ဖမ်းမိပြီ... အစောင့်အရှောက် ဝိညာဉ် သားရဲ

ဒုတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ်တွင် ၎င်း၏ စုစုပေါင်း ခွန်အားသည် ချီသန့်စင်ခြင်း အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသော လူသား တစ်ဦးနှင့် ညီမျှနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ၎င်းသည် ရေနေ သားရဲ တစ်ကောင် ဖြစ်သဖြင့် ရေထဲတွင် ၎င်း၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားမှာ အထူးသဖြင့် အားကောင်းပြီး မည်သည့် နေရာတွင်မဆို ပုန်းအောင်းနေနိုင်လေသည်။

ကျယ်ဝန်းသော ကျူဝေရေကန်ကြီးသည် ဧက သောင်းနှင့်ချီ၍ ကျယ်ဝန်းပြီး ပတ်ဝန်းကျင် ဧရိယာသည် ရေလမ်းကြောင်းများဖြင့် ရှုပ်ယှက်ခတ်နေလေသည်။ အကယ်၍ ဤလိပ် သားရဲကသာ ပုန်းအောင်းရန် ဆုံးဖြတ်ထားပါက ကိုင်တွယ်ရန် အလွန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

"ရှိုကျဲ့..."

ဝမ်ရှောင်ဟန်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် အခက်တွေ့နေပုံ ရလေသည်။

"ဒီလိပ်ကသာ ခေါင်းပြဝံ့တယ် ဆိုရင် ဆဋ္ဌမအဘိုးက သူ့ကို လုံးဝ မကြောက်ပါဘူး ဒါပေမဲ့ သူက ပုန်းနေချင်တယ် ဒါမှမဟုတ် ပြောက်ကျား စစ်ပွဲ ဆင်နွှဲချင်တယ် ဆိုရင် ကောင်းကင်လူသား တစ်ယောက် ရောက်လာရင်တောင် အလကားပဲ ဖြစ်မှာ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လူတိုင်းရဲ့ ဝိညာဉ် အသိစိတ်က အကန့်အသတ် ရှိပြီး ဒီလောက် ကျယ်ဝန်းတဲ့ ဧရိယာကြီးကို ရှာဖွေဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး"

"ရှောင်ဟန် ပြောတာ မှန်တယ်"

ဘိုးဘေးလုံယန်က လှေငယ်လေးပေါ်သို့ ကျက်သရေရှိစွာ ဆင်းသက်လာလေသည်။

"ငါတို့ သူ့ကို တိတိကျကျ မရှာနိုင်ဘူး ဆိုရင် ကိုင်တွယ်ရ ခက်လိမ့်မယ်"

ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ မျက်နှာအမူအရာ တဖြည်းဖြည်း လေးနက်လာလေသည်။ ကျူဝေရေကန်၏ နုန်းဆယ် မြေဖို့ရေး စီမံကိန်းသည် သူ၏ ကြီးမားသော အစီအစဉ်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပင်ဖြစ်သည်။ လိပ်တစ်ကောင်၏ နှောင့်ယှက်မှုကြောင့် ပျက်စီးသွားပါက ကြီးမားသော ဟာသ တစ်ခု ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

"ရှိုကျဲ့... တကယ်လို့ အဆင်မပြေရင် ဆဋ္ဌမအဘိုးက တံငါသည် တချို့ စုစည်းလိုက်မယ်"

ဝမ်ရှောင်ဟန်က အကြံပြုလိုက်သည်။

"ငါတို့က နုန်းဆယ်တဲ့ အလုပ်သမားတွေ ဟန်ဆောင်ပြီး လိပ်က ငါတို့ဆီ ရောက်လာမယ့် အချိန်ကို စောင့်မယ် ငါတို့က ပိုက်ကွန်နဲ့ သူ့ကို ယာယီ ထောင်ဖမ်းပြီး အမြန်ဆုံး ရှင်းလင်းပစ်မယ်"

ဤအစီအစဉ်သည် အနည်းငယ် ခံစစ်ဆန်လွန်းသော်လည်း မည်သည့် အစီအစဉ်မျှ မရှိခြင်းထက် ပိုကောင်းသဖြင့် သီသီလေး လက်ခံနိုင်ဖွယ် ရှိလေသည်။

ထိုအချိန်တွင်….

"ဒုန်း" ဟူသော အသံနှင့်အတူ ဝမ်လိချီ ခုန်ထွက်လာသဖြင့် လှေငယ်လေး တုန်ခါသွားလေသည်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ မျက်ခွံများ တွန့်လိမ်သွားပြီး သူမအား ထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ဤကောင်မလေးသည် အလေးချိန် အများကြီး တက်လာတာလား။

သို့သော် သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်သောအခါ သူမသည် အလေးချိန် သိပ်မတက်လာပုံ ရပေ။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ဖောင်းမို့နေရုံသာ ဖြစ်ပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အနည်းငယ်သာ ဝဖြိုးနေလေသည်။ ပြဿနာမှာ သူမ၏ ကိုယ်ဖော့ပညာတွင်သာ ဖြစ်ရပေမည်။

