နိုးထခြင်း... ဝမ်ရှိုကျဲ့ရဲ့ သွေးဆက် ပါရမီ

တကယ်တော့ ဝမ်ရှိုကျဲ့ရဲ့ ပါရမီက အခြား နဝမအဆင့် မိသားစုတွေက ကလေးတွေနဲ့ ယှဉ်ရင် မဆိုးပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ ဒီပါရမီနဲ့ သူက ဝိညာဉ်အဆင့်ကို ရောက်နိုင်ပြီး အနှစ် နှစ်ရာ နီးပါး အသက်ရှင်နိုင်တာက အခြေခံအားဖြင့် အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက်ပါပဲ။

သူ ဒီထက် ပိုသွားချင်ရင် သူ့ရဲ့ လက်ရှိ ပါရမီနဲ့ အလားအလာအရ အရင်းအမြစ်တွေကို အများကြီး ပုံအောပြီး သုံးရင်တောင် အခွင့်အရေးက အတော်လေး နည်းပါတယ်။ သေချာတာပေါ့... ပုံအောပြီး သုံးလို့ မရဘူးလို့ ပြောတာ မဟုတ်ပေမယ့် ကောင်းကင်လူသား အဆင့်ကို ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေးကတော့ နည်းပါတယ်။

"လိချီ... နင့်ရဲ့ စတုတ္ထဦးလေးကို လိုက်ပြ"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က သူ့ရဲ့ အံ့ဩမှုကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်တယ်။

"ဘယ်နားမှာလဲ ဆိုတာ နင် မှတ်မိသေးတယ် မလား... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နင်က ဒီမိသားစုရဲ့ နောက်ဘက် တောင်တန်းတွေနဲ့ ရင်းနှီးတာပဲ"

"ဝေဝါးဝါးတော့ မှတ်မိတယ် သမီး တောင်ပေါ် မတက်တာ နှစ်နှစ်လောက် ရှိပြီ"

ဝမ်လိချီက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်တယ်။

"စတုတ္ထဦးလေး... ဒီရာသီမှာ တောသစ်သီး အများစုက မမှည့်သေးဘူး၊ ခါးပြီး ဖန်တယ်၊ မစားကောင်းဘူး"

အဲဒီ တောသစ်သီးတွေကို ဘယ်သူက လိုချင်လို့လဲ။ နင့်ရဲ့ စတုတ္ထဦးလေး က ကျောက်ရိုးတွင်းခြင်ဆီ ကို လိုချင်တာ။

သူ့ရဲ့ မျက်ခွံတွေ လှုပ်သွားတယ်... ဒါက ဘယ်လို တွေးခေါ်ပုံမျိုးလဲ။

ထားလိုက်ပါတော့၊ သူမကို ခေါ်သွားပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှာတာပေါ့။

ထို့နောက် သူက ဝမ်လိချီကို ဆွဲခေါ်သွားပြီး ဘိုးဘေးလုံယန်နဲ့ ဘိုးဘေးရှောင်ဟန်တို့ကို သွားရှာပါတယ်။ နောက်ဘက် တောင်တန်းမှာ ကျောက်ရိုးတွင်းခြင်ဆီ ရှိနေနိုင်တယ် လို့ ကြားတဲ့အခါ သူတို့လည်း အံ့ဩသွားကြပါတယ်။ ဒီအရာက ဓနဥစ္စာ တစ်ခုနဲ့ ညီမျှပြီး ဝမ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု အားလုံးကို ရောင်းချရင်တောင် ရိုးတွင်းခြင်ဆီ သန့်စင်ခြင်း ဆေးလုံး တစ်လုံး မဝယ်နိုင်ပါဘူး။ လူလေးယောက် အဖွဲ့ တောင်ပေါ်ကို တက်သွားကြပါတယ်။

ဝမ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ပင်မ အိမ်တော်က လျိုအန်း တောင်တန်းရဲ့ အခက်အလက် တစ်ခုမှာ တည်ရှိပါတယ်။

အဲဒါက အခက်အလက် တစ်ခု သက်သက် ဖြစ်ပေမယ့် ခမ်းနားပြီး ကျယ်ဝန်းကာ တောင်တန်းတွေ ထပ်နေပါတယ်။ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်က အရမ်း အန္တရာယ် များပြီး သာမန် သားရဲတွေတောင် ဖြတ်ကျော်ဖို့ ခက်ခဲကာ ဝမ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ပင်မ အိမ်တော်အတွက် သဘာဝ အတားအဆီး တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။

ဘိုးဘေးကျိုးရွှမ်က ပင်မ အိမ်တော် တည်ဆောက်ဖို့ ဒီနေရာကို အစပိုင်းမှာ ရွေးချယ်ခဲ့တာက ကာကွယ်ဖို့ လွယ်ကူပြီး တိုက်ခိုက်ဖို့ ခက်ခဲတာကြောင့် ဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယ အနေနဲ့ ဒီနေရာက တောင်တွေ ရေတွေနဲ့ ဖုန်းရွှေ ကောင်းလို့ ဖြစ်ပါတယ်။

