အခန်း (၁၉၅-၁၉၆)

အပိုင်း(၁၉၅)

"အရမ်းကို အဆင့်မြင့်တဲ့ နည်းစနစ်တစ်ခုပဲ... ကျင်းလုံက သဘာဝမကျဘူးလို့ ခေါ်ဝေါ်တဲ့ လမ်းစဉ် တစ်ခုက ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် တစ်ခုကို စုပ်ယူထားလို့သာ ဒီရလဒ်ကို ထုတ်လုပ်နိုင်တာ..."

အီသန်က ပြောသည်။ လင်းတုန်း သည် အရောင်ကောက်ကြောင်းများက စိတ်ကူးယဉ်ပုံရိပ်များလား သို့မဟုတ် တကယ့် ဖန်တီးထားသော မာဒြာ လားဆိုသည်ကို သိရှိရန် မြွေတစ်ကောင်ဆီသို့ လက်လှမ်းလိုက်သည်။

"မြွေတစ်ကောင်စီတိုင်းကို ထက်မြက်တဲ့ ဝါယာကြိုးတွေနဲ့ လုပ်ထားတယ်လို့ သဘောထားပါ..."

အီသန် က ပြောလိုက်ရာ လင်းတုန်း သည် သူ၏ လက်ကို ပြန်ရုပ်လိုက်သည်။

"တိုက်ပွဲထဲမှာ ပြောတာပါ... ကျင်းလုံ က သူ ချဉ်းကပ်လာတာကို ဖုံးကွယ်ဖို့ ဒါတွေကို သုံးလိမ့်မယ်... သူ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က.."

ရုတ်တရက် ပုံရိပ်သည် လင်းတုန်း ထံသို့ ပြေးဝင်လာရာ လင်းတုန်း သည် နံရံတစ်ခုကို ကပ်သွားခဲ့သည်။ တောက်ပနေသော အဖြူရောင် မြွေများသည် အခန်းတစ်ခုလုံး ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ပြီး သူ့အတွက် သွားစရာ နေရာမရှိတော့ပေ။

"မင်း ထွက်ပြေးမှာကို တားဆီးဖို့ပဲ..."

အီသန် က ဆက်ပြောသည်။ လင်းတုန်း သည် အလင်းရောင်အောက်မှ လျောထွက်သွားရန် ကြိုးစားလိုက်ချိန်မှာပင် အနီရောင်လူက သူ၏ လှံကို မြေကြီးပေါ်မှနေ၍ ပင့်တင်လိုက်ပြီး အဖြူရောင် မာဒြာ များဖြင့် သူ့ကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

“ပြီးတော့ မင်းကို သတ်ဖို့အတွက် ထောင့်ကျဉ်းအောင် လုပ်ဖို့ပေါ့..."

မြွေတစ်ကောင်သည် ခွေလိပ်နေပြီး လင်းတုန်း ၏ နှာခေါင်းထိပ်ကို လှမ်းဟပ်လိုက်သည်။ဤသည်မှာ လေ့ကျင့်ခန်းတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သူ သိသော်လည်း လင်းတုန်း ၏ နှလုံးသားသည် တဒိတ်ဒိတ် ခုန်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူသည် သူ၏ အင်္ကျီလက်စွန်းတစ်ဖက်ကို အလင်းရောင်ထဲသို့ ဖြည်းညင်းစွာ မြှောက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဘာမှမဖြစ်ဘဲ အကောင်းပကတိ ကျန်ရစ်သောအခါ သူသည် လက်ချောင်းတစ်ချောင်းဖြင့် စမ်းကြည့်လိုက်သည်။

အပူရှိန်၊ ခုခံမှု မည်သည့်အရာကိုမျှ သူ မခံစားရပေ။ အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် အနီရောင်လူကို ဖြတ်သန်းသွားလိုက်ရာ နောက်တစ်ကြိမ် လေထုကိုသာ ဖြတ်သန်းသွားရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ၎င်းသည် အဖြူရောင် မြေခွေး လမ်းစဉ် နှင့် တူပေသည်။ ဖန်တီးသူ များသည် ခိုင်မာသော စိတ်ကူးယဉ်ပုံရိပ်များကို ဖန်တီးနိုင်ပြီး၊ တိုက်ခိုက်သူ များသည် မြေခွေးမီးတောက် ကို ထုတ်လုပ်နိုင်သော်လည်း အဆုံးတွင် ၎င်းတို့အားလုံးသည် အလင်းရောင်နှင့် အိပ်မက်များမျှသာ ဖြစ်သည်။

အောင့်ထားမိမှန်း မသိခဲ့သော အသက်ရှူခြင်းကို သူ မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

"ဒါက သူ့ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော နည်းစနစ်တောင် မဟုတ်သေးဘူး..."