ချက်ချင်းပင် သူက မျက်ခုံး တစ်ဖက်ကို ပင့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်မလေး... နင့်ရဲ့ ကိုယ်ဖော့ပညာကို သေချာ လေ့ကျင့်လို့ မရဘူးလား ဘယ် သိုင်းကျင့်ကြံသူ မိန်းကလေးက နင့်လိုမျိုး ဒုန်းခနဲ ခုန်ချတတ်လို့လဲ"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်သွားလေသည်။

ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ ကိုယ်ဖော့ပညာသည် အခြေခံ ပညာရပ် ပင်လျှင် ကျက်သရေရှိမှုနှင့် နူးညံ့မှုကို အလေးပေးလေသည်။ အဆင့်မြင့် ကိုယ်ဖော့ပညာ ဖြစ်သော "မိုးမခ ကိုယ်ဖော့ပညာ" သည် လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသော မိုးမခ အမျှင် ကဲ့သို့ ပို၍ပင် ကျက်သရေရှိပြီး ခန့်မှန်းရ ခက်လေသည်။

သို့သော် သူမနှင့် ကျတော့ ၎င်းသည် "ဒုန်း" ဟူသော အသံ တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

"စတုတ္ထဦးလေး... စတုတ္ထဦးလေး..."

ဝမ်လိချီက မတရား ခံရသည့် မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သမီးရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်က အရမ်း မြန်မြန် တိုးတက်လာလို့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ခဏတာ မထိန်းချုပ်နိုင်လို့ပါ ပုံမှန်အားဖြင့် သမီးရဲ့ ကိုယ်ဖော့ပညာက အရမ်း ပေါ့ပါးပါတယ်"

ပေါ့ပါးတယ် ဟုတ်လား။ ငါ နင့်ကို မယုံဘူး။

ပြီးတော့ သူမ၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်က အရမ်း မြန်မြန် တိုးတက်လာတယ် ဆိုတဲ့ စကားက နားထောင်ရတာ အထူးသဖြင့် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နင် လတ်တလော နင့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကိုပဲ အာရုံစိုက်သင့်တယ်"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က လေးလေးနက်နက် ဝေဖန်လိုက်သည်။

"ကျင့်ကြံမှု နည်းနည်း ရလာတာနဲ့ သွေးနားထင် မရောက်သွားနဲ့ သိုင်းကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ဖြစ်ဖို့ ဆိုတာ ကျင့်ကြံမှု အဆင့် တစ်ခုတည်း ရှိဖို့ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ရင် နင်က အခွံချည်းပဲ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ စတုတ္ထဦးလေး"

ဝမ်လိချီ စိတ်ဓာတ်ကျသွားလေသည်။ ထို့နောက် သူမက ပြောလိုက်သည်။

"လိချီ က ဒီလိပ်ရဲ့ တည်နေရာကို အာရုံခံနိုင်တယ် ဆိုတာ စတုတ္ထဦးလေးကို လာပြောတာပါ"

"……."

ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် မည်းမှောင်သွားလေသည်။ သူက နင့်ကို အခွံချည်းပဲ လို့ ပြောပြီးတာနဲ့ နင်က ဒီလှည့်ကွက်ကို သုံးလိုက်တာလား။ ဒီကောင်မလေးက သူ့ကို ဆန့်ကျင်ဖို့ မွေးလာတာလား။

ဝမ်လိချီသည် လည်ပင်းကို ပုကာ ဝမ်ရှိုကျဲ့အား မတရား ခံရသည့် မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ဒီတစ်ခါ စတုတ္ထဦးလေးကို စိတ်ဆိုးအောင် ငါ ဘာလုပ်မိပြန်ပြီလဲ။

"ဟားဟား မင်းရဲ့ စတုတ္ထဦးလေးကို ဂရုမစိုက်နဲ့"

ဘေးတွင် ရပ်နေသော ဝမ်ရှောင်ဟန်ကလည်း ရယ်မောလိုက်လေသည်။ သူက ဝမ်လိချီကို ဘေးသို့ ဆွဲခေါ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်မလေး... ဒီကိုလာ... လိပ် ဘယ်မှာ ရှိလဲ ဆိုတာ ဆဋ္ဌမအဘိုးကို ပြောပြ ဆဋ္ဌမအဘိုးက သူ့ကို ဆွဲထုတ်ပြီး မင်းအတွက် လိပ်ဟင်းချို လုပ်ပေးနိုင်မလား ဆိုတာ ကြည့်ရအောင်"

ထိုသို့ ပြောလိုက်သည်နှင့် ဝမ်လိချီ၏ ပါးစပ်မှ သွားရည်များပင် ကျလာတော့မတတ် ဖြစ်သွားလေသည်။ သူမ လန်းဆန်းသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဆဋ္ဌမအဘိုး... အဲဒီမှာ... ရေ တစ်ပေလောက် အနက်မှာ ပေါလောပေါ်နေပြီး ငါတို့ စကားပြောနေတာကို ခိုးနားထောင်နေတယ်"

သူမက ပေအနည်းငယ် အကွာရှိ နေရာတစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

