ကျားနဂါး အာဟတ်၊မင်းရဲ့ကျားနဂါးက ဘယ်မှာလဲ

ရှူး

ကျယ်ပြန့်လှသော နှလုံးသားမီးတောက်က ဖြည်းညှင်းစွာပျောက်ကွယ်သွားပြီးစူးရှသော တောင်လေများတိုက်ခတ်သံသာ ကျန်ရစ်တော့၏။

ကျန်းမေ့က ကျောက်ညီအစ်ကိုနှင့်အတူ ရုပ်ဆိုးသောမျက်နှာအမူအရာများဖြင့် ရပ်နေကြသည်။

ရတနာခုနစ်ပါး ဗောဓိသတ္တ၏တရားဟောကြားမှု ဖြစ်ရပ်နောက်ပိုင်းမှစ၍ လမ်းစဉ်သုံးသွယ်နှင့် နတ်ဘုရားမင်းဆက်တို့အကြားဆက်ဆံရေးက မသိမသာယိုယွင်းလာခဲ့လေသည်။

မသေမျိုးခုံရုံးမှတုံ့ပြန်မှု မရှိသေးသောကြောင့်သာ ၎င်းတို့ လုံးဝအဆင်မပြေဖြစ်သွားခြင်း မရှိသေးချေ။

သို့သော် ဤဘုန်းကြီးတစ်စု၏အပြုအမူမှာ ပိုမို၍ မောက်မာလာခဲ့၏။

သူတို့က နတ်ဘုရားမင်းဆက်မှဖြစ်ကြောင်း အထောက်အထားများကိုထုတ်ဖော်ပြသပြီးဖြစ်သော်လည်း ဤဘုန်းကြီးများက ခုံရုံးအရာရှိထံမှ လူများကို ခေါ်ဆောင်သွားလိုကြဆဲပင်။

အပြင်ဘက်တွင်ဆိုလျှင် အဆင်ပြေနိုင်သော်လည်း ဤနေရာမှာ အနောက်တောင်စီရင်စု၏နယ်မြေဖြစ်လေသည်။

"ဟူး"

ကျန်းမေ့ အကြောက်ဆုံးအခြေအနေမှာ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့လေပြီ။ စစ်သူကြီး ဝူရှန်းမှာ နောက်ကျနေသဖြင့် ယခုတိုင်ရောက်ရှိမလာသေးချေ။

ယခုအခြေအနေကို မည်သို့ဖြေရှင်းရမည်ကို သူမ အသည်းအသန် စဉ်းစားနေစဉ် နန်ယန်စစ်သူကြီး၏ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော အသံကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရ၏။

နောက်ဆုံး အခွင့်အရေး ဟုတ်လား။

ကျန်းမေ့က ထိတ်လန့်တကြား မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ဘေးရှိ ကျောက်ညီအစ်ကို၏မျက်နှာအမူအရာများမှာလည်း သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

သူတို့အားလုံးက မကြာသေးမီကမှ ခန့်အပ်ခံရသော ဤအမည်ခံစစ်သူကြီးကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ရခြင်းဖြစ်ပြီး မီးရှို့လိုက်သော လုပ်ရပ်မှတစ်ဆင့် သူ၏စိတ်သဘောထားကို စတင်နားလည်လာခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ဗောဓိဂိုဏ်းမှ ခွန်အားကြီးမားသူ တစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် နန်ယန်စစ်သူကြီးက ဤမျှ ပြတ်သားနေလိမ့်မည်ဟု သူတို့မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြချေ။

"ဒါက..."

ကျောက်ညီအစ်ကိုက ကျန်းမေ့ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်လိုက်ကြပြီး အချိန်ဆွဲထားရန်သာ လိုအပ်ကြောင်း သိရှိထားကြသည်။ စစ်သူကြီး ဝူရှန်း ရောက်ရှိလာပါက သူ၏ကြွယ်ဝသော အတွေ့အကြုံဖြင့် ဤကိစ္စကို အလွယ်တကူဖြေရှင်းနိုင်ပါလိမ့်မည်။

နန်ယန်စစ်သူကြီးက ပဋိပက္ခကို ဘာကြောင့် ပိုမို ပြင်းထန်လာစေရသနည်း။

သူက အရမ်းလောကြီးနေဆဲပဲ။

ကျန်းမေ့က ရှန်းယီ၏တွေးတောပုံကို အနည်းငယ် နားလည်နိုင်၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ၎င်းမှာ အမည်ခံစစ်သူကြီး တစ်ဦး၏အဆင့်အတန်းဖြင့် သူ၏ပထမဆုံးတာဝန်ဖြစ်ရာ သာမန်လူတိုင်းက အထက်လူကြီးများအပေါ် အထင်ကြီးမှု ကောင်းကောင်းရစေရန် ၎င်းကို ချောမွေ့စွာ ပြီးမြောက်လိုကြမည်သာဖြစ်သည်။

သို့သော် ဗောဓိဂိုဏ်းမှ တစ်စုံတစ်ယောက်နှင့် အမှန်တကယ်တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ အသေးအဖွဲကိစ္စမဟုတ်ချေ။

