← Chapters

အရမ်းကောင်းတယ်

Vol. 40 Ch. 397

အရမ်းကောင်းတယ်

Vol. 40 Ch. 397

လောကကြီးသည် ကျယ်ပြောသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျဉ်းမြောင်းသည်ဟု ဆိုရပေမည်။

ဤလောကတွင် ခွဲခွာခြင်း အမြောက်အများမှာ ထာဝရနှုတ်ဆက်ခြင်းများ ဖြစ်သွားတတ်သည်။

ဝူကျောက်တို့ညီအစ်ကိုသုံးဦးနှင့် ကျုံးချင်တို့ နှစ်ဖက်လုံး ဤအချက်ကို တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ကြချေ။

ဤသည်မှာ နှစ်ဖက်လုံးသည် ဤမျှထိ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် တွေ့ဆုံရမည်ဟုပင်။

ထို့ပြင် ဤသည်မှာ သတ္တုတွင်းကဲ့သို့ နေရာမျိုးတွင် ဖြစ်ပေ၏။

"သခင်... ဒီနေရာကို ဘာလို့ ရောက်နေတာလဲ..."

ဝူကျောက်က စေ့စပ်ညှိနှိုင်းရန် ရှေ့သို့လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

သူ၏အမြင်အရ ကျုံးချင်၏ခွန်အားမှာ သာမန်ထက်လွန်ကဲသဖြင့် သတ္တုတူးရသည့် အခြေအနေအထိ ကျဆင်းသွားမည် မဟုတ်ချေ။

ထို့ပြင် ကျုံးချင်သည်လည်း ဤအရာကို မျှော်လင့်မထားခဲ့ချေ။

ဝူကျောက်တို့ ညီအစ်ကိုသုံးဦးသည် အမှန်တကယ်ကို သတ္တုတွင်းတာဝန်ခံများ ဖြစ်နေကြသည်။

သူတို့သည် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများ မဟုတ်လော....

"ပြောရရင် ဇာတ်လမ်းရှည်ကြီးပဲ... ငါက အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုအတွက် ဒီနေရာကို ရောက်နေတာ...အသေးစိတ် အချက်အလက် တွေကို အခုရှင်းပြဖို့ မသင့်တော်သေးဘူး..."

"မင်းတို့ကရော..."

"မင်းတို့ ဘာလို့ ဒီနေရာကို ရောက်နေတာလဲ..."

ထိုစကားကို ကြားချိန်တွင် ဝူကျောက်၏ မျက်နှာအမူအယာ ပျက်ယွင်းသွားသည်။

"ပြောရတာ ရှက်စရာပါပဲ..."

"ဖုန်းယွီဂိုဏ်းရဲ့ အာဏာရှင်က ဖုန်းလိုင်မြို့မှာ သေဆုံးသွားကတည်းက ကျွန်တော်တို့ညီအစ်ကို သုံးယောက်က ဒီကိစ္စ အလွယ်တကူ ပြီးဆုံးသွားမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကြိုတင်ခံစားမိခဲ့တယ်..."

"သခင် ထွက်သွားပြီးတဲ့နောက်မှာ ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကို သုံးယောက်က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အစေခံတွေကို ချက်ချင်း အလုပ်ထုတ်လိုက်ပြီးတော့ မုန်တိုင်းပြီးဆုံးသွားဖို့ စောင့်ဆိုင်းရင်း သီးသန့်နေထိုင်ဖို့အတွက် နေရာသစ်တစ်ခု ရှာဖို့ ပြင်ဆင်ခဲ့ကြတယ်..."

"ဒါပေမဲ့ ဖုန်းယွီဂိုဏ်းက သေဆုံးသွားတဲ့ အာဏာရှင်က နတ်ဆိုးဆန်တဲ့ နည်းစနစ် ကို ကျင့်ကြံနေတယ်ဆိုတာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးသား ဖြစ်နေပြီးတော့ သူ့ကို တရားစွဲဆိုဖို့ ဖမ်းဆီးတော့မယ် ဆိုတာကို ဘယ်သူက ထင်ထားမိမှာလဲ..."

