတ်သည့် ထိုလူအလေး လဲ့အားကော်ကို စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ကမန်းကတန်း ဖြည့်စွက် ပြောလိုက်၏။

"အစ်ကိုကျောက်... ကျွန်တော်တို့လည်း လုံးဝ နားမလည်နိုင်တော့လို့ အစ်ကို့ကို လာပြတာပါ..."

ကျောက်ချန်ဟယ်၏ မျက်နှာက တည်ကြည်လေးနက်သွားသည်။

"ဒါက ကိစ္စသေးမဟုတ်ဘူး... မြို့နယ် ခေါင်းဆောင်တွေကို ချက်ချင်း သတင်းပို့ရမယ်... ဒါက နှစ်နှစ်ဆယ် သက်တမ်းရှိပြီဖြစ်တဲ့ အမှုဟောင်းပဲ... ငါတို့ ငါးကြီးကြီးတစ်ကောင်ကို ဖော်ထုတ်နိုင်လိမ့်မယ်..."

ထို့ကြောင့် လဲ့ချန်နှင့် လဲ့အားကော်တို့က ကျောက်ချန်ဟယ်နောက်သို့ လိုက်၍ ကြမ်းတမ်းသော ခရီးကို ဖြတ်သန်းကာ မြို့သို့ သွားရောက်ခဲ့ကြ၏။ အစီရင်ခံစာကို ကြားပြီးနောက် မြို့နယ်ခေါင်းဆောင်များ၏ မျက်နှာများမှာ တည်ကြည်လေးနက်သွားသည်။

"ဒီကိစ္စက နိုင်ငံတော်ရဲ့ စီးပွားရေးနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ အရေးကြီးကိစ္စရပ်ပဲ... မင်းတို့ နှစ်ယောက် အရင်ပြန်သွားကြ... စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုမှာ ကူညီဖို့ ငါတို့ လူလွှတ်ပေးမယ်... မှတ်ထား... ဒီကိစ္စကို လုံးဝ လျှို့ဝှက်ထားရမယ်..."

လဲ့ချန်နှင့် လဲ့အားကော်တို့မှာ ယုန်များကဲ့သို့ ရင်တဒိတ်ဒိတ် ခုန်လျက် ခေါင်းကို အဆက်မပြတ် ညိတ်လိုက်ကြသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ သူတို့ ဤပြဿနာထဲသို့ သေချာပေါက် ပါဝင်ပတ်သက်သွားပြီ ဖြစ်ပုံရ၏။

မြို့မှ ပြန်လာပြီးနောက် သူတို့နှစ်ယောက်က နွားလှည်းတစ်စီးကို စီး၍ ရွာသို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

လဲ့ချန် ရွာထိပ်သို့ ရောက်သည်နှင့် အနောက်ဘက်တောင်ဆီသို့ သွားတော့မည့်အလား စိုးရိမ်တကြီး ဟိုဟိုဒီဒီ ကြည့်နေသော ချီလန်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

"လန်... ဘာဖြစ်လို့လဲ... ဘာလို့ အဲ့လောက် အလောတကြီး ဖြစ်နေတာလဲ..."

လဲ့ချန်က နွားလှည်းပေါ်မှ အမြန် ခုန်ဆင်းပြီး ချီလန်ထံသို့ ပြေးသွားလိုက်သည်။

လဲ့ချန် ပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ချီလန်က စိတ်သက်သာရာ ရသွားပုံပေါ်ပြီး သံချေးတက်နေသော အိတ်ဆောင်နာရီ တစ်လုံးကို ကမန်းကတန်း ဆွဲထုတ်လိုက်၏။

"ချန်... ကြည့်ပါဦး... အဒေါ်ဝူးက ဒါကို ကျွန်မဆီ ပေးသွားတာ... ဒါက... ဒါက ကျန်းကွေ့ဖန်းရဲ့ ပစ္စည်းနဲ့ တူတယ်..."