ဝမ်ရှောင်ဟန်၏ ဝိညာဉ် အသိစိတ်က ထိုနေရာသို့ စူးစမ်း ကြည့်ရှုလိုက်ရာ လိပ်ကို သဲ့သဲ့လေး အာရုံခံမိလေသည်။ ချက်ချင်းပင် သူက ခုန်တက်ကာ ထိုနေရာဆီသို့ လက်သီးဖြင့် ထိုးချလိုက်လေသည်။

"ဘန်း"

ရေကန်ထဲမှ ရေများ ပေါက်ကွဲထွက်သွားလေသည်။

လိပ် သားရဲက ၎င်း၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ပြသလိုက်လေသည်။ ၎င်းမှာ အလွန် ထိတ်လန့်သွားပြီး အသက်ဝိညာဉ်ပင် လွင့်ထွက်တော့မတတ် ဖြစ်သွားလေသည်။ လက်သီး တစ်ချက် အထိုးခံရပြီးနောက် ၎င်းက အလျင်အမြန် ပြန်လည် ငုပ်လျှိုးသွားလေသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ၎င်းသည် အနည်းငယ် ဝေးသော နေရာတွင် ပုန်းအောင်းသွားပြီး နုန်းများထဲတွင် မြှုပ်နှံနေလေသည်။

"ဆဋ္ဌမအဘိုး... ဟိုမှာ... နုန်းတွေထဲမှာ ပုန်းနေတယ်"

ဝမ်လိချီက လှေငယ်လေးကို ထပ်မံ ဦးဆောင်ကာ နေရာတစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဝမ်ရှောင်ဟန် လှုပ်ရှားရန် အချိန်မရမီမှာပင် ဘိုးဘေးလုံယန်က လေထဲသို့ ခြေလှမ်းကာ ဓားတစ်ချက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေသည်။

"ရွှီး"

ဓားအလင်းတန်း တောက်ပသွားပြီး ရေကန် မျက်နှာပြင်သည် ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ကွဲထွက်သွားကာ ရေများက ဘေးနှစ်ဖက်သို့ ကွဲထွက်သွားလေသည်။

ရေတစ်ပေခန့် နက်သော ရေကန် အောက်ခြေသည် ဤဓားချက်ကြောင့် ပေါ်ထွက်လာပြီး နုန်းများကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။ လိပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် နုန်းများထဲတွင် အားလုံး ပုန်းအောင်းနေပြီး ၎င်း၏ ခေါင်း တစ်ဝက်ခန့်သာ ပေါ်နေကာ ၎င်း၏ မျက်လုံးများမှာ အံ့ဩမှုကြောင့် ပြူးကျယ်နေလေသည်။

ငါ ဘယ်သူလဲ။ ငါ ဘယ်ရောက်နေတာလဲ။ ပတ်ဝန်းကျင်က ရေတွေ ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ။

သို့သော် ၎င်းသည် အချိန်အတော်ကြာ အသက်ရှင်ခဲ့သော လိပ် တစ်ကောင် ဖြစ်လေသည်။ ၎င်းက နုန်းများထဲသို့ ရူးသွပ်စွာ တိုးဝင်သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ရေထဲသို့ ပြန်ရောက်သွားလေသည်။

"ဖြန်း"

ကွဲထွက်သွားသော ရေကန် မျက်နှာပြင်သည် ပြန်လည် ပိတ်သွားကာ လှိုင်းဂယက်များ ဖြစ်ပေါ်သွားပြီး လိပ် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

"ဒီလိပ်က တော်တော် ပါးနပ်တာပဲ"

ဝမ်ရှိုကျဲ့လည်း အံ့ဩသွားလေသည်။ လိပ်များသည် နှေးကွေးပြီး အေးအေးဆေးဆေး နေတတ်သည်ဟု သူ အမြဲတမ်း ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။ အသက်လု ထွက်ပြေးချိန်တွင် ၎င်းသည် ဤမျှ သွက်လက်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ。

"ကျစ်... ပြေးသွားပြီ"

ဝမ်လိချီက အကူအညီမဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

"သူ အဲဒီဘက်ကို သွားတယ်... လိုက်ကြရအောင်"

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ၎င်းတို့ အမီလိုက်နိုင်လျှင်တောင် ဘိုးဘေး နှစ်ပါးစလုံးသည် မဆင်မခြင် မလှုပ်ရှားရဲကြပေ။ လိပ်သည် ရေထဲတွင် ရှိနေပြီး အကယ်၍ ၎င်းသာ အမှန်တကယ် ထွက်ပြေးလိုပါက ၎င်းကို ဖမ်းရန် ကောင်းမွန်သော နည်းလမ်း မရှိပေ။

ထို့အပြင် အကြိမ်အနည်းငယ် လှည့်စားခံရပြီးနောက် ၎င်းသည် ပို၍ပင် ကောက်ကျစ်လာလေသည်။ လူများ ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့် ၎င်းသည် အနည်းငယ် ဝေးသော နေရာသို့ ပုန်းအောင်းသွားလေသည်။