"ဒါကြောင့် အဲ့ဒီအာဏာရှင်ကို သတ်ဖြတ်တာက တကယ်တော့ ဖုန်းယွီဂိုဏ်းအတွက် သွယ်ဝိုက်တဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ ဂုဏ်ပြုထိုက်တဲ့ အကျိုးဆောင်မှုတစ်ခု လုပ်ပေးသလို ဖြစ်သွားခဲ့တယ်..."

"ဒါကြောင့် သူတို့က ကျွန်တော်တို့ကို အရေးမယူရုံတင်မကဘူး...လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နယ်မြေ သတ္တုတွင်းရဲ့ အာဏာရှင်တွေက ကျွန်တော်တို့ကိုသတ္တုတွင်းမှာ သူတို့အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိလားလို့ မေးခဲ့တယ်..."

"တကယ်တော့ ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကို သုံးယောက်မှာ ကောင်းမွန်တဲ့စွမ်းအား ရှိတာကို မြင်တော့ သူက အရည်အချင်းရှိတဲ့ သူတွေကို စုဆောင်းချင်တဲ့ဆန္ဒ ဖြစ်ပေါ်လာတာပါ..."

"ဒါကြောင့် သူက ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကို သုံးယောက်ကို သတ္တုရိုင်းသွေးကြောတစ်ခုရဲ့ တာဝန်ခံတွေ ဖြစ်လာခွင့် ပေးခဲ့တာပါ..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျုံးချင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ဥာဏ်အလင်းပွင့်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပေ၏။

ထိုအချက်မှာ အမှန်ပင်။ ဖုန်းယွီဂိုဏ်းကဲ့သို့ ကြီးမားသော ဂိုဏ်းတစ်ဂိုဏ်းသည် ဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းထားရပေမည်။

အကယ်၍ ထိုဂိုဏ်း၏ လက်အောက်ငယ်သားများအနက်မှ တစ်ဦးက နတ်ဆိုးဆန်သော ကျင့်ကြံနည်းစနစ်ကို ကျင့်ကြံရန်အတွက် မြို့တစ်မြို့ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပါက ထိုကိစ္စကို သူတို့ လျစ်လျူရှုထားရန်မှာ မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်ချေ။

"အော်... ဒါနဲ့... သခင့်ဆီကို ပြဿနာ တွေ ရောက်မလာအောင် သခင်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စကို ကျွန်တော်တို့ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တယ်..."

ဝူကျောက်က ပြောဆိုသည်။

ကျုံးချင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤအရာမှာ အမှန်တကယ်ကို သူ့အတွက် အလွန်ကောင်းမွန်သည်။

"ဒါနဲ့ သခင်... ဒီ လူဆိုးသုံးယောက်က သခင်နဲ့ သခင့်ရဲ့မိတ်ဆွေကို ခြိမ်းခြောက်ရဲကြတယ်..."

"ကျွန်တော်တို့ လှုပ်ရှားပြီး သူတို့ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပေးဖို့ လိုအပ်လား..."

အတိတ်အကြောင်း ပြောဆိုပြီးနောက် ဝူကျောက်၏လေသံ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် သတ္တုတွင်းကျွန်လေးဦးကို လက်ညှိုးညွှန်ပြလိုက်၏။

ဤသတ္တုတွင်း ကျွန်လေးဦး ကျူးလွန်ခဲ့သော အမှားများအရ တာဝန်ခံတစ်ဦး၏ ရှုထောင့်မှ ကြည့်လျှင် ထိုပြစ်မှုမှာ သေဒဏ်ပေးရန် သေချာပေါက် မထိုက်တန်ချေ။

