အခန်း (၁၀၄၂)

ကျန်းမေ့က သူမ၏ရင်ဘတ်ကို ဖိကာတည်‌ငြိမ်စေရန် တစ်ခဏမျှအချိန်ယူလိုက်ရ၏။

"သူပြောတာက... ငါတို့ကို စိတ်လိုက်မာပါမလုပ်ဖို့နဲ့ သူ မကြာခင်ရောက်လာမယ်လို့ပြောတယ်။မှတ်ထားနော်၊ ဗောဓိဂိုဏ်းနဲ့ အရင်ဆုံး ပြဿနာမတက်စေနဲ့တဲ့"

ဘွဲ့ရစစ်သူကြီးတစ်ဦးထံမှ တုံ့ပြန်မှုကို ရရှိလိုက်သောကြောင့် ကျောက်ညီအစ်ကိုက သိသာထင်ရှားစွာပင်ယုံကြည်မှုများရရှိသွားကြပြီး သူတို့၏စကားပြောဆိုမှုများမှာလည်း ထစ်ငေါ့ခြင်း မရှိတော့ပေ။

ကျန်းမေ့က သူမ၏နှုတ်ခမ်းများကို တင်းတင်းစေ့ထားလိုက်ပြီး ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ၊ လောလောဆယ် ဒီအတိုင်းပဲ ထားလိုက်ကြတာပေါ့"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမ ရှေ့သို့ခြေလှမ်းလိုက်၏။

သို့သော် သူမ စကားမဆုံးမီမှာပင် ကျန်းမေ့၏တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းသွားခဲ့သည်။ သူမရှေ့သို့ တည့်တည့်စိုက်ကြည့်နေပြီး ကြီးမားလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အလိုအလျောက်စုစည်းလိုက်ကာကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရန်သူတစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည့်အလား အသင့်ပြင်ထားလိုက်၏။

သူတို့သုံးဦး စကားပြောဆိုနေစဉ်အတွင်း ခြံဝင်းထဲတွင် ပုံရိပ်တစ်ခုရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်းကို လုံးဝ သတိမထားမိခဲ့ကြပေ။

မိုးမြေ၏စွမ်းအင်များပြင်းထန်စွာ ဆူပွက်နေသော်လည်း ထိုသူက တစ်ချက်မျှကြည့်လိုက်သော အခိုက်အတန့်တွင် ၎င်းတို့သည် ထူးဆန်းစွာပင် ငြိမ်သက်သွားခဲ့၏။

ထိုသူကသူ၏လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ တံဆိပ်ပြားတစ်ခုကိုထုတ်ယူလိုက်ပြီး ထိုလူစု၏ရှေ့တွင် လှုပ်ယမ်းပြလိုက်လေသည်။

ထိုတံဆိပ်ပြားက ကျန်းမေ့၏အမြင်အာရုံထဲသို့ ဝင်ရောက်လာရာကြီးမားသော နေမင်းပုံစံကြောင့် သူမ၏မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး သူမ၏မျက်လုံးများထဲတွင် အနေရခက်သော အမူအရာများ ရုတ်တရက်ပြည့်နှက်လာကာ ဖျော့တော့နေသော သူမ၏အသားအရေပင်လျှင် အနည်းငယ် နီမြန်းသွားခဲ့သည်။

သူမ အထင်မမှားပါက သူမခုလေးတင် ပြောဆိုခဲ့သော စစ်သူကြီးဝူရှန်း၏နာမည်ကို ဤလူက အကုန်အစင်ကြားသွားမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

"အရှင့်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

ကျန်းမေ့က သူမ၏စိတ်ခံစားချက်များကို လျင်မြန်စွာထိန်းညှိလိုက်ပြီး ကျောက်ညီအစ်ကိုကို ခေါ်ဆောင်ကာ ထိုသူ၏ရှေ့တွင် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ကိစ္စရှိတာကို ပြောပါ"

ရှန်းယီ တံဆိပ်ပြားကိုသိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး သူတို့၏ စောစောက စကားဝိုင်းကို မကြားခဲ့သည့်အလား ဟန်ဆောင်နေခဲ့သည်။