အီသန် က စကားစမြည်ပြောသကဲ့သို့ ပြောလိုက်သည်။

"အများဆုံး သုံးလေ့ရှိတဲ့ တစ်ခုပဲ ရှိသေးတယ်... တကယ်လို့ ငါတို့က မင်းကို အဆင့်နိမ့် ရွှေအဆင့် အထိ ရောက်အောင် လုပ်ပေးနိုင်မယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ ဗလာ လက်ဝါး နည်းစနစ်က သူ့ကို ထိခိုက်နိုင်ကောင်း ထိခိုက်နိုင်လိမ့်မယ်... ဒါပေမယ့် သူက မင်းကို အဲဒီလောက် အနီးကပ် လာခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူး... အကြိမ်တစ်ထောင် တိုက်ရင် မင်း အကြိမ်တစ်ထောင် ရှုံးလိမ့်မယ်..."

အီသန်က စကားပြောရပ်လိုက်၏။ ကျင်းလုံ ၏ နည်းစနစ်များ ချန်ထားရစ်ခဲ့သော တွားသွားနေသည့် အလင်းရောင်များအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ အနီရောင်လူသည် လက်ဗလာဖြင့် စတင်သည့်အနေအထားသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

လင်းတုန်းသည် သူ၏ နှလုံးခုန်နှုန်း ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်လာသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် နံရံမှခွာကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်... ကျွန်တော့်ရဲ့ အားနည်းချက်တွေကို ဖုံးကွယ်ပေးနိုင်ပြီး ကျင်းလုံ ကို ပစ်မှတ်ထားနိုင်မယ့် ဒုတိယ လမ်းစဉ် တစ်ခု ကျွန်တော် လိုအပ်တယ်..."

သူ ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့သည်။

"ဒါမှမဟုတ်... ဘယ်လိုမေးရမှန်းတော့ မသိဘူး၊ ဒါပေမယ့်... အပြင်မှာ နာမည်ကြီး ဒါမှမဟုတ် အထူးသဖြင့် စွမ်းအားကြီးတဲ့ လမ်းစဉ် တွေ ရှိလား..."

အထွတ်အမြတ် တောင်ကြား ၏ ဒဏ္ဍာရီများနှင့် ပုံပြင်များသည် အနိုင်မခံအရှုံးမပေးနိုင်သော လမ်းစဉ် များအကြောင်း ပုံပြင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အကယ်၍ ထိုအရာများသာ တကယ်ရှိခဲ့ပါက လင်းတုန်း သည် သာမန် လမ်းစဉ် တစ်ခုနှင့် အဆုံးသတ်ချင်မည် မဟုတ်ပေ။

အီသန် က မျက်ခုံးတစ်ဖက် ပင့်လိုက်သည်။

"မင်းက အထူး လမ်းစဉ် တစ်ခု လိုအပ်တယ်လို့ ထင်နေတာလား... သာမန် လမ်းစဉ် တွေက မင်းရဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ မျှော်မှန်းချက်နဲ့ မကိုက်ညီလို့လား..."

လင်းတုန်း ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။

"ဒီလိုမေးတာ ကလေးဆန်တယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်၊ ခွင့်လွှတ်ပါ... ကျွန်တော် လိုချင်တာက..."

"မဟုတ်ဘူး၊ မင်း မှန်တယ်... စွမ်းအားကြီးတဲ့ လမ်းစဉ် တွေ အခုလာပြီ..."

ဘောလုံးသည် မြစိမ်းရောင် တောက်ပသွားပြီး အစိမ်းရောင်လူ ပြန်ပေါ်လာသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ထိုအစိမ်းရောင်လူက လှံကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး လက်နက်ကို လှည့်ပတ်လိုက်သောအခါ လှံသွားသည် ကြယ်တစ်ပွင့်ကဲ့သို့ တောက်ပသွားသည်။

ကြယ်တာရာ လှံ လမ်းစဉ် ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းသည် မူရင်းပုံစံလား သို့မဟုတ် ကျင်းလုံ ၏ လမ်းကြောင်းပြောင်းနေသော ပုံစံလားဆိုသည်ကို လင်းတုန်း မခွဲခြားနိုင်ပေ။

အနီရောင်လူသည် သူ၏ လက်ကို ခွက်ကာ နက်ရှိုင်းသော ခရမ်းရောင်အလင်းလုံးတစ်ခုကို စုစည်းလိုက်သည်။ ထိုနည်းစနစ်သည် လေထုကို တွန်းကန်နေသကဲ့သို့ မမြင်ရသော တားဆီးမှုများကို ဆန့်ကျင်လျက် တုန်ခါနေပြီး သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်တွင် ထိုနည်းတူ တောက်ပသော ခရမ်းရောင်ဓားတစ်လက် ပေါ်လာသည်။ လက်နက်သည် တဖျပ်ဖျပ် မြည်ကာ တုန်ခါနေပြီး မမြင်ရသော နှောင်ကြိုးအချို့ကို ဆန့်ကျင်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"ကျိုးပဲ့ကြယ် လမ်းစဉ် ..."

