အမျိုးသမီး လှုပ်ရှားလိုက်ပြီ

ဝုန်း...

သတ္တုတွင်းအတွင်း၌ လေပြင်းများကြောင့် လေဟာနယ် ဆုတ်ဖြဲခံရသည့် ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး တိုက်ပွဲ၏ နောက်ဆက်တွဲ သက်ရောက်မှုများက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သတ္တုတွင်း ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းများကို ရိုက်ခတ်သွားသည်။

၃၅၂၃ နှင့်တခြားသူများ၏ တိုက်ခိုက်မှုများသည် အလွန်ရက်စက်ကြ၏။ သူတို့၏တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းက သတ်ဖြတ်ရေး လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုပင်။

သူတို့သည် အလွန်အမင်း ဆူပူအုံကြွမှု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး တာဝန်ခံ၏အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်မိမည်အား စိုးရိမ်သောကြောင့်သာ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ထိန်းချုပ်ထားခဲ့ကြခြင်းပင်။

ထိုသို့မဟုတ်ပါက ရှန်ဖေးသည် ကြာမြင့်စွာကတည်းက အသတ်ခံရပြီး ဖြစ်ပေမည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင်ပင် ရှန်ဖေး၏အခြေအနေမှာ ဤအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် အလွန်ဆိုးရွားနေပေ၏။

သူသည် အထင်ကြီးလောက်သော ပါရမီကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး သူ မူလက နေထိုင်ခဲ့သော ကျွန်းပေါ်တွင် ပါရမီရှင်တစ်ဦးအဖြစ်ပင် ကျော်ကြားခဲ့သည်။

သို့သော် ယန်သုံးပါးနယ်ပယ်နှင့် ယင်သုံးပါးနယ်ပယ်တို့သည် လုံးလုံးလျားလျား ကွဲပြားခြားနားသော သဘောတရားများပင်။

ထို့ပြင် အခြေအနေမှာ လေးယောက်တစ်ယောက် တိုက်ခိုက်ရသော အခြေအနေမျိုး၌ ရှိနေသည်။

ဤသည်မှာ လူလေးဦး၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ နက်နဲသိမ်မွေ့ချီ အများစုကို ချိတ်ပိတ်ထားသောကြောင့် အနည်းငယ်ခံသာနေခြင်းပင်။

သူတို့သည် သူတို့စွမ်းရည်များ၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံ သို့မဟုတ် နှစ်ပုံကိုသာ ထုတ်လွှတ်နိုင်သဖြင့် ရှန်ဖေးမှာ ကြေးနီကွင်း၏ချိတ်ပိတ်ထားမှု တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပွင့်နေခြင်းကို အားကိုးကာ သူတို့နှင့် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။

ထိုသို့ဆိုလျှင်ပင် အခြေအနေမှာ ရှန်ဖေးအတွက် အလွန်အဆင်မပြေ ဖြစ်နေခဲ့ပေ၏။

ဖူး...

အချိန်များ ကုန်လွန်သွားသည်နှင့် ၃၅၂၃က ရှန်ဖေးကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်နှက်လိုက်သည်။

ထိုလေးလံပြီး တောင်နှင့်တူသော လက်ဝါးက သူ့ကို တိုက်ရိုက် လွင့်စင်သွားစေသည်။

ဖူး...

ရှန်ဖေးသည် သွေးတစ်လုတ် အန်ထုတ်လိုက်ပြီး ရှန်ဖေးမှာ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိသွားပေ၏။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ် မြေကြီးနှင့် ရိုက်မိချိန်တွင် မြေပြင်တပြင်လုံးပင် တုန်ခါသွားသည်။

ထိုရိုက်ခတ်မှုကြောင့် သူ၏နံရိုးအမြောက်အများ ကျိုးသွားသည်။

"ကောင်လေး... မင်းကို ငါတို့ အခွင့်အရေး ပေးခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ မင်းက မယူခဲ့ဘူး ဆိုတော့ ငါ့ကို အပြစ်တင်လို့ မရဘူး..."