လဲ့ချန်က အိတ်ဆောင်နာရီကို ယူ၍ သေချာစွာ စစ်ဆေးလိုက်သည်။

နာရီ၏ မျက်နှာပြင်က ကွဲအက်နေပြီး အတွင်း၌ ဝါကြန့်နေသော ဓာတ်ပုံတစ်ပုံ ရှိနေကာ ၎င်းက ကျန်းကွေ့ဖန်း ငယ်စဉ်က ပုံဖြစ်၏။

ထိုခေတ်အခါက အိတ်ဆောင်နာရီများဆိုသည်မှာ သာမန်လူများ ပိုင်ဆိုင်နိုင်သော အရာမျိုး မဟုတ်သဖြင့် ဤအရာ ထွက်ပေါ်လာမှုက လဲ့ချန်ကို ပို၍ပင် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေခဲ့သည်။

သူက သတ္တုတွင်းထဲမှ ရွှေမှုန့်များကို တွေးမိသွားပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ အိတ်ဆောင်နာရီကို ကြည့်လိုက်၏။ ဤလုံးဝ မသက်ဆိုင်ဟု ထင်ရသော အရာနှစ်ခုက သူ့ကို ထူးဆန်းသော ဆက်စပ်မှုတစ်ခု ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

"လောလောဆယ် ဒါကို သေချာ သိမ်းထားလိုက်... နောက်မှ တပ်မဟာခေါင်းဆောင်ကို သွားပြမယ်..."

လဲ့ချန်က အိတ်ဆောင်နာရီကို သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲ ထည့်လိုက်၏။

“မင်း အိမ်အရင် ပြန်နှင့်... ငါ လုပ်စရာလေး ရှိသေးလို့..."

ချီလန်က စိုးရိမ်နေသော်လည်း စကားနားထောင်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်၍ အိမ်သို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

လဲ့ချန်နှင့် လဲ့အားကော်တို့က တပ်မဟာခေါင်းဆောင် လဲ့ကျီမင်၏ အိမ်သို့ အလျင်စလို ထွက်လာခဲ့ကြ၏။

လဲ့ကျီမင်၏ မိသားစုက ဟင်းချက်နေကြပြီး အစားအသောက် ရနံ့များ လွင့်ပျံလာသဖြင့် လဲ့အားကော်၏ ဗိုက်မှာ တဂွီဂွီ မြည်လာတော့သည်။

"ချန်ဇီ... အားကော်... မင်းတို့ ရောက်လာကြတာပဲ... ငါတို့ ထမင်းစားနေတာ... ဝင်စားကြမလား..."

လဲ့ကျီမင်က သူတို့ကို နွေးထွေးစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

လဲ့ချန်က စားချင်စိတ် မရှိသဖြင့် လဲ့ကျီမင်ကို ဘေးသို့ အမြန် ဆွဲခေါ်သွားပြီး အိတ်ဆောင်နာရီနှင့် သတ္တုတွင်းထဲမှ ရွှေမှုန့်များအကြောင်းကို အားလုံး ပြောပြလိုက်သည်။

၎င်းကိုကြားပြီးနောက် လဲ့ကျီမင်၏ မျက်နှာကလည်း တည်ကြည်လေးနက် သွားတော့၏။

"ချန်ဇီ... မင်း လုပ်တာမှန်တယ်... ကျန်းကွေ့ဖန်းက တကယ့်ကို သံသယဖြစ်စရာပဲ... ဒါပေမဲ့ နှစ်တွေလည်း အများကြီး ကြာခဲ့ပြီဆိုတော့ ဘယ်လို စုံစမ်းရမှန်းကို မသိတော့ဘူး..."

ကျေးလက်ဒေသများတွင် သတင်းအချက်အလက်နှင့် အမှုစစ်ဆေးရေး နည်းလမ်းများရရှိမှုမှာ ကန့်သတ်ချက်များ ရှိနေသဖြင့် ၎င်းက စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများ၏ အခက်အခဲကို သေချာပေါက် ပိုမို တိုးပွားစေသည်။

လဲ့ချန်က တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"တပ်မဟာခေါင်းဆောင်... အနောက်ဘက်တောင်က သတ္တုတွင်းထဲမှာ တရားမဝင် ရွှေသန့်စင်ထားတဲ့ အထောက်အထားတွေ တွေ့တယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကို ကျွန်တော်တို့ ဖြန့်လိုက်လို့ ရတယ်... ပြီးတော့..."

သူက စကားရပ်လိုက်ပြီးနောက် ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။

“ကျန်းကွေ့ဖန်းရဲ့ အိတ်ဆောင်နာရီ ပျောက်သွားတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကိုလည်း ဖြန့်ဖို့လိုတယ်... အထူးသဖြင့် ကျန်းကွေ့ဖန်း ကြားသွားအောင်လို့..."