အများဆုံး အနေဖြင့် လျှပ်စီးကြာပွတ်ဖြင့် အချက်အနည်းငယ် ရိုက်ခံရခြင်း သို့မဟုတ် သတိပေးချက် အဖြစ် အသေးအမွှား အပြစ်ပေးခြင်းမျှသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဝူကျောက်နှင့် ကျုံးချင်တို့ထံတွင် ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေး ရှိကြ၏။

ထို့ပြင် ၃၅၂၃ တို့လူစု၏ အပြုအမူကို သူ မနှစ်သက်ချေ။

အကယ်၍ ထိုကဲ့သို့ အမှိုက်များကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခြင်းဖြင့် ကျုံးချင်ထံမှ ကျေးဇူးတင်မှုတစ်ခု ရရှိနိုင်ပါက သူ အလွန်အမင်း ဆန္ဒရှိပေလိမ့်မည်။

ဤစကားများကို ကြားချိန်၌ ၃၅၂၃တို့လူစုသည် လုံးလုံးလျားလျား စိတ်ပျက်အားငယ်သွားကြ၏။

ကျုံးချင်နှင့် တာဝန်ခံများ ကြားတွင် ထိုကဲ့သို့ ဆက်ဆံရေးမျိုး ရှိလိမ့်မည်ဟု သူတို့ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မျှော်လင့်ထားခဲ့ကြချေ။

သတ္တုတွင်းတွင် ဘုံနားလည်မှုတစ်ခု ရှိထားသည်။ ထိုအရာမှာ သတ္တုတွင်းကျွန်များကြားတွင် မောက်မာခြင်း သို့မဟုတ် ဗိုလ်ကျခြင်းတို့သည် အဆင်ပြေသော်လည်း သတ္တုတွင်းတာဝန်ခံများကိုမူ မည်သို့မျှ မစော်ကားသင့်ကြောင်းပင်။

ယင်သုံးပါးနယ်ပယ် ကျင့်ကြံဆင့်သာရှိသော တာဝန်ခံကိုပင် ရန်စစော်ကားခြင်း မပြုသင့်ချေ။

အကြောင်းအရင်းမှာ ထိုလူများအနက်မှ မည်သူမဆို သတ္တုတွင်းကျွန်တစ်ဦး၏ သေခြင်းရှင်ခြင်းကို လွယ်လင့်တကူ ထိန်းချုပ်နိုင်သောကြောင့်ပင်။

အချိန်တခဏအတွင်း ၃၅၂၃တို့လူစုသည် ထိတ်လန့်သွားကြ၏။

သူတို့သည် ခွေးများအလား မြေကြီးပေါ်တွင် ဝပ်တွားလိုက်ကြကာ ကျုံးချင်အား အဆက်မပြတ် ဦးညွှတ်နေခဲ့သည်။

"သခင်..."

"ကျွန်တော်တို့ မှားသွားပါတယ်..."

"ကျွန်တော်တို့က အဆင်အခြင်မဲ့ပြီး သခင်ကို စော်ကားမိပါတယ်..."

"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တန်ဖိုးမရှိတဲ့ အသက်တွေကို ချမ်းသာပေးဖို့ သခင်ကို တောင်းပန်ပါတယ်..."

"အခုကစပြီး သခင် အမိန့်ပေးသရွေ့ ကျွန်တော်တို့လေးယောက်က သခင်ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကို သေချာပေါက် လိုက်နာပါ့မယ်..."

ထိုအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် သူတို့ထံ၌ ယခင်က မာနထောင်လွှားမှု သို့မဟုတ် အာခံမှုများ လုံးလုံးလျားလျား မရှိတော့ချေ။

သူတို့သည် သနားစရာ ကောင်းသော တီကောင်များနှင့် တူညီနေပြီး အဆက်မပြတ် ဒူးထောက်ကာ သနားညှာတာမှုရရန်အတွက် ဦးညွှတ်အရိုအသေပြုနေကြသည်။

သို့သော် ကျုံးချင်သည် ဤအတွက် မည်သည့် သနားညှာတာမှုကိုမျှ မပြသခဲ့ချေ။

သူသည် ရှန်ဖေးကို ကြည့်လိုက်၏။

"ဒီလူလေးယောက်ကို ဘယ်လိုမျိုး ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းသင့်တယ်လို့ မင်း ထင်လဲ..."

ဤအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် ရှန်ဖေး လုံးလုံးလျားလျား မှင်တက်သွားခဲ့သည်။

တာဝန်ခံများ....

သူ၏အမြင်အရ ထိုလူများအားလုံးသည် သူ လက်လှမ်းမမီနိုင်သော အရေးပါသည့် ပုဂ္ဂိုလ်များပင်။

ထိုသို့ဆိုသည့်တိုင် ယခုအချိန်၌ ထိုလူများသည် သူ မိတ်ဆွေဖွဲ့ထားသော အစ်ကိုကျုံးနှင့် ရယ်မောကာ စကားပြောဆိုနေကြသည်။

သူတို့သည် သူ၏အစ်ကိုကျုံးကို မျက်နှာလုပ်ရန်အတွက် ယန်သုံးပါးနယ်ပယ် သတ္တုတွင်း ကျွန်လေးဦးကိုပင် လွှဲပြောင်းပေးခဲ့သည်။

ထိုမြင်ကွင်းမှာ သူ့အတွက် အလွန်အမင်း မယုံကြည်နိုင်စရာ ကောင်းလွန်းလှ၏။

ထိုသက်ရောက်မှုမှာ ယုံမှားသံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိအောင်ပင် သူ့အား အံ့အားသင့်တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

သူ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ချေ။

သူ မတော်တဆ တွေ့ဆုံခဲ့သော လမ်းသွားလမ်းလာတစ်ဦးနှင့် နဂါးတံခါးကို တက်လှမ်းစဉ်က သူ မိတ်ဆွေဖွဲ့ခဲ့သော အစ်ကိုကျုံးတွင် ဤမျှထိ အစွမ်းထက်သော ဆက်သွယ်မှုများ ရှိနေမည်ဟု ပင်။

အစ်ကိုကျုံးသည် တာဝန်ခံများနှင့်ပင် မိတ်ဆွေဖွဲ့နိုင်သည်။

အချိန်တခဏအတွင်း၌ သူ၏စိတ်ထဲရှိ ကျုံးချင်၏ပုံရိပ်မှာ ရုတ်တရက် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကြီးထွားလာသည်။

သူသည် အစ်ကိုကျုံးကို သေသေချာချာ ထွင်းဖောက်မမြင်နိုင်တော့ကြောင်း သူ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင်ပင် ရှန်ဖေး၏စိတ်နှလုံးသားမှာ အကြီးအကျယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေပေ၏။

လူဆိုးများဖြစ်ကြသော ၃၅၂၃ နှင့် တခြားလူသုံးဦးမှာ ယခင်က သူ့ကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေခဲ့သည်။

သူတို့သည် သူ၏ရတနာများကိုပင် လုယူရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။

ထိုမျှသာမက သူတို့သည် ခွေးများအလား သူ့ကို တွယ်ကပ်နေပြီး နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ခြိမ်းခြောက်နေခဲ့ကြ၏။

ယခင်က သူသည် အားနည်းပြီး ကျောထောက်နောက်ခံ မရှိသဖြင့် နှိမ့်ချသူတစ်ယောက်အဖြစ်သာ နေနိုင်ခဲ့သည်။

ယခု သူထံ၌ ထိုကဲ့သို့ အကူအညီများ ရရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ...

သူသည် မကျေနပ်မှုများကို ပြန်ဆပ်ပြီး နာကြည်းမှုများကို လက်စားချေရပေမည်။

"အစ်ကိုကျုံး... ဒီလူဆိုးတွေက သေသင့်တယ်..."

"သူတို့ကို ကျွန်တော့်ရဲ့လက်နဲ့ပဲ အဆုံးသတ်ခွင့် ပြုပါ..."