သေချာတာပေါ့... ဘိုးဘေးကျိုးရွှမ်က ပတ်ဝန်းကျင်က သားရဲတွေကို အကြိမ်ကြိမ် ရှင်းလင်းခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်တဲ့အတွက် ယေဘုယျအားဖြင့်တော့ ဘေးကင်းပါတယ်။

ဝမ်လိချီ ငယ်သေးတာနဲ့ သူမရဲ့ ခရီးသွားလာမှု အကန့်အသတ် ရှိတာကို ထည့်တွက်ရင် သူမက အဲဒီ အန္တရာယ် များတဲ့ တောင်ကျ ချောင်းတွေကို ဖြတ်ကျော်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ဒါကြောင့် ရှာဖွေရမယ့် အကွာအဝေးက အများကြီး ကျဉ်းသွားပါတယ်။

နှစ်ရက်လောက် ရှာဖွေပြီးနောက်။

ဝမ်လိချီ ရုတ်တရက် သတိရသွားပါတယ်။

"စတုတ္ထဦးလေး... အဲဒီမှာ... တောင်ကြားထဲက ချောင်းလေး အတိုင်း လိုက်သွားရင် ရှေ့မှာ ရေတံခွန် အသေးလေး တစ်ခု ရှိတယ် ဂူက ရေတံခွန် နောက်ကွယ်မှာ ရှိတာ"

အားလုံးက သူမရဲ့ လမ်းညွှန်မှုအတိုင်း လိုက်သွားကြပြီး ရေတံခွန် အသေးလေး တစ်ခုရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ဖုံးကွယ်နေတဲ့ ဂူတစ်ခုကို တကယ်ပဲ ရှာတွေ့ခဲ့ပါတယ်။

ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားတဲ့ ဝမ်ရှိုကျဲ့က မီးတုတ် အနည်းငယ်ကို ထွန်းညှိလိုက်ပြီး ကွေ့ကောက်နေတဲ့ ဂူထဲကို ဝင်သွားရာ မကြာခင်မှာပဲ သူတို့ ရှေ့က မြင်ကွင်းက ရှင်းလင်းသွားပြီး အားလုံးက ကျယ်ဝန်းတဲ့ ဂူတစ်ခုထဲကို ရောက်သွားကြပါတယ်။

ဂူရဲ့ အပေါ်ဘက်မှာ ဇောက်ထိုး တွဲလောင်းကျနေတဲ့ ကျောက်စက်ပန်းဆွဲတွေ အများကြီး ရှိပြီး အဲဒီကနေ အရည် တချို့ ကျဆင်းနေပါတယ်။

"စတုတ္ထဦးလေး... ဒီသာမန် တောင်ကျ စမ်းရေတွေကို မကြည့်နဲ့ အရသာရှိတာ ဘာမှ မရှိဘူး"

ထို့နောက် ဝမ်လိချီက အားလုံးကို ရှေ့သို့ ဦးဆောင်သွားပြီး မကြာမီ သာမန်ဟု ထင်ရသော ကျောက်စက်ပန်းဆွဲ တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

"စတုတ္ထဦးလေး ကြည့်... ဒါပဲ... သူကနေ ကျလာတဲ့ တောင်ကျ စမ်းရေက အရမ်း အရသာရှိတယ်" ဝမ်လိချီက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"…….."

ဝမ်ရှိုကျဲ့ သေချာ ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဤကျောက်စက်ပန်းဆွဲ၏ ထူးခြားချက်ကို သူ တကယ် မမြင်နိုင်ပေ။ သို့သော် ၎င်းသည် အတော်လေး မြင့်သော နေရာတွင် တွဲလောင်းကျနေပြီး ဆယ်မီတာခန့် မြင့်လေသည်။

၎င်း၏ တိုက်ရိုက် အောက်ဘက်ရှိ ကျောက်တုံးသည် လက်သီးဆုပ်ခန့် အရွယ်အစားရှိ ချိုင့်ခွက် တစ်ခု ဖြစ်သွားအောင် ရေစက်ကျခံထားရပြီး ထိုနေရာသည် ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ကြည်လင်နေလေသည်။

ထိုချိုင့်ခွက်ထဲတွင် ကြယ်ရောင်များ သဲ့သဲ့လေး ထုတ်လွှတ်နေသော တပိုင်း ပွင့်လင်းမြင်သာသည့် နို့နှစ်ရောင် အရည် တစ်စက် ရှိနေလေသည်။

"တကယ်ပဲ ကျောက်ရိုးတွင်းခြင်ဆီ ပဲ၊ လှလိုက်တာ"

ဘိုးဘေးလုံယန် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားလေသည်။

"ငါ အကယ်ဒမီရဲ့ မှတ်တမ်းစာအုပ်ထဲမှာပဲ မြင်ဖူးတာ အစစ်ကိုတော့ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး"

"တစ်စက်တည်းလား"

ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ နှလုံးသား ခုန်ပေါက်သွားပြီး သူ၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ ကျောက်စက်ပန်းဆွဲကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်း၏ အဖျားမှာ ကြည်လင်နေပြီး တစ်စုံတစ်ခု ကျဆင်းလာတော့မည့် အလား ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ဘိုးဘေးလုံယန်က ကျောက်စိမ်း ပုလင်း တစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ကျောက်ရိုးတွင်းခြင်ဆီ တစ်စက်ကို ရိုသေစွာ စုဆောင်းလိုက်ပြီး ဝမ်ရှိုကျဲ့ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ရှိုကျဲ့... ကျောက်ရိုးတွင်းခြင်ဆီ က မြေကြီး သွေးကြောတွေရဲ့ အနှစ်သာရပဲ တစ်စက်တည်းတောင်မှ တန်ဖိုး မဖြတ်နိုင်ဘူး မင်းအတွက် ဒီတစ်စက်ကို သိမ်းထားလိုက် သွေးဆက်ကို ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်နိုင်လောက်မယ်"

"ဝမ်လိချီ ဘာလို့ တစ်စက်တည်းပဲ ရှိတာလဲ"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က စကားပင် မပြောနိုင်တော့ဘဲ မေးလိုက်သည်။

ဝမ်လိချီက မျက်တောင် ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် လုပ်ကာ ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ နဖူးကို စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် စမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"စတုတ္ထဦးလေး... ဦးလေး ရူးနေလား ဘာလို့လဲဆိုတော့ အရင်ဟာတွေကို သမီး ယူသွားပြီး လော်ချိုးနဲ့ လော်ကျင်း တို့ကို ဝေပေးလိုက်လို့လေ"

"ဒီတစ်စက်က နောက်မှ ကျလာတာ သေချာတယ် ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက်က သမီး ကြည့်တုန်းက အပေါ်မှာ တစ်စက်ဝက်လောက် တွဲလောင်းကျနေသေးတယ် ဒါပေမဲ့ နည်းနည်း မြင့်တော့ သမီး လျှာနဲ့ လှမ်းလျက်လို့ မမီဘူး အဲဒါက စတုတ္ထဦးလေးရဲ့ အစက် ဖြစ်ရမယ်"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က သူ၏ နဖူးကို ရိုက်လိုက်သည်။ ဒါဆို နင့်ရဲ့ စတုတ္ထဦးလေးက တစ်စက် ချန်ထားပေးလို့ နင့်ကို ကျေးဇူးတင်ရမှာပေါ့။ သူ၏ နှလုံးသားမှာ အနည်းငယ် သွေးထွက်နေလေသည်။

"လိချီ... ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက်က သမီး ယူသွားတဲ့ ပုလင်းက ဘယ်လောက် ကြီးလဲ"

"ပုလင်းက သိပ်မကြီးပါဘူး ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ချိုင့်ခွက် အပြည့်ပဲ"

ဝမ်လိချီက ဂရုမစိုက်သည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"နည်းနည်းလေးရယ် လူသုံးယောက်က နှစ်ငုံလောက်စီ သောက်လိုက်တော့ ကုန်သွားရော"

ချိုင့်ခွက် အပြည့် ဟုတ်လား။ တစ်ယောက်ကို နှစ်ငုံစီ သောက်တော့ ကုန်သွားတယ် ဟုတ်လား။

ဝမ်ရှိုကျဲ့ မှားသွားပြီ ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ မမေးခဲ့သင့်ဘူး၊ မေးလိုက်တာက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်တာပဲ။

"အို... ငါတို့ရဲ့ လိချီ က တကယ် ကံကောင်းတာပဲ"

ဘိုးဘေးရှောင်ဟန်က ဘေးမှ ပြောလိုက်သည်။

"သူက သွားလေရာ နေရာတိုင်းမှာ စားစရာ ကောင်းတာတွေ အမြဲ ရှိနေတယ် ကျောက်ရိုးတွင်းခြင်ဆီ ကိုတောင် ပါးစပ်နဲ့ အပြည့် စားရတယ် အံ့ဩစရာ မရှိပါဘူး၊ ငါတို့ မိန်းကလေးတွေ အားလုံးက အရမ်း အစွမ်းထက်နေကြတာကိုး"

နာကျင်ရတယ် ဘိုးဘေးရယ်…….

ထို့နောက် ဝမ်ရှိုကျဲ့က ကျောက်စက်ပန်းဆွဲကို စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဘိုးဘေး... ဒီကျောက်တုံးကို ခွဲကြည့်ရင် အထဲမှာ ကျောက်ရိုးတွင်းခြင်ဆီတွေ ရှိနေမယ်လို့ ထင်လား"

"ရှိုကျဲ့... မင်း ငါးတွေ အကုန်ရဖို့ ရေကန်ကို မခန်းခြောက်စေရဘူးနော်"

ဘိုးဘေးလုံယန်က ပြောလိုက်သည်။

"အထဲမှာ အစက် အနည်းငယ် ရှိကောင်း ရှိနိုင်ပေမယ့် နောက်ဆုံးတော့ ဒီရတနာ မြေနေရာကို ဖျက်ဆီးပစ်သလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ် ကျောက်ရိုးတွင်းခြင်ဆီ ပေါ်လာတာက မြေကြီး သွေးကြောတွေရဲ့ အနှစ်သာရ တဖြည်းဖြည်း စုဝေးလာတာပဲ အနာဂတ်မှာ ဘယ်နေရာကနေ ထွက်လာမယ် ဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူး"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က နောက်ပြောင်လိုက်ရုံသာ ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော ရတနာ မြေနေရာကို သူ ဘယ်လိုလုပ် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖျက်ဆီးပစ်မည်နည်း။