လဲ့ကျီမင်၏ မျက်လုံးများက အရောင်လက်သွား၏။

"တော်တယ်... သူခိုးက လူလည် လာလုပ်နေတယ်ပေါ့လေ... ငါတို့ ကိစ္စတွေကို ရှုပ်ယှက်ခတ်အောင်လုပ်ပြီး သူတို့ ဘယ်လို တုံ့ပြန်မလဲ ကြည့်ကြတာပေါ့..."

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် ရွာ၏ အသံချဲ့စက်မှ ပုံမှန်လွှင့်နေကျဖြစ်သော 'အရှေ့အရပ်မှ ရောင်နီလာပြီ' သီချင်းကို မစတင်ရသေးမီမှာပင် အနောက်ဘက်တောင်ရှိ သတ္တုတွင်းထဲတွင် ရွှေတွေ့ရှိခဲ့သည့် သတင်းက တောမီးလောင်သကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး အိမ်တိုင်းစေ့သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

"ဟေး... နင်တို့ ကြားပြီးကြပြီလား... လဲ့အားကော်က လဲ့ချန် နောက်ကိုလိုက်ပြီး တောင်ပေါ်တက်သွားတာ ရွှေတွေ တွေ့ခဲ့တယ်တဲ့..."

အဒေါ်ဝမ်က သူမ၏ ကြက်စာခွက်ထဲသို့ ဖွဲနုများ ထည့်နေရင်း အိမ်နီးချင်းဖြစ်သူ အဒေါ်ကျန်းကို လျှို့ဝှက်စွာ တီးတိုး ပြောလိုက်၏။

အဒေါ်ကျန်း၏ မျက်လုံးများက အပြင်သို့ ပြူးထွက်လုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

"တကယ်လား... အဲဒီရွှေတွေက ပြဇာတ်တွေထဲကလို တောက်ပပြီး လင်းလက်နေတာလား..."

အဒေါ်ဝမ်က နက်နဲလှသည့် အသံဖြင့် အသံကို နှိမ့်လိုက်၏။

"ဟုတ်တယ်... ငါ့သားပြောတာ ကြားတာတော့ ရွှေမှုန့်တွေက သတ္တုတွင်းတစ်ခုလုံး အနှံ့ ရှိနေတာတဲ့... တစ်ခါကို လက်တစ်ဆုပ်စာလောက် ကောက်ယူလို့ ရတယ်တဲ့... ကျွတ် ကျွတ် ကျွတ်... လဲ့ချန်နဲ့ လဲ့အားကော်တို့တော့ ဒီတစ်ခါတော့ ချမ်းသာပြီဟေ့..."

အဒေါ်ကျန်းက မနာလိုစွာဖြင့် ကျွတ်သပ်လိုက်သည်။

"ဒါက တကယ့်ကို မယုံနိုင်စရာ ကောင်းတဲ့ ကံကြမ္မာပဲ... ဟိုတုန်းကသာ ငါ့ရဲ့ အသုံးမကျတဲ့ ယောကျာ်းက..."

သူမက စကားကို တစ်ဝက်တစ်ပျက်နှင့် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်သွား၏။

၁၉၆၀ ပြည့်လွန်နှစ်များ၌ ရွှေအပေါ် လူတို့၏ တပ်မက်မှုမှာ ရူးသွပ်လုမတတ်ပင် ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကောက်နှံကူပွန်များနှင့် အဝတ်အထည် ကူပွန်များ သုံးစွဲရသော ခေတ်တွင် ရွှေဆိုသည်မှာ ခိုင်မာသော ငွေကြေးတစ်ခုနှင့် အသက်ကယ်ကြိုး တစ်ချောင်း နီးပါးပင် ဖြစ်၏။

သတင်းအချက်အလက်များနှင့် အလှမ်းကွာဝေးသော ဝေးလံခေါင်ဖျားသည့် တောင်ပေါ်ရွာလေး တစ်ရွာတွင် ရွှေများ ထွက်ပေါ်လာခြင်းက အဏုမြူဗုံး တစ်လုံး ပေါက်ကွဲသွားခြင်းထက် အင်အား မနည်းလှချေ။