ကျုံးချင်က ဝူကျောက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဝူကျောက်က ရှန်ဖေးနှင့်ကျုံးချင်တို့တွင် သာမန်ထက်လွန်ကဲသော ဆက်ဆံရေးမျိုးရှိကြောင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

ဤအချိန်တွင် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေသော ၃၅၂၃တို့လူစုသည် သူတို့ကိုယ်သူတို့ ဆက်လက်၍ ထိန်းမထားနိုင်တော့ချေ။

သူတို့ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ကြပေ။

သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့်မာနအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ပြီးနောက် သူတို့ ရရှိခဲ့သောအရာမှာ သေမင်းသာ ဖြစ်နေဆဲပင်။

သေမင်းကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် မည်သူကမျှ တည်ငြိမ်စွာ မနေနိုင်ကြချေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ သူတို့ သေဆုံးရမည်ဖြစ်ရာ သူတို့၏ရက်စက်ကြမ်းတမ်းမှုများ တိုက်ရိုက်လောင်ကျွမ်းသွားတော့သည်။

"မင်းတို့က ငါတို့ကို သတ်ချင်ရင်... ငါတို့ရဲ့ ဓားစားခံတွေ ဖြစ်လိုက်စမ်း..."

၃၅၂၃ က ပထမဆုံး လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ရှန်ဖေးကို ပစ်မှတ်ထားကာ တိုက်ရိုက်ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

တခြားလူများကလည်း သူတို့ကို စောင့်ကြပ်နေသော ကျုံးယင်နှင့်ချန်ချီတို့ကို တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် နှစ်ဖက်ကြားရှိ အဆင့်ကွာခြားချက်မှာ ကြီးမားလွန်းလှ၏။

သူတို့သည် ယန်သုံးပါးနယ်ပယ်တွင်သာ ရှိနေပြီး ကျုံးယင်နှင့်ချန်ချီတို့သည် ဓမ္မသောင်းချီနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများပင်။

သူတို့၏ အထွတ်အထိပ် အခြေအနေတွင်ပင် ဓမ္မသောင်းချီနယ်ပယ်ကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ရန် ယန်သုံးပါးနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများတွင် မည်သည့်စွမ်းအားမျှ ရှိမည်မဟုတ်ချေ။

သူတို့၏စွမ်းအားများကို ချိတ်ပိတ်ခံထားရချိန်တွင်မူဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ချေ။

သူတို့ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ကျုံးယင်နှင့်ချန်ချီတို့သည် လက်ဝါးတစ်ချက်စီ ရိုက်လိုက်ရုံဖြင့် ထိုလူလေးဦးလုံးကို တိုက်ရိုက်ဖိနှိပ်လိုက်ကြ၏။

ဆူပူအုံကြွမှုတစ်ခုမှာ မစတင်မီမှာပင် အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။

ထိုမြင်ကွင်းက ရှန်ဖေးကို စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

သာမန် တာဝန်ခံများမှာ ယင်သုံးပါးနယ်ပယ် အစွမ်းထက်ကျင့်ကြံသူများသာ ဖြစ်ကြသည်။

အကယ်၍ ယန်သုံးပါးနယ်ပယ် အစွမ်းထက်သူများသာ ဆူပူအုံကြွလာပါက သူတို့သည် ထိုလူများကို ဖိနှိပ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ဤတာဝန်ခံများသည် လက်တစ်ချက် မြှောက်လိုက်ရုံဖြင့် ထိုလူများကို ဖိနှိပ်နိုင်ရာ ထိုအချက်က သူတို့ မည်မျှထိ သာမန်ထက် လွန်ကဲကြောင်း ပြသနေသည်။

ထို့ပြင် သူတို့သည် သာမန်ထက် ပို၍လွန်ကဲလေလေ သူ့အစ်ကိုကျုံး၏စွမ်းရည်များကို ပို၍ပေါ်လွင်စေလေလေပင်။

သူ အတွေးနက်နေစဉ်မှာပင် ချန်ချီက ရှန်ဖေးကိုကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မိတ်ဆွေ... မင်း လှုပ်ရှားလို့ ရပြီ...ဒီဓားကို သုံးလိုက်..."