"ဆဋ္ဌမဦးလေးရဲ့ ငါးဖမ်းအဖွဲ့ကိုပဲ ခေါ်ရတော့မယ် ထင်တယ်"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က ဖြေရှင်းနည်း တစ်ခုကို အလိုမပါစွာ စဉ်းစားလိုက်သော်လည်း ထိုပိုက်ကွန်များက ၎င်းကို ဖမ်းနိုင်မည်လား ဆိုသည်ကို သူ မသေချာပေ။

၎င်းကို ဖမ်းနိုင်သရွေ့ ဘိုးဘေး နှစ်ပါး အနေဖြင့် ၎င်းအား ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက် တစ်ခု ပေးရန် အချိန် အနည်းငယ် ရရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

"စတုတ္ထဦးလေး... စတုတ္ထဦးလေး... သမီးဆီမှာ စမ်းကြည့်လို့ရမယ့် နောက်ထပ် နည်းလမ်း တစ်ခု ရှိသေးတယ်"

ဝမ်လိချီက ပါးနပ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"……."

ဝမ်ရှိုကျဲ့က သူမအား ထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် အကြံဉာဏ်တွေ ဒီလောက် များနေရတာလဲဟု တွေးနေမိသည်။ သူမ ဒီနေ့ စတုတ္ထဦးလေးကို ဆန့်ကျင်ဖို့ သက်သက် လာတာများလား။

"ကောင်းပြီ... နားထောင်ကြည့်တာပေါ့"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က နောက်ဆုံးတွင် ရုပ်လုံးကျယ်ကို ဦးစားပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"စတုတ္ထဦးလေး... သမီး အာမတော့ မခံနိုင်ဘူးနော်"

ဝမ်လိချီက ပြောလိုက်သည်။

"သမီး စဉ်းစားကြည့်တာ ဝိညာဉ် သားရဲတွေ ဘာတွေ ဆိုတာက အစားအသောက် ကောင်းကောင်းကို အရမ်း ကြိုက်ကြတယ်လေ ငါတို့က အစားအသောက်နဲ့ ကမ်းစပ်ကို မြှူခေါ်လိုက်ရင် သူ လွတ်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး မလား"

အစားအသောက်နဲ့ မြှူခေါ်မယ် ဟုတ်လား။

ဝမ်ရှိုကျဲ့ သံသယ ဖြစ်သွားလေသည်။ ဒီကောင်မလေးက သူမ ကိုယ်တိုင် စားရတာကို ကြိုက်လို့ လောကကြီးထဲက သတ္တဝါ အားလုံးက အစားအသောက်ရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုကို မခံနိုင်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား။

"စတုတ္ထဦးလေး... ဟွားဟွား သမီးနောက်ကို လိုက်လာအောင် သမီး အဲဒီလိုပဲ လုပ်ခဲ့တာလေ"

ဝမ်လိချီက လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။

"သူက သမီးရဲ့ ငါးခြောက်ကို အရမ်း ကြိုက်တာ"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားသော်လည်း သူ ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရကြောင်း သူ သိရှိလေသည်။

"စမ်းကြည့်ကြတာပေါ့ ဆုံးရှုံးစရာ ဘာမှ မရှိပါဘူး"

သူ ဝန်ခံရပေမည်၊ ဤကောင်မလေး လိချီ သည် အမြဲတမ်း မမျှော်လင့်ထားဘဲ ထူးဆန်းစွာ အောင်မြင်သော ကိစ္စ အချို့ကို လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

"ဆုံးရှုံးစရာ ဘာမှ မရှိဘူး ဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ"

ဝမ်လိချီက မကျေမနပ် ပြောလိုက်သည်။

"သမီးက သမီးရဲ့ ငါးခြောက်တွေကို စွန့်လွှတ်ရမှာလေ သမီးဆီမှာ အများကြီး မကျန်တော့ဘူး"

"ကောင်းပြီလေ စတုတ္ထဦးလေးက သမီးကို ပြန်လျော်ပေးမယ်"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ သမီးက တကယ်ပဲ ကြီးမားတဲ့ ပံ့ပိုးမှု တစ်ခု လုပ်ပေးနိုင်ရင် စတုတ္ထဦးလေးက ချန်နင် အစောင့်တပ်စခန်းက 'အရသာ တစ်ရာ မဏ္ဍပ်' မှာ သမီးကို စားသောက်ပွဲ တစ်ခု ကျွေးမယ် သမီး ကြိုက်တာ မှာလို့ ရတယ် ကန့်သတ်ချက် မရှိဘူး"

"ဟင်"

ဝမ်လိချီ၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားပြီး သူမ၏ သွေးများ ဆူပွက်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားလေသည်။ သူမက ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"စတုတ္ထဦးလေး အားလုံး လိချီကိုသာ လွှဲထားလိုက် တိရစ္ဆာန် အသေးလေးတွေကို ကိုင်တွယ်ရတာ သမီးက အကျွမ်းကျင်ဆုံးပဲ"

ထို့နောက် ဝမ်လိချီသည် အလျင်အမြန် အခြေအနေထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး ဝမ်ရှိုကျဲ့နှင့် ဘိုးဘေး နှစ်ပါးအတွက် တာဝန်များ စတင် စီစဉ်ပေးလေတော့သည်။