အီသန် က ကြေညာလိုက်သည်။

"ဒီ လမ်းစဉ် က လွန်ခဲ့တဲ့ မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာကတည်းက ကြယ်တာရာ လှံ ထဲကနေ ခွဲထွက်လာခဲ့တာပဲ... ပြီးတော့ အများကြီး ပိုပြီး... အစွမ်းထက်တယ်..."

အစိမ်းရောင်လူသည် အစပိုင်းတွင် ကာကွယ်သည့်ဟန်ဖြင့် စတင်ခဲ့ပြီး ကျင်းလုံ လုပ်နိုင်သကဲ့သို့ တွန့်လိမ်နေသော မြွေကွန်ရက်တစ်ခုကို အနောက်ဘက်တွင် ရက်လုပ်လိုက်သည်။

အနီရောင်လူသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နောက်တွင် ကျိုးပဲ့ကြယ် မာဒြာ ၏ ခရမ်းရောင်အရိပ်တစ်ခုကို ချန်ထားရစ်ခဲ့သည်။ ကြက်သွေးရောင် ပုံရိပ် ပြန်ပေါ်လာသောအခါ အတားအဆီးတွင် အဟန့်အတားဖြစ်သွားပြီး အစိမ်းရောင်လူ၏ ရင်ဘတ်တွင် အပေါက်တစ်ခု ပေါက်သွားသည်။

"ကျင်းလုံ က အဲဒီထက်နည်းနည်း ပိုခံနိုင်ရည်ရှိကောင်း ရှိနိုင်တယ်..."

အီသန် က ပြောသည်။

"ဒါပေမယ့် သိပ်တော့ အများကြီး မဟုတ်ပါဘူး... အကယ်လို့ မင်းသာ ကျိုးပဲ့ကြယ် လမ်းစဉ် ကို ကျွမ်းကျင်သွားရင် အင်ပါယာ တစ်ဝန်းလုံးမှာ မင်း နာမည်ကြီးသွားလိမ့်မယ်..."

မျက်နှာသွင်ပြင်မရှိသော ပုံရိပ်သည် သူ၏ ဓားကို မငြိမ်းသတ်ရသေးချေ။ ၎င်းက လေထဲတွင် တဝီဝီ တဖျပ်ဖျပ် မြည်နေသည်။

လင်းတုန်းသည် ၎င်းကို ချက်ချင်းရွေးချယ်ချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာသော်လည်း အခြားဘာတွေ ရှိသေးသလဲဆိုသည်ကို မြင်တွေ့ခွင့်ရမည့် အခွင့်အရေးကို သူ လက်လွတ်မခံနိုင်ပေ။

"အခု အားနည်းချက်တွေပေါ့... အဲဒီ လမ်းစဉ် က တိကျသေချာတဲ့ မာဒြာ ထိန်းချုပ်မှုကို တောင်းဆိုတယ်... သူ့ရဲ့ နည်းစနစ်တွေကို လက်တွေ့ကမ္ဘာမှာ အသုံးချဖို့ တော်တော်ခက်ခဲတယ်ဆိုတာ နာမည်ကြီးတယ်... ပြီးတော့ အဲဒါကို လေ့ကျင့်ဖို့ နေရာတစ်နေရာပဲ ရှိတယ်... အဲဒါက ကျင်း ကလန် ကနေ ပျောက်ကွယ်သွားတာ ကြာပြီဖြစ်တဲ့ လျှို့ဝှက်မြို့တော် တစ်မြို့ပဲ..."

လင်းတုန်း သည် ရုတ်တရက် လှည့်စားခံလိုက်ရသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

"ကျွန်တော်တို့ အဲဒါကို မရှာနိုင်ဘူးဆိုရင်တော့..."

"ကျင်း ကလန် အတွက် ပျောက်ကွယ်သွားတာပါ... ငါ့အတွက်တော့ မဟုတ်ဘူး... ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ သူတို့ အသည်းအသန် ရှာဖွေနေခဲ့တဲ့ လမ်းစဉ် နဲ့ သူတို့ရဲ့ အမွေဆက်ခံသူကို မင်း အနိုင်ယူတာကို မြင်ရရင် ငါ အရမ်းကို ကျေနပ်မိမှာပါ... ဒါပေမယ့် အဲဒီနေရာကို ဝင်ခွင့်ရဖို့ အနည်းဆုံး သုံးလလောက်တော့ အချိန်ယူရလိမ့်မယ်... အဲဒီတော့ မင်းမှာ ဘာမှမသိတဲ့ အစပြုသူအဆင့်ကနေ ကျွမ်းကျင်တဲ့ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ဖြစ်လာဖို့ ခုနစ်လပဲ အချိန်ကျန်တော့မယ်... ပြီးတော့ ငါကတော့... အင်းလေ... မင်း ငါ့ကို အံ့ဩသွားအောင် လုပ်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေးရှိတယ်လို့ပဲ ပြောကြပါစို့..."

