အခန်း (၁၃၇-၁၃၈)

အခန်း ၁၃၇ - ကုချန်၏ တစ်ကျော့ပြန် မာန်မာန။

“ဝုန်း”

ဟင်းလင်းပြင် လှိုင်းအလွှင့်များနှင့်အတူ လင်းချန် ၏ ပုံရိပ်မှာ အရာခပ်သိမ်း ချုပ်ငြိမ်းရာအရပ်မှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုလူသူကင်းမဲ့သော ကမ္ဘာအတွင်း၌ ထာဝရအထီးကျန်မှုများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပြင်ပရှိ ကစဉ့်ကလျား နတ်ဘုရားတောင်၏ အပြင်ဘက်၌...

ရှေးဟောင်းလင်းမိသားစု မှ ပါရမီရှင်များသည် တောင်ပတ်ပတ်လည်၌ အစောင့်အကြပ် ချထားကြသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါများမှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ကို တုန်လှုပ်စေလျက်ရှိသည်။ သူတို့၏ ရှေ့မလှမ်းမကမ်းတွင်မူ အခြားသော အင်အားစုအသီးသီးမှ ပါရမီရှင် ရာပေါင်းများစွာမှာ မကျေနပ်သော မျက်နှာထားများဖြင့် အကဲခတ်နေကြသည်။

ဤသို့ အခြေအနေတင်းမာနေသည်မှာ နှစ်နာရီခန့် ရှိပြီဖြစ်သည်။ ကစဉ့်ကလျား နတ်ဘုရားတောင်၏ ကျော်ကြားမှုကြောင့် ဤနေရာတွင် အလွန်ကြီးမားသော အခွင့်အရေး ရှိနေမည်ကို အားလုံးက သိကြသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် လင်းမိသားစုနှင့် ကစဉ့်ကလျား မြင့်မြတ်နယ်မြေတို့ မဟာမိတ်ဖွဲ့ကာ အတွင်း၌ အမွေအနှစ်များ ရယူနေခြင်းကို အခြားသူများက ငေးကြည့်နေရရုံသာ ရှိသည်။ အထူးသဖြင့် နတ်ဘုရားသားတော်လင်းချန်ပါ ရှိနေနိုင်သဖြင့် မည်သူမျှ ဝူးဝူးဝါးဝါး မလုပ်ဝံ့ကြပေ။

လင်းဟွမ်ရှန်း၏ စွမ်းဆောင်ရည်။

လူအုပ်ကြီး၏ ရှေ့ဆုံးတွင် လင်းဟွမ်ရှန်း သည် မီးလျှံဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ဝန်းရံလျက် မတ်တတ်ရပ်နေသည်။ သူမသည် တစ်ဦးတည်း ဖြစ်သော်လည်း ရှေ့ရှိ ပါရမီရှင် ရာနှင့်ချီသော လူအုပ်ကြီးကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။

အစောပိုင်းက ကပ်ဘေးကိုးခုနယ်ပယ် ရှိ ပါရမီရှင်တစ်ဦးမှာ တောင်ပေါ်သို့ တက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း လင်းဟွမ်ရှန်း၏ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသော အနီရောင်မီးလျှံများအောက်တွင် ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။ ဤသည်မှာ သူမ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို သက်သေပြလိုက်ခြင်းပင်။

လင်းဟွမ်ရှန်းက လူအုပ်ထဲမှ လူငယ်တစ်ဦးကို စိုက်ကြည့်ကာ အေးစက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ကုချန်... မင်းတို့ ယောင်ကွမ်း သန့်စင်နယ်မြေက တကယ်ပဲ မထွက်သွားသေးဘူးလား။ ငါတို့ နတ်ဘုရားသားတော် ထွက်လာတဲ့အခါ မင်းတို့ကို လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းနဲ့ အမှုန့်လုပ်ပစ်လိမ့်မယ်။”