ထို့အပြင် သူသည် အချို့သော အရာများကိုလည်း ဖွင့်တွေးတတ်လေသည်။ လူတိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင် အခွင့်အရေးများ ရှိကြသည်။ ဤသည်မှာ ၎င်းတို့၏ အခွင့်အရေး ဖြစ်ပြီး သူ မနာလို ဖြစ်မိသော်လည်း မနာလို ဝန်တိုမှုတော့ ဖြစ်မည် မဟုတ်ပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ၏ ညီမများ အစွမ်းထက်လာပါက သူလည်း အကျိုးကျေးဇူး ရရှိနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

အဲဒီလို မဟုတ်ဘူးလား... သူလည်း လိချီ ကျေးဇူးနဲ့ တစ်စက် ရလိုက်တာပဲလေ၊ ပြီးတော့ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ မိသားစုအတွက် အခြေခံ အုတ်မြစ် အသစ် တစ်ခုလည်း ထပ်ဖြည့်ပေးနိုင်ခဲ့တယ်။

ထို့နောက် ဘိုးဘေး နှစ်ပါးက ဤဂူကို ပိတ်လှောင်ရန်၊ နှစ်အနည်းငယ် ကြာတိုင်း လာရောက် စစ်ဆေးရန်နှင့် ကျောက်ရိုးတွင်းခြင်ဆီ တစ်စက် စုဆောင်းရန် အချိန် မည်မျှ ကြာမည်ကို စောင့်ကြည့်ရန် ဆွေးနွေးခဲ့ကြလေသည်။

ဤအရာသည် တန်ဖိုးကြီး ရတနာ တစ်ခု ဖြစ်ပြီး တစ်စက် စုဆောင်းရန် အနှစ် နှစ်ဆယ် ကြာလျှင်တောင် ၎င်းသည် တန်ဖိုး ရှိလှပေသည်။

ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် အရာအားလုံးကို ဘေးဖယ်ထားကာ သူ့ကိုယ်သူ အခန်းထဲတွင် သော့ခတ်ထားလိုက်လေသည်။

ရိုသေစွာ ရေချိုးပြီးနောက် သူသည် သူ၏ သွေးဆက်ကို ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်ရန် စတင် ကြိုးစားလေတော့သည်။ သေချာသည်မှာ သူသည် ကျောက်ရိုးတွင်းခြင်ဆီ ကို အရင် အသုံးမပြုခဲ့ပေ။ ကျောက်ရိုးတွင်းခြင်ဆီ ၏ တန်ဖိုးမှာ မြင့်မားပြီး အကယ်၍ သူ ပိုမို စုဆောင်းထားနိုင်ပါက ၎င်းကို အသုံးပြု၍ ရိုးတွင်းခြင်ဆီ သန့်စင်ခြင်း ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ခြင်းက အစိမ်းလိုက် မျိုချခြင်းထက် များစွာ ပိုမို ကြီးမားသော အကျိုးသက်ရောက်မှုများ ရှိစေမည် ဖြစ်သည်။

သူ ကျောက်စိမ်း ပုလင်းကို ဖွင့်ကာ ဝိညာဉ် နိုးထရေး ဆေးလုံးကို မျိုချလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ချီကို သန့်စင်ရန် တရားထိုင် စတင်လေတော့သည်။

တစ်နာရီ အကြာတွင် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် သူ၏ လေ့ကျင့်မှုကို ပြီးစီးသွားလေသည်။

သူ၏ မျက်နှာတွင် စိတ်ပျက်မှု အရိပ်အယောင် အချို့ ပေါ်လာလေသည်။ ဝိညာဉ် နိုးထရေး ဆေးလုံးကို သောက်သုံးပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးတွင် အသွင်ပြောင်းမှု တစ်ခုခု ဖြစ်ပေါ်နေသကဲ့သို့ နွေးထွေးမှုလေး တစ်ခုကို သူ တကယ်ပင် ခံစားခဲ့ရလေသည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူသည် အောက်တန်း အဆင့်မှ အလယ်အလတ် အဆင့်သို့ မပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ဘဲ သူ၏ သွေးဆက်မှာလည်း မည်သည့် ပြောင်းလဲမှုမျှ မရှိခဲ့ပေ။

မျှော်လင့်ထားသည့် အတိုင်းပင် ဝိညာဉ် နိုးထရေး ဆေးလုံးသည် ထိုမျှသာ ဖြစ်ပြီး သူ့ကဲ့သို့ အလယ်အလတ် အဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ရန် နီးစပ်နေသူ တစ်ဦးကိုပင် မတွန်းပို့နိုင်ခဲ့ပေ။ ၎င်းသည် အသုံးမဝင်သော ဝိညာဉ် ဆေးလုံး တစ်လုံး အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရခြင်းမှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပေ။