လူတိုင်းက အောက်ခြေအဆင့်မှတက်လာကြသူများဖြစ်ရာ မည်သည့်နေရာမှန်းမသိ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော အထက်လူကြီးတစ်ဦးအပေါ် သူတို့၏မယုံကြည်မှုကို သူ နားလည်ပေးနိုင်ပေသည်။

"အမိန့်အတိုင်းပါပဲ"

ကျန်းမေ့က သူမ၏ချွေးများကို တိတ်တဆိတ် သုတ်လိုက်ပြီး စိတ်သက်သာရာရသွားပါသည်။

ဤအထပ်အရာရှိက အလွန်လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီးတည်ရှိမှု အရိပ်အယောင်မျှမရှိသော သရဲတစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း ကံကောင်းထောက်မစွာပင် သူက သဘောထားသေးသိမ်သူတစ်ဦး မဟုတ်ပုံရဘဲ စကားပြောဆိုရန် တော်တော်လေး အဆင်ပြေလှပေသည်။

ကျောက်ညီအစ်ကိုကလည်း ဤမျှငယ်ရွယ်သော အမည်ခံစစ်သူကြီးတစ်ဦးကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ဖူးခြင်းဖြစ်ရာ သိချင်စိတ်ပြင်းပြနေသော်လည်း အနည်းငယ်ထိတ်လန့်နေခဲ့ကြ၏။

ကောင်းကင်ဘုံ၏ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားဖွယ်ဆိုသည်မှာ ချီးကျူးဖွယ်ကောင်းသော အသုံးအနှုန်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောအလားအလာကို ညွှန်ပြနေပေသည်။

သို့သော်လည်း ၎င်းနှင့်အပြိုင်ခွန်အားတွင်ဖြစ်စေ အတွေ့အကြုံတွင်ဖြစ်စေ အသက်ကြီးသော မျိုးဆက်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်သော အားနည်းချက်တစ်ခုရှိနေပေသည်။

နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးဌာနက အစိုးရရုံးတစ်ခုဖြစ်ပြီး မသေမျိုးဂိုဏ်းမဟုတ်ပေ။ ပြင်ပတိုက်ပွဲများတွင် ပြင်ပလူများက တစ်စုံတစ်ယောက်၌ကောင်းမွန်သော အလားအလာရှိနေရုံမျှဖြင့် သက်ညှာပေးလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးက အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ တိုးလာကာ အနောက်တောင်စီရင်စုတွင်ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ပြန်လည်ပြောပြလိုက်ကြ၏။

ရှန်းယီက အဆုံးတိုင်အောင် တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ မြို့နယ်အစိုးရရုံးဆီသို့ ခြေလှမ်းလိုက်သည်။

"လမ်းပြပါ"

၎င်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးသည် တွေဝေသွားခဲ့ကြ၏။

ကျန်းမေ့က အလိုအလျောက်အတင်းပြုံးပြကာ လက်ကို ဆန့်ထုတ်၍ပြောလိုက်လေသည်။

"အရှင် ကျေးဇူးပြုပြီး ခဏစောင့်ပါဦး၊ စစ်သူကြီးဝူရှန်းက အရင်က ပြောခဲ့တယ်..."

သူမ စကားမဆုံးမီမှာပင် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်လေးက သူမဆီသို့အကြည့်ပြန်လှည့်လာသည်ကို သူမ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုဖြူဖျော့ပြီးချောမောသော မျက်နှာပေါ်တွင် သိသာထင်ရှားသော စိတ်ခံစားချက် အပြောင်းအလဲများကို မတွေ့ရဘဲ သူ၏အမူအရာမှာ ယခင်ကအတိုင်းပင်။

သို့တိုင်အောင် ထိုတူညီသော အကြည့်တစ်ခုတည်းကပင် ကျန်းမေ့ကို လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော ခံစားချက်တစ်ခုကို ပေးစွမ်းနေခဲ့၏။

သူမ၏ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားသကဲ့သို့ပင် ခံစားလိုက်ရသည်။

"လမ်းပြပါလို့ ငါပြောပြီးပြီလေ"

ရှန်းယီက သူ၏အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ သူ မည်မျှပင်နားလည်ပေးနိုင်စေကာမူ စီရင်စုသုံးခုနယ်မြေအတွင်း သူ၏အမိန့်များကို လျစ်လျူရှုခံရခြင်းကို သူ လက်မခံနိုင်ပေ။

သူ၏လက်အောက်ငယ်သားများက သူ့ကို ကျော်လွန်၍ ပြဿနာများကိုတင်ပြသည့် အတိုင်းအတာအထိပင် ဖြစ်နေခဲ့၏။

"..."