"စတုတ္ထဦးလေး... ဟိုဘက်က လူသူကင်းမဲ့တဲ့ နေရာမှာ ချုံခို စောင့်နေပါ အနောက်ဘက်မှာ ငါတို့ ပုန်းနေလို့ရမယ့် တောအုပ် တစ်ခု ရှိတယ်"

ဝမ်လိချီက အလျင်အမြန် စဉ်းစားကာ ပြောလိုက်သည်။

"ပြီးတော့ ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက်က ဦးလေး အရှေ့ပင်လယ် မြားတံခွန် ငါး တစ်ကောင် အမဲလိုက်ခဲ့တယ် မဟုတ်လား လူတစ်ယောက်ကို အဲဒီကနေ အသား နည်းနည်း လှီးခိုင်းလိုက် အဲဒီလိပ်က အစားအသောက် ကြီးတယ် ငါတို့ အနည်းဆုံး ပေါင် သုံးဆယ်... မဟုတ်ဘူး... ပေါင် ငါးဆယ်လောက် လိုမယ်"

"အကင်စင် ဘယ်မှာ ရှိလဲ ဦးလေး သိလား အိမ်မှာ မရှိရင် သမီး ခြံထဲ သွားယူလိုက် သမီး အရင်က ပန်းဘဲဆရာကို အရန် အကင်စင် အတော်များများ လုပ်ခိုင်းထားတယ်"

"ထိပ်တန်း အဆင့်ရှိ သစ်သီး မီးသွေး၊ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင် မျိုးစုံ"

"ဘိုးဘေး နှစ်ယောက်စလုံးကတော့ အဝေးမှာ နေပြီး အသက်အောင့်ထားရမယ်"

...

သူမ၏ အစီအစဉ် အမျိုးမျိုးနှင့် အမိန့်ပေးမှုများမှာ အတော်လေး အထင်ကြီးစရာ ကောင်းလှပေသည်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့ ကိုယ်တိုင်ပင် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားလေသည်။ အရသာရှိသော အစားအသောက် အကြောင်း ကြားသောအခါ ဤကောင်မလေး ထုတ်လွှတ်လိုက်သော စွမ်းအင်မှာ တကယ်ကို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

ဝိညာဉ်ငါး ပေါင် ငါးဆယ်အတွက် သူ အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူ သဘောတူလိုက်လေသည်။

ထို့နောက်……

အရာအားလုံး အသင့်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဝမ်လိချီသည် ကျား တစ်ကောင်နှင့် ပုံမှန် လှေသမား တစ်ဦးတို့နှင့်အတူ ရေကန်ပေါ်တွင် စတင် လွင့်မျောနေလေသည်။ သူမနှင့် ကျားပေါက်လေး ဟွားဟွား တို့သည် အရသာရှိသော အစားအသောက် အမျိုးမျိုးကို အထူးသဖြင့် ငါးခြောက်များကို ပျော်ရွှင်စွာ စားသောက်နေကြလေသည်။ ၎င်းတို့ စားသောက်နေစဉ် ငါးခြောက် အချို့မှာ ရေကန်ထဲသို့ မတော်တဆ ပြုတ်ကျသွားလေသည်။

တစ်နာရီကျော် ကြာပြီးနောက်….

လှေသည် ကမ်းစပ်သို့ တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်လာပြီး ငါးခြောက်များသည်လည်း ဆက်လက်၍ ပြုတ်ကျ နေလေသည်။

"ဟွားဟွား ငါ နင့်အတွက် ဝိညာဉ်ငါး ကင်ပေးမယ် အဲဒါက ပင်လယ်ငါးလေ နင် တစ်ခါမှ မစားဖူးဘူး မလား"

ဝမ်လိချီသည် ဟွားဟွားကို ပွေ့ချီကာ ကမ်းပေါ်သို့ တက်လာပြီး အကင် စတင်လေတော့သည်။

သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ကျွမ်းကျင်ပြီး သပ်ရပ်လှပေသည်။ အချိန်တို အတွင်းမှာပင် ကင်ထားသော ငါး၏ မွှေးပျံ့သော ရနံ့သည် ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။

တောအုပ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော ဝမ်ရှိုကျဲ့နှင့် အခြားသူများ ပင်လျှင် ကင်ထားသော ငါး၏ ရနံ့ကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရလေသည်။ သို့သော် ဝမ်ရှိုကျဲ့တွင် သံသယ အချို့ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဤနည်းလမ်းက လိပ်ကို ကမ်းပေါ်သို့ တကယ် မြှူခေါ်နိုင်ပါ့မလား။

ကောင်းကင်ကြီး တဖြည်းဖြည်း မှောင်မိုက်လာသည်နှင့်အမျှ အကင်စင်ပေါ်ရှိ မီးသွေးမီးမှာ ပို၍ပင် ထင်ရှားလာလေသည်။

"ဟွားဟွား ဒီအပိုင်းက ငါ့ဟာ... မလုနဲ့"