သေချာသည်မှာ ၎င်းတွင် မည်သည့် အကျိုးသက်ရောက်မှုမျှ မရှိဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပေ။ ပါရမီ အနည်းငယ် တိုးတက်လာခြင်းပင်လျှင် ရေရှည် ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် အရင်းအမြစ်များ သုံးစွဲခြင်းဖြင့် ၎င်းကို အနည်းငယ် ပိုမို ထိရောက်စေမည် ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် အရင်းအမြစ်များစွာ သုံးစွဲပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို အရှိန်မြှင့်တင်နေသော ဝမ်ရှိုကျဲ့ ကဲ့သို့သော သူတစ်ဦးအတွက် ပင်ဖြစ်သည်။ ပါရမီ ဤအနည်းငယ် တိုးတက်လာမှုက ဆယ်စုနှစ်များစွာ အတွင်း သူ့ကို ရွှေတာရာ ရှစ်ရာခန့် သက်သာစေနိုင်လေသည်။

"ဒီကျောက်ရိုးတွင်းခြင်ဆီ တစ်စက်ပေါ်မှာပဲ မျှော်လင့်ချက် ထားရတော့မယ် ထင်တယ်"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က ကျောက်စိမ်း ပုလင်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

အစိမ်းလိုက် မျိုချခြင်းသည် ဆေးလုံး အဖြစ် ဖော်စပ်သလောက် အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိမည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာသော်လည်း ကျောက်ရိုးတွင်းခြင်ဆီ တစ်စက်တည်းဖြင့် ဆေးလုံးများစွာ ဖော်စပ်၍ မရနိုင်ပေ။

သို့သော် ဤကျောက်ရိုးတွင်းခြင်ဆီ တစ်စက်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် ဝိညာဉ် နိုးထရေး ဆေးလုံးထက် များစွာ ပိုမို အားကောင်းသင့်လေသည်။

အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် ကျောက်ရိုးတွင်းခြင်ဆီ တစ်စက်ကို မျိုချလိုက်လေသည်။ ၎င်းသည် သူ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ဝင်သွားသောအခါ အနည်းငယ် အေးစက်နေသော်လည်း ချက်ချင်းပင် အသန့်စင်ဆုံး စွမ်းအင် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

သူ မနှောင့်နှေးရဲဘဲ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေအနေသို့ ချက်ချင်း ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

သူ၏ တည်ရှိမှု တစ်ခုလုံးသည် တိတ်ဆိတ်ခြင်း အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်သွားပုံ ရလေသည်။

ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့် ကုန်ဆုံးသွားလေသည်။

တစ်နာရီခန့် ကုန်ဆုံးသွားလေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ မြူခိုးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ အသားအရည်မှာ နီရဲကာ ပူလောင်လာလေသည်။

အချိန်မည်မျှ ကြာသွားသည်ကို မသိဘဲ သူ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်လေသည်။ သူ၏ ကြည်လင်သော အနက်နှင့် အဖြူရောင် မျက်လုံးများတွင် ထူးဆန်းမှု အရိပ်အယောင် အချို့ ပေါ်လာလေသည်။ သူ၏ အသားအရည်ပေါ်တွင် အမည်းရောင် အညစ်အကြေး အချို့ ရှိနေလေသည်။

သူ၏ မျက်နှာသည် ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် လင်းလက်သွားလေသည်။ ဤသည်မှာ ရိုးတွင်းခြင်ဆီ သန့်စင်ခြင်း၏ လက္ခဏာပင်ဖြစ်သည်။

ဤအညစ်အကြေးများသည် ခန္ဓာကိုယ်မှ စွန့်ထုတ်လိုက်သော အဆိပ်အတောက်များနှင့် အညစ်အကြေးများ မဟုတ်ဘဲ ဇီဝကမ္မဖြစ်စဉ်မှ တစ်ဆင့် အရေပြားမှ စွန့်ထုတ်လိုက်သော သေဆုံးသွားသော ဆဲလ်များ ပင်ဖြစ်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ဤလုပ်ငန်းစဉ်သည် အတော်လေး နှေးကွေးလေသည်။ သို့သော် ရိုးတွင်းခြင်ဆီ သန့်စင်ပြီးနောက် ဆဲလ် အများအပြား အစားထိုး ခံရမည် ဖြစ်ပြီး ဤကဲ့သို့သော ဖြစ်ရပ်မျိုးကို ဖြစ်ပေါ်စေလေသည်။

သူသည် စိတ်အားထက်သန်နေပြီး သူ၏ သွေးဆက်ကို ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ကာ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုသည်လည်း တိုးတက်မှု အချို့ ရရှိခဲ့ပြီဟု ခံစားလိုက်ရလေသည်။

သူက သူ၏ အစေခံ ဝမ်ကွေကို ရေနွေးကျိုရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ရေချိုးပြီးနောက် သူ လန်းဆန်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ကြေးမုံပြင်ကို ကြည့်ရင်း သူ ပို၍ပင် ရုပ်ချောလာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရလေသည်။

သူသည် အရင်က ချန်ဖန်ကျယ်ထက် အနည်းငယ်သာ သာလွန်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သူ့ကို အဝေးကြီး နောက်ကောက်ချထားနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ မည်သည့် သွေးဆက်မျိုးကို နိုးထစေခဲ့သနည်း ဆိုသည်ကို ဝမ်ရှိုကျဲ့ နားလည်ရန် ခက်ခဲလေသည်။ ၎င်းကို ဆုံးဖြတ်ရန် စမ်းသပ်မှု အမျိုးမျိုး ပြုလုပ်ရပေမည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ ဘိုးဘေးများ သွေးနှောပြီး မျိုးဆက်များ ပွားများလာသည်နှင့်အမျှ လူသား သွေးဆက်သည် ယခုအခါ အလွန် ရှုပ်ထွေးနေပြီ ဖြစ်သည်။