၃၅၂၃ က လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး အမြစ်ပြတ်သုတ်သင်မည့် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်ရန် ရှန်ဖေးထံသို့ လျှောက်လှမ်းသွားလိုက်၏။

ဤအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် ရှန်ဖေးတွင် ခုခံရန်အတွက် မည်သည့်စွမ်းအားမျှ မရှိတော့ချေ။

သေမင်းသည် သူ့ထံသို့ နီးကပ်စွာ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို သူ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနေရသည်။

၃၅၂၃၏လက်ဝါးက တောင်များနှင့် ပင်လယ်များကို ဖြိုခွဲနိုင်သော ကြီးမားသည့် စွမ်းအားကို သယ်ဆောင်ကာ ရှန်ဖေး၏ခေါင်းကို ချိန်ရွယ်ထားပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ကျဆင်းလာချိန်မှာပင်...

အဆုံးမဲ့ အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်လာသည့်အလား ညင်သာသော သက်ပြင်းချသံတစ်သံ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"ဘယ်သူလဲ..."

ထိုသက်ပြင်းချသံကို ကြားချိန်တွင် လူလေးဦး၏နှလုံးခုန်နှုန်း လျှင်မြန်သွားပြီး သူတို့၏မျက်နှာအမူအရာများ တင်းမာသွားသည်။

တိုက်ခိုက်နေဆဲ ဖြစ်သော ၃၅၂၃ သည် မည်သည့်အချိန်ကမှန်း မသိရဘဲ ရှန်ဖေး၏ရှေ့၌ ချီစွမ်းအားနံရံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကြောင်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ သူ အလွန်ထိတ်လန့်သွားခဲ့ပြီး မည်မျှပင် အားစိုက်ထုတ်စေကာမူ ချီစွမ်းအားနံရံ၏အကာအကွယ်ကို ထွင်းဖောက်နိုင်ခြင်းမရှိခဲ့ချေ။

သူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ ရုတ်တရက် ကျဥ်းမြောင်းသွားသည်။

သူ၏ရှေ့ သုံးမီတာခန့်အကွာတွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရ၏။

သူမက ကောင်းကင်ပြာရောင် ဝတ်စုံရှည်တစ်ခုကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားသည် တင့်တယ်လှပပြီး ကြာပန်းတစ်ပွင့်အလားပင်။

သူမသည် ကျက်သရေရှိစွာ မတ်တတ်ရပ်နေပြီး လှပကာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသည်။

သူမ နေရာတွင် မတ်တတ်ရပ်နေရုံဖြင့် မြင့်မြတ်ပြီး အေးစက်ကာ ခမ်းနားထည်ဝါသော အရှိန်အဝါတစ်ရပ်က သူမထံမှ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ဤသည်မှာ နတ်မိမယ်တစ်ပါး သာမန်သေမျိုးလောကသို့ ဆင်းသက်လာသည့်အလားပင်။

ထိုအမျိုးသမီးသည် ပြိုင်ဘက်ကင်းအောင် လှပသော်လည်း ညှို့အားပြင်းသော အရိပ်အယောင်တစ်ခုကိုမျှ မဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ချေ။

မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ သေမင်းကို စောင့်ဆိုင်းနေသော ရှန်ဖေးသည် ရောက်လာသူကို မြင်ချိန်တွင် အံ့အားသင့်သွားပေ၏။

"သူပဲ..."