ဝမ်လိချီသည် ကျားပေါက်လေး ဟွားဟွား နှင့်အတူ အရသာရှိသော ကင်ထားသည့် ဝိညာဉ်ငါးကို စတင် စားသုံးနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူမသည် အစီအစဉ်ကို မေ့သွားသကဲ့သို့ ပင်ဖြစ်နေလေသည်။

၎င်းတို့သည် အလှည့်ကျ စားသောက်ကာ ပွဲတော်ကို ပျော်ရွှင်စွာ ဆင်နွှဲနေကြလေသည်။

အချိန် အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ အရှေ့ပင်လယ် မြားတံခွန် ဝိညာဉ်ငါး ပေါင် ငါးဆယ် အနက် သုံးပုံတစ်ပုံကို ကောင်မလေးနှင့် ကျားက စားပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ၎င်းတို့သည် ရပ်တန့်မည့် အရိပ်အယောင် မပြဘဲ ယခင်ကထက် ပို၍ ပျော်ရွှင်စွာ စားသောက်နေကြလေသည်။ အချိန်တို အတွင်းမှာပင် ထက်ဝက်ခန့် ကုန်သွားလေပြီ။

ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ နှလုံးသား ခုန်ပေါက်သွားပြီး တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ဒါ ဖြစ်နိုင်တာက... သူ အလိမ်ခံလိုက်ရတာလား။

ဝမ်လိချီသည် လိပ်ကို ကမ်းပေါ်သို့ မြှူခေါ်ရန် ဘယ်တုန်းကမှ မရည်ရွယ်ခဲ့ပေ။ သူမသည် သူ၏ ဝိညာဉ်ငါးများကိုသာ အလိုရှိနေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

အဲဒီနောက်ကျရင် သူမက ပါးစပ်ကို သုတ်ပြီး ဒီနေ့ သူတို့ ကံမကောင်းဘူး လိပ်က အကွက်မဝင်ဘူး လိပ်က ငါးမကြိုက်လို့ ဖြစ်မယ် လို့ ပြောလိုက်မှာပေါ့။

မနက်ဖြန်ကျရင် သူမက ဝိညာဉ် စာမရီ အသား ပေါင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ဆက်ပြီး ရယူနိုင်ဦးမှာလေ။

ဝမ်ရှိုကျဲ့ စဉ်းစားလေလေ ပို၍ ထိတ်လန့်လာလေလေ ပင်ဖြစ်သည်။ ဒီကောင်မလေး လိချီ မှာ ဒီလို လှည့်ကွက်တွေ သုံးဖူးတဲ့ သမိုင်းကြောင်း ရှိနေတာကို ငါက သူ့ကို ဘာလို့ ဒီလောက် အလွယ်တကူ ယုံကြည်လိုက်ရတာလဲ။

သူမနှင့် ကျားပေါက်လေး တို့ ငါး သုံးပုံနှစ်ပုံကို စားပြီးသွားသည် အထိ ပင်ဖြစ်သည်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် သူ၏ နဖူးကို ရိုက်လိုက်လေသည်။

အင်း... ကောင်းပြီလေ... နင့်ရဲ့ မကောင်းတဲ့ အကြံအစည်ကို ငါ ယုံလိုက်ပါပြီ ကောင်မလေး။

သို့သော် ဤအချိန်မှာပင် ရေကန်စပ်ရှိ ရေသည် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး ဧရာမ လိပ်ကြီး တစ်ကောင် ကမ်းပေါ်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ တွားသွားလာလေသည်။ မှေးမှိန်သော အလင်းရောင် အောက်တွင် ၎င်း၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ အတော်လေး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းပုံ ရပြီး ၎င်းသည် ဝမ်လိချီနှင့် ကျားပေါက်လေးကို သွားများပင် ထုတ်ပြလိုက်သေးသည်။

"ရက်စက်တဲ့ သားရဲကြီး"

ဝမ်လိချီက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ကျားပေါက်လေး ဟွားဟွား ကို ပွေ့ချီကာ အရိပ်အယောင် မရှိ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ထို့နောက် လိပ်ကြီးသည် အောင်ပွဲခံသည့်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းကို ခါယမ်းကာ အကင်စင်ဆီသို့ လေးလံသော ခြေလှမ်းများဖြင့် လျှောက်သွားပြီး ကင်ထားသော ငါးက တကယ်ပဲ အရသာ ရှိသလား ဟု စဉ်းစားနေသကဲ့သို့ ခေါင်းကို စောင်းလိုက်လေသည်။

အနည်းငယ် မြည်းစမ်းကြည့်ပြီးနောက် ကင်ထားသော ငါး တစ်ပေါင်ခန့် ကုန်သွားလေသည်။

ထို့နောက် ဤလိပ်ကြီးသည် နတ်ပူးသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး အားရပါးရ စားသောက်ကာ ၎င်း၏ သံသယများအတွက် နောင်တရပြီး အစောကြီး ကတည်းက တက်မစားမိသည့်အတွက် နောင်တရနေပုံ ရလေသည်။