ပထမဆုံး မျိုးဆက် ဘိုးဘေးသည် မီးတောက် ဧကရာဇ် ကဲ့သို့သော သတ္တဝါ တစ်ပါး ဖြစ်နေလျှင်တောင် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် အခြား ဘိုးဘေး တစ်ပါး၏ ရေခဲ သွေးဆက်ကို နိုးထစေခဲ့လျှင် အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပေ။

"မီး"

ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် စက္ကူ တစ်ရွက်ကို ပြင်ဆင်ပြီး သူ၏ ရွှမ်ချီဖြင့် မီးရှို့ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း စက္ကူသည် မလောင်ကျွမ်းဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားလေသည်။

သူ့မှာ မီးဓာတ် သွေးဆက် မရှိဘူးလို့ ထင်ရတယ်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားလေသည်။

မီးဓာတ် ကဲ့သို့သော သွေးဆက်များသည် တိုက်ပွဲတွင် အတော်လေး အားသာချက် ရှိပြီး အားကောင်းသော ပေါက်ကွဲနိုင်စွမ်းနှင့် ပျက်စီးစေနိုင်စွမ်း ရှိကာ လက်နက် ဖန်တီးခြင်းနှင့် ဆေးလုံး ဖော်စပ်ခြင်း ကဲ့သို့သော ဒုတိယ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းများကို လုပ်ကိုင်ရန်လည်း ပိုမို လွယ်ကူလေသည်။

ထို့အပြင် ရွှမ်ယွမ်ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံပြီးနောက် မူလက အလွန် သန့်စင်ခဲ့သော သူ၏ ရွှမ်ချီ တွင် ယခုအခါ အစိမ်းရောင် အရိပ်အယောင် အချို့ ရှိနေကြောင်း သူ သတိထားမိလိုက်လေသည်။

ဒါ ဖြစ်နိုင်တာက...

ရေဓာတ် ဝိညာဉ်လိပ်လိုမျိုး သူ ရေဓာတ် သွေးဆက် ရသွားတာလား။ ၎င်းသည် သေချာပေါက် ကောင်းမွန်သော ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းပုံ တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ရေထဲတွင် တိုက်ခိုက်ရေးနှင့် ကာကွယ်ရေး စွမ်းရည် နှစ်မျိုးစလုံး ရှိကာ အားကောင်းသော ရေလွတ်မြောက်ရေး နည်းစနစ် ပါရှိသဖြင့် ရေအောက် ရတနာ ရှာဖွေခြင်းကို များစွာ ပိုမို လွယ်ကူစေလေသည်။

ချက်ချင်းပင် သူက အစေခံအား ရေတစ်ဇလုံ ယူလာရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ဖဝါးကို ရေထဲသို့ ထည့်ကာ သူ၏ ရွှမ်ချီ ကို လည်ပတ်စေလိုက်သည်။ ဇလုံထဲရှိ ရေများသည် ရွှမ်ချီ ကြောင့် လှုပ်ရှားပြီး လွင့်စဉ်သွားသော်လည်း ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် အရိပ်အယောင် မရှိပေ။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ့မှာ ရေဓာတ် သွေးဆက် မရှိပေ။

ထို့နောက် သူသည် တဖြည်းဖြည်းချင်း စတင် စမ်းသပ်လေတော့သည်။

သူ၏ ခွန်အားနှင့် ပေါက်ကွဲနိုင်စွမ်းမှာ သိသိသာသာ တိုးလာခြင်း မရှိသကဲ့သို့ သူ၏ စကြဝဠာ ပေါက်ကွဲသွားသည့် အခါ ဖြစ်ပေါ်လာသော စိတ်အားထက်သန်မှု ခံစားချက်ကိုလည်း မခံစားရပေ။

အင်း... တိုက်ပွဲ အမျိုးအစား သွေးဆက် အားလုံးကို အခြေခံအားဖြင့် ပယ်ဖျက်လိုက်လို့ ရပြီ။

ဒါက ကောင်းပါတယ်၊ အနည်းဆုံးတော့ အဆင့်တက်ဖို့ ဝမ်လော်ချိုးနဲ့ ပြိုင်စရာ မလိုတော့ဘူး။ ပြီးတော့ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် တစ်ယောက် အနေနဲ့ တိုက်ပွဲရဲ့ ရှေ့တန်းမှာ နေရတာက ကောင်းတဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ဘူးလေ။

မြေဓာတ်လား။

သူ အလျင်အမြန် ပယ်ဖျက်လိုက်သည်၊ ၎င်းမှာ ကောင်းမွန်လေသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဘိုးဘေးရှောင်ဟန်သည် မြေဓာတ် သွေးဆက်ကို နိုးထစေခဲ့ပုံ ရသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

လျှပ်စီးဓာတ်လား…

ရေခဲဓာတ်လား….