သူသည် ဓားရှည်တစ်လက်ကို ရှန်ဖေးထံသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်ပေးလိုက်၏။

"ကျေးဇူးပါပဲ..."

ကျေးဇူးတင်စကား ပြောဆိုပြီးနောက် ရှန်ဖေးသည် ဓားကိုသယ်ဆောင်ကာ ၃၅၂၃တို့လူစု၏ရှေ့သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရောက်လာခဲ့သည်။

"သခင်... ကျွန်တော်တို့ မှားသွားပါတယ်..."

"ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့ကို အသက်ချမ်းသာပေးပါ... ကျွန်တော်တို့ ဘယ်တော့မှ ထပ်မလုပ်ရဲတော့ပါဘူး..."

သူတို့၏ ဆူပုအုံကြွမှုတွင် ကျရှုံးခဲ့သော ထိုလူလေးဦးသည် သေရေးရှင်ရေးကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူတို့၏သနားစရာကောင်းပြီး နှိမ့်ချသော မျက်နှာများသို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အဆုံးမဲ့နောင်တများ သူတို့၏စိတ်နှလုံးသားထဲတွင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူတို့သည် ဤသို့ဖြစ်လာမည်ဟု တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ကြချေ။

ယင်သုံးပါးနယ်ပယ် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ထံတွင် ထိုကဲ့သို့ နောက်ခံမျိုး ရှိနေမည်ဟု သူတို့ တွေးထင်မထားခဲ့ကြပေ။

အစောပိုင်းက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အမျိုးသမီးက ရှန်ဖေးအတွက် ရပ်တည်ပေးခဲ့ခြင်းမှာ အကြောင်းကိစ္စတစ်ခုပင်။

သို့သော် ယခုအချိန်၌ တစ်ဖက်လူတွင် သတ္တုတွင်းတာဝန်ခံများနှင့် မိတ်ဆွေဖွဲ့နိုင်သော မိတ်ဆွေတစ်ယောက် အမှန်တကယ် ရှိနေခဲ့သည်။

အကယ်၍ သူတို့သာ ရှန်ဖေး၏အဆက်အသွယ်များအကြောင်းကို ကြိုသိခဲ့ပါက သူတို့ သေသည်အထိ အရိုက်ခံရလျှင်ပင် ရှန်ဖေးကို ရန်စဝံ့ခဲ့မည် မဟုတ်ချေ။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဤလောကတွင် နောင်တအတွက် ဆေးမရှိချေ။

လူတိုင်းသည် သူတို့၏ လုပ်ရပ်များအတွက် တန်ဖိုးပေးဆပ်ရပေမည်။

ရှန်ဖေး၏လက်များ လှုပ်ရှားသွားပြီး ဓား ကျဆင်းသွားသည်နှင့်အမျှ ခေါင်းလေးလုံး မြေပြင်ပေါ်သို့ လိမ့်ဆင်းသွားတော့သည်။

ထိုလူလေးဦး သေဆုံးသွားမှုနှင့်အတူ ရှန်ဖေးသည် လုံးလုံးလျားလျား တက်ကြွသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဆဲလ်တိုင်း အားပေး အော်ဟစ်ပြီး ခုန်ပေါက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ နောက်ဆုံးတွင် ထိုအခိုက်အတန့်၌ သူ၏ စိတ်အခြေအနေကို စကားလုံး တစ်လုံးတည်းဖြင့်သာ အကျဉ်းချုပ်နိုင်သည်။

ထိုအရာမှာ စိတ်လန်းဆန်းပေါ့ပါးသွားခြင်းပင်။

...

All Chapters