ကုချန်၏ မာန်မာန။

နတ်ဘုရားသားတော် ဟူသော အမည်ကို ကြားလိုက်ရုံနှင့် ပါရမီရှင် အများစုမှာ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ သို့သော် ထိုလူအုပ်ထဲမှ ကုချန် ဆိုသူမှာမူ မျက်နှာ အလွန်ပျက်ယွင်းသွားသည်။

သူသည် ဖူကွမ်းမြို့၌ လင်းချန်၏ နောက်လိုက်ဖြစ်သူ လင်းထင်ထောင်း၏ လက်ချက်ဖြင့် သေလုမျောပါး အရိုက်ခံခဲ့ရသည့် အဖြစ်အပျက်ကို ဘယ်တော့မှ မေ့မည်မဟုတ်ပေ။ ထို့ပြင် လင်းချန်က သူ၏ တစ်ဦးတည်းသော မျိုးဆက်ဖြစ်သူ သူတော်စင်ကိုပါ သူ့မျက်စေ့ရှေ့တင် သတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် လင်းချန် လင်းထင်ထောင်းနှင့် လင်းရှန်ဟဲတို့မှာ တောင်အတွင်း၌ ရှိနေကြသည်။ အပြင်ဘက်တွင်မူ လင်းဟွမ်ရှန်းသာ ရှိတော့သည်။ ကုချန်က ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးကာ မာန်ပါပါဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

“လင်းချန် လင်းထင်ထောင်းနဲ့ လင်းရှန်ဟဲတို့ တစ်ယောက်မှ မရှိတဲ့အချိန်မှာ မင်းက အဲဒီနာမည်ကို သုံးပြီး ငါ့ကို ဖိအားပေးချင်နေတာလား။ မင်း ငါ့ကို တကယ်ပဲ အထင်သေးနေတာလား။”

“ပါရမီရှင် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်မှာ ငါက လင်းချန်တို့ရဲ့ နောက်မှာ ရှိနေနိုင်ပေမယ့်... လင်းဟွမ်ရှန်း မင်းနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ ငါက အဆင့် ၃ ဆင့်တောင် သာတယ်။”

“ငါ ကုချန်က အဆင့် (၁၈) မှာ ရှိတာ။ မင်းကတော့ အဆင့် (၂၁) ပဲ ရှိသေးတာလေ။ ငါက လင်းမိသားစု မျက်နှာကြောင့် မလှုပ်ရှားသေးတာ။ မင်းကို မနိုင်လို့ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ မှတ်ထားလိုက်။”

ကုချန်၏ စကားများကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အခြေအနေမှာ ပိုမို တင်းမာလာကာ တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားတော့မည့် အငွေ့အသက်များ လွှမ်းခြုံလာပေတော့သည်။

အခန်း ၁၃၈ - ကုချန် ဒီနေ့ဟာ မင်းရဲ့ သေနေ့ပဲ။ နက်မှောင်သော ယဇ်ပလ္လင်နှင့် နတ်ဘုရားအိုး၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရယူခြင်း။

ကုချန်၏ စကားများကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပါရမီရှင်များမှာ အားတက်သွားကြပြီး လင်းချန် ကို ကြောက်ရွံ့နေသည့် စိတ်များ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ သူတို့ ထင်မှတ်ထားသည်မှာ ရှေးဟောင်းလင်းမိသားစုတွင် အင်အားအကောင်းဆုံးဖြစ်သည့် လင်းချန် လင်းထင်ထောင်းနှင့် လင်းရှန်ဟဲတို့ မရှိသရွေ့ သူတို့တွင် အခွင့်အရေးရှိသည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

သို့သော် လင်းမိသားစုဝင်များ၏ မျက်နှာတွင်မူ လှောင်ပြုံးများသာ ရှိနေသည်။ ဤလူအုပ်ကြီးသည် လွန်ခဲ့သော ၁၀ ရက်က ပါရမီရှင် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကိုသာ ကိုးကားနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ လင်းချန်နှင့်အတူ ၁၀ ရက်ကြာ အခွင့်အရေးများ လိုက်လံရှာဖွေခဲ့ပြီးနောက် သူတို့အားလုံးသည် မဟာဧကရာဇ် အမွေအနှစ်များကိုယ်စီ ရရှိထားကြပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်းပုံဆောင်ခဲများကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုမှာလည်း မယုံနိုင်လောက်အောင် တိုးတက်နေပြီဖြစ်သည်။