ဟီး ဟီး... လိပ်အဘိုးကြီးက အနှစ် သုံးရာလုံး အလကား အသက်ရှင်နေခဲ့တာပဲ။

တောအုပ်ထဲတွင် ဘိုးဘေးရှောင်ဟန်သည် ပျံသန်းထွက်လာပြီး လိပ်ကြီးဆီသို့ ခုန်အုပ်သွားလေသည်။

လိပ်ကြီး၏ ခေါင်း ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားပြီး ၎င်းသည် ထောင်ချောက်ထဲသို့ အမှန်တကယ် ကျရောက်သွားကြောင်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားလေသည်။

သို့သော် ၎င်းသည် ဤအရာအတွက် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားပုံ ရလေသည်။ ဤအချိန်တွင်ပင် ၎င်းသည် "ဝေါင်း" ဟူ၍ အသံပြုကာ ကင်ထားသော ငါး အတုံးကြီး တစ်တုံးကို ပါးစပ်ဖြင့် ကိုက်ယူရန် မမေ့ခဲ့ပေ။ ထို့နောက် ၎င်း၏ ခြေသည်းများကို ဖြန့်ကားကာ ရေကန်ဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားလေတော့သည်။

၎င်း၏ ပြေးနှုန်းမှာ ၎င်း တက်လာစဉ်ကထက် ဆယ်ဆကျော် ပိုမြန်လေသည်။ ခုနစ်ပေ၊ ရှစ်ပေခန့် အကွာအဝေးကို အသက် အနည်းငယ် ရှူရုံဖြင့် ရောက်ရှိသွားလေသည်။

အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပေ၊ ဤဧရာမ လိပ်ကြီးသည် ဤမျှ ကြာရှည်စွာ အသက်ရှင်ခဲ့ပြီး ဉာဏ်ပညာ မမဲ့ပေ။ ၎င်းသည် ထောင်ချောက် တစ်ခု ဖြစ်နိုင်ခြေကို ကြိုတင် တွေးထားခဲ့သော်လည်း အစားအစာအတွက် တက်လာရန် ရဲတင်းခဲ့သည်။ သဘာဝကျကျပင် ၎င်းသည် ထွက်ပေါက် တစ်ခုကို စဉ်းစားထားပြီး ဖြစ်လေသည်။

သတ္တဝါ အဆင့်ရှိ လိပ် တစ်ကောင် အနေဖြင့် ၎င်းသည် လေကဲ့သို့ မြန်မြန် ပြေးနိုင်ရုံသာမက လေထဲသို့ပင် ခုန်တက်နိုင်ကြောင်း လူများကို အသိပေးလိုပုံ ရလေသည်။

၎င်း၏ လျင်မြန်သော ပြေးနှုန်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ၎င်းသည် ရေကန်နှင့် တစ်ပေကျော် အကွာအဝေးသို့ ရောက်သောအခါ ၎င်း၏ သန်မာသော နောက်ခြေထောက်များဖြင့် အားကုန် တွန်းကန်လိုက်ရာ ၎င်း၏ ကြီးမားပြီး လေးလံသော လိပ် ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ တကယ်ပင် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားလေသည်။

ဤအချိန်တွင် ၎င်းသည် ကင်ထားသော ငါး အတုံးကြီးကို ကိုက်ထားသည့် ၎င်း၏ လိပ်ခေါင်းကို အသုံးပြုကာ နောက်မှ လိုက်နေသော်လည်း မမီနိုင်သော ဝမ်ရှိုကျဲ့အား မျက်တောင် ပုတ်ခတ်ပြကာ လှောင်ပြောင်ရန် မမေ့ခဲ့ပေ။

၎င်းက "အန္တရာယ် မစွန့်ဘဲ မင်းတို့ လိပ်သခင် က တောင်ပေါ်ကို ဘယ်တက်ရဲပါ့မလဲ" ဟု တစ်စုံတစ်ခုကို ဖော်ပြချင်နေပုံ ရလေသည်။

မကြောက်ပါနဲ့... အရာအားလုံးက မင်းတို့ လိပ်သခင် ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှု အောက်မှာ ရှိပါတယ်။

ဧရာမ လိပ်ကြီးသည် လေထဲတွင် သိပ်မလှပသော ကိုယ်ဟန် တစ်ခုကို ပြုလုပ်ကာ ၎င်း၏ ခေါင်းကို ရေကန်ဆီသို့ ဦးတည်၍ ထိုးဆင်းသွားလေသည်။ ရေကန်ထဲသို့ ဝင်သွားသရွေ့ ၎င်းသည် ဤကျယ်ဝန်းသော လောကကြီးတွင် မည်သည့် နေရာကိုမဆို သွားနိုင်လေသည်။

လူသားတွေ... မင်းတို့ ပေးတဲ့ အရသာရှိတဲ့ အစားအစာအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။

အကယ်၍ ၎င်း၏ ပါးစပ်ထဲတွင် ကင်ထားသော ငါး အတုံးကြီး မရှိပါက ၎င်းသည် ၎င်း၏ အတွင်းစိတ် ပျော်ရွှင်မှုကို ဖော်ပြရန် အားရပါးရ ရယ်မောချင်စိတ်ကို မထိန်းနိုင်ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ဧရာမ လိပ်ကြီးသည် ၎င်း၏ အအောင်မြင်ဆုံး အချိန်ကာလတွင် ရှိနေစဉ်….