အကယ်၍ သူတို့ မနိုင်ခဲ့လျှင် နတ်ဘုရားမင်းဆက်အတွက် မျက်နှာပျက်စရာဖြစ်ရုံသာမက ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနိုင်ခြေလည်း ရှိလေသည်။ အကယ်၍ သူတို့နိုင်ခဲ့လျှင် ဤဘုန်းကြီးကို မည်သို့ကိုင်တွယ်ရမည်မှာ အခြားပြဿနာတစ်ခုဖြစ်လာပါလိမ့်မည်။

အမှန်တကယ် တိုက်ပွဲမစလိုဘဲ ဗောဓိဂိုဏ်း၏တပည့်များကို ခြောက်လှန့်ရန် ဤကဲ့သို့သောစကားလုံးများကို အသုံးပြုခြင်းကမူ သိပ်ပြီး လက်တွေ့မကျလှချေ။

ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောရလျှင် သူတို့ကိုယ်တိုင်၏ခုံရုံးအရာရှိဆိုသော အမည်နာမကိုပင် အသေးစိတ် သတ်မှတ်ပေး၍မရနိုင်ပေ။

ထိုသို့ တွေးမိပြီးနောက် ကျန်းမေ့က တိတ်ဆိတ်စွာ ရှေ့သို့ တိုးသွားကာ အခြားသူများနှင့် ပိုမိုနီးကပ်စွာ နေလိုက်၏။

သို့သော် သူမ ရှန်းယီနှင့် မတိုင်ပင်နိုင်မီမှာပင် ဘုန်းကြီးလေး ကျစ်ခုန်းက အရင်ဆုံး စကားစလိုက်သည်။

"ဆရာတော်၊ အင်ပါယာခုံရုံးက နတ်ဆိုးတွေကို နှိမ်နင်းတာကတရားမျှတတဲ့လုပ်ရပ်တစ်ခုပါ။ အရင်က ဆရာတော်ပဲ ကျွန်တော်တို့က ပြင်ပလူတွေလို့ပြောခဲ့ပြီး အခု ဒီကိစ္စမှာဝင်စွက်ဖက်တာက အကြောင်းပြချက်အရရော စိတ်ခံစားမှုအရပါ တရားမျှတမှု မရှိပါဘူး။ ကျောင်းတော်ကို မြန်မြန် ပြန်သွားတာ ပိုကောင်းပါတယ်"

ဘုန်းကြီးလေး ကျစ်ခုန်းက လောကအတွေ့အကြုံ နည်းပါးလှသော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် မသေမျိုးရောင်းရင်းရှန်းက သူ၏ကြောင့်သာ ချက်ချင်းလှုပ်ရှားခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ခဲ့ကြောင်း သူ မြင်တွေ့နိုင်ပါသည်။

ဆရာတော် ဟွေ့ကျန်း၏ခွန်အားကို သိထားသဖြင့် သူတို့ကြားတွင်ပဋိပက္ခများ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ကို သူ ရပ်ကြည့်မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

ဂျူနီယာ တစ်ဦးအနေဖြင့် ဤမျှ လေးနက်သော စကားများကို ပြောဆိုခြင်းမှာ အနည်းငယ် ရိုင်းစိုင်းလွန်းနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ကျစ်ခုန်းက သူ၏ဆရာ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲပင်။

"..."

ဘုန်းကြီးဟွေ့ကျန်းက လက်ကောက်ဝတ်မှ အသေးအဖွဲအားကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ အပြုံးကို ဖြည်းညှင်းစွာ ရုပ်သိမ်းလိုက်ကာ မိုက်မဲသော ဘုန်းကြီးကိုဂရုမစိုက်ဘဲ ရှန်းယီကို တည့်တည့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

"အရာရှိက ငါ့ကိုအခွင့်အရေး ပေးချင်တာလား"

သူက ရှန်းယီ ကိုင်ထားသော သံတုတ်၏အစွန်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မြှောက်လိုက်လေသည်။

"ငါက ဒီအခွင့်အရေး မလိုဘူးလို့ ပြောရင်ကော"

ဘုန်းကြီးဟွေ့ကျန်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး သူ၏အသံမှာလည်း ဂရုမစိုက်သည့် အေးအေးဆေးဆေးလေသံတစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

"ရိုင်းစိုင်းတဲ့ ဘုန်းကြီး။ သင် ဘယ်လိုများ ရဲတင်းနေတာလဲ"

ကျန်းမေ့က ပြဿနာကိုအာရုံခံမိနေပြီဖြစ်ရာ ချက်ချင်းပင် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ သူမ၏လက်ကို လှုပ်ယမ်းလိုက်ရာ တောက်ပသောအဝါရောင် အထည်စတစ်ခုကျဆင်းလာပြီး စာသားများနှင့် တံဆိပ်တုံးကြီးကို ပြသနေကာ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် နတ်ဘုရားမင်းဆက်၏နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးစာရွက်စာတမ်းဖြစ်လေ၏။

"နတ်ဘုရားမင်းဆက်ကို မင်း အာခံရဲလား"

"ကျွတ်"