ကျန်းမေ့က သူမ၏အံများကို တင်းတင်းကြိတ်ထားလိုက်၏။

စောစောက သူမအကဲဖြတ်မှားခဲ့ကြောင်း သူမ ဝန်ခံလိုက်သည်။

ဤငယ်ရွယ်သော အမည်ခံစစ်သူကြီးက ငယ်ရွယ်သော်လည်း ရန်စ၍မရနိုင်သောဒေါသမျိုးရှိပြီး ဒေါသထွက်လာပါက တော်တော်လေး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနိုင်ပေသည်။

ဤသို့သော ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးမျိုးဖြင့် သူ့ကို အထင်သေးမိခြင်းမှာ မည်သူမဆိုနောက်ဆုံးပြုလုပ်ချင်မည့် အရာတစ်ခုပင်။

သို့သော် နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးဌာနက ကလေးများ ကစားရန် နေရာတစ်ခု မဟုတ်ပေ။ တစ်စုံတစ်ဦးသည် စိတ်လိုက်မာပါမလုပ်ဆောင်သင့်ဘဲ အစစ်အမှန်ပြဿနာများကို ဖန်တီးမိပါက ကြီးမားသော ပရမ်းပတာဖြစ်မှုဆီသို့ ဦးတည်သွားစေနိုင်ပေသည်။

"လောလောဆယ် အခြေအနေကို သွားကြည့်ဖို့ အရှင့်ကို ကျွန်မအရင်ခေါ်သွားပါ့မယ်။ ဒါပေမယ့် ဗောဓိဂိုဏ်းနဲ့ အဲဒီ ကောက်ကျစ်တဲ့ ဘုန်းကြီးတွေ ပါဝင်ပတ်သက်နေပြီးကိစ္စတွေ ရှုပ်ထွေးနေတဲ့အတွက် အရှင်က တခြား အမည်ခံစစ်သူကြီးနှစ်ဦးနဲ့လည်း တိုင်ပင်ချင်တိုင်ပင်ရပါလိမ့်မယ်..."

ကျန်းမေ့က အတင်းပြုံးပြကာ ရှန်းယီ၏ဘေးမှ လျှောက်သွားရင်း သူ၏မကျေနပ်မှုကို ပြေပျောက်စေရန် မျှော်လင့်နေခဲ့သည်။

"ငါ ဘာလုပ်နေတယ်ဆိုတာ ငါ သိပါတယ်"

ရှန်းယီက ထိုလူစုကို ထပ်မံ၍အခက်မတွေ့စေတော့ပေ။ အားလုံးမှာကိစ္စရပ်များကို ဖြေရှင်းရန် အပြင်ရောက်နေကြခြင်းဖြစ်ပြီး လက်အောက်ငယ်သားများက သူ့ကို အပြည့်အဝ မယုံကြည်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စများကို စကားလုံးသက်သက်ဖြင့်ဖြေရှင်း၍ မရနိုင်ဘဲ စိတ်ရှည်သည်းခံမှုကသာ အဓိကကျပေသည်။

"ဟုတ်ပါတယ် ဟုတ်ပါတယ်"

ကျန်းမေ့က ကလေးတစ်ယောက်ကို နှစ်သိမ့်သကဲ့သို့ သူ့ကိုမြှောက်ပင့်ပြောဆိုလိုက်ရင်း သူမ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု အရိပ်အယောင်အချို့ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် စစ်သူကြီးဝူရှန်း အမြန်ရောက်လာစေရန် မျှော်လင့်လျက် ကောင်းကင်ကန့်လန့်ကာဆီသို့ ခိုးကြည့်လိုက်၏။