ခရမ်းရောင် ဓားကို ကြည့်ရင်း လင်းတုန်း တွေးတောနေမိသည်။ ကျင်းလုံ ကို နှောင့်နှေးစေမည့် သို့မဟုတ် ဤထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုကို ရွှေ့ဆိုင်းနိုင်မည့် အခြားနည်းလမ်းတစ်ခုခု ရှိနေပါက သူ သင်ယူရန် လိုအပ်သော အချိန်ကို ရှာတွေ့နိုင်ပေမည်။ ၎င်းသည် စဉ်းစားသင့်သော အရာဖြစ်သည်။

အနီရောင်လူသည် တဖျပ်ဖျပ် တောက်ပသွားပြီး အခန်းအလယ်သို့ ပြန်ရောက်သွားကာ သူ၏ ဖန်တီးထားသော လက်နက်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ အစိမ်းရောင်လူ ပြန်ပေါ်လာပြီး ကျင်းလုံ ၏ လှံကို နောက်တစ်ကြိမ် လှည့်ပတ်နေပြန်သည်။

အီသန် သည် တစ်နာရီနီးပါးခန့် ဆက်လက် ရှင်းပြနေခဲ့သည်။ လင်းတုန်း ၏ အရိပ်ကို ရန်သူ၏ နည်းစနစ်များကို ဝါးမြိုပစ်နိုင်သော မှောင်မိုက်သည့် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်မည့် တွားသွားအရိပ် လမ်းစဉ် ကို သူက သရုပ်ပြခဲ့သည်။ ထို့နောက် လိမ်ယှက်မြစ် လမ်းစဉ် ကို ထပ်မံပြသခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အုပ်ချုပ်သူ နှင့် တိုက်ခိုက်သူ နည်းစနစ်များကို ပေါင်းစပ်အသုံးပြုကာ ဖန်တီးထားကာ ရေနှင့် သံမဏိကိုပင် ဖြတ်တောက်နိုင်သည်အထိ အရှိန်မြှင့်တင်ပေးသော လမ်းစဉ် ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးသစ္စာ လမ်းစဉ် သည် ဝိညာဉ်ပန်းပဲဆရာများ က ၎င်းတို့အတွက် ရည်ရွယ်ဖန်တီးထားခြင်းဖြစ်သည်။ အခြေခံ မှော်ပစ္စည်း များကို ချက်ချင်း ဖန်တီးကာ တစ်ခါသုံး ရုပ်သေးရုပ်များကဲ့သို့ အသုံးပြုခြင်းအပေါ် မှီခိုအားထားရသည်။ ၎င်း၏ စွမ်းအားဖြင့် လင်းတုန်း သည် ကျင်းလုံ ၏ တောက်ပသော မြွေများကို တန်ပြန်တိုက်ခိုက်နိုင်ပြီး သူကိုယ်တိုင် ချက်ချင်းဖန်တီးထားသော လက်အောက်ခံများ၏ အလေးချိန်အောက်တွင် သူ့ကို မြှုပ်နှံပစ်နိုင်ပေမည်။ ဆုပ်ကိုင်ကောင်းကင် လမ်းစဉ် သည် ကျင်းလုံ ကို အုပ်ချုပ်သူ နည်းစနစ်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်နိုင်ပြီး တိုက်ခိုက်သူ အနေဖြင့် သူ၏ လေပြွန်ကို ချေမွပစ်နိုင်ရန် အခွင့်အရေးပေးပေလိမ့်မည်။

ထိုဖြစ်နိုင်ခြေများနှင့် ၎င်းနှင့်အတူ ပါလာသော ကျယ်ပြန့်သည့် မြစိမ်းရောင် တောင်ပံများကြောင့် လင်းတုန်း သည် အလွန်အမင်း စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့သည်။ သို့သော် ဆုပ်ကိုင်ကောင်းကင် သည် အင်ပါယာ ကလန် ၏ လမ်းစဉ် ဖြစ်ကြောင်း အီသန် က သူ့ကို ပြောပြလိုက်ချိန်အထိသာ ဖြစ်သည်။

လင်းတုန်း သည် မလိုအပ်ဘဲ ရန်သူများ ထပ်မတိုးချင်သောကြောင့် ထို လမ်းစဉ် ကို တွန့်ဆုတ်စွာဖြင့်ပင် ဘေးဖယ်ထားလိုက်သည်။

အီသန် သည် တစ်စုံတစ်ခုကို အမှတ်ရသွားသည့်အလား လက်ဖျစ်တီးလိုက်သည်။

"မင်းသိလား... မင်းက မင်းမျိုးမင်းနွယ်တွေရဲ့ လမ်းစဉ် တွေကို စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုရင် ငါ့ဆီမှာ နောက်ဆုံး ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခု ရှိသေးတယ်..."