ဤသည်မှာ ယခင်က သူ၏လက်ပေါ်ရှိ ကြေးနီကွင်း၏ ကန့်သတ်စွမ်းအားကို လျော့ပါးသွားစေရန် ကူညီပေးခဲ့သော အမျိုးသမီးမှလွဲ၍ တခြားလူ မဟုတ်ချေ။

၃၅၂၃က အမျိုးသမီးကို သတိထား၍ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအမျိုးသမီး၏ မူလအစမှာ အလွန်လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှ၏။

နံပါတ်တစ်ဆယ် သတ္တုတွင်းလိုဏ်ဂူတွင် သတ္ထုတွင်းကျွန်များကို ကြေးနီကွင်း၏ချိတ်ပိတ်ထားမှုဖြင့် ဖိနှိပ်မခံရဘဲ သူတို့၏ချိတ်ပိတ်မှုများ လျော့ပါးသွားစေရန် ကူညီပေးနိုင်သူမှာ သူမ တစ်ဦးတည်းသာဖြစ်သည်။

ထိုအချက်တစ်ခုတည်းကပင် သူမ၏ သာမန်ထက် လွန်ကဲသောသဘာဝကို သက်သေပြနေပေသည်။

၃၅၂၃၏မျက်လုံးများတွင် တည်ကြည်လေးနက်မှု အရိပ်အယောင်တချို့ ထင်ဟပ်နေသည်။

"လူကြီးမင်း... သူ့အတွက် ခင်ဗျားက ရပ်တည်ပေးမှာလား..."

လျှူယွင်၏အကြည့်က လူတိုင်းအပေါ် ဝေ့ဝိုက်၍ ကျရောက်သွားသော်လည်း မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိခဲ့ချေ။

ထိုအစား သူမက ဂရုမစိုက်သည့်လေသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။

"ငါ ဒီနေ့ ဘယ်သူ့ကိုမှ မသတ်ချင်ဘူး... မင်းတို့ အားလုံး ကိုယ့်အသိစိတ်နဲ့ကိုယ် ဆုတ်ခွာသွားလို့ ရပြီ..."

ထိုလူလေးဦးသည် အနည်းငယ်မျှ ဆန္ဒမရှိခဲ့ကြချေ။

နတ်ဆိုးသားရဲများသည် သတ္တုတွင်းတွင် ရှားပါးသော ပစ္စည်းတစ်ခုပင်။

နတ်ဆိုးသားရဲအမြုတေများကဲ့သို့ အရာများမှာ ပို၍ပင် ရှားပါးပြီး လူအများက အလွန်အမင်း အလိုရှိကြသည်။

ထိုအခွင့်အရေးကို လက်လွတ်လိုက်ခြင်းက သူတို့အတွက် နောက်ထပ် အခွင့်အရေး မရှိနိုင်တော့ကြောင်း ဆိုလိုခြင်းပင်။

အချိန်တခဏအတွင်း အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာရှိ အခြေအနေသည် အလွန်တင်းမာနေပေ၏။

သူတို့သည် လျှူယွင်ကို ဆန့်ကျင်၍ မလှုပ်ရှားရဲသည့်အပြင် ဤအတိုင်း ဆုတ်ခွာသွားရန်လည်း ဆန္ဒမရှိခဲ့ကြချေ။

"ထွက်သွားစမ်း..."

ထိုလုပ်ရပ်က လျူယွင်၏အမူအရာကို လုံးလုံးလျားလျား အေးစက်တင်းမာသွားစေသည်။

သူမက တိုးညှင်းသောအသံဖြင့် ဆူပူကြိမ်းမောင်းလိုက်၏။

ထိုအသံက လူလေးဦး၏စိတ်ထဲတွင် ကောင်းကင်ဘုံ ကပ်ဘေးမိုးကြိုးတစ်ခုအလား ပေါက်ကွဲသွားသည်။

ဤသည်က သူတို့၏နားနှစ်ဖက်လုံးကို ကန်းသွားစေပြီး သူတို့၏စိတ်များ အဆက်မပြတ် ဗလောင်ဆူနေကာ သွေးအနည်းငယ်က သူတို့၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှ အလိုအလျောက် ယိုစီးကျလာသည်။

ရုတ်ချည်းဆိုသလိုပင် တွန့်ဆုတ်နေခဲ့သော လူလေးဦး၏မျက်နှာအမူအရာများ လုံးလုံးလျားလျား ပြောင်းလဲသွားပေ၏။

သူတို့က ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောဆိုလိုက်ကြသည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့ကို ခွင့်လွှတ်ပါ လူကြီးမင်း... ကျွန်တော်တို့ အခုပဲ ထွက်သွားပါ့မယ်..."