လေဓာတ်လား….

ဤအရာများသည် အထူး ဓာတ်ကြီး သုံးမျိုး အုပ်စုတွင် ပါဝင်ပြီး အားသာချက်မှာ အားကောင်းသော တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအား ဖြစ်ကာ အားနည်းချက်မှာ အနာဂတ် ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်းများကို ရရှိရန် ခက်ခဲခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဘိုးဘေးလုံယန်သည် ရေခဲဓာတ် သွေးဆက် ဖြစ်ပြီး ယခုအခါ သူမသည် ရေခဲဓာတ် သွေးဆက်၏ ဒုတိယအဆင့်တွင် ရှိနေကာ ပေါက်ကွဲနိုင်သော တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအား ရှိလေသည်။

စမ်းသပ်ပြီးနောက် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် ဤအထူး ဓာတ် သွေးဆက် သုံးခုနှင့် မည်သည့် ဆက်စပ်မှုမျှ မရှိကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

သူ၏ ရွှမ်ချီ တွင် အစိမ်းရောင် အရိပ်အယောင် အချို့ ရှိနေလေသည်။

ဒါ သစ်သားဓာတ်များ ဖြစ်နိုင်မလား။

သူ ပန်းအိုး တစ်လုံးကို တွေ့လိုက်ရာ ၎င်းပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော ထင်းရှူးပင်နှင့် ဆိုက်ပရပ်စ်ပင် တစ်ပင် ရှိနေပြီး တက်ကြွပြီး အားကောင်းကာ ရိုးရှင်းပြီး ထူထဲလေသည်။

ဤအရာသည် ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ဆိုပါက ငွေအနည်းငယ် တန်ဖိုး ရှိမည် ဖြစ်သော်လည်း ဤရွှမ်ဝူ လောကတွင်မူ ဝမ်ရှိုကျဲ့ တစ်ယောက်တည်းသာ ၎င်းကို အမှတ်မထင် တွေ့ရှိပြီး စိုက်ပျိုးကာ တန်ဖိုးထားရန် ကောက်ယူလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့ အလွန် အလုပ်များနေသဖြင့် ၎င်းကို သေချာ ဂရုမစိုက်နိုင်ခဲ့ဘဲ အနည်းငယ် ညှိုးရော်နေလေသည်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် ထင်းရှူးပင်နှင့် ဆိုက်ပရပ်စ်ပင်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ကာ ၎င်းထဲသို့ သူ၏ ရွှမ်ချီ ကို ဖြည်းညှင်းစွာ သွင်းပေးလိုက်လေသည်။

ရုတ်တရက် အံ့ဖွယ် ကိစ္စ တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။

အနည်းငယ် ညှိုးရော်နေသော ထင်းရှူးပင်နှင့် ဆိုက်ပရပ်စ်ပင်သည် အစိမ်းရောင် အသက် အလင်းတန်း တစ်လွှာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားလေသည်။ ညှိုးရော်နေသော အမြစ်များသည် အသက်သွင်းခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး တောက်ပလာလေသည်။ လတ်ဆတ်ပြီး နူးညံ့သော သစ်ကိုင်းများနှင့် သစ်ရွက်များသည် သစ်ကိုင်းများပေါ်တွင် ပေါက်ရောက်လာပြီး သေဆုံးတော့မည့် အငွေ့အသက်သည် တက်ကြွမှုဖြင့် တဖြည်းဖြည်း အစားထိုး ခံလိုက်ရကာ အသက်ရှင်သန်မှုများ ပေါက်ကွဲထွက်လာလေသည်။

"ညှိုးရော်နေတဲ့ သစ်ပင်ဆီ နွေဦး ပြန်ရောက်လာပြီ"

ပထမဆုံး အကြိမ် အဖြစ် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် သူ၏ သွေးဆက် စွမ်းရည်ကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။ ခံစားချက်မှာ အရာအားလုံး သဘာဝကျပြီး ချောမွေ့နေကာ မည်သည့် အဆင်မပြေမှုမျှ မရှိပေ。

အပင်များ၏ အသက်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သော ဤစွမ်းရည်သည် သူ၏ သွေးဆက် အတွင်းသို့ သဘာဝကျကျ ပေါင်းစပ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ဗီဇ တစ်ခု ဖြစ်လာလေသည်။

အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပေ၊ ကောင်မလေး လိချီသည် သူမ၏ သွေးဆက် ပါရမီက ဘာလဲ ဆိုတာကို မသိခဲ့ဘဲ အရာအားလုံးက ဖြစ်သင့်ဖြစ်ထိုက်တယ် လို့ပဲ ခံစားခဲ့ရတာ။

ပြီးတော့ ဝမ်လော်ကျင်းကလည်း မသိမသာနဲ့ ဝိညာဉ် ပိုးမွှား သခင် လမ်းကြောင်းပေါ်ကို ရောက်သွားခဲ့တယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒါက သူမ သွေးဆက်ရဲ့ မွေးရာပါ ဗီဇ ဖြစ်နေလို့ပဲ။