***

အပိုင်း(၁၉၆)

မှေးမှိန်သော အလင်းရောင်တစ်ခု တောက်ပသွားပြီးနောက် အနီရောင်လူ ပြန်ပေါ်လာသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ၎င်း၏ လက်များကို မဟူရာ မီးတောက် သို့မဟုတ် ပြစ်နှစ်နေသော မှင်ရည်ကဲ့သို့ မီးခိုးငွေ့များနှင့် တူသည့် အရာတစ်ခုက ဝါးမြိုထားသည်။ ထိုအမည်းရောင်တွင် ကြက်သွေးရောင်များ ရောယှက်နေသဖြင့် ပုံရိပ်သည် မှောင်မိုက်ပြီး သွေးရောင်လွှမ်းကာ လှိမ့်တက်နေသော မီးတောက်များကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ထိုအရာက လင်းတုန်း ၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို ချက်ချင်း ဖမ်းစားသွားခဲ့သည်။ မီးလုံးများသည် ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းရှိပြီး ၎င်းသည် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်နှင့် ပတ်သက်သည့် သူ၏ စိတ်ကူးပုံရိပ်နှင့် ကိုက်ညီနေသည်။ ထူးဆန်းသော အရောင်ရှိသည့် မီးလုံးများကို ဖန်တီးခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ကလန် သည်လည်း ခရမ်းရောင် မြေခွေးမီးတောက်ကို ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။

"မဟူရာ မီးတောက် မိသားစု က ဒီအင်ပါယာကို စည်းလုံးခဲ့ပြီး လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်စုနှစ် ငါးခုက နာရူ တွေ အာဏာမယူခင်အထိ အုပ်စိုးခဲ့တာပဲ..."

အစိမ်းရောင်လူက သူ၏ လှံကို မြှောက်လိုက်သော်လည်း အနီရောင်လူက ၎င်းကို ဖြိုခွဲပစ်လိုက်သည်။ မဟူရာ မီးတန်းတစ်ခုက မြစိမ်းရောင် အသားအရေကို ဖြတ်တောက်သွားသည်။ ထိုနည်းစနစ်သည် နှင်းများကို ဖြတ်သွားသော သံပူရဲရဲ ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ သူ့ကို ထိုးဖောက်ဖြတ်တောက်သွားခဲ့သည်။

"သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားက ဒီမြေတွေမှာ မူလက ကျက်စားခဲ့ကြတဲ့ နဂါးတွေဆီကနေ ရလာတာပဲ... အဲဒါက မီးတောက် တစ်စိတ်၊ သန့်စင်တဲ့ ဖျက်ဆီးခြင်း တစ်စိတ် ပါဝင်တယ်..."

ဤတစ်ကြိမ်တွင် အစိမ်းရောင်လူ သေဆုံးသွားပြီးနောက် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ပြန်လည်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် လှံသွားဖြင့် လေထဲတွင် တွန့်လိမ်နေသော မြွေကွန်ရက်တစ်ခုကို ရက်လုပ်လိုက်သည်။

မဟူရာ မီးတောက်များက ထိုနည်းစနစ်ကို ဝါးမြိုဖျက်ဆီးသွားပြီးနောက် ရန်သူကိုပါ ဝါးမြိုသွားခဲ့သည်။

"တကယ်တော့ အဲဒါက ဘက်စုံသုံးလို့ရတာမျိုးတော့ မဟုတ်ဘူး... စစ်ပွဲအတွက် ရည်ရွယ်ဖန်တီးထားတဲ့ အစွမ်းထက်ပြီး ကြမ်းတမ်းတဲ့ လမ်းစဉ် တစ်ခုပဲ... သူ့ရဲ့ အဓိက အားသာချက်ကတော့ ကြီးမားတဲ့ ထိန်းချုပ်မှု သိပ်မလိုအပ်တာပဲ... အဓိက နည်းစနစ်က မင်း ဖျက်ဆီးချင်တဲ့ အရာတစ်ခုခု ရှိတဲ့ဘက်ကို ယေဘုယျအားဖြင့် မီးတွေ ပန်းထုတ်လိုက်ဖို့ပဲ... သိပ်ပြီး သိမ်မွေ့မှု မလိုအပ်ပါဘူး..."

အစိမ်းရောင်လူ ထပ်မံပေါ်လာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အနီရောင်လူကို တိုက်ခိုက်ရန် ရွေ့လျားလိုက်သော်လည်း မဟူရာ မီးတောက် ကန့်လန့်ကာတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းသွားစဉ် နောက်တစ်ကြိမ် သေဆုံးသွားပြန်သည်။

"မဟူရာ မီးတောက် မိသားစု ရဲ့ ကလေးတွေဟာ ကြေးအဆင့် မှာတောင် သေစေနိုင်လောက်တဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုတွေ ဖြစ်ခဲ့ကြတယ်..."