သူတို့၏နက်နဲသိမ်မွေ့ချီများကို ချိတ်ပိတ်ခြင်း ခံထားရသော်လည်း သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ ရှိနေဆဲပင်။

ထိုအမျိုးသမီး၏ အေးစက်စက်အော်ဟစ်သံတစ်သံဖြင့် သူတို့ကို သွေးအန်ထွက်စေခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့ နည်းလမ်းမျိုးမှာ ယန်သုံးပါးနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး စွမ်းဆောင်နိုင်သည့် အရာမျိုး မဟုတ်ချေ။

တစ်နည်းအားဖြင့် ထိုအမျိုးသမီးသည် အနည်းဆုံးအနေဖြင့် ဓမ္မသောင်းချီနယ်ပယ်မှ ထိပ်သီးအစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပင်။

တစ်ဖက်လူသည် ဓမ္မသောင်းချီနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သူတို့ တွေးတောမိသည်နှင့် တပြိုင်နက် သူတို့၏စိတ်နှလုံးသားများထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုလှိုင်းလုံးများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုအမျိုးသမီးသည် သာမန်ထက် လွန်ကဲကြောင်း သူတို့ သိထားသော်လည်း ဤအတိုင်းအတာအထိ သာမန်ထက် လွန်ကဲလိမ့်မည်ဟု သူတို့ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ကြချေ။

သူတို့သည် ဓမ္မသောင်းချီနယ်ပယ်နှင့် နယ်ပယ်တစ်ခုသာ ကွာဝေးသည်။ သို့သော် ထိုအတားအဆီးကို ကျော်ဖြတ်ရန်အတွက် သူတို့ တသက်လုံး ကြိုးစားလျှင်ပင် ကျော်လွှားနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

လောကကြီးတွင် ကျင့်ကြံသူများ မည်မျှထိ များပြားစွာ ရှိနေသနည်း...

သို့သော် ယန်သုံးပါးနယ်ပယ် တတိယအဆင့် အစွမ်းထက်ကျင့်ကြံသူ အယောက်တစ်သောင်းတွင် တစ်ယောက်ပင်လျှင် ဓမ္မသောင်းချီနယ်ပယ် အရှင်သခင်တစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ထိုအရာက ဓမ္မသောင်းချီနယ်ပယ်၏ သာမန်ထက် လွန်ကဲသော သဘာဝကို ပြသနေပေ၏။

ဤအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် ထိုလူလေးယောက်လုံး အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်နေသည်။

ထွက်သွားရန် ပြောဆိုခံရချိန်တွင် သူတို့သည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ယူဆောင်သွားဝံ့ခြင်း မရှိကြချေ။

သူတို့သည် လုံးလုံးလျားလျား အဆင်မပြေ ဖြစ်နေပုံရကာ ယခင်က သူတို့၏ မောက်မာထောင်လွှားမှုများနှင့် အရိုင်းဆန်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အလျှင်အမြန် ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

ထိုမြင်ကွင်းက ရှန်ဖေးကို လက်တွေ့မဆန်သော ခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားရစေခဲ့သည်။

စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် သူမသည် ယန်သုံးပါး အစွမ်းထက်သူလေးဦးကို တိုက်ရိုက်ဖယ်ရှားလိုက်၏။

ဤသည်က မည်ကဲ့သို့ စွမ်းအားမျိုး ဖြစ်သနည်း...