ဘုန်းကြီးဟွေ့ကျန်းက ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ခါယမ်းလိုက်ပြီး ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ပြောလိုက်၏။

"ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ စွပ်စွဲချက်ကို ငါ လက်မခံရဲပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့"

သူက အသံကိုဆွဲငင်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်ဆန်များမှာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပလာသည်။

"ဘုန်းကြီး တစ်ပါးက ဒီဘေးဒုက္ခကို ဖယ်ရှားပစ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ပေမယ့်၊ အာဟတ်တစ်ပါးဆိုရင်ကော ဒီနတ်ဆိုးကို ဖမ်းဆီးပြီးကျောင်းတော်ကို ပြန်ခေါ်သွားဖို့ မျက်နှာရှိပါသလား"

"ခုံရုံးအရာရှိမင်း"

ဘုန်းကြီးဟွေ့ကျန်းက သူ၏ရှေ့ရှိ လူငယ်လေးကို အဓိပ္ပါယ်ပါပါ မေးမြန်းလိုက်၏။

လူကိုယ်တိုင် ရောက်ရှိနေသော်လည်း ဗောဓိဂိုဏ်းက ဤတပည့်များ၏အသက်ကို မကာကွယ်နိုင်ပါက ကျောင်းတော်၏ကြီးမားသော အစီအစဉ်များကို မည်သို့ အကောင်အထည်ဖော်နိုင်မည်နည်း။

ယခုအခါ နတ်ဘုရားမင်းဆက် သို့မဟုတ် ဗောဓိဂိုဏ်းတစ်ခုခုက အရှုံးပေးရပါလိမ့်မည်။

အခြေအနေက ပိုမိုတင်းမာလာနေလေသည်။ မည်သူ၏နောက်ခံက ပိုမို ခိုင်မာသည်ဖြစ်စေ လက်တွေ့အခြေအနေသို့ ရောက်လာသောအခါ မည်သူ၏နည်းလမ်းများက ပိုမို အားကောင်းကြောင်းကို ကြည့်ရပါလိမ့်မည်။

ယနေ့တွင် သူက ဤရေနဂါးနတ်ဆိုးကို ကာကွယ်ပေးခဲ့သည်။

"..."

ရေနဂါးနတ်ဆိုးထက် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော ရွှေရောင်တောက်ပမှုကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ အားလုံးနီးပါး၏မျက်နှာအမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားကြ၏။

ကျစ်ခုန်းပင်လျှင် သူ၏ဆရာရ နတ်ဘုရားမင်းဆက်အတွင်း၌ဘေးဒုက္ခဖြစ်စေသော သားရဲတစ်ကောင်အတွက် အမှန်တကယ် မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်ပေးလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

နတ်ဆိုးသုတ်သင်သူ သုံးဦး၏မျက်နှာများမှာ အလွန်အမင်း ရုပ်ဆိုးသွားခဲ့လေပြီဖြစ်၏။

အင်ပါယာခုံရုံး၏ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ အမှန်တကယ်ပင် မှန်ကန်ခဲ့သည်။ ထိုဗောဓိသတ္တ၏တရားဟောကြားမှုမှစတင်၍ ဤဘုန်းကြီးတစ်စုက ပိုမို၍ လွှမ်းမိုးခြယ်လှယ်လာခဲ့ကြသည်။

ဤသည်မှာ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်၏အသက်အတွက် ပြိုင်ဆိုင်မှုသက်သက် မဟုတ်ဘဲ လမ်းစဉ်သုံးသွယ်နှင့် အင်ပါယာခုံရုံးတို့အကြား အသာစီးရရန်အတွက် ရုန်းကန်မှုတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေသည်။

ယနေ့ဖြစ်ရပ်များသာ ပေါက်ကြားသွားပါက အခြားသူများလည်း သေချာပေါက် လိုက်လုပ်ကြမည်ဖြစ်ပြီး အင်ပါယာခုံရုံးက ဤလူများကို နှိမ်နင်းရန် ခက်ခဲသွားပါလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်မှာပင်။

ရှန်းယီက ကျစ်ခုန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဖြည်းညှင်းစွာမတ်တတ်ရပ်လိုက်ကာ ဘုန်းကြီးဟွေ့ကျန်းကို တည့်တည့် စိုက်ကြည့်ရင်းလေးနက်စွာ ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

"ငါ့အတွက်တော့ မင်းမှာ ဘာမျက်နှာမှ မရှိဘူး"

"ဟင်"

ဟွေ့ကျန်းက ဤလူငယ်လေးက သူ့အား ဤကဲ့သို့ ပြောဆိုလာလိမ့်မည်ဟု ရှင်းလင်းစွာကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

သူ တစ်ခဏမျှရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ထပ်မံ ပြုံးလိုက်သည်။

သို့သော် သူ၏ယခင် ညင်သာသော အမူအရာနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဤအပြုံးက ကြမ်းကြုတ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

"မှတ်ထားလိုက်၊ ငါ့ရဲ့ဘွဲ့တော်က ဟွေ့ကျန်း၊ ငါက ဗောဓိဂိုဏ်းရဲ့ကျားနဂါး အာဟတ်ပဲ"