လင်းတုန်း သည် နောက်ကွယ်မှ အားနည်းချက်တစ်ခုခု ရှိလာမည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ ထို လမ်းစဉ် ၏ တင်းကျပ်သော သဘာဝကို သူ သိပ်မနှစ်သက်ပေ။ ထိုနည်းစနစ်များကို အရာဝတ္ထုများကို ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးရန်အတွက်သာ ဖန်တီးထားပြီး အခြားဘာမှ လုပ်၍မရပေ။ သိမ်မွေ့မှုအချို့၊ တီထွင်ဖန်တီးမှုအချို့ ပါဝင်သော အရာတစ်ခုကို သူ ပို၍ နှစ်သက်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ၎င်းသည် သူ့တွင် လစ်ဟာနေသော အရာကို အတိအကျ ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ ကျင်းလုံ ၏ နည်းစနစ်များကို ထိုးဖောက်ဖြတ်ကျော်နိုင်စွမ်း ပင်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ၎င်းသည် ကြီးမားသော ကျွမ်းကျင်မှုကို မတောင်းဆိုဘဲ တိုက်ခိုက်သူ နည်းစနစ်များတွင် အခြေခံကျသော စွမ်းဆောင်ရည်သာ လိုအပ်သည်။

၎င်းသည် သူ အတိအကျ လိုအပ်နေသော အရာဖြစ်ပုံရသည်။

"အားနည်းချက် တချို့တော့ ရှိရမယ်..."

သူက ပြောလိုက်သည်။

"အို... သေချာပေါက် ရှိတာပေါ့... မိသားစုက အင်ပါယာ ကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး မျိုးသုဉ်းလုနီးပါး ဖြစ်သွားရတဲ့ အကြောင်းရင်းတစ်ခု ရှိတယ်... အဲဒါကတော့ ဒီ မာဒြာ က အသုံးပြုလိုက်တိုင်း မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို စားပစ်လို့ပဲ... မဟူရာ မီးတောက် မိသားစုဝင်တွေက သူတို့ရဲ့ နောက်ဆုံးနှစ်တွေမှာ အသိဉာဏ် ဆုံးရှုံးသွားတတ်တယ်... ဒါမှမဟုတ်ရင်လည်း ပုံပျက်ပန်းပျက် အခွံချည်းသက်သက် ဖြစ်သွားတတ်တယ်... သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေက သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားကို မခံနိုင်ကြဘူးလေ..."

အီသန်က မျှော်လင့်တကြီး စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ပြီး လင်းတုန်းသည်လည်း မကြာမီ သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

"ဒါပေမယ့် ကျွန်တော့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က..."

"သွေးရည်ကျို သံမဏိအဆင့် ခန္ဓာကိုယ် က ဒီလိုမျိုး တိုက်စားဖျက်ဆီးမှုတွေကို ခုခံနိုင်ဖို့ အထူးဖန်တီးထားတာပဲ... ဒါပေမယ့် သစ်ရွက်ခြောက်တွေကြားထဲက မီးပုံကြီးလို မင်းရဲ့ မာဒြာ တွေကိုတော့ လောင်ကျွမ်းသွားစေလိမ့်မယ်... ဒါကြောင့် မင်းက အဲဒီအပေါ်မှာ အကြာကြီး မှီခိုနေလို့တော့ မရဘူး..."

"မဟူရာ မီးတောက် မိသားစု မှာရော ကျွန်တော့်လို ခန္ဓာကိုယ်မျိုး မရှိခဲ့ဘူးလား..."

လင်းတုန်း ၏ သွေးရည်ကျို သံမဏိအဆင့် ခန္ဓာကိုယ် အတွက် အရင်းအမြစ်များသည် လူသူကင်းမဲ့သော တောရိုင်းမြေ ရှိ ဂူတစ်ခုမှ ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အင်ပါယာ တစ်ခုမှ ချမ်းသာသော ကလန် တစ်ခုသည် ထိုထက်ပို၍ ကောင်းမွန်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ ယူဆထားခဲ့သည်။

"သူတို့က တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို အမြင့်ဆုံးဖြစ်စေဖို့ သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြတာလေ... ဒါပေမယ့် မင်းကတော့ အသက်ရှင်သန်ဖို့ပဲ လိုတာ... တကယ့် မဟူရာ မီးတောက် တပည့်တစ်ယောက်က မင်းကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရင် ဆွဲဖြဲပစ်နိုင်လိမ့်မယ်... ဒါပေမယ့် မင်းကတော့ အသက် ခြောက်ဆယ်ရောက်တဲ့အခါ ခြေလက်တွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ဆုံးရှုံးသွားမှာ မဟုတ်ဘူး... မင်းမှာ ဒုတိယ အမြုတေ တစ်ခုရှိတဲ့ အားသာချက်လည်း ရှိသေးတယ်၊ လိုအပ်တဲ့အချိန်မှပဲ မဟူရာ မီးတောက် ကို ပြောင်းသုံးတာက ဝန်ပိမှုကို အနည်းဆုံးဖြစ်စေလိမ့်မယ်... မဟူရာ မီးတောက် မာဒြာ တွေကို အများကြီး သုံးပြီးတိုင်း မင်းရဲ့ သွေးကြောတွေကို သန့်စင်ဖို့ အချိန်ယူနေသရွေ့ အဲဒါက မင်းရဲ့ သက်တမ်းကို လုံးဝ ထိခိုက်စေမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