ဝမ်လော်ချိုး အတွက်လည်း အတူတူပါပဲ။ သူမက စိတ်အားထက်သန်ပြီး တိုက်ခိုက်ရတာကို ကြိုက်တယ်။ သူမ တိုက်ခိုက်တိုင်း စိတ်အားထက်သန်မှုတွေ ပြည့်နှက်နေတယ်။ အဲဒါက သူမရဲ့ မွေးရာပါ တိုက်ပွဲဝင် ခန္ဓာကိုယ် သွေးဆက် ဖြစ်ပြီး အဲဒီလို လုပ်ဖို့ သူမကို မသိမသာ လွှမ်းမိုးနေတာပဲ။

သွေးဆက် ပါရမီ ဆိုတာ ဘာလဲ။သဘာဝကျကျပင် ၎င်းသည် ဘိုးဘေးထံမှ သွေးဆက်မှ တစ်ဆင့် လက်ဆင့်ကမ်းလာသော စွမ်းရည် ပင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို အသက်သွင်းနိုင်စွမ်း ရှိနေသရွေ့ ၎င်းသည် စားသောက်ခြင်း ကဲ့သို့ ရိုးရှင်းပြီး အသုံးပြုရန် မည်သည့် သင်ယူမှုမျှ မလိုအပ်ပေ။

ဤသည်မှာ ပါရမီ လက်ဆောင် တစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။

ဤအဆင့်အထိ ဖြတ်သန်းလာခဲ့သော ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် ပထမဆုံး အကြိမ် အဖြစ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားလေသည်။

သူ ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် နောက်ဆုံးတွင် အဆင့်နိမ့်ကျသော ပါရမီ၏ အချုပ်အနှောင်များမှ လွတ်မြောက်ကာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် သွေးဆက် ပါရမီကို ရရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကူးပြောင်းလာသူ တစ်ဦး အနေဖြင့် သူ့တွင် ရွှေလက်ချောင်း မရှိ၊ စနစ် မရှိ၊ ပါရမီ မရှိပေ။ ၎င်းသည် တကယ်ကို ရှက်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

ထို့နောက် သူသည် သူ၏ သွေးဆက် ပါရမီ၏ အခြားသော စွမ်းရည်များကို စတင် စူးစမ်းလေတော့သည်။

ဥပမာအားဖြင့် သူသည် မပွင့်သေးသော ပန်းဖူးများ ပါရှိသည့် ပန်းအိုး တစ်လုံးကို မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း ပွင့်လာစေနိုင်ပြီး ပန်းအိုးကို လှပသော ပန်းပွင့်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစေနိုင်လေသည်။

သစ်သားဓာတ်သည် အဓိကအားဖြင့် အသက်ကို ပြန်လည် ကုစားပေးလေသည်။

သူ စိတ်လှုပ်ရှားနေစဉ် ဤအရာကို တွေးမိသွားလေသည်။

သူ ချက်ချင်းပင် သူ၏ အစေခံ ဝမ်ကွေကို ခေါ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်မောင်းကို ဓားဖြင့် အနည်းငယ် ဖြတ်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် ဝမ်ကွေ၏ ထိတ်လန့် အံ့ဩနေသော အကြည့်အောက်တွင် သူသည် သူ၏ သွေးဆက် ပါရမီကို အသုံးပြုလိုက်လေသည်။ သူ၏ လက်မောင်းပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာသည် မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် ကျက်သွားပြီး အမာရွတ် မကျန်ရစ်ဘဲ သူ၏ အသားအရည်သည် ယခင်ကထက်ပင် ပိုမို နူးညံ့ပြီး ဖြူဝင်းလာလေသည်။

မယုံနိုင်စရာပဲ။

ဝမ်ရှိုကျဲ့ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားလေသည်။ အကယ်၍ ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ဆိုပါက ၎င်းသည် ဆရာဝန် တစ်ယောက်ထက် များစွာ ပိုမို အစွမ်းထက်မည် မဟုတ်ပါလား။ ခွဲစိတ်မှု သို့မဟုတ် ခွဲစိတ်ဆရာဝန်တွေကို ဘယ်သူက လိုအပ်တော့မှာလဲ။

ဤစွမ်းရည်ဖြင့် သူသည် သေချာပေါက် ချမ်းသာလာမည် ဖြစ်ပြီး ချစ်သူ ကောင်မလေး အများအပြားကို ရရှိပေလိမ့်မည်။

ဤမျှ အစွမ်းထက်ပြီး ထူးခြားသော သွေးဆက် ပါရမီဖြင့် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် အတော်လေး ကျေနပ်နေလေသည်။ ဤသွေးဆက် ပါရမီသည် သူ၏ ရှင်သန်နိုင်စွမ်းကို ကြီးမားစွာ တိုးတက်စေသည်မှာ သေချာလှပေသည်။

အနာဂတ်တွင် သူ၏ ညီမများ တိုက်ပွဲတွင် ဒဏ်ရာရလျှင်တောင် သူသည် ၎င်းတို့ကို အလွယ်တကူ ကုသပေးနိုင်လေသည်။

ခဏနေဦး။

ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူ သဘောပေါက်သွားလေသည်။

ကျစ်...

ဒါ ကုသပေးတဲ့သူ ရဲ့ အခန်းကဏ္ဍ မဟုတ်ဘူးလား။

...