ရုတ်တရက်...

အထင်သေးသော နှာခေါင်းရှုံ့သံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"ဟဲဟဲ မင်းက အစောကြီး အောင်ပွဲခံနေတာပဲ ရေခဲနက် ဓား"

ညအမှောင်ထဲတွင် မှေးမှိန်သော ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး သူမက သူမ၏ ဓားကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေသည်။ သို့သော် ဤဓားချက်သည် လိပ်ကို ဦးတည်ထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ ရေကန် မျက်နှာပြင်ကို ဦးတည်ထားခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ငှက်မွေးကဲ့သို့ ပေါ့ပါးသော ဓားသည် မရေမတွက်နိုင်သော ရေခဲပွင့်များနှင့် ဆီးနှင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေလေသည်။

ဓားသည် ရေကန်ထဲသို့ ကျသွားသည်နှင့်အမျှ...

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် အားကောင်းသော ရေခဲနက် အအေးဓာတ်သည် ရေကန် မျက်နှာပြင် တစ်လျှောက် အလျင်အမြန် ပျံ့နှံ့သွားပြီး တစ်ပေကျော် အချင်းဝက် အတွင်းရှိ ကမ်းစပ်ကို တစ်ပေကျော် အထူရှိသော ရေခဲလွှာ တစ်ခု အဖြစ် အေးခဲသွားစေခဲ့သည်။ သေချာသည်မှာ ကမ်းစပ်သည် တိမ်သောကြောင့် သူမက ဤမျှ လျင်မြန်ပြီး ခိုင်မာစွာ အေးခဲသွားအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်းလည်း ဖြစ်လေသည်။

"ဘန်း ဒိုင်း"

လိပ်ကြီး၏ ခေါင်းသည် ရေခဲပြင်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ခတ်သွားပြီး ၎င်း၏ လိပ်ခေါင်းနှင့် ရှေ့အခွံတို့နှင့်အတူ တစ်ပေအကွာရှိ ရေခဲပြင်ကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

ထို့နောက် ၎င်း၏ ခေါင်းနှင့် ရှေ့အခွံတို့သည် ရေခဲလွှာထဲတွင် ညပ်သွားလေတော့သည်။

၎င်း၏ ခြေထောက် လေးချောင်းမှာ လေထဲတွင် ရှိနေပြီး ရူးသွပ်စွာ ကန်ကျောက်နေလေသည်။

ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းကြောင့် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

ဤဧရာမ လိပ်ကြီးသည် တကယ်ကို မိုက်မဲပြီး ချစ်စရာ ကောင်းလွန်းလှပေသည်။ မင်း ပြေးချင်ရင် ဒီအတိုင်း ပြေးလေ... ဘာလို့ ဒီလောက် လှပတဲ့ ကိုယ်ဟန်နဲ့ ရေကန်ထဲကို ခုန်ဆင်းရတာလဲ။

သို့သော် ဘိုးဘေးလုံယန်၏ ပိတ်ဆို့မှုကြောင့် ၎င်း ရေကန်ထဲသို့ မခုန်ဆင်းလျှင်တောင် လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားပြီး ၎င်း၏ ခြေသည်း တစ်ဖက်ကို ဖမ်းဆွဲကာ နောက်သို့ အားကုန် ဆွဲချလိုက်ပြီး ရေကန်နှင့် ဝေးသော နေရာလွတ် တစ်ခုသို့ ဆွဲခေါ်သွားလေသည်။

"ဟဲဟဲ... မင်းက တော်တော် ပြေးနိုင်တာပဲ ဘာလို့ ထပ်မပြေးတာလဲ"

ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် ၎င်းကို အတော်လေး ဒေါသထွက်နေပြီး ၎င်း၏ အခွံကို အောက်ဘက်သို့ မျက်နှာမူကာ ခြေလက်များကို အထက်သို့ မျက်နှာမူလျက် တိုက်ရိုက် မှောက်လှန်ပစ်လိုက်လေသည်။ လိပ်သည် ၎င်း၏ ခေါင်းကို ဆန့်ထုတ်ခြင်းဖြင့် ပုံမှန်အားဖြင့် ၎င်းကိုယ်၎င်း ပြန်လည် တည့်မတ်နိုင်သော်လည်း ယခုလေးတင် ၎င်းသည် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ခတ်မိသွားသဖြင့် ၎င်း၏ ခေါင်းရော လည်ပင်းပါ ဒဏ်ရာရသွားခဲ့လေသည်။

၎င်းသည် ကောင်းကင်ကို မျက်နှာမူကာ အပြစ်ကင်းစွာ လဲလျောင်းနေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

ဤအရာက ဝမ်ရှိုကျဲ့အား ပျော်ရွှင်စွာ ကစားပြီးနောက် ပြန်မလှန်နိုင်တော့သော လိပ်တစ်ကောင် အကြောင်း နောက်ပြောင်မှု တစ်ခုကို သတိရသွားစေခဲ့သည်။

...