ထိုသို့ဆိုလျှင် ၎င်းသည် သူ့အတွက် အတိအကျ ပြီးပြည့်စုံနေသည်။

"ကျွန်တော့်ကို ဒီ လမ်းစဉ် ဆီပဲ အစကတည်းက ခေါ်သွားမလို့ဆိုရင် ဘာလို့ အဲဒီ တခြား လမ်းစဉ် တွေကို ပြခဲ့သေးတာလဲ..."

အီသန်က အံ့ဩသွားသည့်ဟန် ဖမ်းလိုက်၏။

"ငါက ကတိတည်တဲ့ လူတစ်ယောက်ပါ... တကယ်လို့ မင်းက ဒီကောင်းမွန်တဲ့ လမ်းစဉ် တွေထဲက တခြားတစ်ခုကို သင်ယူချင်တယ်လို့ ဆုံးဖြတ်မယ်ဆိုရင်လည်း မင်းရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ငါ လိုလိုလားလား လက်ခံမှာပါ..."

လင်းတုန်း သည် မတ်တပ်ရပ်ကာ စဉ်းစားနေခဲ့သည်။ အင်ပါယာနှင့် ပတ်သက်နေသည့် နိုင်ငံရေး အရိပ်အယောင်များကြောင့် ဆုပ်ကိုင်ကောင်းကင် ကို ပယ်ဖျက်လိုက်ရပြီး၊ တွားသွားအရိပ်သည်လည်း လင်းတုန်း ကို ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲလောက်အောင် အလွန်အမင်း ဆိုးသွမ်းသည့်ပုံ ပေါက်သွားစေမည် ဖြစ်သောကြောင့် ပယ်ဖျက်ခဲ့ရသည်။ နောက်ဆုံးသစ္စာသည် ကာကွယ်ရေးသက်သက်သာဖြစ်ရာ သူ အသက်လုတိုက်ပွဲတွင် အနိုင်ရရန် လိုအပ်သောအရာ မဟုတ်ပေ။ ကျိုးပဲ့ကြယ် မှာလည်း ရှာဖွေရန် အချိန်အလွန်ကြာမြင့်ပေမည်။

"ကျောက်စိမ်းမြစ် လမ်းစဉ် ကရော ဘယ်လိုလဲ..."

လင်းတုန်း က မေးလိုက်သည်။

"အို... သေချာတာပေါ့... သေချာတာပေါ့... နောက် ဆယ်လအတွင်းမှာ အုပ်ချုပ်သူ၊ တိုက်ခိုက်သူ နဲ့ ဖန်တီးသူ နည်းစနစ်သုံးခု ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ အရာကို မင်း ပြီးပြည့်စုံအောင် ကျွမ်းကျင်နိုင်မယ်လို့ ထင်ရင်ပေါ့... ပြီးတော့ အဲဒီနည်းစနစ်ကို ပြင်ဆင်ဖို့ ငါးစက္ကန့်လောက် အချိန်ယူနေတုန်းမှာ အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် တစ်ယောက်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေကို မင်း ရှောင်တိမ်းနိုင်မယ်လို့ ထင်ရင်တော့ ဟုတ်ပါတယ်... ရွေးချယ်မှု ကောင်းတစ်ခုပါပဲ..."

လင်းတုန်းက သူ၏ နဖူးကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး အရှုံးပေးလိုက်သည်။

"မဟူရာ မီးတောက် လမ်းစဉ် ပေါ့... ဟုတ်တယ်မလား..."

"အဲဒါကို အသုံးပြုခဲ့ဖူးတဲ့ တစ်ခုတည်းသော မိသားစုက မဟူရာ မီးတောက် မိသားစု ဖြစ်နေလို့ အဲဒီလိုပဲ အလွယ်တကူ ခေါ်ကြတာပေါ့... မဟူရာ မီးတောက် လမ်းစဉ် ဒါမှမဟုတ် အနက်ရောင်..."

သူက စကားကို ခဏရပ်ကာ...

"မီးတောက် လမ်းစဉ် ပေါ့... ဒီမှာက နာမည်တွေကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲ သဘောကျကြတယ်လေ..."

"ကျွန်တော် အဲဒါကို သုံးလို့ အဲဒီ မိသားစုက ကျွန်တော့်နောက်ကို လိုက်လာမှာလား..."