လင်းဟွမ်ရှန်း၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအား။

“အဆင့် (၁၈) ဟုတ်လား။ကုချန်... မင်း တကယ်ပဲ သေချင်နေတာလား။”

လင်းဟွမ်ရှန်း ၏ အရှိန်အဝါများ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ သူမသည် ယခင်ကလို ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိတော့ဘဲ ကပ်ဘေးကိုးခုနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ် ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းအား နှစ်မျိုးလုံးကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

“ဝုန်း”

ပြင်းထန်လှသော ဖိအားကြောင့် ရှေ့ရှိ ပါရမီရှင်များမှာ ကောင်းကင်ယံမှ ကြွေကျကုန်ကြပြီး အချို့မှာ သွေးအန်သည်အထိ ဖြစ်သွားကြသည်။ ကုချန်ပင်လျှင် မနည်း ထိန်းရပ်လိုက်ရပြီး မှင်သက်သွားတော့သည်။

“မဖြစ်နိုင်တာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားရော ခန္ဓာကိုယ်ရော အထွတ်အထိပ်အဆင့် ရောက်နေတာလား။ ၁၀ ရက်အတွင်းမှာ ဒီလောက်အထိ တိုးတက်ဖို့ ဆိုတာမဖြစ်နိုင်ဘူး။”

လင်းဟွမ်ရှန်းက ဂရုမစိုက်ဘဲ လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ထုတ်လိုက်ရာ မီးလျှံကြီးတစ်ခုက ကုချန်ထံသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။ ကုချန်သည် ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသော်လည်း လင်းဟွမ်ရှန်းက လမ်းကြောင်းအားလုံးကို ပိတ်ဆို့လိုက်ကာ နောက်ထပ် လက်ဝါးတစ်ချက် ထပ်မံရိုက်ချလိုက်သည်။

“မလုပ်နဲ့။”

ကုချန်၏ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံမှာ ကောင်းကင်ယံ၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။

နောက်ဆုံးစမ်းသပ်မှု - နက်မှောင်သော ယဇ်ပလ္လင်

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လင်းချန် သည် နက်မှောင်သော ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။ ရှေးဟောင်းအသံကြီးက လမ်းညွှန်ချက် ပေးလာသည်။

“စမ်းသပ်မှု ခံယူသူ... နောက်ဆုံး စမ်းသပ်မှုမှာ တိုက်ခိုက်စရာ ဒါမှမဟုတ် ဆင်ခြင်စရာ မလိုပါဘူး။ မင်းလုပ်ရမှာက ဒီပလ္လင်ပေါ်က နတ်ဘုရားအိုးက မင်းကို သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုအောင် လုပ်ဖို့ပဲ။”

“အကယ်၍ အောင်မြင်ခဲ့ရင် မင်းဟာ ဒီကမ္ဘာရဲ့ အရှင်သခင် ရှေးဟောင်းဧကရာဇ် ကျော့ယွမ် ရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ရရှိပါလိမ့်မယ်။”

လင်းချန်သည် ပလ္လင်အလယ်ရှိ လူတစ်ဝက်ခန့် မြင့်သော အမည်းရောင် အိုးကြီးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤအိုးမှာ ပလ္လင်နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေသဖြင့် အစက သတိမထားမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်ရဲ့ ရတနာက ငါ့ကို သခင်အဖြစ် ရွေးချယ်မလားဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့။”

လင်းချန်သည် အိုးရှေ့သို့ လျှောက်သွားကာ သူ၏ လက်ချောင်းကို လှီး၍ သွေးတစ်စက်ကို အိုးအတွင်းသို့ ချလိုက်သည်။ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် သူ၏ ဝိညာဉ်ဓာတ်စွမ်းအားကိုလည်း အိုးအတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်စေကာ အိုးနှင့် ဆက်သွယ်ရန် ကြိုးစားလိုက်တော့သည်။