သူ လေကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းပြီး သူ၏စိတ်နှလုံးသားထဲရှိ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုကို ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မသက်မသာဖြစ်မှုကို သည်းခံကာ မတ်တတ်ထရပ်ပြီး လျှူယွင်အား လေးလေးနက်နက် ဦးညွှတ်အရိုအသေပြု၍ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ကျွန်တော်က ရှန်ဖေး ပါ... ပြီးတော့ ကျွန်တော့် ရဲ့အသက်ကို ကယ်တင်ပေးတဲ့အတွက် လူကြီးမင်းကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

လျှူယွင်က သူ့ကို အရေးမစိုက်ဘဲ တစ်ချက်သာ ကြည့်ပြီး ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် ပြောဆိုသည်။

"အထင်မလွဲပါနဲ့... ငါ လှုပ်ရှားရတဲ့ အကြောင်းအရင်းက နင့်ကို ကယ်ဖို့ မဟုတ်ဘူး... အဲဒီအစား တကယ်လို့ နင်သာ ဒီနေရာမှာ သေသွားရင် အဲ့ဒါက သတ္တုတွင်းတာဝန်ခံရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုကို ထိခိုက်စေနိုင်လို့ပဲ..."

သူမက မဝေးလှသောနေရာမှ အသစ်တူးဖော်ထားသည့် ဂူတစ်ဂူကို လက်ညှိုးညွှန်ပြလိုက်သည်။

ထိုနေရာသည် သူမ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေခဲ့သည့်နေရာ အတိအကျပင်။

"အသက်ကယ်တဲ့ကျေးဇူးကို အစွမ်းကုန်ပြန်ဆပ်သင့်တယ်လို့ လူတွေက ပြောကြတယ်... တကယ်လို့ လူကြီးမင်းက အနာဂတ်မှာ လိုအပ်တာရှိရင် အမိန့်သာ ပေးပါ... မီးတောင်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ပင်လယ်ပြင်ကို ဖြတ်ကူးရရင်တောင်မှ ဒီကျေးဇူးကို ကျွန်တော်က သေချာပေါက် ပြန်ဆပ်ပါ့မယ်..."

ထိုစကားကို ကြားချိန်တွင် လျှူယွင်သည် ရှန်ဖေးကို ပထမဆုံးအကြိမ် တည်ကြည်လေးနက်စွာ ကြည့်လိုက်၏။

ကျေးဇူးတင်တတ်သော လူများကို ယေဘုယျအားဖြင့် တခြားလူများက မုန်းတီးလေ့ မရှိချေ။

'သူ့ရဲ့စွမ်းအားက အားနည်းလွန်းနေတာ နှမြောစရာပဲ... မဟုတ်ရင် သူက သတ္တုတွင်းကနေ ငါ ထွက်သွားဖို့ ငါ့ရဲ့ လက်ထောက်အနေနဲ့ လုပ်ပေးနိုင်မှာ..."

လျူယွင်က တွေးတောပြီးနောက် သူမ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"နင့်ရဲ့ကျေးဇူးတင်မှုကို ငါ မလိုပါဘူး... အနာဂတ်မှာ နင်က ငါတို့ရဲ့ သဘောတူညီချက်ကို လိုက်နာပြီး သတ္တုရိုင်းအလုံအလောက်ကို ငါ့ဆီ အချိန်မှန် ပေးအပ်ဖို့ပဲ လိုတယ်... အဲဒါက ငါ့အတွက် နင့်ရဲ့ ပြန်လည်ပေးဆပ်မှုပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်... တခြား ဘာကိစ္စမှ မရှိတော့ဘူးဆိုရင် မင်း သွားလို့ ရပြီ..."