"သူတို့ ဘာတွေးနေလဲဆိုတာ ဘယ်သူက ဂရုစိုက်မှာလဲ... သူတို့ သေကုန်ကြပြီလေ... အများအားဖြင့်ပေါ့..."

"... အများအားဖြင့်..."

"ပြီးတော့ နန်းကျ အင်ပါယာရဲ့ စွမ်းအားတွေကို လူမြင်ကွင်းမှာ သုံးပြနေတာကို အင်ပါယာ ကလန် က အရမ်းကြီး သဘောကျလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ဘူး... အဲဒီတော့.... အဲဒီ ပြဿနာသေးသေးလေးတစ်ခုတော့ ကျန်သေးတာပေါ့၊ ဒါပေမယ့် အဲဒါက အသေးအဖွဲ ကိစ္စလေးပါ... ဆုပ်ကိုင်ကောင်းကင် လမ်းစဉ် နဲ့ မတူတာက မဟူရာ မီးတောက် လမ်းစဉ် ကို လေ့ကျင့်တာ တရားမဝင်ဘူး ဆိုတာမျိုး မရှိပါဘူး..."

"အဲဒါက တရားမဝင်ဘူးလား..."

"အင်ပါယာ တစ်ခုလုံးမှာ မဟူရာ မီးတောက် အော်ရာ ကို စုဆောင်းနိုင်တဲ့ နေရာ အနည်းငယ်ပဲ ရှိတယ်... ဒါပေမယ့် ငါတို့ရဲ့ အလွန်အမင်း ကောင်းမွန်တဲ့ ကံကြမ္မာအရ အဲဒီ လမ်းစဉ် က ဒီ မြွေသင်္ချိုင်း မှာပဲ ဖန်တီးခဲ့တာလေ..."

လင်းတုန်းသည် အခန်းတွင်းကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ ဒီမှာ လေ့ကျင့်လို့ ရလား..."

"ဒီနေရာ အတိအကျမှာတော့ မဟုတ်ဘူးပေါ့... မင်း ရှာနေရမှာက မင်း လေ့ကျင့်ချင်တဲ့ အော်ရာ သဘာဝအတိုင်း စီးဆင်းနေတဲ့ နေရာတစ်ခုပဲ... ဒီကိစ္စမှာဆိုရင်တော့ မီးတောက်ရော ဖျက်ဆီးခြင်း နှစ်ခုစလုံးနဲ့ ပဲ့တင်ထပ်နေတဲ့ နေရာတစ်ခုခုပေါ့... ဖျက်ဆီးခြင်းဆိုတာ ရှာဖွေဖို့နဲ့ ကျင့်ကြံဖို့ အခက်ခဲဆုံး အော်ရာ တွေထဲက တစ်ခုပဲ... ဒါပေမယ့် ငါတို့အတွက် ကံကောင်းတာက နဂါးတွေဟာ အပူရှိန်ကို ထုတ်လွှတ်သလောက် အဲဒီ ဖျက်ဆီးခြင်းကိုလည်း အတူတူ ထုတ်လွှတ်ကြတယ်..."

နဂါးတစ်ကောင်၏ အရိုးများကို မြင်တွေ့ရခြင်းသည် ကိစ္စတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း အီသန် သည် လုံးဝခြားနားသော အရာတစ်ခုကို ရည်ညွှန်းနေပုံရသည်။

"ခွင့်လွှတ်ပါ... ဒါပေမယ့် တကယ့် နဂါးတစ်ကောင်ကို ကျွန်တော်တို့ သွားတွေ့ရတော့မယ့်ပုံ ပေါက်နေတယ်..."

၎င်းသည် ခြင်္သေ့တစ်ကောင်ကို လက်ဖြင့် အစာကျွေးရတော့မည်ဟု သိလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ထူးခြားသော အတွေ့အကြုံတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း အခြားမည်သည့်အရာထက်မဆို များစွာ ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

"ရှေးဟောင်းနဂါးတွေရဲ့ မျိုးဆက်တစ်ခုကို အာရီလီယပ်စ် မိသားစု ချိတ်ပိတ်ထားတဲ့ ဂူတစ်ခု ဒီမြို့ထဲမှာပဲ ရှိတယ်... ပြီးတော့ အဲဒီဂူက ဒီလို မာဒြာ တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာပဲ... တကယ့် ကံကောင်းမှုကြီးပဲ..."

လင်းတုန်း နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

"တိုက်ဆိုင်စွာနဲ့ပဲ... အဲဒီဂူက မြေအောက်ခန်း နံပါတ်သုံး များ ဖြစ်နေမလား..."

အီသန် က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် သူ၏ ကျောကို ပုတ်လိုက်သည်။

"အခုလောက်ဆို ငါ့ရဲ့ အစေခံတွေက အစီအရင်တွေကို ဖြေချထားပြီး ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ အသင့်စောင့်နေလောက်ပြီ... မင်း အရင်သွားပါ...”

***