ထိုအရာက သူမသည် သူ့ကို နှင်လွှတ်နေကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ဆိုလိုခြင်းပင်။

ရှန်ဖေးသည် အကောင်းနှင့်အဆိုးကို မခွဲခြားတတ်သူတစ်ယောက် မဟုတ်ချေ။

သူသည် လျှူယွင်အား နောက်တစ်ကြိမ် လေးလေးနက်နက် ဦးညွှတ်အရိုအသေပြုလိုက်ပြီး စာချုပ်၏စည်းကမ်းချက်များကို လုံးလုံးလျားလျား လိုက်နာမည်ဖြစ်ကြောင်း အာမခံချက် အပြည့်အဝ ပေးပြီးနောက်မှသာ မတ်တတ်ထရပ်ပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။

ယနေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို တွေးတောရင်း သူသည် ထူးဆန်းသော ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခုကို ခံစားမိပေ၏။

လာမည့်နှစ်၏ယနေ့တွင် သူသည် ငွေစက္ကူပူဇော်ခံရမည့် သရဲတစ္ဆေတစ်ကောင် ဖြစ်လာရန် ဆံချည်တစ်မျှင်စာသာ ကွာဝေးတော့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အဆုံးသတ်တွင် သူ ကယ်တင်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ယနေ့၌ သူ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော သူ၏အတွေ့အကြုံများကို မျှဝေရန်အတွက် ကျုံးချင်ကို သူ ချက်ချင်းရှာဖွေလိုခဲ့သည်။

ထို့ပြင် သူသည် နတ်ဆိုးအမြူတေကိုလည်း ကျုံးချင်နှင့်အတူ မျှဝေလိုပေ၏။

သို့ရာတွင် သူ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်၍ တွေးတောလိုက်သည်။

သူ၏ လက်ရှိအခြေအနေမှာ များစွာမကောင်းမွန်လှချေ။ အကယ်၍ သူ ဤအတိုင်း ကျုံးချင်ကို သွားတွေ့မည်ဆိုပါက ထိုအရာသည်တစ်ဖက်လူအား မလွဲမသွေ စိုးရိမ်ပူပန်စေပေလိမ့်မည်။

သူ၏ဒဏ်ရာများကို အမြန်ဆုံး ပြန်လည်ကုသရန်မှာ ပို၍အရေးကြီးသည်။ ထိုအရာမှာ မှန်ကန်သော လုပ်ဆောင်မှု လမ်းကြောင်းပင်။

ထိုသို့မဟုတ်ပါက ထိုဒဏ်ရာများဖြင့် သတ္တုတွင်း လုပ်ငန်းများ ပြန်လည်စတင်ချိန်တွင် သူသည် ပြင်းထန်သော အလုပ်တာဝန်ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

...

ကျုံးချင်သည် သတ္တုတွင်းတွင် မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို မသိခဲ့ချေ။

ဤအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ဝူကျောက်တို့ ညီအစ်ကိုသုံးဦးနှင့်အတူ အရက်သောက်ရင်း ပျော်ရွှင်နေဆဲပင်။

စားသောက်ပွဲ၌...

သူတို့လေးဦးသည် အရက်ခွက်ချင်း တိုက်ကြပြီး ကျင့်ကြံခြင်းအကြောင်း ဆွေးနွေးကာ ရှေးဟောင်းနှင့်ခေတ်သစ် အချိန်များ အကြောင်း စကားပြောဆိုရင်း အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်နေကြပြီး အ​ခြေအနေမှာလည်း သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသည်။

"ဒီနေ့ လူကြီးမင်းနဲ့ တွေ့ခွင့်ရတာ တကယ့်ကို ကျွန်တော်ရဲ့ဘဝမှာ ကြီးမားတဲ့ ကံကောင်းမှု တစ်ခုပါပဲ..."

ဝူကျောက်က သူ၏အရက်ခွက်ကို မြှောက်ကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ကျွန်တော် မသိတာလေး တစ်ခုလောက် မေးချင်လို့ပါ... အရှင့်ရဲ့ အင်မော်တယ်စံအိမ်က ဘယ်မှာလဲ... ကျွန်တော်တို့ကို ပြောပြလို့ ရမလား..."

ထိုစကားကို ကြားချိန်တွင် ကျုံးချင်၏အမူအယာ တောင့်တင်းသွားသည်။